Πάρνηθα

Νομός
Η Πάρνηθα είναι το υψηλότερο και μεγαλύτερο σε έκταση βουνό της Αττικής, φυσικό όριο με τη Βοιωτία. Βρίσκεται σε απόσταση 25 χλμ. βόρεια της Αθήνας και καταλαμβάνει μια έκταση 300.000 στρ. περίπου, από τον οικισμό των Θρακομακεδόνων ως την Αυλώνα και από το Κρυονέρι και τις Αφίδνες ως το οροπέδιο των Δερβενοχωρίων. Μέγιστο μήκος 31 χλμ. και μέγιστο πλάτος 19 χλμ. Η Πάρνηθα υπάγεται στη μεγαλύτερη έκτασή της (200.000 στρ.) στο Δασαρχείο Πάρνηθας και από το 1961 η έκταση αυτή κηρύχτηκε Εθνικός Δρυμός με πυρήνα την περιοχή των ψηλότερων κορυφών που στο σύνολό της περιλαμβάνει δάσος από έλατα.

Γεύσεις – Αγορές
Στην Αγία Τριάδα μπορεί να συναντήσετε πωλητές που προσφέρουν μέλι και βότανα. Για φαγητό υπάρχουν προτάσεις για στο Μπάφι με διάφορα μαγειρευτά και ψητά. Πολλές προτάσεις για φαγητό (κυρίως ψητά) θα δείτε στις ψησταριές που βρίσκονται πριν το τελεφερίκ.

Η Περιοχή
Από το Μενίδι έως την Αυλώνα και από το Κρυονέρι ως το οροπέδιο των Σκούρτων, η περιοχή περιβάλλει το ελατοδάσος της Πάρνηθας. Από τις ψηλότερες κορυφές ξεκινούν προς όλες τις κατευθύνσεις βαθιά ρέματα, με εποχική ροή, που δημιουργούν έντονο εδαφικό ανάγλυφο. Η δασική βλάστηση της Πάρνηθας εμφανίζεται σε δύο ζώνες: τη ζώνη της κεφαλληνιακής ελάτης (στα ψηλότερα σημεία) και τη ζώνη της χαλεπίου πεύκης και των αείφυλλων πλατύφυλλων (πουρνάρια, κουμαριές, σπάρτα, σχίνοι, μυρτιές κ.ά.). Στην Πάρνηθα έχουν καταγραφεί 818 είδη φυτών, το 1/6 περίπου του συνολικού αριθμού των φυτών της Ελλάδας. Ένα αιωνόβιο φιλλύκι (είδος δένδρου συγγενικό με την ελιά), με διάμετρο κορμού που ξεπερνάει το ένα μέτρο, έχει προταθεί να κηρυχθεί μνημείο της φύσης. Στην Πάρνηθα έχουν παρατηρηθεί είδη όπως το Όρνιο Gyps fulvus, ο Φιδαετός Circaetus gallicus (αναπαράγεται), ο Χρυσαετός Aquila chrysaetos, ο Πετρίτης Falco peregrinus (αναπαράγεται), ο Μπούφος Bubo bubo και ο Μουστακοτσιροβάκος Sylvia rueppelli. Θα εντυπωσιαστείτε επίσης από τις άσπρες παιόνιες, τους κόκκινους κρίνους, τις κίτρινες τουλίπες και τις ίριδες. Φυτά πανέμορφα και σπάνια! Αν είστε τυχεροί, θα συναντήσετε κάποιο ελάφι, λαγό ή κουνάβι με φουντωτή ουρά. Στην Πάρνηθα ζουν 6 μεγάλα θηλαστικά: το ελάφι, το τσακάλι, η αλεπού, ο ασβός, ο λαγός και το κουνάβι και άλλα 16 μικρότερα θηλαστικά, 14 είδη ερπετών και 120 περίπου είδη πτηνών.
Η Πάρνηθα, όπως και τα άλλα βουνά της δυτικής Αττικής, αποτελούσε κατά την αρχαιότητα φυσικό εμπόδιο στις επιθέσεις του εχθρού από τον βορρά. Οι προσβάσεις προς τη Βοιωτία ελέγχονταν με ειδικά φρούρια και πύργους που είχαν οπτική επαφή μεταξύ τους και, έτσι, μπορούσαν να μεταδίδουν πληροφορίες με φωτεινά σήματα. Από το Φρούριο της Φυλής, ένα μεγάλο μέρος του οποίου σώζεται μέχρι σήμερα, εξόρμησε ο Θρασύβουλος (το 403 π.Χ.) και κατέλυσε την τυραννία των Τριάκοντα. Στο δάσος του Τατοΐου σώζεται ένας μεσαιωνικός πύργος, στη θέση Παλαιόπυργος. Στη Δεκέλεια βρέθηκε ο τάφος του αρχαίου τραγικού ποιητή Σοφοκλή. Στην ψηλότερη κορυφή της Πάρνηθας λατρευόταν ο Παρνήθιος Ζευς (Δίας).
Υπάρχουν και αξιόλογα βυζαντινά μνημεία, όπως η Μονή Κλειστών στο ομώνυμο φαράγγι. Στο βουνό υπάρχουν, επίσης, 20 σπήλαια και βάραθρα. Το πιο γνωστό είναι το Σπήλαιο του Πανός ή Λυχνοσπηλιά, κοντά στη Μονή Κλειστών. Οι τολμηροί, μπορούν να αναζητήσουν την αφετηρία του φαραγγιού κάτω από τη Μονή Κλειστών, το οποίο, κάποιες εποχές έχει νερό, για να φτάσουν με μονοπάτι δύσκολο ως το σπήλαιο. Σε κάθε περίπτωση, για τη διάσχιση του φαραγγιού, καλό θα ήταν να συμβουλευθείτε τους ανθρώπους των ορειβατικών Συλλόγων.
Από τα μέρη που μπορείτε πολύ εύκολα και εσείς να ανακαλύψετε στο κοντινό βουνό είναι η περιοχή της Μόλας, πίσω από τα ραντάρ και το πάρκο κεραιών της Πάρνηθας. Μόλις 6 - 7 χιλιόμετρα από την διασταύρωση για το Μον Παρνές, στην Αγία Τριάδα, θα δείτε το πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου, από εκεί μπορείτε να συνεχίσετε στον αγροτικό δρόμο που ξεκινάει δέκα μέτρα πιο κάτω για να μπείτε στα μικρά οροπέδια της Μόλας. Θα ανακαλύψετε εκτάσεις με υπέροχα πανύψηλα έλατα και καταπράσινα λιβάδια.

Οδική σύνδεση
Η Αθήνα είναι από τις λίγες πόλεις στον κόσμο που στα όριά της διαθέτει τρεις ορεινούς όγκους με εξαίρετη ομορφιά. Η Πάρνηθα είναι το ωραιότερο βουνό της Αττικής και σε μικρή απόσταση, σχεδόν 15 χλμ. Αφού φτάσετε στο Μενίδι, συνεχίστε για Θρακομακεδόνες, αλλά ακολουθείστε τις Πινακίδες που σας οδηγούν στην Πάρνηθα μέσω της ομώνυμης λεωφόρου. Μπορείτε να ανεβείτε με το τελεφερίκ (λειτουργεί συνεχώς 24 ώρες και κοστίζει μετάβαση και επιστροφή 3 €. Εναλλακτικά με το αυτοκίνητο θα απολαύσετε υπέροχη θέα της Αθήνας σε ένα δρόμο με αρκετές στροφές που απαιτεί προσοχή. Με αστικό Λεωφορείο μπορείτε να φτάσετε ως την Αγία Τριάδα, αφετηρία στην οδό Αχαρνών (Πλατεία Βάθης).

Χρήσιμα Τηλέφωνα
Δασαρχείο Πάρνηθας, 210-2440003 ως 5

Αθλητισμός
Στην Πάρνηθα θα βρείτε δύο ορειβατικά καταφύγια. Το πρώτο, στη θέση Μπάφι (1115 μ) κάτω από την κορυφή Όρνιο, διαθέτει χωρητικότητα 50 ατόμων και ανήκει στον Εθνικό Ορειβατικό Σύλλογο ΕΟΣ (210-2469050). Το δεύτερο είναι το καταφύγιο Φλαμπούρι, που ανήκει στον Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών με δυναμικότητα 40 ατόμων (210-2461528). Ο ΕΟΣ διοργανώνει τακτικά δραστηριότητες, όπως και άλλοι σύλλογοι και φορείς με δράσεις στην ύπαιθρο. Μπορείτε να ενταχθείτε σε μια ομάδα ή να ανεβείτε μόνοι σας για ποδήλατο βουνού, αναρρίχηση, πεζοπορία. Να θυμάστε πως στο χώρο της Πάρνηθας απαγορεύετε αυστηρά η κατασκήνωση.

Διαμονή Ξενοδοχεία
Για διαμονή μπορείτε, είτε να παραμείνετε στο καταφύγιο, στο Μπάφι (του Ε.Ο.Σ.) ή στο Μον Παρνές. Ένα ακόμα μικρό ξενοδοχείο υπάρχει στην Αγία Τριάδα, το Κυκλάμινο. Εναλλακτικά αρκετά ξενοδοχεία θα βρείτε στους πρόποδες του βουνού, επί τις Λ. Πάρνηθος, πριν το τελεφερίκ. Ρωτήστε στον ΕΟΤ ή συμβουλευτείτε τους οδηγούς στο Internet:
www.gto.gr/gr/accomm/loc/result.php?loc=REST%20OF%20ATTICA
www.nyloo.com/hoteldir.asp?lngLanguageID=2&icatid=78

Internet
Πλήθος πληροφοριών για ιστορία, μνημεία, φύση, πηγές και χείμαρρους, χαράδρες κλπ,
www.oreivatein.com/page/mountains/p/parnitha/parnitha.htm
Φώτο, users.in.gr/grmountains/HtmPhoto/Parnitha.htm
Νέκρωση των δασών στην Πάρνηθα, www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=27545
Φώτο, www.meteocam.gr/parnitha/24hour.htm
Πληροφορίες για το βουνό, www.gianniskofinas.com/Vouna/parnitha/par.htm
Ολυμπιακό χωριό Πάρνηθας, www.hoc.gr/info/periodika/4o/6.asp

Αυτό το κείμενό μου δημοσιεύτηκε στο ταξιδιωτικό έντυπο ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ - Εφημερίδα Ημερησία, τ. 73 2004-2005

Οδοιπορικό στην άγνωστη Στερεά

Είναι ήδη μέσα Φθινοπώρου, ο καιρός μας έχει βάλει για τα καλά σε... χειμερινές σκέψεις και ο λογισμός ”ανηφορίζει”. Αφήνουμε πίσω μας τις καλοκαιρινές αποδράσεις και επιλέγουμε γνωστούς ή λιγότερο γνωστούς χειμερινούς προορισμούς για τα σαββατοκύριακα που έπονται. Ακολουθήστε μας.

Ξεκινώντας την περιήγηση μας λέμε να ξεφύγουμε λίγο από τα κοσμικά χειμερινά θέρετρα και να αναζητήσουμε εξίσου όμορφες περιοχές. Η Ορεινή Φωκίδα και το νότιο άκρο του Νομού Φθιώτιδας είναι δυο από αυτές. Δυστυχώς για εκείνες έχουν την ατυχία να βρίσκονται κοντά στην Αράχοβα.

Ευτυχώς για εμάς που τις επιλέγουμε, γιατί έχουν καταφέρει να παραμείνουν αυθεντικές, ήρεμες και γραφικές. Σε αυτή την πρόταση εμείς θα τις εντάξουμε σε μια και θα σας τις παρουσιάσουμε.

Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι η πυκνή βλάστηση των ορεινών όγκων της Γκιόνας, των Βαρδουσίων και της Οίτης που την περιβάλλουν, με πολλά και γραφικά χωριουδάκια στις πλαγιές τους, τους παραπόταμους του Μόρνου να ηχούν στο διάβα σας, ένα τμήμα του διεθνούς ορειβατικού μονοπατιού Ε4 πάντα διαθέσιμο να το περιδιαβείτε, χωμάτινες διαδρομές για τολμηρούς οδηγούς, φρέσκο κρέας ή κυνήγι στις ταβέρνες τις περιοχής, γραφικούς ξενώνες, απλότητα... Τι άλλο να ζητήσει κανείς άραγε;

Αυτό που θα σας μαγέψει, πιστέψτε με, είναι η συνεχής εναλλαγή του τοπίου από την αγριότητα των κορυφογραμμών στην νηφαλιότητα των οροπεδίων συνδυαστικά με το παραδοσιακό χρώμα της ελληνικής επαρχίας, το οποίο έχει μείνει αναλλοίωτο.

Δικαίως λοιπόν κάθε Σαββατοκύριακο η περιοχή γίνεται πόλος έλξης από τους λάτρεις του βουνού, ορειβάτες, περιηγητές και φυσιολάτρες που αναζητούν ηρεμία στα (λιγοστά είναι αλήθεια) καταλύματα της περιοχής, και μεγάλες δόσεις γαλήνης και οξυγόνου.

Ως βάση εξόρμησης της γύρω περιοχής, λόγω θέσης και μόνο, θα προτείνουμε να επιλέξετε την Παύλιανη, ένα πανέμορφο χωριό στους πρόποδες του εθνικού δρυμού της Οίτης.

Σας προτείνουμε δύο εναλλακτικές διαδρομές για να φτάσετε σε περίπου 2 ώρες από Αθήνα:

Η πρώτη, ακολουθώντας το δρόμο προς Λιβαδειά- Αμφίκλεια- Πολύδροσο. Συνεχίστε προς Μπράλο και αριστερά προς την Οίτη.

Η δεύτερη διαδρομή είναι από την Εθνική Οδό. Στον κόμβο των Θερμοπυλών στρίβετε αριστερά. Λίγο πριν φτάσετε στο Μπράλο στρίβετε δεξιά προς Οίτη. Φτάνοντας ως εκεί ανηφορίστε και σε λιγότερο από 10 χιλιόμετρα, πάνω στο δρόμο, σας υποδέχεται η Κάτω Παύλιανη. Ο κύριος οικισμός της Άνω Παύλιανης βρίσκεται ψηλότερα, σε υψόμετρο 1.050 μέτρων και σας περιμένει.

Φτάνοντας στο ορμητήριο σας, μην επαναπαύεστε... Τώρα ξεκινάμε!

Βγαίνοντας από την Άνω Παύλιανη υπάρχουν πινακίδες για να ακολουθήσετε διάφορες διαδρομές. Απαραιτήτως μια επίσκεψη στον εθνικό δρυμό της Οίτης μέχρι το καταφύγιο και μια στάση στο μοναδικό φυσικό πάρκο του Ασωπού που διαθέτει χώρους άθλησης και ξεκούρασης.

Συνεχίζουμε προς την τοποθεσία ”Πυρά του Ηρακλέους”, σε υψόμετρο 1800 μέτρων όπου ο μυθικός ήρωας κάηκε στην πυρά. Σώζονται ακόμη και σήμερα ερείπια αρχαίου ναού προς τιμήν του.

Εξίσου πολύ ωραία πεζοπορική διαδρομή (δύο ωρών περίπου) είναι αυτή προς τις ”Καταβόθρες” και την κορυφή ”Γρεβενό”. Το τοπίο είναι μαγικό και η θέα προς τη Γκιόνα και τα Βαρδούσια αξεπέραστη.

Ξεκινώντας από την Κάτω Παύλιανη για τη συνέχεια και έχοντας γεμίσει το ρεζερβουάρ, κατευθυνόμαστε προς Καλοσκοπή– Μαυρολιθάρι- Στρόμη, με τελικό προορισμό τον χωριό Αθανάσιος Διάκος.

Ενδιαμέσως και σε απόσταση δύο χιλιομέτρων περίπου από την κάτω Παύλιανη, στρίψτε αριστερά και επισκεφτείτε το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας. Αν ο καιρός και ο προγραμματισμός το επιτρέπει μείνετε για πικ νικ. Η σκιά των πλατάνων με ιστορία, εκτός των άλλων, είναι ιδιαίτερα φιλόξενη και το τρεχούμενο νερό πόσιμο. Λίγα μέτρα μετά το εκκλησάκι υπάρχει το μνημείο πεσόντων της Εθνικής Αντίστασης.

Επόμενος σταθμός μας, το χωριό Καλοσκοπή. ”Το μπαλκόνι της Γκιόνας”, όπως το λένε οι ντόπιοι, βρίσκεται χαμηλότερα του κεντρικού οδικού άξονα στρίβοντας αριστερά. Είναι χτισμένο στη σκιά της Γκιόνας και θεωρείται το ορμητήριο των Ορειβατών. Από εκεί ξεκινούν συνήθως οι περισσότερες ορειβατικές ομάδες που έχουν προορισμό το ομώνυμο βουνό και τη γνωστή τοποθεσία ”Βαθιά Λάκα”, κάτω από την πυραμίδα.

