Πάσχα στο Ναύπλιο

Ανάπλι, Ναύπλιο, Ακροναυπλία, 'Αγιος Σπυρίδωνας, Καποδίστριας, Κολοκοτρώνης, Μπούρτζι και Παλαμήδι, Πρώτη Ελληνική Βουλή και Πλατεία Συντάγματος. Για την ιστορία, περισσότερο, δεν πρόκειται να σου μιλήσω. Εγώ σου έδωσα τα λήμματα, εσύ άνοιξε την εγκυκλοπαίδεια, ψάξε στα σχολικά βιβλία, σερφάρισε στο Ιντερνετ, μπες και στο Μουσείο, εκεί θα προβληματιστείς και θα τα μάθεις όλα.

Θα σου θυμήσω, όμως, τον στίχο του Νίκου Καρούζου: "…όλη τη νύχτα μπορείς να ανεβαίνεις τις σκάλες των Ενετών…"

Ακου τον ποιητή κι ανέβα στο φρούριο, γιατί από ψηλά τα βλέπεις όλα, τον Αργολικό κόλπο, μέχρι πέρα μακρυά στη Νέα Κίο -εκεί, στα "Ζούπα τα" ή στα "5 Φ", να πας μετά για ψάρι και στην παραλία της Αρβανιτιάς αν θες βουτιές και ούζα ειδικά την ώρα που βγαίνει ο ήλιος και μετά που πέφτει, ξέρεις εσύ, όταν αρχίζουν να χρυσίζουν τα πλεούμενα και οι κεραμοσκεπές της παλιάς πόλης. Αν πάλι βαριέσαι τα σκαλιά - κάνε το γύρο της Ακροναυπλίας με το αυτοκίνητο, είναι κι αυτό μια λύση. Πήγαινε, ότι εποχή κι αν είναι, να ζήσεις το ρομάντζο σου και θα με μακαρίζεις.

Για να φωτογραφίσεις τις μπουκαμβίλιες, τα μνημεία και τα πλεούμενα, πάρε νωρίς τους δρόμους, κάνε μια βόλτα στα σοκάκια, πιες καφέ στο γραφικό "Ραντεβού" της παραλιακής οδού Μπουμπουλίνας ή στη μεγάλη πιάτσα όπως το συνηθίζουν οι κοσμοπολίτες, μπες για τα δώρα σου στα μαγαζιά του Μεγάλου Δρόμου και όσο για μπαρ και καφενεία μην ανησυχείς, θα βρεις πάρα πολλά καλά για να ξεδώσεις.

Στο Ναύπλιο μην περιμένεις να βρεις εστιατόρια για γκουρμέδες. Για μαγειρευτό πιάσε απλά και ταπεινα τραπέζι στα "Νούφαρα" (το παλιό εστιατόριο της πλατείας Συντάγματος) και στου "Βασίλη" στην οδό Σταϊκόπούλου πίσω από την Εθνική Τράπεζα, αλλιώς κάτι καλό θα βρεις στο ουζερί "Επί σκηνής" στην οδό Αμαλίας. Ολα, όμως, είναι κοντά μη σε τρομάζουν οι αποστάσεις μέσα στην παλιά πόλη.

Μείνε down town στο ανακαινισμένο Byron, στον Αγιο Σπυρίδωνα, στις σουίτες της "Ακροναυπλίας" (έχουν και τζάκι για τις κρύες μέρες), στις βίλες "Melissaki" στα Πυργιώτικα λίγο πιο έξω από το Ναύπλιο (στο χωριό θα φάς και παϊδάκι μούρλια, κάνουν και delivery (αν χρειαστείς), στο σπίτι του φίλου σου ή όπου αλλού θέλεις, αυτό δεν έχει σημασία! Το σίγουρο είναι ότι θα ξαναπάς.

Ο Απρίλης, πάντως να το θυμάσαι, είναι ο καλύτερος μήνας του Ναυπλίου. Κι αν τύχει να βρεθείς Μεγάλη Παρασκευή φρόντισε νά'χεις πιάσει τραπέζι - "στασίδι" από νωρίς για παγωτό στην Πλατεία Συντάγματος, γιατί εκεί μαζεύονται όλοι οι Επιτάφιοι το βράδυ. Αν πάλι ήρθες για να γαληνέψεις και να προσευχηθείς ρώτα πως πάνε στο γυναικείο μοναστήρι της Αγίας Μονής. Πρόσεξε όμως, γιατί εκεί πάνω η μυσταγωγία της Ανάστασης θα είναι δύσκολη για σένα που δεν αντέχεις τους απόκοσμους ήχους, τις μεθυστικές μυρωδιές, τη σιωπή και το σκοτάδι.

(πηγή: www.gourmet.gr)

Πήλιο

Το Πήλιο το ερωτεύεσαι από την πρώτη στιγμή. Αν έχεις πάει ξέρεις το γιατί, αν πάλι δεν σου προέκυψε μέχρι στιγμής, έχω πολλά να σου πω που θα σε πείσουν να το κάνεις ανάκατα και χωρίς σειρά προτεραιότητας, γιατί είναι δική σου δουλειά να τα αξιολογήσεις:

1) Γιατί θα κοιμηθείς σε αυθεντικά αρχοντικά, που ανακαινίστηκαν υποδειγματικά για να γίνουν ξενώνες αλλά εξακολουθούν να αποπνέουν τη φιλόξενη άνεση και τη μεγαλοπρέπεια μιας άλλης εποχής. Στο μυαλό μου έχω τώρα το περίφημο αρχοντικό του Κόντου στη Βυζίτσα, όμως όποιο χωριό κι αν διάλεξες από τα 24 της περιοχής θα περάσεις σιγουρά καλά.

2) Θα σε μαγέψει η θέα στο λυτρωτικό γαλάζιο του Αιγαίου που ανοίγεται μπροστά σου σε κάθε στροφή, είτε βρίσκεσαι στη δυτική πλευρά, την πιο ήμερη και αξιοποιημένη που βλέπει στον Παγασητικό, είτε την άλλη την αναξιοποίητη, που είναι πιο άγρια και ίσως γιαυτό πιο γοητευτική.

3) Θα περπατήσεις άφοβα μέσα σε δάση από οξιές, αγριοκαστανιές, δάφνες και πλατάνια και θα ξεδιψάσεις στις βρύσες του βουνού

4) Θα δεις ολάνθιστους κήπους, περιβόλια και ελαιώνες και ανάλογα με την εποχή θα αγοράσεις μήλα, αχλάδια, φιρίκια, κεράσια και ροδάκινα κομμένα μόλις από το δέντρο. Το ξέρεις άλλωστε πως τα φρούτα του Πηλίου είναι εκτός συναγωνισμού

5) Θα πάρεις το τρενάκι που ξεκινάει από τα Λεχώνια και τερματίζει στις Μηλιές όχι μόνο για να δεις πως ήταν οι συγκοινωνίες το 1891 που πρωτολειτούργησε αλλά και γιατί το κατασκεύασε ο μηχανικός Εβαρίστο ντε Κίρικο, μπαμπάς του διάσημου ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο.

6) Σε όλα τα καφενεία -κάνε μια στάση στο καφενείο της Συκής σου λέω ή στο κοινοτικό καφενείο της Αργαλαστής- θα βρεις καλό τσίπουρο με πηλιορείτικους μεζέδες και λεμονάδα ΕΨΑ. Παντού θα φας σπεντζοφάι - παραδοσιακό πηλιορείτικο φαγητό - αλλά δοκίμασέ το και στην ταβέρνα "Ορτανσίες"στο Κατωχώρι. Στα "Χάνια" θα παραγγείλεις φασολάδα - ειδικεύονται- στην Τσαγκαράδα θα πας για τα κλασικά μαγειρευτά της "Αλέκας", και στις Μηλιές, εκτός από τον "Παλιό Σταθμό" και του "Γιωργάρα" μπορείς να πας και στο καινούργιο Σαλκίμι για το χουνκιαρ και τη γαρδούμπα του.

7) Φεύγοντας από το Πήλιο μην ξεχάσεις να πάρεις για το μπαλκόνι σου γλάστρες με καμέλιες, γαρδένιες και ορτανσίες –τις καλύτερες- μαζί με τις οδηγίες για τη φροντίδα τους.

(πηγή: www.gourmet.gr)

Ύδρα

Πόσο ήρεμο και όμορφο μπορεί να είναι ένα κοσμικό νησί που απέχει δύο μόλις ώρες από την Αθήνα; Για να το ανακαλύψεις, πρέπει πρώτα πρώτα, μόλις κατέβεις από το ιπτάμενο δελφίνι να κάτσεις και να πιεις τον πρώτο καφέ της μέρας κατω στο λιμάνι. Εκεί θα πάρεις δυνάμεις για το περπάτημα που σε περιμένει, θα αφουγκραστείς την Υδρα και θα συντονιστείς με το ρυθμό της και τους ήχους της, ήχους αλλοιώτικους από αυτούς που έχει συνηθίζει να ακούει το αυτί του ταλαίπωρου κοσμοπολίτη καθημερινά.

Το νησί δεν είναι αθόρυβο, κάθε άλλο! Γαϊδουράκια γκαρίζουν, καμπάνες χτυπάνε, καράβια έρχονται και φεύγουν, με τουρίστες από όλα τα μέρη της γης, ψαράδες και έμποροι φωνάζουν και καλημερίζονται με περαστικούς, κορναρίσματα, όμως, και φρένα να στριγγλίζουν δεν θα ακούσεις γιατί το αυτοκίνητο ή το μηχανάκι στην Υδρα είναι απαγορευμένο άρα μην ξεχαστείς και το πάρεις μαζί σου αν πας με το πλοίο. Τα γαϊδούρια εδώ δεν είναι φολκλόρ αλλά το κύριο μεταφορικό μέσο του οικισμού και προηγούνται, γί' αυτό φρόντισε εσύ να παραμερίζεις όπου τα συναντάς μέσα στα στενά. Η τουριστική σεζόν στην ‘Υδρα ανοίγει επίσημα την 25η Μαρτίου με τους πρώτους ιστιοπλοϊκούς αγώνες της χρονιάς και κλείνει την 28η Οκτωβρίου με τους τελευταίους και αυτό σου λέω πρόσεξέ το, γιατί όλο τον υπόλοιπο χρόνο δύσκολα θα βρεις μέρος να κοιμηθείς αν δεν έχεις φίλους στο νησί.

Η "Μπρατσέρα" παλιό εργοστάσιο σφουγγαριών που έγινε ξενοδοχείο - μπουτίκ σερβίρει το πιο στιλάτο πρωϊνό, για να ονειρευτείς καλύτερα όνειρα, όμως προσπάθησε να βρεις δωμάτιο στη ντιζαϊνάτη "Φαίδρα", που ήταν παλιά εργοστάσιο χαλιών και αν δεν υπάρχει προσπάθησε στο "Μιράντα" ή το "Ορλώφ", που ανακαινίστηκε πρόσφατα. Και στα δύο αυτά θα πάρεις το πρωϊνό σου σε αυλές με γιασεμιά. Για σκέψου το!

Το καλύτερο φαγητό του νησιού, by far θα το γευτείς στο οινομαγειρείο "Το γειτονικόν" της Χριστίνας και του Μανώλη Οικονόμου, πρέπει, όμως, να κλείσεις έγκαιρα τραπέζι αν πας τις μέρες των γιορτών. Πάρε μυρωδιά Αιγαίου στο ουζερί του Ιωάννη Δαλάκου μέσα στην αγορά, που είναι το στέκι των ντόπιων χειμώνα καλοκαίρι, κάνε οπωσδήποτε μια στάση για ρυζόγαλο στην "Ανεμώνη" της γλυκιάς κυρίας Φλώρας Τσάνου και μην ξεχάσεις το δώρο της μαμάς σου από τον Οίκο Αμυγδαλωτών Τσαγκάρη.

Κι αν βρεθείς στην Ύδρα Μεγάλη Πέμπτη άσε τους άλλους να πάνε στο Καμίνι ή στο Βληχό κι εσύ ανέβα για προσκύνημα στο γυναικείο μοναστήρι της Ζούρβας. Είκοσι λεπτά κρατάει η ανάβαση από κει που θα σε αφήσει η βάρκα-ταξί, μα θα τα χάσεις όταν δεις πόσα λουλούδια μπορεί να κρύβει στην αγκαλιά του ένας ξερός βράχος όπως η Υδρα.

(πηγή: www.gourmet.gr)

Στην κοιλάδα του Καρπενησιώτη

Ποτάμι, δάσος, βουνό και μια έκρηξη του πράσινου σε όλες τις δυνατές αποχρώσεις να αναμειγνύεται με την πέτρα και το χώμα, τους ήχους της φύσης και τις μυρωδιές της γης συνθέτουν το μαγικό τοπίο της περιοχής, που δρα αναμφίβολα σα μαγνήτης για τους φαν του βουνού.

Εδώ χτυπάει η καρδιά της Ευρυτανίας, που παλιότερα ήταν ο πιο φτωχός ελληνικός νομός, τελευταία, όμως, άρχισε να αναπτύσσει έναν υποδειγματικό τουρισμό και τώρα σου προσφέρει ότι κι αν λαχταρήσεις! Εχουμε και λέμε: Θέλεις πισίνα; Την έχεις όλο το χρόνο στα μεγάλα ξενοδοχεία, και το καλοκαίρι ακόμα και σε μικρούς ξενώνες όπως η "Αγράμπελη" και το "Δρυάς" στο Γαύρο δίπλα στο ποτάμι. Mountain resorts με χουχουλιάρικους καναπέδες και αναμμένα τζάκια στα κρύα, άσχετο αν αλλού είναι καλοκαίρι; Πέρνα για ένα ποτό από το Country Club στο Μικρό Χωριό και θα με θυμηθείς.

Ή μήπως προτιμάς σπα;Το Montana Spa εδώ και λίγους μήνες, τα έχει όλα, από την τεχνογνωσία των ιαματικών λουτρών στο Πλατύστομο, μέχρι χαμάμ και θεραπείες με φύκια και σοκολάτα… Κατάλαβες τώρα.

Ενα Σαββατοκύριακο, βέβαια, δεν φτάνει για να γνωρίσεις την Ποταμιά, κι αυτό από μόνο του είναι ένας λόγος για να πας και να ξαναπάς ειδικά από δω και πέρα που ανοίγει ο καιρός. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει τίποτα, γιατί στο βουνό μπορεί να χιονίσει ακόμη και το Πάσχα κι αν είσαι τυχερός το πρωί θα κάνεις σκι και το βράδυ θα βρεθείς στο Μοναστήρι του Προυσσού για να παρακολουθήσεις την πιο απόκοσμη Ανάσταση που έχεις φανταστεί.

Μπαίνοντας στο Καρπενήσι κάνε μια στάση στο Fresh για ολόφρεσκα κοκάκια, γιατί το βράδυ όταν ξανάρθεις για night life το ζαχαροπλαστείο θα έχει κλείσει. Πέρνα μετά από τους Κορυσχάδες και το παλιό Μικρό Χωριό για ένα προσκύνημα στην ιστορία, και πήγαινε κατόπιν στο Μεγάλο Χωριό. Κάνε μια βόλτα στα πλακόστρωτα σοκάκια του, μπες οπωσδήποτε στο Λαογραφικό Μουσείο και δοκίμασε το καλύτερο χειροποίητο σουβλάκι της επικράτειας που φιάχνει ο Θανάσης Βαστάκης. Α ναι και μην μπερδευτείς με τις ταμπέλες στο δρόμο λίγο πριν από το Κλαψί και το Μουζίλο, δεν πουλάνε νόστιμο βούτυρο, χωριά είναι, το Νόστιμο και το Βουτύρο και εκεί θα βρεις φαγητό που σε στέλνει στα ουράνια.

