Η λιμνοθάλασσα Βουρκάρι στα Μέγαρα

Μεταξύ Μεγάρων και Ελευσίνας, πολύ κοντά στην εθνική οδό και στον σταθμό του Προαστιακού βρίσκεται ένας από τους τελευταίους υγροβιότοπους της Αττικής. To Βουρκάρι, όπως ονομάζουν οι ντόπιοι τη λιμνοθάλασσα της Αγίας Τριάδας, είναι ένα παράκτιο έλος που συγκεντρώνει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, όλα τα χαρακτηριστικά ενός προστατευόμενου υγροβιότοπου, αλλά δεν έχει χαρακτηριστεί τέτοιος. Στην απογραφή των υγροτόπων το 1994 «ξεχάστηκε».

Φυσικό ιχθυοτροφείο (στην είσοδο του κόλπου φιλοξενούνται και δύο μονάδες οστρακοκαλλιέργειας), αποτελεί «σταθμό» για τα μεταναστευτικά πτηνά.

«Στο Βουρκάρι συγκεντρώνονται 122 είδη πτηνών –γλάροι, ερωδιοί, αγριόπαπιες– και πολλά ανήκουν σε προστατευόμενα είδη», λέει στην «Κ. ο κ. Θάνος Καστρίτης, ερευνητής στην Ορνιθολογική Εταιρεία. «Το Βουρκάρι είναι μια λιμνοθάλασσα μεγάλης ορνιθολογικής σημασίας για τη Δυτική Αττική».

Αποθηκευτικοί χώροι
Tο Βουρκάρι θα ήταν ένας ιδανικός τουριστικός προορισμός, αν δεν είχε υποβαθμιστεί περιβαλλοντικά και αισθητικά. Η αρχή του κακού έγινε όταν το 1984 με Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ. 84/84) η περιοχή χαρακτηρίστηκε «χαμηλής βιομηχανικής όχλησης» και oλοκληρώθηκε δέκα χρόνια αργότερα, το 1994, όταν το Βουρκάρι δεν περιελήφθη στην απογραφή υγροτόπων της χώρας. Αποτέλεσμα ήταν να ανοίξει η όρεξη πολλών για να εκμεταλλευθούν την περιοχή. Ετσι, στις τρεις πλευρές της λιμνοθάλασσας, στο Πέραμα Μεγάρων, στις Αρμύρες και στην Αγία Τριάδα, χωροθετούνται αποθηκευτικοί χώροι βιομηχανιών, δεξαμενές καυσίμων, μονάδες κατασκευής και επιδιόρθωσης σκαφών, παραθεριστικές κατοικίες... «Εν όψει των Ολυμπιακών το αεροδρόμιο της Αεροπορίας, που φιλοξενούσε η περιοχή μαζί με το Στρατόπεδο, επεκτάθηκε ώστε να εξυπηρετεί και πτήσεις της Πολιτικής Αεροπορίας. Σήμερα, πολλά ιδιωτικά αεροσκάφη αλλά και στρατιωτικά πετούν ακόμα από εδώ», λέει στην «Κ» ο Ανέστης Νίνος, κάτοικος της περιοχής. Ωστόσο, μεγάλο μέρος έχει χτιστεί κυριολεκτικά πάνω στον υδροβιότοπο. «Πολλά πουλιά μπερδεύονται και απαγκιάζουν σε σημεία του αεροδρομίου, όπου τον χειμώνα δημιουργούνται μικρά έλη», παρατηρεί ο Ηλίας Τζηρίτης από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF.

Στον κατακερματισμό του υγροτόπου οδήγησε και η διέλευση ασφαλτοστρωμένου δρόμου στο μέσον αυτού. Σύμφωνα με μελέτη του ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο θαλασσίων Ερευνών), το 14% του εδάφους του βιοτόπου καλύπτεται από ανθρωπογενείς χρήσεις γης.

Ενα ακόμα «παρατράγουδο» έγινε με τον αγωγό του φυσικού αερίου, που το 1994 διέσχισε κάθετα τον υγροβιότοπο. Ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου αρνείται ότι πέρασε από εκεί αγωγός, όμως η μελέτη του ΕΛΚΕΘΕ διασαφηνίζει ότι «ο αγωγός εκρέει στη βόρεια ακτογραμμή της λιμνοθάλασσας και είναι φανερό ότι δημιουργεί εστία ρύπανσης».

Το τείχος της Αγίας Τριάδας
Παράλληλα, στη νοτιοδυτική πλευρά του όρμου Βουρκάρι βρίσκεται το ιστορικό τείχος της Αγίας Τριάδας. Ομως, χιλιάδες τόνοι μπάζων «θάβουν» ουσιαστικά τμήμα του μνημείου! H απόρριψη σκουπιδιών, άλλωστε, οι εκχερσώσεις εδαφών και τα μπαζώματα είναι συνήθεις τακτικές. Ενδεικτικό της άναρχης δόμησης και της περιβαλλοντικής αναλγησίας είναι ότι η έκταση του υδροβιότοπου έχει «αποδεκατιστεί». «Ο υγρότοπος, από μια έκταση περίπου 5 τ. χλμ. που καταλάμβανε παλαιότερα, έχει συρρικνωθεί σήμερα στην παράκτια ζώνη, έκτασης περίπου 0,9 τ. χλμ.», αναφέρει ο Ηλίας Δημητρίου, ερευνητής στο ΕΛΚΕΘΕ.

Είναι, ωστόσο, παρήγορο ότι το Ελληνικό Κέντρο Βιοτόπων - Υγροτόπων έχει δεσμευθεί να συμπεριλάβει το Βουρκάρι στους ελληνικούς υδροβιότοπους σε επόμενη απογραφή. Το πότε όμως θα γίνει η απογραφή δεν είναι τόσο σαφές, αφού προϋποθέτει την εξασφάλιση χρηματοδότησης. Οι κάτοικοι, που τα τελευταία χρόνια έχουν συσπειρωθεί για να προστατεύσουν τη λιμνοθάλασσα, βρίσκουν συχνά δικαίωση, αφού οι μελέτες όλων των επιστημονικών φορέων (ΕΛΚΕΘΕ, Ορνιθολογική Εταιρεία, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για λογαριασμό του ΥΠΕΧΩΔΕ) συναινούν στην οικολογική αξία του υγροβιότοπου και στην αναγκαιότητα προστασίας του. Ομως, έρχονται συνεχώς αντιμέτωποι με νέες απειλές. Στη διαδικασία ανεύρεσης τοποθεσίας για τη μετεγκατάσταση των βυρσοδεψείων του Ρέντη, προτάθηκε μεταξύ άλλων και το Βουρκάρι!

