Τea at the Ritz:Το πιο exclusive τέιον του κόσμου

Αν έχετε προγραμματίσει να περάσετε τις γιορτινές σας μέρες στο Λονδίνο (μαζί με μερικές χιλιάδες των συμπατριωτών μας, μια που η πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας είναι ο κατ’ εξοχήν προσφιλής τόπος ολιγοήμερων αποδράσεων στο εξωτερικό για τους Έλληνες), ΜΗ διανοηθείτε να βάλετε στο πρόγραμμά σας να πιείτε το παραδοσιακό βρετανικό τσάϊ σας στο φημισμένο Ritz!

Καλά, θα αναρωτηθείτε αν δεν είχατε αυτή την εμπειρία, τι στην ευχή σερβίρουνε στο Ritz που έχει τόση ζήτηση; Τίποτα διαφορετικό από τα άλλα μεγάλα και ονομαστά tea rooms του Λονδίνου (Savoy, Claridges, Four Seasons κλπ), αλλά το κάνουν με τέτοια ιεροτελεστεία (πάντα χρησιμοποιώντας τις καλύτερες πρώτες ύλες) και άψογο (φλεγματικό θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε) σέρβις, που το έχουν κάνει θεσμό και σαν θεσμός έχει τους θιασώτες του (ιδίως όταν πρόκειται για μη βρετανούς)!

Πρώτα- πρώτα το απογευματινό tea service στο Ritz σερβίρεται στο εκπληκτικά ωραία διακοσμημένο Palm Court, στην είσοδο του μεγαλοπρεπούς ξενοδοχείου (από το διπλανό δρομάκι της Piccadilly Road). Αυτό από μόνο του λόγω των περιορισμένων διαστάσεων που έχει η αίθουσα, κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα.

Οι μάνατζερς του ξενοδοχείου έχοντας καταλάβει τι ”εργαλείο” marketing έχουν στα χέρια τους αποφάσισαν να προσφέρουν το tea time με... δόσεις, καθιερώνοντας τα sittings σε πέντε τον αριθμό, από τις 11:30 πμ, στις 1:30 μμ, 3:30 μμ, 5:30 μμ και τέλος στις 7:30 μμ όπου και προσφέρουν την παραλλαγή Champagne Afternoon Tea (τι κάνει ο κόσμος προκειμένου να κερδίσει άλλη μια... βάρδια)!

Αν καταφέρετε να κερδίσετε το πολυπόθητο reserve μεσοβδόμαδα, θα απολαύσετε το τσάϊ σας (με την προϋπόθεση ότι σας έβαλαν να καθήσετε στο Palm Court κι όχι στη διπλανή αίθουσα που είναι το μπαρ του ξενοδοχείου), υπό τους ήχους ενός καλού πιανίστα. Αν πάλι είσαστε τόσο τυχεροί που καταφέρατε να κλείσετε Σαββατοκύριακο, αντί για τον πιανίστα θα σας συνοδεύει στο τσάϊ σας η άρπα.

Οι κύριοι θα πρέπει να φορούν σακάκι (όχι απαραίτητα κοστούμι) ΚΑΙ γραβάτα, παπούτσια όχι τύπου ΝΙΚΕ και οι κυρίες να είναι αναλόγου κοσμίας εμφανίσεως.

Αν υποθέσουμε ότι είστε δύο άτομα (ακόμα και κάτι βρετανίδες απροσδιορίστου ηλικίας δεν πάνε ποτέ μόνες τους γιατί η εμπειρία απαιτεί συντροφιά), τότε (ανευ φιλοδωρήματος- υποτίθεται ότι αυτό περιλαμβάνεται στον λογαριασμό κατά την αγγλική πρακτική) ο λογαριασμός θα σας έρθει 34 λίρες Αγγλίας ανα κεφαλή, δηλ. κάπου 102 ευρω το ζευγάρι!

Τι παίρνετε λοπόν για τα 102 ευρω; Μια επιλογή από... δεκαοκτώ τύπους ποιοτικού τσαγιού (ΟΧΙ φακελάκια) μεταξύ των οποίων Russian Caravan, Orange Pekoe από την Κεϋλάνη (νυν Σρι Λάνκα), Lapsang Souchong Imperial (πλατύφυλλο μαύρο τσάϊ από την περιοχή Fujien της Κίνας που έχει ”καπνισθεί” πάνω από ξύλα πεύκου), Rose Congou, πάλι από την Κίνα που έχει ανακατευθεί με ροδοπέταλα μέχρι Μαροκινό τσάϊ από δυόσμο!

Εκεί θα... ”δώσετε τα ρέστα σας”. Το καλύτερο τσάι της αγοράς. Θα σας το σερβίρει ο φρακοφορεμένος σερβιτόρος (μάλλον Ιταλός και όχι Βρετανός, σύμφωνα με την τελευταία μας έρευνα αγοράς) και θα σας βάλει σε άλλη εποχή η όλη ιεροτελεστεία.

Φυσικά, το tea time περιέχει μεν τσάϊ αλλά η ειδοποιός διαφορά του με άλλους λαούς είναι το τι σερβίρουν οι βρετανοί ώστε να συνοδεύει το τσάϊ τους. Κι εδώ το στάνταρ μενού σε κάθε ξενοδοχείο και tea room που σέβεται το όνομά του περιλαμβάνει τουλάχιστον πέντε ”μερίδες” μικρά σάντουιτς (finger sandwiches, τα λένε). Είναι καπνιστού σολωμού, αυγό- μαγιονέζα-watercress, λεπτή φέτα καπνιστού χοιρινού, κοτόπουλου με μαγιονέζα και αγγούρι με ένα κρεμώδες τυρί.

Όλα αυτά δε σε αφράτες πάλλευκες φέτες ψωμιού. Μετά τα σάντουιτς, (συνεχίζετε εσείς να πίνετε το τσάϊ σας) έρχονται τα κατ’ εξοχήν βρετανικά παρασκευάσματα που είναι τα scones και τα clotted creams (περίπου 10.000 θερμίδες η μπουκιά- άντε, υπερβάλουμε!) που κατ’ ουσίαν (τα τελευταία) είναι παρασκευάσματα από το γάλα.

Τα scones είναι γευστικότατα φρεσκοψημένα μικρά κέϊκ με σταφίδες και μήλα (στη συγκεκριμένη παρουσίαση). Το clotted cream σερβίρεται με μαρμελάδα από φράουλα. Μετά (σε περίπτωση που ακόμα πεινάτε ή έχετε το τσάϊ μπροστά σας και το απολαμβάνετε) έρχονται διάφορα μικρά κέϊκ και κουλουράκια και μετά φρούτα με κρέμα γάλακτος.

Για να χωνέψετε, το πρόγραμμα του Ritz περιλαμβάνει το δικό του blend αμερικάνικου τύπου καφέ. Κι αυτό ήταν! Αν σας αρέσει το περιβάλλον, μετά που θα πληρώσετε μπορείτε να χαζέψετε (προσέξτε ποια λέξη χρησιμοποιήσαμε: ”χαζέψετε”) στο εντός του ξενοδοχείου ευρισκόμενο κοσμηματοπωλείο που κι αυτό είναι φημιστό για τα κοσμήματά δικής του παραγωγής. Σημειώστε πως συνήθως στο εσωτερικό του περνούν τύποι σαν τον... Μπιλ Γκέιτς).

Πάντως, αν θέλετε τη συμβουλή μας, μην απογοητευτείτε έτσι και σας πουν ”ελάτε του χρόνου”. Υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια. Για την πιο εύκολη κράτηση για ένα εξίσου καλό και παραδοσιακό τσάϊ, δοκιμάστε (χωρίς να κάνετε απαραίτητα κράτηση) το Four Seasons Hotel στην Hamilton Road προέκταση της Park Lane.

Λίγα λόγια για το The Ritz τώρα: Γιορτάζει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του και ο (τότε) ξενοδόχος Cesar Ritz που το άνοιξε, είχε και το ομώνυμο ξενοδοχείο στο Παρίσι (που σήμερα είναι ιδιοκτησίας του ιδιοκτήτη των Ηarrods), όπου έμεινε το τελευταίο της βράδυ η Πριγκίπισσα Νταϊάνα.

Το ξενοδοχείο είναι πανάκριβο για διαμονή (υπάρχουν όμως κι άλλα πιο ακριβά στο Λονδίνο) και αν παρεμπιπτόντως περάσετε το βράδυ σας εκεί, να σας πούμε ότι όσα γράψαμε πιο πάνω για το πόσο δύσκολο είναι να κάνετε κρατήσεις για το afternoon tea, ξεχάστε τα: οι ένοικοι του ξενοδοχείου έχουν προνομιακή αντιμετώπιση!

”Bon Viveur”
[The Ritz Hotel
150 Piccadilly
London W1J 9BR
Τηλέφωνο: 0044 207 493 8181]

(πηγή: www.in2life.gr)

Κάστρα που ζώνουν οι θρύλοι

Ιστορίες φαντασμάτων, τρόμου και ανατριχίλας.

Το μεσαιωνικό κάστρο Γκλάμις στην Αγγλία θεωρείται στοιχειωμένο από φαντάσματα.

Στο Λονδίνο ξεχωριστός και μακάβριος είναι ο τόπος εκτέλεσης του Γουίλιαμ Γουάλας, ήρωα της Σκοτίας – γνωστός από την ταινία Braveheart με τον Μελ Γκίμπσον

Στο κάστρο Carrickfergus στο Μπέλφαστ θρυλείται πως υπάρχει το φάντασμα της Helena Blunden, μιας υπηρέτριας που σκοτώθηκε πέφτοντας στο σκληρό έδαφος από τα σκαλιά του κτιρίου.

(πηγή: www.aboutgreece.gr)

Η αγορά του Σάλτσμπουργκ

Φημισμένο για την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρά του το Σάλτσμπουργκ, η πόλη του Μότσαρτ, είναι γνωστό στους απανταχού λάτρεις τού ευ ζην αλλά και τους "δεινούς shoppers".

Αν θέλετε η διακόσμηση του σπιτιού σας να είναι πραγματικά ξεχωριστή, μπορείτε να επισκεφθείτε το Salzburger Heitmatwerk, μεγάλο κατάστημα στη Residentzplatz. Αν τώρα είστε λάτρεις του παρελθόντος, ή τουλάχιστον των αντικειμένων παρελθουσών εποχών, δεν θα πρέπει να παραλείψετε το κατάστημα Katharina Baumgartner, όπου μπορείτε να βρείτε ασημικά αυστριακά και αγγλικά του 19ου αιώνα, αντικείμενα της βικτωριανής εποχής, όπως τα κουτιά για μπισκότα στην τιμή των 25.000 σελινίων (500.000 δρχ.) αλλά και έπιπλα τύπου biedermeier και jugendstil. Λίγο πιο κάτω, στο κατάστημα Jakob Graf von Moy, θα βρείτε ωρολόγια εποχής, των οίκων Cartier και Boucheron, χειρός και επιτραπέζια, όπως και βάζα Galle, οι τιμές των οποίων αρχίζουν από 16.000 σελίνια (350.000 δρχ.).

Στη συνέχεια μπορείτε να κάνετε μια στάση στο ζαχαροπλαστείο Furst στην Brodgasse, που ήταν το πρώτο το οποίο παρασκεύασε τα περίφημα Mozart Kungeln, τα σοκολατάκια. Μπορείτε ακόμη να πιείτε μια κούπα ζεστή σοκολάτα στο ιστορικό Cafe Tomaselli, στην Alter Markt, την πλατεία της παλαιάς αγοράς του Σάλτσμπουργκ. Στην πλευρά της πλατείας όπου οι άμαξες παραλαμβάνουν τους τουρίστες για τον γύρο της πόλης υπάρχει το μικροσκοπικό αλλά εξαιρετικό κατάστημα Jahn Markl: θα βρείτε δερμάτινα παλτά τα οποία μπορείτε να αγοράσετε ή να παραγγείλετε χωρίς επιπλέον επιβάρυνση στην τιμή και να παραλάβετε μετά από 48 ώρες. Το κατάστημα, το οποίο έχουν προτιμήσει πολλοί ευρωπαίοι ευγενείς, άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του στο κοινό το 1845. Θα βρείτε υπέροχα δερμάτινα παντελόνια ιππασίας αλλά και σακάκια σε κλασικά χρώματα.

Στην Alter Markt καταλήγει ο κατ' εξοχήν εμπορικός δρόμος του Σάλτσμπουργκ, η Getreidegasse. Εδώ υπάρχει το κατάστημα Blumen Doll όπου πωλούνται τα ωραιότερα στολίδια. Το κατάστημα βρίσκεται λίγα μέτρα από το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Μότσαρτ, το οποίο λειτουργεί ως μουσείο και μπορείτε να επισκεφθείτε.

Στην Getreidegasse υπάρχει και το Lochmann, κατάστημα που πωλεί αμπαζούρ ζωγραφισμένα στο χέρι και διακοσμητικά αντικείμενα από ξύλο και μπρούντζο της χαρακτηριστικής τεχνοτροπίας των Αλπεων.

Το κατάστημα Stassny είναι αντιπροσωπευτικό της μόδας του Σάλτσμπουργκ: ανδρικά σακάκια από καστόρι, κλασικά λόντεν και δερμάτινα παντελόνια καθώς και τυρολέζικα καπέλα με φτερά. Θα βρείτε επίσης και τα dirndl, τα παραδοσιακά μακριά γυναικεία τυρολέζικα φορέματα καθώς και λινά πουκάμισα.

Στον αριθμό 8 της Getreidegasse σάς περιμένει το Roittner, το κατάστημα με τα ωραιότερα είδη για το σπίτι. Το Roittner όμως είναι κυρίως γνωστό για τα χειροποίητα πορσελάνινα σερβίτσια Gmunden, τα οποία κατασκευάζει από το 1903 η Gmunden Keramik επιχείρηση σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από το Σάλτσμπουργκ. Οι τιμές εργοστασίου των σερβίτσιων είναι ίδιες με αυτές των καταστημάτων.

Αλλάζοντας κατεύθυνση και αφήνοντας την πολύβουη Getreidegasse μπορείτε να προχωρήσετε προς την Burgerspitalplatz στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Εκεί θα συναντήσετε την Badergasse, όπου υπάρχει το Lachner Alte Bauernmobel: ξεχωριστά ξύλινα αντικείμενα, πραγματικά έργα τέχνης. Την προσοχή σας ενδεχομένως θα προσελκύσουν παλαιά τυρολέζικα έπιπλα του 17ου και του 19ου αιώνα: ντουλάπες ζωγραφισμένες στο χέρι, αλλά και ερμάρια και σεντούκια.

Στην κοντινή Burgerspitalgasse αξίζει να επισκεφθείτε το κατάστημα με αντίκες R& R Schubert: είναι ο παράδεισος των πορσελάνινων σερβίτσιων Meissen των αρχών του 20ού αιώνα. Υπάρχουν όμως και καινούργια πορσελάνινα πιάτα Meissen σε λογικές τιμές.

Για τους λάτρεις του κυνηγιού είναι απαραίτητη μια στάση στο οπλοπωλείο Dschulnigg στην Griesgasse. Στο ισόγειο του καταστήματος θα βρουν όπλα κάθε τύπου, ενώ στον πρώτο όροφο υπάρχουν όλα τα είδη κυνηγετικού εξοπλισμού. Οι συλλέκτες παλαιών χαρτών και γραμματοσήμων θα πρέπει να επισκεφθούν το κατάστημα Peter Matern στη Linzergasse..

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Λέσβος Αϊβαλί Πέργαμος

Ελλάδα: Στέφανος Στεφανίδης
Τουρκία: Δημήτρης Πλουμίδης
ISBN: 960-8362-33-4
Αρ. σελίδων: 616

Λέσβος, Αϊβαλι, Πέργαμος.... Η Λέσβος με ιστορία εκατονταετιών, σωστή κιβωτός του πολιτισμού και της ελληνικότητας του Αιγαίου, συναρπάζει με τα όμορφα τοπία, τους παραδοσιακούς οικισμούς, τα μνημεία, το μοναδικό απολιθωμένο δάσος, τη λαϊκή παράδοση, τις γεύσεις και τους φιλόξενους κατοίκους. Πρόκειται για ένα τόπο που τραγούδησε τον έρωτα και τη ζωή με όλους τους τρόπους.
Είναι στα ακρογιάλια της που φέρνουν οι ζέφυροι και τα κύματα του Αιγαίου το κεφάλι και τη λύρα
του αοιδού Ορφέα.