(πηγή: www.gourmet.gr)

Κάτω Ζάκρος

Μακριά από την υπεραναπτυγμένη τουριστικά Κρήτη, στο απώτατο ανατολικό άκρο της, η Κάτω Ζάκρος διαθέτει, εκτός από τα ερείπια ενός σημαντικού μινωικού ανακτόρου, όμορφες παραλίες και εξαιρετικές πεζοπορικές διαδρομές

Αυτό το μέρος ή σε κρατάει ή σε κλωτσάει», ήταν απ' τις πρώτες κουβέντες του Ηλία από τη Θεσσαλονίκη που τα τελευταία τέσσερα χρόνια έγινε με την οικογένειά του μόνιμος κάτοικος Κάτω Ζάκρου. Φαίνεται πως τον Ηλία, δεινό πεζοπόρο και ορειβάτη, ο δύσκολος (κυρίως λόγω απόστασης από τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης) τόπος καταγωγής της συζύγου του τον κράτησε για τα καλά…

Η Ζάκρος και το επίνειό της, η Κάτω Ζάκρος, βρίσκονται στο νοτιοανατολικό άκρο της Κρήτης και απέχουν τρεις ώρες περίπου με το αυτοκίνητο από το Ηράκλειο ή μία ώρα από τη Σητεία. Για χάρη τους δίνεται η ευκαιρία στον ταξιδιώτη να διαπιστώσει πόσο μεγάλη και ανεξάντλητη είναι η Κρήτη, ενώ αν τυγχάνει να ασχολείται με την πεζοπορία, με έκπληξη θα διαπιστώσει ότι έφτασε στο σημείο όπου τελειώνει το περίφημο ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 που ξεκινά από τα Πυρηναία Ορη και διασχίζοντας Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία και Βουλγαρία φτάνει στην ηπειρωτική Ελλάδα μέχρι την Πελοπόννησο για να καταλήξει στην Κρήτη και συγκεκριμένα στην Κάτω Ζάκρο.

Γνωριμία με τον τόπο

Η Ζάκρος και η Κάτω Ζάκρος υπάγονται στο Δήμο Ιτάνου, έναν από τους μικρότερους δήμους του νομού Λασιθίου, με πληθυσμό ωστόσο που συγκεντρώνεται κυρίως στη Ζάκρο και ξεπερνάει τους οκτακόσιους κατοίκους. Ολοι σχεδόν ασχολούνται με τη γεωργία και συγκεκριμένα με την παραγωγή και -τα τελευταία χρόνια- την εξαγωγή λαδιού. Με ένα πλήρως ανακαινισμένο ελαιουργείο, επένδυση ύψους 2 εκατ. ευρώ, και έναν αποτελεσματικό Συνεταιρισμό να συμπληρώνει τα 60 του χρόνια, εδώ, σε τούτη την απομακρυσμένη μα ολοζώντανη και αυτάρκη γωνιά της Κρήτης, θα γνωρίσετε ανθρώπους που ασχολούνται με την καλλιέργεια της γης και θα γευθείτε εξαιρετικής ποιότητας φρούτα και λαχανικά, αλλά και ένα από τα καλύτερα λάδια της Κρήτης. «Ποιότητα που οφείλεται τόσο στη μορφολογία του εδάφους όσο και στο νερό που ποτίζονται τα 230.000 και πλέον λιόδεντρα, με φυσική ροή από τις πηγές που βρίσκονται πάνω από το χωριό», αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού, Μανώλης Αϊλαμάκης.

Ευλογημένος τόπος. Οχι μόνο δεν έδιωξε τους ανθρώπους του, αλλά τους κράτησε και τους απασχολεί κατά κύριο λόγο στη γη τους. Αυτό, βέβαια, συνέβη και για ένα επιπλέον λόγο που έκανε την Κάτω Ζάκρο γνωστή στα πέρατα του κόσμου, χωρίς να επιτρέψει ωστόσο στη βιομηχανία του τουρισμού να πραγματοποιήσει καταστροφικό πέρασμα από εδώ. Ηταν όταν τρία χρυσά αντικείμενα υψηλής αισθητικής και τεχνοτροπίας, που δόθηκαν ως δώρο από κάποιο χωρικό στον γιατρό Στέλιο Γιαλαμάκη, δημιούργησαν την πεποίθηση στον αρχαιολόγο Νικόλαο Πλάτωνα πως στην Κάτω Ζάκρο ήταν θαμμένο το τέταρτο μινωικό ανάκτορο της Κρήτης. Αυτά τα αντικείμενα μόνο κάποιο άγνωστο ανακτορικό εργαστήριο θα μπορούσε να έχει παράξει πίστεψε ο αρχαιολόγος και πράγματι η πεποίθησή του αυτή βγήκε αληθινή. Η πρώτη ανασκαφή, τον Οκτώβριο του 1961, διήρκεσε μόλις δέκα ημέρες για να συνεχιστεί την επόμενη χρονιά με την οικονομική υποστήριξη του Αμερικανού Leo Pomerance και της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών. Περισσότερα από 30 χρόνια ανασκαφών σε 25.000 τ.μ. έφεραν στο φως μια πυκνοκατοικημένη μινωική πόλη με ανεπτυγμένο οδικό δίκτυο, οικοδομικά τετράγωνα κι ένα ανάκτορο του επιπέδου Μαλίων, Φαιστού και Κνωσού.

Παράλληλα, η αναζήτηση του μινωικού νεκροταφείου έκανε τον Νικόλαο Πλάτωνα να ανασκάψει πολλές θέσεις ευρύτερα της Ζάκρου. Εκεί πίστευε πως θα βρει πολύτιμα επιστημονικά και ιστορικά ευρήματα. Η έρευνα απλώθηκε σε όλο το μήκος του φαραγγιού που συνδέει τη Ζάκρο με την Κάτω Ζάκρο. Σε πολλές από τις σπηλιές που βρίσκονται στους τοίχους του φαραγγιού βρέθηκαν ταφές, προγενέστερες όμως του μινωικού ανακτόρου. Βρέθηκε, επίσης, μια πέτρινη κοσμηματοθήκη, στη λαβή της οποίας παρίσταται ένας ξαπλωμένος σκύλος. Μετά την ανακάλυψη των ταφών ο ίδιος ο Ν. Πλάτων το ονόμασε Φαράγγι των Νεκρών. Τα ευρήματα της Ζάκρου βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Ηρακλείου, ενώ κάποια από αυτά εκτίθενται και στα μουσεία της Σητείας και του Αγίου Νικολάου.

Ευλογημένη, λοιπόν, και η ανακάλυψη του ανακτόρου, όχι μόνο για τη σπουδαιότητά του, αλλά και επειδή εξαιτίας του απαγορεύθηκε αμέσως η οποιουδήποτε είδους ανοικοδόμηση περιμετρικά του αρχαιολογικού χώρου και στην παραλία (α΄ ζώνη), ενώ μόνο το 1995 επιτράπηκε στη χαρακτηριζόμενη ως β΄ ζώνη, στο ύψος περίπου της εξόδου του φαραγγιού. Βασική προϋπόθεση οι ενδιαφερόμενοι να διαθέτουν από 4 στρέμματα γης και πάνω. Καμία δυνατότητα, λοιπόν, για εισροή μαζικού τουρισμού. Οι σχεδιαζόμενες επενδύσεις στις εκτάσεις της Μονής Τοπλού βορειότερα είναι το καλύτερο αντιπαράδειγμα στη σύγχρονη συζήτηση.

Περιήγηση και δραστηριότητες

Αφήνοντας τη γραφική και καταπράσινη για τα δεδομένα της νοτιοανατολικής Κρήτης Ζάκρο, χτισμένη σε 160 υψόμετρο και συνεχίζοντας στο δρόμο για 7 περίπου χιλιόμετρα με κατεύθυνση προς τη θάλασσα, μια μεγάλη στροφή αφήνει πίσω της τα βουνά και αγκαλιάζει τα καταγάλανα νερά. Εκεί κάπου η Ανατολή συναντά το Νότο. Κι εκεί κάπου αρχίζει να αχνοφαίνεται ο γραφικός όρμος της Κάτω Ζάκρου. Με μια μεγάλη και δυο μικρότερες πεντακάθαρες παραλίες, με τα πετραδάκια να εναλλάσσονται με την ψιλή άμμο, τούτος ο οικισμός μοιάζει να βρίσκεται κοντά στον παράδεισο. «Nothing is closer to Paradise» διαβάζουμε σε μια ξύλινη ταμπέλα.

Ο παράδεισος της Κάτω Ζάκρου, όμως, είναι κάπως διαφορετικός απ' ό,τι έχουμε συνήθως κατά νουν. Μια όμορφη παραλία και καλό φαγητό μπορεί να βρει κανείς σε ολόκληρη την Κρήτη, χωρίς να διανύσει τόσα και τόσα χιλιόμετρα στους επαρχιακούς δρόμους της ανατολικής της πλευράς. Η Κάτω Ζάκρος όμως δεν προσφέρει μόνο αυτό...

Εκτός από τον αρχαιολογικό χώρο του Μινωικού Ανακτόρου που θα βρείτε ανοιχτό καθημερινά από τις 8.30 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι (είσοδος 3 ευρώ), πάρτε μαζί σας γερά, και ει δυνατόν ορειβατικά παπούτσια και γνωρίστε τον τόπο και τα γύρω βουνά. Η είσοδος του Φαραγγιού των Νεκρών, βρίσκεται στο μέσο της διαδρομής από τη Ζάκρο στην Κάτω Ζάκρο, ενώ υπάρχουν και αρκετές άλλες πεζοπορικές διαδρομές κλιμακούμενης δυσκολίας, όπως επίσης και ασφαλισμένο αναρριχητικό πεδίο στην έξοδο του φαραγγιού.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στο Σπήλαιο των Πελεκητών, ένα από τα μεγαλύτερα σπήλαια της Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από την Κάτω Ζάκρο και μπορεί να το επισκεφθεί κανείς με τα πόδια (προσοχή! Ο βαθμός δυσκολίας είναι υψηλός) ή με κάποιο μικρό σκάφος. Εχει μήκος 310 μέτρα, στο τέρμα του υπάρχει μικρή λίμνη με νερό και σ' αυτό βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης από τη νεολιθική εποχή.

Ο Ηλίας που γνωρίσαμε στην αρχή έχει χαράξει και σηματοδοτήσει πολλές από αυτές τις διαδρομές και, όπως μας είπε και ο ίδιος, με μεγάλη του χαρά μπορεί να δώσει κατευθύνσεις, να σας ακολουθήσει ή και να σας δανείσει τον εξοπλισμό του (τηλ.: 28430-23.739). Με την ευκαιρία, πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ανάβαση (Στοά Αρσακείου 6Α, www.anavasi.gr) λεπτομερής χάρτης με τις εν λόγω διαδρομές.

Με το αυτοκίνητό σας ή και πεζή για τους τολμηρούς, μπορείτε να ανεβείτε στη Ζάκρο από τον παλιό δρόμο που ένωνε τα δυο χωριά πριν από το 1985 που κατασκευάστηκε ο νέος. Πρόκειται για χωματόδρομο σε καλή κατάσταση, ο οποίος σε σημεία του κινείται στο χείλος του φαραγγιού, προσφέροντας μεγαλειώδη θέα. Και συνεχίζοντας τη βόλτα σας, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τις πηγές της Ζάκρου, αφήνοντας για λίγο την άγρια ομορφιά της Κάτω Ζάκρου και παίρνοντας μια ανάσα δροσιάς ανάμεσα στα πλατάνια που σκιάζουν τις πηγές.

Τελικά, η Κάτω Ζάκρος αξίζει τα χιλιόμετρα που θα διανύσετε, ακόμα και αν απλώς επιθυμείτε να χαλαρώσετε σε μια όμορφη παραλία της Κρήτης, χωρίς πολύ κόσμο και κυρίως χωρίς να νιώσετε τουρίστας. Αλλωστε, αν όχι αμέσως, πολύ σύντομα θα γνωριστείτε με τους ντόπιους και θα μπείτε κι εσείς στην παρέα τους ή, για να το πούμε ακόμα καλύτερα, στη μεγάλη οικογένειά τους. Κάπου εκεί μακριά... στο νοτιοανατολικό άκρο της Κρήτης.

Γιατί;

• Επειδή θέλετε να ανακαλύψετε τα άγρια τοπία της Κρήτης.
• Επειδή αναζητάτε όμορφες θάλασσες, χωρίς πολυκοσμία.
• Επειδή η ανατολή του ηλίου είναι μοναδική.
• Επειδή οι άνθρωποι είναι υπέρ το δέον φιλόξενοι.
• Επειδή, αν την αγαπήσετε, θα την επισκεφθείτε ξανά.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Με δεδομένο ότι από τότε που ανακαλύφθηκε το Μινωικό Ανάκτορο της Κάτω Ζάκρου, απαγορεύθηκε η όποια ανοικοδόμηση πάνω στην παραλία, τόσο οι ταβέρνες όσο και τα καταλύματα που θα βρείτε εκεί είναι σε κτίρια που προϋπήρχαν και έχουν ανακαινιστεί ή απλώς αλλάξει χρήση. Κατά τ' άλλα, τα περισσότερα καταλύματα του οικισμού βρίσκονται σε απόσταση 500 και πλέον μέτρων από την παραλία, είναι κατά κύριο λόγο νεόδμητα, αρκετά περιποιημένα και με όμορφη θέα.

• Τα Stella's Traditional Apartments (τηλ.: 28430-23.739, www.stelapts.com) είναι ένα μικρό συγκρότημα τριών παραδοσιακών διαμερισμάτων, χωρητικότητας έως και 4 ατόμων, χτισμένα ακριβώς στην κορυφή του αμφιθεάτρου που σχηματίζει η κοιλάδα της Κάτω Ζάκρου. Τα διαμερίσματα είναι όμορφα διακοσμιμένα και πλήρως εξοπλισμένα (ακόμα και με διαφορετικά είδη καφέ, τσάι κ.λπ.). Η δε τιμή τους κυμαίνεται από 40 έως 70 ευρώ.
• Ακριβώς από πίσω, και υπό την ίδια διεύθυνση, θα βρείτε την Villa George (τηλ.: 28430-23.739), με πέντε εξοπλισμένα διαμερίσματα 2 - 3 ατόμων, καταπράσινους κήπους με αιώρες και μια μεγάλη εξωτερική κουζίνα με... τα όλα της για κοινή χρήση (40 - 60 ευρώ).
• Το Υiannis Retreat (τηλ.: 28430-25.726) προσφέρει, σε ένα επίσης φροντισμένο περιβάλλον, πέντε επιπλωμένα και πλήρως εξοπλισμένα στούντιο από 40 έως 60 ευρώ.
• Στην ίδια τοποθεσία θα βρείτε και τα τέσσερα εξοπλισμένα διαμερίσματα 2 - 4 ατόμων, της Κατερίνας (τηλ.: 28430-26.893, 26.896), στην τιμή των 40 με 60 ευρώ.

Αν απομακρυνθείτε λίγο από την Κάτω Ζάκρο:

• Στο δρόμο που οδηγεί πίσω στη Ζάκρο, μπορείτε να μείνετε στα σύγχρονα ενοικιαζόμενα διαμερίσματα Kato Zakros Palace (τηλ.: 28430-29.550, 6974888269, www.palaikastro.com/katozakrospalace), ευρύχωρα, πλήρως εξοπλισμένα και με πανοραμική θέα στον κόλπο της Κάτω Ζάκρου. Πρόκειται για τρία σούντιο των 2 - 3 ατόμων από 40 έως 55 ευρώ, τρία δίκλινα δωμάτια από 35 έως 45 ευρώ και ένα διαμέρισμα, χωρητικότητας έως και 4 ατόμων από 55 έως 75 ευρώ.
• Στο μέσο περίπου της διαδρομής από την Κάτω στην Επάνω Ζάκρο, θα συναντήσετε τα ενοικιαζόμενα δωμάτια Bay View (τηλ.: 28430-26.887, 6972221918), σε σημείο που, αν και από απόσταση, βλέπει θάλασσα. Πρόκειται για δέκα πλήρως εξοπλισμένα δίκλινα δωμάτια και δύο διαμερίσματα, χωρητικότητας έως και 4 ατόμων από 30 έως 35 ευρώ. Στον ίδιο χώρο και σε έκταση 20 στρεμμάτων, μπορείτε επίσης να κάνετε τη βόλτα σας ανάμεσα σε κουνέλια, λαγούς, κατσικάκια, πέρδικες, παγόνια, και άλλα ήμερα και άγρια ζώα και πουλιά που προστατεύονται εκεί.
• Στα 150 μ. πιο πάνω, στην είσοδο του φαραγγιού, υπάρχουν και τα δωμάτια Φαράγγι (τηλ.: 6973322915). Πρόκειται για τρία δίκλινα και ένα τρίκλινο δωμάτιο που μπορείτε να κλείσετε από 25 έως 35 ευρώ.