Μονάδα ηλεκτροπαραγωγής

Παράλληλα, στο Πέραμα Μεγάρων δόθηκε άδεια στα Ελληνικά Πετρέλαια για τη δημιουργία σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ισχύος 390 MW, τον περασμένο Απρίλιο. «Μας διαβεβαιώνουν ότι η εγκατάσταση της μονάδας δεν ανήκει στα άμεσα επιχειρηματικά τους σχέδια, όμως αυτό δεν μας αρκεί», επισημαίνει ο κ. Στέργιος Τσαρτακλέας, μέλος του συντονιστικού φορέα των συλλόγων για την προστασία του Βουρκαρίου.

Οι κάτοικοι δεν παραιτούνται των προσπαθειών, έχουν προσφύγει και στην Ε.Ε. Αλλωστε και σχετικό πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη συνηγορεί υπέρ τους. Τέλος, μελέτη του Πανεπιστημίου Αιγαίου αναφέρει ότι «μολονότι η υποβάθμιση είναι σε ένταση, ο βιότοπος δείχνει σημεία αντίστασης με μια εκπληκτική ορνιθοπανίδα» και επισημαίνει ότι «πρέπει να μπει φραγμός στην άναρχη και παράνομη δόμηση, να ελεγχθεί η ρύπανση του υγροτόπου, να απομακρυνθούν τα μπάζα και φυσικά, να απαγορευθεί το κυνήγι!».

(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/11/2008)

Ροδόπη: Η γη των θρύλων έχει γοητεία

Από τις βουνοκορφές ως τη θάλασσα και ­από τα ποτάμια μέχρι τις λίμνες, η Ροδόπη είναι τόπος που προσφέρεται για εξερεύνηση.

Στην καρδιά της Θράκης, η Κομοτηνή απλώνει τα πέπλα της ιστορίας της ­ανάμεσα στην αρχαία Μαρώνεια, τη ρωμαϊκή ­Εγνατία Οδό και τη βυζαντινή Μοσυνούπολη. Μία σύγχρονη, ενδιαφέρουσα πολιτεία με τεράστια, όμως, ιστορία, μετράει τα βήματά της ήδη από το Μεσαίωνα και αποτελεί τόπο μαγευτικό για τον ταξιδιώτη που έχει όρεξη για εξερεύνηση. Επισκεφθείτε την Παλιά Πόλη, γύρω από το μισοερειπωμένο κάστρο. Περάστε από την Παλιά Αγορά όπου γίνεται το Μεγάλο Παζάρι. Γνωρίστε ακόμα την Αρμένικη Γειτονιά και τον Τενεκέ-Μαχαλά αλλά μη μείνετε μόνο σε αυτά. Δείτε και τα πανέμορφα αρχοντικά που σώζονται και που «παντρεύουν» στην αρχιτεκτονική τους το ανατολίτικο με το ευρωπαϊκό στοιχείο. Στο κέντρο της πόλης θα δείτε και τα ερείπια από το τείχος του παλιού βυζαντινού οικισμού. Προσκυνήστε ύστερα στη Μητρόπολη, την εκκλησία της Παναγίας. Στο δρόμο σας θα συναντήσετε μικρά τζαμιά, καθώς και το εντυπωσιακό Εσκί Τζαμί. Το πάρκο είναι πανέμορφο και έχει και ζωολογικό κήπο. Για να τελειώσετε με τις «υποχρεώσεις» σας στην πόλη οφείλετε να επισκεφθείτε το πολύ ενδιαφέρον Αρχαιολογικό Μουσείο, το Λαογραφικό Μουσείο, με παραδοσιακά αντικείμενα, αλλά και τη Συλλογή Παπανικολάου με εκκλησιαστικά και βυζαντινά κειμήλια.

Οδοιπορικό
Αρχίστε από τα ερείπια της βυζαντινής Μοσυνούπολης. Αν τώρα θέλετε να δείτε πού ακριβώς ήταν ο σταθμός στη ρωμαϊκή Εγνατία Οδό, πρέπει να πάτε 30 χλμ. δυτικά, όπου βρίσκονται τα ερείπια της Αναστασιούπολης. ­Ακόμα, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε ­ένα σπουδαίο βυζαντινό κέντρο, το Παπίκιο Όρος -κάτι σαν το ­Αγιο Όρος- 20 χλμ. ΒΔ. Στο διάβα σας θα βρείτε και πολλά άλλα μεσαιωνικά και βυζαντινά μνημεία κοντά στην Κερασιά, στα Σύμβολα, στη Νυμφαία και στο Πάτερμα. Τέλος, ένας θαυμάσιος περίπατος γίνεται στο τοξωτό μεσαιωνικό γεφύρι του Κομψάτου, κοντά στον Πολύανθο, μέσα σε ένα επιβλητικό τοπίο.

Επισκεφθείτε τη Μαρώνεια
Θα δείτε το παλιό λιμάνι και την ακρόπολη του Μάρωνα. Το αρχαίο θέατρο βρίσκεται σε μια πανέμορφη τοποθεσία, μέσα σε ελαιώνες. Στα ρωμαϊκά χρόνια λειτουργούσε σαν αρένα και θα παρατηρήσετε ότι κάποιες από τις θέσεις έχουν πάνω τους γραμμένα τα ονόματα των βασιλέων. Αν κοιτάξετε προς το βουνό, θα δείτε και τα απομεινάρια τείχους που ξεκινούν από την κορυφή του Ίσμαρου και κατεβαίνουν ως τη θάλασσα. Μέσα στον αρχαιολογικό χώρο υπάρχει επίσης και ένα ιερό αφιερωμένο στον Διόνυσο, που λάτρεψε τη Θράκη, καθώς και ένα σπίτι με ψηφιδωτό διάκοσμο δαπέδων, ενδεικτικό της πολυτελούς ζωής στην αρχαία πόλη.

Σπορ
Τρέκινγκ, αναρρίχηση, ποδήλατο βουνού, κανό στη λίμνη και στη θάλασσα, τοξοβολία, επισκέψεις σπηλαίων, ακόμα και ερασιτεχνική αστρονομία... Απευθυνθείτε στο γραφείο Ecoexplorer, τηλ.: 25330-21501 στη Μαρώνεια.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Η Κομοτηνή ­απέχει 792 χλμ. από την Αθήνα. Αεροπορικώς μέσω Αλεξανδρούπολης (τηλ.: 210-9666666) και από εκεί με το πούλμαν (67 χλμ). ΚΤΕΛ, τηλ.: 210-5144905. ΟΣΕ, τηλ.: 210-5297777.