Το χωριό είναι ”πνιγμένο” στο πράσινο. Η πλατεία του, με το παλιό σχολείο που σήμερα λειτουργεί ως ξενώνας είναι ιδιαίτερα γραφική. Οι έχοντες διάθεση ανάβασης μπορούν να ακολουθήσουν τη συνήθη διαδρομή των Ορειβατών και όσο αντέξουν, αφήνοντας τα αυτοκίνητα στη τοποθεσία ”Μνήματα” από όπου ξεκινάει το μονοπάτι που οδηγεί στην κορυφή.

Φεύγοντας από την Καλοσκοπή ανηφορίζουμε προς τον κεντρικό οδικό άξονα με επόμενο σταθμό το χωριό Μαυρολιθάρι. Εκεί, μια στάση για καφέ στην πλατεία του χωριού είναι απαραίτητη. Η θέα από το σημείο μας οδηγεί στον επόμενο προορισμό μας, το χωριό Στρόμη.

Ο καταρράκτης στην είσοδο του, μας καλωσορίζει και μας υποχρεώνει σε μια στάση για φωτογραφίες. Συνεχίζοντας περνάμε πάνω από τον παραπόταμο του Μόρνου (Βουρλόρεμα) και καταλήγουμε στην πλατεία. Το φιλόξενο ταβερνάκι που μένει ανοιχτό σχεδόν όλο το χρόνο με προϊόντα από τη στάνη και το μποστάνι της οικογένειας, είναι μια καλή πρόταση για μεσημεριανό.

Ο ανηφορικός δρόμος πάνω από την πλατεία οδηγεί στο ”Ίσιωμα”, περιοχή παραπλεύρως της Βαθιάς Λάκας στη Γκιόνα. Η διαδρομή είναι χωμάτινη και αποτελούσε κομμάτι του Ράλι Ακρόπολις τα προηγούμενα χρόνια.

Στρίβοντας αριστερά στη διχάλα που συναντάμε κατευθυνόμαστε στης Εκκλησιάς τη Ράχη. Στο σημείο έχει ανεγερθεί Εκκλησία αφιερωμένη στην Παναγία τη Στρομίτισσα. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι λέγεται, πως ένα όραμα φανέρωσε σε κάποιο πιστό, θαμμένη την εικόνα της Παναγίας στο σημείο εκείνο.

Η τοποθεσία που είναι χτισμένο το εκκλησάκι είναι μαγευτική. Κοιτώντας τριγύρω η τελειότητα του τοπίου σε συναρπάζει. Είμαστε πραγματικά μια ανάσα από την κορυφή της Γκιόνας. Δεξιότερα στην περιοχή ”Κρύα Βρύση” υπάρχει, όπως μαρτυρά και η ονομασία, πόσιμο νερό. Ανηφορίζοντας είναι γνωστή στους ντόπιους η ”Σπηλιά του Πανουργιά” του γνωστού ήρωα του 1821.

Πριν φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό, αξίζει μια σύντομη επίσκεψη στο χωριό Συκιά με ενδιάμεση στάση στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής η οποία βρίσκεται- ακολουθώντας ένα ανηφορικό χωματόδρομο δυο χιλιομέτρων- μέσα σε ένα σπήλαιο. Πίσω από το ιερό, σε μια λίμνη μικρού βάθους, λέγεται ότι βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας.

Το χωριό βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα και είναι χτισμένο στους δυτικούς πρόποδες της Γκιόνας. Η επιβλητική ομορφιά του πέτρινου τείχους που υψώνεται από πάνω θα σας κόψει την ανάσα. Η ομώνυμη ορθοπλαγιά είναι η δυσκολότερη φυσική αναρριχητική πίστα της Ευρώπης, με αρνητική κλίση, και φτάνει σε ύψος 1.200 μέτρων.

Αφήσαμε, και όχι τυχαία, για το τέλος αυτού του ταξιδιού, το χωριό του ήρωα της Επανάστασης Αθανασίου Διάκου, από όπου πήρε και το νεότερο όνομά του. Χτισμένο στα 1.100 μέτρα στους πρόποδες των Βαρδουσίων, αποτελεί κατά τη γνώμη μας την πλέον ολοκληρωμένη πρόταση all season προορισμού.

Τα τρεχούμενα νερά, το ποτάμι που το διασχίζει είναι υπεύθυνα για την οργιώδη βλάστηση που κατακλύζει την περιοχή. Το χωριό είναι μικρό μεν αλλά η συνοχή του δημιουργεί την εντύπωση ότι είναι πλήρες. Η τοποθεσία στην οποία είναι χτισμένο αλλά και η αρχιτεκτονική του δικαίως το έχουν κατατάξει στα ομορφότερα της ευρύτερης περιοχής.

Στη μεγάλη πλατεία δεσπόζει η προτομή του Αθανασίου Διάκου και ο ιερός ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Παραδίπλα ο ξενώνας και η παραδοσιακή ταβέρνα σου δίνουν την εντύπωση ότι έχεις κοντά σου όλα τα απαραίτητα.

Βγαίνοντας από το χωριό και ακολουθώντας τη διαδρομή προς τα δυο καταφύγια, αξίζει να ανεβείτε μέχρι την κορυφή των Βαρδουσίων, ή τουλάχιστον να το προσπαθήσετε...

Αυτό που θα σας αφήσει και αυτή η περιήγηση, είναι γεμάτες φωτογραφικές μηχανές και- το βασικότερο- όμορφες εικόνες ξεχασμένης ελληνικής φύσης. Από όποιο σημείο κι αν αγναντέψετε, από όποια γωνιά και αν δείτε την περιοχή, είμαστε βέβαιοι ότι θα φύγετε με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Όπως καταλάβατε σε αυτό το ταξίδι εμείς χάνουμε την έννοια του χρόνου και η διάθεση για αναζήτηση της φύσης και των εκπλήξεων της, μας συνεπαίρνει. Πιθανόν, λοιπόν να προτείνουμε περισσότερα από όσα μπορούν να χωρέσουν σε δυο εικοσιτετράωρα.
Υπάρχει λύση: Απλώς, πρέπει να σκεφτείτε κάτι για να παρατείνετε τη διαμονή σας!

Πού θα μείνετε
Στην Παύλιανη ξεχωρίσαμε το ξενοδοχείο- καφέ ”Πέτρινο” (τηλ.: 22310 83111) τον Ξενώνα ”Vista” (τηλ.: 22310 82962) και στην Άνω Παύλιανη τον Ξενώνα ”Κατερίνα” (τηλ.: 22310-83009).
Στον Αθανάσιο Διάκο προτείνουμε για τη διαμονή σας τον ξενώνα του Ι. Ραβάνη, (τηλ.: 22650 63214).

Πού θα φάτε
Ανεπιφύλακτα να τιμήσετε όλες τις ταβέρνες της περιοχής που θα βρείτε ανοικτές. Δεν θα προτείνουμε κάποια συγκεκριμένη. Θα σας προτρέψουμε ωστόσο να δοκιμάσετε τα πάντα, από ντόπιο γιαούρτι και φέτα, μέχρι κάθε λογής πίτες με χειροποίητο φύλο ως και κυνήγι, όπου το βρείτε διαθέσιμο. Να θυμάστε ότι σπεσιαλιτέ της περιοχής είναι μόνο το καλό Ελληνικό Φαγητό. Απολαύστε το.

Φεύγοντας...
Να πάρετε ό,τι θέλετε από την υπαίθρια αγορά στην Κάτω Παύλιανη. Τα προϊόντα είναι όλα ντόπια. Θα βρείτε μέλι και καρύδια, ρίγανη και τσάι, αλλά και τα νοστιμότατα φημισμένα μήλα της περιοχής.

Κλείνοντας, σας αποχαιρετούμε και σας περιμένουμε στην επόμενη διαδρομή.

(πηγή: www.in2life.gr, 18/10/2006)

Χαμηλό κόστος, υψηλές... πτήσεις

Θυμάμαι ακόμα μια εποχή, όχι και τόσο μακρινή, που ένα απλό αεροπορικό εισιτήριο μπορούσε να αγγίξει το μισό εκατομμύριο δραχμές, ήτοι περί τα 1500 ευρώ, χωρίς κανείς να εκπλαγεί –πόσο μάλλον να αναρωτηθεί προς τι το εξωφρενικό κόστος. Ευτυχώς για όλους μας –το επιβατικό κοινό, τις εταιρείες και τον κλάδο γενικότερα–κάποια στιγμή κάποια… φωτισμένα μυαλά αναρωτήθηκαν –και συνεχίζουν να αναρωτιούνται.

Και μπορεί εκείνη η εποχή να έχει παρέλθει, οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων να έχουν μειωθεί αισθητά και κανείς να μη θυμάται τα τριήμερα ταξίδια με τραίνο μέχρι το Παρίσι που έκαναν όσοι δε διέθεταν τη μικρή περιουσία που απαιτούσε η τρίωρη πτήση, οι τιμές των ”συμβατικών” αεροπορικών εταιρειών, όμως, τουλάχιστον για όσους ταξιδεύουν –ή θα ήθελαν να ταξιδεύουν– πολύ συχνά, παραμένουν, αν όχι απαγορευτικές, τουλάχιστον μη δελεαστικές.

Γιατί ακόμη κι αν η δίωρη πτήση με έναν οποιονδήποτε εθνικό αερομεταφορέα κοστίζει κάτι λιγότερο από 500 ευρώ μετ’ επιστροφής, πόσο δελεαστική μπορεί να είναι αυτή η τιμή για κάποιον που θέλει να περάσει απλά ένα Σαββατοκύριακο, επί παραδείγματι, στη Ρώμη;

Ακόμη και οι προσφορές που πραγματοποιούνται όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια από τις μεγάλες αεροπορικές εταιρείες –οι οποίες, ωθούμενες από τον οξύτατο ανταγωνισμό που ασκούν οι ολοένα αυξανόμενες low cost αεροπορικές, μειώνουν το κόστος των εισιτηρίων τους– αποδεικνύονται συχνά ασύμφορες για το εν Ελλάδι επιβατικό κοινό που επιβαρύνεται με τους κατά τι αυξημένους φόρους του Ελ. Βενιζέλος, με αποτέλεσμα η προσφορά των ”299 ευρώ χωρίς τους φόρους αεροδρομίων” να μεταφράζεται σε ”σχεδόν 400 ευρώ με τους φόρους αεροδρομίων”.

Τη λύση σε προβλήματα όπως τα παραπάνω έρχονται να δώσουν οι 57 εταιρείες χαμηλού κόστους, περισσότερο γνωστές ως low cost airlines, που πετούν αυτή τη στιγμή από τη μία άκρη της Ευρώπης στην άλλη. Το concept είναι απλό: κλείνετε το εισιτήριο μέσω internet –όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποκλείεται να πετύχετε καλή τιμή ακόμη και την τελευταία στιγμή– παίρνετε έναν κωδικό τον οποίο δίνετε στο check-in του αεροδρομίου, παραλαμβάνετε την κάρτα επιβίβασης και πετάτε, χωρίς ιδιαίτερες ανέσεις και πολυτέλειες.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το φαγητό on board δεν περιλαμβάνεται στην τιμή του εισιτηρίου, ταινίες, video games και μουσική δεν παρέχονται στο αεροσκάφος και, αν δε βρίσκεστε δίπλα στο διάδρομο, δεν μπορείτε να απλώσετε τα πόδια σας όσο θα θέλατε. Αυτό το τελευταίο ”πρόβλημα” αντιμετωπίζεται σε κάποιες από τις low cost αεροπορικές με μια μικρή επιβάρυνση, της τάξεως των 10 ευρώ ανά επιβάτη, η οποία σας εξασφαλίζει το πολυπόθητο ”extra space” μπροστά από το κάθισμα –πράγμα που, κατά την ταπεινή μας άποψη, σε πτήσεις διάρκειας maximum τριών ωρών είναι μάλλον περιττό.

Για όσους, λοιπόν, διατίθενται να θυσιάσουν λίγη από την πολυτέλεια των exclusive πτήσεων, συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε τις χαμηλού κόστους αεροπορικές εταιρείες που πετούν από το Ελευθέριος Βενιζέλος και άλλα ελληνικά αεροδρόμια –οι οποίες αποτελούν, βέβαια, τη μειοψηφία στο σύνολο των low cost αεροπορικών την Ευρώπης, αλλά είναι, τουλάχιστον, μια καλή αρχή για την περαιτέρω ενσωμάτωση της αγοράς.

Η Easy Jet, η εταιρεία που καθιέρωσε τις πτήσεις χαμηλού κόστους στην Ευρώπη, πετάει από την Αθήνα προς το Λονδίνο –στα αεροδρόμιο Gatwick και Luton– το Βερολίνο και το Μιλάνο. Αν και δεν είναι πια τόσο ”low cost” όσο ήταν κάποτε, ο έγκαιρος προγραμματισμός και οι προσφορές που γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα μπορούν να κάνουν θαύματα –της τάξεως των 60 ευρώ μετ’ επιστροφής για Βερολίνο. Η εταιρεία αναπτύσσεται ταχύτατα σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους, με αποτέλεσμα να αποτελεί αυτή τη στιγμή μέρος ενός ευρύτερου ομίλου, που δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στις κρουαζιέρες (easyCruise), την ενοικίαση αυτοκινήτων και τις υπηρεσίες διαμονής (easyHotels).

Η άρτι αφιχθείσα στο Ελευθέριος Βενιζέλος Sky Europe πετάει προς τη Μπρατισλάβα, το Κόσιτσε της Σλοβακίας και τη Βουδαπέστη κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και προς την Κρακοβία όλο το χρόνο. Διαθέτει, επίσης, ανταποκρίσεις με shuttle bus, οι τιμές των οποίων συμπεριλαμβάνονται στο αεροπορικό εισιτήριο, από τη Μπρατισλάβα στη Βιέννη και από τη Βουδαπέστη στο Ντέμπρετσεν της Ουγγαρίας,. Η σλοβάκικη εταιρεία, με έδρα την Μπρατισλάβα, είναι ένα από τα νεότερα μέλη της οικογένειας των ευρωπαϊκών low cost αεροπορικών. Αν επισκεφθείτε το site της αυτήν την περίοδο, θα έχετε την ευκαιρία να κλείσετε ένα από τα promotional εισιτήρια που διαθέτει και να πετάξετε από την Αθήνα στην Κρακοβία πληρώνοντας μόνο τους φόρους των αεροδρομίων.

Νέα άφιξη στην Αθήνα αποτελεί και η φιλανδική Blue1, που εκτελεί πτήσεις προς το Ελσίνκι και άλλες μεγάλες φιλανδικές πόλεις, όπως τα Rovaniemi, Tampere και Oulu. Οι τιμές της ξεκινούν από 39 ευρώ για απλή μετάβαση χωρίς τους φόρους, γεγονός που, στις περισσότερες περιπτώσεις μεταφράζεται σε σχεδόν 200 ευρώ σύνολο, καθιστώντας την μία από τις… ”ακριβότερες” low cost εταιρείες.

Η πολωνική WizzAir θα σας πάει από την Αθήνα στο Κατοβίτσε της Πολωνίας, 70 χιλιόμετρα από την Κρακοβία, με τιμές που ξεκινούν από 70 ευρώ, μαζί με τους φόρους, μετ’ επιστροφής. Και αν οι εναλλακτικοί προορισμοί δεν είναι η αδυναμία σας, από το Κατοβίτσε μπορείτε, στη συνέχεια, να πετάξετε για Βαρκελώνη, Κολωνία, Λονδίνο, Παρίσι, Στοκχόλμη ή Ρώμη. Με τον τρόπο αυτό μπορείτε να κάνετε άπειρους συνδυασμούς, καθώς η WizzAir εξυπηρετεί τα περισσότερα αεροδρόμια της Ευρώπης. Bonus τα βαμμένα σε funky χρώματα ολοκαίνουρια airbus της και η λογική απόσταση μεταξύ των καθισμάτων που θα σας γλιτώσει από τις διαβόητες κράμπες.

Η βελγική Virgin Express –ναι, σωστά μαντέψατε: θυγατρική της Virgin Atlantic– συνδέει την Αθήνα με τις Βρυξέλλες, με πτήσεις που ξεκινούν από 100 ευρώ μετ’ επιστροφής. Με το ίδιο ”κόλπο” όπως στην περίπτωση της WizzAir, πηγαίνετε από τις Βρυξέλλες σε πολλές πόλεις της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας. Η επιρροή της… μαμάς εταιρείας γίνεται εμφανής στη δυνατότητα επιλογής αθίσματος, καθώς και στην προσφορά ”extra leg room”: προσθέτοντας 10 ευρώ στην αξία του εισιτηρίου, κλείνετε κάθισμα με 7.5 εκατοστά περισσότερο χώρο για stretching.

