Η πρόσβαση στο νησί Σεν Μπαρτς (St. Bart's ή σωστότερα Saint Barthelemy, ανήκει στα Γαλλικά Υπερπόντια Εδάφη και τη Γουαδελούπη) δεν είναι εύκολη υπόθεση, ακόμη κι αν διαθέτετε δικό σας «λίαρ τζετ». Για το τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού, θα κάνετε καλά να ανταλλάξετε το τζετ σας για κάποιο μικρό ελικοφόρο, για να μπορέσετε να προσγειωθείτε στο μικροσκοπικό διάδρομο του νησιού, που σύμφωνα με τους ντόπιους, δεν είναι μεγαλύτερος από εκείνους των αεροπλανοφόρων. Αυτό εξηγεί εν μέρει την ηρεμία του νησιού, παρότι διασημότητες, όπως η Μπιγιονσέ, ο ράπερ Τζέι-Ζι και πολλοί άλλοι, διατηρούν το γαλλικό Σεν Μπαρτς στις σελίδες των σκανδαλοθηρικών εντύπων. Παρά τα πολλά μπαράκια, τις μπουτίκ και τα καλά εστιατόρια που άνοιξαν τα τελευταία χρόνια στο νησί, η κατάλευκη άμμος και τα σμαραγδένια νερά του Σεν Μπαρτς παραμένουν τα σημαντικότερα πλεονέκτηματά του.
Παρασκευή
5 μ.μ. Σάμπα στην παραλία
Για μια εισαγωγή στους ερωτικούς κοσμοπολίτικους ρυθμούς του Σεν Μπαρτς, απολαύστε το ηλιοβασίλεμα στο Ντο Μπραζίλ, ένα μπαράκι ιδιοκτησίας του πρώην πρωταθλητή του τένις Γιανίκ Νοά, στη Σελ μπιτς, την παραλία δίπλα ακριβώς από την πρωτεύουσα Γκουστάβια. Παραγγείλετε το κοκτέιλ Σαραβά με φρέσκο τζίντζερ, ανανά και βραζιλιάνικο λικέρ κατσάκα και αφήστε τους ρυθμούς της ρέγκε να σας παρασύρουν. Μπορείτε πάλι να βουτήξετε στο χλιαρό νερό της πιο φιλόξενης παραλίας του νησιού.
8.30 μ.μ. Βασιλιάς Κρεόλ
Η κουζίνα του Σεν Μπαρτς είναι αυτή των Κρεόλ. Επισκεφθείτε το εστιατόριο Εντι’ς και το μαγευτικό τροπικό του κήπο. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τη σπεσιαλιτέ, τον πικάντικο γεμιστό κάβουρα και την ταϊλανδέζικη σούπα.
10.30 μ.μ. «Κε σερά σερά...»
Πηγαίνετε βόλτα στο λιμάνι της Γκουστάβια για να εκπλαγείτε από τα γιγάντια κότερα των Ρώσων μεγιστάνων και των επιτυχημένων τραγουδιστών της ραπ. Σταματήστε στο Λα Μπετ Α Ζ’Ελ, ένα παραλιακό σούσι-μπαρ με ζωντανή τζαζ μουσική. Εκεί, μπορεί να συναντήσετε ευειδείς επισκέπτριες στο νησί, όπως η Ναόμι Κάμπελ.
Σαββατο
10.30 π.μ. Γαλλικό καφέ
Ακολουθείστε τη μυρωδιά του καπνού μέχρι το καφέ Μάγιαζ, ένα φροντισμένο καφενείο, με μικρό χαριτωμένο κήπο, απέναντι από το αεροδρόμιο και δοκιμάστε το σάντουιτς «Νάικο», με κατσικίσιο τυρί, προσούτο και μαρούλι, σε τσιαπάτα.
11.30 π.μ. Ποιος χρειάζεται ίσκιο;
Από τις 17 παραλίες του νησιού, μόνο μία είναι προσβάσιμη με αυτοκίνητο: η Κολομπιέ, στο βορειοδυτικό άκρο του Σεν Μπαρτς. Για να φθάσετε εκεί, οδηγήστε κατά μήκος της παραλίας Φλαμάν, μέχρι να τελειώσει ο δρόμος. Από εκεί, ακολουθήστε το μονοπάτι με τη μοναδική θέα για τριάντα λεπτά. Θυμηθείτε να φορέσετε καλά παπούτσια για να νιώσετε σιγουριά στο απότομο μονοπάτι. Η παραλία του Κολομπιέ έχει άμμο λεπτή σαν σκόνη και νερά ήρεμα σαν μπανιέρα. Το μόνο που ίσως σας λείψει, είναι λίγη σκιά.
3 μ.μ. Λίγα (ή πολλά...) ψώνια
Η Γκουστάβια μπορεί να διαθέτει όλες τις μεγάλες μάρκες (Prada, Hermes κ.λπ.), αλλά τα πιο ενδιαφέροντα καταστήματα βρίσκονται στο Σεν Ζαν, στη βόρεια ακτή του νησιού. Η Κριστιάν Σελ υπήρξε μια από τις πρώτες μπουτίκ του Σεν Μπαρτς, ενώ τώρα διαθέτει παραρτήματα σε όλο τον κόσμο, που πουλούν γυναικεία φορέματα, μεταξωτά παρεό και κασμιρένιες σάρπες σε εκπληκτική ποικιλία χρωμάτων της μόδας. Στο Εϊντζελς εν Ντίμονς, μπορείτε να βρείτε τα καλύτερα αξεσουάρ της φετινής σεζόν: ασημένια φυλαχτά σε περίτεχνα πλεγμένες μεταξωτές κορδέλες. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε και το Πεν ντε Σικρ, όπου θα βρείτε μεγάλη ποικιλία αποκαλυπτικών μπικίνι, που θα φορεθούν σε όλες τις διάσημες παραλίες του κόσμου.
5.30 μ.μ. Τελευταίες αχτίδες
Πιάστε κεντρική καρέκλα στο Ρεστοράν ντε Πεσέρ, το παραλιακό εστιατόριο-μπαρ του ξενοδοχείου Σερένο. Πιείτε νωχελικά τη βότκα μοχίτο σας, στο κηπάκι, και απολαύστε τους παράτολμους σέρφερ στον ορίζοντα.
9 μ.μ. Πίτσα στον παράδεισο
Για καλό, απλό φαγητό, σερβιρισμένο σε λαδόκολλα και όχι σε λινό τραπεζομάντιλο, κατευθυνθείτε στο Χαϊνταγουέι. Η «παρέλαση» όμορφων ανθρώπων είναι ασταμάτητη και η πίτσα εξαίρετη, ενώ οι τιμές του καταστήματος είναι από τις καλύτερες στο νησί.
11 μ.μ. Μουλέν Ρουζ
Το Τι Σεν Μπαρτς, η «Τι», όπως όλοι το αποκαλούν, είναι ένα σύγχρονο μπαρ, που θυμίζει το παρισινό Μουλέν Ρουζ. Το κέφι αρχίζει μετά το δείπνο, όταν χορεύτριες ξεσηκώνουν το πλήθος στους ρυθμούς των τελευταίων ευρωπαϊκών επιτυχιών.
1 π.μ. Αργά...
Κατά τη διάρκεια της χειμερινής τουριστικής σεζόν, τα πάρτι στο Σεν Μπαρτς διαρκούν μέχρι το πρωί. Πηγαίνετε στο Κάσα Νίκι, το μοδάτο νάιτ κλαμπ, που ανήκει στην ομάδα που εισήγαγε το δημοφιλές πρότυπο του «Νίκι Μπιτς» στο Σεν Μπαρτς. Εκεί, οι βαθύπλουτοι πελάτες δεν διστάζουν να παραγγείλουν την εξάλιτρη μποτίλια σαμπάνιας «Μαθουσάλα», που τιμάται σαράντα χιλιάδες ευρώ (!), για να καταβρέξουν το πλήθος στην πίστα.
Κυριακή
Μεσημέρι, Σοκ του μέλλοντος
Δεν μπορείτε να εγκαταλείψετε το Σεν Μπαρτς χωρίς να έχετε επισκεφθεί τον αστρολόγο του νησιού, Ιμπέρ Ντελαμότ. Ο κ. Ντελαμότ έφθασε στο νησί ως τουρίστας το 1979 και έμεινε για πάντα, αφού γνώρισε εκεί τη γυναίκα του. Σήμερα, το ζευγάρι είναι ιδιοκτήτες του μικρού ξενοδοχείου Οτελερί ντε Τρουά Φορς, το οποίο χαρακτηρίζουν «μυστικιστική σπα». Τουρίστες καταφθάνουν εκεί από όλο τον κόσμο, για να ακούσουν τις πάντα διασκεδαστικές προβλέψεις του κ. Ντελαμότ.
1 μ.μ. Θάλασσα και θέα
Πάρτε μια γεύση από τον τρόπο ζωής των πλούσιων και διάσημων στο ξενοδοχείο Εντεν Ροκ, το καλύτερο του νησιού. Χτισμένο πάνω στο νερό, προσελκύει μεγιστάνες του πλούτου, σταρ της ροκ και τις ευκαιριακές τους κατακτήσεις. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τα ψαρικά του εστιατορίου του και κυρίως τη γλώσσα, εφόσον δεν έχει τελειώσει. Μετά το γεύμα σας, αναπαυθείτε σε μία από τις ξαπλώστρες της παραλίας και παρακολουθείστε τον «όμορφο κόσμο» να περνά μπροστά σας.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)
Σχετικό και το ....
Forget the turquoise waters off Grande Saline beach, or the spectacular view from Morne de Grand Fond. Don't even think about the picturesque harbor of Gustavia, or the quiet little fishing village of Corossol. You can shrug your shoulders at the balmy winter nights, or the ever-present smell of jasmine.
After all, the island of Saint Barthelemy, more commonly known as St. Bart's, IS in the Caribbean, and is just one of several dozen West Indian island paradises where warm January evenings, white sand beaches, and the sensual ambiance of the tropics are almost taken for granted.
But if so many Caribbean islands offer similar physical amenities, how come St. Barts collects so many celebrities each winter that some writers are calling the island "Hollywood South." Recent sightings on the island include Tara Reid, Uma Thurman , David Letterman and Penelope Cruz.
"Oui, oui, Madonna was right there," said Marc du Bonnet, the boyishly handsome owner, with his stylishly gorgeous wife Veronique, of the popular harbor-side restaurant L'Escale. "There are so many of them that come in every night during the season that we don't pay much attention anymore," he said, as he joined the wait staff bringing plates of fresh poisson, salade, bifsteak, and pommes frites to the tables.
At the end of each evening, after the entrees have been served, the restaurant manager, Terence Bachiri, a Steven Segal look-alike, dressed in black and sporting a long pony-tail, sticks a CD (perhaps a jaunty Edith Piaf or 60's rock n' roll) into the PA system and guests take turns dancing between the tables. "It's what serves as island entertainment," Mr. Bachiri said, as he eyed two young women, in mini-skirts and tank tops, dancing together in a close embrace.
"This past winter one of the paparazzis took a photo of Brad Pitt by his pool," said Laurie Smith, the British general manager of the very upscale (what isn't here?) Le Toiny Resort. "He was with a young lady, whose name I can't reveal, and he got quite upset."
"We only have 12 suites here, and most are usually filled with people who don't want their photos taken, so we try to be quite protective of them," Ms. Smith said, as she walked along the lush grounds of the property. At Le Toiny, where in-season rates can start at $750 per night, the suites are fully booked from mid-December to mid-April.
One afternoon I was driving my rented jeep (the ubiquitous door-less, roof-less Suzukis) around the island, whizzing up and down the narrow roads, exhilarating in the incredible sun-splashed beauty of St. Bart's, when I stopped to pick-up a hitch-hiker.
Anna, who looked so French in her sandals, pareo, and tank top, turned out to be a young American woman who had been trying to make a living on St. Bart's for the past three years. This can be a prodigious task for someone without a work visa, a limited knowledge of French, and a modest bank account. But whatever the situation, conversations begin with celebrity sightings.
"I always see Kathy Lee Gifford in St. Jean," she said, as we drove through the dry interior of the island to an area called Camaruche.
"The last time I saw her she was yelling at her kid Cody," Anna said, her sun-lightened hair blowing in wispy strands around the inside of the jeep. The celebrity stories on St. Bart's are rampant, everyone has at least several, told in a casual, off-handed way, as you would tell a funny story about a sibling or a close friend. Although St. Bart's had begun to feel like an office party at People Magazine,the stories were fun and gossip, on an island with only 5,000 year-round residents, is unavoidable.
Anna had done whatever she could to remain on St. Bart's. A boutique failed, so did a frozen yogurt shop. She found some work as a waitress, and as crew on a local sailboat. After Hurricane Luis ripped across the island last September she helped repair damaged hotels. But in the end, it was too much of a struggle.
"You really need to be connected to one of the established French families, or have your own money, in order to live here permanently," she said. "I'm going back to the States soon, I have no more money, but I'll think of another way to come back. Once you're here for a while, it's impossible to think about living anywhere else."
"We live in a celebrity culture, and St. Bart's is a celebrity island," a middle-age St. Bart's businessman told me during lunch one day at Filao, a 15-bungalow beachside hotel.
"The island is known for its cuisine. Every restaurant offers excellent French dishes, and celebrities love to eat good food and drink the best wines. On other islands, even if you have the money, you can't get real French food."
"This is an island with an attitude," Maurice continued, smiling at his choice of words. I asked him if he means this in a negative way.
"No, no, the attitude of this island is fantastic. It is so typically French in some things, like the food, the language, the topless beaches," he said, adjusting his heavy-looking Breitling watch and Porsche sunglasses. "But, there is also the Caribbean influence. No jackets or ties for the men. Simple dresses for the ladies. There are no traffic jams here, no tension, no labor strikes. It is how the small towns of the French Riviera were 20-30 years ago."