Διαμονή: Στην πόλη μπορείτε να μείνετε: Αστόρια (τηλ.: 25310-35054), Ξενία (τηλ.: 25310-22648) και Ανατολία (τηλ.: 25310-36242). Στη Μαρώνεια η καλύτερη λύση είναι το ξενοδοχείο Ρωξάνη (τηλ.: 25330-41391).

Χρήσιμα: Κομοτηνή: Αστυνομία: 25310-83201, Δήμος: 25310-24444. Μαρώνεια: ­Αστυνομία: 2533022100, Δήμος: 2533023575.

Φαγητό: Κεμπάπια, σαρμάδες, χυλοπίτες και γιουφκάδες είναι μερικές μόνο από τις νόστιμες σπεσιαλιτέ που θα δοκιμάσετε από την τοπική κουζίνα. Συνοδέψτε το φαγητό σας πάντα με καλό ντόπιο κρασί. Στην Κομοτηνή περάστε από του Γιαξή, από τα Αδέλφια και από το Κουτί. Στη Μαρώνεια καθίστε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Ρωξάνη και στον Αγιο Χαράλαμπο στην ψαροταβέρνα των Γιάννας και Ρούλας Νίττη. Μην ξεχάσετε και τα θαυμάσια γλυκά, όπως μπουγάτσες, μαλεμπί, σουτζούκ-λουκούμ κ.ά.

Διασκέδαση: Στην Κομοτηνή και τη Μαρώνεια γίνονται ενδιαφέρουσες πολιτιστικές και ­αθλητικές εκδηλώσεις. Επικοινωνήστε για τα προγράμματα και τις ημερομηνίες με το Δήμο της Κομοτηνής στο τηλ.: 25310-22671.

Αγορές: Θα βρείτε εξαιρετικά σπιτικά ζυμαρικά, μέλι, λάδι και γλυκά του κουταλιού, με πιο πρωτότυπα το κολοκύθι και το καρπούζι!

(πηγή: www.7merestv.gr, 14/11/2008)

Τα αεροσκάφη, πηγή ατμοσφαιρικής ρύπανσης

Φορμαλδεΰδη, ακεταλδεΰδη, βενζόλιο, τολουόλιο, ακρολίνη, βουταδιένιο, μόλυβδος, ναφθαλίνια. Εκτός από χιλιόμετρα, όταν τα αεροσκάφη πετούν, αφήνουν πίσω τους ένα διευρυμένο δειγματολόγιο ατμοσφαιρικών ρύπων μέσα στις «ουρές» που διαγράφουν στον ουρανό. Με δεδομένο ότι τα τελευταία 45 χρόνια σημειώνεται αύξηση 9% κατ’ έτος στις αερομεταφορές (το 2004 η αύξηση ανήλθε στο 14%), γίνεται κατανοητή η σοβαρή επίδραση που έχουν στην ατμόσφαιρα οι εκπομπές ρύπων από τα αεροσκάφη. Τα παραπάνω στοιχεία παρουσίασε η καθηγήτρια του ΕΜΠ κ. Ιωάννα Αναστασοπούλου μιλώντας χθες στην ημερίδα με θέμα «Αεροπορικές πτήσεις και ατμοσφαιρικοί ρύποι – Ζήτημα περιβαλλοντικής προστασίας» που διοργάνωσε το Ελληνικό Ινστιτούτο Αεροναυτικής και Αστροναυτικής (ΕΛΙΝΑΑΣ).

Οι αυξημένες εκπομπές συγκεκριμένων αερίων (όπως του διοξειδίου του άνθρακα) εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την αύξηση της θερμοκρασίας. Αν η θερμοκρασία αυξηθεί κατά 0,9°C έως το 2050 σε σχέση με το 1990, οι εκπομπές των αεροσκαφών πιθανόν να ευθύνονται για την αύξηση 0,05 βαθμών σύμφωνα με σχετική έρευνα του Εργαστηρίου Κλιματολογίας και Ατμοσφαιρικού Περιβάλλοντος του τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών των Χ. Ζερεφού και Κ. Ελευθεράτου. Ενώ σήμερα εκτιμάται πως η αεροπλοΐα συμβάλλει σε ποσοστό 3,5% στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, μέσα στην επόμενη εικοσαετία η συμβολή της θα ξεπεράσει το 5%, λόγω αύξησης των πτήσεων. Το 2050 οι πτήσεις διεθνώς θα έχουν αυξηθεί κατά έξι με επτά φορές. Συνεπακόλουθα η κατανάλωση καυσίμων θα τριπλασιαστεί, με ανάλογη αύξηση των εκπομπών.

Λιγότερες αποσκευές εντός του αεροσκάφους μπορεί να βοηθήσουν. Την παραίνεση απηύθυνε χθες, μεταξύ άλλων, η δρ Αγνή Αρβανίτη – Βλαβιανού, πρόεδρος της ΜΚΟ «Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής», προτείνοντας επίσης χαμηλότερες ταχύτητες, χρήση μιας μηχανής κατά τη διάρκεια καθυστερήσεων στους διαδρόμους, λιγότερες νυχτερινές πτήσεις και χρήση καθαρότερων καυσίμων προκειμένου να περιοριστούν οι εκπομπές. Κάποια από αυτά τα μέτρα εφαρμόζονται ήδη εθελοντικά από κάποια αεροδρόμια, υπογράμμισε ο κ. Π. Καραμάνος, διευθυντής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος του ΔΑΑ «Ελ. Βενιζέλος».

(πηγή: www.kathimerini.gr, 12/11/2008)

Βαβυλώνα, σήμερα

Η Βαβυλώνα υπήρξε μία από τις πρώτες πόλεις του κόσμου, ένας τόπος όπου αστρονόμοι χαρτογράφησαν τους ουρανούς, βασιλείς συνέταξαν νομικούς κώδικες και φύτεψαν τους κρεμαστούς κήπους. Ελάχιστα απομένουν, όμως, σήμερα από την αρχαία πρωτεύουσα. Οι φιλόδοξες -και ιδιαίτερα κακόγουστες- αναπαλαιώσεις του καθεστώτος Σαντάμ Χουσεΐν οδήγησαν στην αναστήλωση αρχαίου ελληνικού θεάτρου, αλλά και στην κατασκευή ανακτόρου για τον Σαντάμ, στην κορυφή τεχνητού λόφου.