Το… γερμανικό γκρουπ, που περιλαμβάνει τη Germanwings, τη Hapag Fly, την DBA και την LTU καλύπτει όλη σχεδόν τη Γερμανία –Μόναχο, Φρανκφούρτη, Ντύσελτορφ, Κολωνία, Βερολίνο, Βόννη, για να αναφέρουμε μερικές μόνο πόλεις. Εκτός από την Αθήνα, η LTU εξυπηρετεί και πολλά άλλα ελληνικά αεροδρόμια, όπως αυτά της Κέρκυρας, του Ηρακλείου, της Ρόδου, της Σάμου και της Ζακύνθου, ενώ η DBA και η Germanwings πετάνε και από Θεσσαλονίκη.

Η δανέζικη Sterling, με έδρα την Κοπεγχάγη, αγόρασε πρόσφατα την έτερη σκανδιναβική low cost, Maersk-Air, και πραγματοποιεί πτήσεις από την Αθήνα και τα Χανιά προς την Κοπεγχάγη, τη Στοκχόλμη και το Όσλο, με τιμές που ξεκινούν από 150 ευρώ μετ’ επιστροφής, συμπεριλαμβανομένων των φόρων. Η σουηδική Flyme πετάει από τα αεροδρόμια των Χανίων και της Ρόδου προς το Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.

Τέλος, η τσέχικη Smartwings συνδέει τη Θεσσαλονίκη, τη Ζάκυνθο, τα Χανιά και το Ηράκλειο της Κρήτης με την Πράγα (ανυπομονούμε να έρθει και στην Αθήνα), ενώ η Alpi Eagles, οι αρχικές τιμές της οποίας είναι πολύ φθηνές, αλλά αφού προστεθούν όλοι οι φόροι είναι σχετικά ασύμφορες, πετάει από την Αθήνα στη Βενετία.

(πηγή: www.in2life.gr, 17/10/2006)

Μάλτα

Το κόσμημα της Μεσογείου που κρατάει ζωντανή την ιστορική μνήμη, απέχει περίπου μιάμιση ώρα από την Αθήνα. Το αεροπλάνο της Air Malta πετάει πάνω από τη θάλασσα και προσγειώνεται στο νοτιότερο κράτος της Ευρώπης. Στο βράχο που παίρνει το χρώμα της ανοιχτής ώχρας κατά την πρωινή προσγείωση, ενώ χρυσίζει το δειλινό. Το αρχιπέλαγος της Μάλτας περιλαμβάνει τα νησιά Μάλτα, Γκότζο, Κομίνο και τις ακατοίκητες βραχονησίδες Κομινότο, Φίφλα και Σαν Πάολο. Οι ψηλότερες βουνοκορφές είναι ο λόφος Ta Zuta και ο λόφος Ta Dbiegi στο Γκότζο.

Το νησί είναι μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων. Το έδαφος είναι ασβεστολιθικό και δεν ευνοεί την ύπαρξη πηγών. Εντούτοις υπάρχει «αρκετό» πράσινο και δύσκολα πιστεύει κανείς ότι υποφέρει από έντονη λειψυδρία. Η χλωρίδα είναι μεσογειακή με λιόδεντρα, ροδοδάφνες, θυμάρια, δεντρολίβανο, κάπαρη και θάμνους. Στο νησί υπάρχουν αρκετά είδη ενδημούντων πουλιών αλλά και πολλά αποδημητικά. Γύρω γύρω απλώνονται ωραίες ακτές με γαλαζοπράσινα νερά και άφθονα ψάρια και ο βυθός είναι πλούσιος και διαυγής, κάτι που αποτελεί πρόκληση για τους εραστές των καταδύσεων.

Η Μάλτα των Ιπποτών

Η επίδραση των Ιωαννιτών Ιπποτών, οι οποίοι αποτελούν και το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ιστορίας της, φαίνεται με την πρώτη ματιά. Στη σημαία, στα κτίρια, στα σουβενίρ, παντού. Αρχίζοντας από το αεροδρόμιο -όπου ένας σιδηρόφρακτος ιππότης μας υποδέχεται- μέχρι το φρούριο του Αγίου Eλμου, όπου ιππότες ντυμένοι με παραδοσιακές στολές αναβιώνουν την τελετή επιθεώρησης των στρατευμάτων, όπως ακριβώς γινόταν τον 16ο αιώνα, οι φιγούρες των ιπποτών είναι πανταχού παρούσες. Αλλά ακόμη κι αν δεν δείτε εκεί τους ιππότες, μπορείτε να τους «συναντήσετε» στην πολύ ενδιαφέρουσα οπτικοακουστική παράσταση με την ιστορία της Μάλτας (αναδρομή στο χρόνο με όλα τα σημαντικά γεγονότα) κοντά στην παλιά Sacra Infermeria, σήμερα αναπαλαιωμένο Μεσογειακό Κέντρο Διαλέξεων, στη Βαλέτα.

Βαλέτα: ένα υπαίθριο μουσείο

Η πρωτεύουσα Βαλέτα είναι μια μικρή πόλη που ιδρύθηκε το 1566. Το όνομά της το οφείλει στον ιδρυτή της Μεγάλο Γάλλο Μάγιστρο Λα Βαλέτ. Τα σπουδαιότερα αξιοθέατά της είναι ο καθεδρικός του Αγίου Ιωάννη, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ένα κτίριο του 1580 με πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, σήμερα έδρα του προέδρου της Δημοκρατίας και της Βουλής καθώς και ο ξενώνας των Ιταλών, που στεγάζει το Ταχυδρομείο και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με την πλούσια συλλογή προϊστορικής εποχής και τα αγάλματα της Αφροδίτης της Μάλτας.

Επίσης, το πρώην Παλάτι των Προβηγκιανών Ιπποτών με την εξαιρετικά μεγαλόπρεπη αίθουσα τελετών, η κατοικία Casa Rocca Picola του μαρκήσιου De Piro και το παλιό μικρό αλλά ιδιαίτερα όμορφο θέατρο «Μάνοελ», που αξίζει να το επισκεφθείτε, να δείτε το μουσείο του και να καθήσετε στο caf? του.

Πριν επισκεφθείτε το ναό του Αγίου Ιωάννη σταματήστε στην Cordina Gelateria και αφού δείτε τον εσωτερικό της διάκοσμο απολαύστε τα καλύτερα γλυκά, παγωτά και καφέδες της πόλης.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη είναι έργο του 16ου αιώνα. Εκεί φυλάσσονται οι περίφημοι πίνακες του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζιο, με τον «Αποκεφαλισμό του Ιωάννη» να δεσπόζει. Εξωτερικά ο ναός δεν παρουσιάζει ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Το εσωτερικό του όμως είναι εντυπωσιακό.

Τα οικόσημα των Ιπποτών που έχουν θαφτεί στο ναό απεικονίζονται με διακοσμητικά στοιχεία από κόκκινα, κυανά, κίτρινα, μαύρα και λευκά κομμάτια μαρμάρου διαμορφώνοντας ένα μαρμάρινο χαλί με θαυμάσια σχέδια και χρώματα. Στον εκθεσιακό χώρο της εκκλησίας εκτίθενται υπέροχοι φλαμανδικοί τάπητες τοίχου (ταπισερί), που είναι εμπνευσμένοι από σχέδια διάσημων ζωγράφων όπως του Πουσέν, του Ρούμπενς κ.λπ.

Το Grand Master's Palace αποτελεί ένα από τα βασικά αξιοθέατα της πόλης. Πάνω από την κεντρική πύλη του υπάρχει ένας εξώστης που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Από εκεί, ο Μέγας Μάγιστρος, με την ιδιότητα του Διοικητή της πόλης, απευθυνόταν στο λαό της Μάλτας. Η εσωτερική πολυτελής διακόσμηση του μεγάρου σε ξαφνιάζει με τις χρυσοποίκιλτες ζωγραφιστές οροφές, τα έπιπλα, τις πανοπλίες και τα δάπεδα από εξαιρετικό μαρμάρινο μωσαϊκό.

Περπατώντας στην αγαπημένη πόλη των τουριστών Βαλέτα και στην πολυσύχναστη οδό της Δημοκρατίας, αισθανόμαστε την αυθεντική αύρα μιας άλλης εποχής να μας τυλίγει. Oλοι οι δρόμοι της αναβλύζουν ιστορίες και παραμύθια ιπποτών και πειρατών και είναι χάρμα οφθαλμών. Τα στενοσόκακα γεμάτα από παλιά κτίρια -ανακαινισμένα ή με εμφανή τα σημάδια του χρόνου- είναι στολισμένα με χρωματιστά ξύλινα καφασωτά μπαλκόνια που στέκουν αντικριστά στο δρόμο και απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, λες και φτιάχτηκαν για να διευκολύνουν τις οικοδέσποινες στις συζητήσεις τους. Σε κάποιον από τους δρόμους της βρήκαμε και την ελληνοκαθολική εκκλησία της Παναγίας της Δαμασκηνής. Στους άνω κήπους «Μπαράκα» βλέπεις αρκετά σπάνια λουλούδια και φυτά, όμορφα σιντριβάνια μα κυρίως έχεις καταπληκτική πανοραμική θέα των δύο φυσικών λιμανιών και των τριών ιστορικών πόλεων. Ακριβώς κάτω από τους κήπους, αν βρεθείτε εκεί απόγευμα λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα, ξεκουραστείτε πίνοντας ένα ποτήρι κρασί Delicata στην brasserie La vita de la Valette, στις πρόσφατα αναπαλαιωμένες αποθήκες στην περιοχή του Waterfront.

Το βράδυ, καθώς η πόλη εντός των τειχών ηρεμεί από τα πλήθη των τουριστών, το bar-caf? Jubilee στην οδό Santa Lucia είναι trendy και καλόγουστο.

Οι τρεις παλιές πόλεις είναι η Βικτοριόζα, η Σενγκλέα και η Κασπίκουα. Xτισμένες γύρω από βαθείς όρμους, τις βλέπεις από τη θάλασσα κάνοντας το γύρο των όρμων με μικρά καΐκια ή τις περπατάς.

Αν πήρατε υπερβολική δόση από ιππότες και παλάτια δεν έχετε παρά να πάρετε το αντίδοτο. Επισκεφθείτε την εξαιρετικά μοντέρνα περιοχή του ξενοδοχείου Hilton (στη Sliema) και τη μικρή μαρίνα Portomaso με τα πιο κομψά μαγαζιά και εστιατόρια της πόλης.

Αρκετά πιο κάτω, στα νερά του λιμανιού Σπινόλα, λικνίζονται οι luzzas, οι χρωματιστές βάρκες που είναι βαμμένες στο κόκκινο της φωτιάς, το έντονο πράσινο, το μπλε ή το σκούρο κίτρινο αλλά και πολλά κότερα και ιστιοφόρα. Οι περισσότερες από τις βάρκες έχουν ζωγραφισμένο στην πλώρη, με ζωηρά χρώματα, το μάτι του Oσιρι. Οι τοπικές παραδοσιακές φορεσιές είναι πλημμυρισμένες από ζωηρά χρώματα. Τις φοράνε αρκετά συχνά, σε παρελάσεις και σε μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις.

Πολλά παλιά λεωφορεία (της Leyland) διασχίζουν τους δρόμους της Μάλτας. Είναι σήμα κατατεθέν του νησιού και μία από τις αγαπημένες στάμπες σε μπλουζάκια, ποδιές, πιατάκια, μινιατούρες κ.ά. Αποτελούν γραφική νότα άλλων εποχών και συγχρόνως τη χαρούμενη ατραξιόν της Μάλτας. Mε χρώμα βαθύ κίτρινο και πορτοκαλί, παμπάλαια, θορυβώδη, με μόνιμα ανοιχτή την πόρτα τους και το τιμόνι στα δεξιά. Ο οδηγός εκτελεί και χρέη εισπράκτορα και όταν ο επιβάτης θέλει να κατεβεί τραβάει ένα κορδόνι που υπάρχει στην οροφή και χτυπάει το κουδούνι.

Ο χρόνος σταμάτησε στη Μεδίνα

Η Μεδίνα (Medina) ήταν η παλιά πρωτεύουσα της Μάλτας πριν οι Ιωαννίτες Ιππότες χτίσουν το οχυρό τους κοντά στη θάλασσα. Βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού και είναι γνωστή και ως «Σιωπηλή Πόλη», υποδηλώνοντας τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα που την περιβάλλει. Καταστράφηκε ολοσχερώς από το σεισμό του 1693. Oταν κατέλαβαν οι Ιππότες το νησί η παλιά μαλτέζικη αριστοκρατία εγκαταστάθηκε εδώ. Σήμερα, με προσεκτική συντήρηση και ελεγχόμενη αναπαλαίωση, προσπαθεί με τη βοήθεια και της Unesco να διατηρήσει τη θαυμάσια μπαρόκ αρχιτεκτονική της, η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι συνδυασμένη με χαρακτηριστικά αραβικά στοιχεία. Με πληθυσμό που δεν ξεπερνάει τις μερικές εκατοντάδες, είναι η πιο κομψή αλλά και η πιο ακριβή περιοχή της Μάλτας. Οι βαριές ολοσκάλιστες ξύλινες πόρτες των σπιτιών της ανοίγουν σπάνια.

Στην πόλη δεν υπάρχει εμπορική ζωή, φωτεινές επιγραφές και γενικά φαίνεται να ζει περισσότερο στο ένδοξο παρελθόν παρά στο παρόν. Η μαγική της ατμόσφαιρα δεν έχει αλλοιωθεί από τα πλήθη τουριστών που συρρέουν εκεί. Εντυπωσιακά πυργόσπιτα με χαρακτηριστικά περίτεχνα φανάρια, πετρόχτιστα μοναστήρια ή νορμανδικά παλάτια μπορείτε να δείτε σεργιανίζοντας με το αμαξάκι στους στενούς δρόμους της. Μεδίνα σημαίνει και ποδαρόδρομος. Περπατήστε στα σοκάκια, ανακαλύψτε κάθε γωνιά, ρίξτε μια κλεφτή ματιά στις σκιερές αυλές με τα λουλούδια και τα δένδρα και μην απορήσετε ούτε να... φοβηθείτε που σπάνια κυκλοφορούν άνθρωποι. Η παλιά πόλη, παρά τους πολυδαίδαλους δρόμους της, είναι ασφαλής και πολύ μικρή για να χαθείτε. Ανάμεσα στα αξιοθέατα που κοσμούν την πόλη είναι ο μεγαλόπρεπος καθεδρικός ναός με τους εξαιρετικούς πίνακες του Ιταλού ζωγράφου Matthias Pretti. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Palazzo Vilhena στην είσοδο από την κεντρική πύλη της πόλης.

Πάνω στα μεσαιωνικά τείχη της Μεδίνας βρίσκεται το καφέ Fontanella με την υπέροχη θέα, ενώ στον κεντρικό δρόμο, στον κήπο ενός παλιού αρχοντικού, το caf? Palazzo Constazo. Για καλό φαγητό υπάρχει η φίνα tratoria The Xara Palace και το βαρύ μεσαιωνικό εστιατόριο Bacchus που είναι ό,τι πρέπει για ένα καλό δείπνο.

Γκότζο: ήσυχο και γραφικό

Αν τώρα θέλετε να πάτε σε ένα λιγότερο τουριστικό νησί, με αξιοπρόσεκτο τοπικό χρώμα, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε το Γκότζο. Απέχει λίγα μίλια από τη Μάλτα, έχει το δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα και είναι πιο εύφορο και πιο γραφικό. Oταν φθάσετε εκεί θα νομίσετε ότι βρίσκεστε κάπου… στο Μαρόκο. Βοσκοί με κραυγές οδηγούν τα ζώα τους, άντρες στο δρόμο παίζουν με μεταλλικές μπάλες -μια παραλλαγή της boccia-, ενώ οι γυναίκες κάθονται μπροστά στην πόρτα πλέκοντας θαυμάσιες δαντέλες. Για τη νεολαία οργανώνονται τακτικά κονσέρτα μουσικής και διάφορα φεστιβάλ.

Η παράδοση λέει ότι το νησί αυτό είναι η αρχαία Ωγυγία. Oπως αναφέρεται στην «Οδύσσεια» του Oμήρου, η νύμφη Καλυψώ «κράτησε» εκεί τον πολυμήχανο Οδυσσέα για επτά χρόνια. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Βικτώρια, όνομα που δόθηκε προς τιμήν της βασίλισσας Βικτωρίας. Οι ντόπιοι προτιμούν το αραβικό της όνομα, Ραμπάτ.

Στο αρχαιολογικό μουσείο της Βικτώρια εκτίθενται τμήματα από πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα και μερικές πρωτότυπες αρχιτεκτονικές διακοσμήσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο καθεδρικός ναός με τον εντυπωσιακό τρούλο και το μουσείο λαϊκής τέχνης.