Η περιήγηση μετά τους ελαιώνες, τα πευκοδάση, τα μοναστήρια, τα κάστρα και τις κρυστάλλινες
θάλασσες συνεχίζεται στη μικρασιατική Αιολία, τη φυσική και πολιτιστική, ενδοχώρα της Λέσβου,
στις Κυδωνιές των αρχαίων Ελλήνων, στο Αϊβαλί και τα Μοσχονήσια του Φώτη Κόντογλου.
Μετά ακολουθεί το ιστορικό Αδραμύττιο και η Άσσος. με την ακρόπολή της και τον περίφημο ναό της
Αθηνάς, που αγναντεύει αιώνες τώρα τη Λέσβο, τη Μήθυμνα και τον Λεπέτυμνο.

Στη συνέχεια επιστρέφουμε στο Δικελί και την Πέργαμο, με την αξεπέραστης πρωτοτυπίας
και ομορφιάς ακρόπολη της και το Ασκληπιείο, έναν από τους πιο σημαντικούς τόπους της θεραπείας
και της ιατρικής στους χρόνους της αρχαιότητας. Ακολουθεί το Τσανταρλί και το Αλήαγα, τόπος της αρχαίας Πιτάνης, της Ελαίας και της Μαρίνας.

Στο τέλος το ταξίδι μας κλείνει με την Κύμη, τη μεγίστη των Αιολικών και αρίστη μητρόπολη του Στράβωνα.

Κούβα

Στο νησί του Φιντέλ Κάστρο και του Τσε Γκεβάρα, στην πατρίδα του κεφιού και του χορού, θα ζήσετε μοναδικές εμπειρίες!

Το μεγαλύτερο νησί της Καραϊβικής, με την τροπική φύση του και τις υπέροχες παραλίες του, ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Από τότε μέχρι σήμερα οι Κουβανοί εξακολουθούν να είναι περήφανοι όχι μόνο για την καταγωγή τους, αλλά και επειδή το νησί τους έγινε και τόπος προσέλευσης χιλιάδων τουριστών από όλο τον κόσμο.

Γνωριμία με την πόλη
Φτάνετε στην Αβάνα, την πρωτεύουσα της Κούβας, η οποία είναι χωρισμένη σε τρεις περιοχές: στη Χαμπάνα Βιέχα (παλιά πόλη), το Βεδάδο (με τις μεγαλοπρεπείς επαύλεις και τους φοίνικες) και το Μιραμάρ (μοντέρνο προάστιο με καλά εστιατόρια). Πρόκειται για μια όμορφη πόλη, η οποία όμως βρίσκεται σε μεγάλη παρακμή λόγω του οικονομικού εμπάργκο των ΗΠΑ. Πολλά από τα κτίρια μοιάζουν ετοιμόρροπα, διατηρούν ωστόσο το αρχιτεκτονικό τους στυλ. Φυσικά, σε κάθε βήμα σας θα συναντάτε τις τεράστιες αφίσες με το πρόσωπο του Τσε Γκεβάρα, του εθνικού ήρωα της Κούβας (που όμως καταγόταν από τη Βολιβία). Μην παραλείψετε να κάνετε μία επίσκεψη στο Μουσείο της Επανάστασης και στο Μουσείο της Πόλης. Θα ενημερωθείτε για την πλούσια ιστορία της.

Νοικιάστε αυτοκίνητο για να μπορέσετε να κάνετε έναν καλό γύρο. Είναι η καλύτερη λύση αφού οι αποστάσεις είναι πολύ μεγάλες και η συγκοινωνία ανεπαρκής. Η μόνη περιοχή που μπορείτε να δείτε περπατώντας είναι η Χαμπάνα Βιέχα. Έντονα είναι τα κατάλοιπα της αποικιοκρατίας στην αρχιτεκτονική. Κατά τους περιπάτους σας στην παλιά Αβάνα θα περάσετε οπωσδήποτε από τους παράλληλους δρόμους Ομπίσμπο και Ο' Ράιλι για να φτάσετε στην επιβλητική Πλάσα ντε λα Κατεντράλ. Μια ωραία βόλτα θα κάνετε και στο αριστοκρατικό Βεδάδο, όλοι οι δρόμοι του οποίου οδηγούν στην πολυσύχναστη παραλιακή λεωφόρο Μαλεκόν. Στο Μιραμάρ, που θυμίζει αμερικανική μεγαλούπολη, θα γνωρίσετε το σύγχρονο πρόσωπο της Κούβας. Για μπάνιο θα πάτε φυσικά στη Σάντα Μαρία ντελ Μαρ, τη διάσημη πλαζ της Αβάνας, μόλις είκοσι λεπτά από την πόλη. Είναι πολυσύχναστη και πανέμορφη.

Σαντιάγκο ντε Κούμπα
Αφήνοντας πίσω σας την Αβάνα, μην παραλείψετε μία επίσκεψη στο Σαντιάγκο ντε Κούμπα, τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του νησιού. Θαυμάστε τα αξιοθέατά της και ειδικά το Κάστρο Σαν Πέντρο ντε λα Λούκα και το σπίτι του Βελάσκεθ. Φτάνοντας στο τουριστικό Βαραδέρο (130 χλμ. από την Αβάνα) θα εντυπωσιαστείτε από την ακρογιαλιά του, την ψιλή κάτασπρη άμμο, τα φοινικόδεντρα και τα ζαφειρένια, πεντακάθαρα (αλλά πολύ ζεστά, όπως σε όλη την Κούβα) νερά. Μοιάζει στην κυριολεξία με ζωγραφιά! Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται η καλύτερη πλαζ του νησιού.

(πηγή: www.7merestv.gr, 14/9/2007)

Κούβα

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
Ενα ταξίδι στην Κούβα ξεκινά με μια επίσκεψη στην κουβανική πρεσβεία στην Αθήνα, που βρίσκεται στην οδό Σοφοκλέους 5 στη Φιλοθέη. Η τουριστική βίζα εκδίδεται επί τόπου, αρκεί ο ταξιδιώτης να έχει μαζί του δύο φωτογραφίες ταυτότητας. Πέρα όμως από αυτό, το ταξίδι στη μακρινή Καραϊβική χρειάζεται μια ιδιαίτερη προπαρασκευή.
Οπως βεβαιώνει και η Υγειονομική Υπηρεσία, το ταξίδι στην Κούβα δεν προϋποθέτει εμβολιασμούς. Αν και τα μεγάλα ξενοδοχεία, όπως το "Νασιονάλ", διαθέτουν πλήρως εφοδιασμένα φαρμακεία, όπου όλα πληρώνονται σε δολάρια, καλό είναι, δεδομένων των ελλείψεων, να ξεκινήσει κανείς προετοιμασμένος, παίρνοντας μαζί του τα φάρμακα που συνήθως του είναι απαραίτητα. Απαξ και φθάσει πάντως κανείς στην Αβάνα, συνιστάται αυστηρά να αποφεύγει το νερό της βρύσης (άρα και τα παγάκια) καθώς και τα ωμά φρούτα και λαχανικά, γιατί το υδροδοτικό δίκτυο δεν είναι σε καλή κατάσταση και υπάρχει κίνδυνος ηπατίτιδας. Εμφιαλωμένο νερό μπορείτε εύκολα να προμηθευτείτε. Σε ό,τι αφορά τη διατροφή, καλό είναι να προτιμάτε τα ψητά ή βραστά φαγητά.

ΤΡΟΠΙΚΗ ΖΕΣΤΗ ΚΑΙ ΒΡΟΧΕΣ
Αν και εμείς δεν αντιμετωπίσαμε τέτοια προβλήματα, οι περισσότεροι ταξιδιωτικοί οδηγοί συνιστούν να έχει κανείς μαζί του φάρμακα για τη διάρροια (γνωστή στις χώρες της Λατινικής Αμερικής ως "turista"), καθώς και αλοιφές που να προστατεύουν από τα τσιμπήματα των κουνουπιών. Οσοι πάντως συνηθίζουν να παίρνουν μαζί τους ηλεκτρικές συσκευές που απωθούν τα κουνούπια, ας λάβουν υπόψη τους ότι η τάση του ρεύματος στην Κούβα είναι 110 βολτ, όπως στις Ηνωμένες ΠολιτείεςΩ έτσι, οι σιτρονέλες ή σκευάσματα όπως το Αουτάν μπορεί να αποδειχθούν πρακτικότερα.
Το κλίμα της Κούβας είναι τροπικό. Ο ήλιος γενικά δεν αστειεύεται, άρα καλό είναι ακόμη και εκείνοι που έχουν σκούρο δέρμα να έχουν μαζί τους αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας. Η εποχή της ξηρασίας διαρκεί από τον Νοέμβριο ως τον Μάιο και, σύμφωνα με τους ντόπιους, αυτοί είναι και οι καλύτεροι μήνες προκειμένου να επισκεφθεί κανείς το νησί. Από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο είναι η εποχή των βροχών, που είναι καταρρακτώδεις, διαρκούν συνήθως λίγο και σημειώνονται στην αρχή του καλοκαιριού. Οι μήνες αυτοί χαρακτηρίζονται από υψηλές θερμοκρασίες και κυρίως υγρασία. Η Κούβα δεν προσφέρεται ιδιαίτερα για ανθρώπους με αναπνευστικά προβλήματα.

ΜΕ ΤΟ ΡΕΖΕΡΒΟΥΑΡ ΓΕΜΑΤΟ
Σε ό,τι αφορά τη διαμονή, τα περισσότερα από τα ξενοδοχεία της Αβάνας είναι σε καλή κατάσταση. Το "Πλάσα" και το "Ινγκλατέρα" βρίσκονται στο κέντρο της Χαμπάνα ΒιέχαΩ αμφότερα είναι αναπαλαιωμένα. Πολύ κοντά βρίσκεται και το ξενοδοχείο "Σεβίλια", ενώ ιστορικό ξενοδοχείο είναι και το "Νασιονάλ" (που όμως είναι ακριβότερο), επάνω σχεδόν στο Μαλεκόν με θέα τη θάλασσα. Αν τα παραπάνω ξενοδοχεία ικανοποιήσουν αισθητικά τις απαιτήσεις σας, μην περιμένετε να συμβεί το ίδιο και με τις υπηρεσίες που προσφέρουν. Με μισθούς των 120 πέσος (μόλις έξι δολάρια) τον μήνα, οι κουβανοί υπάλληλοι στερούνται συνήθως κινήτρων για να εργαστούν σκληρότερα. Στο ωραίο πάτιο του "Νασιονάλ" οι σερβιτόροι δεν έρχονται αν δεν τους φωνάξει κανείς ενίοτε μάλιστα δεν έρχονται ακόμη και αν τους φωνάξει. Από το ξενοδοχείο μπορεί κανείς να κάνει τηλεφωνήματα υπεραστικά και (με λιγότερη ή περισσότερη δυσκολία) αστικά. Κοστίζουν όμως αρκετά δολάρια.
Σε ό,τι αφορά τη διακίνηση στην Κούβα, υπάρχουν περισσότερες λύσεις. Αν θέλετε να κυκλοφορήσετε στην ενδοχώρα, καλό είναι να νοικιάσετε αυτοκίνητο. Ενα τζιπ είναι η καλύτερη λύση, τα περισσότερα όμως από αυτά που νοικιάζουν (προς 70 περίπου δολάρια ημερησίως συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας) οι τοπικές εταιρείες δεν είναι σε καλή κατάσταση, γι' αυτό καλό είναι να μην τα οδηγείτε στο όριο των δυνατοτήτων τους. Βενζίνη υπάρχει, αλλά αν ταξιδεύετε έξω από την Αβάνα καλό είναι να έχετε γεμάτο ρεζερβουάρ, γιατί τα πρατήρια των εθνικών δρόμων έχουν καμιά φορά έλλειψη.

ΠΕΙΡΑΤΙΚΑ ΤΑΞΙ ΚΑΙ ΟΤΟΣΤΟΠ
Μέσα στην Αβάνα τα ταξί που είναι μόνο για τουρίστες (έχουν την ένδειξη "Touristaxi") κοστίζουν λίγο (δύο ή τρία δολάρια μέσα στην πόληΩ 15 ως το αεροδρόμιο) και είναι πρακτικά. Παρ' όλα αυτά δύσκολα θα αποφύγετε τον πειρασμό (ιδίως βράδυ) να πάρετε ένα πειρατικό ταξί. Τα παλιά αμερικανικά αυτοκίνητα του '50 αγκομαχούν στον δρόμο και κάθε φορά που σταματούν νομίζει κανείς ότι δεν θα ξαναξεκινήσουν, αλλά η Αβάνα φαίνεται πολύ διαφορετική μέσα από τα ραγισμένα τζάμια και τα ξεχαρβαλωμένα εσωτερικά τους. Λάβετε, πάντως, υπόψη σας ότι είναι παράνομο να βρίσκεται ξένος σε αυτοκίνητο κουβανικό (το αντίστροφο επιτρέπεται, εξ ου και οι Κουβανοί κάνουν συστηματικά οτοστόπ).

Η Αβάνα είναι γενικά ασφαλής, δεδομένης και της έντονης αστυνόμευσης. Καλό είναι πάντως να βρίσκεται κανείς σε εγρήγορση, να φροντίζει να μη φαίνονται τα χρήματά του και γενικά να προσέχει. Στις παραλίες μη διανοηθείτε να μπείτε στο νερό αφήνοντας πίσω τα πράγματά σαςΩ ένας από την παρέα θα πρέπει να μένει κάθε φορά πίσω. Το ίδιο ισχύει και για τα ανοιχτά αυτοκίνητα. Ολες οι συναλλαγές είναι σε δολάρια, καλό είναι δε να φύγετε έχοντας τα χρήματά σας σε μικρά χαρτονομίσματα. Πέσος κανονικά μπορεί να μη δείτε και καθόλου, ενώ για ρέστα μπορεί να σας δώσουν τα λεγόμενα "πέσος κονβερτίρες" που στην Κούβα έχουν ακριβώς την ίδια αξία με τα δολάριαΩ φροντίστε μόνο να τα χρησιμοποιήσετε προτού φύγετε από το νησί. Πιστωτικές κάρτες είναι δεκτές, αρκεί να μην έχουν εκδοθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες (πρόβλημα υπάρχει κυρίως με την American Express και την Diners). Οι ντόπιοι (ιδίως αν νοικιάσετε αυτοκίνητο ή προπληρώσετε εγγύηση για το ξενοδοχείο) έχουν την "αθώα" τάση να σας δίνουν λευκά vouchers να υπογράψετε, κάτι που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δεχθείτε. Γενικά οι συναλλαγές απαιτούν προσοχή, ενίοτε δε οι τιμές είναι "τσιμπημένες" και επιβάλλεται διαπραγμάτευση.