Τους τελευταίους μήνες διεθνείς οργανισμοί, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, καταγράφουν συστηματικά τις καταστροφές που υπέστη ο αρχαιολογικός χώρος από τον πόλεμο και τη λαφυραγώγηση, προτείνοντας συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία και ανάδειξή του. Εκθεση της UNESCO, που πρόκειται να δημοσιευθεί στις αρχές του 2009, θα μνημονεύει τις αρνητικές συνέπειες των οικοδομικών δραστηριοτήτων του Σαντάμ, δίνοντας όμως έμφαση -κατόπιν αιτήματος της ιρακινής κυβέρνησης- στις ζημιές που προκάλεσαν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά και όσες προκάλεσαν οι Πολωνοί στρατιώτες που στρατοπέδευσαν στην περιοχή.

Στρατόπεδο ο αρχαιολογικός χώρος

Οι ΗΠΑ, που μετέτρεψαν τον αρχαιολογικό χώρο της Βαβυλώνας σε στρατόπεδο, αναφέρουν ότι η καταστροφή και η λαφυραγώγηση θα ήταν χειρότερες, αν τα στρατεύματά τους δεν βρίσκονταν στην περιοχή. Αρχαιολόγοι εκφράζουν την ελπίδα ότι η προσπάθεια θα οδηγήσει στην πραγματοποίηση νέου γύρου ανασκαφών, που θα συμπληρώσει εκείνες της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής, στις αρχές του 20ού αιώνα. «Ο χώρος έχει ιδιαίτερα μεγάλη αρχαιολογική σημασία. Στην παρούσα του κατάσταση, όμως, ο χώρος δεν βοηθά καθόλου τον επισκέπτη να φαντασθεί ότι εδώ άκμασε ένας μεγάλος πολιτισμός», λέει ο Γκαετάνο Παλούμπο, στέλεχος του Διεθνούς Ταμείου Μνημείων, με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Προηγούμενες ανασκαφές έδωσαν έμφαση σε μνημεία, όπως ναούς, αφήνοντας θαμμένες τις κατοικίες της Βαβυλώνας. Οι νέες τεχνικές ανασκαφής μπορούν τώρα να φέρουν στο φως νέα στοιχεία ή να εξηγήσουν εκ νέου αρχαιολογικά ευρήματα του περασμένου αιώνα. Εδώ και δεκαετίες, όμως, η Βαβυλώνα είναι απαγορευμένη στον έξω κόσμο, του οποίου την πολιτιστική εξέλιξη βοήθησε αποφασιστικά.

Ο Σαντάμ Χουσεΐν προσπάθησε να μετατρέψει την περιοχή σε τουριστικό αξιοθέατο, με στόχο την προσωπική του προβολή. Οι προσπάθειες αυτές οδήγησαν σε κακής ποιότητας αναστηλώσεις και στην κατασκευή εστιατορίων και άλλων τουριστικών εγκαταστάσεων τη δεκαετία του 1980.

Η Βαβυλώνα υπέφερε, όμως, ακόμη περισσότερο μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Σαντάμ Χουσεΐν το 2003, την ίδια περίοδο κατά την οποία το Εθνικό Μουσείο της Βαγδάτης γινόταν στόχος λαφυραγώγησης. Η κατοχή της περιοχής από αμερικανικές και πολωνικές δυνάμεις το 2003 και το 2004 δεν βοήθησε τα πράγματα. Βαρέα οχήματα και μηχανήματα προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές, θρυμματίζοντας εύθραυστα κομμάτια πήλινων αντικειμένων, που βρίσκονταν θαμμένα στο χώμα. Οι Αμερικανοί κατασκεύασαν ελικοδρόμιο, χώρο στάθμευσης οχημάτων και έσκαψαν ορύγματα, καταστρέφοντας ολοσχερώς τμήμα της αρχαίας Οδού των Πομπών.

Η απουσία αρχαιολογικών ερευνών για πάνω από έναν αιώνα σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα ίχνος των φημισμένων Κρεμαστών Κήπων, που κατασκευάσθηκαν σύμφωνα με τον θρύλο από τη σύζυγο του Ναβουχοδονόσορα Β΄ ή από τον Πύργο της Βαβέλ, που ενέπνευσε την ομώνυμη βιβλική ιστορία. Ο Νομικός Κώδικας του βασιλέα Χαμουραμπί, σκαλισμένος σε γιγάντια στήλη πριν από 4.000 χρόνια, βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι, ενώ το σύμβολο της πόλης, η Πύλη της Ιστάρ, φιλοξενείται στο Μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο.

Η σχετική ηρεμία που επικρατούσε τους τελευταίους μήνες στο Ιράκ προσέφερε δεύτερη ευκαιρία για τη διάσωση της Βαβυλώνας. Οι υπάρχουσες προκλήσεις μοιάζουν, ωστόσο, ανυπέρβλητες. Η ασφάλεια στην περιοχή και στις άλλες 12.000 τοποθεσίες αρχαιολογικού ενδιαφέροντος του Ιράκ, παραμένουν ελλιπείς, παρά τον περιορισμό του φαινομένου της λαθρανασκαφής. Η χώρα, όμως, διαθέτει δύναμη μόλις 1.500 ανδρών για τη φύλαξη των αρχαιολογικών χώρων, ενώ η αναβίωση των επιθέσεων τις τελευταίες εβδομάδες, απειλεί τα φιλόδοξα σχέδια της UNESCO για συντήρηση και ανάδειξη της αρχαίας πρωτεύουσας.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 12/11/2008)