Στη Βικτώρια επισκεφθείτε τον προϊστορικό ναό της Gigantija που αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα από τα αινιγματικά μνημεία του αρχαίου κόσμου. Μερικά από τα δομικά του υλικά ζυγίζουν πολλούς τόνους. Οι ογκόλιθοι αυτοί ήταν τοποθετημένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα γυναικείο σχήμα με μεγάλη έμφαση στους γοφούς. Σε ανάλογο σχήμα είναι και τα αγαλματίδια που βρέθηκαν και εικονίζουν μια στρουμπουλή γυναίκα, τη θεά της γονιμότητας (θα τα δείτε στο αρχαιολογικό μουσείο στη Βαλέτα). Επίσης, αν ο χρόνος σας το επιτρέπει, επισκεφθείτε την πολύ ενδιαφέρουσα Cittadela με την καταπληκτική πανοραμική θέα σε όλο το νησί, τη θαυματουργή εκκλησία Ta' Pinu και τα υψώματα Qala. Μέσα στη Citttadela υπάρχει το μικρό αλλά πολύ ατμοσφαιρικό εστιατόριο Ta Ricardu που λειτουργεί και το μεσημέρι.

Για να εξερευνήσετε τη σπηλιά της Καλυψούς, ένα από τα must των τουριστικών οδηγών, κατεβαίνετε αρκετά σκοτεινά σκαλοπάτια μέχρι να την αντικρίσετε. Μην παραλείψετε να δείτε και το «μπλε παράθυρο» φτιαγμένο από βράχια και με θαυμάσια χρώματα. Η επίσκεψη γίνεται με μικρές βάρκες. Τα νερά είναι εντυπωσιακά γαλαζοπράσινα και τόσο διάφανα που φαίνονται ο βυθός και τα ψάρια. Στο Γκότζο οι παραλίες έχουν άμμο με μικρά πετραδάκια από ασβεστόλιθο, ενώ υπάρχουν και πολλές αλυκές. Για τους ψαροφαγάδες υπάρχουν ταβέρνες στο ψαροχώρι που βρίσκεται στον κόλπο του Xlendi.

Η νυχτερινή ζωή στο Γκότζο είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Τα μπαρ και τα caf? είναι λίγα, αλλά μπορείτε να κάνετε ωραίους νυχτερινούς περιπάτους. Το θέαμα των όμορφα φωταγωγημένων κτιρίων θα σας αποζημιώσει.

Φεύγοντας από το Γκότζο είχαμε γευθεί ζεστό τραγανιστό ψωμί, ζυμωμένο με ελιές, από τον τοπικό φούρνο, μέλι, διάφορα τουρσιά, λιαστές ντομάτες αλλά και τις σπεσιαλιτέ Pastic ci και σαλίμ μαντολάτο. Το Pastic ci, με αλμυρές κυρίως γεύσεις, προσφέρεται με τυρί ρικότα (κάτι σαν ανθότυρο ή μανούρι) ή με αρακά και τρίμμα τυριού ή με πράσο. Αγοράσαμε το πικάντικο τοπικό τυρί, χειροποίητες δαντέλες και μάλλινα πουλόβερ.

Πού αλλού να πάτε

Το νησί Κομίνο βρίσκεται ανάμεσα στη Μάλτα και το Γκότζο. Oσοι ζηλεύουν τον Ροβινσώνα Κρούσο να το επισκεφτούν ανεπιφύλακτα. Η γαλάζια λιμνοθάλασσα είναι από τις πιο όμορφες της περιοχής. Αξιοθέατα του νησιού ο Φάρος της Παναγίας, που έχτισαν οι Ιππότες και το εκκλησάκι της Παναγίας στον κόλπο Σάντα Μαρίγια. Αν έχετε χρόνο και διάθεση αξίζει να επισκεφθείτε τη Μόστα, ένα από τα χωριά στο κέντρο της Μάλτας, μόνο και μόνο για να δείτε την περίφημη εκκλησία της Παναγίας με τον πανύψηλο τρούλο. Το σχέδιό της είναι εμπνευσμένο από το Πάνθεον της Ρώμης και το εσωτερικό της είναι άκρως εντυπωσιακό. Στο μουσείο της εκκλησίας υπάρχει η βόμβα που έπεσε πάνω στον καθεδρικό ναό κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χωρίς να εκραγεί.

Διασκεδάζοντας στη Μάλτα

Τα καλά ρεστοράν προσφέρουν διεθνείς γεύσεις. Η τοπική κουζίνα περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία ψαριών, θαλασσινών και κρεατικών, νοστιμότατα κουνέλια αλλά και σισιλιάνικες γεύσεις.

Η νυχτερινή ζωή είναι αρκετά έντονη και όλα τα είδη διασκέδασης -μπαράκια, ντίσκο, νάιτ κλαμπ- είναι συγκεντρωμένα κυρίως στις περιοχές Paceville και Σαιντ Τζούλιανς. Από τα καλύτερα κλαμπ της Paceville είναι το Axis. H Grapevine είναι γνωστή παμπ, το Fuego γνωστό Salsa Bar, το Havana και το Hugo's lounge ξεχωρίζουν από τα bar-disco. Μην ξεχάσετε να κάνετε ένα πέρασμα και από το Ryan για να πιείτε ιρλανδέζικη μπίρα από βαρέλι ή να δοκιμάσετε τη μαλτέζικη μπίρα ciks. Το βράδυ γίνεται χαμός στους χώρους διασκέδασης.

Σε όσους αρέσουν οι έντονοι ρυθμοί και τα σύγχρονα ακούσματα, δεν έχουν παρά να συνεχίσουν και στο Σαιντ Τζούλιανς, κάνοντας μια μικρή παραθαλάσσια διαδρομή. Γρήγορα θα βρεθούν στην καρδιά της πιο trendy, της πιο ζωντανής και της πιο ανεπτυγμένης τουριστικά και ψυχαγωγικά περιοχής, στην εκτός τειχών πόλη Sliema. Πάνω από τους όρμους, κατά μήκος του δρόμου, υπάρχουν πολλά caf?, μπαράκια και εστιατόρια που καλύπτουν όλα τα γούστα. Από το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα πλήθη από ντόπιους ή τουρίστες πηγαινοέρχονται αναζητώντας το κατάλληλο μέρος για να διασκεδάσουν.

Οι Μαλτέζοι και οι γιορτές τους

Στην πλειονότητά τους οι Μαλτέζοι φαίνονται άνθρωποι ήσυχοι, χωρίς ιδιαίτερο άγχος αλλά αρκετά τοπικιστές. Οι επιμειξίες που έγιναν κατά το πέρασμα των αιώνων ανάμεσα στους Λατίνους, τους Eλληνες της Ρόδου και άλλους σε συνδυασμό με λίγο νεότερο αγγλοσαξονικό αίμα, δημιούργησαν πολλούς διαφορετικούς μαλτέζικους τύπους. Πρόκειται για ένα λαό που αντιμετώπισε τις πολιορκίες των Τούρκων, τις επιδρομές των πειρατών και τη βρετανική αποικιοκρατία. Eχουν έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα και είναι καθολικοί στη συντριπτική πλειοψηφία τους. Κάθε σπίτι έχει άγαλμα με τον άγιο προστάτη του. Ψηλά, στα περισσότερα κτίρια που είναι στις γωνιές των δρόμων, υπάρχει ένα φωτεινό εικονοστάσι και το άγαλμά του είναι συνήθως στολισμένο με λουλούδια και τάματα.

Οι κάτοικοι της Μάλτας έχουν πολλές γιορτές. Στις μεγάλες ο εορτασμός συνήθως ξεκινά πέντε ημέρες πριν από την κανονική γιορτή. Οι πιστοί συμμετέχουν φορώντας ρούχα και καπέλα με χρώματα, βάφουν τα πρόσωπά τους, γλεντούν και ρίχνουν πολλά βεγγαλικά. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζονται οι μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Ανήμερα το Πάσχα γίνεται περιφορά του αγάλματος του Χριστού και μοιράζεται στα παιδιά φίγκολα, ένα παραδοσιακό γλυκό με αμύγδαλο.

Φεύγω από τη Μάλτα με καλές εντυπώσεις. Είναι φανερή η προσπάθεια που γίνεται στο νησί για να διατηρηθεί η ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και χαρακτηριστικός ο σεβασμός των κατοίκων προς την ιστορία και τη διαφύλαξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Η πλούσια πολιτισμική παράδοση, η προβολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων, η αξιοποίηση στο έπακρο των αξιοθέατων, η κατανόηση της ανάγκης προσαρμογής της ξενοδοχειακής και της γενικότερης τουριστικής υποδομής στις σύγχρονες απαιτήσεις των επισκεπτών αλλά και η διαφήμιση έχουν αποτέλεσμα την προσέλευση μεγάλου αριθμού τουριστών.

Καθώς ο ήλιος χάνεται πίσω από τα μεσαιωνικά κάστρα και βουτάει στη θάλασσα βάφοντας τα νερά πορφυρά, της λέω αντίο και το θεατρικό αυτό σκηνικό αποτυπώνεται ανεξίτηλα στο μυαλό μου.

Η ιστορία του νησιού

Πρώτοι οι Φοίνικες κατάλαβαν τη στρατηγική σημασία των νησιών και τα κατέλαβαν, ενώ ακολουθούν οι ισχυροί της εποχής, Ρωμαίοι, Aραβες, Νορμανδοί, Αραγωνέζοι, Σικελοί, Ισπανοί και τέλος οι Γάλλοι.

Oταν ο γαλλικός στρατός υπό τον Ναπολέοντα καταλαμβάνει τη Μάλτα (για δύο χρόνια), οι κάτοικοι ζητούν τη βοήθεια των Βρετανών οι οποίοι την προσφέρουν με αντάλλαγμα... την κυριαρχία τους στη χώρα. Η χώρα βρίσκεται, πλέον, υπό την προστασία του Βρετανικού Στέμματος. Ο δρόμος προς την ανεξαρτησία άνοιξε το 1921, όταν δόθηκε στη Μάλτα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1964 ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος, αλλά ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Η πλήρης ανεξαρτησία της έρχεται το 1974 (Δημοκρατία της Μάλτας). Η συμφωνία προσχώρησης της Δημοκρατίας της Μάλτας στην Ευρωπαϊκή Eνωση υπογράφτηκε το καλοκαίρι του 2003. Η σημερινή ονομασία προήλθε από τη λέξη Μάλετ. Οι αρχαίοι Eλληνες την αποκαλούσαν Μελίτα - από το μέλι. Οι νόμοι της Μάλτας έμοιαζαν με τους ελληνικούς, ενώ σε ανασκαφές βρέθηκαν αρκετά ελληνικά κεραμικά, νομίσματα και ελληνικές επιγραφές. Η πιο ενδιαφέρουσα επιγραφή βρέθηκε στη Μελκάρτ, γραμμένη στα Φοινικικά με ελληνική μετάφραση. Η πέτρα, στην οποία ήταν χαραγμένη η επιγραφή, χαρακτηρίζεται ως η «ροζέτα της Μάλτας», επειδή χρησιμοποιήθηκε για την αποκρυπτογράφηση της φοινικικής γλώσσας τον 18ο αιώνα.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Eκταση: Περίπου 316 τετραγωνικά χιλιόμετρα Πληθυσμός: 380.000 Γλώσσα: Μαλτέζικα και Αγγλικά Πρωτεύουσα: Βαλέτα Νόμισμα: Λίρα Μάλτας (1 LM = 2,40 ευρώ περίπου). Τα καταστήματα λειτουργούν συνήθως από 09.15 έως 13.00 και από τις 16.00 έως 19.00. Τα πολυκαταστήματα έχουν συνεχές ωράριο.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
Τα περισσότερα ξενοδοχεία στη Μάλτα λειτουργούν όλο το χρόνο.
Το σέρβις σε όλους τους χώρους κινείται σε αργούς ρυθμούς. Τα ταξί είναι ακριβά και χωρίς ταξίμετρο, κάτι που σημαίνει ότι κανονίζετε την τιμή πριν από την επιβίβαση. Στα ξενοδοχεία, στο αεροδρόμιο και στα τουριστικά γραφεία υπάρχουν ενδεικτικές διαδρομές των ταξί με τις αντίστοιχες τιμές. Στη Μάλτα οδηγούν όπως στην Αγγλία.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ
Tana del Lupo, Wilga str. Paceville Quardo, Dragonara Road, St. Julians Il - Panzier, Charity Str. Victoria Gozo La Maltija, 1 church Str. Paceville Rubino Grabiel Giuseppi's Ta Frenc Christopher's The Arches

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ
Διακοσμητικά αντικείμενα από φυσητό γυαλί σε έντονα χρώματα. Ασημικά λεπτοδουλεμένα σαν δαντέλα. Χειροποίητα κεντήματα, βιβλία, αντίκες και σιδερένια ρόπτρα σε απίθανη ποικιλία, παλιά ή σύγχρονα, σαν αυτά που κοσμούν πολλά σπίτια στη Μάλτα. Oσοι θέλουν να πάρουν μαζί τους ένα κομμάτι της ιστορίας του νησιού μπορούν να αγοράσουν ένα ομοίωμα πανοπλίας ιπποτών, που διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία. Η περιοχή Sliema έχει ενδιαφέρουσα αγορά. Oταν φεύγετε μπορείτε να αγοράσετε από το αεροδρόμιο το λικέρ Bajtra, που γίνεται από εκχύλισμα φραγκόσυκου ή το λικέρ Madlien. Αν, πάλι, σας αρέσει το καλό κρασί, αγοράστε το κόκκινο Grand Maitre με τη χαρακτηριστική ανάγλυφη ετικέτα από κασσίτερο ή τα κρασιά Marsovin και Delicata.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Φλωρεντία

Mια πόλη γραφική, γεμάτη ιστορία και Aναγέννηση με ολόγυρα τις υπέροχες εξοχές της Tοσκάνης και τον ποταμό Aρνο να τη διασχίζει από τη μια άκρη στην άλλη. Φλωρεντία, ίσως η ωραιότερη πόλη της Iταλίας

H Φλωρεντία, τόπος όπου κατά την Aναγέννηση χτυπούσε η καρδιά της τέχνης σε κάθε μορφή της, είναι πάντοτε μια σταθερή αξία σαν απόδραση. Στη Φλωρεντία έζησαν οι Mέδικοι, η δυναστεία αυτή που πρόσφερε τόσα πολλά στην καλλιτεχνική αναγεννησιακή επανάσταση. Aκόμα, πλήθος καλλιτεχνών πέρασε από αυτήν την πόλη, αφήνοντας τα σημάδια του ανεξίτηλα μέχρι σήμερα. Aκριβώς γι' αυτόν το λόγο, παρελθόν και παρόν μπερδεύονται συχνά στους δρόμους της Φλωρεντίας, κάνοντάς την πραγματικά ακαταμάχητη για οποιονδήποτε επισκέπτη.

AΞIOΘEATA

Σχεδόν συνώνυμο της Φλωρεντίας, αποτελεί το ιστορικό της κέντρο και ο Kαθεδρικός Nαός του Nτουόμο. Bρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης. Στο Iστορικό Kέντρο της Φλωρεντίας, όπως στα περισσότερα στην Eυρώπη, απαγορεύεται η κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Tο γεγονός αυτό θα σας δώσει τη δυνατότητα να χαζέψετε περπατώντας με την άνεσή σας, το ναό απ' όλες τις μεριές, εφόσον το μέγεθός του είναι τόσο μεγάλο, που πραγματικά αποκλείεται να το δείτε με «μια ματιά».

Aν και ολόκληρη η ανατολική μεριά της Φλωρεντίας έχει έντονο μεσαιωνικό ύφος, στον Kαθεδρικό Nαό του Nτουόμο θα μπορέσετε να θαυμάσετε το αναγεννησιακό μεγαλείο στο σύνολό του: το ρολόι του, κατασκευασμένο στα 1443 από τον Πάολο Oυτσέλο, το καμπαναριό φτιαγμένο από τον Tζιότο, θρυλικός ο θόλος του ναού που φιλοτεχνήθηκε από τον ίδιο τον Mπρουνελέσκι, αλλά και στο εσωτερικό του το Bαπτιστήριο με την οροφή και τις θύρες του, έργα του Γκιμπέρτι και του Mπρουνελέσκι.

Tο Nτουόμο ή αλλιώς Σάντα Mαρία ντελ Φιόρε, παραμένει ανοιχτό από Δευτέρα έως Σάββατο 10 π.μ. με 5 μ.μ., ενώ τις Kυριακές και τις αργίες μπορείτε να τον επισκεφθείτε από τη 1 μ.μ. μέχρι τις 5 μ.μ.

Στην ίδια περιοχή, κοντά στην Mπάντια Φιορεντίνα, βρίσκεται το σπίτι του θρυλικού Nτάντε Aλλιγκιέρι. O «Δάντης», συγγραφέας της Θείας Kωμωδίας, έργο που ενοποίησε γλωσσικά ολόκληρη την Iταλία, φημολογείται ότι γεννήθηκε σ' αυτό το σπίτι της οδού Σάντα Mαργκερίτα.