Επιστρέφοντας στην παραλία, τα δωμάτια είναι πιο μικρά και απλά, καθώς στεγάζονται σε παλιά κτίσματα, τα οποία έχουν υποστεί κάποιες ανακατασκευές και ανακαινίσεις, άλλα πρόσφατα και άλλα παλαιότερα. Στην παραλία, λοιπόν, με τη θάλασσα στα πόδια σας μπορείτε να μείνετε:
• Στη Μελίνα (τηλ.: 6973322915): ένα διαμέρισμα 2-4 ατόμων από 40 έως 55 ευρώ, δύο δίκλινα δωμάτια (το ένα με κουζίνα) από 30 έως 45 ευρώ.
• Στο Coral ή την Αθηνά (τηλ.: 28430-26.893, 26.896): με τρία και αντίστοιχα τέσσερα δίκλινα δωμάτια από 35 έως 45 ευρώ.
• Στον Ποσειδώνα (τηλ.: 28430-26.893, 26.896): με πέντε δίκλινα δωμάτια με κοινό μπάνιο (20 - 25 ευρώ) και τέσσερα τρίκλινα με δικό τους μπάνιο από 30 έως 40 ευρώ.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

Κρητική παραδοσιακή κουζίνα με υλικά της περιοχής (λάδι, λαχανικά, κρέατα, ψάρια και θαλασσινά), ντόπιο κρασί και γευστικότατη ρακή χαρακτηρίζουν και τις τέσσερις ταβέρνες της παραλίας: το Ακρογιάλι και την Ανεση του Νίκου Περάκη με τον φιλόξενο σερβιτόρο Γιώργο, τον Γλάρο του συμπαθέστατου Κουραμπιέ (χαριτωμένο παρατσούκλι του ιδιοκτήτη) και την παραδοσιακή ταβέρνα του Νίκου Πλατανάκη. Στη Ζάκρο μπορείτε να φάτε, επίσης, στον Ναπολέοντα, ενώ επιστρέφοντας και πάλι στην παραλία, τούτη τη φορά για καφέ, παγωτό ή και ποτό, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφέρουμε το καφέ-μπαρ Amnesia, με τις εξαιρετικές ροκ και όχι μόνο μουσικές επιλογές.

(πηγή: www.kathimerini.gr)

Κύθνος

Σε απόσταση αναπνοής από την Αττική βρίσκεται ένα νησί των Κυκλάδων που διαφέρει από τα υπόλοιπα. Διατηρώντας το αυθεντικό αιγαιοπελαγίτικο χρώμα, μας υποδέχεται στο γραφικό λιμάνι του Μέριχα με την απαλή του αμμουδιά και τα ψαροκάικα. Από τον μόλο μπορούμε να πάμε με βάρκα στις παραλίες Μαρτινάκια, Επισκοπή (δίπλα στην αρχαία πόλη), Απόκρουση και Κολώνα, που θα μας μαγέψουν με την άμμο τους, τα αλμυρίκια και τα κρυστάλλινα νερά. Στην Κολώνα μάλιστα μια λουρίδα άμμου ενώνει το νησί με το νησάκι του Αγίου Λουκά, δημιουργώντας δύο παραλίες. 8 χιλιόμετρα βορειότερα, μας περιμένει η πανέμορφη Χώρα με τα ασβεστωμένα σπίτια να έχουν κεραμοσκεπές, θαλασσιές πόρτες και κήπους πνιγμένους στα γιασεμιά, τα γεράνια και τις μπουκαμβίλιες. Ο οικισμός, αμφιθεατρικά χτισμένος, στολίζεται από στοές, σοκάκια ζωγραφισμένα με ασβέστη και κάτασπρα ξωκλήσια. Θα επισκεφθούμε τις εκκλησίες του Αγίου Σάββα, του Σωτήρα, της Αγίας Τριάδας και του Ιωάννη του Θεολόγου, ενώ οι λάτρεις της πεζοπορίας μπορούν να ξεκινήσουν από εδώ καταλήγοντας σε μοναχικούς κόλπους και παραλίες όπως το Λιβαδάκι, ο Αγιος Στέφανος και το Κουρί. Επόμενη στάση, το παραδοσιακό χωριό της Δρυοπίδας, όπου τα διώροφα σπίτια με τα κεραμίδια και τα ακροκέραμα μαρτυρούν την παράδοση των κατοίκων στην κεραμική. Θα πιούμε καφέ στην Πιάτσα, θα αγοράσουμε κεραμικά και κοχύλια και θα περπατήσουμε στην όμορφη γειτονιά του Γαλατά, όπου στέκει η εκκλησία του Αγίου Μηνά με το περίτεχνο τέμπλο. Κατόπιν θα επισκεφθούμε το κοντινό σπήλαιο Καταφύκι. Θα κολυμπήσουμε στον Αγιο Στέφανο και τις Λεύκες, για να προχωρήσουμε μέχρι τον παραθαλάσσιο οικισμό της Παναγιάς Κανάλας όπου βρίσκεται μια από τις ωραιότερες κυκλαδίτικες εκκλησίες, η ομώνυμη με τη θαυματουργή εικόνα. Βόρεια της Χώρας θα συναντήσουμε τις μοναδικές, στις Κυκλάδες, ιαματικές πηγές των Λουτρών, του τουριστικού χωριού που απέχει λίγο από τις αμμουδιές του ακρωτηρίου του Κεφάλου. Με τα πόδια ή με καΐκι θα πάμε στις παραλίες Αγία Ειρήνη, Σχινάρι, Μαρουλάς, Ποταμιά, Αγιος Σώστης και Μαμάκου. Αξίζει να φτάσουμε μέχρι τη μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού, στην τοποθεσία Κεφαλόκαστρο ή Κάστρο της Ωριάς.

Θα πάτε

Με πλοίο από τον Πειραιά (210-4226000) ή πλοίο και δελφίνι από το Λαύριο (2290-25249).

Θα φάτε

Φρέσκα ψάρια, γεμιστό καλαμάρι, σύγκλινο, λουκάνικα, θερμιώτικες πίτες, ρεβίθια φούρνου, κουκιά φρικασέ, κολόπια (σπανακόπιτα), κοπανιστή. Δοκιμάστε το κυθνιώτικο κρασί, παστέλι και αμυγδαλωτά.

(πηγή: www.enet.gr)

Στην Κόνιτσα: δίπλα στον Αωό και το Βοϊδομάτη

Κομβικό σημείο για τα ποτάμια της περιοχής, η Κόνιτσα είναι το κέντρο των extreme sports στο Νομό Ιωαννίνων και μπορεί να γίνει βάση για εξερεύνηση της μεγαλειώδους Φύσης της Ηπείρου

Ας προτείνω την Κόνιτσα για διακοπές επειδή είναι λιγότερο τουριστική από τα κοντινά Ζαγοροχώρια και επιπλέον είναι πάνω και πολύ κοντά στα τρία ποτάμια της περιοχής: τον Αώο, τον Βοϊδομάτη και τον Σαραντάπορο.

H Kόνιτσα απέχει 65 χιλιόμετρα από τα Γιάννενα, στο δρόμο για Kοζάνη. Είναι κτισμένη στη μία άκρη το κάμπου της, αμφιθεατρικά, σε μια πλαγιά του βουνού Tραπεζίτσα, σε 600 υψόμετρο. Θα φτάσετε, αφού περάσετε Mεταμόρφωση-Kαλπάκι-Kλειδωνιά.

H πόλη έχει γύρω στους 3.800 κατοίκους και το όνομά της στα Σλάβικα σημαίνει αλογότοπος (Kόνι=άλογο, τζα=τόπος). Aναφέρεται για πρώτη φορά στο Xρονικό των Iωαννίνων με αυτό το όνομα το 1380.

Στην εύφορη πεδιάδα της ρέουν τρεις ποταμοί. Aκριβώς έξω από την Kόνιτσα, ο Aώος συναντιέται με τον Σαραντάπορο και λίγο πιο κάτω ο Bοϊδομάτης ενώνεται μαζί τους και συνεχίζουν για Aλβανία. Στην πεδιάδα της Kόνιτσας βρισκόταν η αρχαία Tριφυλλία και εκεί ήταν και η Mολοσσίδα, η πατρίδα της Oλυμπιάδας, μητέρας του Mεγάλου Aλεξάνδρου. Yποτάχθηκε από τους Tούρκους τον 15ο αιώνα και γνώρισε μια ιδιαίτερη και ιδιόμορφη εξέλιξη. Oι εξισλαμισθέντες κάτοικοι έγιναν Mπεκτασήδες που ζούσαν μονιασμένοι με τους χριστιανούς. Tον καιρό της μεγάλης της ακμής η Kόνιτσα είχε πληθυσμό 7.000 κατοίκους.

Περιδιαβάζοντας την πόλη θα βρείτε λίγα παλιά παραδοσιακά σπίτια, κυρίως στην Aνω Kόνιτσα. H πόλη υπέστη πολλές καταστροφές κατά τον πόλεμο και τον Eμφύλιο. Tα περισσότερα σπίτια είναι νέα, αλλά ευτυχώς υπάρχουν οι κεραμοσκεπές που αισθητικά τουλάχιστον σώζουν την κατάσταση. Στην Aνω Kόνιτσα θα βρείτε και το πατρικό της Xάμκως, της μητέρας του Aλή Πασά, που έχει ανακαινιστεί. Aλλα αρχιτεκτονικά που πρέπει να δείτε είναι το αρχοντικό της οικογένειας Σίσκου, του Xουσεΐν Mπέη και βέβαια το Γεφύρι της Kόνιτσας πάνω στον Aώο που είναι το σύμβολο της πόλης και το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Bαλκανίων (20x40 μ). Tο γεφύρι έγινε από τον Πυρσογιαννίτη Zιώγα Φρόντζο και η κατασκευή του κράτησε 48 χρόνια (1823 - 1871)! Στη μέση ακριβώς του γεφυριού υπάρχει καμπανάκι που προειδοποιούσε τους περαστικούς για τη δύναμη και την ένταση του αέρα.

Aπό τη γέφυρα ξεκινάει ένα εύκολο μονοπάτι που μετά δύο ώρες περίπου θα σας οδηγήσει στη Mονή Στομίου που κτίστηκε το 1774 και είναι σήμερα ανδρικό μοναστήρι. Πήρε το όνομά της επειδή εκεί η χαράδρα στενεύει και δημιουργεί στόμιο.

Θα βρείτε ζωή και ζωντάνια στην Kόνιτσα διότι, εκτός από νέους ανθρώπους, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει κέντρο των extreme sports!

Γύρω από την Κόνιτσα

H Ηπειρος είναι ένα μέρος όπου κατ' εξοχήν μπορεί να θαυμάσει κανείς το μεγαλείο της Φύσης. Aφθονα νερά και ποτάμια, πυκνή βλάστηση, χαράδρες, πανίδα και παλιά πέτρινα γεφύρια. Tα χωριά, όσα δεν έχουν «ταλαιπωρηθεί» από τον Eμφύλιο, είναι πέτρινα επί το πλείστον και έχουν τον δικό τους χαρακτήρα.

H Kλειδωνιά είναι ένα μικρό χωριό πριν από την Kόνιτσα με ταβέρνες, οβελιστήρια, ξενώνες και ένα γραφικότατο πετρογέφυρο πάνω στον Bοϊδομάτη.

H Aνω Kλειδωνιά απέχει 7 περίπου χιλιόμετρα και βρίσκεται ακριβως πάνω από την Kλειδωνιά. Eχει έναν ωραιότατο ξενώνα και εξαίρετη θέα είτε προς τις απόκρημνες πλαγιές της Aστράκας και το φαράγγι του Bίκου είτε στην πεδιάδα της Kόνιτσας.

Tο Mπουραζάνι στα 14 χιλιόμετρα από Kόνιτσα. Eκεί θα δείτε το μοναδικό στην Eλλάδα πάρκο άγριας ζωής με αγριογούρουνα, άγρια πρόβατα, κρι κρι, πλατώνια, ζαρκάδια και ελάφια. Tο πάρκο είναι ιδιωτικό, βρίσκεται σε μια έκταση 1.200 στρεμμάτων και δημιουργήθηκε το 1974. Στο πάρκο λειτουργεί και ένας αναπαλαιωμένος νερόμυλος. O επισκέπτης θα δει αλευρόμυλο εν λειτουργία, νεροτριβή για πλύσιμο μάλλινων χαλιών, γεννήτρια και μαντάνι. Στο πάρκο λειτουργεί ξενοδοχείο, καφέ και εστιατόριο.

H Mονή Mολυβδοσκέπαστης στα 23 χιλιόμετρα από την Kόνιτσα και 400 μέτρα από τα αλβανικά σύνορα. Eίναι αφιερωμένη στην Παναγία και κτίστηκε από τον αυτοκράτορα Kωνσταντίνο Πωγωνάτο (668 - 685 μ.Χ.).

Στα Kαβάσιλα (15 χιλιόμετρα) υπάρχουν θερμές μεταλλικές πηγές, ενώ στον Aμάραντο (32 χιλιόμετρα και 1.260 υψόμετρο) μπορείτε να κάνετε το ατμόλουτρό σας μέσα στα έλατα.

Προς τα πέτρινα Xωριά θα εντυπωσιαστείτε από τη γραφική διαδρομή και όταν φτάσετε από την ποικιλομορφία των κτισμάτων. Σπίτια φρουριακά με στέγες ενωμένες ή διώροφα με αυλή και χαμηλά πέτρινα πεζούλια. Kαι παντού βέβαια η πέτρα και το ξύλο. Tο Mοναστήρι (Mποτσιφάρι) είναι στα 950 υψόμετρο στις πλαγιές του Σμόλικα με δρόμους πλακόστρωτους και μεγάλα πέτρινα σπίτια. Oι κάτοικοί του λιγοστοί, κυρίως συνταξιούχοι. H Mόλιστα (Mεσαριά) είναι κτισμένη σε 870 υψόμετρο. Και αυτή είναι ένα πανέμορφο χωριό με ελάχιστους κατοίκους, αλλά με πολύ όμορφο ξενώνα και εστιατόριο. Aπό το Γανναδιό θα θαυμάσετε τον Γράμμο, τον Σμόλικα και τις ορθοπλαγιές της Γκαμήλας.

Aπό την άλλη μεριά του Σαραντάπορου, προς τα βόρεια, βρίσκεται ο Γράμμος και στις πλαγιές του ο Δήμος Mαστοροχωρίων. Φημιστά τα Mαστοροχώρια του Γράμμου με πρώτη την Πυρσόγιαννη, τη Bούρμπιανη, το Aσημοχώρι και τους Xιονάδες.

Τι άλλο;

Εκτός από βόλτες γύρω από την Κόνιτσα και βέβαια μέσα στα στενάκια της μένει ακόμα να βρείτε το μέρος ή τα μέρη που μπορείτε να κάνετε τις βουτιές σας. Απειρος ο αριθμός των τοποθεσιών και μένει σ' εσάς να ανακαλύψετε ποια σας αρέσει περισσότερο. Μπορείτε ακόμα ασχοληθείτε με ράφτινγκ ή κανό και να ζητήσετε συμβουλές σχετικά με το πού να κολυμπήσετε από τον Νίκο Κυρίτση της No Limits στα τηλέφωνα 26550-23.777 και 6944-751.418 (www.nolimits.com.gr).

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

• Hotel Kούγιας (τηλ.: 26550-23.830): Στο κέντρο της Kόνιτσας. Tο δίκλινο από 50 ευρώ με πρωινό.
• Στόμιο (Ανω Κόνιτσα, τηλ.: 26550-23.777): Δίχωρα διαμερίσματα με εξαίρετη θέα. Το δίκλινο 60 ευρώ με πρωινό.
• Konitsa Mountain Resort (Ανω Κόνιτσα, τηλ.: 26550-29.390): Ομορφο καινούργιο ξενοδοχείο. Το δίκλινο από 75 ευρώ με πρωινό.
• Δένδρο (τηλ.: 26550-29.365): Nέο ξενοδοχείο στην είσοδο της πόλης. Tο δίκλινο από 60 ευρώ με πρωινό.
• Γεφύρι (τηλ.: 26550-23.780): Ωραιότατο ξενοδοχείο δίπλα από τη γέφυρα του Αώου στην είσοδο της Κόνιτσας. Το δίκλινο από 55 ευρώ μετά προγεύματος.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

• Πλατανάκια: Λίγο έξω από Kόνιτσα στο δρόμο για Bασιλίτσα. Ψησταριά πολλών αστέρων!
• Δέντρο: Στον κεντρικό δρόμο για ψητά και μαγειρευτά.
• Σουρλούκας: Κοντά στο Δημαρχείο για καλά κρέατα αλλά και καλά μαγειρευτά.
• Βοϊδομάτης: Εξω από την Κλειδωνιά, πάνω στην όχθη του ποταμού με πολύ καλά ψητά και μαγειρευτά.
• Καπνισμένο Τσουκάλι: Στην Κόνιτσα για πολύ καλά μαγειρευτά.
• Στέκι: Στην παλιά αγορά της Κόνιτσας για κρέατα της ώρας.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ

Πέραν του κρέατος και των τυροκομικών, που αν ψάξετε θα εντοπίσετε καλή ποιότητα, θα βρείτε επίσης πολύ καλά σπιτικά λικέρ και γλυκά (σκερ-μπουρέκ).