Καρπενήσι - Ναύπακτος - Γαλαξείδι - Σπερχειάδα - Αράχωβα

Καρπενήσι
Σε μία από τις πιο προικισμένες σε βουνίσια ομορφιά περιοχές της Ελλάδας, την Ευρυτανία, το Καρπενήσι δεσπόζει ως ένας από τους πιο αγαπημένους χειμερινούς προορισμούς. Απέχει 284 χλμ. από την Αθήνα και μπορείτε να πάτε και με ΚΤΕΛ.
Πρωτοχτίστηκε στα Βυζαντινά χρόνια και η παράδοση αναφέρει πως όταν ήταν να χτιστεί οι κάτοικοί του κρέμασαν το χειμώνα από ένα κομμάτι κρέας σε δέντρα τριών διαφορετικών τοποθεσιών της περιοχής. Εκεί που το κλίμα ήταν ηπιότερο και το κρέας αλλοιώθηκε γρηγορότερα, θεώρησαν ως καταλληλότερο μέρος για την εγκατάστασή τους. ”Σήμα κατατεθέν” του Καρπενησίου, η κεντρική πλατεία Μάρκου Μπότσαρη, με τον χαρακτηριστικό υπεραιωνόβιο πλάτανο και τις ονομαστές βρύσες της. Ο καθεδρικός ναός της Αγίας Τριάδας, από τα ιστορικότερα μνημεία της πόλης, αξίζει την προσοχή σας, καθώς είναι από τα πλέον εντυπωσιακά κτίρια της περιοχής. Αν αντέξετε, μπορείτε να κάνετε και μια βόλτα στα γειτονικά χωριά Κορυσχάδες, Λαγκαδιά, Άγιο Ανδρέα και Γοριανάδες. Πρόκειται για παραδοσιακούς οικισμούς, «πνιγμένους» μέσα στα έλατα που θα σας γοητεύσουν.

Που να φάτε: Στον Γαύρο, στον δρόμο προς Προυσσό, για φοβερά κρεατικά και εξαιρετικά ψητά. Αν προτιμάτε μαγειρευτά και παραδοσιακή κουζίνα, το Πανόραμα και ο Γεωργάλης αποτελούν τις ιδανικότερες επιλογές. Για τηγανιά, μπιφτέκι και παϊδάκια στην ταβέρνα Σπίθας στο Βουτύρο (22370 22610)

Ναύπακτος
Η ομορφότερη πόλη της Αιτωλοακαρνανίας, εντυπωσιακά αναβαθμισμένη τα τελευταία χρόνια, αποτελεί πόλο έλξης φοιτητών και όχι μόνο. Στην αναβάθμιση της πόλης, έχει βοηθήσει και η αναστήλωση του ίδιου του λιμανιού, ενός από τα πιο γραφικά σημεία της πόλης. Στον αρχαιολογικό χώρο που συντηρείται πίσω από το δυτικό τείχος του λιμανιού, θα βρείτε το άγαλμα του σπουδαίου Ισπανού συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες, που πολέμησε στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου και έχασε το αριστερό του χέρι, κρατώντας τη μαγική του πένα πάντα υψωμένη στον ουρανό με το δεξί. Επίσης, αξίζει να επισκεφτείτε το πευκόφυτο βενετσιάνικο κάστρο της Ναυπάκτου, τον πύργο της οικογένειας Μπότσαρη που έχει μετατραπεί σε ιδιωτικό μουσείο, καθώς και τα ίδια τα παραδοσιακά ναυτικά σπίτια στο κέντρο της πόλης πάνω από τα πλακόστρωτα καλντερίμια της. Αν έχετε χρόνο, αξίζει να κάνετε μια εκδρομή στα ορεινά της χωριά (Χάνι Μπανιά, Τρίκορφο με το περίφημο μοναστήρι των Παπαροκάδων και Άνω Χώρα)

Που να φάτε- που να βγείτε: Στην «Κουζίνα» της Μαρίας Λόη, δίπλα στα λικνιζόμενα σκάφη (τηλ. 26340 38411), στο «Bocca di Rosa» για το καλύτερο ιταλικό της Ναυπάκτου, στην παραλία Ψανής (τηλ. 26340 38144).Στις ταβέρνες «Πέτρινο» (τηλ. 26340 26524) και «Σπιτικό» (τηλ. 26340 26524) στο Γρίμποβο. Για καφέ, γλυκό και ποτό στο «Castello», στο Κάστρο Ναυπάκτου, με την εκπληκτική θέα, στο «Barbarossa» στον πεζόδρομο της Φορμίωνος, για καφέ στο λιμάνι, κάτω από τον τεράστιο πλάτανο αλλά και στο «Άρωμα», επίσης στο λιμάνι. Στο club «Cinema», στο «On the Rocks» στο Στενοπάζαρο (κέντρο) για όσους προτιμούν πιο… εναλλακτική μουσική.

Γαλαξείδι
Ένας προορισμός παντός καιρού. Την συγκεκριμένη εποχή θα απολαύσετε την χειμερινή του γοητεία. Το υπέροχο Γαλαξείδι, 230 χλμ. από την Αθήνα, φιλοξενεί σήμερα 1400 κατοίκους που ξυπνούν κάθε πρωί αντικρύζοντας τον κόλπο του Κρισαίου. Το Γαλαξείδι ζει από τα αρχαία χρόνια οπότε και αντιστοιχούσε στις πόλεις Χάλαιον ή Οιάνθεια. Αποτέλεσε μήλο της έριδας ανάμεσα σε Φράγκους, Σλάβους, Καταλανούς, πειρατές, Ιππότες του τάγματος της Ρόδου αλλά και Τούρκους.

Αξίζει να επισκεφτείτε την αξιόλογη αρχαιολογική συλλογή, το ναυτικό και εθνολογικό μουσείο, την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, το δημαρχείο, το υδραγωγείο και το Παρθεναγωγείο. Υπάρχουν επίσης δύο αρχαιολογικοί χώροι, ο τάφος του Λοκρού και τα απομεινάρια του Αρχαίου Τείχους της πόλης. Όσοι είστε της… ορειβασίας, το δάσος που βρίσκεται απέναντι από το λιμάνι της Αγοράς προσφέρεται για περιπάτους στην όμορφη φύση.

Που να φάτε: Στα ”3 Γουρουνάκια”, στην ” Ωραία Ελλάς” και στο ”Μπάρκο Μαρίτσα”, για την καλύτερη γαριδομακαρονάδα! Επίσης, στο μεζεδοπωλείο Μπεμπέλης (22650 41677), στον εμπορικό δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι, ή στο Λιοτρίβι, που στεγάζεται σ' ένα πανέμορφο γαλαξιδιώτικο αρχοντικό στην είσοδο του λιμανιού της Χηρόλακας.