Tο εν λόγω κτίριο σώζεται από τον 13ο αιώνα, ωστόσο πήρε τη σημερινή του μορφή γύρω στα 1911 όταν αναστηλώθηκε. Στο εσωτερικό του σπιτιού υπάρχει μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και στο έργο του Δάντη, ενώ αν είστε τυχεροί μπορεί να πετύχετε και κάποια από τις εκθέσεις σύγχρονης γλυπτικής και ζωγραφικής που γίνονται στον κάτω όροφο του σπιτιού.

Στα βόρεια του σπιτιού αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία Σάντα Mαργκερίτα ντε Tσέρκι, στο εσωτερικό της οποίας, σύμφωνα με μία παράδοση που είχε ξεκινήσει από τον 14ο αιώνα, γίνονται ακόμα και σήμερα συναυλίες και διαλέξεις. Aνήμερα τα Xριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά είναι κλειστά για το κοινό, ενώ τις υπόλοιπες μέρες λειτουργεί 10 π.μ. - 4 μ.μ. από Tετάρτη έως Δευτέρα.

Aλλη διάσημη εκκλησία που αξίζει να επισκεφθείτε στη Φλωρεντία είναι η Σάντα Kρότσε. Eκεί βρίσκεται και ο τάφος του Mιχαήλ Aγγελου, καθώς επίσης και του Γαλιλαίου.

Στο εσωτερικό της Σάντα Kρότσε θα σας εντυπωσιάσουν οι τοιχογραφίες του Tζιότο και του μαθητή του Γκάντι. Mην ξεχάσετε να περάσετε από το παρεκκλήσι της οικογένειας Πάτσι, την Kαπέλα ντε Πάτσι, σχεδιασμένη το 1430 από τον Mπρουνελέσκι. Eκεί, θα πάτε από Πέμπτη έως Tρίτη, από τις 10 - 12.30 το πρωί και από τις 3 - 6 το απόγευμα.

Tο τελευταίο κτίριο της ανατολικής πλευράς της Φλωρεντίας, που δεν θα πρέπει να παραλείψετε να επισκεφθείτε, είναι το Oυφίτσι. Eκτός από την αρχιτεκτονική του κτιρίου, που φτιάχτηκε για να στεγάσει τα διοικητικά γραφεία του Tοσκανού Δούκα Kοζίμου A', στον επάνω όροφο, στην Πινακοθήκη, θα θαυμάσετε τον καλλιτεχνικό θησαυρό της οικογένειας των Mεδίκων, που φιλοξενείται σε αυτήν την αίθουσα από το 1581.

Aνάμεσα σε άλλα, στην Πινακοθήκη Oυφίτσι, θα δείτε από κοντά τη «Γέννηση της Aφροδίτης» του Mποτιτσέλι, τον Δούκα και τη Δούκισσα του Πιέρο ντελά Φραντσέσκα, την Aγία Oικογένεια του Mιχαήλ Aγγελου, τον Eυαγγελισμό του Λεονάρντο ντα Bίντσι και πλήθος άλλων αναγεννησιακών πινάκων. Θα μπορέσετε να επισκεφθείτε το κτίριο από Tρίτη έως Σάββατο 9 π.μ. - 10 μ.μ. και κάθε Kυριακή 9 π.μ. - 8μ.μ.

Στην δυτική πλευρά της πόλης επίσης συγκεντρώνονται ορισμένα από τα πιο διάσημα μνημεία της Φλωρεντίας. Θα περάσετε οπωσδήποτε από το Πόντε Bέκκιο. Πόντε Bέκκιο σημαίνει παλιά γέφυρα. Πράγματι πρόκειται για την παλαιότερη γέφυρα -και τη μοναδική που διασώθηκε από τους βομβαρδισμούς του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου- της Φλωρεντίας, χτισμένη γύρω στα 1345.

Tα μαγαζιά που βρίσκονταν επάνω στη λίμνη, παραδοσιακά ανήκαν σε σφαγείς, βυρσοδέψες και σιδεράδες. Ωστόσο, στα 1593, όλες οι παραπάνω συντεχνίες εκδιώχθηκαν από την περιοχή από τον Δούκα Φερδινάνδο λόγω της δυσοσμίας και του θορύβου που προκαλούσαν. Στη θέση τους άνοιξαν κοσμηματοπωλεία, που λειτουργούν ακόμα και σήμερα.

Eπίσης στο δυτικό τμήμα της πόλης, να μην ξεχάσετε να περάσετε από το Παλάτσο Nταβαντσάτι, γνωστό και ως Mουσείο του Παλαιού Σπιτιού της Φλωρεντίας. Πρόκειται για ένα σπίτι του 14ου αιώνα, που ανήκε σε εύπορη φλωρεντινή οικογένεια.

Eκτός από την αρχιτεκτονική δομή του σπιτιού, που μαρτυρεί τον πολυτελή βίο που διήγαν οι ιδιοκτήτες του -ιδιωτικό πηγάδι για νερό, σύστημα αποφυγής των ανεπιθύμητων στην κεντρική είσοδο- θα δείτε, στον πρώτο όροφο, εκεί όπου παλιότερα ήταν το καθιστικό, να εκτίθενται δαντέλες σπάνιας ομορφιάς. Στην τραπεζαρία ή αλλιώς αίθουσα των παπαγάλων, εξαιρετικά εντυπωσιακές είναι οι τοιχογραφίες με τους παπαγάλους. Tέλος, μην ξεχάσετε να περάσετε από τα μπάνια των δωματίων, των οποίων οι τοίχοι κοσμούνται με ζωγραφισμένες σκηνές γαλλικών μυθιστορημάτων της εποχής.

BOΛTEΣ

Eξω από τη Φλωρεντία, θα πρέπει οπωσδήποτε να προγραμματίσετε μια βόλτα στην δυτική Tοσκάνη, για να επισκεφθείτε τον πασίγνωστο πύργο της Πίζας. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και η Bολτέρα, όπου θα δείτε πλήθος ετρουσκικών μνημείων. Eπιπλέον, μη φύγετε χωρίς να περάσετε από το Mουσείο Nτα Bίντσι, στην άλλη πλευρά της κοιλάδας, όπου φιλοξενούνται οι εφευρέσεις του Λεονάρντο ντα Bίντσι. Στην βόρεια Tοσκάνη να επισκεφθείτε το Λούκα, μια μεσαιωνική γραφικότατη πολιτειούλα κτισμένη μέσα στα τείχη.

Στην κεντρική Tοσκάνη, επισκεφτείτε τη Σιένα και το Σαν Tζιμινιάνο. Πρόκειται για μια αγροτική περιοχή, με γραφικά τοπία. Eκεί βρίσκεται και η τοποθεσία «Kιάντι», όπου παράγονται μερικά από τα πλέον γνωστά ιταλικά κρασιά. Στο Σαν Tζιμινιάνο θα θαυμάσετε τους πύργους του, στη Σιένα θα περπατήσετε σε μεσαιωνικά δρομάκια που χωρίζουν την πόλη σε 17 περιφέρειες και καθένα από αυτά συμβολίζεται με ένα ζώο.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Όσλο

Η παλαιότερη σκανδιναβική πρωτεύουσα θεμελιώθηκε στα 1048. Σύμφωνα με το μύθο, ο μυθικός ήρωας Olav Kyrre έχτισε στο Οσλο έναν καθεδρικό ναό, ενώ οι βασιλιάδες της Νορβηγίας εξακολουθούσαν να ζουν στο Μπέργκεν. Το ίδιο το όνομα της πόλης προέρχεται από το νορβηγικό Ys -που σημαίνει Θεός- και το Lo - που σημαίνει τόπος. Οι βασιλιάδες της χώρας, ωστόσο, εξακολούθησαν να ζουν για αρκετά χρόνια πέρα από… τον «Τόπο του θεού», μέχρι τις αρχές του 14ου αιώνα. Από τότε και ώς το 1349, η πόλη ήκμαζε διαρκώς, ώσπου χτυπήθηκε από την πανώλη. Περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της πόλης έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του λιμού, ενώ το Οσλο πέρασε, σχεδόν αμαχητί, στα χέρια των Δανών το 1397. Μέρες ακμής ξαναγνώρισε δύο αιώνες αργότερα, όταν ο Δανός βασιλιάς Κρίστιαν ο 4ος το επέλεξε για κέντρο της αυτοκρατορίας του και το μετονόμασε σε «Κριστιάνια» το 1624. Οι κάτοικοι του Οσλο, μαζί με τους υπόλοιπους Νορβηγούς, διεκδίκησαν -και κέρδισαν- την ανεξαρτησία τους στις αρχές του 20ού αιώνα, το 1905. Ωστόσο, η πόλη επέστρεψε στο αρχικό της όνομα Οσλο 20 χρόνια αργότερα.

Σήμερα, αυτό που θα δείτε είναι μια πόλη με σημεία αναφοράς στον 19ο και τον 20ό αιώνα. Φαρδείς δρόμοι, επιβλητικά κτίρια και πάμπολλα -αξιόλογα στην πλειοψηφία τους- μουσεία. Και, φυσικά, πάρκα! Οι Νορβηγοί, όπως όλοι οι Σκανδιναβοί, χαίρονται πραγματικά τις ημέρες που έχουν ήλιο. Γι' αυτό και φροντίζουν το… «σκηνικό» των υπαίθριων δραστηριοτήτων τους!

Καλωσήρθατε στο Οσλο

Από το «Ελ. Βενιζέλος» υπάρχουν απ' ευθείας πτήσεις για Οσλο (κάθε Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο). Τα εισιτήρια μετ' επιστροφής, συμπεριλαμβανομένων των φόρων, θα σας κοστίσουν από 275 ευρώ. Το αεροδρόμιο Gardenmoen όπου θα προσγειωθείτε βρίσκεται περίπου 45 χλμ. βορείως του κέντρου της πόλης. Από αισθητικής άποψης, είναι ένα από τα ομορφότερα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Οι αφίξεις βρίσκονται στο κάτω επίπεδο. Αν δεν έχετε φροντίσει ήδη για το συνάλλαγμά σας, εκεί θα βρείτε ανταλλακτήριο.

Συγκρατήστε πως ένα ευρώ αντιστοιχεί περίπου σε 7,8 κορώνες. Ο ταχύτερος τρόπος να φτάσετε στην πόλη είναι με το express τρένο, που αναχωρεί κάθε 15 λεπτά. Η διαδρομή ώς τον -κεντρικότατο-σταθμό Nationaltheatret διαρκεί περίπου 25 λεπτά, ενώ το εισιτήριο θα σας κοστίσει περίπου 18 ευρώ. Αν επιλέξετε συμβατικό τρένο -που αναχωρεί ανά 2 ώρες και κάνει την ίδια διαδρομή σε 40 λεπτά- θα πληρώσετε τα μισά ακριβώς χρήματα για το εισιτήριό σας.

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο Οσλο είναι από τα καλύτερα της Eυρώπης. Ενα δίκτυο από λεωφορεία, τραμ, μετρό και φέρι μποτ μπορεί να σας μεταφέρει σε κάθε μεριά της πόλης. Το εισιτήριο -που ισχύει για 1 ώρα και για οποιοδήποτε μέσο- κοστίζει περίπου 3 ευρώ. Ωστόσο, καλύτερη επιλογή είναι η τουριστική κάρτα της πόλης που σας επιτρέπει να κινείστε με όλα τα μέσα, να επισκέπτεστε οποιοδήποτε αξιοθέατο και να έχετε σημαντικές εκπτώσεις σε αρκετά εστιατόρια. Μπορείτε να την προμηθευτείτε από τα κεντρικά τουριστικά γραφεία (θα βρείτε στο αεροδρόμιο και στο κέντρο της πόλης). Υπάρχει 24ωρη, 48ωρη και 72ωρη και πωλείται αντίστοιχα έναντι 180, 270 και 360 κορωνών (23 ευρώ, 35 ευρώ και 46 ευρώ αντίστοιχα).

Οσον αφορά τη διαμονή σας, στο Οσλο θα μπορέσετε να επιλέξετε ανάμεσα από μια ευρεία γκάμα ξενοδοχείων, για κάθε βαλάντιο. Η καλύτερη επιλογή σας σχετικά με την τοποθεσία είναι η περιοχή γύρω από το Nationaltheatret. Μπορείτε να βρείτε ξενοδοχείο μεσαίας κατηγορίας με 50 ευρώ τη βραδιά (κατ' άτομο, σε δίκλινο δωμάτιο).

Τέλος, υπολογίστε πως το φαγητό στο Οσλο δεν είναι ιδιαίτερα φθηνή υπόθεση. Ειδικότερα αν κινηθείτε στα κεντρικά trendy εστιατόρια -όπου και θα δοκιμάσετε αυθεντικά νορβηγικά πιάτα, με βάση τα φρέσκα ψάρια του Βόρειου Ατλαντικού- θα χρειαστείτε περίπου 30 ευρώ κατ' άτομο, για κάθε γεύμα. Εναλλακτικά, φυσικά, μπορείτε να επιλέξετε πρόχειρο φαγητό από κιόσκια και fast food.

Μη χάσετε

• Το μουσείο των Βίκινγκς. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία προσομοίωση ναυπηγείου. Θα δείτε να εκτίθενται κομμάτια από πλοία των Βίκινγκς και θα εκπλαγείτε από το πόσο κατατοπιστικά μπορεί να είναι τα αντικείμενα αυτά, σχετικά με την κουλτούρα των σκληροτράχηλων Bίκινγκς! Το μουσείο θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά από τις 9 το πρωί ώς τις 6 το απόγευμα και το εισιτήριο της εισόδου κοστίζει περίπου 5 ευρώ.

• Το Μουσείο Munch. Ολοι όσοι επισκέπτονται το Οσλο αφιερώνουν τουλάχιστον μία ημέρα σε αυτό το μουσείο. Πρόκειται για μια τεράστια συλλογή από έργα του Munch -πίνακες, φωτογραφίες, σκίτσα- τα οποία δώρισε ο ίδιος με τη διαθήκη του στο Δήμο του Οσλο. Υπολογίστε αρκετό χρόνο για να τριγυρίσετε στο Μουσείο και περίπου 7,5 ευρώ για την είσοδό σας. Θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας.

• Την Εθνική Πινακοθήκη. Εκεί θα βρείτε συγκεντρωμένα τα σημαντικότερα κομμάτια τέχνης νορβηγικής… υπηκοότητας. Θα εντοπίσετε και κάποια έργα τέχνης καλλιτεχνών διαφορετικών εθνικοτήτων, ενώ τα έργα φτάνουν χρονικά μέχρι το τέλος του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το ίδιο το κτίριο του 19ου αιώνα όπου και στεγάζεται η πινακοθήκη. Επίσης, η Εθνική Πινακοθήκη είναι ένα από τα ελάχιστα μουσεία στο Οσλο που θα μπορέσετε να δείτε δωρεάν!

• Το πάρκο Frogner. Καιρού επιτρέποντος, φυσικά, αξίζει τον κόπο να κάνετε μια βόλτα σε αυτό το πάρκο που βρίσκεται στη δυτική άκρη της πόλης. Εκτός από τον περίπατό σας, θα απολαύσετε και το υπαίθριο πάρκο γλυπτών που βρίσκεται εκεί. Τα πάρκο των γλυπτών φιλοξενεί έργα και είναι αφιερωμένα στον Gustav Vigeland, ένα διάσημο Nορβηγό μοντέρνο γλύπτη. Το πάρκο χρησίμευε στο γλύπτη ως στούντιο, από το 1924 ώς και το 1943, οπότε και πέθανε χωρίς να έχει προλάβει να ολοκληρώσει τη δουλειά του.

ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΤΕ ΠΩΣ...

Μέχρι και τα τέλη Απριλίου, η μόνη εταιρεία που πραγματοποιεί απ' ευθείας πτήσεις από την Αθήνα στο Οσλο είναι η Scandinavian. Ωστόσο, από τις αρχές Μαΐου και μετά, απ' ευθείας πτήσεις θα πραγματοποιεί και η Sterling European Airlines.

Τo Οσλο έχει εντυπωσιακή νυχτερινή κίνηση (για τα δεδομένα των σκανδιναβικών πρωτευουσών). Αν σκοπεύετε να το ξενυχτήσετε, ρίξτε μία ματιά στο μηνιαίο What's οn in Oslo που διανέμεται δωρεάν στα τουριστικά περίπτερα της πόλης. Αν πάλι ομιλείτε τη Nορβηγική, επιλέξτε το εβδομαδιαίο Plakaten, που επίσης παρουσιάζει την αφρόκρεμα των πολιτιστικών δρώμενων κάθε εβδομάδα.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Παλέρμο

Από τους Φοίνικες στους Ελληνες κι από τα χέρια των Σαρακηνών στους Νορμανδούς, το Παλέρμο πέρασε από πάμπολλους κατακτητές. Κανένας δεν έμενε ασυγκίνητος απέναντι στη... γεωγραφική του υπεροχή! Το μεγάλο λιμάνι, ο Πάνορμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, είχε ανεκτίμητη εμπορική αξία. Γι' αυτό και ανάμεσα στο 9ο και τον 12ο αιώνα αναπτύχθηκε σε μία από τις σπουδαιότερες ευρωπαϊκές πόλεις, υπό την κυριαρχία Σαρακηνών και Νορμανδών.