St. Bart's is so typically French because it is part of France. Legally, it is a dependency island of Guadeloupe, which in turn is an Overseas Department and Region of France. Thus, St. Bart's participates in French elections, has 13 gendarmes (hardly necessary, there is no crime here) sent from France on two-year assignments, regards the French franc as local currency (although everyone accepts dollars), and imports almost everything from France, including mineral water, floor tiles, bathroom faucets, lots of wine and cheese, clothing, furniture, appliances, paper goods, and of course the current French newspapers, magazines, and television shows. They do have great boulangeries, however, and the baguettes are baked fresh every morning.
St. Bart's was discovered by Columbus in 1493 and named for his brother, Bartolomeo. It was not permanently settled until 1673, when Frenchmen from Normandy and Brittany started small dairy and vegetable farms. The agriculture was poor, however, and much of the island's wealth during this period came from French pirates who swarmed to the island, bringing with them vast quantities of plunder taken from Spanish galleons.
The island's heritage took a strange turn in 1784, when it was sold suddenly to Sweden by Louis XVI. While the French population continued to farm, the Swedes sent a small delegation that renamed the harbor Gustavia, after their king, and declared it a neutral free port.
France repurchased the island in 1878 and has held on to it ever since. The Swedes left their mark, however, in the names of several streets, and in the blonde hair of many descendants. St. Bart's is also one of the few Caribbean islands with out a sizable black population, since the dry and hilly terrain hindered the development of plantation crops like sugar cane and cotton.
"When I sailed into Gustavia, in 1974, there was only one yacht in the harbor," said Peter O'Keefe, a 57-year old American who has lived on the island since the late 1970's.
We were sitting on the terrace of his hand-built, barn-red, wood house, on a hill overlooking the village of Lorient and the Caribbean Sea. It was difficult to imagine a more idyllic setting.
"There was little law enforcement down here in the 70's," O'Keefe said, as his French-born wife, Laurence, and their four year-old son played nearby.
"I had a degree in architecture from the Rhode Island School of Design but I always wanted something different, " O'Keefe said. "This island was a popular place in those days for a certain type of rough crowd. At the same time, some French and American movie stars started to discover the charms of this out-of-the-way place, and when money and glamour begin to rub shoulders with petty thieves and adventurers, well, you have all the ingredients for the creation of a new in place."
O'Keefe, who bought his few acres of land in the 70's, and who built the house and constructed the steep driveway himself, has seen his simple real estate venture mature a hundred-fold in value. Still, the island remains simple, albeit wealthy.
"Remember, we're almost into the 2lst century and the island's largest hotel has only 70 rooms. Most of the places have 6-20 rooms, and there's no movie theater, no casino, no fast-food outlets," O'Keefe said, as we compared development on St. Bart's with its more developed island neighbor of St. Martin, 15 miles across the open blue sea.
Although tourism is now St. Bart's only source of income, it is remarkably free of commercial clutter. The island's political bosses, long-standing families descended from the original French settlers, have made a conscious decision to maintain the island's early reputation as a secret little French paradise, somewhere in the Caribbean, where rich and famous people go to avoid the rest of the world.
They've done this by keeping prices high, the airport small, and by not selling building permits to the highest bidder. They are presently fighting a Burger King franchise that wants in, and are raising passenger port charges to keep cruise ships out.
Bruno Magras, the current mayor of St. Bart's, can trace his island ancestors to the 17th century. He vows that the island will never become another Caribbean mass tourism destination.
"There is always a thin line between development and exploitation," Mayor Magras said. "We are such a small island, with limited space, so we must be very careful with our resources and tourist levels."
St. Bart's only real town, the port of Gustavia, is built around a small harbor filled with multi-million dollar yachts and old wooden fishing boats. The cafes and restaurants are low-key and expensive. A cheeseburger at Le Select, where locals claim Jimmy Buffet wrote his famous "Cheesburger in Paradise" song, will set you back about $12. High-price shops, like Hermes, Gucci, Polo, and Cartier are neatly tucked away among unassuming weathered 19th century buildings. Because Gustavia is a duty-free port, however, there are bargains to be found on certain products, such as French wines and perfumes.
Outside of Gustavia the countryside is dotted with small hotels, private villas, and wonderful little restaurants, often with outside terraces overlooking the sea, or perched on a hillside, with stunning views and fragrant breezes.
The entire island is only eight square miles, crisscrossed with 25 miles of narrow, roller-coaster style, concrete roads, just barely wide enough for two jeeps to pass. Fortunately, the tourists drive slowly, while staring with amazement at the tire-squealing antics of the crazy locals.
St. Bart's seemed so Disney-like in its perfection--the weather, the food, the exquisite little villages, the attractiveness of the people--that I kept asking natives who lived on the island if I was missing something. Were there no problems in this paradise?
"C'est quand meme ravissant," said Catherine, a thirty-something St. Bart's mom who I met on the beach at Gouverneur. While admitting the island was certainly ravishing, she mentioned that her children would have to finish their education on Guadeloupe, or in France, since there is no high school or ollege on St. Bart's.
She also said that food prices are high because everything has to be imported, and unless you have your own well, fresh water from the desalination plant is extremely costly.
"But for the prices you pay you get this," she said, waving her arm around in a full circle, as if to include the entire island in a single gesture.
As we talked the sun slowly descended into the sea and a fragile light painted the rock cliffs behind the beach a soft purple hue. Catherine, who wore only a bikini bottom, turned to help her 7 year-old daughter look for oysters under the rocks. The calm, simple arrangement of mother and daughter against the rock face, both bathed in the soft Caribbean twilight, seemed a perfect metaphor for St. Bart's..
Traveler's update:
Unless you're starring in a TV show or feature film, or have a large trust fund, stay away from St. Bart's during the winter season, mid-December to mid-April. Rates at the top resorts are astronomical, airfares are at their peak, and dinner reservations at St. Bart's' restaurants are next to impossible to obtain.
Off-season, however, prices drop dramatically and the pleasures of the island become quite affordable.
From the U.S., the principal gateway is St. Martin, where connections are made with inter-island air carriers for the 10-minute flight. American Airlines provides daily, non-stop service from Kennedy Airport to St. Martin. Excursion fares, based on travel dates, are available. 800-433-7300). Ferryboat and catamaran service is also available from St. Martin. These trips take about 1 1/2 hours.
The following hotels are offering special summer packages:
St. Bart's first hotel, the Eden Roc, built in the l950's, has been renovated into a charming six-room property overlooking St. Jean Beach. $200 per night, double, includes breakfast (800-932-3222)
The Carl Gustaf Hotel has a five-night package which features a suite with a private plunge pool overlooking the harbor; welcome cocktail, fruit and champagne; daily breakfast; one dinner for two persons, all taxes and gratuities. Price is $2,400 per couple.(800-948-7823)
The island's largest resort, the 76-room Guanahani Hotel offers a seven-night "French Caribbean Escape," with deluxe accommodations, breakfast daily, seven days' car rental, catamaran trip, one gourmet dinner for two. Price is $2,340 per couple.(800-223-6800)
Since many deluxe hotels on St. Bart's charge $700-1000 per night during season, off-season packages provide good value.
If you prefer to rent your own villa, complete with swimming pool, kitchen facilities, housekeepers, and cooks, you should contact WIMCO,a U.S.-based company with over 200 properties on the island to choose from. Prices range from $500-5000 per week. (800-932-3222) With dozens of excellent French restaurants, it is impossible to get a bad meal on St. Bart's. Prices range from $15-100 per person. The Second Annual Festival Gastronomique, to be held in April, is a two-week celebration of French cuisine with chefs and vintners invited from France for the occasion.
For further information on St. Bart's, including a list of hotels, restaurants, and upcoming special events, contact your travel agent, or the French Government Tourist Office, 444 Madison Avenue, New York, N.Y. 10022
(πηγή: www.travelwritersmagazine.com)
36 ώρες στο ήρεμο νησί Σεν Μπαρτς της Καραϊβικής
Καφέ στο Τόκιο με μπάτλερ για πριγκίπισσες
«Καλωσορίσατε στο Μπάτλερς Καφέ, πριγκίπισσα», λέει ο Ευρωπαίος άνδρας με το καλοραμμένο κοστούμι, καθώς τοποθετεί απαστράπτων διάδημα στο κεφάλι της γυναίκας. Σ’ ένα έθνος όπου πολλά κορίτσια μεγαλώνουν με δυτικά παραμύθια, το Μπάτλερς Καφέ του Τόκιο απευθύνεται στη δημοφιλή φαντασίωση, που τρέφουν κορίτσια σε όλο τον κόσμο, ότι θα συναντήσουν τον πρίγκιπα του παραμυθιού αφού μεγαλώσουν. Η Γιαπωνέζα πελάτισσα του Καφέ μπορεί να ξεχάσει για μερικές ώρες ότι βρίσκεται στην πολύβουη συνοικία Σιμπούγια της ιαπωνικής πρωτεύουσας και να εισέλθει σ’ έναν κόσμο, όπου όμορφοι άνδρες σπεύδουν να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες της, ρωτώντας κάθε λίγο και λιγάκι: «Ολα εντάξει, πριγκίπισσά μου;»
2.000 μόνιμες πελάτισσες
Το Μπάτλερς Καφέ έχει τέτοια επιτυχία, που απέκτησε πάνω από 2.000 μόνιμες πελάτισσες, από τα εγκαίνιά του το 2006 μέχρι σήμερα. Η 23χρονη νταντά Γιούρι Νοζάκι και η 26χρονη νηπιαγωγός Ακι Νακαμούρα, λένε ότι επισκέπτονται το Καφέ τουλάχιστον μία φορά τον μήνα για να απολαύσουν τη σπάνια περιποίηση και λίγες στιγμές ρομαντισμού. «Αρχικά η ιδέα με ενόχλησε, αλλά οι σερβιτόροι είναι κούκλοι, ευχάριστοι και ευγενέστατοι. Το γεγονός ότι είναι ξένοι, μας βοηθά να αποδράσουμε από την πραγματικότητα. Ακόμη και τώρα, έπειτα από δεκάδες επισκέψεις, νιώθω ενθουσιασμό μόλις μπαίνω από την πόρτα. Χρειάζομαι τέτοιες συγκινήσεις στη ζωή μου», λέει η Γιούρι.
Την ίδια ώρα, το Μπάτλερς Καφέ αποτελεί πολύ πιο οικονομική εναλλακτική λύση από «ιδιωτικά κλαμπ», όπου γυναίκες ξοδεύουν εκατοντάδες ευρώ για λίγες ώρες συντροφιάς με καλοντυμένους Ιάπωνες.
Το Μπάτλερς Καφέ είναι το αντίστοιχο των «καφέ συντροφιάς», όπου προκλητικά ντυμένα κορίτσια σερβίρουν το αποκλειστικά ανδρικό κοινό.
Η ιδιοκτήτρια του Μπάτλερς, η 36χρονη Γιούκι Χιροχάτα, λέει ότι την ιδέα της πρωτότυπης επιχείρησης είχε ενώ εργαζόταν στην προηγούμενη δουλειά της, σε γραφείο της πρωτεύουσας. «Είχα δοκιμάσει κάθε είδους σπα, σαλόνια ομορφιάς και μασάζ, ενώ σκεφτόμουν να αρχίσω να επισκέπτομαι και «ιδιωτικά κλαμπ» σε αναζήτηση συναισθηματικής ικανοποίησης, αλλά η τσέπη μου δεν θα το άντεχε. Μετά, όμως, συνειδητοποίησα ότι η ψυχαγωγία για γυναίκες δεν έπρεπε να είναι ακριβή και θα έπρεπε να προσφέρεται ακόμη και με μία κούπα τσαγιού», λέει η Γιούκι, που κατέληξε στην ιδέα της, αφού πραγματοποίησε έρευνα μεταξύ δεκάδων γυναικών και κατέληξε σε μερικά βασικά χαρακτηριστικά: όλες οι ερωτηθείσες αναζητούσαν ρομαντικό σκηνικό και μία ευκαιρία να μάθουν αγγλικά, ήθελαν έναν ασφαλή χώρο, που δεν θα είχε καμία σχέση με τα ιδιωτικά κλαμπ και τα μπαρ, με πελατεία μεθυσμένους Ευρωπαίους. «Αυτό που θέλουν είναι να κάνουν τις ζωές τους λίγο συναρπαστικές. Οι γυναίκες θέλουν περιποίηση και ρομαντισμό», λέει η Γιούκι.
Η ψυχολόγος Γιόκο Νακαγκάουα, που εργάζεται ως οικογενειακός σύμβουλος στο Τόκιο, εκτιμά ότι η «μεταμόρφωση» σε πριγκίπισσα και η παρουσία δυτικών ανδρών-υπηρετών ενισχύει τη μυθιστορηματική αύρα του Μπάτλερς Καφέ. «Οι περισσότερες σύγχρονες Γιαπωνέζες νιώθουν ανικανοποίητες και καταπιεσμένες από το ανδρικό φύλο. Το Καφέ τούς προσφέρει μία παροδική ψευδαίσθηση και τις βοηθά να νιώσουν καλύτερα με τον εαυτό τους, έστω και για λίγο», λέει η κ. Νακαγκάουα.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 22/2/2008)
Μαδρίτη - Βαρκελώνη σε χρόνο ρεκόρ
Εγκαινιάστηκε χθες η σιδηροδρομική σύνδεση Μαδρίτης - Βαρκελώνης, με τρένο υψηλής ταχύτητας έως και 300 χλμ. την ώρα, το οποίο διασχίζει την απόσταση μεταξύ των δύο πόλεων σε 2 ώρες και 38 λεπτά, αντί για τέσσερις ώρες, όπως συμβαίνει με τα συμβατικά τρένα.
Δύο υπερταχείες τύπου ΑVE, όπως ονομάζονται στα ισπανικά οι εν λόγω αμαξοστοιχίες, των οποίων τα αρχικά σχηματίζουν τη λέξη «πουλί», έφυγαν από τους σταθμούς της Ατότσα στη Μαδρίτη και Σαντς της Βαρκελώνης, με κατεύθυνση την καταλανική πρωτεύουσα και την πρωτεύουσα της Ισπανίας, αντιστοίχως.