Σπερχειάδα
Ένας low profile προορισμός για λίγους. Επάνω στην πανέμορφη κοιλάδα του Σπερχειού, ανάμεσα σε δύο βουνά, τον σχετικά άγνωστο Γουλινά και τη φημισμένη Οξιά, βρίσκεται η Σπερχειάδα, κρατώντας εδώ και χρόνια αναλλοίωτη την φυσική της ομορφιά. Ο ομώνυμος δήμος περιλαμβάνει περισσότερα από είκοσι χωριά. Ξεκινήστε την περιήγησή σας από τις βόρειες χαμηλοπλαγιές των Βαρδουσίων, προς τα Μάρμαρα, όπου στεγάζεται ένα αξιόλογο λαογραφικό μουσείο. Στην συνέχεια, κάντε μια στάση στο χωριό Ανατολή και επισκεφτείτε το δικό του μουσείο. Η διαδρομή για Νικολίτσι, Κυριακοχώρι και Πλάτανο χαρακτηρίζεται από αμέτρητα απομεινάρια αρχαίων οικισμών, αλλά και ολοζώντανη παράδοση. Ολοκληρώστε την διαδρομή σας στο καμποχώρι Μεσοποταμία με το πανέμορφο πλατανόδασος και στον υδροβιότοπο του Σπερχειού.

Που να φάτε: Στη Σπερχειάδα, ψητά και κοκορέτσια στον "Παρασκευώτη", στο Γαρδίκι παϊδάκια στο "Θέο" και στη Λευκάδα στο "Βάρσο".

Αράχωβα
Παρεξηγημένη, αλλά αιώνια... αγαπημένη η Αράχωβα κρατάει για τα καλά τα σκήπτρα του top χειμωνιάτικου προορισμού. Αρκετοί την χαρακτηρίζουν ως "μακρινή ξαδέρφη της Μυκόνου", αλλά κάνουν λάθος. Αν εξαιρέσουμε τις περιόδους... αιχμής, η Αράχωβα έχει να δώσει πολλά στο επισκέπτη. Αρκεί μια βόλτα στα δρομάκια της για να σε κατακτήσει. Έτσι απλά. 160 χλμ. από την Αθήνα, χτισμένη στους πρόποδες του Παρνασσού, η περιοχή της Αράχωβας, διάσπαρτη από απομεινάρια της αρχαιότητας, φανερώνει την πανάρχαια ιστορία της. Το Κωρύκειον Άνδρο, όπου οι αρχαίοι πίστευαν ότι κρύβει τον δρόμο για τον Άδη, ο Βυζαντινός Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, τα δεκάδες μαγαζιά και καφενεία, ο γραφικός κεντρικός δρόμος με την υπέροχη θέα, οι παραδοσιακές "ζεστές" ταβέρνες και φυσικά το πασίγνωστο χιονοδρομικό κέντρο (το οποίο προς το παρόν είναι κλειστό) Δεν γίνεται να μην σε γοητεύσουν.

Που να φάτε- που να βγείτε: Για κρεατικά και κάθε λογής ψιψιψόνια στην Παναγιώτα (2267032735) και στον Καπλάνη (22670-31890), αλλά και στο Αγνάντιο (2267032114) για κουνέλι κρασάτο. Για καφέ και φοβερό τζίζ κέικ στο Εμπορικόν (22670-32467), ίσως το πιο κεντρικό καφέ της Αράχωβας, στην Ακουαρέλλα (22670-32660), στο Paramount σε ένα περιβάλλον που αποπνέει ζεστασιά μέσα από την πλήρη αρμονία του γυαλιού και του ξύλου και σε άλλα πολλά ακόμα.

(πηγή: www.in2life.gr, 12/11/2008)

Τήνος: Το νησί με τις χίλιες εκκλησιές

Κάθε οικογένεια και εκκλησιά, κάθε επισκέπτης και προσκύνημα, κάθε ναός και ιστορία. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην Τήνο, ένα νησί με μεγάλη θρησκευτική παράδοση, που αριθμεί χίλιες και πλέον εκκλησίες, διάσπαρτες σαν δορυφόρους γύρω από το ναό της Μεγαλόχαρης.

Είναι ενοριακές, ιδιωτικές ή κοινοτικές, Ορθόδοξες και Καθολικές, μοναστηριακές ή και «αδέσποτες», δηλαδή έχουν χαθεί τα ίχνη εκείνων που τις κατασκεύασαν, αλλά «υιοθετήθηκαν» από κατοίκους της περιοχής όπου βρίσκονται. Οι χίλιες εκκλησιές βρίσκονται σε κορυφές λόφων, σε χαράδρες, κάμπους και ρεματιές, σε ελαιώνες, συστάδες δέντρων, σε απόκρημνες ακτές ακόμη και σε ήρεμα ακρογιάλια, σε μια έκταση 195 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου κατοικούν 8.574 άνθρωποι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η αντιστοιχία για το νησί της Παναγίας είναι μία εκκλησία ανά εννέα κατοίκους !

Αφορμή ένα θαύμα, μια θεϊκή προτροπή, μια προσωπική εμπειρία

«Ευλογία» για τους κατοίκους

«Θεωρείται ευλογία για την οικογένεια να έχει ιδιωτικό ξωκλήσι παρά τα έξοδα για την συντήρησή του και την τέλεση των λειτουργιών και των πανηγυριών του», αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δήμαρχος Τήνου, Σίμος Ορφανός. Τονίζει παράλληλα ότι οι πολλές εκκλησιές υπογραμμίζουν τη θρησκευτική παράδοση της Τήνου και είναι αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού της ανάγλυφου.

Μυρτοστόλιστα και σημαιοστόλιστα τα ξωκλήσια το Πάσχα

Ακολουθώντας την παράδοση του νησιού, όλες οι εκκλησιές είναι μυρτοστολισμένες και σημαιοστολισμένες τη γιορτή του Πάσχα. Το τελετουργικό ξεκινά το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, αμέσως αφού αναγνωστούν τα 12 Ευαγγέλια. Όπως αφηγείται η κ. Κορνάρου, ατέρμονες σειρές κατοίκων, αλλά και επισκεπτών προσπαθούν να επισκεφθούν όσο το δυνατό περισσότερα εκκλησάκια για να ανάψουν το καντήλι. Αυτό διαρκεί όλη τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης μέχρι το ξημέρωμα της Μεγάλης Παρασκευής. Τότε πρέπει να είναι όλα τα καντήλια αναμμένα για να φωτίσουν την ψυχή κάθε πιστού και να διώξουν τα σκότη του ’δη. «Από το Πάσχα και μέχρι την Ανάληψη του Κυρίου, κάθε ιδιώτης φροντίζει ώστε να πραγματοποιηθεί η Θεία Λειτουργία και ο άγιος κάθε εκκλησίας να αναστηθεί», τονίζει η κ. Κορνάρου και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι οι ιερείς δεν προλαβαίνουν να λειτουργήσουν στις ενορίες τους εκείνες τις ημέρες.