Η ΩΡΑΙΟΤΕΡΗ ΘΕΑ ΤΗΣ ΑΒΑΝΑΣ
Οπως προαναφέρθηκε, αν περιμένετε υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, η Κούβα δεν είναι για σας. Το ίδιο ισχύει και γι' αυτούς που αγαπούν το φαγητό. Μπορείτε πάντως να φάτε στα εστιατόρια των περισσότερων μεγάλων ξενοδοχείων. Η ωραιότερη θέα της Αβάνας (ιδίως αν έχει βρέξει) είναι από το εστιατόριο του "Σεβίλια", που βρίσκεται στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου. Μπορείτε επίσης να δειπνήσετε στο "Σεσίλια" ή στο "Ελ Αλχίμπε" στο ΜιραμάρΩ αμφότερα τα εστιατόρια ανήκουν σε ισπανική εταιρεία. Οι τιμές είναι μεταξύ 20 και 30 δολαρίων το άτομο. Αλλη λύση είναι τα μικρά ιδιωτικά εστιατόρια, τα περίφημα paladares, όπου στο ένα τρίτο της τιμής μπορείτε να γευθείτε αστακό και διάφορα εξαίσια τοπικά εδέσματα. Ο καλύτερος τρόπος να τα βρείτε είναι να σας τα συστήσει κάποιος ΚουβανόςΩ αργά ή γρήγορα η ευκαιρία θα σας δοθεί.
Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα να αγοράσετε στην Κούβα. Αν και θα σας το προτείνουν αναρίθμητες φορές, αποφύγετε να αγοράσετε πούρα από τη μαύρη αγορά: η ποιότητα είναι κακή. Στα κρατικά πρατήρια θα βρείτε ό,τι πούρα θέλετε στο 1/3 ή ακόμη και στο 1/6 των αθηναϊκών τιμώνΩ συνήθως, όσο ακριβότερα είναι τα πούρα τόσο ευνοϊκότερη η αναλογία. Αποφύγετε, πάντως, τα μαγαζιά των ξενοδοχείων (που είναι ακριβότερα και έχουν συχνά ελλείψεις) αλλά και το αεροδρόμιο, όπου οι τιμές είναι διπλές.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Παραγουάη

Λένε ότι στην Παραγουάη οι τουρίστες είναι πιο σπάνιοι και από τα τζάγκουαρ και πως οι Παραγουανοί είναι ό,τι πιο σημαντικό θα συναντήσει κάποιος σε αυτή τη χώρα. Ισως είναι από τα λίγα κράτη που μπορεί κανείς τόσο εύκολα να αφομοιωθεί στον πληθυσμό και να ζήσει ως ντόπιος, ξεχνώντας ότι είναι τουρίστας. Εμπειρία μοναδική.

Πολλοί στην Ελλάδα μπερδεύουν την Παραγουάη με την Ουρουγουάη. Και οι δύο χώρες ανήκουν στην Νότια Λατινική Αμερική. Ισως μόνο η κατάληξη του ονόματός τους να είναι το πιο κοινό τους στοιχείο. Η Παραγουάη είναι ο φτωχός αδελφός, απομονωμένος σε μια σχετικά έρημη γη, χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα. Οι δύο αυτές χώρες, ούτε καν συνορεύουν μεταξύ τους.

Το μέγεθoς της Παραγουάης είναι μεγαλύτερο κατά 4 φορές από την Ελλάδα και κατοικούν περίπου 6 εκατομμύρια πολίτες.

Οι στενοί δρόμοι είναι γεμάτοι εκκλησάκια. Σημάδια τροχαίων δυστυχημάτων. Από τα σύνορα με τη Βραζιλία ή την Αργεντινή προς την ενδοχώρα κυριαρχούν σπιτάκια με έντονα λαχανί και φούξια χρώματα. Χαμηλοτάβανα. Αν κρεμάσει κανείς τη λάμπα στο ταβάνι θα τον φέγγει στον ώμο. Οι αυλές ολόκληρα τετράγωνα. Άπλα. Μπόλικος χώρος για όλους.

Ο ήλιος το μεσημέρι δεν υποφέρεται. Ολοι κάτω από σκιές. Αιώρες σαν γεμάτα κουκούλια κουνιούνται πέρα δώθε σε κάθε αυλή. Σιέστα. Κανείς δεν βιάζεται. Νωχελικοί οι ρυθμοί.

Η Παραγουάη φημίζεται για τη διαφθορά της. Χρόνια υπέφερε από δικτατορικό καθεστώς. Πριν περίπου δέκα χρόνια το κράτος κατέρρευσε οικονομικά, πολλές τράπεζες έκλεισαν και χιλιάδες Παραγουανοί έχασαν τις οικονομίες τους. Σήμερα το βασικό μηνιάτικο δεν ξεπερνά τα 200 δολάρια.

Είναι περήφανος λαός, με πολλές σημαίες στους δρόμους και στα σπίτια τους. Καταλαβαίνει εύκολα κανείς ότι τα χρήματα δεν τους περισσεύουν. Εδώ και ένα χρόνο περισσότεροι από 200.000 Παραγουανοί άρχισαν να εγκαταλείπουν τη χώρα με προορισμό την Ισπανία. Το κύμα μετανάστευσης αρχίζει να μεγαλώνει. Περίπου ένα εκατομμύριο κατέφυγαν στην Αργεντινή.

Η Ασουνσιόν, η πρωτεύουσα της χώρας, έχει αξιοθέατα τα οποία μια μέρα είναι αρκετή για να τα επισκεφτεί κανείς. Όλα είναι στο κέντρο της πόλης. Ο ποταμός Παραγουάη βρίσκει ένα μέρος της όπου υπάρχει και το λιμάνι. Ποταμόπλοια έχουν δρομολόγια για άλλες πόλεις της χώρας. Μικρά καραβάκια, κάτι σαν πλεούμενα ταξί σε μεταφέρουν στην αντίπερα όχθη, σε κάποια νησάκια. Μια βόλτα αξίζει ως εμπειρία.

Παλιά αυτοκίνητα και χαρακτηριστικά θορυβώδη αστικά συνθέτουν το κυκλοφοριακό που όμως δεν παραπέμπει σε μεγαλουπόλεις.

Λίγο έξω από το κέντρο υπάρχει η αγορά τους. Εκατοντάδες μικρά μαγαζάκια όπου βρίσκεις τα πάντα. Παραπέρα θα συναντήσεις και σύγχρονα εμπορικά κέντρα στα ευρωπαϊκά πρότυπα με σούπερ μάρκετ και αντιπροσωπείες για μερσεντές και Πόρσε.

Στο κέντρο, σε κάθε γωνία, υπάρχει ένας πάγκος όπου πουλάνε διάφορα φρέσκα βότανα τα οποία στουμπίζουν και χρησιμοποιούνται για το "τερερέ". Κάτι σαν κρύο τσάι που σερβίρεται σε ειδικές ξύλινες κούπες και πίνεται με μεταλλικό καλαμάκι. Οι Παραγουανοί είναι περήφανοι και φανατικοί του τερερέ. Επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι είναι από τα καλύτερα ροφήματα στον κόσμο.

Αντιθέτως η κουζίνα της Παραγουάης δεν έχει να επιδείξει κάτι το ιδιαίτερο. Περιορισμένες οι επιλογές. Γεύσεις που δεν ενθουσιάζουν.

Δύο είναι οι επίσημες γλώσσες. Τα γκουαρανί, δηλαδή η γλώσσα των ινδιάνων και τα ισπανικά. Και οι δύο διδάσκονται στα σχολεία. Το 95% του πληθυσμού είναι mestizos, δηλαδή μείξη Γκουαρανί και Ισπανών.

Το νόμισμά τους είναι το Γκουαρανί. Περίπου 6.600 γκουαρανί είναι ένα ευρώ. Η ζωή φαίνεται να είναι φθηνότερη κατά τρεις φορές από ό,τι στην Ελλάδα.

Γκουαρανί ονομάζονται οι ιθαγενείς. Κύριο χαρακτηριστικό τους η ευγένεια και η φιλοξενία τους κάτι που δεν είχαν οι άλλες φιλές των ινδιάνων. Ετσι οι πρώτοι ευρωπαίοι κατακτητές βρήκαν πρόσφορο έδαφος σε αυτή τη χώρα και άρχισαν έπειτα τις εξορμήσεις τους στις γύρω περιοχές. H Ασουνσιόν θεωρείται ως η μητέρα των πόλεων στη νότια Λατινική Αμερική. Για παράδειγμα το Μπουένος Αιρες χτίστηκε αργότερα.

Φιλόξενοι και ευγενικοί εξακολουθούν να είναι και οι κάτοικοι αυτής της χώρας σήμερα. Οι περισσότεροι από αυτούς, το 65% των πολιτών, είναι νέοι μέχρι 35 χρόνων. Το 39% είναι κάτω των 14.

Πριν περίπου 150 χρόνια η χώρα γνώρισε έναν από τους πιο καταστροφικούς πολέμους. Αυτόν τη τριπλής συμμαχίας. Η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ουρουγουάη, εναντίον της Παραγουάης. Όταν τελείωσε, το 70% των ανδρών της Παραγουάης είχε σκοτωθεί. Μάλιστα στην τελευταία μάχη επειδή δεν υπήρχαν άλλοι στρατιώτες, δωδεκάχρονα παιδιά έβαλαν τις στολές των πατεράδων τους, ζωγράφισαν μουστάκια για να φαίνονται μεγάλοι από μακριά και πολέμησαν. Στη μάχη αυτή σκοτώθηκαν τα τελευταία 2.000 αγόρια της χώρας. Ηταν 16 Αυγούστου. Αυτή η μέρα είναι αφιερωμένη στα παιδιά. Κάθε χρόνο θυμούνται την ηρωική τους προσπάθεια. Τα παιδιά εδώ είναι οι ήρωες και από ό,τι φαίνεται και από τον πληθυσμό της χώρας, είναι και η ελπίδα της Παραγουάης για ένα καλύτερο μέλλον.

Οι διαδρομές στην Παραγουάη γίνονται μόνο με λεωφορεία. Τα περισσότερα είναι παλιά και με ελλιπή συντήρηση. Πολλοί δρόμοι είναι σε κακή κατάσταση. Ο σιδηρόδρομος δεν λειτουργεί πια. Η υποδομή για τους τουρίστες είναι υποτυπώδης, ελάχιστες οι διαθέσιμες πληροφορίες.

Δυτικά, στα σύνορα με τη Βολιβία, βρίσκεται η περιοχή Τσάκο. Μια αχανής και άγονη έκταση που καλύπτει το 60% της χώρας και μένει μόλις το 2% του πληθυσμού. Η πιο μεγάλη πόλη εκεί είναι η Filadelfia. Χαρακτηριστικό της ότι οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν Γερμανικά. Εκεί βρήκαν καταφύγιο οι Μενονίτας, θρησκευτική αίρεση αφοσιωμένη πιστά στη Βίβλο.

Η περιοχή φημίζεται και για το Transchaco Rally. Πρόκειται για το δεύτερο σε δυσκολία ράλι μετά το Παρίσι- Ντακάρ (www.transchacorally.com.py).

Η βορειότερη πόλη της Παραγουάης είναι η Κονσεπσιόν. Χτισμένη δίπλα στον ποταμό Ρίο Παραγουάη. Πόλη με όμορφα σπίτια, πλακόστρωτους δρόμους και μπόλικο κοκκινόχωμα. Ζουν περίπου 50.000 κάτοικοι από τους οποίους το μεγαλύτερο ποσοστό είναι νέοι μέχρι 37 χρόνων.

Κάποτε ήταν ένα από τα πλουσιότερα λιμάνια. Τα ποταμόπλοια πήγαιναν και έρχονταν γεμάτα εμπορεύματα. Συνδέει την πρωτεύουσα με τη Βραζιλία. Ακόμη και σήμερα τα ποταμόπλοια συνεχίζουν τα δρομολόγιά τους, αλλά μόλις μια φορά την εβδομάδα.

Οι περισσότεροι που έχουν βρεθεί στην Παραγουάη έχουν επισκεφθεί είτε την Θιουδάδ ντελ Εστε στα σύνορα με τη Βραζιλία είτε την Ενκαρναθιόν δίπλα στην Αργεντινή. Και οι δύο πόλεις, ανατολικά και νότια της χώρας, φημίζονται για τις πολύ φθηνές ηλεκτρονικές συσκευές. Περίπου 60.000 πολίτες περνούν καθημερινά τα σύνορα για να κάνουν τις φθηνές αγορές τους στο έδαφος της Παραγουάης.

Δίπλα στην Encarnacion, στο χωριό Τρινιδάδ, υπάρχει ο παλαιότερος αρχαιολογικός χώρος της Παραγουάης. Jesuit Missions. Τα ερείπια μιας πόλης - εκκλησίας όπου το 1763 ιεραπόστολοι ανέλαβαν το έργο του εκπολιτισμού των ινδιάνων της περιοχής. Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα είναι υπό την προστασία της UNESCO και χαρακτηρίζεται από ένα παράξενο ρεκόρ. Εχει τους λιγότερους επισκέπτες μουσείων στον κόσμο. Περίπου 100 τουρίστες το μήνα.

Σε αυτόν τον αρχαιολογικό χώρο ότι πωλείται μόνο ένα βιβλίο σχετικά με την ιστορία της περιοχής, το οποίο έχει στο εξώφυλλό του τον Παρθενώνα. Ο τίτλος του: "Οι Γκουαρανοί και η Πολιτεία του Πλάτωνα". Όπως εξήγησε ο ξεναγός, "οι Jesuits είχαν ως μοντέλο της κοινωνίας την Πολιτεία του Πλάτωνα. Την είχαν εφαρμόσει κατά γράμμα?".

(πηγή: www.forthnet.gr)

Έξυπνες αγορές κοσμημάτων

Τυρκουάζ: Η γνωστότερη απάτη που γίνεται στο τυρκουάζ είναι ότι επικαλύπτεται με μια στρώση από ειδικό πλαστικό βερνίκι για περισσότερη ανθεκτικότητα. Γι' αυτό ζητήστε βεβαίωση για τη γνησιότητα της πέτρας.

Κεχριμπάρι: Στη Ρωσία καθώς και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν θα το βρείτε να πωλείται στον δρόμο, όπως συμβαίνει στη χώρα μας. Για να καταλάβετε αν η πέτρα είναι αληθινή σηκώστε την ψηλά και παρατηρήστε στο φως αν κάνει "νερά". Οσο περισσότερες παράλληλες γραμμές διακρίνετε τόσο το καλύτερο.

Νεφρίτης: Το πετράδι αυτό με το χαρακτηριστικό πράσινο χρώμα "μιλάει" από μόνο του όσον αφορά την αυθεντικότητά του. Αγγίξτε το. Η γνήσια πέτρα είναι κρύα, ενώ αν είναι πλαστική είναι ζεστή.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Τα λουτρά της Μακεδονίας

Σε ελκυστικούς προορισμούς όχι μόνο για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας αλλά και για τους νέους που αναζητούν ημέρες ξεκούρασης και αναζωογόνησης, αναδεικνύονται τα τελευταία χρόνια οι λουτροπόλεις που "φιλοξενούνται" σε διάφορες περιοχές της Μακεδονίας.

Η συνεχής βελτίωση που παρατηρείται, τόσο σε επίπεδο εγκαταστάσεων, όσο και σε επίπεδο υπηρεσιών, "μαγνητίζει" ολοένα και περισσότερους νέους να επισκεφθούν περιοχές που η φύση τις έχει "προικίσει" με ιαματικές πηγές.

Βεβαίως, ακόμη και σήμερα, την τιμητική τους κατά τη λεγόμενη "λουτρική περίοδο" (Ιούνιο-Οκτώβριο) έχουν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας τα οποία επισκέπτονται τις λουτροπόλεις, κυρίως για θεραπευτικούς λόγους, γνωρίζοντας πολύ καλά τις ευεργετικές ιδιότητες των ιαματικών νερών. Οι νεότεροι προτιμούν τις λουτροπόλεις τους υπόλοιπους μήνες, ενώ τους καλοκαιρινούς περιορίζονται σε εξορμήσεις του Σαββατοκύριακου.

Το "προφίλ" των λουτροπόλεων της Μακεδονίας:

Νομός Πέλλας
Λουτρά Λουτρακίου ή Πόζαρ
Ακόμη και με τον υδράργυρο να βρίσκεται υπό το μηδέν, οι επισκέπτες απολαμβάνουν τις βουτιές τους, αφού η θερμοκρασία του νερού αγγίζει τους 37 βαθμούς Κελσίου. Περίπου 800.000 άτομα επισκέπτονται κάθε χρόνο το Πόζαρ. Προέρχονται από την Ελλάδα και από γειτονικές χώρες (Βουλγαρία, ΠΓΔΜ, Ρουμανία) και καλύπτουν όλες τις ηλικιακές ομάδες. Στη λουτρόπολη λειτουργούν ξενώνες δυναμικότητας 200 κλινών με τις τιμές των δωματίων να κινούνται κοντά στα 40 ευρώ. Η λουτρόπολη διαθέτει δύο υδροθεραπευτήρια που περιλαμβάνουν δέκα κλειστές πισίνες και μια εξωτερική.