(πηγή: www.kathimerini.gr)

Στο Βελβεντό: δίπλα στον Αλιάκμονα

Το Bελβεντό είναι μια πολύ όμορφη κωμόπολη του Nομού Kοζάνης κτισμένη στους πρόποδες των δυτικών Πιερίων σε 450 υψόμετρο. Bρίσκεται 33 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Kοζάνης και ακριβώς στα «πόδια» της βρίσκεται η τεχνητή λίμνη Πολυφύτου που σχηματίζει ο Aλιάκμονας. Πάνω στα δυτικά Πιέρια βρίσκονται απλωμένοι οι μικροί οικισμοί της Aγίας Kυριακής, του Kαταφυγίου, του Παλαιογρατσάνου και του Πολυφύτου και όλοι μαζί αποτελούν τον Δήμο Bελβεντού.

Mέσα στο Βελβεντό θα δείτε στενά σοκάκια, πλατείες με πλατάνια, αυλές και παράθυρα καταστόλιστα με λουλούδια, σπίτια παραδοσιακά, άλλα νεοκλασικά, καθώς επίσης και τα τσιμεντένια. Ευτυχώς όμως δένουν σε ένα αρμονικό σύνολο.

O κάμπος είναι γεμάτος ροδακινιές, μηλιές και αμπέλια. Oι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία αλλά και με οικοδομικές εργασίες. Tο Bελβεντό έχει δύο κύριους Aγροτικούς Συνεταιρισμούς και ένα Συνεταιρισμό Γυναικών με εξαιρετικά προϊόντα.

Δεν έχω γνωρίσει κανέναν που να μην του άρεσε το Βελβεντό. Ενα μέρος ζωντανό με τις καφετέριες, τα μπαράκια και τις ταβέρνες κάθε βράδυ γεμάτες. O κόσμος κυκλοφορεί και οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι και κοινωνικότατοι. Και αυτό δεν είναι κάτι τωρινό. Εν σωτηρίω έτει 1806, γράφει εντυπωσιασμένος ο περιηγητής Πουκεβίλ: «Δύο λεύγες από τα Σέρβια, συνεχίζοντας τη γραμμή του Aλιάκμονα απ' το δεξί του όχτο, φτάνουμε στο Bελβεντό, μια κωμόπολη με 428 σπίτια, μισή ώρα δρόμο απ' το ποτάμι. O Θεός φαίνεται να έχει ευλογήσει αυτή την περιοχή και την προστατεύει μέσα στην αναρχία. Δεν είναι σπάνιο να βρίσκει κανείς να κάθουνται γύρω από το ίδιο τραπέζι είκοσι κι ώς τριάντα άτομα από το ίδιο αίμα. Πατεράδες, μάνες, γιοι, εγγόνια, μικροανεψιοί που λατρεύουν τον ίδιο Θεό, μιλούν το ίδιο γλωσσικό ιδίωμα, ασκούν επαγγέλματα ειρηνικά και προσφέρουν στον ταξιδιώτη τον πίνακα των πατριαρχικών ηθών που ο τύπος τους έχει χαθεί απ' τη γριά Eυρώπη. Γεροδεμένοι, δουλευτάρηδες, διψασμένοι για μάθηση, οι Bελβεντινοί παρουσιάζουν στον κόρφο της Aρχαίας Πιερίας ένα θέαμα που δεν το συναντάς σε κανένα άλλο μέρος».

Σήμερα λοιπόν δεν θα βρείτε, είναι η αλήθεια, τόσο μεγάλες οικογένειες. Αυτό μάλλον τελείωσε στο δυτικό κόσμο. Θα βρείτε όμως έναν ευλογημένο από τον Θεό τόπο μέσα σ' έναν κατάφυτο κάμπο γεμάτο μυρωδάτα φρούτα, πολλά νερά και άφθονη βλάστηση.

Τι να δείτε

Το Σκεπασμένο: Στα 5 χιλιόμετρα από το Bελβεντό βρίσκονται οι καταρράκτες του Σκεπασμένου. Mε μια μικρή πορεία από σηματοδοτημένο μονοπάτι φτάνετε πάνω από τον μεγάλο καταρράκτη, όπου θα βρείτε άλλους μικρότερους καθώς και μικρές λιμνούλες. Εκεί, στις πολλές μικρές λιμνούλες που σχηματίζονται, μπορείτε να κάνετε και το μπάνιο σας.

Τον Αλιάκμονα: Μπορείτε να επισκεφθείτε την τεχνητή λίμνη που σχηματίζει το μεγαλύτερο ελληνικό ποτάμι καθώς και το επιβλητικότατο φράγμα του. Το ίδιο επιβλητική είναι και η γέφυρα που διασχίζει τη λίμνη. Στις όχθες θα βρείτε διάσπαρτες διάφορες μικρές «πλαζ» όπου μπορείτε να ασχοληθείτε με τα ευγενή σπορ της παραλίας.
Τα Πιέρια: Aπό το Bελβεντό υπάρχει βατός χωματόδρομος (με κανονικές καιρικές συνθήκες) που διασχίζει τα Πιέρια και βγάζει στην Kατερίνη μέσα από την κοιλάδα των Σκοτεινών. Eίναι μια πανέμορφη διαδρομή όπου θα απολαύσετε όλα τα είδη της δασικής χλωρίδας.
Την Κοζάνη και την κοντινή Σιάτιστα: Αξίζει να τις επισκεφθείτε όχι μόνο για λόγους εξερευνητικούς, αλλά και για να θυμηθείτε τα σχολικά σας χρόνια και το μάθημα της Πατριδογνωσίας!

Τι άλλο;

Να περπατήσετε, βεβαίως, το χωριό γιατί έχει πολλές όμορφες γωνιές, και να βγείτε το βράδυ (για μπαρότσαρκα)! Να επισκεφθείτε, επίσης, τα Οινοποιεία του Βογιατζή, του Ζάνδε και του Καμκούτη. Θα βρείτε ωραιότατα κρασιά.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

• 9 Mούσες (τηλ.: 24640-49.012): Nεότευκτος ξενώνας με 9 δωμάτια στο κέντρο του Bελβεντού. Kάθε δωμάτιο ονοματισμένο από μια μούσα. Το δίκλινο από 50 ευρώ με πρωινό.
• Αγνάντι (τηλ.: 24640-49.002): Πάνω από το χωριό, στα ριζά ακριβώς των Πιερίων, με εξαιρετική θέα στο χωριό, τον κάμπο και τη λίμνη. Το δίκλινο από 50 ευρώ.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

• Εν Βελβεντώ: Δίπλα στην κεντρική πλατεία θα βρείτε «ονειρεμένα» μαγειρευτά. Ο Βασίλης είναι εγγύηση!
• Μετόχι: Πάνω ψηλά, στα ριζά των Πιερίων, ψητά της ώρας και της σούβλας.
• Ρέμβη: Καλά κρέατα της ώρας και μαγειρευτά.
• Νερόμυλος: Της ώρας και ενίοτε της σούβλας.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ

Τα προϊόντα των Συνεταιρισμών είναι εξαιρετικά· πραγματικά πολλών αστέρων. Ειδικά οι μαρμελάδες είναι η μία καλύτερη από την άλλη - και σε πολύ συμπαθητικές τιμές. Θα βρείτε επίσης πολύ καλά κρασιά. Πολύ γνωστό το Κτήμα Βογιατζή και αξίζει να δοκιμάσετε τα κρασιά των Ζανδέ και Καμκούτη. Τέλος, ο Βελβεντός φημίζεται για τις τουλούμπες του (Ζανδέ).

(πηγή: www.kathimerini.gr)

Αίγινα

Αν και τα τελευταία χρόνια έχει ουσιαστικά μετατραπεί σε αθηναϊκό προάστιο, με όσα καλά και κακά αυτό συνεπάγεται, η Αίγινα παραμένει παραπάνω από ελκυστική: βρίσκεται τόσο κοντά στην πρωτεύουσα, ταυτόχρονα όμως και τόσο μακριά... Και ειδικά το φθινόπωρο ή την άνοιξη, όταν η τουριστική κίνηση πέφτει, είναι ιδανική για σύντομες αποδράσεις

Είναι μια γλυκιά φθινοπωρινή βραδιά και η αυλή του κλειστού κατά τ' άλλα λαογραφικού μουσείου της Αίγινας είναι γεμάτη κόσμο. Βρισκόμαστε στην πρώτη ημέρα του «Διημέρου για την Οικολογία και το Περιβάλλον της Αίγινας», η οποία είναι αφιερωμένη στον Ελαιώνα του νησιού. Κάνοντας νωρίτερα την έρευνα για το τόσο κοντινό μας νησί (απέχει μόλις 16,5 ναυτικά μίλια από τον Πειραιά), είχα ακούσει για την περίπτωση του Ελαιώνα, γι' αυτό και μόλις είδα την αφίσα της εκδήλωσης έσπευσα να την παρακολουθήσω. Ετσι ενημερώθηκα σφαιρικά για την πλούσια χλωρίδα και βλάστηση της Αίγινας, αλλά και για το φυσικό της περιβάλλον στο σύνολό του, με τις φιστικιές να έχουν φυσικά ρόλο πρωταγωνιστικό στην αιγινήτικη γη. Ο δε Ελαιώνας, ο οποίος βρίσκεται σε ένα θαυμάσιο, κρυμμένο και σχετικά δυσπρόσιτο οροπέδιο στην καρδιά της Αίγινας, αποτελείται από μια σειρά υπεραιωνόβιων ελαιόδεντρων, με την παρουσία τους στο χώρο να μας πηγαίνει περισσότερα από χίλια χρόνια πίσω.

Σήμερα, με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής, της ομάδας περιβαλλοντικής εκπαίδευσης του 1ου Γυμνασίου Αίγινας, κατοίκων, ίσως και άλλων οργανώσεων, γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια να προστατευθεί και ταυτόχρονα να αναδειχθεί το φυσικό περιβάλλον του νησιού και ιδιαίτερα ο Ελαιώνας, ως μια απάντηση στην ανησυχητικά εντεινόμενη οικοπεδοποίηση και οικοδόμηση σε κάθε γωνιά του νησιού.

Πράγματι, η άλλη όψη της Αίγινας που είδα, ακολουθώντας το μεγαλύτερο μέρος των διαδρομών της, ήταν ακριβώς αυτή: νεόδμητες παραθεριστικές ή μόνιμες κατοικίες σχεδόν παντού. Εντάξει, κάποιες από τις εν λόγω κατοικίες είναι καλαίσθητες και αρκετά προσεγμένες σε σχέση με το περιβάλλον, ενώ όπως διάβασα, έχουν ήδη χτιστεί στο νησί και ορισμένα βιοκλιματικά σπίτια, υπακούοντας στις αυξημένες ανάγκες της εποχής για εξοικονόμηση ενέργειας. Τα τελευταία χρόνια, άλλωστε, το νησί τείνει να μετατραπεί σε ένα από τα καλύτερα όσον αφορά την ποιότητα ζωής προάστια της… Αθήνας. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Αίγινας; Μα, η θάλασσα που την περιβάλλει ολόγυρα, λόγω της οποίας οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της χρειάζονται 35 λεπτά με το δελφίνι και μία περίπου ώρα με το συμβατικό πλοίο είτε για να την προσεγγίσουν από τον Πειραιά είτε για να την αποχαιρετήσουν.

Αξίζει πάντως να σημειώσουμε ότι την Αίγινα μπορεί να την επισκεφθεί κανείς καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Πάντοτε έχει κόσμο, ο οποίος το φθινόπωρο και το χειμώνα περιορίζεται κυρίως στην πόλη-λιμάνι του νησιού και πάντοτε προσφέρει στον επισκέπτη ενδιαφέρουσες διαδρομές είτε παραλιακά είτε στην περιορισμένη αλλά ιδιαιτέρως συμπαθητική ενδοχώρα της. Μερικές πρώτες συμβουλές και οδηγίες: Προσοχή στις όχι και ιδιαίτερα κατατοπιστικές ταμπέλες στους δρόμους (αν χαθείτε, πάντοτε θα υπάρχει κάποιος πρόθυμος Αιγινήτης να σας συμβουλεύσει). Αν αγαπάτε τη Φύση, επισκεφθείτε τον Ελαιώνα και δώστε κι εσείς με την παρουσία σας μιαν απάντηση στην αλόγιστη οικοπεδοποίηση του νησιού. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το Ναό της Αφαίας Αθηνάς, το Μουσείο του Χρήστου Καπράλου και το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγριων Ζώων. Γνωρίστε, εν τέλει, τη Φύση και τον πολιτισμό της Αίγινας. Αξίζει τον κόπο και είναι τόσο κοντά…

Στα χνάρια του μύθου...

Αρχικά το νησί ονομαζόταν Οινόνη ή Οινοπία. Η δε νύμφη Αίγινα ήταν μία από τις πενήντα(!) κόρες του ποταμού Ασωπού, την οποία και αγάπησε ο Δίας. Ο βασιλιάς των θεών, για να αποφύγει την Ηρα, μεταμορφώθηκε σε αετό και μετέφερε την Αίγινα στην ακατοίκητη ώς τότε Οινόνη. Τον Ασωπό πληροφόρησε για την αρπαγή της Αίγινας ο βασιλιάς της Κορίνθου Σίσυφος, ο οποίος τιμωρήθηκε γι' αυτό σκληρά από τον Δία να ανεβάζει στην κορυφή ενός βουνού μια πέτρα που διαρκώς ξανάπεφτε στους πρόποδές του.

Καρπός του έρωτα της Αίγινας και του Δία ήταν ο Αιακός, ο πρώτος βασιλιάς του νησιού. Ο Αιακός ζήτησε από τον Δία να του δώσει υπηκόους κι εκείνος μεταμόρφωσε για χάρη του σε ανθρώπους τα μυρμήγκια - εξ ου και η ονομασία Μυρμηδόνες. Σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή, ο Δίας μεταμόρφωσε την Αίγινα σε νησί και τον εαυτό του σε βράχο.

...και της Ιστορίας

Σύμφωνα με ανασκαφικά ευρήματα, η Αίγινα κατοικούνταν ήδη από την 4η χιλιετία π.Χ. από κατοίκους που ήρθαν από την Πελοπόννησο και ίδρυσαν δύο συνοικισμούς: ένα στο λόφο της Κολόνας και ένα στο Μεσαγρό. Εκτοτε πέρασε διάφορες φάσεις για να φτάσουμε στο 10ο αιώνα π.Χ., οπότε το νησί αποικήθηκε από Δωριείς, με αρχηγό τον Διηφόντη. Τα επόμενα χρόνια, η Αίγινα αναδείχθηκε σημαντική ναυτική και εμπορική δύναμη στη Μεσόγειο, ενώ δεν άργησε να γίνει μέλος της Αμφικτυονίας των 7 πόλεων-κρατών που είχαν ως θρησκευτικό κέντρο το ιερό του Ποσειδώνα στην Καλαυρεία, τον σημερινό Πόρο. Ιδιαίτερη άνθηση γνώρισε το νησί από το 657 π.Χ. έως το 459 π.Χ. Ο Αριστοτέλης αναφέρει χαρακτηριστικά πως στην Αίγινα ζούσαν 30.000 ελεύθεροι κάτοικοι και 470.000 δούλοι. Στην Αίγινα εκείνης της εποχής κόπηκε και το πρώτο αργυρό νόμισμα της Ευρώπης. Ηταν η γνωστή χελώνα, που πήρε το όνομά της από το χαρακτηριστικό έμβλημα του Ποσειδώνα, το οποίο κοσμούσε τη μια του όψη. Η πόλη προστατευόταν από ισχυρά τείχη και είχε εμπορικό και πολεμικό λιμάνι, τον Κρυπτόν Λιμένα.

Οταν άρχισαν οι Περσικοί Πόλεμοι, το εμπορικό συμφέρον οδήγησε τους Αιγινήτες αρχικά στο πλευρό των Περσών και αργότερα των Ελλήνων, οπότε και πολέμησαν γενναία στις ναυμαχίες της Σκιάθου και της Σαλαμίνας. Ειδικά στη δεύτερη, στην οποία συμμετείχαν με 30 τριήρεις, η συνεισφορά τους ήταν τόσο σημαντική ώστε τιμήθηκαν με το αριστείο ανδρείας.

Από τότε πέρασαν αιώνες πολλοί, οι οποίοι βρήκαν την Αίγινα άλλοτε παρακμάζουσα και άλλοτε ακμάζουσα υπό το καθεστώς πολλών και διαφορετικών κατακτητών. Κάνοντας δε ένα σημαντικό ιστορικό και χρονικό άλμα, αξίζει να φτάσουμε στα χρόνια της Επανάστασης του 1821, οπότε οι Αιγινήτες είχαν ενεργό συμμετοχή στο Χάνι της Γραβιάς, στο Φάληρο, στην πολιορκία της Ακρόπολης κ.α.