Οι επισκέπτες του νησιού

Πολλοί από εκείνους που έχτισαν μια εκκλησία δεν είναι καν μόνιμοι κάτοικοι της Τήνου, αλλά επισκέπτες του νησιού που έρχονται μόνο και μόνο για να ανάψουν το καντήλι, να ασβεστώσουν το ναό, να τακτοποιήσουν τον περίβολο. Τα περισσότερα από τα ιδιωτικά ξωκλήσια είναι σε πολύ καλή κατάσταση, καθώς συντηρούνται και λειτουργούν στις γιορτές των αγίων στους οποίους είναι αφιερωμένα. Όπως επισημαίνει ο ειδικός σύμβουλος του Δήμου Τήνου, Νίκος Φώσκολος, σε τέτοιες γιορτές είναι μεγάλη η συμμετοχή του κόσμου, στον οποίο συνήθως προσφέρεται κέρασμα ή φαγητό. Λειτουργούν όμως και σε άλλες περιστάσεις, γάμους και βαπτίσεις.

Ειδικά προνόμια κατά την τουρκοκρατία

Η παράδοση για το χτίσιμο των εκκλησιών στο νησί της Παναγιάς ξεκίνησε κατά τη Βυζαντινή κυρίως περίοδο και κατά την Ενετοκρατία, οπότε χτίστηκαν πολλοί ενοριακοί ναοί. Κατά την τουρκική κατοχή οι κάτοικοι της Τήνου απέκτησαν με ειδική συνθήκη το προνόμιο να κτίζουν εκκλησιές. Τότε χτίστηκαν και τα περισσότερα εκκλησάκια σαν μια αδιάλειπτη προσευχή για την απελευθέρωση του γένους.

«Σε αυτό το νησί χαλκεύτηκαν χαρακτήρες και μεγάλωσαν καλλιτέχνες, διανοούμενοι, καθηγητές και ακαδημαϊκοί όπως ο Γύζης, ο Λύτρας, ο Χαλεπάς, ο Μάρκος Γιώτης, ο Λεωνίδας Φιλιππίδης και ο Λούβαρης». Τα ονόματα των αγίων των εκκλησιών πήραν το όνομά τους πολλές περιοχές όπως η Αγιά Σοφιά, ο Σταυρός στο παλιό λιμάνι, ο Αη Σώστης και η Αγία Παρασκευή.

Καθολικές το ένα τρίτο των εκκλησιών

Ένα μεγάλος αριθμός εκκλησιών είναι Καθολικές, λόγω της ενετικής παράδοσης του νησιού. Από το 1207 μέχρι το 1715 η Τήνος ήταν στην κυριότητα των Ενετών που άφησαν τη «σφραγίδα» τους και στο θρησκευτικό χαρακτήρα του νησιού. Η συνύπαρξη Ορθοδόξων και Καθολικών πιστών επηρέασε και την αρχιτεκτονική των ναών, ενώ κτίστηκαν και εκκλησίες που είναι αφιερωμένες και στα δύο δόγματα. ’λλες πάλι γειτνιάζουν καθώς χτίστηκαν δίπλα - δίπλα.

Ενετικό και νησιώτικο στοιχείο «παντρεύονται» σε μια ιδιόμορφη αρχιτεκτονική. Οι εκκλησίες είναι μονόκλιτες, δίκλιτες ή τρίκλιτες με καμπαναριό σε διάφορα σχέδια. Είναι κτισμένες με πέτρα (σχιστόλιθο), ενώ στο ταβάνι βρίσκονται μεγάλες πλάκες οι οποίες στηρίζονται σε ξύλινα δοκάρια, βαμμένα με ασβέστη σε λευκό χρώμα.

Ορθόδοξοι και Καθολικοί συνυπάρχουν στην Τήνο, σε ένα νησί με μεγάλη θρησκευτική παράδοση, στον τόπο όπου το 1823 η Αγία Πελαγία, μετά από όραμα που είδε, υπέδειξε το ακριβές σημείο όπου βρισκόταν θαμμένη η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.

(πηγή: www.flash.gr, 11/11/2008)

Μαλδίβες: Ψάχνουν νέα χώρα για να μείνουν

«Ζητείται νέα χώρα προς μετεγκατάσταση 300.000 ψυχών». Αυτή θα μπορούσε να είναι η μικρή αγγελία που θα τοποθετήσει στα ΜΜΕ ο πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος των Μαλδιβών, Μοχάμεντ Νασίντ, ο οποίος θεωρεί την κίνηση απαραίτητη ασφαλιστική δικλίδα έναντι της απειλής που εγκυμονεί για τη χώρα του η υπερθέρμανση του πλανήτη.

Ο νέος πρόεδρος, που αναλαμβάνει σήμερα καθήκοντα στο νησιωτικό κράτος, υποστηρίζει ότι τα 1.200 νησίδια και κοραλλιογενείς ατόλες της χώρας, μόλις 500 χιλιόμετρα από το άκρο της Ινδίας, θα εξαφανιστούν κάτω από τα κύματα εφόσον εξακολουθήσει με τους σημερινούς ρυθμούς η μεταβολή των κλιματικών συνθηκών στον πλανήτη. Οι υπηρεσίες του ΟΗΕ προβλέπουν ότι το επίπεδο των θαλασσών θα ανέλθει κατά 59 εκατοστά έως το 2100 εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τα περισσότερα νησιά των Μαλδιβών βρίσκονται στην καλύτερη περίπτωση μόλις 1,5 μέτρο πάνω από το επίπεδο των θαλάσσιων υδάτων.

«Δεν μπορούμε μόνοι μας να κάνουμε τίποτα για να ανακόψουμε την πορεία της οικολογικής καταστροφής που συντελείται σήμερα και γι’ αυτό αναζητούμε εδάφη αλλού. Είναι η μοναδική ασφάλιση που μπορούμε να έχουμε».

Επαφές με γειτονικά κράτη

Ο νέος πρόεδρος των Μαλδιβών έχει ήδη έρθει σε επαφή με κάποιες χώρες που δεν είναι αρνητικές στη γενική προσέγγιση. Βασικοί του στόχοι, βέβαια, είναι η Ινδία και η Σρι Λάνκα ιδίως επειδή έχουν παρόμοιο πολιτισμό, κουζίνα και κλίμα με τη χώρα του. Δεν μπορεί, ωστόσο, να αποκλειστεί η Αυστραλία, κυρίως λόγω των μεγάλων ανεκμετάλλευτων εκτάσεων γης που διαθέτει.