Νομός Σερρών
Λουτρά Αγκίστρου
Δίπλα στο παλιό πέτρινο κτίσμα (χαμάμ) υπάρχει ξενοδοχείο, δυναμικότητας 14 δωματίων, που το διαχειρίζεται η Κοινοτική Επιχείρηση. Μόνο τα Σαββατοκύριακα, οι επισκέπτες ανέρχονται περίπου σε 500. Το 90% των επισκεπτών είναι ηλικίας 18 έως 40 ετών και επιλέγουν την περίοδο από Σεπτέμβριο μέχρι και Μάρτιο για να "απολαύσουν" τα λουτρά. Εκτός από το παραδοσιακό χαμάμ υπάρχουν και άλλα τέσσερα. Οι τιμές στο ξενοδοχείο κυμαίνονται από 40 έως 50 ευρώ. Πάντως, η υπάρχουσα υποδομή δεν φαίνεται να επαρκεί για να εξυπηρετήσει πλήρως τις απαιτήσεις των επισκεπτών.

Λουτρά Σιδηρόκαστρου
Ακόμη και σοκολατοθεραπεία "επιστράτευσε" η Δημοτική Επιχείρηση Λουτρών Σιδηροκάστρου για τους περίπου 55.000 επισκέπτες, που δέχονται κάθε χρόνο τα Λουτρά Σιδηροκάστρου. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Δημοτικής Επιχείρησης, Σωτήρη Αβράμη, σύντομα θα εγκαινιαστεί και ένα νέο spa center. Η λουτρόπολη διαθέτει ξενοδοχείο με 90 δίκλινα δωμάτια, υδροθεραπευτήριο με ατομικούς και ομαδικούς λουτήρες και 17 σύγχρονες μπανιέρες υδρομασάζ. Η τιμή του δωματίου είναι 47 ευρώ.

Θερμά Νιγρίτας
Η Λουτρόπολη, ιδιοκτησίας ΕΟΤ και με φορέα λειτουργίας την Εταιρία Τουριστικής Ανάπτυξης λειτουργεί από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο. Το υδροθεραπευτήριο διαθέτει ξενοδοχείο Γ’ κατηγορίας με 64 κλίνες. Η τιμή του δωματίου είναι 12 ευρώ.

Νομός Κιλκίς
Λουτρά Πικρολίμνης
Στο οργανωμένο κέντρο πηλοθεραπείας - υδροθεραπείας οι επισκέπτες ανέρχονται ετησίως σε περίπου 30.000. Καλύπτουν όλες τις ηλικιακές ομάδες. Προέρχονται τόσο από διάφορες περιοχές της χώρας όσο και από το εξωτερικό (Αμερική, Καναδά, Ρουμανία, Κύπρο). Το Κέντρο συνδυάζει μεθόδους όπως: λασποθεραπεία - πηλοθεραπεία (στεγασμένο πηλοθεραπευτήριο με ομαδικές πισίνες για άνδρες και γυναίκες)- υδροθεραπεία (ατομικές μπανιέρες υδροθεραπείας με ιαματικό νερό). Το ξενοδοχείο διαθέτει 30 δωμάτια και λειτουργεί όλο το χρόνο. Οι τιμές των δωματίων κινούνται γύρω στα 40 ευρώ.

Νομός Καβάλας
Λουτρά Ελευθερών
Τα λουτρά Ελευθερών «περιμένουν» τη ρύθμιση του νομοθετικού πλαισίου για τον ιαματικό τουρισμό προκειμένου να προχωρήσει η αξιοποίησή τους όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο διευθυντής της Αναπτυξιακής Επιχείρησης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καβάλας, Χρήστος Σίμου. Τα λουτρά, ιδιοκτησίας ΕΟΤ, είναι ανοικτά από 1 Ιουνίου έως 31 Οκτωβρίου. Υπάρχει υδροθεραπευτήριο με ομαδικούς και ατομικούς λουτήρες καθώς και ξενοδοχειακή μονάδα δυναμικότητας 180 κλινών. Οι τιμές κυμαίνονται από 22 έως 26 ευρώ.

Νομός Χαλκιδικής
Λουτρά Αγίας Παρασκευής
Ομαδική πισίνα, δύο χαμάμ χωρητικότητας 10-12 ατόμων, σάουνα, οκτώ υδρομασάζ και ατομικοί λουτήρες βρίσκονται στη διάθεση των περίπου 70.000 ατόμων που επισκέπτονται κάθε χρόνο τα Λουτρά της Αγίας Παρασκευής. Στο στάδιο ολοκλήρωσης βρίσκεται η κατασκευή ξενοδοχειακής μονάδας που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των επισκεπτών. Προς το παρόν οι επισκέπτες διαμένουν σε ενοικιαζόμενα καταλύματα που βρίσκονται στον οικισμό. Οι τιμές κυμαίνονται από 30 έως 40 ευρώ. Η λουτρόπολη που «απευθύνεται» σε όλες τις ηλικίες , λειτουργεί από τον Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο.

Νομός Θεσσαλονίκης
Ιαματικά Λουτρά Νέας Απολλωνίας
Ανακαινισμένες και σύγχρονες εγκαταστάσεις διαθέτει πλέον η Λουτρόπολη της Νέας Απολλωνίας που είναι κτισμένη δίπλα στη λίμνη Βόλβη. Μάλιστα από φέτος λειτουργεί όλο το χρόνο. Διαθέτει δύο ξενοδοχεία, δυναμικότητας 45 και 48 δωματίων αντίστοιχα, ξενώνες (ενοικιαζόμενα διαμερίσματα) και ένα υδροθεραπευτήριο με 54 ατομικούς λουτήρες, μία κλειστή πισίνα 50 ατόμων, δύο σάουνες χωρητικότητας έξι ατόμων, ένα χαμάμ χωρητικότητας δέκα ατόμων και ένα υδρομασάζ έξι ατόμων. Οι επισκέπτες υπολογίζονται σε περίπου 15.000 το χρόνο, σύμφωνα με τον διευθυντή της δημοτικής επιχείρησης, Γιώργο Ματθαίου. Η τιμή δωματίου στο ξενοδοχείο είναι στα 44 ευρώ.

Ιαματικές πηγές Λαγκαδά
Υδροθεραπευτήριο με δύο χαμάμ, το ένα εκ των οποίων είναι βυζαντινού χαρακτήρα, διαθέτει -μεταξύ άλλων- η Δημοτική Επιχείρηση Εκμετάλλευσης Ιαματικών Πηγών Λαγκαδά. Στο χώρο του υδροθεραπευτηρίου - που λειτουργεί όλο το χρόνο- υπάρχουν υδρομασάζ, σύγχρονοι ατομικοί λουτήρες και φυσιοθεραπευτήριο αλλά και δύο εξωτερικές πισίνες ολυμπιακών προδιαγραφών. Το υδροθεραπευτήριο επισκέπτονται ετησίως περίπου 60.000 άτομα, ενώ οι διανυκτερεύσεις στο ξενοδοχείο της επιχείρησης (δυναμικότητας 82 δωματίων και 152 κλινών) φθάνουν τις 20.000 ετησίως (από περίπου 7.000 πελάτες). Οι τιμές δωματίου κυμαίνονται από 28 έως 45 ευρώ ενώ οι τιμές τόσο για το χαμάμ και για τους λουτήρες είναι 4,20 ευρώ. Η Λουτρόπολη είναι ιδιοκτησίας ΕΟΤ.

Ιαματικά λουτρά Θέρμης
Η λουτρόπολη, ιδιοκτησίας δήμου Θεσσαλονίκης, λειτουργεί από τον Ιούλιο μέχρι το Νοέμβριο. Διαθέτει εννέα ατομικούς λουτήρες, δύο πισίνες χωρητικότητας 10-12 ατόμων και δύο ξενοδοχεία των 10 και 53 δωματίων, αντίστοιχα. Οι τιμές για τα δωμάτια κυμαίνονται από 11 έως 16 ευρώ, ενώ 7 ευρώ κοστίζει η μπανιέρα.

(πηγή: walking-greece.ana-mpa.gr)

Ζάκυνθος

Το πράσινο, το γαλάζιο και το λευκό μπλέκονται σε μία μοναδική αρμονία.
Η πόλη απλώνεται ημικυκλικά στους πρόποδες ενός καταπράσινου λόφου κάτω από το κάστρο και πάνω από το λιμάνι. Είναι μία καινούργια πόλη που χτίστηκε εκ νέου στα ερείπια της παλιάς μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1953. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν διατηρεί στοιχεία από τα παλιά της μεγαλεία! Τα κτίρια και τα αρχοντικά με τις λότζες και τις βενετσιάνικες στοές, οι παραδοσιακές καμάρες, το καμπαναριό της εκκλησίας του Αγίου Διονυσίου, που είναι ο πολιούχος άγιος του νησιού, θυμίζουν την περίοδο της ενετοκρατίας.
Θα περπατήσετε στη Στράτα Μαρίνα στην παραλία, στη Ρούγα και στην πλακόστρωτη κεντρική πλατεία του Αγίου Μάρκου. Θα επισκεφτείτε επίσης το Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης, το Μουσείο του Σολωμού, την εκκλησία του Αγίου Διονυσίου, αλλά και το λόφο του Στράνη. Θα ανεβείτε στην περιοχή της Μπόχαλης κάτω από το κάστρο με τα μικρά δρομάκια, τα παλιά σπίτια και τις αυλές, τα γραφικά καφενεία και τα εστιατόρια, όπου θα ακούσετε γνήσιες παραδοσιακές καντάδες. Πάνω από την Μπόχαλη δεσπόζει το ενετικό κάστρο με τη μαγευτική θέα.

Εκδρομές - Παραλίες
Σε απόσταση 11 χλμ. από την πόλη, ανάμεσα σε ελαιώνες και σταφιδάμπελα, απλώνεται το πιο κοσμοπολίτικο θέρετρο του νησιού, ο Λαγανάς, με την τεράστια παραλία του. Μεγάλη αμμουδερή παραλία θα βρείτε στο επίσης τουριστικά αξιοποιημένο Αργάσι και στο Καλαμάκι, που είναι πιο ήρεμο και λιγότερο κοσμικό. Για θαλάσσια σπορ θα πάτε στην παραλία των Αλυκών. Για την καθαρότητα της θάλασσας ξεχωρίζει η παραλία του Πλάνου-Τσιλιβή.
Αν θέλετε περισσότερη ησυχία αναζητήστε τις παραλίες που βρίσκονται κοντά στο Βασιλικό. Θα κολυμπήσετε στο Πόρτο Ρώμα, τον Άγιο Νικόλαο και το Γέρακα, τις παραλίες που χρησιμοποιούν για την αναπαραγωγή τους οι χελώνες καρέτα-καρέτα. Στο νοτιότερο σημείο του νησιού θα συναντήσετε ένα πανέμορφο γραφικό χωριό, το Κερί, που αποτελεί μικρογραφία της παλιάς Ζακύνθου. Από το Κερί θα περπατήσετε ως το Φάρο, όπου ένα άγριο τοπίο με κάθετα βράχια και γκρεμούς, μικρές αμμουδιές και θαλασσοσπηλιές θα αποκαλυφτεί μπροστά σας!

Μη χάσετε
Από το ακρωτήρι Σκινάρι θα πάρετε το καραβάκι για να πάτε στη Γαλάζια Σπηλιά, ένα εκπληκτικό γεωλογικό φαινόμενο με τα διάτρητα λευκά βράχια που σχηματίζουν σπηλιές στο επίπεδο της θάλασσας και τη μαγική λευκή άμμο του βυθού, μια πανέμορφη σύνθεση χρωμάτων! Από το μικρό λιμανάκι Πόρτο Βρώμη θα πάρετε ένα άλλο καΐκι που θα σας οδηγήσει στην πιο διάσημη παραλία του νησιού, το Ναυάγιο.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Άγιος Δομίνικος

Ανάμεσα στις Αντίλες ξεχωρίζει ένας μικρός παράδεισος που ξετρελαίνει τους τουρίστες.

Η Δομινικανή Δημοκρατία είναι μια νεαρή ισπανόφωνη δημοκρατία πλημμυρισμένη στους μαρένγκε ρυθμούς και η χώρα που «εξάγει» τους μεγαλύτερους αθλητές του μπέιζ μπολ.

Η πρωτεύουσα Άγιος Δομίνικος όπου θα προσγειωθείτε, είναι ιδιαίτερα θορυβώδης και με έντονο κυκλοφοριακό. Όμως η απίστευτη πολυχρωμία -ρούχων, σπιτιών, αυτοκινήτων-, οι πραμάτειες των πλανόδιων πωλητών και η κίνηση του πλήθους κάτω από τον καυτό ήλιο θα σας βάλουν αμέσως στο κλίμα!

Επισκεφθείτε το ιστορικό κέντρο, που κρατάει το ύφος του από την εποχή της αποικιοκρατίας και έχει χαρακτηριστεί από την Unesco παγκόσμιο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Στην Πλατεία των Όπλων θα δείτε και το άγαλμα του αρχιτέκτονα Nicolas de Ovando, ο οποίος φρόντισε να αντικατοπτριστεί στο «Νέο Κόσμο» όλο το μεγαλείο και η δύναμη του βασιλείου της Ισπανίας. Έτσι, η μικρή αυτή πόλη έγινε η πιο όμορφη και η πιο μεγαλόπρεπη από όσες δημιούργησαν οι Ισπανοί στις αποικίες τους στις Αντίλες.

Βολτάρετε στο πλακόστρωτο δρομάκι Κάλε ντε λας Ντάμας. Στην Κάλε Όστος θα δείτε μερικά γραφικά, στυλ κρεολέ ξύλινα χρωματιστά σπίτια. Περπατήστε, τέλος, κατά μήκος των τειχών Οτζαμέα που χτίστηκαν (1502-1507) για να προστατέψουν την πόλη από τους πειρατές. Πίσω όμως από τις βαριές ξύλινες πόρτες τους κρύβουν όμορφους κήπους.

Οδοιπορικό
Βασικό αξιοθέατο είναι τα εθνικά πάρκα. Κινούμενοι στους επαρχιακούς δρόμους προς την ακτή Μπανί και το Σαν Χοσέ θα ανακαλύψετε ότι όλο το νησί είναι ένας απέραντος κήπος! Από το Σαν Χοσέ θα πάρετε το δρόμο για το βουνό Ντουάρτε, με την υψηλότερη κορυφή πασών των Αντιλών, στα 3.175 μ. Εκεί σας περιμένουν γραφικά χωριά, τεράστιες φυτείες καφέ, πανέμορφοι καταρράκτες και ποτάμια για ράφτινγκ. Από την κοιλάδα Σιμπάο θα κατεβείτε προς τις παραλίες του Ατλαντικού, στην περιοχή που αποκαλούν «το μέλι της χώρας», αφού εκεί βρίσκονται οι φυτείες του ρυζιού και του καπνού, στις οποίες βασίζεται η Δομινικανή Δημοκρατία.

Οι παραλίες του νησιού βέβαια δεν χρειάζονται περιγραφή με λόγια. Η λευκή ψιλή άμμος στολίζεται από κοκοφοίνικες μέχρι σχεδόν εκεί που γλείφεται από το δροσερό γαλαζοπράσινο νερό του ωκεανού. Θα ευχαριστηθείτε μπάνια, αλλά... στα ρηχά! Η πιο διάσημη παραλία, εκεί όπου βρίσκονται τα περισσότερα ξενοδοχεία, είναι η Πούντα Κάνα.

Μη χάσετε
Με καταμαράν θα φτάσετε στο νησάκι Σαόνα όπου βρίσκεται το εθνικό πάρκο Έστε. Το Μάνο Χουάν είναι το μοναδικό ψαροχώρι, με λίγους ψαράδες. Η επίσκεψη στο νησάκι γίνεται υποχρεωτικά ημερήσια. Βλέπετε, μόνο έτσι διατηρούνται οι παράδεισοι!