Στα τρένα επέβαιναν 250 επιβάτες. Το εισιτήριο μετ’ επιστροφής για την οικονομική θέση κοστίζει 162 ευρώ, όμως αν ο επιβάτης κάνει κράτηση εισιτηρίου μέσω του Διαδικτύου και τουλάχιστον 15 ημέρες πριν, μπορεί να ταξιδέψει με το AVE πληρώνοντας μόνο 40,8 ευρώ. Σε περίπτωση καθυστέρησης άνω των 15 λεπτών, οι επιβάτες έχουν δικαίωμα να ζητήσουν να τους επιστραφεί το 50% της αξίας του εισιτηρίου.
Δεκαεπτά υπερταχείες ΑVE θα πραγματοποιούν καθημερινά τη διαδρομή των 659 χιλιομέτρων μεταξύ Μαδρίτης και Βαρκελώνης. Η συγκεκριμένη σιδηροδρομική σύνδεση έπρεπε να είχε εγκαινιαστεί το 2004, σύμφωνα με τις εξαγγελίες της τότε κυβέρνησης του κεντροδεξιού Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο, η οποία τη διαδέχτηκε, είχε δεσμευθεί ότι τα εγκαίνια της γραμμής θα γίνονταν το αργότερο στις 21 Δεκεμβρίου 2007.
Ενόψει και των βουλευτικών εκλογών της 9ης Μαρτίου στην Ισπανία, η νέα σύνδεση μεταξύ των δυο μεγαλουπόλεων ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί και ως επιχείρημα, από πλευράς των Σοσιαλιστών, ότι τηρούν τις δεσμεύσεις τους. Τα έργα για τη σιδηροδρομική γραμμή άρχισαν πριν από δέκα χρόνια.
Το τελευταίο διάστημα, ωστόσο, επί σοσιαλιστικής διακυβέρνησης της Ισπανίας ανέκυψαν προβλήματα στο έδαφος σε περιοχή κοντά στη Βαρκελώνη, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα να προκληθεί μεγάλη καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου αλλά και χάος στα δρομολόγια των υπολοίπων γραμμών, που επέσυραν τη μήνιν των Καταλανών, πολλοί εκ των οποίων ψηφίζουν υπέρ του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Τόση ήταν η οργή που καταλανικά κόμματα είχαν ζητήσει τότε την παραίτηση της Ισπανίδας υπουργού Ανάπτυξης, Μαγδαλένα Αλβάρεθ. Το 2003 εγκαινιάστηκε η υπερταχεία Μαδρίτης - Λέιδα, πόλης που απέχει 130 χλμ. από τη Βαρκελώνη.
Σημειώνεται ότι μέχρι τώρα στην Ισπανία σιδηροδρομική σύνδεση με τρένα υψηλής ταχύτητας είχαν η Μαδρίτη με τη Σεβίλλη, το Βαγιαδολίδ, τη Μάλαγα και το Τολέδο.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 21/2/2008)
Μια διαφορετική ξενάγηση στο «Παρίσι των αστέρων»
Πρωτότυπες εκδρομές προτείνει ταξιδιωτικό γραφείο της γαλλικής πρωτεύουσας. Για το ποσόν των 29 ευρώ και για έξι ώρες, το γραφείο «Νομάντ» υπόσχεται να σας δείξει το «Παρίσι των παπαράτσι» ή «Πού μένουν αυτοί που καταλαμβάνουν τα πρωτοσέλιδα των περιοδικών, οι ηθοποιοί, οι πολιτικοί άνδρες και οι σταρ της μικρής οθόνης», όπως εξηγεί το γραφείο ταξιδίων στο διαφημιστικό του φυλλάδιο.
Στο ραντεβού του ξεναγού, εκτός από τη συντάκτη της εφημερίδας «Liberation», βρέθηκαν 12 άτομα κάθε ηλικίας. Ολοι τους ήταν Γάλλοι, υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί, και ένας ιατρός, ενώ οι περισσότεροι κατοικούσαν στην επαρχία και επισκέπτονταν το Παρίσι για δουλειές ή ψυχαγωγία. Μόνο ένας τους προνόησε να φέρει φωτογραφική μηχανή.
Πρώτη στάση, σε μικρή κρεπερί του Σεν Ζερμέν, όπου -όπως προειδοποιεί η ξεναγός- πολλοί σταρ συνηθίζουν να τρώνε το γεύμα τους.
Στο Πάνθεον, η ξεναγός μιλά για τον υπερρεαλιστή ποιητή Αντρέ Μπρετόν, ενώ μπροστά στο λύκειο Ερρίκος IV, κάνει λόγο για διάσημους μαθητές του, όπως ο πεζογράφος Μοπασάν, ο δημιουργός του σύγχρονου Παρισιού του 19ου αιώνα, ο βαρώνος Οσμάν, αλλά και η Μαζαρίν Πενζό, νόθα κόρη του Φρανσουά Μιτεράν και ο ηθοποιός Πατρίκ Μπρουέλ.
Η ξεναγός επισημαίνει το εστιατόριο «Κουπ Σου» (Κομμένο Λάχανο) στο Καρτιέ Λατέν και αποκαλύπτει ότι είναι το αγαπημένο του ηθοποιού Ζαν Ρενό, της βασίλισσας Μαργαρίτας ΙΙ της Δανίας, αλλά και των Μπιτλς.
Στο 22 της οδού Μπιέβρ στο 5ο διαμέρισμα, η ξεναγός δείχνει κουδούνι με αρχικά DM και λέει ότι είναι αυτό της χήρας του Μιτεράν, Ντανιέλ.
Στη μέση του Σηκουάνα, το νησί Σεν Λουί αποτελεί πραγματικό κρησφύγετο διασημοτήτων, «με τους δικούς τους φούρνους, το δικό τους ζαχαροπλαστείο», ενώ εκεί βρίσκεται και το «Τουρ Ντ’ αρζάν», ένα από τα καλύτερα εστιατόρια της γαλλικής πρωτεύουσας.
Στην οδό Μποναπάρτ, η ξεναγός δείχνει παράθυρο στον δεύτερο όροφο με δύο γλάστρες και αποκαλύπτει ότι αυτό είναι το διαμέρισμα της Κατρίν Ντενέβ, αλλά όπως λέει: «Δεν σταματάμε μπροστά, γιατί τελικά -κι ας το παίζουμε παπαράτσι- σεβόμαστε την ιδιωτική ζωή των ανθρώπων».
(πηγή: www.kathimerini.gr, 21/2/2008)
Καρναβάλι στην Ξάνθη
Έχουμε πολλές φορές αναφερθεί σε πόλεις της ελληνικής επαρχίας ως «μέρη για να ζει κανείς ανθρώπινα». Έχουμε εκθειάσει τις φυσικές ομορφιές τόπων και τοπίων, την ειλικρινή φιλοξενία των κατοίκων τους, την καθαριότητα και την οργάνωση των δήμων τους. Όσα μέρη, όμως, της Ελλάδας κι αν επισκεφθεί κανείς, λίγα μπορούν να δημιουργήσουν στον ταξιδιώτη αυτό το ανεξήγητο αίσθημα της ανάγκης για επιστροφή, σαν οι ρίζες του τόπου να φυτρώνουν από τη γη και να μπλέκουν σφιχτά στα πόδια και την καρδιά. Ένα τέτοιο μέρος είναι και η Ξάνθη.
Ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας, κατηφορίζοντας στην Παλιά Πόλη: Ξεθεωμένοι από το τρελό πανηγύρι του Καρναβαλιού στην κεντρική πλατεία, έχοντας γιορτάσει το κάψιμο του Τζάρου στον ποταμό Κόσυνθο, αναζητούμε ένα καταφύγιο που θα μας ζεστάνει (το κρύο είναι τσουχτερό) και θα ημερέψει την πείνα μας. Εικόνες και σκέψεις περνούν από τα μάτια του μυαλού με ιλιγγιώδη ταχύτητα και σε ποιες από αυτές να πρωτοσταθεί κανείς για να ξεκινήσει να μιλά για την Ξάνθη! Ας σταθούμε, μια που το έφερε η κουβέντα στο, πιο επίκαιρο, το Καρναβάλι της.
«Πάτρα της βορείου Ελλάδος» χαρακτηρίζουν οι ταξιδιώτες καρναβαλιστές την Ξάνθη, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που την διακρίνουν ως κορυφαία στη διοργάνωση του δεκαπενθήμερου της Αποκριάς. Ο λόγος είναι ότι η Ξάνθη γιορτάζει το Καρναβάλι με έναν δικό της, πολύ πιο «ελληνικό» τρόπο, αφού ντόπιοι και μη φροντίζουν να περάσουν μέσα από αυτό αναφορές τόσο στη λαϊκή τοπική παράδοση, όσο και στη σύγχρονη επικαιρότητα, χρησιμοποιώντας αξεσουάρ, διακοσμητικά και φορεσιές που έχουν χρειαστεί μήνες και πηγαίο μεράκι για να ετοιμαστούν. Το αποτέλεσμα είναι αληθινό και μαγικό ταυτόχρονα, όσο παράδοξο και να ακούγεται αυτό. Ολόκληρη η πόλη χαμογελά τις μέρες αυτές και μαζί της χαμογελούν οι άνθρωποι, οι γειτονιές και τα σοκάκια.
Φέτος, όπως μάθαμε, ο Δήμος Ξάνθης ετοίμασε κάτι πραγματικά εντυπωσιακό. «Το ταξίδι των Aquareves» θα είναι το θέμα των φετινών Θρακικών Λαογραφικών Εορτών, που ξεκινούν το Σάββατο (23/02), με ένα σεληνιακό πλοίο που θα ταξιδέψει τους επιβάτες του στους δρόμους της πόλης, η οποία ωστόσο έχει μεταμορφωθεί σε ένα εξωτικό νησί, με παραδεισένιες ακτές και κρυμμένους θησαυρούς, σε ένα παραμυθένιο τοπίο γεμάτο όνειρα, μαγεία και ξέφρενα πάρτι. Ξυλοπόδαροι, ακροβάτες, μουσικοί και φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα θα βρίσκονται στην πλατεία-νησί δίνοντας τον καλύτερό τους εαυτό για να διασκεδάσουν τους επισκέπτες τους, όπως μόνο οι Θρακιώτες ξέρουν να κάνουν.
Επιστροφή στην αναπόληση. Η Ξάνθη, λοιπόν, είναι μαγική. Είναι μικρή, είναι φιλική, κάνει κρύο αλλά είναι ζεστή. Και, το καλύτερό της, είναι μια απέραντη βόλτα. Η Παλιά Πόλη αποτελεί αναμφισβήτητα το highlight, με τα στενά σοκάκια της και τα εκπληκτικής αρχιτεκτονικής διατηρητέα κτίρια, την πλατεία Αντίκα, το λαογραφικό μουσείο της που στεγάζεται από το 1975 στο Αρχοντικό Κουγιουμτζόγλου και εξιστορεί με μοναδικό τρόπο την κοινωνική και οικονομική ζωή της πόλης από τις αρχές του 20ου αιώνα, και τα αμέτρητα μαγαζάκια της με τις αντίκες –πραγματικά έργα τέχνης.
Κάθε Σάββατο πραγματοποιείται στην καινούργια πόλη το περίφημο Παζάρι, που όμοιό του δεν έχουμε ξαναδεί. Εκεί το πάντρεμα Δύσης και Ανατολής έχει αποφέρει ανεπανάληπτους καρπούς. Στο Παζάρι βρίσκει κανείς τα πάντα: Από έπιπλα και οικιακές συσκευές, μέχρι ρούχα, διακοσμητικά και τρόφιμα. Και στους πάγκους με τα τρόφιμα σταματάμε. Γλυκά και ξηροί καρποί, λαχματζούν και γιαουρτλού, καριόκες, λουκούμια, παστέλια, σιροπιαστά, αμυγδαλωτά, παστέλια, η Ξάνθη φημίζεται για τις λιχουδιές της και δεν παραμελεί να γλυκαίνει με αυτές τους επισκέπτες της.
Επόμενη τρανταχτή εικόνα: «Η παραλία». Στην Ξάνθη βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, η Πολυτεχνική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου της Θράκης. Για τους μεγαλύτερους αυτό μεταφράζεται ως «ζωή», με το μέσο όρο ηλικίας της πόλης να κυμαίνεται στα 20-25. Για τους νεώτερους, όμως, αυτό σημαίνει «παραλία». Όχι, δεν κάνετε λάθος, η θάλασσα απέχει μισή ώρα περίπου από την πόλη. Η «παραλία» είναι το meeting spot των νέων της Ξάνθης, ο δρόμος που περνά κατά μήκος του πανεπιστημίου και βρίθει από μαγαζιά, bar και καφετέριες. Εκεί που ο φοιτητόκοσμος χαλαρώνει, διασκεδάζει και ρεμβάζει τις όμορφες παρουσίες που πηγαινοέρχονται.
Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, η Ξάνθη είναι μια ατελείωτη βόλτα, χωρίς μεμονωμένα αξιοθέατα αλλά με περισσότερο και λιγότερο εντυπωσιακές εικόνες που παγιδεύουν το βλέμμα. Το ποτάμι κατά μήκος της είναι μία από αυτές, οι ανακαινισμένες καπναποθήκες, το λεγόμενο Πι, μοσχομυρίζουν αναμνήσεις από την πολιτιστική κληρονομιά του παρελθόντος, οι εκκλησίες και τα μοναστήρια έλκουν τον κάθε περαστικό, η πανοραμική θέα από το κάστρο και τα τείχη της Ξανθίππης, από την οποία πήρε και το όνομά της η πόλη, κόβει την ανάσα.
Τα καφέ και τα εστιατόρια δίνουν και παίρνουν στην πόλη και με δυσκολία μπορεί να διακρίνει κανείς τα καλύτερα, τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται στην «παραλία» και στην πλατεία Αντίκα της Παλιάς Πόλης. Από αυτά αξίζει να επισκεφθεί κανείς για καφέ το Ψωμί και Σοκολάτα και το Πικάσο, για ποτό το Κοκόρι και το Ντίλι Ντίλι (φοβερές latin και reggae βραδιές), και για φαγητό τα εστιατόρια Ερωδιός και Δρομάκι, ενώ η ψαροταβέρνα Κήπος, δίπλα στο ποτάμι, μας εξέπληξε ευχάριστα.