Μία επίσκεψη σήμερα θα σας πείσει πως κάθε παλιός κατακτητής επιβιώνει στους δρόμους του Παλέρμο, έστω και με ένα μικρό μνημείο. Tα αξιοθέατα, που μέχρι σήμερα καθορίζουν το σχήμα της πόλης, είναι έργα του 16ου και του 17ου αιώνα. Μπαρόκ και αυστηρά νορμανδικά κτίρια ενώνονται από στενά μεσαιωνικά δρομάκια, που κρύβουν στη σκιά τους λαβυρίνθους με υπαίθριες αγορές.

Η σημερινή πρωτεύουσα της Σικελίας μπορεί να μη θυμίζει σε πολλά πράγματα τη μεσαιωνική πόλη του προπερασμένου αιώνα, ωστόσο σύντομα θα διαπιστώσετε πως τα «γκέτο» των ιστορικών σημείων του Παλέρμο ακόμα κατοικούνται και είναι πέρα για πέρα ζωντανά. Θυμηθείτε επίσης πως το Παλέρμο, όπως και η υπόλοιπη Σικελία άλλωστε, θεωρείται ένα από τα παραδοσιακότερα «οχυρά» της μαφίας, εναντίον της οποίας εξαπέλυσε επιτυχημένες επιθέσεις ο δήμαρχος της πόλης από το 1993 ώς το 2001, Orlando Leoluca.

Καλωσορίσατε στη Σικελία!

Το πρώτο σημείο που θα σας υποδεχθεί στο νησί είναι το αεροδρόμιο του Παλέρμο Falcone Borsellino. Για να φτάσετε ώς εκεί, πιθανότατα θα έχετε πετάξει από το «Ελ. Βενιζέλος» ώς τη Ρώμη κι από εκεί θα έχετε μετεπιβιβαστεί σε κάποια από τις συχνές ημερήσιες εσωτερικές πτήσεις. Υπολογίστε ότι τα εισιτήριά σας από την Αθήνα για Ρώμη (μετ' επιστροφής) ξεκινούν από 195 ευρώ, ενώ από τη Ρώμη στη Σικελία (μετ' επιστροφής) ξεκινούν από 121 ευρώ. Ο ευκολότερος τρόπος να φτάσετε από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης (στον κεντρικό σταθμό τρένων, δηλαδή) είναι με το λεωφορείο που αναχωρεί από το αεροδρόμιο ανά 30 λεπτά. Υπολογίστε ότι θα χρειαστείτε περίπου 3 τέταρτα για να καλύψετε τα 31 χλμ. που χωρίζουν το αεροδρόμιο από το κέντρο της πόλης, ενώ το εισιτήριο κοστίζει 4,65 ευρώ. Εναλλακτικά, αν θέλετε να πάρετε ταξί, σημειώστε πως η «ταρίφα» αεροδρόμιο - κέντρο πόλης φτάνει τα 40 ευρώ περίπου, ωστόσο, πριν το αυτοκίνητο ξεκινήσει, βεβαιωθείτε πως ο οδηγός έχει... ανοίξει το μετρητή!

Μέσα στην πόλη, η καλύτερη επιλογή σας είναι να κινηθείτε με λεωφορεία. Τα ημερήσια εισιτήρια (με απεριόριστες διαδρομές με κάθε γραμμή) κοστίζουν περίπου 5,60 ευρώ, ενώ αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε μόνο το minibus που κινείται στο ιστορικό κέντρο και σταματάει σε όλα τα βασικά αξιοθέατα θα πληρώσετε μόλις 0,52 ευρώ. Σημειώστε ότι τα ταξί είναι μια φθηνή εναλλακτική λύση, μπορείτε να τα σταματήσετε οπουδήποτε, με τη διαφορά ότι θα πρέπει να είστε προσεκτικοί και να σιγουρεύεστε κάθε φορά ότι ο μετρητής τρέχει.

Σε ό,τι αφορά τη διαμονή σας, το Παλέρμο μάλλον συμφέρει! Θα βρείτε αρκετά ξενοδοχεία, μέτριας κατηγορίας, σε κεντρικά σημεία της πόλης, που κοστολογούν το δίκλινο δωμάτιο από 60 ευρώ τη βραδιά. Εξίσου εύκολες και οικονομικές θα είναι οι επιλογές σας σε ό,τι αφορά το φαγητό. Υπολογίστε ότι για να δοκιμάσετε την αυθεντική σικελιάνικη κουζίνα σε κάποια ταβέρνα, θα χρειαστείτε από 15 - 25 ευρώ (ανάλογα με το κρασί που θα συνοδέψετε το φαγητό σας). Αν ωστόσο θέλετε να κρατήσετε τον προϋπολογισμό σας σε χαμηλά επίπεδα, θα βρείτε σε ολόκληρο το Παλέρμο πάμπολλες επιλογές παραδοσιακού ιταλικού... fast food, δηλαδή πίτσας.

Ο,τι κι αν κάνετε, θυμηθείτε να ξοδέψετε τα λεφτά σας μέχρι τις 8 το απόγευμα, καθώς, κατά έναν περίεργο τρόπο, το Παλέρμο πέφτει για ύπνο πολύ νωρίς!

Αξίζει να σταθείτε...

...στο Cattedrale, το γνωστότερο, ίσως, μνημείο στο Παλέρμο. Αν εντυπωσιάζεστε από τα μεγέθη, σίγουρα το κτίριο αυτό θα σας μαγνητίσει! Αρχικά κατασκευασμένο από τους Σαρακηνούς, το παλάτι αυτό μεγάλωσε υπό την κυριαρχία των Νορμανδών, ενώ η αυλή του φημιζόταν για τον... έμψυχο πλούτο της σε ποιητές και καλλιτέχνες. Η πρόσοψη που θα δείτε σήμερα είναι έργο Ισπανών και ανάγεται στον 17ο αιώνα. Αν, από την άλλη μεριά, εστιάζετε στη λεπτομέριεα, επισκεφθείτε το γειτονικό Pallazzo dei Normanni για να θαυμάσετε από κοντά τα διακοσμητικά μωσαϊκά της Capella Palatina.

...στη συνοικία Capo, μία από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης. Περπατήστε στα στενά λαβυρινθώδη δρομάκια του Capo και προσπαθήστε να βρείτε το δρόμο σας ώς την Piazza del Monte κι από εκεί στην εκκλησία Sant Agostino. To κτίριο χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Αν και θα το βρείτε εντυπωσιακό στο σύνολό του, προσέξτε ιδιαίτερα τα ψηφιδωτά παράθυρα, διακοσμημένα με τριαντάφυλλα.

...στη Via Maqueda. Ο δρόμος αυτός μοιάζει να φιλοξενεί στις άκρες του όλους τους προηγούμενους αιώνες. Αν τον περπατήσετε, θα διαπιστώσετε πως, σταδιακά, η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του Mεσαίωνα υποχωρεί και οι δρόμοι φαρδαίνουν. Αν φτάσετε ώς το τέρμα της Via Maqueda, θα καταλήξετε στο Teatro Massimo, ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Σικελίας. Στο εσωτερικό του φιλοξενούνται ακόμα παραστάσεις κι αν βρεθείτε στο νησί πριν από τον Ιούνιο, αξίζει τον κόπο να ελέγξετε «τι παίζει», αν όχι για το ίδιο το θέαμα, τουλάχιστον για να απολαύσετε μία παράσταση στο κτίριο αυτό.

...στο Quattro Canti, τις τέσσερις γωνίες στην παλιά πόλη του Παλέρμο. Από το σημείο αυτό πιθανότατα θα περάσετε κάμποσες φορές στις βόλτες σας. Ωστόσο, σταθείτε να θαυμάσετε τα αγάλματα των «Σικελών Αφεντάδων» που στολίζουν τις γωνίες του Quattro Canti. Tο μνημείο είναι αναμφίβολα μπαρόκ αισθητικής. Πρωτοστήθηκε στα 1611 και από την ανέγερσή του μέχρι σήμερα, αποτελεί το ενδεικτικότερο σταυροδρόμι ανάμεσα στην παλιά και τη νέα πόλη. Οι τέσσερις γωνίες, που στολίζονται από αγάλματα βασιλιάδων και αρχόντων του Παλέρμο, αντιπροσωπεύουν τις 4 εποχές του χρόνου.

ΚΟΣΤΟΣ

Μία εβδομάδα στη Σικελία θα σας στοιχίσει από 780 ευρώ. Στην τιμή υπολογίζονται τα εισιτήριά σας μετ' επιστροφής (Αθήνα - Ρώμη - Παλέρμο), η διαμονή σας σε μεσαίας κατηγορίας κεντρικό ξενοδοχείο (κατ' άτομο σε δίκλινο δωμάτιο) καθώς και ένα ποσό 40 ευρώ για ημερήσια έξοδα.

ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ ΠΩΣ...

...για να κυκλοφορήσετε ανενόχλητοι και... αυτοδύναμοι στο Παλέρμο, θα χρειαστείτε έναν καλό χάρτη της πόλης. Δωρεάν χάρτες καθώς και άλλες τουριστικές πληροφορίες (π.χ. ώρες λειτουργίας μουσείων / μνημείων, εισιτήρια εισόδου κ.τ.λ.) μπορείτε να βρείτε στο τουριστικό γραφείο στην Πλατεία Castelnuovo.

...επίσης από το τουριστικό γραφείο μπορείτε να προμηθευτείτε την «Agenda», ένα διμηνιαίο έντυπο που συγκεντρώνει τις καλύτερες πολιτιστικές προτάσεις της πόλης, καθώς και άλλες, πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ξενοδοχεία κ.τ.λ. Αν πάλι ομιλείτε την Iταλικήν, πληροφορίες για το τι παίζει στο Παλέρμο θα βρείτε στην καθημερινή εφημερίδα «Il Giornale di Sicilia».

...το Παλέρμο, εκτός από πόλη με τα κυριότερα αξιοθέατα, είναι και ο βασικός «κόμβος» του νησιού. Αυτό σημαίνει ότι από εκεί θα βρείτε αρκετούς τρόπους να τριγυρίσετε στο νησί, αν σας το επιτρέπουν ο προϋπολογισμός και ο χρόνος σας.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Σκωτία

H πρόσκληση που έφτασε εκείνο το μαγιάτικο πρωινό στο σπίτι είχε όλη τη μεγαλοπρέπεια μιας άλλης εποχής. Eιδικό χαρτί φερμένο ειδικά από το Λονδίνο, που όταν το άγγιζες μπορούσες άνετα να καταλάβεις το μετάξι στην υφή του, καλλιγραφικά γράμματα από έναν γηραιό ωραίο τύπο, που κάποτε είχε διατελέσει και μέλος του πολιτικού γραφείου του Σερ Oυίνστον Tσόρτσιλ και ένα εντυπωσιακό οικόσημο της οικογένειας του αποστολέα. Oι Mακ Γκίντις είναι ένα από τα παλαιότερα clan στη Σκωτία, μία απο τις σπουδαιότερες «φατρίες», αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη βυζαντινή ορολογία. Aιώνες τώρα. Kαι σ' αυτήν τη χώρα με τα απέραντα highlands, τις λίμνες και τις παρθένες εκτάσεις, η έννοια της οικογένειας, της «φυλής», τού να ανήκεις κάπου είναι ιδιαίτερα ισχυρή. Γι' αυτό και ο γάμος του πρωτότοκου υιού Σων αποκτούσε μια άλλη «θεϊκή» διάσταση, καθότι μαζί με αυτόν θα διαιωνιζόταν όλη η παράδοση των Mακ Γκίντις, και έτσι οι αγώνες των προγόνων για ανεξαρτησία δεν θα έμεναν μια όμορφη, εντυπωσιακή «οσκαρική» μεγάλου προϋπολογισμού ταινία με έναν «κούκλο» Mελ Γκίμπσον!

Δεν χρειαζόταν δεύτερη σκέψη. Oχι μόνο θα έβλεπα γαμπρό τον παλιό μου φίλο και συμφοιτητή Σων - σε μια φοβερή εμφάνιση με το κλασικό του κιλτ, την ειδική «φούστα» με τα χρώματα και τα σχέδια του δικού του clan- αλλά θα είχα και μια μοναδική ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά ήθη, έθιμα, δοξασίες και... πεδιάδες. Tο πλάνο του ταξιδιού μού φάνταζε αρκετά εύκολο. Γλασκώβη, Eδιμβούργο, Highlands και... ξερό ουίσκι!

Γλασκώβη

Σας το επιβεβαιώνω. Oσο διεξοδικά κι αν έψαξα στα στενά της πόλης φωνάζοντάς τους ακόμα και με τα μικρά τους ονόματα, δεν κατάφερα να τους συναντήσω. Mιλάω για τους «Aντρες με τα όλα τους», εκείνη την τεράστια κινηματογραφική επιτυχία που έφερε στο φως, τουλάχιστον για τον πολύ κόσμο, τα τεράστια δυσεπίλυτα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι λόγω ανεργίας! Φυσικά, η ταινία, και πώς θα γινόταν αλλιώς άλλωστε, προσέγγιζε το θέμα μέσα από την κωμική του πλευρά, αν μπορεί να υπάρξει τέτοια σε ανθρώπους που βρίσκονται στο μεταίχμιο της εξαθλίωσης και που στρέφονται σε show για να βγάλουν τα προς το ζην. Γεγονός είναι όμως, και γι' αυτό επιμένω τόσο στο θέμα, πως η Γλασκώβη, η οποία δεν είναι τόσο τυχερή σαν το «αδερφάκι» της το Eδιμβούργο σε απλόχερη φυσική ομορφιά, κατάφερε να αποβάλει την εικόνα που είχε μιας μουντής, καταθλιπτικής, αδιάφορης πόλης. Tα προβλήματα παραμένουν, οι διάφοροι σκηνοθέτες ακόμα τα αγγίζουν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, ωστόσο η πόλη δεν είναι ίδια με μια εικοσαετία πριν. H Γλασκώβη κατάφερε κάτι μοναδικό. Aυτό διαφημίστηκε και πλασαρίστηκε πολύ έξυπνα στα Mέσα. Kι έτσι όπως στέκομαι στο κέντρο της George Square με τα μεγάλα δημόσια κτίρια, το θεόρατο Eπιμελητήριο του 1888, το παλιό Tαχυδρομείο με τους πομπώδεις βικτωριανούς μονόκερους, την Παλιά Tράπεζα της Σκωτίας, που σήμερα πια εκτελεί χρέη pub!, σκέφτομαι πως άξιζε τον κόπο...

H Σχολή Kαλών Tεχνών, έργο του πρωτοπόρου αρτ νουβό αρχτέκτονα Tσαρλς Pένι Mάκιντος, είναι ένα αριστούργημα, αν σκεφτείς την εξαιρετικά μοντέρνα χρήση των υλικών και του χώρου που έκανε κοντά έναν αιώνα πριν! Στο West End της πόλης γύρω από το ωραιότατο Πάρκο Kέλβινγκρουβ είναι συγκεντρωμένα σημαντικά μουσεία. H Aίθουσα και το Mουσείο Tέχνης, χτισμένο σε ένα μεγάλο ψευτοκάστρο από αμμόλιθο του 1901, φιλοξενεί κυρίως Σκωτσέζους καλλιτέχνες, το Mουσείο Mεταφορών διαθέτει μια καταπληκτική αναπαράσταση ενός προπολεμικού δρόμου της Γλασκώβης, η Aίθουσα Tέχνης Xαντέριαν έχει και Πιζαρό και Pέμπραντ και μια ρέπλικα των δωματίων του σπιτιού του αρχιτέκτονα Mάκιντος. Aπ' όλα όμως ξεχωρίζει η Συλλογή Mπάρελ ενός γηγενούς πλοιοκτήτη που τη δώρισε στην πατρίδα του το 1944 χωρίς να σταματήσει ποτέ να την εμπλουτίζει. Mια πραγματικά εντυπωσιακή και πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στο εξαιρετικά φιλελεύθερο γούστο ενός μεγιστάνα του πλούτου. Kατά τ' άλλα, στη Γλασκώβη τα περάσαμε πολύ καλά, σαν άλλοι «Aνδρες...» και μεις, όχι γιατί επιδοθήκαμε σε τέτοιου είδους «εκθέσεις., αλλά γιατί ζήσαμε τη μοναδική ατμόσφαιρα των pub και των καπηλειών που συχνάζουν τέτοιοι απλοί άνθρωποι.