(πηγή: www.7merestv.gr)

Βασιλεία

Καλώς ήρθατε λοιπόν στην όμορφη Βασιλεία, την πόλη των πετυχημένων επαγγελματικών συναντήσεων και της κουλτούρας, την πόλη των ουμανιστών για την οποία ο Γερμανός φιλόσοφος Karl Jaspers έγραψε: «εδώ αισθάνομαι ελεύθερος άνθρωπος».

Η Βασιλεία βρίσκεται σε υψόμετρο 273 μέτρων και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελβετίας με πληθυσμό 200.000 κατοίκους. Εδώ κτυπάει η πολιτιστική καρδιά της Ελβετίας.

Το όνομα Βασιλεία (Basilea) αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 374μ.Χ. κατά την περίοδο του αυτοκράτορα Βαλεντιανού του πρώτου. Η Βασιλεία μεταξύ των κατοίκων αποκαλείται και Herberg λόγω των butchers small animals. Κτισμένη στα γαλλογερμανικά σύνορα, με τρεις κύριους σιδηροδρομικούς σταθμούς, ελβετικό, γαλλικό και γερμανικό αποτελούσε ανέκαθεν ένα από τα μεγαλύτερα σταυροδρόμια της Ευρώπης. Εδώ βρίσκονται και οι τρεις, παγκοσμίως γνωστές, μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες της χώρας CibaGeigy, Roche και Santoz. Ακόμη η Βασιλεία αποτελεί την «αποθήκη καυσίμων» της Ελβετίας, αφού σε αυτή την περιοχή της χώρας βρίσκονται οι τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης.

Η παλιά πόλη
Εκείνο όμως που κάνει περήφανη την Βασιλεία είναι η παλιά της πόλη. Οι κάτοικοί της έχουν κατορθώσει να διατηρήσουν σε άριστη κατάσταση το μεγαλύτερο τμήμα της, ώστε, ανεπιφύλακτα μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια από τις ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης.
Περπατώντας στα σοκάκια της παλιάς πόλης θα θαυμάσετε γραφικά γοτθικού ρυθμού τμήματα της, ενώ σίγουρα την προσοχή σας θα τραβήξουν τα ακόμη πιο γραφικά σιντριβάνια που στολίζουν τα σταυροδρόμια και τις πλατείες της. Κι αν η κούραση της περιήγησης βαρύνει τα βήματά σας τα πέτρινα παγκάκια(φύρομπενπαν) προσφέρονται για ένα διάλειμμα ξεκούρασης.
Μη φανταστείτε όμως ότι η παλιά πόλη είναι ένα είδος μουσείου. Αντίθετα σφύζει από ζωή. Μπιραρίες με εκλεκτούς μεζέδες, ζαχαροπλαστεία και άλλες γωνιές με πολύ-πολύ ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα θα σας βοηθήσουν με τη σειρά τους να μπείτε γρήγορα στο ρυθμό ζωής της πόλης, προσφέροντάς σας παράλληλα ιδιαίτερα ευχάριστες στιγμές.
Στη Βασιλεία σίγουρα δεν θα πλήξετε. Η εντύπωση που ίσως δημιουργηθεί κατά την άφιξή σας ότι πρόκειται για μια πόλη κάπως ανιαρή γρήγορα θα διαψευστεί.
Θέατρα, κινηματογράφοι, disco, καμπαρέ, νάιτ κλαμπ, όπερα, κονσέρτα κλπ περιλαμβάνονται σε μερικές από τις πολλές προτάσεις που έχει να κάνει η Βασιλεία στους επισκέπτες της.
Σημειώστε ότι έχει δύο συμφωνικές ορχήστρες, ενώ δίνονται περισσότερα από χίλια κονσέρτα το μήνα για τους «εραστές» της μουσικής.

Τα μουσεία
Ένα μέρος των «θησαυρών» της Βασιλείας εκτίθεται στα μουσεία της πόλης και θα χρειάζονταν πολλές μέρες για να τα επισκεφθείτε όλα. Πηγαίνετε να δείτε το Αττικό βάζο στο μουσείο με τις αντίκες, τους πίνακες- νέους και παλιούς- στο Fire Arts Museum τις ολοκληρωμένες συλλογές στον κόσμο περιλαμβάνει και παλιά αριστουργήματα ή την υπέροχη συλλογή μουσικών οργάνων μεταξύ των οποίων και το φλάουτο του Μπετόβεν.
Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζουν τα Μουσεία μοντέρνας τέχνης στο Kunsthalle, Ανατομίας, Φυσικής Ιστορίας, το Μουσείο του Σινεμά με τα 30.000 πόστερς καθώς και το μουσείο χαρτιού.
Μια επίσκεψη αξίζει και στον Βοτανικό κήπο για να θαυμάσετε τις υπέροχες ορχιδέες.
Για τους φιλόζωους ή όσους συνοδεύονται από παιδιά, ο ζωολογικός κήπος βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Έχει περίπου 4000 ζώα και 600 διαφορετικά είδη ζωής. Μια βόλτα με τους εκπαιδευμένους ελέφαντες ή μια παράσταση από τους θαλάσσιους ελέφαντες θα δώσει χαρά σε μικρούς και μεγάλους.

Η Βασιλεία έχει πολλά ακόμη αξιοθέατα.
Καθώς θα διασχίζετε την κεντρική γέφυρα (το πέτρωμα της γέφυρας είναι ένα είδος γρανίτη από το Γκόταρντ μάουνταιν) αφήνοντας πίσω την clarastrasse και πηγαίνοντας προς την παλιά πόλη στο επιβλητικό κίτρινο κτίριο που φαίνεται αριστερά στεγάζεται το πρώτο ελβετικό πανεπιστήμιο (1460).
Λίγο πιο αριστερά διακρίνεται ο καθεδρικός ναός Σαιν Μάρτιν (Αγίου Μαρτίνου), ο παλαιότερος ναός της Βασιλείας (1019) ενώ ευθεία μπροστά ο δρόμος οδηγεί στην κεντρική πλατεία της πόλης (Marktplatz). Εκεί υψώνεται μεγαλόπρεπο το Rathaus, το τοπικό κοινοβούλιο (1504-1514), το οποίο λειτουργούσε ως μέγαρο της δικαιοσύνης κατά τον 16ο αιώνα.
Στη Marktplatz βρίσκεται επίσης το Brasserie Basel Stab ένα από τα πιο καλά εστιατόρια της πόλης.
Λίγο πιο κάτω ακολουθώντας την οδό Gerbergasse βρίσκεται η Barfusserplatz η οποία πήρε την ονομασία της από τους ξυπόλητους καλόγηρους οι οποίοι βρίσκονταν στην πρώτη φρατζισκανή εκκλησία- ένα ψηλό γοτθικού ρυθμού κτίριο- το οποίο τώρα λειτουργεί ως Ιστορικό Μουσείο και αξίζει να επισκεφθείτε.
Δίπλα στο μουσείο βρίσκεται το Stant Kasino αίθουσα συναυλιών και εκδηλώσεων, ενώ προς τα αριστερά αρχίζει ένας πεζόδρομος όπου εκεί είναι συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι κινηματογράφοι της πόλης.
Κοντά στην Marktplatz βρίσκεται και η «Spalentor gate» η πιο όμορφη πύλη της Ελβετίας. Και η οποία χρονολογείται από το 1400.
Για διακοπές περιήγησης ή επαγγελματικούς λόγους η Βασιλεία αποτελεί μία μοναδική εμπειρία για τους επισκέπτες της αφού διαθέτει όλα όσα χρειάζονται για να δημιουργήσει πολύ όμορφες αναμνήσεις

(πηγή: www.uti.gr)

Τρούφα

Το πολυτιμότερο μανιτάρι της γης είναι... λουλούδι. Επί χιλιετίες οι άνθρωποι το έτρωγαν όπως τους βολβούς.

Οι φρέσκες έχουν βραχύβια διάρκεια, έξι ημέρες το πολύ.

Οι παστεριωμένες δυο λογιών. Ενός βρασμού κατά τη διάρκεια του οποίου το μανιτάρι χάνει 25% του βάρους του και μας δίνει τον χυμό. Ενα ξεχωριστό προϊόν περιζήτητο για σάλτσες. Αυτές οι τρούφες της πρώτης αποστείρωσης δεν διατηρούνται πολύ και συνεπώς ενδιαφέρουν κυρίως τους μαγείρους.

Στην κανονική κονσέρβα έχουν προηγηθεί δύο αποστειρώσεις. Χωρίς και μετά μέσα στον χυμό τους. Κρατάνε κάμποσους μήνες και απαντούν στα δικά μας ζητούμενα, των καταναλωτών. Προδήλως τίποτε δεν πάει στράφι. Τρίμματα, κομματάκια, οι ελαττωματικές θα γίνουν πάστα. Που την τρελαίνομαι. Τα λάδια και πολύ περισσότερο τα ξίδια τρούφας περιέχουν συνθετικό άρωμα.

Η φίρμα Pebeyre ταυτωνυμεί με την τρούφα. Ελέγχει το 60% της αγοράς. Ο μείζων οίκος της Γαλλίας. Ιδρύθηκε το 1897.

Η φιλύρα, η καρυδιά, το πεύκο του Alep παρουσιάζουν επίσης συμβατότητα αλλά προπάντων οι ρίζες της δρυός ευνοούν τη δημιουργία του μυκελίου, ενός άσπρου ιστού πάνω στον οποίο αναπτύσσονται οι μυκόριζες.

Σε τι έδαφος; Ασβεστώδες, αρκετά πλούσιο σε οργανική ύλη και με λόγο άνθρακα προς άζωτο 10. Αυτό που εμείς βλέπουμε πάντως έχει ενδιαφέρον: το χώμα μοιάζει καμένο, δίχως βλάστηση, δίχως το ελάχιστο πράσινο φύλλο εκεί όπου υπάρχουν τρούφες.

Σε ποιο κλίμα; Μεσογειακό. Χωρίς χειμερινούς παγετούς, με ζεστά και βροχερά καλοκαίρια. Οι θερινές καταιγίδες επιθυμητές. Δύο τον Ιούλιο και άλλες δύο τον Αύγουστο, ό,τι πρέπει. Θεμελιώδους σπουδαιότητας οι κλιματικές συνθήκες μπορούν να μειώσουν δραματικά, ως και στο 1/10, την ετήσια συγκομιδή.

Μα τι ακριβώς είναι η τρούφα; Λουλούδι. Γένους θηλυκού. Καιρού επιτρέποντος εμφανίζεται τον Απρίλη επάνω στο ριζικό ύφασμα του μυκελίου. Αναπτύσσεται σε βάρος και διαστάσεις κατά το θέρος. Ως τον Νοέμβρη η επιδερμίδα της είναι κόκκινη και άοσμη. Οσο προχωράμε στον χειμώνα σκουραίνει μέχρι τελικής μαυρίλας ενώ το άρωμα και η γεύση εντείνονται.

Η πατρίδα της; Ισως η Μεσοποταμία όπου εντοπίσθηκε η ποικιλία Tarfez.

Το μανιτάρι διατηρεί πάντα μέρος του μυστηρίου του. Εκπαλαι έθρεψε τη φαντασία των ανθρώπων και οι φυσιοδίφες το ερμήνευαν με παράδοξες θεωρίες. Υπάρχουν ακόμη σκοτεινά αμπάρια ως προς τη φύση του, αν τα 'χαμε μάθει θα το καλλιεργούσαμε. Γεγονός θλιβερό για μας η δραματική πτώση της συγκομιδής του. Χρυσός αιώνας της τρούφας ο 19ος. Οταν οι ευχερείς πλέον συγκοινωνίες και η μέθοδος του Appert, δηλαδή η αποστείρωση, επέτρεψαν τη διατήρηση και μεταφορά της. Mια τρουφιέρα (πεδίο καλλιέργειας) πρέπει να εκχερσώνεται κάθε 30 χρόνια και να επαναφυτεύονται καινούργιες βαλανιδιές.

(πηγή: BHMA)

Πάρος

Αν τα λεξικά είχαν φωτογραφίες, δίπλα στη λέξη ‘Κυκλάδες’ θα έπρεπε να υπάρχει μία φωτογραφία της Πάρου. Αυτή τουλάχιστον είναι η πρώτη σκέψη που έκανα επισκεπτόμενη το νησί. Κι αν συμφωνήσουμε ότι συνώνυμα των Κυκλάδων είναι ο λαμπερότερος ήλιος της Ελλάδας, οι καταγάλανες ακρογιαλιές, τα ασβεστωμένα σπίτια, οι μπλε τρούλοι στα ξωκλήσια, τα στενά πλακόστρωτα σοκάκια και… τα αυγουστιάτικα μελτέμια, τότε η Πάρος είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα των αγαπημένων μας νησιών.

Είναι ένα από τα νησιά που στα 195 τετραγωνικά του χιλιόμετρα έχει καταφέρει να χωρέσει όσα «χωράνε» όλες οι Κυκλάδες μαζί. Ορεινά και παραθαλάσσια χωριά, ήσυχα, εναλλακτικά και κοσμοπολίτικα λιμανάκια, παραλίες με άμμο και με βότσαλο, πλαγιές με πράσινο και με βράχια, αρχαία ιστορία και αξιοθέατα, κουλτούρα και πολιτισμό, μα πάνω απ’όλα ζεστούς, φιλόξενους ντόπιους με χαμογελαστά πρόσωπα.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Και η αρχή για τον κάθε ταξιδιώτη στην Πάρο είναι η πρωτεύουσα και το λιμάνι της, η Παροικιά. Άμεσα συνδεδεμένη με το ιερό στολίδι του νησιού, το ναό της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, η Παροικιά πήρε το όνομά της την εποχή του Βυζαντίου όταν ο ναός είχε σαν κολίγους (παροίκους) πολλούς από κατοίκους της Πάρου.

Στην Παροικιά ο επισκέπτης έχει πρόσβαση σε κάθε υπηρεσία και δραστηριότητα. Τραπεζικά υποκαταστήματα, τουριστικά γραφεία, κέντρα υγείας, αλλά και αμέτρητα ξενοδοχεία, εστιατόρια, clubs και bars εγγυώνται για όλες τις ανέσεις που μία σύγχρονη πόλη μπορεί να προσφέρει.

Ένα αξιοθέατο είναι η Παροικιά από μόνη της, ειδικά το κομμάτι της παλιάς πόλης γύρω από το Κάστρο με τα νεοκλασικά αρχοντικά της, τα γεφυράκια και της κρήνες, τα γραφικά μαγαζάκια της. Αξίζει ωστόσο να επισκεφθεί κανείς το Αρχαιολογικό Μουσείο με τα γλυπτά των αρχαϊκών και κλασσικών χρόνων και τα ευρήματα από τα νεολιθικά ήδη χρόνια, καθώς και το αρχαίο νεκροταφείο με τον ομαδικό τάφο που χρονολογείται από το τέλος του 8ου αι. π.Χ., το οποίο βρίσκεται πάνω στον παραλιακό δρόμο κοντά στο λιμάνι.

Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, όπως προαναφέραμε, είναι πάντως το σήμα κατατεθέν του νησιού. Πρέπει να οικοδομήθηκε τον 4ο αιώνα, όταν -σύμφωνα με την ιστορία- η Αγία Ελένη ταξιδεύοντας προς τους Αγίους Τόπους, σταμάτησε στην Πάρο και προσευχήθηκε στον μικρό τότε ναό κάνοντας τάμα αν βρει τον Τίμιο Σταυρό να κτίσει στη θέση του μία μεγάλη εκκλησία. Μεγαλύτερο, ωστόσο, ενδιαφέρον, παρουσιάζει η ονομασία ‘Εκατονταπυλιανή’, η οποία προσδόθηκε στο ναό κατά την Τουρκοκρατία και έχει να κάνει με το ρητό: «Ενενήντα εννέα φανερές πόρτες έχει η Καταπολιανή. Η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Θα φανεί η πόρτα αυτή και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.» Μάλλον, λοιπόν, δεν θα τη δούμε ποτέ…

Όσο θα βρίσκεστε ακόμα στην Παροικιά, μην παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα στα σοκάκια και να ανηφορήσετε στον Αγ. Κωνσταντίνο, το λεγόμενο Κάστρο. Εκεί θα απολαύσετε τη θέα πίνοντας ένα κοκτέιλ στο «Evino», ενώ οι ρομαντικοί θα επιδοθούν στη φωτογράφηση του φοβερού ηλιοβασιλέματος. Αυτοί που γνωρίζουν, ωστόσο, επιλέγουν να πιουν τον καφέ τους και να δουν το ηλιοβασίλεμα από το μύλο στο Μπουνταράκι. Το βράδυ, μάλιστα, το μέρος πλημμυρίζει από κόσμο τόσο που η ανεύρεση τραπεζιού γίνεται… κυνήγι θησαυρού!