Λίγα μόνο χιλιόμετρα έξω από την πόλη, η μαγεία συνεχίζεται. Αξίζει να βρεθεί κανείς στο Πόρτο Λάγος, το όμορφο ψαροχώρι με τις παραδοσιακές ταβέρνες στα σύνορα των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης, εκεί που η λίμνη Βιστωνίδα ενώνεται με το Θρακικό Πέλαγος. Η ομορφιά του τοπίου είναι αξιομνημόνευτη, ενώ η περιοχή χαρακτηρίζεται από το εκκλησάκι του προστάτη των ναυτικών, τον Άγιο Νικόλα, που μοιάζει να αρμενίζει στα ανοιχτά της λίμνης. Νοτιότερα, ανάμεσα στους Νομούς Ξάνθης και Καβάλας, εκβάλει το Δέλτα του Ποταμού Νέστου, ένας από τους σημαντικότερους υγροτόπους της χώρας με μεγάλη ποικιλία στα είδη χλωρίδας και πανίδας και ένα εντυπωσιακό παραποτάμιο δάσος (το Κοτζά-Ορμάν). Στα ορεινά του νομού, τέλος, οι διαδρομές για πεζοπορία, ποδηλασία και σαφάρι με jeep 4x4, αλλά και ο καταρράκτης του Λειβαδίτη, και το Δασικό χωριό του Αντάλοφου, αποτελούν εμπειρίες ανεπανάληπτες.
Το άλμπουμ των εικόνων από τη «γειτονιά των αισθήσεων» κάπου εδώ κλείνει. Στην Ξάνθη έχει ήδη ξημερώσει Καθαρά Δευτέρα και το καφέ που μας έχει μέχρι τώρα φιλοξενήσει πρέπει να κλείσει και να ετοιμαστεί για την απογευματινή του βάρδια. Παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής και με δυσκολία αποχωριζόμαστε τις ρίζες της Ξάνθης που δένουν τα πόδια μας, χωρίς όμως να καταφέρουμε να τις λύσουμε και από την καρδιά μας, η οποία έχει από την πρώτη στιγμή δώσει τον δικό της όρκο επιστροφής.
Διαμονή στην Ξάνθη:
* Z-Palace: Μοντέρνα υποδομή και υψηλό επίπεδο υπηρεσιών, στο κέντρο της Ξάνθης. Τιμές για αυτήν την περίοδο: 107 ευρώ το δίκλινο με πρωινό, χρήση γυμναστηρίου και σάουνας. (Τέρμα Γεωργίου Κονδύλη, Ξάνθη, τηλ. 25410 64414).
* Elena Hotel: Δύο μόνο βήματα από την Παλιά Πόλη και δίπλα στο ποτάμι, αποτελεί ένα από τα φιλικότερα καταλύματα της Ξάνθης. Οι τιμές αυτές τις μέρες ξεκινούν από 80 ευρώ για ένα δίκλινο με πρωινό. (Λ. Στρατού 2, Ξάνθη, τηλ. 25410 63901 – 5).
* Hotel Nemesis: Μοναδικής αρχιτεκτονικής αγροτουριστική μονάδα στην ορεινή Ξάνθη, κοντά στον οικισμό Κομνηνά του Δήμου Σταυρούπολης. Οι τιμές αυτήν την εποχή ξεκινούν από 100 ευρώ για ένα δίκλινο με τζάκι ή υδρομασάζ και πρωινό, και μπορούν να φτάσουν τα 140 ευρώ για ένα τετράκλινο (μονόχωρο) με πρωινό. (Κομνηνά Σταυρούπολης, Ξάνθη, τηλ. 2542 021005).
(πηγή: www.in2life.gr, 20/2/2008)
Γλέντι με τους Γενίτσαρους στη Νάουσα
Η Νάουσα με το αυθεντικό μακεδονίτικο χρώμα σάς προσκαλεί σε ένα καρναβάλι που κρατάει από την εποχή του Διόνυσου. Το αρχαίο έθιμο έφτασε έως την εποχή της Τουρκοκρατίας. Τότε προστέθηκαν νέα στοιχεία και με αυτήν τη μορφή διατηρείται αναλλοίωτο μέχρι τις μέρες μας.
Το αποκριάτικο έθιμο
Κυριαρχούν οι γραφικές φιγούρες του Γενίτσαρου και της Μπούλας, καθώς και η ομάδα των ένοπλων χορευτών. Το τελετουργικό κομμάτι του έχει πολύ ενδιαφέρον και βέβαια θα σας διασκεδάσει πολύ το όλο σκηνικό!
Αν πάτε στη Νάουσα από την παραμονή της τελευταίας Αποκριάς θα παρακολουθήσετε το ντύσιμο, που κρατάει όλη τη νύχτα. Το εθιμοτυπικό έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία, όταν οι άντρες μεταμφιέζονταν σε γυναίκες και περνούσαν από τα σπίτια των πλουσίων για να μαζέψουν λεφτά προκειμένου να ενισχύσουν τον αγώνα κατά των Τούρκων. Μάλιστα, είναι αφιερωμένο στον Καπετάν Ζήση Καραδήμο και τα παιδιά του, που αντιστάθηκαν στο παιδομάζωμα.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή της Αποκριάς, γίνεται το «μάσιμο» (μάζεμα), που συνοδεύεται από το βαρύ χτύπο του νταουλιού και το λυπητερό ήχο του ζουρνά. Ο γενίτσαρος είναι έτοιμος να φύγει και αποχαιρετά την οικογένειά του. Έπειτα, ξεκινά να συγκεντρώσει τους υπόλοιπους γενίτσαρους. Οι Μπούλες είναι άντρες ντυμένοι γυναίκες, όπως στις αρχαίες τραγωδίες. Φορούν φουστάνια, ενώ το κεφάλι τους είναι στολισμένο με τούλια, κορδέλες και λουλούδια. Αυτές περνούν από κάθε σπιτικό και κάνουν έρανο, αφού πρώτα φιλήσουν το χέρι του σπιτονοικοκύρη, για να μαζέψουν λεφτά για τα όπλα των κλεφταρματολών.
Σιγά σιγά σχηματίζεται ένα μεγάλο μπουλούκι που συγκεντρώνεται μπροστά στο κονάκι του Μουντίρη, στο Δημαρχείο. Εκεί γίνεται το προσκύνημα και ξεκινά ο τελετουργικός χορός των Γενίτσαρων. Θα τους δείτε να προσκυνούν και μετά να τινάζονται ψηλά, ενώ οι Μπούλες ακολουθούν κάνοντας τεμενάδες. Ο σκοπός του ζουρνά αλλάζει και παίζει πατριωτικά τραγούδια της εποχής. Τότε βγαίνουν οι πάλες (σπαθιά) από τα θηκάρια και σπαθίζουν στον αέρα.
Το βράδυ σε κάθε σπίτι λαμβάνει χώρα το έθιμο της «χάσκας». Ο αρχηγός της οικογένειας περνά μια κλωστή από ένα βρασμένο αυγό και το γυρίζει σαν εκκρεμές σε όλα τα στόματα. Όποιος το πιάσει το κερδίζει!
Την Καθαρή Δευτέρα θα ξαναμαζευτεί το μπουλούκι και το βράδυ θα παιχτεί ο χωρισμός. Ο ζουρνάς θα μπει στο ντουλάπι και θα αρχίσουν να παίζουν τα άλλα όργανα, με χορούς, πανηγύρια και αποκριάτικα τραγούδια.
Ακολουθήστε τα μπουλούκια των μεταμφιεσμένων και απολαύστε μια βόλτα στην πόλη πηγαίνοντας στις γραφικές συνοικίες Αλώνια και Μεταμόρφωση, με τα αρχοντικά μακεδονίτικα σπίτια. Έπειτα ξεχυθείτε στην εξοχή για να κάνετε πικνίκ με τα καθιερωμένα νηστίσιμα μεζεδάκια και να πετάξετε τον αετό. Μπείτε και εσείς στους χορούς που γίνονται και γλεντήστε το απολαμβάνοντας μπόλικο τοπικό κρασί.
Γνωριμία με την πόλη
Η Νάουσα αποκαλείται «ηρωική πόλη» λόγω του ένδοξου παρελθόντος της. Στην είσοδο θα συναντήσετε το πάρκο της για μια πρώτη χαλάρωση. Το ποτάμι Αραπίτσα, που τη διασχίζει, της δίνει μια ξεχωριστή γοητεία. Όπως εξάλλου ο καταρράκτης, τα λιθόστρωτα σοκάκια, τα παλιά εργοστάσια και οι παλιές γειτονιές. Επισκεφτείτε τις παραδοσιακές συνοικίες Αλώνια και Μεταμόρφωση με τα όμορφα αρχοντικά. Συνεχίστε με μια επίσκεψη στο αξιόλογο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και περάστε από την ιστορική πλατεία Εθνομαρτύρων.
Στο κέντρο θα δείτε και τους περίφημους μακεδονικούς τάφους των Λευκαδίων. Εντυπωσιακό είναι το σπήλαιο Σαράντα Ουτάδες με σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους σχηματισμούς. Λόγω της παραγωγής κρασιού η περιοχή διαθέτει πολλά οινοποιεία, τα οποία αξίζει να γνωρίσετε. Επιβάλλεται τουλάχιστον μια επίσκεψη στα Οινοποιεία Μπουτάρη που ιδρύθηκαν το 1879, όπου θα δοκιμάσετε μερικά από τα καλύτερα ελληνικά κρασιά! Αλλο ένα θαυμάσιο άλσος αναψυχής είναι εκείνο του Αγίου Νικολάου απ' όπου πηγάζει ο ποταμός. Ένας θαυμάσιος περίπατος με δυνατότητες για άθληση, φαγητό και διασκέδαση.
Εκδρομές
Φεύγοντας από τη Νάουσα κατευθυνθείτε στην Καστανιά για να προσκυνήσετε στο περίφημο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά με τη θαυματουργή εικόνα. Συνεχίστε με μία επίσκεψη στην ιστορική Βεργίνα. Βολτάρετε στον αρχαιολογικό χώρο και θαυμάστε τα βασιλικά ανάκτορα, την ακρόπολη, το θέατρο και τα πανέμορφα ψηφιδωτά. Στο νεκροταφείο βρίσκεται το λαμπρότερο εύρημα των ανασκαφών: ο χρυσοστόλιστος τάφος του Φιλίππου.
Σπορ
Μια θαυμάσια εμπειρία είναι να ακολουθήσει κανείς τα ορεινά μονοπάτια του Βερμίου, που έχει φροντίσει να διανοίξει ο Δήμος σε συνεργασία με τον ΕΟΤ. Θα περάσετε μέσα από πυκνή βλάστηση και πηγές με κρυστάλλινα νερά απολαμβάνοντας την ομορφιά του βουνού. Στη θέση Τρία - Πέντε Πηγάδια (1.465 - 2.000 μ.), μόλις 17 χλμ. από τη Νάουσα και σε μαγευτική τοποθεσία, βρίσκεται ένα από τα ομορφότερα και καλά οργανωμένα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας. Πολύ κοντά είναι και το Σέλι, το χιονοδρομικό κέντρο της Βέροιας (έτσι, για να 'χετε εναλλακτικές λύσεις και επιλογές).
Πληροφορίες
- Μετάβαση: Η Νάουσα απέχει 528 χλμ. από την Αθήνα. Καλύτερα είναι να πάτε με το ΙΧ σας, για να γυρίσετε ευκολότερα και την περιοχή γύρω από την πόλη. Μπορείτε, ωστόσο, να φτάσετε και με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ (τηλ.: 210-5152548). Από τη Θεσσαλονίκη η απόσταση είναι περίπου 100 χλμ. (ΚΤΕΛ, τηλ.: 2310-522160). Υπάρχει, βέβαια, και η λύση του τρένου (ΟΣΕ Αθήνας, τηλ.: 210-5297777, ΟΣΕ Θεσ/νίκης, τηλ.: 2310-517517). Απ' όπου και να πάτε, η διαδρομή είναι... απλώς υπέροχη.
- Διαμονή: Μέσα στη Νάουσα θα βρείτε καλά ξενοδοχεία. Μπορείτε να μείνετε στα: Βίλα Ανθέμια (τηλ.: 43480), Ελλάς (τηλ.: 22006) και Εσπερίδες (τηλ.: 20250). Στα προάστια θα βρείτε το πολύ καλό Βέρ-μιον (τηλ.: 29311) στον Αγιο Νικόλαο, μέσα στο πράσινο και πλάι στο ποτάμι. Είναι ό,τι καλύτερο. Αν προτιμάτε το βουνό, κοντά στο χιονοδρομικό κέντρο υπάρχει ο παραδοσιακός ξενώνας 3 - 5 Πηγάδια (τηλ.: 44446).
- Χρήσιμα: Αυτόματο: 23320, Δήμος: 22208, τουριστικές πληροφορίες: 29311, Αστυνομία: 22220, ταξί: 28555, χιονοδρομικό κέντρο: 44464
Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
- Γευτείτε τα τοπικά εδέσματα: σαρμάδες και λαχανοσαρμάδες, φασολάδα και φασόλια γίγαντες, πίτες και καλό κρέας στα κάρβουνα, κομπόστες και φρούτα για επιδόρπιο. Τιμήστε δεόντως το εστιατόριο του ξενοδοχείου Βέρμιον για νόστιμη πέστροφα και για γλυκό σομλόι (παντεσπάνι με σιρόπι). Καθίστε στην ταβέρνα Αραπίτσα, στο Ναουσαίικο, στα Οινομαγειρέματα, στο Σπήλαιο και στο ουζερί Θεοδώρα. Λίγο έξω από την πόλη θα βρείτε την ταβέρνα του Σωτήρη. Στον Αγιο Νικόλαο να φάτε νόστιμα μαγειρευτά στο Κιόσκι.
- Τώρα τις Απόκριες (όπως γράφουμε παραπάνω) θα παρακολουθήσετε το χορό της Μπούλας και του Γενίτσαρου που κρατάει από το 18ο αιώνα. Γενικότερα, το καρναβάλι στην πόλη υπόσχεται ξεφάντωμα μέχρι τελικής πτώσεως! Πολλά μπαράκια και ξενυχτάδικα θα βρείτε στον πεζόδρομο Μπιγκάνου.