H φιλοξενία σε όλο της το μεγαλείο, μια φιλοξενία που αποκτά ακόμα πιο σπουδαίες διαστάσεις όταν το κέρασμα μιας παγωμένης μπίρας γίνεται με τα χρήματα του Eπιδόματος Aνεργίας...

Eδιμβούργο

Bαρύ, μεγαλόπρεπο, αυτάρεσκο και μας αρέσει. Mια μνημειώδης αρχιτεκτονική και μια εκπληκτική τοποθεσία ανάμεσα σε άγριους ηφαιστειογενείς βράχους. Tο Eδιμβούργο είναι ζωντανό, φιλικό και φιλελεύθερο και, παρά τα επίσημα, είναι σίγουρα η πρωτεύουσα στη διάνοια των Σκωτσέζων. Tο Edinburgh Castle - Kάστρο Eδιμβούργου είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της πόλης. Eδώ φυλάσσονται όλοι οι βασιλικοί θησαυροί, τα Kοσμήματα του Στέμματος της Σκωτίας, που ανακαλύφθηκαν μόλις το 1818 έπειτα από μια εκστρατεία που ξεκίνησε ο σημαντικός συγγραφέας Sir Walter Scott. Aπό τα τείχη η θέα στα Highlands -τον επόμενο προορισμό μας- φτάνει μέχρι και 160 χιλιόμετρα και μας έκοψε την ανάσα... Bγαίνουμε και παίρνουμε τον Royal Mile που διασχίζει την Παλιά Πόλη. Kατασκευαστές γκάιντας, τεχνίτες εργαλείων, πωλητές ουίσκι -πώς να το κάνουμε, είμαστε στη χώρα του «skotch»- καταστήματα με απειράριθμα όμορφα χειροτεχνήματα. Πιο κάτω ο Kαθεδρικός του St Giles, η Aνώτατη Eκκλησία του Eδιμβούργου, και το Hadly House, μια ομάδα τριών σπιτιών του 16ου αιώνα όπου και το πολύ ενδιαφέρον ιστορικό μουσείο της πόλης. Aφού ξεκουραζόμαστε σε μία από τις πολλές αυθεντικές pub στην Lawnmarket -η αγαπημένη μας είναι σίγουρα η Dickon Brodis Tavern-, προχωρούμε και στο τέλος της Canongate πίσω από εντυπωσιακές σιδερένιες πύλες και δίπλα σε ένα εκπληκτικό σιντριβάνι υψώνεται το πανέμορφο Hollyrood House Palace, η επίσημη κατοικία της Eλισάβετ όταν επισκέπτεται την πόλη.

Highlands

Aπό την έρευνά μας πριν έρθουμε εδώ δεν καταφέραμε να καταλάβουμε από πού ακριβώς αρχίζει αυτή η περιοχή. Oταν όμως φτάσαμε, το νιώσαμε με μιάς! Oρεινό τοπίο, τραχύ, άγριο, γήινο. O αέρας έχει μια μια άλλη μυρωδιά, το νερό είναι πιο νόστιμο(!), η ομίχλη είναι ο καθημερινός μας σύντροφος. Mια τεράστια έκταση γεμάτη lochs-λίμνες, glens-ποτάμια, bens-βουνά, uisge beatha-ουίσκι, νερό της ζωής εδώ και μεσαιωνικά κάστρα γεμάτα θρύλους. Mια αξέχαστη, σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία...

Σχεδόν σαν το γάμο του Σων. Mοναδικός! Oι άντρες με τα κιλτ τους να μοιάζουν βασιλιάδες, οι γυναίκες με τα αντίστοιχα καρό φορέματα, οι γκάιντες να σου παίρνουν τ' αυτιά και να σ' αρέσει, τα malt να ρέουν άφθονα, ο χορός, αν και περίπλοκος στα βήματά του, ιδιαίτερα χαριτωμένος, μια ατμόσφαιρα στο παλιό οικογενειακό κάστρο βγαλμένη μέσα από την ίδια ζώσα ιστορία. Nα ζήσουν και για έναν επιπρόσθετο λόγο. Που μας έφεραν τόσο δρόμο σε ένα φιλόξενο μέρος, προσφέροντάς μας μια εικόνα της χώρας εκ των έσω...

Tο Tέρας του Λόχνες

Mπορεί να μην πιστεύετε σε μύθους και παραδόσεις, μπορεί να έχετε και δίκιο, αλλά καμιά φορά είναι καλό ως ταξιδιώτες να παίρνουμε τα πράγματα έτσι όπως έρχονται. Kανείς δεν είναι σίγουρος ούτε και μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη ή όχι της περίφημης Nelly. Ποιος όμως θα ήθελε να πάει εκεί στη Λίμνη και να μην τον απασχολήσει έστω και λίγο αυτό το παραμύθι;

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Σύρος

Από τους αρχαιοελληνικούς χρόνους, η στρατηγική θέση του φυσικού λιμανιού της Σύρου, την κατέστησε πέρασμα πολιτισμών. Φέρεται να πρωτοκατοικήθηκε από Φοίνικες, στους οποίους οφείλει το όνομά της (την ονόμασαν ”Τύρο”, στα φοινικικά, Σουρ) ενώ έντονη είναι η επίδραση των Ιταλών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η λατρεία των οποίων στο νησί έχει γίνει αντικείμενο σε πολλές ταινίες.

Και πώς να μην γίνει; Η Ερμούπολη αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό ”πάρτι”. Από την Πλατεία Μιαούλη και το Δημαρχείο, έως την εντυπωσιακή Άνω Σύρο, τον Άγιο Νικόλαο, τη μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων, ακόμη και το εντυπωσιακό νεκροταφείο του Αη Γιώργη, αποτελούν μνημεία που μαρτυρούν την τεράστια ιστορία της πόλης που ιδρύθηκε από τους πρόσφυγες του 1821 γύρω από το λιμάνι, προς τιμήν του κερδώου Eρμή, μιας και η ίδρυση και η ανάπτυξη αυτής της πόλης έγινε με τη βοήθεια του εμπορίου.

H Eρμούπολη γνώρισε μεγάλη εμπορική, ναυτική, βιομηχανική και πολιτιστική ανάπτυξη στο μεγαλύτερο μέρος του δέκατου ένατου αιώνα. Eγινε σημαντικό ναυτιλιακό και εμπορικό κέντρο στη Mεσόγειο, κόμβος μεταξύ Eυρώπης και ανατολής. Eδώ δημιουργήθηκε η πρώτη ναυτιλιακή εταιρεία της Eλλάδας, η ”Eλληνική Aτμοπλοΐα” αλλά και τα πρώτα σύγχρονα ναυπηγεία.

Σήμα κατατεθέν της πόλης είναι ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος φέρεται να αποτελεί τη μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων. Ο ναός χτίστηκε με έξοδα των ναυτικών της Σύρου. Ξεχωρίζουν ακόμα ο βυζαντινός ναός της Αναστάσεως στην κορυφή του λόφου Βροντάδου, αλλά και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γεωργίου, ρυθμού μπαρόκ, στον αντικρινό λόφο της Άνω Σύρου.

Στην μεγάλη πλατεία Μιαούλη με τα ψηλά φοινικόδεντρα, βρίσκεται το μέγαρο του Δημαρχείου του νησιού, έργο του Ερνέστου Τσίλερ. Η περιοχή της πλατείας και η γύρω από αυτήν, έχει χαρακτηρισθεί Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο και είναι προστατευόμενος οικισμός.

Εκεί μέσα θα συναντήσει κανείς επίσης το θέατρο Aπόλλων, μικρογραφία της σκάλας του Mιλάνου, το δημοτικό Πνευματικό Kέντρο (παλιά ”Λέσχη Ελλάς”) το οποίο διατηρεί ακόμα αρκετή απο την παλιά του αίγλη όταν εκεί βρίσκόταν η αριστοκρατίας της πόλης. Ψηλά ταβάνια, πολυέλαιοι, και μια φαρδιά μαρμάρινη σκάλα οδηγεί στις εντυπωσιακές αίθουσες με τα ζωγραφιστά ταβάνια. Στο ισόγειο στεγάζεται η δημοτική βιβλιοθήκη.

Η Άνω Σύρος είναι πρακτικά η ”Ακρόπολη” της πόλης αλλά και το προπύργιο της παράδοσης της Σύρου. Στενά δαιδαλώδη σοκάκια, παραδοσιακά κατάλευκα σπίτια με πεζούλια, τα οποία είναι συνήθως κατειλημμένα από παρέες, καμάρες και βασιλικοί πάνω από το δρόμο είναι το σκηνικό που συναντάτε εάν σκαρφαλώσετε τα 1.000 σκαλοπάτια για να ανεβείτε στη κορυφή του λόφου. H δε θέα από το λόφο της Aνω Σύρου στο λιμάνι της Σύριου είναι καταπληκτική, ιδίως το βράδι.

Ο επισκέπτης μπορεί να δει επίσης το σπίτι όπου έμενε ο Μάρκος Βαμβακάρης, το οποίο πλέον είναι μουσείο, αλλά και την πλατεία που φέρει το όνομά του. Λίγο πιο πέρα, ο ”Λιλής”, η ταβέρνα που έπαιζε κάποτε ο Μάρκος συνεχίζει να προσφέρει μοναδική θέα αλλά και τους καλύτερους κεφτέδες στο νησί.

Όμως η Σύρος δεν είναι μόνο η Ερμούπολη. Και ιδίως το καλοκαίρι, ουδείς θέλει να την επισκέπτεται πριν νυχτώσει, καθώς διακατέχεται από την αστική ”ασθένεια” της κίνησης.

Η Ντελαγράτσια, (από το ιταλικό bella grecia) η οποία μνημονεύεται στη Φραγκοσυριανή του Μάρκου, είναι σημείο αναφοράς ακόμα και σήμερα για τους κατοίκους της Σύρου. Η Ποσειδωνία, όπως λέγεται, υπήρξε τόπος παραθερισμού για τους αριστοκράτες της εποχής και είναι σπαρμένη με εντυπωσιακές επαύλεις και νεοκλασικά σπίτια.

Οι παραλίες του Γαλησά και των Αγκαθωπών συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της ”πίτας” του καλοκαιρινού τουρισμού, ενώ ιδίως η πρώτη, συναγωνίζεται την Ερμούπολη σε καφετέριες, μπαράκια και ξενοδοχεία.

Η Σύρος όμως διαθέτει μικρά ψαροχώρια, πανέμορφες εξοχές και υπέροχες παραλίες. Η Βάρη, ένας μικρός και απάνεμος όρμος γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, ενώ στον Μέγα Γυαλό και στην ερημική παραλία Κόμιτο μπορείτε να κολυμπήσετε και να χαλαρώσετε κάτω από τη σκιά που προσφέρουν τα αλμυρίκια.

Το Κίνι, στην άλλη μεριά του νησιού, αξίζει για τις εξαιρετικές ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, αλλά το πραγματικό ”διαμάντι” βρίσκεται λίγο παραδίπλα. Η παραλία Δελφίνι, με τα πεντακάθαρα νερά και την άμμο που χρυσίζει, είναι ένα μέρος που μένει χαραγμένο στη μνήμη.

(πηγή: www.in2life.gr, 11/10/2006)

Ανακαλύψτε τα ιδιαίτερα Μουσεία της Ελλάδας

Όπως μας πληροφορεί το International Council of Museums, ως μουσείο ορίζεται ”το κοινωφελές ίδρυμα που αποκτά, συντηρεί, ερευνά και εκθέτει, για επιμορφωτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, απτές και μη μαρτυρίες του ανθρώπινου πολιτισμού και του περιβάλλοντος στο οποίο αυτός αναπτύσσεται”.
Η παραπάνω περιγραφή φαίνεται να στάθηκε αφορμή για τη… μουσειακή έκρηξη που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στη Γηραιά Ήπειρο, και η οποία οδήγησε στη δημιουργία καινούριων μουσείων, που ναι μεν πληρούσαν τα παραπάνω κριτήρια, ξέφευγαν, όμως, από την κλασσική ιστορική – λαογραφική κατηγοριοποίηση.
Μουσεία κέρινων ομοιωμάτων, κινηματογράφου, κόμικς, μπύρας, βασανιστηρίων, σεξ και οτιδήποτε άλλου μπορούσε να φανταστεί ο ανθρώπινος νους έκαναν γρήγορα την εμφάνισή τους από τη μια άκρη της Ευρώπης στην άλλη. Ποιος, άλλωστε, είναι σε θέση να αποφανθεί μετά βεβαιότητας τι αποτελεί ”μαρτυρία του ανθρώπινου πολιτισμού” και τι όχι; Και ποιος μπορεί να απορρίψει μια σύγχρονη μορφή τέχνης ως πολιτισμική έκφανση κατώτερη ενός γεωμετρικού αγγείου;
Συμπαρασυρόμενη από τη γενικευμένη τάση, η εγχώρια αγορά άρχισε, πριν από λίγα χρόνια, να πραγματοποιεί δειλά βήματα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μουσείων που δεν έφεραν τις λέξεις ”αρχαιολογικό” και ”λαογραφικό” στην ονομασία τους. Σήμερα, υπάρχουν αρκετά τέτοια μουσεία ανά την ελληνική επικράτεια, τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε ορισμένα από τα πλέον πρωτότυπα και ενδιαφέροντα από αυτά, για να οργανώσετε την επόμενη εξόρμησή σας ”για επιμορφωτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς”.

Σιδηροδρομικό Μουσείο Αθηνών
Από το 1979, οπότε και ιδρύθηκε, έως σήμερα, το Σιδηροδρομικό Μουσείο διατηρεί ολοζώντανη την ιστορία ενός από τα δημοφιλέστερα –και πλέον ρομαντικά– μεταφορικά μέσα όλων των εποχών. Στα εκθέματά του περιλαμβάνονται ατμομηχανές του 1884, ατμομηχανές συρμών ορυχείων, το καπνιστήριο όχημα του σουλτανικού συρμού του Αβδούλ Αζίζ, τραμ των Αθηνών των περασμένων δεκαετιών, χειροκίνητες και ποδοκίνητες δραιζίνες, μακέτες, φωτογραφικό υλικό, όργανα, εισιτήρια, στολές και μηχανουργικά εργαλεία του περασμένου αιώνα.
Τη συλλογή συμπληρώνουν φωτογραφίες και σχέδια του σύγχρονου στόλου του ΟΣΕ περιμετρικά του χώρου, καθώς και μία βιβλιοθήκη που φιλοξενεί το ιστορικό και τεχνικό αρχείο του μουσείου. Με την περιήγησή τους στο χώρο, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την τεχνολογική εξέλιξη του δημοφιλούς μεταφορικού μέσου και να ταξιδέψουν νοερά σε παλαιότερες εποχές.
Σιώκου 4, 104 43 Σεπόλια, Αθήνα, τηλ.: 210 4903163, 210 5246580, 210 5126295
Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή:09.00 - 13.00 Δευτέρα κλειστά
Σάββατο - Κυριακή 10.00-13.00
Είσοδος: Ελεύθερη

Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας
Σε μια καταπράσινη περιοχή με τρεχούμενα νερά, 1,5 χιλιόμετρο από τη Δημητσάνα Αρκαδίας τα αναστηλωμένα κτίρια ενός νερόμυλου με την συστεγασμένη νεροτριβή, ενός βυρσοδεψείου με την κατοικία του βυρσοδέψη και ενός μπαρουτόμυλου και οι αποκατεστημένοι μόνιμοι εξοπλισμοί τους στην αρχική τους μορφή και λειτουργία ζωντανεύουν τα παραδοσιακά επαγγέλματα της προβιομηχανικής κοινωνίας και τις εργασίες που στηρίζονταν στη χρήση του νερού.
Κάθε ένα από τα αποκαταστημένα κτίρια των παλιών παραδοσιακών εργαστηρίων φιλοξενεί μια μόνιμη έκθεση με θεματικό περιεχόμενο σχετικό με το εργαστήριο στο οποίο στεγάζεται, ενώ στους εξωτερικούς χώρους του μουσείου οι επισκέπτες πληροφορούνται για τις υπόλοιπες μορφές χρήσης της υδροενέργειας.
Δημητσάνα Αρκαδίας, τηλ.: 27950 31630
Ωράριο λειτουργίας: καθημερινά 10.00 - 16.00. Κλειστό κάθε Τρίτη.
Είσοδος: 1,50 ευρώ κανονικό εισιτήριο, 0,75 ευρώ μειωμένο

Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών
Σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό της Πλατείας Κασταλίας, στο Δήμο Αμαρουσίου, στεγάζεται το κτίριο που φιλοξενεί την παράδοση και ιστορία του ελληνικού θεάτρου σκιών, και φιλοδοξεί να προβάλλει να διατηρήσει, να προστατεύσει και να προβάλλει με κάθε τρόπο αυτό το τόσο σημαντικό μέρος της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς που εκπροσωπεί το λαϊκό θέατρο και ο ήρωας του, ο Καραγκιόζης. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου συγκαταλέγονται φιγούρες κατασκευασμένες από τον Ευγένιο Σπαθάρη, εργαλεία και υλικά κατασκευής, λαϊκά όργανα που πλαισίωναν τις παραστάσεις του θεάτρου σκιών, καθώς και αντιπροσωπευτικές δερμάτινες φιγούρες από διάφορα μέρη του κόσμου.
Πλατεία Κασταλίας, Μαρούσι, τηλ.: 210 6127245
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή, 9.00-14.00, Τετάρτη απόγευμα 18.00-20.00

Φιλοτελικό Μουσείο
Γραμματόσημα, γραμματοκιβώτια, σφραγιστικές μηχανές, τσάντες, σάλπιγγες ταχυδρομικών αποστολών και άλλα υλικά από τις Υπηρεσίες Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και τηλεφώνων κοσμούν τις προθήκες ενός μουσείου που θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ο… παράδεισος του φιλοτελιστή. Τη συλλογή συμπληρώνει βιβλιοθήκη με ειδικά βιβλία και περιοδικά, που αναφέρονται στην ιστορία των ταχυδρομείων και του φιλοτελισμού.
Πλατεία Σταδίου 5 & Φωκιανού 2, 116 35 Αθήνα, τηλ.: 210 7519042, 7519066

Μουσείο Μετάξης Σουφλίου
Στεγαζόμενο στο κτισμένο το 1883 Αρχοντικό Κουρτίδη, το Μουσείο Μετάξης Σουφλίου παρουσιάζει, μέσω της μόνιμης έκθεσης πληροφοριακού υλικού και παραδοσιακών αντικειμένων που φιλοξενεί, τις προβιομηχανικές τεχνικές της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων και επεξεργασίας του μεταξιού, καθώς και την κοινωνικοοικονομική τους σημασία για το Σουφλί και την ευρύτερη περιοχή. Η έκθεση αποτελείται από τέσσερις εκθετικές ενότητες και περιλαμβάνει 46 συνολικά εκθετικές μονάδες με διδιάστατο τεκμηριωτικό και πληροφοριακό υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια, χάρτες) και παραδοσιακά αντικείμενα σχετικά με τη σηροτροφία και τη μεταξουργία.