Την τρίτη δεκαετία του 19ου αιώνα, η πόλη είχε ήδη αναπτυχθεί αρκετά. Είχαν χτιστεί αρχοντικά, εκκλησίες και άλλα οικοδομήματα, ενώ είχαν συρρεύσει απ' όλη την Ελλάδα πρόσφυγες και αγωνιστές. Εδώ αποβιβάστηκε στις 11 Ιανουαρίου 1828 ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας, Ιωάννης Καποδίστριας, ανακηρύσσοντας την Αίγινα προσωρινή πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Το νησί γνώρισε τότε μια νέα, σύντομη όμως, περίοδο άνθησης. Κατασκευάστηκαν πολλά δημόσια κτίρια, ιδρύθηκαν Παρθεναγωγείο, Μουσείο, Εθνική Τράπεζα, Εθνικό Τυπογραφείο, Σχολή Ευελπίδων, Εθνική Βιβλιοθήκη, Νομισματοκοπείο. Εδώ κόπηκε και το πρώτο νεοελληνικό νόμισμα, ο φοίνικας, από το μυθικό πτηνό που αναγεννιέται από την τέφρα του. Επίσης, εγκαταστάθηκαν στο νησί αρκετοί σημαντικοί πνευματικοί άνθρωποι (Γ. Γεννάδιος, Α. Μουστοξύδης, Α. Γαζής κ.ά.) και αγωνιστές (Κανάρης, Τρικούπης, Μαυρομιχάλης). Ο πληθυσμός της Αίγινας άγγιξε τότε τις 100.000.

Στις 3 Οκτωβρίου 1829 η πρωτεύουσα μεταφέρεται στο Ναύπλιο, γεγονός που άλλαξε ριζικά τη μοίρα της Αίγινας. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν αρκετά δύσκολα για το νησί τουλάχιστον για έναν αιώνα, μέχρι το 1950, οπότε και άρχισε η περίοδος της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης, ενώ είχε ήδη ξεκινήσει και η καλλιέργεια της φιστικιάς και η παραγωγή των περίφημων φιστικιών Αιγίνης.

Γνωριμία με την πόλη-λιμάνι

Η πόλη της Αίγινας είναι η πρωτεύουσα και επίκεντρο της ζωής του νησιού. Χτισμένη πάνω σχεδόν στην αρχαία πόλη, φέρει έντονα τα σημάδια των κορυφαίων στιγμών της ιστορίας της, αλλά κι εκείνα ενός πολυσύχναστου τουριστικού κέντρου. Γραφική, με αρκετά ωχροκίτρινα κτίρια, στενούς δρόμους και σοκάκια, καλαίσθητα σπίτια και μαγαζιά και μόνιππα αμαξάκια. Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της πόλης, στο ιστορικό κέντρο της οποίας κάποιες ώρες της ημέρας και της νύχτας -και σίγουρα το καλοκαίρι- απαγορεύεται η διέλευση των οχημάτων. Το λιμάνι της Αίγινας βρίσκεται στην ίδια θέση όπου ήταν και το αρχαίο εμπορικό λιμάνι, ενώ τη σημερινή του μορφή την πήρε έπειτα από διαδοχικές επισκευές που άρχισαν ήδη από τα χρόνια του Καποδίστρια. Ξεχωριστή όψη στον μεγάλο λιμενοβραχίονα δίνει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε τον 14ο αιώνα πάνω στα βράχια που είχαν απομείνει από τους αρχαίους προστατευτικούς πύργους στην είσοδο του λιμανιού. Στην πόλη της Αίγινας αξίζει να επισκεφθείτε:

• Το Λόφο της Κολόνας, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αίγινας. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πόλης και ταυτίζεται με τον ένα από τους δύο αρχαιότερους οικισμούς του νησιού. Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει ανακαλύψει στο χώρο αυτό ευρήματα από 11 διαδοχικούς οικισμούς (τείχη, πύργους, εισόδους, αγγεία, εργαλεία, τμήματα εργαστηρίων) από τη Νεολιθική ώς τη Μυκηναϊκή Εποχή. Ανάμεσα και πάνω σε αυτούς τους οικισμούς βρίσκονται τα ερείπια του Ναού του Απόλλωνα. Σήμερα, σώζονται από τον ναό το κρηπίδωμα, θραύσματα από τα γλυπτά των αετωμάτων κι ένας μονολιθικός κίονας από τον οπισθόδομο, ο οποίος και έχει δώσει το όνομα Κολόνα στο παραλιακό ύψωμα όπου βρίσκεται.
• Το Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο ήταν το πρώτο μουσείο της Ελλάδας μετά την Επανάσταση του 1821. Από το 1980 στεγάζεται σε κτίριο που βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Κολόνας. Η δε συλλογή του διαθέτει πλήθος ευρημάτων που προέρχονται από το χώρο της Αφαίας, του Ελλανίου Ορους, της Κολόνας, καθώς και από άλλα σημεία του νησιού (τηλ.: 22970-22.248).
• Την εκκλησία της Παναγίτσας, βασιλική με μεγάλο τρούλο και θολωτά τόξα, που δεσπόζει στο λιμάνι. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια πρωτοχριστιανικής βασιλικής από την οποία έχει αποκαλυφθεί τμήμα από τα ψηφιδωτά δάπεδά της.
• Τη Μητρόπολη της Αίγινας, τρίκλιτη βασιλική με τρούλο, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, στον πολιούχο του νησιού Αγιο Διονύσιο και στον Αγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Χτίστηκε το 1806, ενώ περίπου δύο δεκαετίες αργότερα, στη μεγάλη πλακόστρωτη αυλή της έγινε η υποδοχή του Ιωάννη Καποδίστρια.
• Τον Αγιο Νικόλαο, την τρίτη μεγάλη εκκλησία της πόλης, που ξεχωρίζει από μακριά με το καμπαναριό και το ρολόι της, και πολύ κοντά τον Πύργο του Μάρκελλου, ψηλό κτίσμα ενετικού τύπου με πολεμίστρες και επάλξεις. Χτίστηκε το 1802 και το 1826 εγκαταστάθηκε εδώ η Αντικυβερνητική Επιτροπή, όταν ξέσπασαν συγκρούσεις στο Ναύπλιο.
• Το Κυβερνείο, από τα χρόνια του Καποδίστρια, είναι ένα μεγάλο διώροφο κτίριο κοντά στη Μητρόπολη. Το κτίριο, που ήταν πριν οικία αρχιμανδρίτη, επισκευάστηκε από τον Θ. Βαλλιάνο για να στεγάσει στον πρώτο όροφο τον Καποδίστρια, ενώ στο ισόγειο λειτούργησε το πρώτο νομισματοκοπείο. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το κτίριο εν συνεχεία εγκαταλείφθηκε, ενώ μετά την Κρητική Επανάσταση στέγασε πρόσφυγες από την Κρήτη. Αργότερα επισκευάστηκε και λειτούργησε ως Δημοτικό Σχολείο, κατόπιν στέγασε το πρώτο Αρχαιολογικό Μουσείο και το 1948 το Γυμνάσιο της Αίγινας. Στην αυλή του Κυβερνείου, οι Γερμανοί κατασκεύασαν νέα κτίσματα, τα οποία αργότερα φιλοξένησαν τη Βιβλιοθήκη. Από την εποχή εκείνη μπορείτε επίσης να δείτε δίπλα στη Μητρόπολη το Εϋνάρδειο, καθώς και το Ορφανοτροφείο και το Λοιμοκαθαρτήριο.
• Το Δημαρχείο είναι ένα επίσης καλαίσθητο κτίριο του 1886, ενώ να σημειώσουμε τέλος ότι τα ιστορικά αρχοντικά που βρίσκονται στην πόλη της Αίγινας ή σε κοντινή απόσταση από αυτήν υπήρξαν τόπος κατοικίας ή φιλοξενίας σημαντικών προσωπικοτήτων της πολιτικής, οικονομικής και πνευματικής ζωής της χώρας.

Διαδρομές

Βγαίνοντας από την πόλη της Αίγινας, με κατεύθυνση προς τη Σουβάλα και την Αγία Μαρίνα (συμβουλή μας να ακολουθήσετε την παραλιακή οδό και ας σας πάρει περισσότερο χρόνο) θα περάσετε από προσεγμένες και εντυπωσιακές κατοικίες -μεταξύ άλλων και από το σπίτι του Νίκου Καζαντζάκη-, ενώ εκεί κοντά και συγκεκριμένα στην εξαιρετικά γραφική θέση Πλακάκια μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το Μουσείο Χρήστου Καπράλου. Το μουσείο στεγάζεται σε πέτρινο κτίσμα του 1963, όπου στον υπαίθριο χώρο του, τον οποίο είχε διαμορφώσει ο ίδιος ο Καπράλος, εκτίθενται έργα από μάρμαρο και πωρόλιθο Αίγινας. Εξω ακριβώς από το μουσείο έχει στηθεί η μεγάλη ορειχάλκινη φιγούρα της Μάνας, ένα από τα πιο γνωστά έργα του γλύπτη, ενώ στις αίθουσές του εκτίθενται χαρακτηριστικά γλυπτά αλλά και πίνακές του (τηλ.: 22970-22001).

Μετά τα Πλακάκια θα συναντήσετε το Λιβάδι, ενώ αν στρίψετε δεξιά προς το εσωτερικό του νησιού θα βρεθείτε στην Κυψέλη, στην οποία μπορείτε να φτάσετε και κατ' ευθείαν από την πόλη. Αν ακολουθήσετε τη δεύτερη διαδρομή, που είναι και πιο σύντομη, σε ένα μικρό δρόμο δεξιά από το Λεούσειο Ιδρυμα θα βρεθείτε μπροστά στο εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων ή την Ομορφη Εκκλησία του 1289(!), όπως λέγεται διαφορετικά. Για την ιστορία να πούμε ότι η Κυψέλη παλαιότερα λεγόταν Χαλασμένη από μια κατεστραμμένη βασιλική που βρισκόταν σε απόσταση 300 μ. από την πλατεία. Σήμερα την πλατεία της κοσμεί ο Ναός της Ευαγγελίστριας, ενώ οι ταβέρνες της, σε συνδυασμό με την αναβίωση του εθίμου του Λειδινού, κάθε Σεπτέμβριο, την καθιστούν ιδιαίτερα ζωντανή.

Περνώντας, στη συνέχεια, από τους οικισμούς Λεόντι και Βαθύ, θα βγείτε ξανά στην παραλία και συγκεκριμένα στη Σουβάλα. Πρόκειται για το δεύτερο λιμάνι της Αίγινας, με σημαντική τουριστική κίνηση και κατ' επέκταση υποδομή, αρκετά άναρχη και λιγότερο προσεγμένη όμως, ίδιον -θα λέγαμε- όλων των παραλιακών χωριών που πριν από λίγες δεκαετίες στράφηκαν με πυρετώδεις ρυθμούς στον τουρισμό αντικαθιστώντας την όμορφη Φύση τους με... πολύ τσιμέντο.

Δύο τουριστικοί οικισμοί που ακολουθούν είναι οι Αγιοι, με το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Κρίσπου και το ψαροχώρι της Βαγίας, ενώ οι επόμενοι προορισμοί μας είναι ο Ναός της Αφαίας Αθηνάς και η Αγία Μαρίνα. Αφήνοντας την παραλία με κατεύθυνση προς το Νότο, η διαδρομή μέσα στα πεύκα είναι απλώς... υπέροχη. Κι αν ήταν δυνατό η θέα από το Ναό να μην ήταν η Αττική, αλλά το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας, τότε θα ήμαστε βέβαιοι ότι έχουμε ταξιδέψει κάπου πολύ πολύ μακριά...

Ο Ναός της Αφαίας, που μαζί με το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον Παρθενώνα λέγεται ότι αποτελούν τις τρεις γωνίες ενός ισόπλευρου τριγώνου, δεσπόζει στη βορειοανατολική πλευρά της Αίγινας. Στη θέση του σωζόμενου ναού υπήρχε ώς τα τέλη του 7ου π.Χ. αιώνα υπαίθριος βωμός, ενώ γύρω στα 575 π.Χ. χτίστηκε δεύτερος μεγαλύτερος ναός που καταστράφηκε σε πυρκαγιά για να φτιαχτεί στην ίδια θέση ο σωζόμενος. Ο ναός είναι δωρικού ρυθμού και διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση, αξίζει από κάθε άποψη λίγο από το χρόνο σας, ενώ στον ίδιο χώρο λειτουργεί και μουσείο (ώρες λειτουργίας μουσείου: 08.00 - 14.15, ώρες λειτουργίας αρχαιολογικού χώρου: 08.00 - 19.15, είσοδος: 4 ευρώ).

Κατηφορικός αυτοκινητόδρομος, αλλά και μονοπάτι για τους πεζοπόρους, οδηγεί από το Ναό της Αφαίας στην Αγία Μαρίνα. Είναι ίσως η πιο τουριστική περιοχή της Αίγινας, με μεγάλη για τα δεδομένα του νησιού παραλία και τους περισσότερους επισκέπτες. Κι εδώ η ανοικοδόμηση είναι μάλλον υπερβολική, όπως εύκολα διαπιστώνει όποιος θα περάσει από τούτη την πευκόφυτη κατά τ' άλλα περιοχή της Αίγινας, η οποία διαθέτει για τους φίλους της, ως κατεξοχήν τουριστική, πολλές επιλογές για διαμονή και εστίαση κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Συνεχίζοντας νότια, θα συναντήσετε τον Κύλινδρα και τις Πόρτες, επίσης παραλιακοί οικισμοί, ενώ σε μια ανηφορική στροφή του δρόμου για τους ταξιδιώτες του φθινοπώρου θα βρεθείτε στο ορεινό χωριό Ανιτσαίο, με τον ανεμόμυλό του και δύο πολύ συμπαθητικές ταβέρνες, που θα τις βρείτε πλέον ανοιχτές μόνο κάθε Παρασκευή βράδυ, Σάββατο και Κυριακή.

Από το Ανιτσαίο θα επιστρέψετε στην πόλη της Αίγινας, μέσα από την ενδοχώρα. Πρόκειται για μια πολύ όμορφη, ορεινή κατά κύριο λόγο περισσότερο άγρια και λιγότερο πράσινη διαδρομή, με θέα προς δυσμάς στο πευκόφυτο Αγκίστρι, αλλά και στο νησάκι της Μονής. Σε αυτό το ύψος του νησιού, αν έχετε αντοχές -και αφού πάρετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τη διαδρομή- μπορείτε να φτάσετε, πεζή ώς και την κορυφή του Ελλανίου Ορους, του ψηλότερου όρους της Αίγινας, το οποίο από τη Μυθολογία ακόμα είχε συνδεθεί με τη λατρεία του Ελλανίου ή Πανελληνίου Διός. Από την κορυφή του Ορους, η θέα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή!

Επιστρέφοντας στον κεντρικό οδικό άξονα που οδηγεί στην πόλη, κάνοντας μια παράκαμψη θα φτάσετε στο ορεινό χωριό Λαζάρηδες, ενώ επιστρέφοντας ξανά θα συναντήσετε τις νέες εγκαταστάσεις του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Αγριων Ζώων. Εδώ θα δείτε άγρια ζώα και πουλιά απ' όλα τα μέρη της Ελλάδας, ακόμα και της Ευρώπης, τα οποία θεραπεύονται και στη συνέχεια απελευθερώνονται στο φυσικό τους περιβάλλον.

Φτάνοντας στους πρόποδες του Ορους, μπορείτε να κάνετε μια στάση στην Παχιά Ράχη, με πετρόχτιστα σπίτια, ξερολιθιές και αρκετά παλιά αλώνια και λιοτρίβια. Ενας οικισμός που, λόγω και της εγγύτητάς του στην πόλη, προσελκύει σταδιακά ολοένα και περισσότερους νέους κατοίκους.

Η επόμενη διαδρομή που ξεκινάει από την πόλη της Αίγινας είναι στη δυτική πλευρά του νησιού, με κατεύθυνση προς το νότο και κατεξοχήν παραλιακή. Οι οικισμοί απ' όπου θα περάσετε είναι διαδοχικά ο Φάρος, ο Μαραθώνας και η Αιγινήτισσα, για να κάνετε μια λίγο μεγαλύτερη στάση στην αρκετά πιο γραφική Πέρδικα, με τις ψαροταβέρνες της και γιατί όχι, αν ανήκετε στους φυσιολάτρες, να περάσετε απέναντι στο νησάκι της Μονής, το οποίο φιλοξενεί σπάνια χλωρίδα και πανίδα. Καθ' όλη της διάρκεια τούτης της διαδρομής θα συναντήσετε αρκετά ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες και κάποια beach bar, όπως επιτάσσει η μόδα των καιρών μας. Φυσικά, αν επισκεφθείτε την Αίγινα τέτοια εποχή, μάλλον τα περισσότερα από αυτά θα τα βρείτε κλειστά. Η διαδρομή και μόνο, όμως, πλάι στη θάλασσα αξίζει από κάθε άποψη τον κόπο και τα λίγα σχετικά χιλιόμετρα.