- Η περιοχή φημίζεται για τα χαλιά, τα υφαντά και τις κουβέρτες, που είναι εξαιρετικής ποιότητας. Επίσης, είναι διάσημη για τα νόστιμα και σε μεγάλη ποικιλία φρούτα, αλλά και τις αντίστοιχες μαρμελάδες και κομπόστες. Μην ξεχάσετε να προμηθευτείτε καλό ναουσαίικο κρασί.
(πηγή: www.7merestv.gr)
Venice left high and dry after low tides
No gondola rides were on offer in Venice on Tuesday as the canal city known for its struggle with ever-rising water levels was instead left high and dry by an exceptionally low tide.
Experts predicted that by Tuesday afternoon water would be 70 centimetres below sea level after a record 80 centimetres below was set on Monday, the ANSA news agency reported.
Some canals were emptied down to their mud bottoms in a phenomenon that is expected to last until the weekend in the Renaissance city that attracted some 20 million visitors last year.
Gondolas were stranded in the mud, while landing platforms that normally float on the water were seen tilted at giddy angles.
Water buses known as vaporetti had to change their routes to avoid running aground, the daily La Stampa reported.
The lowest level reached before Monday's record was minus 77 in 2005. In January last year Venice saw four consecutive days of low tide averaging 70 centimetres below sea level.
The more common scourge of "acqua alta" (high water) reached 109 centimetres above sea level last November, while the record remains the 194 centimetres of November 1966, when much of Italy suffered catastrophic flooding.
Meanwhile experts predict higher water than ever next year, according to a complex mathematical model, ANSA said.
Venice has become increasingly vulnerable over time, suffering more than 50 significant floods between 1993 and 2002 and sinking about 23 centimetres over the course of the 20th century.
The government launched the multi-billion-euro "Moses" plan in 2003 to build 78 mobile dikes together to be situated at either end of Venice's lagoon. The work is scheduled for completion in 2012.
(πηγή: travel.iafrica.com, 20/2/2008)
Getting off the Well-Beaten Path for an Exotic Egyptian Adventure
The average first-time visitor to Egypt will generally take an organized tour or a packaged trip that will almost always include a few days in Cairo, a trip down to Luxor, the Valley of the Kings, Aswan and possibly a short cruise along the Nile and a day in Abu Simbel. A week or ten days is a perfect introduction to a fascinating country with so much to see and do, but if you never get off the main tourist trail, you'll likely miss out on seeing any part of traditional Egyptian culture or visiting a ancient site or natural phenomenon that isn't inundated with buses and camera wielding tourists.
I have had the distinct pleasure of escaping the conveyor belt of Egyptian tours and experiencing a bit more of this diverse country. Granted, with my background in archaeology, it made more sense for me to seek the less trodden road, but it is one that I would strongly recommend to anyone who wants to get more out of their dream Egyptian vacation. It is definitely more difficult to find a specialized tour that will take you to alternative sites but here are a few suggestions.
If you are interested in seeing more of Egypt's natural rather than built wonders, Select Egypt (tel. +20/2-2705-7586; www.selectegypt.com) has a variety of trips to lesser known destinations like Bahariya Oasis, El Akabat, Siwa Oasis, Farafra Oasis, Dakhla Oasis, Kharga Oasis and the Sinai Desert. Tours are conducted in buses, 4WD vehicles and even by camel.
The visually stunning Siwa Oasis is situated in the Western Desert close to the Libyan border. It is Egypt's most remote oasis town with a distinct Berber culture. Siwans speak their own language and the town is known for its geographical beauty, hot springs and the fact that Alexander the Great traveled here to visit the Oracle of Amun. Select Egypt's seven-day Siwa Oasis tour begins with being picked up at the airport in Cairo and being transferred to your Cairo Hotel. Visit the Mountain of Death; Shali; the Oracle Temple with the Alexander the Great crowning room; the Amoun ruins where you can bathe in the Cleopatra Bath; Dakrour Mount where you can take a healing sand bath; Bir Wahed to bathe in salted soft water; Abou-Shrouf in the Western Desert, Zauton, a Roman olive oil factory and recently discovered Roman tombs, Coraishet and Ain Safi. The trip includes breakfast in Cairo, full board while touring, two nights in a three-star hotel in Cairo, three nights at a hotel in Siwa, one night sleeping in traditional Bedouin tents with camping equipment, all transfers (private in an air-conditioned minibus with driver and 4WD vehicle), an English speaking guide, all taxes and entrance fees for sites. This tour is priced at $423 per person for two people or down to $262 if five people are traveling together.
The four-day Desert Romance package takes travellers from Cairo to the Bahariya Oasis and the White Desert. Highlights include the Temple of Ain El Muftella, a roman water spring; the Tomb of Bannantiu; the Temple of Alexander the Great; the Museum of Bahariya with its Golden Mummies; a 4WD adventure into the White Desert; Pharos market and a hot water spring; the Black Desert dune area; El Heiz Oasis; a camel ride to Pyramid Mountain; Farafra; Cristal Mountain; El Akabat and the spectacular landscape of the White Desert. With two people this tour is priced at $277 per person, with four people $160 per person at any time of the year. Those priced include two nights' hotel accommodations in Bahariya, one night in a tent in the White Desert, all meals, transfers, an English speaking guide, taxes and entrance fees for the sites. Airfares and tips are additional.
Apart from an a huge array of ancient Egyptian, Graeco and Roman sites, Egypt is also home to a variety of Christian sites. Coptic Christians make up about 10% of the Egyptian population and their churches, cloisters, libraries and icons highlight a rich culture that dates back to the earliest days of the religion. Memphis Tours (tel. +20/2-3571-6050; www.memphistours.com) offers two Christian-based, land-only tours of Egypt taking in key sites that the Bible documents Jesus and his family visited in Egypt, as well as other significant locations in the development of Christianity. The eight-day Holy Family tour, including Cairo, Pelusium, Wadi Al-Natroun and Minia is priced at $503 per person based on four people traveling together. Visit Pelusium, the ancient seaport and one of the first resting places of the Holy Family; Bilbais in the Delta; Musturud, where a church is built over a well blessed by the Holy Family; Samanoud on the Damietta branch of the Nile, where a church commemorates the resting place of the Holy Family; Sakha, a place renowned for its Christian community in the Middle Ages; Wadi Natroun, a desert area with four monasteries; the holy well and sacred tree at Matariya; the Church of St. George, the Hanging Church, St. Sergius and the Fortress of Babylon in Old Cairo; the Church of the Holy Virgin on the banks of the Nile at Maadi; the Monastery of Arganos; the beautiful church hewn out of the cliff at Gabal Al-Teir in Minya; and the Monastery of the Holy Virgin at Al Qusiya, a popular site for pilgrims from ancient times and where it is believed that Jesus and his mother lived for three years.
If you want more freedom and less rigidity when it comes to planning your Egyptian itinerary, another option is to rent your own car and driver. This is what I did and once the cost was split between four of us, it became a very economical way to travel. Hotels can often arrange a suitable car and driver for you (albeit with a slight commission or kick back going to them).
Smaller accommodation options like Nile View Bed and Breakfast (tel. + 20/107-336-324; www.nileview.com) in Cairo may only have two rooms, but it can take care of organizing everything from your itinerary, car, driver and even accommodation in other cities. Accommodation here costs $35 per person per night (including breakfast) and depending on where you want to go and for how long, a car/driver is usually priced from around $100 per day. It is customary to tip the driver at the end of the journey and also to pay for lunches, drinks etc. while on the road. If overnight stays are involved, the ultimate price may also include accommodation for the driver.
Alternatively you can choose to go through an established car rental company that will supply you with a professional driver. The larger international brands like Hertz, Avis and Budget will have connections, but you can also try locally owned companies like M. Hafez Company (tel. +20/2- 760-0542; www.m-hafez.com/rental.htm) that specializes in supplying visitors and foreign businesses with rental cars, including luxury vehicle, and drivers.
If you have a vehicle at your disposal (whether you elect to drive or get someone to do it for you), here are a few suggestions for interesting sites to visit:
* Abydos: On the west bank of the Nile, about 90 miles north of Luxor near the small village of El 'Araba el Madfuna, lies the Osirion Temple of Abydos and the Seti I Temple. The Osirian dates to the early dynastic Old Kingdom and its monolithic 100-ton limestone blocks, columns and lintels are considered unusual in style, similar only to the two temples near the Sphinx. This is a spectacular site and one that generally does not attract mainstream tourist and large tourist buses.
* Tell el-Farama, Pelusium: Located on the edge the Sinai Desert, not far from Port Said is the Graeco-Roman town of Pelusium. Ancient Historians like Herodotus and Strabo described it as a bustling port with a significant civic and industrial area, religious buildings and public facilities like baths and theaters. The site today features the remains of an amphitheatre, a bath house, Byzantine churches, a hippodrome, roads, various second and third-century graves and a fortress among other humbler storage and residential buildings.
* Beni Hassan: Situated about ten miles south of Minya, on the east bank of the Nile, the site is home to an amazing set of rock cut ancient tombs numbering close to 40 in total. Dating back to the Middle Kingdom, these were not the catacombs of royalty, but of nobility, so they present visitors with an insight into slightly more normal Egyptian funerary customs
* Tell-el-Amarna: The scant ruins of tombs, temples and palaces are all that is left of a once fabulous capital city built by my favorite short-lived Pharaoh, Akhenaten (also known as the heretic king as he dared to be monotheistic in a world filled with a pantheon of gods). Although not so well known, his beloved Queen, Nefertiti remains immortal due to her famous sculpted image adorned with a blue crown at the Dahlem Museum in Berlin.
* Rosetta: Most closely associated with the Rosetta Stone, which was instrumental in deciphering ancient Egyptian hieroglyphics, the site's strategic location on the Rosetta arm of the Nile and the Mediterranean coast made it a very important military site from the pre-dynastic era through the Ottoman Empire. Although its fame is based on the artifact found in 1799 and now housed in the British Museum, today the town is a testament to the glories of Ottoman architecture. At least 22 houses of Ottoman design, along with several mosques and churches, were built using a unique brown brick featuring characteristic mashrabiyyas, intricately carved window screens known in North African architecture.
* Dashur: Located about six miles south of Saqqara is the most southern site of the Memphite necropolis. It is home to two lesser known pyramids than those in Giza or Saqqara - the Red and Bent pyramids - built by the founder of the fourth dynasty, Snofru and on a clear day, can be seen from Saqqara. It is also well worthwhile to visit Meidum and its Collapsed Pyramid, also attributed to Snofru and thought to be the first attempt at constructing the pyramid form.
* Western Desert: sites and oases like the Kharga and Dakhleh Oases, Siwa Oasis, Dush, Hibis, Qasr Labekha, Ismant el-Kharab (ancient Kellis), Deir el-Haggar and Bahariya.
* The ancient capital of Tanis (think Indiana Jones but without the "well of souls" or a lot of rhetoric), under the Pharaohs of the 21st and 22nd dynasties is now a graveyard of fallen columns from a necropolis and various temples
(πηγή: www.frommers.com, 19/2/2008)
Ρεκόρ τουριστών το 2007
Σε επίπεδα ρεκόρ έφτασε ο αριθμός των τουριστών στον κόσμο το 2007, σημειώνοντας αύξηση 6,2% σε σχέση με το 2006 σύμφωνα με στοιχεία που ανακοίνωσε την Τρίτη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού. Ο αριθμός των τουριστών ανήλθε σε περίπου 898 εκατομμύρια.
«Μολονότι οι ώριμες οικονομίες παραμένουν οι πρώτοι προορισμοί, ο ταχύτερος ρυθμός ανάπτυξης των νέων αγορών ισχυροποιεί το τουριστικό δυναμικό για τον αναπτυσσόμενο κόσμο», δήλωσε ο γενικός γραμματέας του WTO Φραντσέσκο Φραντζιάλι κατά την παρουσίαση του ετήσιου απολογισμού του οργανισμού στην έδρα του στη Μαδρίτη.
«Είμαστε συνετά αισιόδοξοι για το 2008, το οποίο θα γνωρίσει μιαν αύξηση, αλλά μάλλον όχι τόσο υψηλή όσο το 2007», πρόσθεσε.
Ολες οι περιοχές σημείωσαν πέρυσι αύξηση πάνω από το μακροπρόθεσμο μέσο όρο τους, με τη Μέση Ανατολή να προηγείται με αύξηση 13% και να ακολουθεί η Ασία και η περιοχή του Ειρηνικού με 10%, η Αφρική με 8%, η αμερικανική ήπειρος με 5% και η Ευρώπη με 4%.
Πρώτος προορισμός παγκοσμίως παρέμεινε η Γαλλία. Δεύτερος ήταν πέρυσι η Ισπανία. Μεταξύ των χωρών που σημείωσαν μεγάλη τουριστική αύξηση στην Ευρώπη ήταν η Ελλάδα με ποσοστό 12% και η Πορτογαλία με 10%.
Από τις 52 εκατομμύρια επιπρόσθετες αφίξεις παγκοσμίως, η Ευρώπη δέχθηκε περίπου 19 εκατομμύρια, η Ασία και η περιοχή του Ειρηνικού 17 εκατομμύρια, η αμερικανική ήπειρος 6 εκατομμύρια, η Μέση Ανατολή 5 και η Αφρική 3.
Η Μέση Ανατολή είχε 46 εκατομμύρια τουρίστες, εξακολουθώντας να σημειώνει τουριστική επιτυχία παρά τις συνεχιζόμενες εντάσεις. Ο τουρισμός στη Συρία αυξήθηκε κατά 31% και στην Αίγυπτο κατά 20%.
Στην Αφρική, στους προορισμούς με την ταχύτερη αύξηση του τουριστικού ρεύματος περιλαμβάνονται το Μαρόκο (αύξηση 14%), η Κένυα (13%) και η Νότια Αφρική (8%).
Στην Ασία, ο τουρισμός στη Μαλαισία αυξήθηκε κατά 20%, στην Καμπότζη κατά 19%, στην Τουρκία κατά 18%, στο Βιετνάμ κατά 16%, στην Ινδονησία κατά 15%, στην Ιαπωνία κατά 14%, στην Ινδία κατά 13% και στην Κίνα κατά 10%.