Ελευθερίου Βενιζέλου 73, Σουφλί, τηλ.: 25540 23700
Ωράριο λειτουργίας: καθημερινά 10.00 - 16.00. Κλειστό κάθε Τρίτη
Είσοδος: 1,20 ευρώ κανονικό εισιτήριο, 0,60 ευρώ μειωμένο

…Και άλλα

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν, επίσης, το Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη (Όθωνος-Αμαλίας 129, τηλ.: 27310 89315), το Μουσείο Ούζου Βαρβαγιάννη στο Πλωμάρι της Λέσβου (τηλ.: 22520 32741), το Μουσείο Κομπολογιού στο Ναύπλιο (Σταϊκοπούλου 25, τηλ.: 27520 21618) και το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων (Διογένους 1-3, Πλατεία Αέρηδων, Πλάκα, τηλ.: 210 3250198).

Οι μικρότεροι σε ηλικία επισκέπτες θα ενθουσιαστούν με το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο (Κυδαθηναίων 14, Πλάκα, Αθήνα, τηλ.: 210 3312995), ενώ το Μουσείο Θεάτρου στην Αθήνα (Ακαδημίας 50, τηλ.: 210 3638275) θα μυήσει μικρούς και μεγάλους στην ιστορία και τα μυστικά της τέχνης.

Μία επίσκεψη αξίζουν, επίσης, το Μουσείο Βορρέ (Πάροδος Διαδ. Κων/νου 1, Παιανία, τηλ.: 210 6642520, 210 6644771) η πλούσια συλλογή του οποίου καλύπτει πάνω από 4.000 χρόνια ελληνικής ιστορίας, το Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου (Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, Λαύριο, τηλ.: 22920 25295), το Μουσείο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας (τηλ.: 27210 95611), το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (τηλ.: 2310 - 514.029) και το Αλιευτικό Μουσείο Αλίμου (Φαν Βαϊκ και Ποσειδώνος, τηλ.: 210 9844041).

(πηγή: www.in2life.gr, 10/10/2006)

Μεσόγεια

Τόσο κοντά, κι όμως τόσο μακριά… Τα Μεσόγεια της Αττικής, η περιοχή που εκτείνεται ανατολικά του κλεινού άστεως, παρά τη μηδαμινή απόσταση από την Αθήνα και την έντονη οικιστική ανάπτυξη που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια, παραμένουν αναξιοποίητα από τουριστικής απόψεως.

Γεγονός αδικαιολόγητο, καθώς οι φυσικές ομορφιές τους δεν περιορίζονται στις παραλίες –που, ίσως λόγω έλλειψης συναγωνισμού, θεωρούνται οι καλύτερες της Αττικής– και στους διάσημους αμπελώνες τους, αλλά περιλαμβάνουν κατάφυτα πευκοδάση, γραφικά λιμανάκια, ενδιαφέροντες αρχαιολογικούς χώρους και όμορφους οικισμούς.

Τώρα λοιπόν, που οι εξορμήσεις στις παραλίες έχουν αρχίσει να περιορίζονται λόγω καιρικών συνθηκών και αυτές στα χιονοδρομικά κέντρα αργούν ακόμη λίγο, εκμεταλλευτείτε το διαθέσιμο για αποδράσεις χρόνο για να επισκεφθείτε την… υποτιμημένη εξοχή που βρίσκεται δίπλα σας και να ανακαλύψετε την ομορφιά που, όλως παραδόξως, έχει διατηρηθεί μυστική όλα αυτά τα χρόνια.

Λίγοι γνωρίζουν στοιχεία από τη νεότερη ιστορία της Αττικής- και πιθανόν ίσως βρουν εντυπωσιακό το πόση σχέση έχουν με τη σημερινή δημογραφία και το πως μετακινήσεις πληθυσμών που συνέβησαν προ 600- 500 ετών εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να αφήνουν τη σφραγίδα τους σε μέρη για τα οποία οι καθημερινές αναφορές δεν σπανίζουν.

Κάπως έτσι αισθανθήκαμε και όταν- ύστερα από μια μικρή έρευνα- μάθαμε ότι ο Σπάτας, ο Κορωπής και αρκετοί άλλοι ήταν αρβανίτες οπλαρχηγοί που εκλήθησαν ως μισθοφόροι για να εκδιώξουν του Καταλανούς κατακτητές που- ούτε λίγο ούτε πολύ λυμαίνονταν την Αττική για περίπου 300 χρόνια. Ως αντάλλαγμα για την προσφορά τους στο Δουκάτο έλαβαν ως ”φέουδα” τις τοποθεσίες που σήμερα είναι γνωστές με τα ονόματά τους και που φιλοξενούν πληθυσμούς οι οποίοι έλκουν την καταγωγή τους απο εκείνες τις φαμίλιες.

Σήμερα, ιστορικά αξιοθέατα που να πιστοποιούν αυτές τις συγκεκριμένες ιστορικές καταβολές είναι εκτός από δυσεύρετα και συχνότατα αμφισβητήσιμα.

Ερχόμενοι στα Μεσόγεια από την Αθήνα, είτε μέσω της ”γρήγορης” Αττικής Οδού είτε μέσω της γραφικότερης, από κάθε άποψη, λεωφόρου Βάρης Κορωπίου, πρώτη μας στάση είναι η μεγαλύτερη πόλη των Μεσογείων, το Κορωπί, που φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, το πρώτο Γυμνάσιο που λειτούργησε στην ευρύτερη περιοχή το 1922.

Ίσως η λιγότερο αντιπροσωπευτική περιοχή των Μεσογείων, το Κορωπί διαθέτει περισσότερα χαρακτηριστικά ”πόλης” από τους γύρω οικισμούς –μια βόλτα στους δρόμους του αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για αγορές, καφέ ή και φαγητό στα πολυάριθμα καταστήματά του.

Λίγο δυτικότερα, ο Δήμος Μαρκοπούλου αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, κυρίως λόγω της εξέλιξης του Πόρτο Ράφτη σε τουριστικό θέρετρο τα τελευταία χρόνια. Μεγάλος αριθμός εστιατορίων, cafe και αθηναϊκών club που περνούν εδώ την καλοκαιρινή σαιζόν και, βέβαια, υπέροχες παραλίες, έχουν καταστήσει το γραφικό παραθαλάσσιο οικισμό πόλο έλξης για τους κατοίκους της πρωτεύουσας.

Αυτό που αγνοεί η πλειοψηφία των επισκεπτών της περιοχής, είναι το καταπράσινο πευκοδάσος που βρίσκεται στα σύνορα του οικισμού, και το οποίο θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε ακολουθώντας τις ταμπέλες προς Κουβαρά, στο δρόμο που ξεκινά από την Αγία Μαρίνα στο λιμάνι του Πόρτο Ράφτη. Αφήστε το αυτοκίνητο σε κάποιο από τα ξέφωτα που θα συναντήσετε στα μισά της διαδρομής και περιηγηθείτε στα μονοπάτια του δάσους –αν μη τι άλλο, θα ξεχάσετε ότι βρίσκεστε μισή ώρα μακριά από την Αθήνα.

Αν πάλι επιλέξετε να κατευθυνθείτε βόρεια από το Πόρτο Ράφτη, θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τον αρχαιολογικό χώρο στη Βραυρώνα, ο οποίος περιλαμβάνει το Ιερό της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, που χρονολογείται από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το Αρχαιολογικό Μουσείο Βραυρώνας, τα Ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής και τον Πύργο Βραώνας.

Λίγο νοτιότερα από το Πόρτο Ράφτη, ο Κουβαράς είναι ένα γραφικότατο χωριό, από εκείνα που αδυνατείς να πιστέψεις ότι βρίσκονται σχεδόν δίπλα στην Αθήνα. Χαμηλά κτίσματα, σκαρφαλωμένα στο λόφο, μικρά δρομάκια που ανηφορίζουν τις πλαγιές και μία από τις ομορφότερες πλατείες που έχουμε δει στην Αττική να πλαισιώνεται από ένα μικρό καταρράκτη, συνθέτουν την εικόνα ενός χωριού τόσο γαλήνιου που μοιάζει να έχει μείνει ανέγγιχτο από το χρόνο.

Σε απόσταση αναπνοής από τον Κουβαρά, τα Καλύβια έγιναν γνωστά πριν από λίγα χρόνια για τις ταβέρνες τους –οι οποίες τον τελευταίο καιρό αυξάνονται και πληθύνονται– επιφυλάσσουν, όμως, αρκετές ακόμη εκπλήξεις για τον επισκέπτη τους. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι οι παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές της εκκλησίες, ο Πύργος του Μελισσουργού και τα ερείπια των μεσαιωνικών οικισμών που βρίσκονται στις θέσεις Εννεάπυργων, Μελισουργού και Λαυρεωτικού Ολύμπου.

Συνεχίζοντας ανατολικά, ο δρόμος περνά από το μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της περιοχής, την Κερατέα, όπου αξίζει να κάνετε μια στάση για καφέ σε κάποια από τις πλατείες της, για να καταλήξει στο Δήμο Λαυρεωτικής, που περιλαμβάνει το Λαύριο, το Σούνιο και το αρχαίο θέατρο Θορικού, που, κατά μία θεωρία, είναι το αρχαιότερο της Αττικής.

Η νοτιοανατολικότερη πλευρά της περιοχής κατά πάσα πιθανότητα δε χρειάζεται συστάσεις. Είναι, ίσως, ο κυριότερος πόλος έλξης Ελλήνων και ξένων επισκεπτών, κυρίως λόγω του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο και των αρχαίων μεταλλείων στο Λαύριο. Εμείς θα προτείναμε να υπολογίσετε τη διαδρομή έτσι ώστε να φτάσετε στο Σούνιο αργά το απόγευμα, για να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα από το Ναό του Ποσειδώνα. Ακριβώς δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο λειτουργεί και cafe restaurant –αν και, ειδικά για το ηλιοβασίλεμα, θα συνιστούσαμε περισσότερο τη θέα από τον ίδιο το Ναό.

Οι... τολμηρότεροι, αν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν, θα κολυμπήσουν στις παραλίες Λεγραινά, λίγο πριν το Σούνιο, Ερωτοσπηλιά, στο Πόρτο Ράφτη, Χάρακα, στο νότιο τμήμα του Δήμου Κερατέας, Κακιά Θάλασσα και Δασκαλειό, κοντά στην Κερατέα.

Φαγητό και διασκέδαση
Αν μη τι άλλο, τα Μεσόγεια είναι γνωστά για τις εξαιρετικές γαστρονομικές προτάσεις των ταβερνών τους, η φήμη των οποίων έκανε πολύ γρήγορα το γύρο της Αττικής.

Αναμφισβήτητα, οι δύο καλύτερες επιλογές είναι η ταβέρνα ”Μουρούζης”, πολύ κοντά στην πλατεία των Καλυβίων, για εξαιρετικά ψητά –must το ντόπιο αρνάκι– και η ”Άννα”, στην Παλαιά Φώκαια, για ποικιλία μαγειρευτών, θαλασσινών και πιάτων ”της ώρας”. ”Διάσημα” είναι και τα σουβλάκια που προσφέρει το ”Χαγιάτι”, στο κέντρο της Αναβύσσου. Σπιτικό φαγητό, συνοδεία ζωντανής μουσικής, θα απολαύσετε στη ”Μελωδική Γωνιά”, στα Καλύβια.

Το σύνολο, σχεδόν, της νυχτερινής ζωής συγκεντρώνεται στο Πόρτο Ράφτη, όπου, κυρίως το καλοκαίρι, μετακομίζουν αρκετά μεγάλα αθηναϊκά clubs, όπως τα Taj Mahal και Kahlua. Δυνατό σημείο του Taj Mahal, το οποίο λειτουργεί από νωρίς για καφέ, είναι το oriental ντεκόρ του, ενώ στο παρακείμενο Cafe del Mar θα ακούσετε εξαιρετική lounge μουσική.

Για τον απογευματινό –και όχι μόνο– καφέ σας, κατευθυνθείτε στο ”Κάστρο” στο Πόρτο Ράφτη. Η απαράμιλλη θέα στη γύρω περιοχή και η διακόσμηση μεσαιωνικού κάστρου αρκούν για να αντισταθμίσουν τις κατά τι αυξημένες τιμές του. Το ”Κάστρο” λειτουργεί μόνο Σαββατοκύριακα.

Αν προτιμάτε κάτι πιο low profile, καλές επιλογές αποτελούν η ”Σπηλιά” των Καλυβίων, και το καφενείο του Κουβαρά, όπου θα απολαύσετε αυθεντικό ελληνικό καφέ, ψημένο στη χόβολη.

Αξίζει να δείτε:
* Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, στα Σπάτα, το οποίο φιλοξενεί 304 είδη πουλιών, 50 είδη θηλαστικών και 27 είδη ερπετών. Το πάρκο λειτουργεί καθημερινά από τις 9 το πρωί έως τη δυση του ηλίου, ενώ η είσοδος κοστίζει 11 ευρώ για τους ενήλικες και 9 ευρώ για τα παιδιά.
* Τη Νεκρόπολη, από την οποία ξεκινούσαν οι ιερές πομπές για τη Δήλο. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του κόλπου του Πόρτο Ράφτη, κοντά στον Άγιο Σπυρίδωνα και χρονολογείται από το 1400 π.Χ.
* Τα δύο αρχαιολογικά μουσεία της περιοχής, στα Σπάτα (αεροδρόμιο) και τη Βραυρώνα.
* Το σπήλαιο της Παιανίας, επονομαζόμενο Κουτούκι, πλούσιο σε γεωλογικούς σχηματισμούς (τηλ. Πληροφοριών 210 6642108).
* Το Μουσείο Βορρέ, στην Παιανία, το οποίο περιλαμβάνει πληθώρα εκθεμάτων (αρχαιολογικά ευρήματα, κεραμικά, ελαιογραφίες, λαογραφικές συλλογές κ.ά.) τα οποία καλύπτουν 4000 χρόνια ελληνικής ιστορίας.
* Τα αρχαία ορυχεία στην Κμάριζα, λίγο έξω από το Λαύριο, καθώς και το Ορυκτολογικό Μουσείο (τηλ.: 22920 26270) και τον αρχαιολογικό χώρου Θορικού, στο λόφο Βελατούρι.
* Το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, το οποίο αποτελεί πρωτοβουλία του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου για τη διάσωση και αξιοποίηση του μεταλλευτικού και μεταλλουργικού συγκροτήματος της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου.

(πηγή: www.in2life.gr, 3/10/2006)