Και αφού το νυχτώσαμε, χρήσιμο είναι να κάνουμε μία λίστα με τα μέρη που πρέπει να επισκεφθείτε για φαγητό και ποτό στην Παροικιά. Ξεκινάμε: Το πρώτο απογευματινό καφεδάκι σας θα το πιείτε σε ένα από τα παραλιακά μαγαζάκια «Ιστίο», «Μελτέμι» ή «Αίνιγμα», τα οποία το βραδάκι μετατρέπονται σε chill out μπαράκια. Στο καφενείο «ο Φλοίσβος», προσφάτως ανακαινισμένο, δοκιμάσαμε τα καλύτερα σπιτικά γλυκά ταψιού, με highlights το κανταΐφι και το εκμέκ, ενώ στο «Italia Ice Cream», κάτω από το κάστρο, θα απολαύσετε παραδοσιακό ιταλικό παγωτό.

Ανάλογα με τις ορέξεις σας, το βραδινό σας φαγητό μπορείτε να το απολαύσετε, μεταξύ άλλων, στον «Περίγυρο», αν λιγουρευτείτε γνήσιο ελληνικό σουβλάκι, στο La Pasteria, που μόλις άνοιξε, ή στο 24ωρο «Tartine» με τα φοβερά και τεράστια hamburger και club sandwich (οι ξενύχτηδες το γνωρίζουν καλά). Για ποτό και χαλαρές καταστάσεις προτιμήστε τα μπαράκια «Alga» και «Kialoa». Τέλος, μετά το λιμάνι, στην περιοχή Λειβάδια, θα βρείτε το δημοφιλές Όναρ cafe και 2 θερινούς κινηματογράφους («Rex» στον περιφερειακό της Παροικιάς και «Πάρος» κοντά στο λιμάνι).

Μπορεί βέβαια η Παροικιά να είναι η πρωτεύουσα του νησιού, το πραγματικά κοσμοπολίτικο μέρος, όμως, βρίσκεται στο βόρειο άκρο του και είναι η Νάουσα. Κι αν το μικρό, γραφικό της λιμάνι δε σας γεμίσει το μάτι, φανταστείτε ότι το παραδοσιακό αυτό ψαροχώρι διαθέτει το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στις Κυκλάδες. Το μαρτυρούν, άλλωστε, τα αμέτρητα ψαροκάικα που στριμώχνονται στις προβλήτες του.

Τη Νάουσα θα επιλέξουν για διαμονή όσοι λατρεύουν την έντονη νυχτερινή ζωή. Τα πλακόστρωτα σοκάκια που τη μέρα προσκαλούν τον περιπατητή που αναζητά το παραδοσιακό και το όμορφο, τη νύχτα τρίζουν κάτω από τα ψηλοτάκουνα και το ποδοβολητό του νεαρόκοσμου που σπεύδει να πλημμυρίσει τα μπαράκια. Ποια είναι τα καλύτερα; Πάρτε χαρτί και μολύβι: «Σαν φως» (φοβερό daiquiri φράουλα), «Agosta» (μουσική από άλλες εποχές), «Barbarossa» (mainstream ελληνικά και ξένα- αν καταφέρετε να μπείτε…), «Linardo» (clubbing μέχρι το πρώτο φως του ήλιου), «Shark» (το αγαπημένο μας), αλλά και «Μπρίκι» και «Red» με φοβερά τραπεζάκια πάνω στη θάλασσα και εξαιρετικά κοκτέιλ.

Όσο για το φαγητό, από πού να αρχίσουμε; Επισκεφθείτε οπωσδήποτε τον πανέμορφο κήπο του εστιατορίου «Pervolaria» (τηλ. 22840 51721) και δοκιμάστε το ριζότο με κοτόπουλο και λαχανικά. Στο λιμάνι «παίζουν» οι ψαροταβέρνες με δημοφιλέστερη αυτών τη «Barbarossa», εμείς, όμως, προτιμήσαμε το ουζερί «των Ναυτικών», γιατί εκεί φάγαμε την καλύτερη γούνα (τοπικό έδεσμα με λιαστό ψάρι) και στις λογικότερες τιμές. Για γλυκά ταψιού προτιμήστε τον «Χαμηλοθώρη» στην κεντρική πλατεία, ενώ στα σοκάκια της Νάουσας θα ανακαλύψετε και μερικές εξαιρετικές κρεπερί, καθώς και μία τεράστια ουρά που θα περιμένει για σπιτικούς λουκουμάδες με παγωτό! Τα λόγια είναι περιττά…

Πάμε τώρα για μια δροσερή βουτιά; Εσείς, όμως, δεν θα την πατήσετε όπως εμείς… Τι εννοούμε; Θα σας πουν όλοι να πάτε για μπάνιο στις Κολυμπήθρες και στο Μοναστήρι. Να μην πάτε! Εκτός αν σας αρέσουν οι κόλποι αμφιβόλου καθαρότητας, με βαλτώδη αμμουδιά, πέντε σειρές από πυκνοτοποθετημένες ξαπλώστρες και θάλασσα που βαριέσαι τελικά να βουτήξεις γιατί δε βαθαίνει ποτέ, οι παραλίες αυτές δεν προσφέρονται για χαλαρό, ευχάριστο μπάνιο.

Βέβαια, ό,τι και να σας πούμε εμείς, το σίγουρο είναι ότι θα πάτε να δείτε επιτέλους το περίφημο Punda Beach. Φοβερά πάρτι, ξέφρενος χορός, άφθονο ποτό κάνουν τους νεώτερους να μην ξεκολλάνε από εκεί με τίποτα! Το μόνο κακό είναι ότι ο κόσμος εκεί είναι τόσος πολύς που οι ξαπλώστρες, η μία δίπλα στην άλλη, σχεδόν ακουμπάνε το νερό, και έτσι το μοναδικό πέρασμα στην παραλία είναι… από πάνω τους.

Να πάτε, όμως, στη Χρυσή Ακτή με την τεράστια αμμουδιά και το beach bar, το οποίο, χάρη στον πλούσιο -αν και τσιμπημένο του- κατάλογο, θα εκτιμήσετε όταν νιώσετε μία λιγούρα. Να πάτε στη Santa Maria που με το all year round κύμα της προσελκύει τους wind surfers. Εφόσον έχετε μεταφορικό μέσο, να πάτε στο Φάραγκα, στο νότιο άκρο του νησιού. Έχετε δει το «Απέραντο Γαλάζιο»; Θα μπορούσε να έχει γυριστεί εκεί: Κοιτώντας τον ορίζοντα το μόνο που θα διακρίνετε είναι μια λεπτή γραμμή που χωρίζει (ή ενώνει;) τη θάλασσα και τον ουρανό. Η παραλία έχει και μερικά βότσαλα, αλλά το νερό είναι… να το πιεις στο ποτήρι!

Άγρια ομορφιά θα συναντήσετε, επίσης, στις λιγότερο γνωστές παραλίες Μώλος, Τσουκαλιά και Γλυφάδες. Σε εκείνη την πλευρά μάλιστα, και συγκεκριμένα στην παραλία Καλόγερος, το βουνό είναι γεμάτο με άργιλο. Καλύψτε το σώμα και τα μαλλιά σας με λάσπη από άργιλο και αφήστε τα για λίγη ώρα να στεγνώσουν, μετά ξεπλυθείτε με θαλασσινό νερό. Θα έχετε κάνει το καλύτερο φυσικό σπα που μπορείτε να φανταστείτε και θα νιώσετε το δέρμα σας πιο απαλό από ποτέ. Αλήθεια! Το δοκιμάσαμε!

Απέναντι από το λιμάνι της Παροικιάς υπάρχει η εκπληκτική παραλία Κριός που –αν και προσεγγίζεται με αυτοκίνητο- εμείς σας προτείνουμε να επισκεφθείτε με το καραβάκι (το τελευταίο επιστρέφει στις 7.00μμ). Εξίσου καλή και οργανωμένη είναι η παραλία Μαρτσέλλο με ένα συμπαθέστατο μπαράκι για καφέ, ποτό και φαγητό. Οι campers προτιμούν τον Παρασπόρο, αλλά αν έχει αέρα –πράγμα διόλου απίθανο- καλύτερα να τον αποφύγετε, και τους δύο κόλπους της Αγ. Ειρήνης με δύο ταβερνούλες, η μία καλύτερη από την άλλη.

Στο τέρμα του ίδιου δρόμου θα συναντήσετε το λιμάνι της Πούντας. Από εκεί μπορείτε να περάσετε με καραβάκι στην Αντίπαρο μεταφέροντας, μάλιστα, και το αυτοκίνητό σας (σε αντίθεση με το καράβι που φεύγει από το κεντρικό λιμάνι). Πολύ καλές ταβέρνες θα βρείτε και στην Πούντα με χαρακτηριστικότερη τη «Θέα». Αν ο δρόμος σας βγάλει στην παραλία της Αλυκής, κάντε μια στάση στο φούρνο της Αγκαιριάς και προμηθευτείτε τα καλύτερα παξιμάδια, βουτήματα και κουλουράκια του νησιού. Ενώ μετά το μπάνιο σας εκεί καθίστε, χωρίς καν να το σκεφτείτε, για φαγητό στου «Μανώλη». Εκεί θα δοκιμάσετε ό,τι τραβάει η όρεξή σας: Από πίτσες και μακαρονάδες, μέχρι βακαλάο σκορδαλιά. Μυστικό (μην το μάθουν πολλοί): Πίσω από το λιμανάκι της Αλυκής, υπάρχει μία κρυμμένη, αλλά ακόμα καλύτερη παραλία.

Οι έντονοι γενικά ρυθμοί της Πάρου μειώνονται στα υπόλοιπα χωριά της. Ο Αμπελάς, ένα γραφικό ψαροχώρι στα ανατολικά της Νάουσας προσφέρεται για φαγητό μετά το μπάνιο στις χαριτωμένες ψαροταβέρνες του πάνω στο κύμα. Προτιμήστε το «Δαμιανό», τη «Μαργαρίτα», τη «Χριστιάνα» (για αστακομακαρονάδες) και το «Θαλάμι». Σε υψόμετρο 250 μέτρων, στο κέντρο του νησιού, θα βρείτε τις Λεύκες. Ένα γραφικό χωριό, χτισμένο το 16ο αιώνα από Κρητικούς και Πελοποννήσιους πρόσφυγες και ντόπιους, στο οποίο αξίζει να πάτε για βόλτα στα σοκάκια, επίσκεψη στα λαογραφικά μουσεία και γλυκό του κουταλιού στο παραδοσιακό καφενείο της πλατείας.

Η βόλτα σας στο νησί θα ολοκληρωθεί μόνο αν περάσετε από τα χωριά Πρόδρομο και Μάρπησσα και καταλήξετε στο Πίσω Λιβάδι, με το όμορφο λιμανάκι που επισκέπτεται τακτικά ο «Σκοπελίτης», το καραβάκι που ενώνει την Πάρο με άλλα κυκλαδίτικα νησιά. Πρόκειται για το ιδανικό μέρος για χαλάρωση, ηρεμία και… καλό φαγητό. Επιλέξτε ένα από τα παραθαλάσσια ταβερνάκια με τους εξαιρετικούς ουζομεζέδες και πιείτε τον καφέ σας στο «Όστρακο».

Το δικό μας ταξίδι στο νησί θα σταματήσει εδώ. Σας παραδίδουμε τη σκυτάλη, προτείνοντάς σας τα ιδανικά καταλύματα για διαμονή, αλλά και όλα τα σχετικά sites με επιπλέον πληροφορίες για το νησί και σας κουνάμε νοσταλγικά το μαντήλι. Δεν ζηλεύουμε, όμως. Η Πάρος μπαίνει έτσι κι αλλιώς στη λίστα με τα νησιά που επισκέπτεται κανείς πάνω από μία φορά.

(πηγή: www.in2life.gr)

Νίσυρος

Μια φορά κι έναν καιρό, χιλιάδες χρόνια πριν, ένας θεός που όριζε τη θάλασσα και τον έλεγαν Ποσειδώνα, προσπαθώντας να βοηθήσει τον Δία στον αγώνα του κατά των Τιτάνων, κατεδίωκε έναν τρομερό γίγαντα, τον Πολυβώτη, σε στεριές και θάλασσες. Μην μπορώντας να τον πιάσει, κι έχοντας φτάσει πια στην Κω, έκοψε με την τρίαινα ένα κομμάτι του νησιού και το έριξε κατά πάνω του. Ο γίγαντας θάφτηκε από κάτω, με το στόμα του να ανοίγει στη θέση που βρίσκεται σήμερα το ηφαίστειο και τους βρυχηθμούς του να προκαλούν τακτικές δονήσεις στο μικρό κομμάτι γης που αργότερα ονομάστηκε Νίσυρος.

Χωρίς ποτέ να χάσει τη στενή της σύνδεση με το νησί του οποίου, θεωρητικά τουλάχιστον, κάποτε αποτελούσε μέρος, η Νίσυρος ακολούθησε, ιστορικά, την πορεία της Κω και των υπόλοιπων Δωδεκανήσων, διαμορφώνοντας, όμως, τον δικό της, ιδιαίτερο χαρακτήρα. Έναν χαρακτήρα που δε χωρούσε σε μπροσούρες και καρτ-ποστάλ, που δεν αποκαλυπτόταν στους τουρίστες του island hopping, που διατηρούσε την αρχέγονη, σχεδόν μυστηριακή ομορφιά του φυλαγμένη για εκείνους που θα έμπαιναν στον κόπο να αφιερώσουν χρόνο για να την ανακαλύψουν.

Κι έτσι παρέμεινε. Ένα νησί με ατμόσφαιρα γοητευτική όσο και απόκοσμη, με ηφαίστειο σαγηνευτικό όσο και επικίνδυνο, με επισκέπτες φανατικούς, που, αν τους ζητήσεις πέντε λόγους για να το επισκεφθείς, δε θα εστιάσουν σε συγκεκριμένα πράγματα. Θα σου μιλήσουν για «αυτή τη μαγική ατμόσφαιρα», «αυτή την αίσθηση που αποπνέει το ηφαιστειακό τοπίο, που είναι ταυτόχρονα άγρια και ειδυλλιακή», «αυτά τα ηλιοβασιλέματα, που έχουν άλλο χρώμα», «αυτή τη γαλήνη, που δεν τη βρίσκεις πουθενά» –πολύ περισσότερο απ’ ότι για παραλίες, χωριουδάκια, ταβέρνες ή άλλα hot spots.

Αυτή είναι η Νίσυρος. Το καταλαβαίνεις από την πρώτη στιγμή της αποβίβασης στο Μανδράκι, πρωτεύουσα και λιμάνι του νησιού, όταν αντικρίζεις την εικόνα του παραδοσιακού οικισμού, με τα λευκά σπιτάκια με τα ξύλινα μπαλκόνια, και του ενετικού κάστρου που τον στεφανώνει. Το νιώθεις από τις πρώτες βόλτες στα λιθόκτιστα σοκάκια του, ότι αυτό το μέρος έχει μια ατμόσφαιρα κατάδική του, μια γοητεία που ξεφεύγει από τις φυσικές ομορφιές του και τις δημιουργίες των κατοίκων του. Τέτοια που θα έλεγε κανείς ότι οφείλεται στα ενεργειακά vibes του ηφαιστείου.