Στην Αμερική, μεταξύ των χωρών με τη σημαντικότερη αύξηση βρίσκονται η Χιλή με 12%, η Αργεντινή με 11% και οι ΗΠΑ με 10%.
(πηγή: www.flash.gr, 19/2/2008)
24 hours in Amsterdam's historic center
Like a perfectly formed tic-tac-toe board, the quaint streets that straddle three of Amsterdam's grandest canals form the city's most quirky neighborhood: the Nine Streets, or Negen Straatjes (www.theninestreets.com). In the heart of the western canal belt, only a few minutes' walk from the Royal Palace in Dam Square, the Nine Streets — easily Amsterdam's best shopping hub — is a charming mixture of designer boutiques, art galleries, vintage clothing stores, hair salons, gift shops and places to eat and drink.
On these historic brickwork lanes, the building facades represent the beauty and heritage of the Golden Age of the Netherlands in the 17th century. But behind the shop doors lies an array of specialty items, art and design, reminding visitors of the city's blend of things simultaneously historic and modern.
Before becoming an art gallery, Galerie de Salon (Wolvenstraat 13; 31-20-624-6058; www.galerie-de-salon.nl) was a barbershop. In 2000, the owners, Herman Deen and his wife, Marianne Sikkes, reshaped the salon, converting the back half into an art gallery, which has a new exhibition of contemporary art every six weeks. Deen is both a hairstylist and an artist, but Sundays are purely for art —no haircuts.
Enjoy an espresso or a glass of prosecco at Spoiled Denim Bar (Wolvenstraat 19; 31-20-626-3818; www.spoiled.nl), while waiting for sales help, or contemplating the choice among Dutch Bluebloods, Swedish Nudies or Levi's. With many brands and styles to choose — light or dark, skinny or bootcut — jeans there range in price from 100 euros ($150 at $1.50 to the euro) to 450 euros.
For pop art in myriad forms, step into Mendo (Berenstraat 11; 31-20-612-1216; www.mendo.nl), a high-concept bookstore and art gallery. Peek in between the thick tomes of photography and architecture, where you'll find nooks of candy, music and umbrellas — all for sale. With its sleek space and pristinely propped displays, it's no surprise to learn that behind the retail operation is a bustling graphic design firm.
An icon of Dutch style and home design, the Frozen Fountain (Prinsengracht 645; 31-20-622-9375; www.frozenfountain.nl) houses a dynamic collection of contemporary furniture and practical yet wacky home accessories. Their "shop within a shop" display features Dutch creations like Claudy Jongstra's textile designs; modern ceramics from Royal Tichelaar Makkum; and Piet Hein Eek's inspiring furnishings made from scrap timber, leftover aluminum, old doors and window units.
A couture cult favorite, Van Ravenstein (Keizersgracht 359; 31-20-639-0067; www.van-ravenstein.nl), has the latest in Dutch and Belgian fashion. Women's wear by local designers, Viktor & Rolf, mix with the latest collections from Balenciaga, Givenchy, and the Belgians Dries van Noten and Ann Demeulemeester.
You'll come upon all sorts of culinary kitsch at What's Cooking (Reestraat 16, 31-20-427-0630; www.whatscooking.nl). From jam spoons and silk sari tablecloths to colorful market bags and disposable place mats with maps of cities around the world, there are enough gadgets there to help inspire your next dinner party.
Shopping often provokes hunger, so for a quick sandwich on freshly baked bread, stop in at Bertram & Brood (Reestraat 15; 31-20-423-1963). For an intense dose of homemade chocolates, cakes and tarts, stop in to Pompadour Chocolaterie, (Huidenstraat 12; 31-20-623-9554), where you can refuel on sugar and caffeine.
For a place to stay in the Nine Streets area, try the new Miauw Suites hotel (Hartenstraat 36; 31-20-717-3429; www.miauw.com), which opened last summer above its own exhibition space. The decor is vintage meets modern luxury in the hotel's two rooms and two suites (145 euros and 245 euros a night); the suites have a bedroom, a bathroom, a living room and an open-style kitchen.
(πηγή: www.iht.com, 18/2/2008)
Πίσω από τον Παρνασσό
Αν πάρουμε την εθνική Αθηνών-Θεσσ/νίκης και στρίψουμε λίγο μετά την Υλίκη για Κάστρο-Ορχομενό θα βρεθούμε στον περιφερειακό της Λιβαδειάς και από εκεί στην Ανω και Κάτω Τιθορέα, στην Αμφίκλεια, στην Πολύδροσο κι από εκεί στη Λίλαια και την Αγόριανη. Κι όλα αυτά όχι μόνον επειδή είναι μόνον «ένα τσιγάρο δρόμος» από το χιονοδρομικό κέντρο του Παρνασσού, αλλά επειδή όλα αυτά είναι όμορφα χωριά σε κοντινή απόσταση από την Αθήνα, κι όλα στον νομό Φθιώτιδας.
Τιθορέα
Πρώτα φτάνουμε στην Kάτω Tιθορέα, μέσα από την οποία διέρχεται ο κεντρικός δρόμος και λειτουργεί ουσιαστικά σαν ένα τεράστιο «Rest-Stop» με καφετέριες και σουβλατζίδικα. Στην πινακίδα αν στρίψουμε αριστερά θα βρεθούμε στην Aνω Tιθορέα, έναν γραφικό οικισμό στα ριζά του Παρνασσού. Στην είσοδο του χωριού θα δείτε κυκλώπεια τείχη της αρχαίας πόλης Tιθορέας, που σύμφωνα με τον Παυσανία είχε ναό, αγορά και άλσος με άγαλμα της Aθηνάς. Ο οικισμός είναι μικρούλης αλλά συμμαζεμένος και νοικοκυρεμένος με καλές ταβέρνες, ναούς της κρεοφαγίας!
Πολύδροσος
H καταπράσινη και πανέμορφη Πολύδροσος (Σουβάλα), που θα βρούμε αμέσως μετά, είναι το χωριό που γειτνιάζει περισσότερο με τον «πολιτισμό» (χιονοδρομικό κέντρο, Aράχωβα κ.λπ.) κι έτσι θα δείτε ένα θέαμα λίγο πιο τουριστικό αλλά ακόμα όμορφο. Oπωσδήποτε να απολαύσετε ένα οποιοδήποτε τερψιλαρύγγιο στην πλατεία που τη σκιάζουν πλάτανοι του 1898 (παλιοπλάτανοι)! Mόλις 2 χλμ. πιο έξω θα βρείτε τις πηγές του πασίγνωστου ποταμού Kηφισού και θα διαπιστώσετε κι εσείς πως τα γάργαρα νερά που θα δείτε εκεί ουδεμία σχέση έχουν με αυτά που φτάνουν εδώ. Nα επισκεφθείτε ακόμα την Aγία Eλεούσα, μια βυζαντινή εκκλησία μεγάλης αρχιτεκτονικής αξίας (τέλη 6ου με αρχές 7ου μ.X. αιώνα).
Aγόριανη
Mετά την Πολύδροσο κι αφού περάσουμε από Λιλαία, ένα επίσης όμορφο χωριό χωρίς όμως τουριστικές υποδομές, θα φτάσουμε στην Aγόριανη (Eπτάλοφος), ένα μαγευτικό χωριό κτισμένο σε μια κλειστή πλαγιά του Παρνασσού σε υψόμετρο 830 μ. περίπου και στα όρια σχεδόν του Eθνικού Δρυμού. Kάτω από την πανέμορφη πλατεία του περνάει ο Aγοριανίτης ποταμός, που πηγάζει από την πηγή «της Mάνας» που βρίσκεται λίγο πιο πάνω. Tα σπίτια και τα περβάζια κι όλους τους ελεύθερους χώρους γενικά θα τους δείτε γεμάτους λουλούδια και θα σας έρθει το Πήλιο στον νου. Tο χωριό έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές, ακριβώς επειδή είναι κτισμένο σε πλαγιά και θα σας δυσκολέψει αν θελήσετε να το περπατήσετε, αλλά πιστεύω πως αξίζει πραγματικά τον κόπο.
Aμφίκλεια
Το επόμενο χωριό που θα συναντήσουμε είναι η Αμφίκλεια, ένα χωριό-πρότυπο, τολμώ να πω που τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται με πολλά έργα υποδομής (πεζόδρομοι, διαμορφώσεις κ.λπ.). Υπάρχουν πολύ όμορφοι ξενώνες καθώς και καλά μαγαζιά για φαγητό. Θα δείτε επίσης και πολλά πέτρινα παραδοσιακά σπίτια μιας και από τα παλαιότερα χρόνια ήταν το κεφαλοχώρι της περιοχής και τον Δεκέμβριο του 2004 ανακηρύχθηκε παραδοσιακός οικισμός. Στην όμορφη κεντρική πλατεία μπορείτε να απολαύσετε τον καφέ σας κι επίσης να επισκεφτείτε το Mουσείο για το Ψωμί, που κτίστηκε με υποστήριξη της Aκαδημίας Aθηνών.
Tι πρέπει να γνωρίζετε
Πώς να πάτε.O συντομότερος και καλύτερος δρόμος είναι από εθνική οδό μέχρι τη διασταύρωση για Kάστρο-Oρχομενό-περιφερειακό Λιβαδειάς και από εκεί για Xαιρώνεια, Τιθορέα και λοιπά όμορφα χωριά που σας περιέγραψα.
Πού να μείνετε. Αγόριανη: Tο Mπαλκόνι της Aγόριανης, τηλ. 22340-61.127, Mαυροδήμος, τηλ. 22340-61.309.
Αμφίκλεια: Ξενώνας Δαδί, τηλ. 22340-29.040, Ξενώνας Kυριακή, τηλ. 22340-29.011, Aγρόκτημα Aμφίκαια, τηλ. 22340-48.860.
Πολύδροσος: Eρωχος Suites Hotel, τηλ. 22340-29.610.
Πού να φάτε. Aνδρέας (Aμφίκλεια), σπιτικό φαγητό με υλικά γνήσια. Aριστούργημα! Mερεντίτης (Aμφίκλεια), ταβέρνα με τραπεζομάντιλο και καλό φαγητό. O Γιατρός (Aμφίκλεια), πάνω πλατεία. Σουβλατζίδικο και ψησταριά extra ordinaire! Λυκώρεια (Aμφίκλεια), ουζάδικο με καλή και μεγάλη ποικιλία μεζέδων. Mάγος (Πολύδροσο), μαγικά σουβλιστά. Kοκορέτσια και λοιπά θαυματουργήματα!
Προϊόντα. Τα τοπικά προϊόντα είναι καπνά Bιρτζίνια, κρεμμύδια και μπαμπάκι. Φαντάζομαι όμως πως δεν σας ενδιαφέρουν. Θα βρείτε ψάχνοντας(πάντα) πολύ καλό ελατίσιο μέλι, εξαιρετικά αμνοερίφια (ωμά ή στη σούβλα) και πολύ καλή φέτα και γιαούρτι. Στην Πολύδροσο στο Oινοποιείο Aργυρίου θα πιείτε εξαιρετικό Merlot σε τιμές φιλικότατες. Tέλος, από τα δάση της περιοχής αναλόγως εποχής μπορείτε να μαζέψετε βατόμουρα κι, αν είστε γνώστης, μανιτάρια.
(πηγή: www.kathimerini.gr,16/2/2008)
36 ώρες στην κοιλάδα Νάπα της Καλιφόρνιας
Πεδιάδες, κίτρινα αγριολούλουδα, λόφοι με αμπέλια και καθόλου κίνηση σας περιμένουν αν επισκεφθείτε την κοιλάδα της Νάπα στη βόρεια Καλιφόρνια. Ισως χρειαστεί να πάρετε μαζί σας μία ομπρέλα και ένα πουλόβερ, αλλά ο χειμώνας είναι η ιδανική εποχή για ένα ταξίδι σε αυτή. Η περιοχή, που εκτείνεται σε μήκος 45 χιλιομέτρων, εμφανίζει τους ωραιότερους χρωματικούς συνδυασμούς τον χειμώνα, ενώ η ατμόσφαιρα μυρίζει πεύκο και έλατο.
Παρασκευη
3 μ.μ. Ποδηλασία στη σοδειά
Η χειμωνιάτικη ηρεμία σάς επιτρέπει να τριγυρίσετε στη Νάπα με ποδήλατο. Μερικοί από τους ωραιότερους δρόμους της περιοχής βρίσκονται γύρω από την Καλιστόγκα, τη μοδάτη πολίχνη στο ΒΔ άκρο της κοιλάδας. Το κατάστημα ποδηλάτων Καλιστόγκα θα σας νοικιάσει ανθεκτικά ποδήλατα, ενώ για μία πρώτη γεύση της Νάπα, πηγαίνετε με το ποδήλατο μέχρι την Οινοποιία Κλο Πεγκάς, για να δείτε πώς γίνεται το κρασί στην Καλιφόρνια.
7.30 μ.μ. Παγκόσμιες γεύσεις
Μαρμάρινες κατασκευές, υπερβολικά διακοσμημένα σιντριβάνια και δραματικός φωτισμός: η λάμψη στη Νάπα επισκιάζει ορισμένες φορές τις φυσικές αρετές και ομορφιές της. Για μια γεύση της «σπιτικής» Νάπα, δοκιμάστε το Ουάπο Μπαρ και Μπιστρό, ένα μικροσκοπικό εστιατόριο, όπου οι ντόπιοι συναντούν ευχαρίστως τους επισκέπτες, με διεθνή εκλεκτή κουζίνα.
9.30 μ.μ. Φέρτε ωτασπίδες
Μπίρα στη Νάπα; Μπορεί να ακούγεται βλάσφημο, αλλά το Καλιστόγκα Ιν Ρέστοραντ είναι και ζυθοποιία, που φτιάχνει εξαιρετική «πίλσνερ», αλλά και διάφορα άλλα είδη μπίρας. Το μικρό μαγαζί έχει ζωντανή μουσική κάθε βράδυ.