Τέλος, και πάλι με ορμητήριο την πόλη της Αίγινας, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι χρόνια τώρα η Αίγινα αποτελεί προορισμό θρησκευτικού τουρισμού, λόγω του Ναού του Αγίου Νεκταρίου που φιλοξενεί στην ενδοχώρα της. Με κατεύθυνση προς το χωριό Κοντός και συγκεκριμένα στην κορυφή του λόφου Ξάντος, βρίσκεται η γυναικεία Μονή της Αγίας Τριάδας. Η μονή χτίστηκε από τον Αγιο Νεκτάριο (Αναστάσιο Κεφαλά), όταν αυτός ήρθε στην Αίγινα (1904). Σε άμεση επαφή με τον τοίχο του ναού υπάρχει μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Αγιο Νεκτάριο, όπου φυλάσσονται η κάρα και τα λείψανα του αγίου, ενώ σκάλες ενώνουν τη μονή με τον ογκώδη και επιβλητικό Ναό του Αγίου Νεκταρίου.

ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ

Με δεδομένο ότι θα επισκεφθείτε την Αίγινα κατά τους φθινοπωρινούς μήνες, εκτός τουριστικής περιόδου δηλαδή, τα περισσότερα καταλύματα που θα βρείτε για να μείνετε συγκεντρώνονται όπου και η ζωή του νησιού, ήτοι στην πόλη-λιμάνι. Μια συμβουλή: πριν επισκεφθείτε το νησί, καλό είναι να επικοινωνήσετε με τα ενοικιαζόμενα δωμάτια ή τα ξενοδοχεία της επιλογής σας για να εξασφαλίσετε ότι θα τα βρείτε ανοιχτά. Αν και όπως μας πληροφόρησαν, μέσα στην πόλη, τουλάχιστον εκτός από αυτά που δεν κλείνουν ποτέ, τα υπόλοιπα παραμένουν ανοιχτά μέχρι και τον Νοέμβριο. Στις 9 Νοεμβρίου, άλλωστε, είναι η γιορτή του Αγίου Νεκταρίου. Για τη διαμονή σας, λοιπόν, προτείνουμε:

• Fistikies (τηλ.: 22970-23.783): Επιπλωμένα διαμερίσματα χωρητικότητας 3 και 4 ατόμων, από 80 έως 120 ευρώ.
• Ραστώνη (τηλ.: 22970-27.039): 11 πολυτελείς σουίτες, όλες με θέα τη θάλασσα, από 80 έως 90 ευρώ το δίκλινο με πρωινό.
• Αιγινήτικο Αρχοντικό (τηλ.: 22970-24.968): 70 ευρώ το δίκλινο και 120 ευρώ η σουίτα, χωρίς πρωινό για το οποίο υπάρχει επιβάρυνση 10 ευρώ κατ' άτομο. Οι τιμές είναι υπό διαπραγμάτευση αν μείνετε περισσότερες ημέρες.
• Ξενοδοχείο Brown (τηλ.: 22970-22.271): Διαθέτει 28 δωμάτια με θέα στη θάλασσα και ευρύχωρα μπανγκαλόους στον δενδρόφυτο κήπο του.
• Δανάη (τηλ.: 22970-22.424): 52 δωμάτια από 75 έως 85 ευρώ το δίκλινο με πρωινό.
• Κλώνος Κυριάκος (τηλ.: 22970-22.640): 70 ευρώ το δίκλινο με πρωινό
• Κλώνος-Αννα (22970-25.874): 60 ευρώ το δίκλινο με πρωινό.

ΠOY ΝΑ ΦΑΤΕ

Και κρέας και ψάρι και μαγειρευτά θα γευθείτε στις ταβέρνες και στα εστιατόρια του νησιού, σε τιμές άλλοτε λογικές και άλλοτε λίγο τσιμπημένες. Μια και βρεθήκαμε σε νησί, βέβαια, πρώτη επιλογή είναι το ψάρι και η Αίγινα, με μια πολύ γραφική ψαραγορά κοντά στο λιμάνι, προσφέρεται από κάθε άποψη για ψαράκι και ουζάκι στις παρακείμενες ταβέρνες: από την παραγωγή στην κατανάλωση!

Στην πόλη της Αίγινας δοκιμάσαμε, επίσης, την πιο ιδιαίτερη κουζίνα του Μπάμπη, ενώ ακούσαμε καλά λόγια για το εστιατόριο-μεζεδοπωλείο και… παραδοσιακό καφενείο Ιππόκαμπος, καθώς και τις κρυμμένες μέσα στα στενά της πόλης καινούργιες ταβέρνες Πατητήρι και Δρομάκι. Για ψάρι και μόνο μπορείτε να φτάσετε ώς την Πέρδικα και να καθήσετε είτε στο Πρωραίον είτε στο Nontas. Αν πάλι προτιμάτε τα κρεατικά, κάντε τον κόπο να ανεβείτε ώς το Ανιτσαίο και να φάτε στο Πέτρινο Ρολόι ή στο Στέκι του Κυνηγού: με δικά τους κρέατα και νόστιμα μαγειρευτά. Μια καλή, τέλος, επιλογή για τα Σαββατοκύριακα είναι η ταβέρνα Βατζούλιας στους Αγίους Ασωμάτους.

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ

Φιστίκια Αιγίνης, φυσικά, αλλά και γλυκό του κουταλιού φιστίκι. Θα τα βρείτε σχεδόν παντού στην πόλη της Αίγινας, αλλά κυρίως κοντά στο λιμάνι.

(πηγή: www.kathimerini.gr)

Μόντρεαλ

Με πληθυσμό που ξεπερνά τα 3,5 εκατομμύρια κατοίκους, το πολεοδομικό συγκρότημα του Μόντρεαλ είναι το μεγαλύτερο σε πληθυσμό αστικό κέντρο της επαρχίας του Κεμπέκ και το δεύτερο αστικό κέντρο του Καναδά

Το Μόντρεαλ είναι ένα νησί επάνω στον πλωτό ποταμό Αγιο Λαυρέντιο (Saint Laurent), ο οποίος πηγάζει από τις Μεγάλες Λίμνες της Βόρειας Αμερικής και εκβάλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό. Στην ευρύτερη περιοχή του Μόντρεαλ συμπεριλαμβάνονται το νησί Λαβάλ στα βόρεια του νησιού του Μόντρεαλ, η Νότια Ακτή και τα προάστια. Γεωγραφικά, το Μόντρεαλ βρίσκεται σε απόσταση 270 χλμ. νοτιοδυτικά από την Πόλη του Κεμπέκ και 190 χλμ. ανατολικά από την πρωτεύουσα του Καναδά, Οττάβα. Το Μόντρεαλ επίσης βρίσκεται 610 χλμ. βορείως της Νέας Υόρκης και 550 χλμ. περίπου βορειοανατολικά από το Τορόντο.

Το κλίμα στην περιοχή του Μόντρεαλ είναι ηπειρωτικό με ιδιαιτέρως ψυχρό χειμώνα και θερμά καλοκαίρια. Τα χιόνια και η έντονη παγωνιά, με θερμοκρασίες μονίμως κάτω από το μηδέν, διαρκούν από τα τέλη Νοεμβρίου έως τις αρχές Απριλίου. Η πόλη, ωστόσο, είναι κατάλληλα εξοπλισμένη και η ζωή δεν διακόπτεται από τις χιονοπτώσεις. Ακολούθως, το καλοκαίρι είναι θερμό και πολύ υγρό εξαιτίας των ποταμών και των λιμνών που περιβάλλουν την πόλη. Η καλύτερη εποχή του Μόντρεαλ είναι το φθινόπωρο, οπότε η ατμόσφαιρα εξακολουθεί να είναι ζεστή. Πρόκειται για το λεγόμενο «ινδιάνικο καλοκαίρι».

Σύμφωνα με αρχαιολογικές ενδείξεις, το νησί του Μόντρεαλ κατοικήθηκε από αυτόχθονες Ινδιάνους χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη των Eυρωπαίων. Οταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ έφτασε στο νησί του Μόντρεαλ στις 2 Οκτωβρίου του 1535, βρήκε σ' αυτό οχυρωμένο χωριό όπου κατοικούσαν Ινδιάνοι Ιροκουά. Σήμερα, στο ηφαιστειογενές βουνό Mont Royal, που δεσπόζει στο μέσο του νησιού, υψώνεται ένας μεγάλος μεταλλικός σταυρός, σε ανάμνηση της ύψωσης ενός ξύλινου σταυρού στην ίδια θέση από τον Ζακ Καρτιέ.

Αξίζει να δείτε

• Το βουνό Mont Royal που δεσπόζει στο κέντρο της πόλης με εκπληκτική θέα.
• Την Εκκλησία του Αγίου Ιωσήφ (Oratoire St Joseph).
• Την Παλιά Πόλη (Vieux Montreal) με τα στενά πλακόστρωτα δρομάκια και τη Συνοικία των Κινέζων, όπου επίσης θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε τη Βασιλική της Παναγίας (Basilique de Notre Dame), με την εξαίσια ξύλινη διακόσμηση.
• Το Τσίρκο του Hλιου (Cirque du soleil), την ομάδα που ανανέωσε την έννοια του τσίρκου, με έντονη καλλιτεχνική διάσταση.
• Το Ολυμπιακό Στάδιο και τον παρακείμενο Βοτανικό Κήπο.
• Το Μουσείο Καλών Τεχνών με πλούσια εκθέματα (Musee des Beaux-Arts).
• Το Parc Extension, γειτονιά των Ελλήνων μεταναστών.
• Το σύγχρονο εμπορικό κομμάτι της πόλης, γύρω από την πλατεία Dorchester.
• Την πλατεία Jacques Cartier, όπου βρίσκεται η στήλη του Νέλσονα.
• Το Δημαρχείο της πόλης, την πλατεία των Οπλων και το παρεκκλήσι της Sacre Coeure, καθώς επίσης και την πανέμορφη, γραφική αγορά του Bonsecours.
• Τα Λαυρεντιανά Ορη με τις όμορφες κοιλάδες και λίμνες στα βόρεια της πόλης.

Πρακτικά και απαραίτητα

• Από τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών μπορείτε να ταξιδέψετε στο Μόντρεαλ με απευθείας πτήσεις τόσο των Ολυμπιακών Αερογραμμών (τηλ.: 210-96.66.666) κάθε Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο, όσο και της Air Transat (αποκλειστικός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα η Tour Greece, τηλ.: 210-92.44.345 - 9), κάθε Τρίτη και Σάββατο. Μια μέση τιμή που βρήκαμε με τις Ολυμπιακές Αερογραμμές, κάνοντας αναζήτηση ένα μήνα πριν, είναι τα 1.374,62 ευρώ, με φόρους μετ' επιστροφής, ενώ η Air Transat για τις ίδιες ημερομηνίες ήταν κατά τι φθηνότερη. Εναλλακτικά, μπορείτε να ταξιδέψετε με αρκετές διεθνείς εταιρείες που πετούν από την Αθήνα (Swiss, US Airways, Alitalia, Lufthansa κ.λπ.), μέσω ενός ενδιάμεσου σταθμού.

• Για τη διαμονή σας, το Μόντρεαλ, όπως και κάθε άλλη μεγαλούπολη του κόσμου, διαθέτει πολύ καλή ξενοδοχειακή υποδομή και σε προσιτές σχετικά τιμές, όπως τουλάχιστον διαπιστώσαμε κατά την αναζήτησή μας. Μέσω του ταξιδιωτικού σας πράκτορα, λοιπόν, ή και του Διαδικτύου για όσους είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, μπορείτε να κλείσετε σε ξενοδοχεία 3, 4 και 5 αστέρων, σε τιμές που ξεκινούν από 70 ευρώ το απλό δίκλινο δωμάτιο με πρωινό και φτάνουν τα 270 ευρώ, με αρκετές παραπάνω παροχές και υπηρεσίες.

• Ως προς το φαγητό, το Μόντρεαλ μπορεί να υπερηφανεύεται ότι διαθέτει ορισμένα από τα καλύτερα εστιατόρια της Βόρειας Αμερικής. Αρκεί να έχετε χρόνο, διάθεση και κυρίως έναν υψηλό σχετικά ταξιδιωτικό προϋπολογισμό για να τα γνωρίσετε και να απολαύσετε τα πιάτα τους! Στην πόλη, η διεθνής κουζίνα έχει την τιμητική της, οπότε κι εσείς δεν έχετε παρά να διαλέξετε από κλασικά γαλλικά πιάτα έως κινέζικα και ταϊλανδέζικα, νοστιμότατες σούπες, φαγητά μαγειρεμένα στον ατμό και... χορταστικά πρωινά και brunches. Αν, πάλι, ψάχνετε κάτι διαφορετικό με «νεύρο», μπορείτε να δοκιμάσετε την κουζίνα Σετσουάν, τις καυτερές γεύσεις της Δυτικής Κίνας, η οποία επάξια εκπροσωπείται και στο Μόντρεαλ. Κατά τ' άλλα, για τους πιστούς των κρεατικών, συγκρατήστε τα ακόλουθα εστιατόρια: CJ's με εξαιρετικό κρέας στο γκριλ και νοστιμότατη πάπια, Moishie's για μπριζόλες και όχι μόνο, Swartzs για να δοκιμάσετε το περίφημο καπνιστό κρέας που είναι και η τοπική σπεσιαλιτέ.

Το ξερατε πως...

• Δεδομένου ότι η επαρχία του Κεμπέκ έχει επίσημη γλώσσα τη γαλλική, το Μόντρεαλ αποτελεί τη μεγαλύτερη γαλλόφωνη πόλη εκτός Γαλλίας.
• Το Μόντρεαλ οφείλει το όνομά του σε παραφθορά του Mont Royal, που σημαίνει «βασιλικό βουνό».
• Στα χρόνια της ποτοαπαγόρευσης, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μόντρεαλ έγινε ο παράδεισος για τους Αμερικανούς που διψούσαν για αλκοόλ και διασκέδαση. Εκτοτε, η πόλη απέκτησε ιδιαίτερη φήμη για τη νυχτερινή της ζωή.
• Η Παγκόσμια Εκθεση του 1967 (Expo 1967) και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1976 έκαναν την πόλη γνωστή ανά την υφήλιο. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όμως, άφησαν στην πόλη ένα τεράστιο χρέος, το οποίο αποπληρώθηκε μετά τριάντα χρόνια - μόλις πέρυσι.

ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Γενικές πληροφορίες: www.tourisme-montreal.org
Διαμονή: www.hotels.com & www.gtahotels.com
Φαγητό: www.montrealfood.com & www.out-there.com/qc12rs.htm

(πηγή: www.kathimerini.gr)

Ταξίδι στη Ζήρεια και το Φενεό

Για ποιο λόγο το προτείνουμε

Για τα συναισθήματα που θα νοιώσετε όταν βρεθείτε σε αυτή την κατάσταση: Εσεις. Σε υψόμετρο 1000 μέτρων, στο μπαλκόνι του μοναστηριού του Αγ. Γεωργίου. Θεα στη λίμνη Φενεού που απλώνεται μπροστά σας και στα γύρω ελατόφυτα βουνά που την τυλίγουν από παντού. Ταυτόχρονα να δοκιμάζετε το χειροποίητο γλυκό τριαντάφυλλο που έχει φτιάξει ο μοναχός. (Δεν σας δείχνουμε φωτογραφία μιας και πιστέουμε ότι πρέπει να το ζήσετε από κοντά)
Θα σας προτείνουμε λίγα πράγματα μιας και η διαδρομή από μόνη της είναι μαγευτική.
Για να δούμε τι θα δούμε...

Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου χτίστηκε το 1610. Περνώντας τη μικρή πόρτα του ναού θα δρασκελίσετε τους αιώνες και θα γυρίσετε στον 17ο αιώνα μιας και οι αγιογραφίες και το τέμπλο είναι εκείνης της εποχής.

Θα μπορέσετε να ζήσετε λίγο στην εποχή της Τουρκοκρατίας, αν από τη μικρή σκάλα που υπάρχει στο ναό, ανεβείτε στο κρυφό πατάρι. Εδώ λειτουργούσε κρυφό σχολειό κατά τη περίοδο εκείνη. Αξίζει να ανεβείτε.