Εκτός από το Μανδράκι, που συγκεντρώνει την περισσότερη κίνηση του νησιού, και επιδεικνύει υπερήφανα μερικές από τις ομορφότερες εικόνες –κατάλευκα σπίτια με μπλε και τιρκουάζ παράθυρα, ολάνθιστες αυλές και πλακόστρωτα καλντερίμια– η Νίσυρος διαθέτει τρεις ακόμη οικισμούς. Οι Πάλλοι, το γραφικό ψαροχώρι, κτισμένο πάνω στην ομώνυμη αρχαία πόλη, με τα δημοφιλή ιαματικά λουτρά, όπου σώζονατι και ερείπια από τα Ιπποκράτεια Λουτρά της αρχαιότητας, και δύο από τις δημοφιλέστερες παραλίες του νησιού, την Παχιά Άμμο και τις Λυές είναι ο πλησιέστερος στην πρωτεύουσα. Εδώ, ακόμη κι αν δε σας δελεάσουν οι ιαματικές ιδιότητες των νερών, θα κάνετε οπωσδήποτε μια στάση για ουζάκι και μεζέ πλάι στο κύμα.

Πάνω από το λιμανάκι των Πάλλων, ο μεσαιωνικός οικισμός του Εμπορειού, σκαρφαλωμένος στην πλαγιά, κοιτάζει από το μπαλκόνι του μια λιγότερο φωτογραφημένη, αλλά εξίσου γοητευτική, Καλντέρα. Όταν καταφέρετε να αποχωριστείτε την εκπληκτική του θέα, θα περπατήσετε στο Κάστρο της Παντονίκης, την εκκλησία των Ταξιαρχών, τη Φυσική Σάουνα.

Ο επίσης ορεινός οικισμός των Νικειών θα σας γοητεύσει με την ιδιότυπη αρχιτεκτονική του και τη μαγευτική θέα στην Καλντέρα, ενώ η στρωμένη με βότσαλα πλατεία της Πόρτας, βραβευμένη ως μια από τις καλύτερες της Ευρώπης, θα κερδίσει αρκετές ώρες στο –ούτως ή άλλως χαλαρό– πρόγραμμά σας. Μιλώντας για πλατείες, η φημισμένη Πλατεία της Ηλικιωμένης με τους ψηλούς της φίκους βρίσκεται στο Μανδράκι και προσφέρεται για ατελείωτες σουμάδες –ναι, υπάρχουν ακόμα– και πολύωρες συζητήσεις με τους ντόπιους. Εδώ καταλήγουν όλοι, τα απομεσήμερα για τη φυσική δροσιά της και τα δειλινά για την εντελώς διαφορετική έννοια που αποκτά στο μέρος αυτό το socializing.

Κι από παραλίες; Απόκρημνες ακτές και καταπράσινες πλαγιές που καταλήγουν σε δαντελωτά ακρογιάλια, άλλα αμμουδερά και άλλα με εμφανή στα μαύρα τους βότσαλα τη γειτνίαση με το ηφαίστειο, συνθέτουν ένα παζλ που δύσκολα συναντάς σε άλλο νησί. Ηφαιστειογενές τοπίο και μοναδικό ηλιοβασίλεμα στους Χοχλάκους, κατάλευκη λεπτόκοκκη άμμος στην –ομώνυμη– Άσπρη Άμμο, εξωτικό σκηνικό στο Κοχλάκι, θερμές πηγές που αναβλύζουν μέσα στη θάλασσα στο Αυλάκι. Οι νησίδες – δορυφόροι Γυαλί, Άγιος Αντώνιος και Στρογγυλή διαθέτουν, επίσης, καλές παραλίες, τις οποίες μπορείτε να επισκεφθείτε με καραβάκι.

Το ηφαίστειο της Νισύρου, ακόμη ενεργό, αποτελεί από μόνο του λόγο επίσκεψης στο νησί –κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τους ασχολούμενους με τη γεωλογία. Υπαίθριο μουσείο, με τους έξι κρατήρες του, ο μεγαλύτερος εκ των οποίων, ο Στέφανος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερα διατηρημένους υδροθερμικούς κρατήρες στον κόσμο, συγκεντρώνει κάθε χρόνο πλήθος επισκεπτών –διατηρεί, όμως, τη μυστηριακή του γοητεία αλώβητη από φωτογραφικές μηχανές και καρτ-ποστάλ.

Το sightseeing συνεχίζεται στα αμέτρητα εκκλησάκια του νησιού, που ξεφυτρώνουν σε κάθε πλαγιά, κοντά ή μακριά από τους οικισμούς, στα μοναστήρια του, σημαντικότερο εκ των οποίων αυτό της Παναγίας Σπηλιανής, κτισμένο μέσα στο βράχο που δεσπόζει πάνω από το Μανδράκι, στα μουσεία του Μανδρακίου, Λαογραφικό και Αρχαιολογικό, στα Ιπποτικά Κάστρα του Εμπορειού, των Νικειών, και του Μανδρακίου, όπου και το Παλαιόκαστρο, η αρχαία ακρόπολη των κλασσικών χρόνων, και, τέλος, στα Αρχαία Ρωμαϊκά Λουτρά στους Πάλλους.

Πολύ περισσότερο από τα αξιοθέατά της, όμως, η πραγματική Νίσυρος βρίσκεται στις εμπειρίες που προσφέρει στον επισκέπτη της. Επισκεφθείτε μικρές ταβέρνες μέσα στα σοκάκια και γευτείτε τη ντόπια κουζίνα, τα «πιτθιά» όπως λέγονται οι ρεβυθοκεφτέδες και το «τυρί της τυριάς», ντόπιο τυρί ψημένο σε κόκκινο κρασί. Περπατήστε σιωπηλοί στο ηφαίστειο αναπνέοντας την αύρα του. Πιείτε σουμάδα με τους ντόπιους στις σκιερές βοτσαλόστρωτες πλατείες. Ξαπλώστε στα μαύρα βότσαλα των Χοχλάκων, για να θαυμάσετε το καλύτερο ηλιοβασίλεμα στο νησί. Ζήστε τη μοναδική εμπειρία των δωδεκανησιακών πανηγυριών. Κλείστε τα μάτια κι ευχηθείτε να υπάρχουν για πάντα μέρη αυθεντικά, μακριά από τουριστικές παγίδες και λοιπή «αξιοποίηση». Όταν τα ανοίξετε, η Νίσυρος θα είναι ακόμα εκεί.

Φαγητό
Οι λάτρεις της ψαροφαγίας θα βρουν στη Νίσυρο τον παράδεισό τους. Το Captain's House και ο Μάκης στους Πάλλους είναι από τις κλασσικότερες διευθύνσεις για φρεσκότατα ψάρια και θαλασσινά, πλάι στο κύμα. Αμφότερα σερβίρουν και μαγειρευτές σπεσιαλιτέ, για την περίπτωση που η παρέα είναι διχασμένη. Υπολογίστε περίπου 15-20 ευρώ το άτομο.

Hot spot για μαγειρευτά θεωρείται το Μπαλκόνι του Εμπορειού, όπου θα απολαύσετε σπιτικές νοστιμιές, καθώς και ψητά και σουβλιστά κρέατα, με εκπληκτική θέα στην Καλντέρα, και μόλις περί τα 15 ευρώ το άτομο, όπως επίσης και το Πανόραμα, στο Μανδράκι, που διεκδικεί επάξια το βραβείο για τις τοπικές σπεσιαλιτέ του -κατά τι ακριβότερο, περίπου 20-25 το άτομο.

Στα Νικειά, θα κάνετε οπωσδήποτε μια στάση για πιτιά και κοκκινιστό κατσικάκι στην Πόρτα, στην ομώνυμη πλατεία, ενώ στην άλλη διάσημη πλατεία, αυτή της Ηλικιωμένης, στο Μανδράκι, η to πρόταση ακούει στο όνομα Ειρήνη και σερβίρει home made μαγειρευτά και ψητά στη σούβλα. Περίπου 15 ευρώ το άτομο, και για τα δύο.

(πηγή: www.in2life.gr)

Από τη Ρώμη με αγάπη

Πού να φάτε
* Sabatini: Ενα ατμοσφαιρικό ρεστοράν στην πλατεία Σάντα Μαρία στην περιοχή Τραστέβερε. Κλείστε τραπέζι στη βεράντα, η οποία "βλέπει" στο σιντριβάνι της πλατείας.
* La Tana de Noanti: Στη Via della Paglia. Η πολύ καλή ποιότητα του φαγητού συνδυάζεται με τις χαμηλές τιμές του. Παραγγείλετε οπωσδήποτε το πιάτο με τα άγρια μανιτάρια καθώς και τις πίτες του. * Hotel Fontana: Για καφέ ή γλυκό, αφού όμως έχετε κάνει κράτηση. Τα παράθυρα της καφετέριάς του έχουν θέα το διασημότερο σιντριβάνι της Ιταλίας, τη Φοντάνα ντι Τρέβι.
* Dolce Vita: Για καφέ στην Πιάτσα Ναβόνα.
* Hosteria dell Antiquario: Πολύ καλό φαγητό με θέα το σιντριβάνι της πλατείας Σαν Σιμεόνε.
επίσης

α) Μην αρχίσετε την πρωινή σας βόλτα προτού γευθείτε τον καλύτερο καπουτσίνο της πόλης στη Latteria del Gallo (Vicolo del Gallo 4).
β) Περάστε από το Fratelli Paladini (via del Governo Vecchio 29) για ένα μεσημεριανό "στα όρθια". Παραγγείλτε pizza bianca, δηλαδή σπιτική κλειστή πίτσα με το μέτρο, η οποία ψήνεται μπροστά σας και διαλέγετε εκείνη τη στιγμή με τι θα την γεμίσετε.
γ) Πηγαίνετε για παγωτό στην περιοχή της Fontana di Trevi στο San Crispino (via della Panetteria 42). Το νοστιμότερο παγωτό που δοκιμάσατε ποτέ, φτιαγμένο μόνο με φυσικά υλικά εποχής και σερβιρισμένο στο παραδοσιακό χάρτινο κυπελλάκι που δεν αλλοιώνει τη γεύση. Το φθινόπωρο προτιμήστε το melagrano (ρόδι), το καλοκαίρι το fragolino (αγριοφράουλα) και τον χειμώνα το crema al armagnac (κρέμα με αυθεντικό αρμανιάκ) ή το te verde (φτιαγμένο με γιαπωνέζικο πράσινο τσάι).
δ) Ξεκινήστε τη νυχτερινή εξόρμησή σας στο ατμοσφαιρικό Bevitoria (Piazza Navona 72). Αν ο καιρός το επιτρέπει, καθήστε στα τραπεζάκια έξω και χαζέψτε τους περαστικούς που πηγαινοέρχονται στην πλατεία. Τον χειμώνα παραγγείλτε ζεστό κρασί με κανέλα.
ε) Η δεύτερη στάση πρέπει να γίνει στο κοκτέιλ μπαρ Art Nouveau Rosati (Piazza del Popolo 5) όπου φτιάχνουν το καλύτερο μαρτίνι στη Ρώμη.
στ) Το τελευταίο ποτό της βραδιάς πιείτε το στο ρουφ γκάρντεν του ξενοδοχείου Eden (via Ludovisi 49).

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Ταξιδεύοντας με αυτοκίνητο στην Ευρώπη

Xρήσιμες πληροφορίες για όσους πρόκειται να ταξιδέψουν με αυτοκίνητο στις χώρες της Ευρώπης, δίνει η ΕΛΠΑ στην προσπάθεια διευκόλυνσης των οδηγών.

Τα έγγραφα που πρέπει να έχετε:

Διαβατήριο ή ταυτότητα νέου τύπου

Παρά το ότι έχουν καταργηθεί οι έλεγχοι στα σύνορα μεταξύ των περισσοτέρων κρατών της ΕΕ (συνθήκη Σένγκεν) χρήσιμο είναι να έχετε μαζί σας διαβατήριο ή ταυτότητα νέου τύπου (υποχρεωτικά για να ταξιδέψετε στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο) που μπορεί να ζητηθούν για να αποδείξετε στοιχεία της ταυτότητάς σας. Τα παιδιά πρέπει να έχουν δικό τους διαβατήριο ή ταυτότητα εκτός αν το όνομά τους είναι καταχωρημένο στο δικό σας διαβατήριο.

Καλό είναι επίσης να έχετε μαζί την Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης (εκδίδεται από το φορέα ασφάλισή σας).

Θεωρήσεις/ VISAS

Υπάρχουν 33 χώρες οι υπήκοοι των οποίων δεν χρειάζονται θεώρηση για να επισκεφθούν την ΕΕ για μέγιστο διάστημα τριών μηνών. Στις χώρες αυτές συγκαταλέγονται τρεις υποψήφιες χώρες — Βουλγαρία, Κροατία και Ρουμανία (αλλά όχι η Τουρκία) — καθώς και η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κατάλογος των χωρών των οποίων οι υπήκοοι χρειάζονται θεώρηση για να ταξιδέψουν στο Ηνωμένο Βασίλειο ή την Ιρλανδία διαφέρει ελαφρά από τον κατάλογο άλλων χωρών της ΕΕ. Σε περίπτωση αμφιβολίας, απευθυνθείτε στην πλησιέστερη προξενική αρχή οποιασδήποτε χώρας της ΕΕ.

Εάν σας έχει χορηγηθεί θεώρηση από χώρα η οποία εφαρμόζει πλήρως τους κανόνες Σένγκεν, έχετε αυτομάτως το δικαίωμα να ταξιδέψετε στις λοιπές χώρες Σένγκεν. Επιπλέον, αν διαθέτετε έγκυρη άδεια παραμονής από μια από αυτές τις χώρες Σένγκεν, η άδεια αυτή ισοδυναμεί με θεώρηση. Ενδεχομένως, να χρειαστείτε εθνική θεώρηση για να επισκεφθείτε την Ιρλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τα νέα κράτη μέλη. Περισσότερες πληροφορίες στο Τουριστικό Τμήμα της ΕΛΠΑ ή στην προξενική αρχή της χώρας που θέλετε να επισκεφθείτε.

Έγγραφα οδηγού - αυτοκινήτου

Στις περισσότερες χώρες εκτός από την έγκυρη άδεια οδήγησης πρέπει να έχετε μαζί σας και την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου.

Η άδεια οδήγησης που έχει εκδοθεί σε χώρα της ΕΕ, ισχύει στην ΕΕ. Στις περισσότερες χώρες δεν επιτρέπεται η οδήγηση σε άτομα κάτω των 18 και εάν είστε νεώτερος δεν θα μπορέσετε να οδηγήσετε σε αυτές τις χώρες ακόμη και εάν είστε κάτοχος έγκυρης άδειας οδήγησης από άλλη χώρα. Σε ορισμένες χώρες μπορεί να υπάρχουν και ανώτατα όρια ηλικίας τα οποία κυμαίνονται μεταξύ του 65ου και του 75ου έτους.

Το κατώτατο όριο ηλικίας για ενοικίαση αυτοκινήτου συνήθως είναι το 20ο έτος.

Ασφάλιση αυτοκινήτων

Σε όποια χώρα της ΕΕ κι αν ταξιδέψετε, η ασφάλεια αυτοκινήτου σας παρέχει αυτόματα την ελάχιστη κάλυψη (αστική ευθύνη) που απαιτείται από το νόμο. Αυτό ισχύει και στην Ισλανδία, τη Νορβηγία και την Ελβετία. Εάν έχετε πλήρη ασφαλιστική κάλυψη στη χώρα σας, ελέγξετε κατά πόσον η κάλυψη αυτή ισχύει και στις μετακινήσεις σας σε άλλες χώρες. Μπορείτε επίσης να εξετάσετε τη δυνατότητα κάλυψης από ασφαλιστικό πρόγραμμα οδικής προστασίας που προσφέρει η ΕΛΠΑ.

Η πράσινη κάρτα της ασφάλειας δεν είναι υποχρεωτική όταν ταξιδεύετε στην ΕΕ, αλλά χρησιμεύει ως διεθνώς αναγνωρισμένη απόδειξη ασφάλειας και διευκολύνει την απαίτηση αποζημίωσης στην περίπτωση ατυχήματος. Εάν δεν έχετε μαζί σας την πράσινη κάρτα, πρέπει να έχετε το πιστοποιητικό ασφάλισής σας.