Σαββατο
9 π.μ. Ρίξτε λίγη λάσπη
Το όνομα της Καλιστόγκα ταυτίστηκε με τη λάσπη, από τη στιγμή κατά την οποία ο πρωτοπόρος της αναζήτησης χρυσού το 1849, Σαμ Μπράναν, βούτηξε στα τελετουργικά θερμά λουτρά των Ινδιάνων Ουάπο. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι η ηφαιστειακή στάχτη και το θερμό νερό αναζωογονούν τους πόρους του δέρματος, ενώ άλλοι νιώθουν τους πόνους τους να υποχωρούν. Δείτε το Ιντιαν Σπρινγκς Ριζόρτ Σπα, που μοιάζει περισσότερο με παλάτι στην Ινδία της εποχής της αποικιοκρατίας.
11 π.μ. Λίγη ιστορία
Αν περπατήσετε στους δρόμους της Καλιστόγκα, θα πέσετε πάνω στο Μουσείο Σάρπστιν. Οπως και η ίδια η όλη, αυτή η χαριτωμένη συλλογή αντικειμένων της πρόσφατης ιστορίας, αλλά και των Ινδιάνων που έζησαν στην περιοχή, δεν έχει εγκαταλείψει παν ίχνος εκκεντρικότητας και θα σας κάνει να γελάσετε. Μεσημέρι. Μετρήστε τα σταφύλια. Ηρθε η ώρα να δείτε τι σημαίνει κοιλάδα της Νάπα. Πάρτε ένα σάντουιτς από το Παλισέιντς Ντέλι και ορμήστε στα αμπέλια! Μπορείτε να διαλέξετε μεταξύ εκατοντάδων. Αν και οι μεγάλες οινοποιίες δεν φημίζονται συνήθως για τη χάρη τους, αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση της Κουιντέσα. Οι συναρπαστικές οργανωμένες επισκέψεις των εγκαταστάσεων θα σας φέρουν σε επαφή με τις εξαίρετες ποικιλίες Μπορντό. Στην άλλη άκρη του οινοποιητικού φάσματος, βρίσκονται τα Γκριν Τρακ Σέλαρς, μια μονάδα δυναμικότητας ενός ατόμου και ενός φορτηγού, που παράγει, όμως, εκπληκτικό πινό-νουάρ. Μη χάσετε και την οινοποιία Κάζα Νουέστρα, που παραπέμπει στη δεκαετία του 1960 και τον χιπισμό, με κατσίκια να βόσκουν ελεύθερα μπροστά στην είσοδο, αλλά και εντατική χρήση εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
5 μ.μ. Ωρα για ψώνια
Η κωμόπολη της Αγίας Ελένης (Σεν Ελενα), δέκα χιλιόμετρα νότια της Καλιστόγκα, είναι ένας μικρός καταναλωτικός παράδεισος. Στο Φουτκάντι, θα βρείτε παπούτσια μεγάλων μόδιστρων σε λογικές τιμές. Στο κατάστημα της τοπικής διακοσμήτριας Εριν Μάρτιν μπορείτε να διαλέξετε χάλκινα γλυπτά, πορσελάνινες λάμπες και άλλα είδη σπιτιού.
8 μ.μ. Δείπνο στο ποτάμι
Για ένα αξέχαστο δείπνο, πηγαίνετε στο Ανζέλς στην πόλη της Νάπα. Πρόκειται για μια ανακαινισμένη αποθήκη δίπλα στο ποτάμι, μακριά από τις ορδές τουριστών ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες. Εκεί, θα απολαύσετε κάθε είδους πιάτο, από σπάνιες γεύσεις ποταμόψαρων μέχρι και παραδοσιακό μπέργκερ, με ντόπιο τυρί και -όπως θα περιμένατε- μεγάλη λίστα κρασιών.
9.30 μ.μ. Χορέψτε
Αν και η πόλη της Νάπα είναι έρημη μετά το σούρουπο, αυτό δεν ισχύει για το Ούβα, το μπαρ με τη ζωντανή τζαζ κάθε Σάββατο, όπου μπορείτε και να χορέψετε με την ντάμα σας.
Κυριακη
10 π.μ. Τέχνη της οινοποιίας
Για μια διαφορετική εικόνα του κρασιού, οδηγήστε μέσα από τον δασώδη δρόμο, έως τη σκεπασμένη με κισσό Συλλογή Ες, το μουσείο σύγχρονης τέχνης και οινοποιίας, που ίδρυσε ο Ελβετός δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Ες. Οργανωμένες επισκέψεις του φωτεινού μουσείου θα σας δείξουν τα έργα καλλιτεχνών όπως ο Φρανκ Στέλα, ο Ρόμπερτ Μάδερουελ και ο Φράνσις Μπέικον. Από ένα παράθυρι του μουσείου, θα θαυμάσετε τη μοναδική θέα των δεξαμενών ζύμωσης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι εικαστικές τέχνες και οινοποιία είναι ένα.
12.30 μ.μ. Γιόγκα και φαγητό
Νιώθετε ότι χάσατε τον «προσανατολισμό» σας, ύστερα από τόσες δοκιμές κρασιών; Κάντε μια στάση στο νέο στούντιο γιόγκα Γιουμπούντου για ένα μάθημα γιόγκα ανουσάρα ή βινιάσα. Αν το στομάχι σας γουργουρίζει, δοκιμάστε το εξαίρετο εστιατόριο του Γιουμπούντου, με αυστηρά χορτοφαγικά πιάτα. Η πίτσα μανιτάρια έχει απίθανο ντόπιο τυρί, ενώ τα λαχανικά και τα φρούτα προέρχονται όλα από τον βιολογικό κήπο του Γιουμπούντου.
Xρήσιμες πληροφορίες
Πού να μείνετε
Indian Springs Resort and Spa www.indianspringscalistoga.com
River Terrace Inn www.riverterraceinn.com
Τι να κάνετε
Calistoga Bike Shop www.calistogabikeshop.com
Wappo Bar & Bistro www.wappobar.com
Calistoga Inn Restaurant & Brewery www.calistogainn.com
Sharpsteen Museum www.sharpsteen-museum.org
Quintessa www.quintessa.com Green Truck Cellars www.greentruckcellars.com
Footcandy www.footcandy.com Martin Showroom www.martinshowroom.com
Angele www.angelerestaurant.com
Uva www.uvatrattoria.com
Hess Collection www.hesscollection.com
Ubuntu www.ubuntunapa.com
(πηγή: www.kathimerini.gr,16/2/2008)
Η Ευρώπη των «27» οχυρώνεται με υπερσύστημα διαρκούς επιτήρησης των συνόρων
Τη δημιουργία μιας Ευρώπης που θα κρατά μακριά από τα σύνορα της Ενωσης λαθρομετανάστες, τρομοκράτες, κακοποιούς και άλλους ανεπιθύμητους, πρότεινε την Τετάρτη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μιλώντας για ένα «υπερ-σύστημα» διαρκούς επιτήρησης της μεθορίου, αλλά και το λεπτομερές «φακέλωμα» όλων όσοι επιθυμούν να επισκεφθούν την Ενωση, είτε από το Αφγανιστάν προέρχονται είτε από την… Ελβετία.
Κεντρικός άξονας της πρότασης της Επιτροπής, την οποία παρουσίασε ο αρμόδιος για θέματα «Ασφάλειας, Ελευθερίας και Δικαιοσύνης» αντιπρόεδρός της, Φράνκο Φρατίνι, είναι η ενίσχυση των μέσων επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων της Ευρώπης παράλληλα με την καλύτερη συνεργασία των κρατών-μελών στο πλαίσιο της «Frontex», της υπηρεσίας φύλαξης των συνόρων αυτών, αλλά και με την αναζήτηση κοινών μεθόδων και πολιτικών διαλογής των υποψήφιων επισκεπτών.
Τι θα κάνει το Eurosur
Στο πρώτο σκέλος, εργαλείο είναι το, όπως η ίδια το χαρακτηρίζει «υπερ-σύστημα», «Eurosur», που θα επιτρέψει τη διαρκή επιτήρηση της μεθορίου με δορυφορικά, εναέρια, επίγεια και πλωτά μέσα, παρέχοντας συνεχή κάλυψη όλων όσοι προσεγγίζουν ή διέρχονται τα σύνορα, σε οποιοδήποτε σημείο τους, με στόχο τον έγκαιρο «εντοπισμό, ταυτοποίηση, παρακολούθηση και σύλληψη» των λαθρομεταναστών αλλά και κάθε λογής κακοποιών, λαθρεμπόρων και μαφιόζων. Υπογραμμίζει, μάλιστα, η Επιτροπή ότι το σύστημα θα έχει και ανθρωπιστική διάσταση καθώς, διά της έγκαιρης σύλληψης θα προλαμβάνει και τις όχι σπάνιες τραγωδίες που συνοδεύουν τις απελπισμένες προσπάθειές τους να φθάσουν στις ακτές της Ευρώπης.
Η δημιουργία του «Eurosur» θα είναι σταδιακή μέχρι το 2015, με χρηματοδότηση και για την ανάπτυξη ακόμα αποδοτικότερων συστημάτων επιτήρησης, πέραν των δορυφόρων, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και όλων των άλλων μέσων που θα έχει στη διάθεσή του, για να μετατραπεί, στην τελική φάση σ' ένα «υπερ-σύστημα» στο οποίο θα είναι διαδικτυομένα όλα τα επιμέρους συστήματα, υπό τον έλεγχο της ήδη υφιστάμενης ευρωπαϊκής υπηρεσίας φύλαξης των συνόρων «Frontex».
Το έτερο σκέλος είναι η καλύτερη λειτουργία των 1.792 επίσημων μεθοριακών σταθμών της Ενωσης με στόχο την άμεση και πλήρη ταυτοποίηση όλων των εισερχόμενων και, φυσικά, εξερχόμενων, με τη δημιουργία ηλεκτρονικού βιβλίου «εισόδου - εξόδου» ώστε να εντοπίζονται, ακόμα και φεύγοντας από την Ευρώπη, όσοι παραμένουν για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από εκείνο που τους έχει επιτραπεί.
Επίσης προτείνεται η δημιουργία λεπτομερούς «φακέλου» κάθε επισκέπτη, ανεξαρτήτως της διάρκειας που θα έχει η επίσκεψή του αυτή στην Ευρώπη, που θα περιλαμβάνει πλήρη βιομετρικά δεδομένα, στοιχεία από την αεροπορική εταιρεία που τον μετέφερε (κατά το αμερικανικό πρότυπο), στοιχεία που προκύπτουν από την έκδοση βίζας και άλλα δεδομένα, όπως ο λόγος της επίσκεψής του ή το αν έχει τα οικονομικά μέσα που προϋποθέτει η παραμονή του στην Ευρώπη.
Ο ίδιος φάκελος θα περιλαμβάνει το πλήρες ταξιδιωτικό «ιστορικό» κάθε επισκέπτη καθώς και το κατά πόσον υπήρξε νομοταγής σε προηγούμενες επισκέψεις του και θα είναι φυσικά άμεσα προσβάσιμος από κάθε αρμόδια υπηρεσία.
Μάλιστα προτείνεται η αυτοματοποίηση των σημείων εισόδου-εξόδου, ώστε ο έλεγχος να γίνεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές και όχι δαπανηρούς «πραγματικούς» αστυνομικούς, κάτι που θα διευκολυνθεί και με την αντικατάσταση της παραδοσιακής βίζας από ηλεκτρονικές άδειες εισόδου αντίστοιχες εκείνων που ετοιμάζουν οι ΗΠΑ αλλά και τη δημιουργία καταλόγου «αξιόπιστων», με άλλα λόγια αποδεδειγμένα νομοταγών επισκεπτών.
Κοινή απάντηση στις ΗΠΑ
Εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διαμορφώσει κοινή ευρωπαϊκή θέση έναντι των αμερικανικών απαιτήσεων που συνοδεύουν την πρόταση οριστικής κατάργησης των ταξιδιωτικών θεωρήσεων για τους Ευρωπαίους που επισκέπτονται τις ΗΠΑ, έδωσαν χθες οι κυβερνήσεις της Ενωσης, με την Ελλάδα και άλλες χώρες να προειδοποιούν ωστόσο ότι, αν οι Βρυξέλλες δεν κινηθούν γρήγορα και αποτελεσματικά, θα αναζητήσουν διμερείς λύσεις με τη Ουάσιγκτον.
Οι ΗΠΑ, έχουν στείλει στα κράτη-μέλη επιστολές με τις οποίες εκθέτουν τις απαιτήσεις τους για την κατάργηση της βίζας, ενώ αντίστοιχη επιστολή έχει λάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αντίστοιχη αλλά όχι πανομοιότυπη, σημειώνεται καθώς, όπως εξηγούσαν χθες διπλωμάτες στις Βρυξέλλες, οι επιστολές και τα αιτήματα που περιλαμβάνουν, δεν είναι ακριβώς οι ίδιες για όλους. Αλλωστε οι ΗΠΑ επεχείρησαν να διαπραγματευθούν χωριστά με ορισμένα κράτη-μέλη, όπως η Ελλάδα, η Τσεχία ή η Ουγγαρία για την επίτευξη διμερών συμφωνιών κατάργησης της βίζας, κάτι που προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία των Βρυξελλών.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/2/2008)
Σπερχειάδα
Αν σκέφτεστε ότι δεν έχετε ξανακούσει ποτέ αυτό το μέρος… σκεφτείτε καλύτερα. Σπερχειός ποταμός; Γραμμένη Οξιά; Το νοτιότερο δάσος οξιάς της Ευρώπης; Εθνικός Δρυμός Οίτης; Φθιώτιδα; Φρεσκάραμε τη μνήμη; Ωραία, τώρα μπορούμε να ετοιμάσουμε και βαλίτσες.
Σε στρατηγική θέση επάνω στην πανέμορφη κοιλάδα του Σπερχειού, ανάμεσα σε δύο βουνά, τον σχετικά άγνωστο Γουλινά και τη φημισμένη Οξιά, και σε μια παράκαμψη της διαδρομής από τη Λαμία στο Καρπενήσι, η Σπερχειάδα έχει καταφέρει ως εκ θαύματος να γλιτώσει από την υπέρμετρη προβολή και την τουριστική «ανάπτυξη», για να διατηρήσει ανέπαφες τις φυσικές ομορφιές της, την αυθεντική γοητεία της, την αίσθηση φύσης και παράδοσης που δε χρειάζεται κανένα resort «σε στυλ παραδοσιακό» για να αναδειχθεί.