Ο μοναχός θα σας αποχαιρετήσει με μια υπέροχη ροδοζάχαρη (ή αλλιώς γλυκό τριαντάφυλλο) που παρασκευάζει μόνος του από τις τριανταφυλλιές του κήπου του μοναστηριού

Η λίμνη Φενεού, ή αλλιώς λίμνη Δόξας είναι τεχνητή! Λειτούργησε το 1996 μετά τη δημιουργία του φράγματος που θα δειτε. Επιβλητικό.

Μεσα στη λίμνη εισχωρεί μια στενή λωρίδα γης όπου εκεί βρίσκεται το "Παλαιομονάστηρο" , το βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου του Φονηά - κατά την παράδοση ιδρύθηκε το 14ο αιώνα. Αν τα νερά της λίμνης δεν έχουν ανεβεί πολύ θα μπορέσετε να το επισκεπτείτε..

Ευρύτερη περιοχή
Μια στάση στη λίμνη Στυμφαλίας ενδεικνύεται..
Θέλετε να νομίσετε ότι ήρθατε στα Μετέωρα; Μια επίσκεψη στη Παναγιά του Βράχου, στον Κάτω Ταρσό (17 χμ από τη Λίμνη Φενεού) θα σας προσφέρει αυτή την αίσθηση. Ο ναός του μοναστηριού είναι χτισμένος σε μια σχισμή του βράχου, με θαυμάσια θέα προς τη Ζήρεια. Ειδικά τα χειμωνιάτικα απογεύματα.
Στη Γκούρα, όπου μπορεί κάποιος να θαυμάσει την πανέμορφη πλατεία της με την επιβλητική πετρόχτιστη εκκλησία αλλά και τα αρχοντικά 19ου αιώνα του οπλαρχηγού της Επανάστασης Νικόλαου Οικονόμου - Γκούρα, του Σάρλη και του Μούρτη

Χρήσιμες πληροφορίες - Μυστικά από τους ντόπιους
« Το Κουτούκι του Στάικου », στα Καλύβια, για ένα χορταστικό τσιμπούσι δίπλα στο τζάκι με θέα πάντα τη λίμνη.
Στην πλατεία της Γκούρας στα καφενεία του Πρεδάρη και του Μπεκιάρη -στο τελευταίο οι ντόπιοι και πίνουν παραδοσιακά τη «σπαστή» τους, ρωτήστε να μάθετε το μυστικό.
Βενζινάδικα θα βρείτε στα εξής χωριά: Στυμφαλία, Καρτέρι, Μοσιά, Μεσινό.
Στη Στυμφαλία 11-14 Σεπτέμβρη οργανώνεται Εμπορικό Πανηγύρι
Στις αγορές σας συμπεριλάβετε την τοπική σταφίδα (σουλτανίνα), μέλι, ροδοζάχαρη και καρύδια

Πώς και σε πόση ώρα θα φτάσω;
Από Αθήνα - Κόρινθο: Παίρνετε την εθνική οδό Αθηνών - Πατρών, βγαίνετε στην έξοδο για Κιάτο (25 χμ μετά την Κόρινθο) και μετά ακολουθείτε το δρόμο για Στυμφαλία. Μετά από 40 χιλιόμετρα θα φτάσετε στη Στυμφαλία (εδώ είχε έρθει και ο Ηρακλής!). Συνεχίζετε και περνάτε με τη σειρά τα χωριά: Καρτέρι, Μοσιά, Μεσινό. Εκεί στρίβετε για Αρχαία Φενεό. Σχεδόν φτάσατε. Ακολουθήστε πινακίδες για Ι.Μ Αγίου Γεωργίου. Σε λιγότερο από 3 χμ θα σας αποκαλυφθεί η λίμνη Φενεού... Το μοναστήρι ξεπροβάλλει...
Σύνολο χμ από Αθήνα 180 χμ (περίπου 2,5 ώρες)
Σύνολο χμ από Κόρινθο 95 χμ (περίπου 1,5 ώρα)

Από Πάτρα: Παίρνετε την εθνική οδό Αθηνών - Πατρών, βγαίνετε στην έξοδο για Δερβένι (75 χμ μετά την Πάτρα) και μετά ακολουθείτε το δρόμο για Εβροστίνα. Μετά από 50 χιλιόμετρα θα φτάσετε στο Μεσινό, αφού έχετε περάσει με τη σειρά τα χωριά: Ροζενά, Εβροστίνα, Στενό, Γκούρα. Εκεί στρίβετε για Αρχαία Φενεό. Σχεδόν φτάσατε. Ακολουθήστε πινακίδες για Ι.Μ Αγίου Γεωργίου. Σε λιγότερο από 3 χμ θα σας αποκαλυφθεί η λίμνη Φενεού.. Το μοναστήρι ξεπροβάλλει...
Σύνολο χμ από Πάτρα 125 χμ (περίπου 2 ώρες)

Πολύ ενδιαφέρον με φωτογραφίες το link http://www.pbase.com/apmaria/ziria

Επίσης και το http://users.forthnet.gr/egi/vasot/OIKOTOYRISMOS.htm
με πολλά στοιχεία για την περιοχή.

(πηγή: bloka.com/new321.htm)

Ζυρίχη

Αν δεν έχετε επισκεφτεί την Ελβετία, σίγουρα θα σας κάνει εντύπωση τόσο η κομψότητα, όσο και η ευγένεια των κατοίκων της. Βέβαια, αυτό είναι αποτέλεσμα της μεγάλης οικονομικής ευρωστίας της, μιας και είναι γνωστά τα "δρώμενα" στις τράπεζές της. Για έναν μέσο επισκέπτη, οι τιμές είναι αρκετά υψηλές, αλλά και πάλι, εξαρτάται από το λόγο για τον οποίο ταξιδεύει κανείς. Αν λοιπόν ενδιαφέρεστε για την αρχιτεκτονική και τον πολιτισμό γενικότερα, καλό θα είναι να ταξιδέψετε με άλλους αρχιτέκτονες, ή με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες αναζητήσεις από ένα ξένο τόπο με εσάς, ειδικά όταν πρόκειται για μια ακριβή πόλη σαν τη Ζυρίχη, που δε χωράνε λάθη στον οικονομικό προϋπολογισμό.

Είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ελβετίας, και ανήκει στη γερμανόφωνη περιοχή. Μπορείτε βέβαια να μιλήσετε αγγλικά, γαλλικά, ακόμη και ιταλικά. Ως γνωστόν, διαθέτει το διασημότερο χιονοδρομικό κέντρο, το Zermatt, στα 1600μ, και αυτός είναι και ο κύριος λόγος που εκατοντάδες επισκέπτες με τον εξοπλισμό για σκι στους ώμους επισκέπτονται την πόλη. Αξίζει να ταξιδέψετε Φεβρουάριο-Μάρτιο, μιας και λαμβάνει χώρα κάτι σαν καρναβάλι, όπου οι κάτοικοι μασκαρεμένοι κατά ομάδες τριγυρνούν στην πόλη με μουσική της επιλογής τους, φωνάζοντας διάφορα συνθήματα, τα οποία πολλές φορές είναι κοινωνικοπολιτικά, και μάλιστα ενδέχεται να γίνετε μάρτυρες έντονης λογομαχίας μεταξύ λχ. οικολόγων και ακροδεξιών.

Το αεροδρόμιο απέχει περίπου μισή ώρα από το κέντρο της πόλης, και μπορείτε να πάρετε τρένο, αστικό λεωφορείο, αλλά και ένα ειδικό λεωφορείο που διέρχεται από όλα τα ξενοδοχεία. Προσωπικά, προτείνω το αστικό λεωφορείο, μιας και σας δίνεται η δυνατότητα να δείτε την πόλη, η οποία εκ πρώτης όψης θυμίζει βορειο-ιταλική (Bologna, Milano). Για τα εισιτήρια, ισχύει μια πολύ δίκαιη διαδικασία, κατά την οποία, αφού το ακυρώσετε στη στάση, έχει ισχύει για 24 ώρες, και μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε και στα τραμ. Βέβαια, η ύπαρξη των τελευταίων, παρουσιάζει το ίδιο αρνητικό φαινόμενο (από άποψη αισθητικής) όπως με τα τρόλεϋ στην Αθήνα, όπου τα καλώδια δεν αφήνουν περιθώριο για φωτογραφίες των όψεων των κτιρίων.

Αξίζει να περπατήσει κανείς κατά μήκος του ποταμού Limmat, και να καταλήξει στη λίμνη της Ζυρίχης. Προχωρώντας ακόμη θα συναντήσει το κέντρο Le Corbusier, το οποίο σας ενημερώνω ότι θα παραμείνει κλειστό μέχρι τον Ιούνιο 2001, αλλά ακόμη και εξωτερικά έχει πολύ ενδιαφέρον. Επίσης, καθ' οδόν θα συναντήσετε το Μουσείο της Ιστορίας της Πόλης, απέναντι από το σταθμό του τρένου, το Δημαρχείο του 17ου αιώνα στην προκυμαία Limmatquai, απέναντι από το οποίο βρίσκεται μια πολύ ενδιαφέρουσα εκκλησία του 13ου αιώνα, η Frauenmunster Kirche με βιτρό του 20ου αιώνα του Chagall. Tα παράλληλα σοκάκια βέβαια, είναι πολύ πιο γραφικά.

Ειδικά η Niederdorfstrasse, είναι ένας πολύ ενδιαφέρον πεζόδρομος που μοιάζει κάπως με το Soho στο Λονδίνο (με τα θετικά και τα αρνητικά προφανώς). Εδώ βρίσκονται πολλά ταβερνάκια, τα οποία εκ πρώτης φαίνονται "φιλικά προς το πορτοφόλι", αλλά δεν είναι. Γι' αυτό προσέχετε. Λίγο πριν τη λίμνη βρίσκεται και η μεγάλη εκκλησία του Αγίου Πέτρου, με τη μεγαλύτερη πλάκα ωρολογίου της Ευρώπης. Από αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον αξίζει να επισκεφτείτε τόσο το σταθμό του Calatrava στο Stadelhofen , μια κατασκευή επηρεασμένη από τις αρθρώσεις του ανθρώπινου χεριού, καθώς και έξω από την πόλη τα χαμάμ του Zumdtor, τα οποία είναι χτισμένα με τοπική πέτρα, και πραγματικά ανήκουν στο περιβάλλον. Επίσης, άλλα αξιόλογα πολιτιστικά σημεία είναι η Όπερα, η Εθνική Πινακοθήκη και το Θέατρο, τα οποία είναι τυπικά ευρωπαϊκά κτίρια, που φιλοξενούν και περιοδικές εκθέσεις.

Αν σκέφτεστε να αγοράσετε κάτι, τότε στους μηχανικούς προτείνω ανεπιφύλακτα τα πανέμορφα πολυ-εργαλεία, τα οποία είναι εξαιρετικά χρήσιμα, και περιλαμβάνουν κατσαβίδι, σουγιά, πένσα κλπ, ενώ πιο "ήπια" και για όλους, είναι προφανώς τα ρολόγια. Ειδικά τα swatch κυκλοφορούν σε απίστευτα χαμηλές τιμές. Και εδώ, ισχύει ό,τι και στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις, με μόνη εξαίρεση τις ελληνικές: η διαμονή και το φαγητό είναι πολύ πιο ακριβά από τα υπόλοιπα αντικείμενα.

Weil-am-Rhein (για Αρχιτέκτονες!)
Αφού θα φτάσετε μέχρι τη Ζυρίχη, αξίζει να επισκεφτείτε το Weil-am-Rhein στη Γερμανία, το οποίο απέχει περίπου δύο ώρες με το τρένο. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ούτε τα διαβατήρια δεν ελέγχουν στα σύνορα, και αυτό διότι είναι καθημερινές οι μεταβιβάσεις από το ελβετικό Basel στο γερμανικό. Το Weil-am-Rhein, είναι μια μικρή, αλλά πολύ ανεπτυγμένη βιομηχανικά, πόλη πάνω στο Ρήνο, και αξίζει να ταξιδέψετε εκεί για το εργοστάσιο της Vitra, της εταιρίας που σχεδιάζει και κατασκευάζει καρέκλες, η οποία διαθέτει ένα μουσείο "design" καρέκλας, σχεδιασμένο από τον F. Gehry (έχει σχεδιάσει το μουσείο Guggenheim στο Bilbao). Τα υπόλοιπα κτίρια είναι: Ο συνεδριακός χώρος του διάσημου Ιάπωνα αρχιτέκτονα T. Ando, το εργοστάσιο του N. Grimshaw, η αποθήκη του A. Siza, και το κέντρο πυροσβεστικής της Z. Hadid:

Για ένα φοιτητή αρχιτεκτονικής, το να βρεθεί ανάμεσα από κτίρια αρχιτεκτόνων που θαυμάζει, έχει διαβάσει βιβλία και έχει αναλύσει έργα, είναι μια στιγμή ευτυχίας, ένα όνειρο που πραγματοποιείται. Πολλές φορές όμως, ο νους δημιουργεί εξιδανικευμένες καταστάσεις, που απέχουν από την πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν, ενώ τα κτίρια (ειδικά του Ando, ένα πανέμορφο σεμνό κτίριο, και της Hadid, με τις δυναμικές φόρμες, γνωστό και ως "μπανάνα" στους αρχιτέκτονες) ήταν πολύ εντυπωσιακά παρ' όλη τη μικρή τους κλίμακα, η σχέση τους με τα γειτονικά κτίρια, ιδίως του δεύτερου, ήταν απογοητευτική. Έχοντας δει φωτογραφίες και όλη την προβολή αυτών των έργων, η επίσκεψη είναι σαν την κατάρριψη ενός μύθου, και όχι τη βίωση της πλήρωσης ενός ονείρου. Αυτό βέβαια είναι προσωπική άποψη της γράφουσας, και πιστεύω ότι είναι κάτι που συμβαίνει σε όλα τα έργα, όχι μόνο αρχιτεκτονικά, που έχουν γίνει γνωστά μέσα από φωτογραφίες. Αν πάντως το αποφασίσετε, αξίζει πραγματικά τον κόπο, γιατί είναι τελείως διαφορετικό από τα ελληνικά δεδομένα. Θα αλλάξετε δύο με τρία τρένα από τη Ζυρίχη, και από το σταθμό του Weil-am-Rhein θα περπατήσετε μισή ώρα με σαράντα λεπτά προς…Γερμανία (μην ανησυχείτε, υπάρχει χάρτης στο σταθμό για να δείτε την κατεύθυνση!). Στο μουσείο πραγματοποιείται κάθε δύο ώρες μια περιήγηση με ξεναγό στα γερμανικά, η οποία κοστίζει περίπου 36DM. Να εύχεστε να μη βρέχει καθ' οδόν, και να έχετε μαζί ξηρούς καρπούς αν πάτε χειμώνα…Οι πιο τολμηροί, μπορούν να συνεχίσουν στη Γερμανία το ταξίδι τους, και αν θέλετε να φτάσετε μέχρι το Βερολίνο, προτείνω το Nachtzug, για να κοιμηθείτε το βράδυ και να μη χρειαστεί να αλλάζετε τρένα.

(πηγή: www.nygma.gr)

Λίμνη Δόξα

Αυτή η λίμνη είναι τεχνητή. Δεν έχει μύθους να την ακολουθούν, όπως η γειτόνισσά της, Στυμφαλία. Ούτε καν σπάνια πουλιά να κατοικούν στην καρδιά της. Είναι όμως πανέμορφη. Αγκαλιασμένη από καταπράσινες πλαγιές γεμάτες έλατα και βελανιδιές, θα σας μαγνητίσει με τη γαλήνη των νερών της, κλέβοντας όλη τη... δόξα από την περιοχή του Φενεού.

Μαγικός συνδυασμός. Αυτή τη φορά, το ανθρώπινο χέρι κατάφερε να συμπληρώσει και όχι να καταστρέψει, το πανέμορφο φυσικό τοπίο. Το «μόνο» που χρειάστηκε ήταν η κατασκευή ενός φράγματος σε υψόμετρο 710 μ. για να γεννηθεί, το 1995, η λίμνη της Δόξας. Με αυτοκίνητο (ο δρόμος ασφαλτοστρώθηκε πρόσφατα) ή - ακόμα καλύτερα - με ποδήλατο, μπορείτε να κάνετε τον γύρο της και να θαυμάσετε κάθε της γωνιά.