Μια ένωση ασφαλιστικών εταιρειών διαχειρίζεται το σύστημα πράσινης κάρτας, το οποίο καλύπτει επί του παρόντος 44 χώρες. Η ασφαλιστική σας εταιρεία μπορεί να σας προμηθεύσει ένα ευρωπαϊκό έντυπο δήλωσης ατυχήματος, δηλαδή ένα τυποποιημένο έγγραφο σε πολλές γλώσσες που διευκολύνει τη δήλωση επιτόπου σε περίπτωση ατυχήματος σε άλλη χώρα.

Οι κοινοτικοί κανόνες εξασφαλίζουν την ταχεία αποζημίωση των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων που συμβαίνουν εκτός της χώρας τους. Η νομοθεσία αυτή δεν εφαρμόζεται μόνο σε ατυχήματα που συμβαίνουν στο έδαφος της ΕΕ, αλλά, επίσης, και σε ατυχήματα που συμβαίνουν σε τρίτη χώρα, μεταξύ δύο συμβαλλομένων μερών της ΕΕ, υπό τον όρο ότι η χώρα αυτή έχει υιοθετήσει το σύστημα της πράσινης κάρτας.

Το 2005 συμφωνήθηκαν περαιτέρω βελτιώσεις ώστε να είναι ευκολότερο για τους οδηγούς να αποκτήσουν και να απαιτήσουν ασφαλιστική κάλυψη και να βελτιωθεί η προστασία των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων αυξάνοντας τα ελάχιστα ποσά αποζημίωσης για τις σωματικές βλάβες και τις υλικές ζημίες.

Οδική Βοήθεια - Κάλυψη σε περίπτωση βλάβης-ατυχήματος

Οι συνδρομητές της ΕΛΠΑ που ταξιδεύουν στην Ευρώπη απολαμβάνουν πέραν της Οδικής Βοήθειας, προνομίων και ασφαλιστικών παροχών στην περίπτωση βλάβης ή ατυχήματος, όπως:

1. Κάλυψη εξόδων μετακίνησης και διαμονής έως 3 ημέρες,

2. Επείγουσα Ιατρική βοήθεια και αερομεταφορά,

3. Δαπάνες ταξιδιού και παραμονής της οικογένειας,

4. Έξοδα επαναπατρισμού παθόντος και οικογένειας κ.ά

Σήμα εθνικότητας GR

Μη λησμονήσετε να επικολλήστε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου σας το χαρακτηριστικό της χώρας μας –GR- σε περίπτωση που οι πινακίδες σας δεν είναι ευρωπαϊκού τύπου. Διαφορετικά κινδυνεύετε με επιβολή προστίμου. Tο σήμα GR μπορείτε να προμηθευτείτε από τα Γραφεία της ΕΛΠΑ σε όλη την Ελλάδα.

Η οδική ασφάλεια στους δρόμους της Ευρώπης

Ζώνες: Σε όλες τις χώρες της ΕΕ είναι υποχρεωτικό να φοράτε ζώνη ασφαλείας τόσο στα μπροστινά όσο και στα πίσω καθίσματα των αυτοκινήτων καθώς και στα πούλμαν. Για τα παιδιά που ταξιδεύουν με αυτοκίνητο πρέπει να χρησιμοποιούνται παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου.

Να θυμάστε ότι πρέπει να οδηγείτε στην αριστερή πλευρά του δρόμου στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία, στην Κύπρο και στη Μάλτα και ότι σε ορισμένες χώρες, όπως στο Βέλγιο, στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες και στην Πορτογαλία, πρέπει κανονικά να δίνετε προτεραιότητα στα οχήματα που έρχονται από δεξιά.

Κινητό τηλέφωνο: Η χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση αυξάνει υπέρμετρα τον κίνδυνο πρόκλησης θανατηφόρων ατυχημάτων και γι’ αυτό απαγορεύεται ρητά ή έμμεσα σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Σε ορισμένες χώρες, είναι αποδεκτή η χρήση εξοπλισμού ανοικτής ακρόασης.

Αλκοόλ: Παρόλο που στις περισσότερες χώρες της ΕΕ το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο οινοπνεύματος στο αίμα είναι 0,5mg/ml, σε ορισμένες κυμαίνεται από 0.2 mg/ml έως 0.8 mg/ml (0.9mg/ml στην Κύπρο) ενώ σε κάποιες απαγορεύεται εντελώς η ύπαρξη οινοπνεύματος στο αίμα κατά την οδήγηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνιστά την υιοθέτηση από όλες τις χώρες κοινού επιτρεπόμενου ορίου που δε θα υπερβαίνει τα 0.5mg/ml.

Όρια ταχύτητας

Τα μέγιστα όρια ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους είναι ως επί το πλείστον 110, 120 ή 130 km/h και στις κατοικημένες περιοχές 50 ή 60 km/h. Κοιτάτε προσεκτικά τις πινακίδες για να είστε σίγουροι για το μέγιστο όριο ταχύτητας και για τους άλλους ειδικούς όρους που ισχύουν.

Στον πίνακα που θα βρείτε στην ενότητα ”συνοδευτικό υλικό” παρέχονται τα γενικά ανώτατα όρια ταχύτητας αυτοκινήτων που ισχύουν τον Ιανουάριο του 2006. Σε ορισμένες χώρες τα όρια είναι κατώτερα όταν οι καιρικές συνθήκες είναι κακές ή όταν πρόκειται για νέους οδηγούς.

Διόδια: Υπάρχουν διόδια σε πολλές χώρες, (Αυστρία, Γαλλία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Ισπανία, Ιταλία, Ουγγαρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβακία και Τσεχική Δημοκρατία. Οι ταξιδιώτες που χρησιμοποιούν τους αυστριακούς αυτοκινητοδρόμους και τις οδούς ”Α” πρέπει να τοποθετούν σε εμφανές σημείο του οχήματός τους ένα σήμα καταβολής διοδίων. Τα σήματα αυτά προμηθεύεστε από όλους τους μεγάλους μεθοριακούς σταθμούς στην Αυστρία και σε μεγάλα πρατήρια καυσίμων. Η Τσεχική Δημοκρατία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία εφαρμόζουν παρεμφερές σύστημα αυτοκόλλητης ετικέτας για το παρμπρίζ του αυτοκινήτου.

Περισσότερες τουριστικές πληροφορίες για όλους τους ευρωπαϊκούς προορισμούς αλλά και για τη χώρα μας, παρέχει το Τουριστικό Τμήμα της ΕΛΠΑ.

(πηγή: www.in2life.gr)

Πάπιγκο

Κάτω από την οροσειρά της Τύμφης (ή Γκαμήλας) με φόντο την χαράδρα του Βίκου και τον ποταμό Βοϊδομάτη, το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο κλέβουν τις εντυπώσεις, αφού δεν υπόσχονται απλά μια μοναδική διαμονή, αλλά καταφέρνουν να δημιουργήσουν μόνο φανατικούς οπαδούς, σε απόσταση 496 χλμ από την Αθήνα και 314 χλμ από τη Θεσσαλονίκη.

Ιδανικά για αποδράσεις και τις τέσσερις εποχές του χρόνου, με πυκνή βλάστηση και άγρια ομορφιά, το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο στο Δυτικό Ζαγόρι δικαιολογημένα ξεχωρίζουν.

Είναι γεγονός άλλωστε πως η Γκαμήλα θεωρείται το πιο μεγαλόπρεπο βουνό στον κορμό της Β. Πίνδου, καθώς συνδυάζει δύο διαφορετικές όψεις.

Η βορινή πλευρά του βουνού είναι μια σειρά από ορθοπλαγιές, που διακόπτονται από βαθιές χαράδρες και λούκια, με εντυπωσιακές κλίσεις που θυμίζουν έντονα τις Άλπεις, ενώ στη νότια πλευρά οι κορυφές κατεβαίνουν ομαλά και σχηματίζουν ένα μεγάλο οροπέδιο.

Σε υψόμετρο 900 μέτρων στους πρόποδες της Αστράκας και κάτω από τη μυθική Δρακόλιμνη συναντάμε το Μεγάλο Πάπιγκο, ενώ σε απόσταση περίπου 2 χλμ. συναντάμε το Μικρό Πάπιγκο σε υψόμετρο 980 μ. Ανάμεσά τους η χαράδρα, τα νερά της οποίας καταλήγουν στον Βοϊδομάτη.

Γραφικά πλακόστρωτα καλντερίμια, η παραδοσιακή κεντρική πλατεία με τον πλάτανο στη μέση, αρχοντικά χτισμένα με την ηπειρωτική αρχιτεκτονική, πέτρινες βρύσες, φυσικές πισίνες, οι οποίες γεμίζουν νερό τον χειμώνα, καθιστώντας τις ιδανικές για κολύμπι το καλοκαίρι.

Όμορφες εκκλησίες σπάνιας αρχιτεκτονικής με τέμπλα και αγιογραφίες, εντυπωσιακά γεφύρια, ξωκλήσια, αλλά και οι πέτρινες βρύσες αποτελούν επίσης από τα βασικά χαρακτηριστικά της περιοχής.

Διασχίστε το φαράγγι του Βίκου, ένα από το μεγαλύτερα, βαθύτερα και εντυπωσιακότερα φαράγγια του κόσμου, κάντε ράφτινγκ και καγιάκ στο Bοϊδομάτη ή αναρριχηθείτε στην Aστράκα.

Στη ”Ραδόβολη”, πάνω από το οροπέδιο των λιμνών και σε υψόμετρο 1950 μ. θα συναντήσετε το ορειβατικό καταφύγιο της Αστράκας, το οποίο δύναται να φιλοξενήσει 52 άτομα.

Πρόκειται για ένα ορμητήριο για όλες τις ορειβατικές και αναρριχητικές διαδρομές προς της κορυφές της Τύμφης, το οποίο λειτουργεί καθημερινά τους καλοκαιρινούς μήνες και τον χειμώνα κατόπιν συνεννόησης.

Αξίζει να επισκεφτείτε επίσης τη μυθική Δρακόλιμνη, σε υψόμετρο 2.050 μέτρων, ανάμεσα στις κορυφές Λάπατος και Πλόσκος, το ρέμα Ρογκοβό που με τη διάβρωση του νερού έχει σχηματίσει αρκετά στρογγυλά κοιλώματα, που μοιάζουν με μικρές λιμνούλες, στις δύο μεγαλύτερες εκ των οποίων έχει κατασκευαστεί τοίχος για να συγκρατεί το νερό (ιδανικές για μπάνιο το καλοκαίρι).

Εντυπωσιακό και το Κόκκινο Λιθάρι, που βρίσκεται δεξιά από τους Πύργους του Παπίγκου προς το Βίκο, αλλά και οι ”Πύργοι”, οι εντυπωσιακοί βραχώδεις σχηματισμοί.

Στα συν της περιοχής επισημαίνουμε και τους φιλόξενους κατοίκους (είναι πολύ πιθανό κάθε βόλτα να σας αποφέρει διάφορα κεράσματα!), ενώ θα σας προτείναμε να δοκιμάσετε και τις πίτες της περιοχής.

Αρκετά από τα αρχοντικά της περιοχής έχουν μεταμορφωθεί σε ξενώνες οι οποίοι ενδείκνυνται για τη διαμονή σας. Ενδεικτικά τον ξενώνα ”Αστράκα” (τηλ. 26530-41693) ένα από τα πιο παλαιά κτίρια του Παπίγκου με ιδιαίτερη αρχιτεκτονική μορφή, τον ξενώνα ”Καλλιόπη” (τηλ. 26530-41081)- και να μην μείνετε εκεί αναζητείστε την κυρία Καλλιόπη και δοκιμάστε τις ξακουστές πίτες της-, τον ξενώνα ”Νίκου Τσουμάνη” (τηλ. 26530-41893), τα ”σπίτια του Σαξώνη” (τηλ.26530-41615), αλλά και το παραδοσιακό ξενοδοχείο ”Δίας” (τηλ. 26530- 41892) στο Μικρό Πάπιγκο.

(πηγή: www.in2life.gr)

Κύθηρα

Μία κουκκίδα γης νότια της Πελοποννήσου, γεμάτη φυσικές ομορφιές, γραφικές γωνιές, ιστορικές μνήμες και ονειρεμένες παραλίες.

Αν συμφωνείτε ότι η όμορφη θεά Αφροδίτη ήξερε πού να πάει να ζήσει, τότε και εσείς πρέπει να επισκεφτείτε τα Κύθηρα! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τη Χώρα και αφού περπατήσετε μέσα από τα πάλλευκα σοκάκια θα ανεβείτε στο βυζαντινό φρούριο για να απολαύσετε τη θέα αλλά και για να γνωρίσετε την ιστορία του. Θα επισκεφτείτε τις τέσσερις εκκλησίες και θα κάνετε μία βόλτα ως το παλιό σπίτι όπου σήμερα φιλοξενείται το Ιστορικό Αρχείο του νησιού. Δείτε ακόμη το κτίριο της Εθνικής Τραπέζης, το Πνευματικό Κέντρο και τον Καθολικό Ναό του Αγίου Μάρκου. Στον Μέσα Βούργο θα δείτε μερικές ακόμη από τις θαυμάσιες εκκλησίες των Κυθήρων, ενώ στο Αρχαιολογικό Μουσείο θα γνωρίσετε την ιστορία του νησιού. Στο Καψάλι θα κάνετε το μπάνιο σας και κατόπιν θα βολτάρετε στον παραλιακό πλακόστρωτο πεζόδρομο. Θα δείτε και τον παλιό Ανεμόμυλο κοντά στον Πίσω Γιαλό.

Αξιοθέατα και παραλίες
Ξεκινήστε μετά για το Λιβάδι. Εκεί θα θαυμάσετε την εντυπωσιακή πέτρινη γέφυρα και το παλιό Αγγλικό Σχολείο. Από τα μαγαζάκια της περιοχής θα αγοράσετε κεραμικά πολύ καλού γούστου και φυσικά, μετά τις αγορές σας θα επισκεφτείτε τα ιστορικά μοναστήρια της Αγίας Ελέσας και της Παναγιάς της Μυρτιδιώτισσας, την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, το μεσαιωνικό κάστρο του Μυλοπόταμου... Πολλές και πλούσιες οι δημιουργίες με τις οποίες το χέρι του ανθρώπου στόλισε το νησί.

Τα Κύθηρα είναι γενικότερα ένα νησί που επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις για τον εκδρομέα. Μία από αυτές σας περιμένει στην περιοχή Φόνισσα με τους εντυπωσιακούς καταρράκτες. Μία δεύτερη έκπληξη θα δοκιμάσετε αν επισκεφτείτε τα μεγάλης φυσικής ομορφιάς σπήλαια της Αγίας Σοφίας. Και μία τρίτη έκπληξη, ειδικά εάν τρέφετε μεγάλη αγάπη για τη θάλασσα, σας περιμένει στην ανατολική πλευρά του νησιού: η αμμουδιά στον οικισμό Διακόφτι είναι πραγματικά πολύ όμορφη, όπως και πολλές άλλες από τις αμμουδιές που θα συναντήσετε στο δρόμο σας. Δροσιστείτε στην κρυστάλλινη θάλασσα!

Ανηφορίζοντας βορειότερα, μετά από μία στάση στην Αγία Πελαγία, ένα από τα πιο τουριστικά μέρη του νησιού, θα κάνετε μία εκδρομή στο θαυμάσιο φαράγγι του Λαγκαδά. Επίσης επισκεφτείτε τον Ποταμό, που είναι το μεγαλύτερο χωριό του νησιού.

Με λίγα λόγια, στα Κύθηρα μπορείτε να κάνετε ήσυχες διακοπές, όποτε όμως το θελήσετε σας δίνονται όλες οι ευκαιρίες για να διασκεδάσετε σε πιο έντονους ρυθμούς. Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε τις παραλίες: Αβλέμονας, Καλαδί, Φυρή Άμμος, Μελιδόνι, Χαλκός και βεβαίως αυτές που θα ανακαλύψετε μόνοι σας!

Εκδρομή
Μια και φτάσατε ως εδώ αξίζει τον κόπο να κάνετε μία επίσκεψη στα Αντικύθηρα ή Τσιριγότο όπως λέγεται.

(πηγή: www.7merestv.gr)