Ο ομώνυμος δήμος, από τους μεγαλύτερους της χώρας, περιλαμβάνει περισσότερα από είκοσι χωριά, κτισμένα επάνω ή περιμετρικά στις πλαγιές του Γουλινά, ενώ μπροστά στην ομώνυμη πόλη, η κοιλάδα του Σπερχειού, απ’ όπου πήρε και το όνομά της, απλώνεται εύφορη και καταπράσινη. Μικρή –πλην σημαντική– ιστορική παρένθεση: από εδώ, και συγκεκριμένα από την Καλύβα Στεφανή, ξεκίνησε το Μάιο του 1942 ο Άρης Βελουχιώτης με λιγοστούς συντρόφους το αντάρτικο. Η πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς σε μία από τις επιδρομές των γερμανικών στρατευμάτων, για να ξαναχτιστεί και να αναπτυχθεί από την αρχή μετά τον Εμφύλιο.
Μέσα σε μια μοναδικής φυσικής ομορφιάς περιοχή, που ξεκινάει από τις πηγές του Σπερχειού, περιβάλλει το Ρουστιανίτη και περιβάλλεται από τη δυτική όχθη της Βίστριζας και που τελειώνει στη νότια όχθη του Σπερχειού με τους πανέμορφους λόγγους και το πλατανόδασος της Μεσοποταμίας, το τοπίο εναλλάσσεται, καθώς τα χωριά του βουνού δίνουν τη θέση τους στην καταπράσινη κοιλάδα, και ο Σπερχειός με τους παραπόταμούς του εμφανίζονται αναπάντεχα πίσω από μια στροφή του δρόμου, κάνοντας την εικόνα ακόμη πιο μαγευτική. Σημαντικής και γνωστής αισθητικής αξίας είναι η διαδρομή –πιο σωστά, οι διαδρομές, δύο εντελώς διαφορετικές απόψεις του ίδιου πανέμορφου τοπίου– της δυτικής πλευράς του αρχαίου Ινάχου, από το Δίλοφο ως το Περιβόλι.
Όπως μας ενημερώνουν οι… πράκτορες του in2ife στην περιοχή, η πρώτη διαδρομή είναι προς τις βόρειες χαμηλοπλαγιές των Βαρδουσίων, προς τα Μάρμαρα, όπου στεγάζεται ένα αξιόλογο λαογραφικό μουσείο. Από εδώ συνεχίζουμε για το χωριό Ανατολή, κάνουμε μια στάση για να επισκεφθούμε το δικό του μουσείο, και συνεχίζουμε προς Δάφνη και Φωκίδα. Δυτικά των Μαρμάρων συναντάμε το χωριό με την πανοραμική θέα και την κερκιδωτή πλατεία, την Κολοκυθιά, και λίγο πιο πέρα τα γραφικά Αργύρια.
Η άλλη επιλογή μας είναι η διαδρομή για Νικολίτσι, Κυριακοχώρι και Πλάτανο, απ’ όπου μπορούμε να κατευθυνθούμε σε μια αυθεντική, απαλλαγμένη από ανθρώπινες δραστηριότητες ομορφιά προς το διάσελο της Οξυάς, το μοναδικό πέρασμα προς την ορεινή Ναυπακτία. Από τον Πλάτανο, ή Στάγια, η διαδρομή συνεχίζεται προς το Γαρδίκι Ομιλαίων, χωρίς να ξεχνάμε τη δυνατότητά μας για μια ορειβατική πεζοπορία που θα μας αποζημιώσει με την απαράμιλλη θέα της σε όλα τα βουνά της Ρούμελης ως τη Θεσσαλία, αλλά και χωρίς να αφήσουμε ανεξερεύνητο τον παραπόταμο Ίναχο, του οποίου μέρος, με βάση το Περιβόλι, μπορούμε να διαβούμε με καγιάκ.
Αμέτρητα απομεινάρια αρχαίων οικισμών, αλλά και ολοζώντανη παράδοση, χαρακτηρίζουν ολόκληρη αυτή τη διαδρομή. Μετά από το Γαρδίκι σε μια ευχάριστη διαδρομή μέσα σε έλατα και καστανόλογγους συναντάμε το Παλαιοχώρι, όπου σώζεται το βυζαντινό μοναστήρι του Προφήτη Ηλία και παραπέρα τα Πουγκάκια, με τους πολλούς μαχαλάδες του. Από το Γαρδίκι κατεβαίνοντας προς τον κάμπο, κατά μήκος του Ρουστιανίτη, παραποτάμου του Σπερχειού, διαβαίνουμε τα Κανάλια με τα πολλά περιβόλια, και φθάνουμε στο κεφαλοχώρι Λευκάδα. Απέναντι, κουρνιασμένο σε μια καταπράσινη ελατοπλαγιά, το Πίτσι και λίγο πιο κάτω η Παναγία η Ρούστιανη, παλαιό βυζαντινό μοναστήρι.
Από τη Λευκάδα συνεχίζουμε την πορεία μας στις νότιες παρυφές του Γουλινά, συναντώντας την Κουτσούφλιανη, τα Καμπιά, τη Φτέρη και την Παλαιοβράχα με τα γλυκόπιοτα κρασιά τους και το γραφικό Κλωνί. Από το Κλωνί ως την Καλλιθέα και τον Άγιο Σώστη ανοίγεται η πανοραμική κερκίδα της κοιλάδας του Σπερχειού. Ψηλότερα, σαν σε μπαλκόνια, με μαγευτική θέα που φτάνει ως το Μαλιακό, αντικρίζεις το Δίλοφο, την Άνω Καλλιθέα, την Άνω Φτέρη και τα Άνω Καμπιά. Η διαδρομή τελειώνει στο καμποχώρι Μεσοποταμία με το πανέμορφο πλατανόδασος και στον υδροβιότοπο του Σπερχειού.
Διαδρομές, δραστηριότητες –αναρρίχηση, καγιάκ, πεζοπορία, mountain bike–, αυθεντική φιλοξενία, παραδοσιακές γεύσεις, άρωμα βουνού, αίσθηση ανέγγιχτης φυσικής ομορφιάς. Η περιοχή προ(σ)καλεί να την εξερευνήσετε, την ώρα που πολύ κοντά άλλοι ταξιδιώτες του Σαββατοκύριακου θα συνωστίζονται σε trendy ταβερνάκια και πολυτελή resort με… «στυλ παραδοσιακό» –ενώ εσείς θα απολαμβάνετε την αυθεντική παράδοση, όχι το «στυλ» της.
Αξίζει να δείτε:
* Όσα περισσότερα από τα 23 γραφικά χωριουδάκια προλαβαίνετε.
* Το Λαογραφικό Μουσείο Αθανασίου και Μαίρης Ακρίδα
* Την Καλύβα Στεφανή, 2 χιλιόμετρα έξω από την Σπερχειάδα
* Το μοναδικής φυσικής ομορφιάς τοπίο στη Μεσοποταμία, με τα πλατάνια στο σημείο όπου ενώνεται ο Σπερχειός με τον Βίστριζα, έναν από τους παραπόταμούς του
* Τις ιαματικές πηγές της ευρύτερης περιοχής
* Την Ιερά Μονή Αγάθωνος, κτίσμα 14ου αιώνα με πλούσια συλλογή κειμηλίων
* Το δάσος της Οξιάς, το νοτιότερο της Ευρώπης
* Τον Εθνικό Δρυμό Οίτης με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στην Ελλάδα.
* Τους αρχαίους οικισμούς Ελληνικά- Καστρόραχη.
* Το χιονοδρομικό Καρπενησίου, που βρίσκεται σε απόσταση μίας μόνο ώρας
Διαμονή
Δύο από τις καλύτερες επιλογές για τη διαμονή σας, είναι ο ξενώνας Γόργιανη (τηλ.: 22360 44800) στη Σπερχειάδα, με οκτώ φροντισμένα δωμάτια σε παραδοσιακό στυλ, όλα πλήρως εξοπλισμένα με δορυφορική τηλεόραση, internet, τηλέφωνο, υπηρεσία fax και υπηρεσία αφύπνισης, και με την τιμή του δίκλινου στα 50 ευρώ με πρωινό, και το καταφύγιο της Γραμμένης Οξιάς, 16 χιλιόμετρα χωματόδρομου από το Γαρδίκι, με παραδοσιακές γεύσεις και σπιτικά γλυκά να προσφέρονται δίπλα στο τζάκι, και με τη διανυκτέρευση να κοστίζει μόλις 12 ευρώ το άτομο.
Φαγητό
Όπως τα περισσότερα «μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας» μέρη, η Σπερχειάδα έχει να προσφέρει παραδοσιακές σπεσιαλιτέ, παρασκευασμένες με αγνά υλικά, και την αυθεντική σφραγίδα του τόπου. Αυτό, με λίγα λόγια, σημαίνει ξεχάστε τις προτηγανισμένες πατάτες και τις ντομάτες με γεύση νερού. Η περιοχή, επίσης, φημίζεται για τα κρεατικά της, οπότε αρχίστε να σημειώνετε: για ψητά και κοκορέτσι που τιμά το «χαϊδευτικό» κοκορετσάδες που αποδίδεται στους Ρουμελιώτες, στον Παρασκευώτη στη Σπερχειάδα, για παϊδάκια στο Θεό στο Γαρδίκι και στον Βάρσο στη Λευκάδα.
(πηγή: www.in2life.gr, 14/2/2008)
Συγγνώμη» επισήμως στους Αβορίγινες
«Για την ταπείνωση και την αδικία στην οποία υποβάλαμε έναν υπερήφανο λαό και έναν υπερήφανο πολιτισμό ζητούμε συγγνώμη». Αυτή η φράση, μεταξύ άλλων, επρόκειτο να αναγνωσθεί σήμερα στη Βουλή της Αυστραλίας, σε μια ιστορική έκφραση μετάνοιας της πλειοψηφίας των λευκών εποίκων για τα δεινά που προκάλεσαν στους ιθαγενείς πληθυσμούς.
Η επίσημη συγγνώμη του νέου πρωθυπουργού Κέβιν Ραντ επρόκειτο να υιοθετηθεί από τη Βουλή, ενώ γιγαντοοθόνες είχαν στηθεί σε ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να παρακολουθήσει ο πληθυσμός την ιστορική αυτή συνεδρίαση. Προαναγγέλλοντας τη σημερινή δήλωση μετανοίας, για πρώτη φορά στην ιστορία άνοιξαν χθες τις εργασίες του αυστραλιανού Κοινοβουλίου Αβορίγινες με παραδοσιακές ενδυμασίες.
«Ζητούμε συγγνώμη για τους νόμους και τις πολιτικές διαδοχικών Κοινοβουλίων και κυβερνήσεων, που προξένησαν βαθύτατο πόνο και απώλειες στην ομάδα αυτή συμπατριωτών μας» αναφέρει η δήλωση.
Η συγγνώμη απευθύνεται στους 100.000 Αβορίγινες που, στην παιδική τους ηλικία, έπεσαν θύματα της πολιτικής βίαιης ενσωμάτωσης, καθώς εκπρόσωποι του αυστραλιανού κράτους τους αποσπούσαν βίαια από τις οικογένειές τους. Η πολιτική αυτή εφαρμόστηκε από το 1910 ώς και το 1970. Η συγγνώμη επεκτείνεται και «στις μανάδες και τους πατεράδες τους, τους αδελφούς και τις αδελφές, για την καταστροφή οικογενειών και τη διάλυση κοινοτήτων».
Η πολιτική αλλαγή του Νοεμβρίου, με την εκλογή του Eργατικού Κόμματος του Ραντ και την ήττα του Συντηρητικού Τζον Χάουαρντ έδωσε ώθηση στη συμφιλιωτική αυτή κίνηση. Ως τώρα, οι σχετικές προτάσεις προσέκρουαν στις αντιδράσεις της συντηρητικής κυβέρνησης.
Η Αυστραλία προστίθεται έτσι στον σύντομο κατάλογο των χωρών που έχουν ζητήσει επίσημα συγγνώμη από τις μειονότητες που καταπίεζαν. Το 1998, ο Καναδάς είχε ζητήσει συγγνώμη από τους Ινδιάνους, το 1992 η Νότια Αφρική είχε εκφράσει τη θλίψη της για τις πολιτικές του απαρτχάιντ, ενώ το αμερικανικό Κογκρέσο, το 1988 ζήτησε συγγνώμη όχι για τα όσα υπέστησαν οι Ινδιάνοι αλλά για τη φυλάκιση των Ιαπώνων της Αμερικής στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Αυστραλός πρωθυπουργός χαρακτήρισε την πρωτοβουλία του «νέα σελίδα στην ιστορία της λαμπρής ηπείρου μας» και μίλησε για μέλλον «στο οποίο το Κοινοβούλιο αποφασίζει ότι οι αδικίες του παρελθόντος δεν θα συμβούν ποτέ, ξανά».
Οι Αβορίγινες της Αυστραλίας ήταν κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες επί χιλιάδες χρόνια πριν από την άφιξη Βρετανών αποικιοκρατών στο Σίδνεϊ το 1788. Σήμερα, οι Αβορίγινες αριθμούν μόλις 450.000 ψυχές, επί συνόλου 21 εκατομμυρίων Αυστραλών. Είναι η φτωχότερη ομάδα της χώρας, ενώ εκπροσωπούνται σε δυσανάλογα υψηλά ποσοστά στο σωφρονιστικό σύστημα, στις λίστες των ανέργων και στη χορεία των αναλφάβητων. Το προσδόκιμο ζωής τους είναι 17 χρόνια μικρότερο από τον εθνικό μέσο όρο. Ο Αυστραλός πρωθυπουργός δεν συνόδευσε τη συγγνώμη με χορήγηση αποζημιώσεων, όμως ανακοίνωσε δέσμη μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του συνόλου της κοινότητας των Αβοριγίνων.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 14/2/2008)