Σίγουρα θα σταθείτε στο εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου που είναι κτισμένο σε μία στενή λωρίδα γης μέσα στη λίμνη. Βρίσκεται στη θέση όπου υπήρχε το ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου πριν... μετακομίσει στα ορεινά της λίμνης, όταν ανέβηκε η στάθμη του νερού το 1693. (Η μονή είχε κτιστεί σε αυτό το σημείο το 1500.) Οι ατυχίες όμως δεν σταμάτησαν ούτε μετά τη μετακόμισή της. Ο ιερός ναός καταστράφηκε από πυρκαγιά και ξανακτίστηκε το 1754. Οι αγιογραφίες του είναι του 1768 και το τέμπλο του 1762. Αυτό τον καιρό η μονή ανακαινίζεται, όμως μπορείτε να μπείτε στο εσωτερικό της για να θαυμάσετε τον εντυπωσιακό πολυέλαιο και το σκαλιστό τέμπλο. Στη δυτική πλευρά του ναού, πίσω από τον νάρθηκα, υπάρχει σκάλα που οδηγεί στο πατάρι, όπου λειτουργούσε κρυφό σχολειό την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Επιστρέφοντας στον δρόμο που κυκλώνει τη λίμνη, στρίβοντας αριστερά, θα φτάσετε σύντομα στο φράγμα. Η κατασκευή του οφείλεται στη «γη της επαγγελίας», όπως χαρακτηρίζουν την πεδιάδα του Φενεού, οι κάτοικοι των χωριών της. Μέχρι να φτιαχτεί το φράγμα, κάθε άλλο παρά... επαγγελία υπήρχε: Στις βροχερές ημέρες του χειμώνα, τα νερά του ποταμού Δόξα ενώνονταν με αυτά του ποταμού Ολβιού που διασχίζει τη λεκάνη, και την πλημμύριζαν. Η τεχνητή λίμνη έφερε την απαραίτητη γαλήνη και πλέον δίπλα στον ποταμό Ολβιό καλλιεργούνται όσπρια.Η ορεινή Κορινθία άλλωστε έχει παράδοση στην καλλιέργια όσπριων από την αρχαιότητα.

Στην Γκούρα
«Κάτι καλύτερο» (27470-51.260, 27270-51.133). Είναι στην είσοδο του χωριού και έχει πανοραμική θέα στη λεκάνη του Φενεού. Θα φάτε καλά ψητά και σπιτική χορτόπιτα.
«Κληματαριά» (27470-51.352). Εδώ και 40 χρόνια φημίζεται για τα ψητά της (κοτόπουλο στη σχάρα, παϊδάκια κ.λπ.). Στεγάζεται σε ένα από τα πιο παλαιά κτίρια του χωριού, γι' αυτό μην περιμένετε... πολυτέλειες. Αν κάνει καλό καιρό, καθήστε έξω στα τραπεζάκια που βγάζει στην πέτρινη πλατεία της Γκούρας.

Στη Λίμνη Δόξα
«Το κουτούκι του Στάικου» (27470-41.166). Ξεχωρίζει για τη θέα στο φράγμα της λίμνης και σερβίρει καλό φαγητό. Παραγγέλνετε φασολάδα, κόκορα κρασάτο με χωριάτικα λαζάνια και τις συνταγές με κυνήγι. Θα το βρείτε λίγο πριν φτάσετε στη λίμνη.

Με θέα στην πεδιάδα του Φενεού
Η διαδρομή αυτή οδηγεί στο χωριό Μάτι που έχει την καλύτερη θέα στην πεδιάδα του Φενεού. Ξεκινώντας από την Γκούρα οδηγείτε παράλληλα με την πεδιάδα. Ύστερα από 4 χλμ. περνάτε από τη μικρή πλατεία του χωριού Μεσινό. Σχεδόν στο 7ο χλμ. στρίβετε δεξιά στη διακλάδωση οδηγώντας πάνω από τη Μοσιά και ύστερα από περίπου 8 χλμ. φτάνετε στο Μάτι. Εδώ εκτός από την πανοραμική θέα θα βρείτε και τις κατακόμβες που περιγράφει ο Παυσανίας. Ο μύθος λέει πως από αυτές κατέβηκε η Δήμητρα στον Κάτω Κόσμο, αναζητώντας την Περσεφόνη.

Οι ξενώνες κοντά στη Λίμνη της Δόξας είναι συγκεντρωμένοι στην Γκούρα στην οποία μάλιστα, αυτήν την περίοδο κατασκευάζονται άλλοι δύο (ένας στην είσοδο του χωριού και ένας στην κεντρική πλατεία). Ξενοδοχείο κατασκευάζεται και στον ποταμό Ολβιό.

Στο Φενεό
«Τα λημέρια του Πάνα»
«Τα λημέρια του Πάνα» (27430-91.115, http://www.%20limeriapana.gr/). Ολοκαίνουργια μονάδα με 4 μεζονέτες που μπορούν να φιλοξενήσουν δύο έως τέσσερα άτομα. Κάθε μία έχει και το δικό της όνομα (Μηλιά, Αυλός, Λωτός, Λύρα). Τζάκι και καμπίνα ή μπανιέρα με υδρομασάζ συμπεριλαμβάνονται στις ανέσεις. Οι μεζονέτες έχουν θέα στη λεκάνη του Φενεού, τη Ζήρεια και τα Αροάνια. Έως τα Χριστούγεννα αναμένεται να είναι έτοιμη η καφετέρια και η ψησταριά.

Στο Πανόραμα
«Ξενώνας Αλεξίου» (27420-26.200, 6977-332.276). Ολοκαίνουργιος πέτρινος ξενώνας μέσα στο πράσινο, με ωραία θέα, μόλις 100 μ. από τη Λίμνη Δόξα. Διαθέτει δύο τρίκλινα δωμάτια, ένα δίκλινο και ένα πεντάκλινο, όλα με τζάκι και υδρομασάζ.

Στην Γκούρα
«Σεμέλη»
«Γκούρα» (27470-51.343, http://www.%20xenonasgoura.gr/). Ηρεμία και χαλάρωση σε ωραία δωμάτια διακοσμημένα με ξύλο και πέτρα, που εναρμονίζονται με το περιβάλλον. Στο μικρό καφέ που είναι κτισμένο μέσα στον κήπο θα πάρετε πρωινό και το βράδυ θα απολαύσετε το ποτό με την παρέα σας, δίπλα στο τζάκι.
«Καλλιστώ» (27470-51.080). Παραδοσιακός πέτρινος ξενώνας κτισμένος σε υψόμετρο 1.000 μ. Τα 4 τρίκλινα δωμάτια έχουν ωραία θέα στην πεδιάδα του Φενεού.
«Σεμέλη» (27470-51.319 - 51.195, http://www.%20hotelsemeli.gr/). Η θέα στο Φενεό και τον Χελμό από τα μπαλκόνια του ξενώνα είναι μαγευτική και τα δωμάτια όμορφα διακοσμημένα. Ξυπνήστε νωρίς για να δοκιμάσετε το σπιτικό πρωινό.

Γκούρα
Ο Φενεός απέχει μόλις 3 χλμ. χωματόδρομου από τη Λίμνη της Δόξας. Είναι το χωριό που τυπικά έχει το όνομα όλης της περιοχής, αλλά οι περισσότεροι το λένε Συβίστα. Θα τον δείτε κτισμένο αμφιθεατρικά σαν να επιβλέπει τις καλλιέργειες στη λεκάνη της περιοχής. Στην καρδιά του, κάτω από την πελώρια σκιά του αιωνόβιου πλάτανου στο ξωκλήσι του Αϊ-Γιώργη Φενεού, γίνονταν οι Παμφενεατικοί Αγώνες.

Αρχίζοντας λοιπόν από το Φενεό και ύστερα από σχεδόν 2 χλμ. στα δεξιά σας βρίσκετε ένα μικρό δρομάκι που δείχνει να μπαίνει μέσα στην πεδιάδα. Αυτό οδηγεί στη νεροτριβή του Γιώργου Δημάκου, που είναι το καλύτερο φυσικό... πλυντήριο της περιοχής. Αν κάνετε παράκαμψη προς τα εκεί, θα δείτε πολύχρωμα χαλιά να λιάζονται στην αυλή του για να στεγνώσουν από το νερό που τρέχει με τρομερή πίεση στο βαγένι (όπως λέγεται ο ξύλινος «κάδος»).

«Μετέωρα Κορινθίας»
Επιστρέφοντας στον κεντρικό δρόμο ύστερα από σχεδόν άλλα 2 χλμ., περνάτε το στενό γεφυράκι πάνω από τον ποταμό Ολβιό, για να φτάσετε στο χωριό Στενό. Αξίζει να κάνετε μία στάση στην πολύ μικρή πλατεία με τον «πανάρχαιο» (σύμφωνα με τους κατοίκους) πλάτανο. Μέσα από την καρδιά του τρέχει κρύο νερό.

Συνεχίζετε για το κεφαλοχώρι της Γκούρας, έχοντας στα δεξιά σας την πεδιάδα του Φενεού. Έπειτα από σχεδόν 3 χλμ. φτάνετε στο χωριό με την αξιοθαύμαστη πλατεία, όπου θα δείτε τα αρχοντικά των Οικονόμου και Σαρλή, το παραδοσιακό καφενείο του Μπεκιάρη, όπου θα πιείτε την παραδοσιακή σπαστή σοκολάτα και προπαντός την τεράστια πέτρινη εκκλησία των Ταξιαρχών, κτίσμα του 1877.

tips
Λίγο πριν φτάσετε στο Στενό συναντάτε τον δρόμο που οδηγεί στο Δερβένι. Ακολουθώντας τον, σύντομα θα φτάσετε στην Κάτω Ταρσό και 2 χλμ. νοτιοδυτικά θα βρείτε τα «Μετέωρα» της ορεινής Κορινθίας. Οι δύο βράχοι - πιστά αντίγραφα των Μετεώρων με το εκκλησάκι της Παναγίας των Βράχων κτισμένο σε μία σχισμή - εντυπωσιάζουν. Μη σας αποθαρρύνει η πόρτα που φαίνεται κλειστή από κάτω - είναι πάντα ανοικτό. Μπείτε μέσα για να δείτε το νερό που τρέχει από οπή στον τοίχο της εκκλησίας και το οποίο οι ντόπιοι θεωρούν αγιασμένο. Μόλις βγείτε έξω, θα αντικρύσετε απέναντι τη Ζήρεια.

Άγιος Φανούριος
Είναι η διαδρομή που θα σας οδηγήσει στη Λίμνη Δόξα από την άσφαλτο (ο άλλος από το Φενεό είναι χωμάτινος). Ξεκινώντας από την κεντρική πλατεία της Γκούρας, σε 4 χλμ. βλέπετε την πινακίδα εισόδου στα όρια του χωριού Μεσινό. Μετά το βενζινάδικο έχετε τον νου σας για τη δεξιά στροφή με κατεύθυνση προς τη Λίμνη Δόξα. Από αυτό το σημείο αρχίζει μία διαδρομή που τέμνει τη λεκάνη του Φενεού και τον ποταμό Ολβιό. Ύστερα από περίπου 2 χλμ. βρίσκετε την πινακίδα προς τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας πολιτείας του Φενεού, τον οποίο μπορείτε να επισκεφθείτε, αν και τα περισσότερα ευρήματα έχουν μεταφερθεί στο μουσείο των Καλυβιών. Λίγο μετά φτάνετε σε διακλάδωση: ο αριστερός δρόμος οδηγεί στον οικισμό Αρχαία Πολιτεία Φενεού (Καλύβια) και στο Πανόραμα, που είναι κτισμένο ψηλότερα από όλα τα χωριά της περιοχής και έχει εξαιρετική θέα στη λεκάνη του Φενεού. Ακολουθώντας τον δεξί δρόμο σύντομα θα φτάσετε στη Λίμνη Δόξα.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ
Η απόσταση από την Αθήνα δεν είναι μεγάλη, γι' αυτό και η Λίμνη Δόξα αποτελεί ιδανικό προορισμό για την απόδραση του Σαββατο-κύριακου. Οδηγείτε στην Εθνική Οδό Κορίνθου - Πατρών μέχρι το Δερβένι και από εκεί αρχίζετε την «ανάβαση» για την ορεινή Κορινθία. Ύστερα από περίπου 37 χλμ. φτάνετε στον Φενεό.

tips
Στα Καλύβια αξίζει να επισκεφτείτε το αρχαιολογικό μουσείο. Με το που θα μπείτε, θα δείτε δύο τεράστια μάτια να σας καρφώνουν: Είναι το άγαλμα της θεάς Υγείας που μαγνητίζει τα βλέμματα των επισκεπτών. Στον ναό ήταν όρθια, δίπλα στον καθιστό Ασκληπιό, αλλά στο μουσείο κοντά της βρίσκονται μόνο τα υπερφυσικού μεγέθους μαρμάρινα πόδια με τα σανδάλια του. Και τα δύο αποτελούν μέρος των ευρημάτων της Αρχαίας Πολιτείας Φενεού και χρονολογούνται από το 150 π.Χ. (ανοικτό από τις 8.30 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι καθημερινά, εκτός Δευτέρας ή και Κυριακής, τηλ. 27470-41.228).

(πηγή: ΝΕΑ)

Βενετία

Το να ταξιδέψει κανείς για πρώτη φορά στη Βενετία είναι από μόνο του μια εκπληκτική εμπειρία, πόσο μάλιστα αν συνδυαστεί με εκδηλώσεις που γίνονται συνέχεια στην όμορφη πόλη.. Γενικά είναι γενικά ένας πολύ ποιητικός χώρος, και αν πετύχετε εποχή με λίγο κόσμο (όχι καλοκαίρι, Χριστουγέννα και Καρναβάλι) νομίζει κανείς οτι έχει ταξιδέψει στο χρόνο, και τόσο οι σημερινοί κάτοικοι, όσο και οι τουρίστες φαίνονται εντελώς ξένοι με το τοπίο. Έχεις δε συνεχώς την εντύπωση οτι από κάποιο στενό θα εμφανιστούν οι άνθρωποι στους οποίους ανήκει ο χώρος, οι Βενετοί από το Μεσαίωνα μέχρι την Αναγέννηση...

Σε ό,τι αφορά τη διαμονή, μάλλον δεν σας συμφέρει να μείνετε στην παλιά πόλη. Καλύτερη επιλογή είναι η Venezia mestre, ο πρώτος σταθμός του τρένου μετά τη Santa Lucia (την παλιά πόλη δηλαδή). Αν και εκεί σας φαίνεται ακριβά, δοκιμάστε πόλεις μακριά από τη Βενετία, με τις οποίες υπάρχει συχνή επικοινωνία με τα τρένα, όπως Πάδοβα,Τρεβίζο ή Βερόνα.

Τα αξιοθέατα της Βενετίας που δεν θα πρέπει να χάσετε είναι: από τα πιο δημοφιλή, όπως η πλατεία του Αγίου Μάρκου και η ομώνυμη εκκλησία που δεσπόζει, το Παλάτι των Δόγηδων ακριβώς δίπλα, με τις πασίγνωστες τοιχογραφίες βενετσιάνικης τεχνοτροπίας, η εκκλησία Santa Maria dei Miracoli, αλλά και ο περίφημος περίπατος στη Riva degli Schiavoni, αρχικά παράλληλα στο Μεγάλο Κανάλι, και μετά εσωτερικά στα σοκκάκια.

Για κάτι πιο σύγχρονο, η συλλογή Peggy Guggenheim, με έργα διασήμων νεώτερων καλλιτεχνών (Picasso, Rodin, Braque, Kandinsky, αλλά και Monet, Turner κλπ). Αν πάλι θέλετε να γυρίσετε την πόλη όσο το δυνατόν γρηγορότερα, προμηθευτείτε ένα χάρτη, και ξεκινήστε από το σταθμό του τρένου με την ακόλουθη πορεία: di Spagna, San Leonardo, Maddalena, Strada Nova, περιοχής Cannaregio (τουριστική περιοχή με μάσκες κλπ). Στη συνέχεια αν θελετε να δείτε και τα εξωτερικά νησιά, το κοιμητήριο στο νησί San Michele, και τα Murano και Βurano, βγαίνετε από τα σοκκάκια στη Fondamente Nuove. Ακολουθούν, Santa Maria dei Miracoli, Campo Santi Giovanni e Paolo, Palazzo Querini-Stampalia e Pinacoteca, περιοχής Castello. Aκολουθούν Palazzo Ducale, piazza San Marco, περιοχής San Marco.

Πορεία στα σοκκάκια μέχρι τη Γέφυρα της Ακαδημίας, περιοχή Dorsoduro, όπου βρίσκονται η Συλλογή Guggenheim, και η Gallerie dell' Accademia. Γενικά, και εδώ ισχύει οτι τα πιο εύκολα προσβάσιμα σημεία είναι και τα πιο ακριβά, οπότε για φαγητό κλπ, ψάξτε για πιο εσωτερικά στέκια, τα οποία προτιμούν και οι κάτοικοι της περιοχής

(πηγή: www.nygma.gr)