Με αφορμή την πρόταση του κυρίου Νασίντ, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις έθεσαν επί τάπητος ένα «καυτό» ερώτημα: «Τι δικαιώματα έχουν οι άνθρωποι όταν δεν υφίσταται πλέον η πατρίδα τους»;

«Είναι ένας κώδωνας του κινδύνου που χτυπά για πρώτη φορά και θα πρέπει να μας αφυπνίσει όλους» εξηγεί ο Τομ Πίκεν, διευθυντής της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Φίλοι της Γης». «Οι Μαλδίβες σήμερα καλούνται να κάνουν μόνες ό, τι μπορούν για να εξασφαλίσουν την επιβίωση τουλάχιστον των κατοίκων τους. Η χώρα είναι θύμα της κλιματικής μεταβολής, για την οποία ευθύνονται τα πλούσια και ανεπτυγμένα κράτη» κατέληξε ο Πίκεν.

Ο νεαρός πρόεδρος είναι ανερχόμενο αστέρι της ασιατικής πολιτικής σκηνής και πολλοί τον παρομοιάζουν με τον Νέλσονα Μαντέλα. Ηδη, ζήτησε από τους συμπατριώτες του να προχωρήσουν μπροστά χωρίς να ζητήσουν εκδίκηση για το παρελθόν, κίνηση που θεωρήθηκε από πολλούς εντυπωσιακή αν σκεφθεί κανείς ότι ο Νασίντ (41 ετών σήμερα) κατέληξε στη φυλακή 23 φορές, βασανίστηκε και πέρασε 18 μήνες σε απομόνωση.

Ο τουρισμός πολυτελείας που ανέπτυξε η χώρα τα τελευταία χρόνια αποτέλεσε πόρο πλουτισμού για το δικτατορικό καθεστώς του πρώην προέδρου Γκαγιούμ και έκανε τις Μαλδίβες το πλουσιότερο κράτος της Νότιας Ασίας με κατά κεφαλήν εισόδημα 4.600 δολάρια. Ωστόσο, τα τουριστικά έσοδα τα νέμονταν αποκλειστικά οι φιλικά προσκείμενοι στο καθεστώς. Οπως σημειώνει ο νέος πρόεδρος, η ανεργία στη χώρα αγγίζει το 20%, η χρήση ναρκωτικών αποτελεί οξύ κοινωνικό πρόβλημα ενώ αυξάνεται η εγκληματικότητα.

Για να αυξήσει τις κοινωνικές δαπάνες, ο κύριος Νασίντ θα αρκεστεί σε ολιγομελές κυβερνητικό σχήμα, θα προχωρήσει σε πώληση της κρατικής περιουσίας και θα μετατρέψει το προεδρικό ανάκτορο στο πρώτο πανεπιστήμιο της χώρας. «Είμαστε σε απελπιστική κατάσταση. Είμαστε μια μουσουλμανική χώρα και ανακαλύψαμε μόνοι τη δημοκρατία. Θα θέλατε να χαθούν όλα αυτά λόγω της ένδειας που δημιούργησε το δικτατορικό καθεστώς; Χρειαζόμαστε την οικονομική βοήθεια της διεθνούς κοινότητας» κατέληξε ο κύριος Νασίντ.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 11/11/2008)

Λανσαρότε: Το νησί των Ηφαιστείων

Ένα άπλετο σεληνιακό τοπίο στην καρδιά των Καναρίων Νήσων που περιβάλλεται από τροπικές παραλίες και έξοχη τουριστική υποδομή

Η ομορφιά τους έχει αποκαλυφθεί αιώνες τώρα, από τότε που ο Γενοβέζος θαλασσοπόρος Λανσελότε Μαλοτσέλο ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του για τον Νέο Κόσμο. Αυτό όμως που έχει παραμείνει αδιευκρίνιστο μέχρι σήμερα είναι το «πώς απέκτησαν τελικά το όνομά τους τα Κανάρια νησιά;» Μήπως ονομάστηκαν έτσι επειδή κάποτε ήταν πλημμυρισμένα από εκατοντάδες χιλιάδες καναρίνια που κελαηδούσαν μέρα-νύχτα; Ή μήπως τα υπέροχα αυτά πουλιά ονομάστηκαν έτσι επειδή τα πρωτοσυνάντησε ο άνθρωπος σ’ αυτή εδώ την παραδεισένια γη;

Όπως και να ’χει, εκείνοι που είδαν για πρώτη φορά την ασύλληπτη ομορφιά αυτών των νησιών με τις ατελείωτες αμμουδιές και τα ψηλά βουνά με τα κρυμμένα ηφαίστεια, φαντάστηκαν ότι εδώ μπορεί να ήταν στην αρχαιότητα το νησί των Λωτοφάγων, το μέρος που μάγεψε τον Οδυσσέα. Καλώς ή κακώς όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.

Η Λανσαρότε είναι ένα από τα επτά νησιά των Καναρίων στον Τροπικό του Καρκίνου και δεν καταλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη από τη δική μας Νάξο. Ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 100.000 μόνιμους κατοίκους –όσους περίπου η Λέσβος- και απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα από το δυτικό άκρο της Αφρικής.

Το όνομά της η Λανσαρότε το οφείλει στον Γενοβέζο θαλασσοπόρο Λανσελότε Μαλοτσέλο (Lancelote Malocelo) που την ανακάλυψε τον 14ο αιώνα. Η μέση θερμοκρασία της είναι οι 21ο βαθμοί Κελσίου, δηλαδή ένας ευχάριστος ανοιξιάτικος καιρός, που επικρατεί σχεδόν ολόκληρο το χρόνο.

Σήμερα, η Λανσαρότε ζει σχεδόν αποκλειστικά από τον τουρισμό, αν σκεφτούμε ότι διαθέτει περίπου 80.000 κρεβάτια μέσα σε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια.

Ο λόγος που προσελκύει τόσους πολλούς τουρίστες κάθε χρόνο είναι ότι είναι γνωστότερη ως «το βουνό του Νερού και της Φωτιάς». Ή όπως προτίμησε κάποιος άγνωστος συγγραφέας .... «ο καρπός του έρωτα μεταξύ της θάλασσας και της φωτιάς». Πώς αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα νησί που γύρω-γύρω βρέχεται από υπέροχες γαλαζοπράσινες αμμουδιές, ενώ στα ενδότερα είναι διάσπαρτο από 300 και πλέον κρατήρες ηφαιστείων;

Και όλες αυτές οι γεωλογικές συγκυρίες δεν ανήκουν στο απώτερο παρελθόν. Μόλις το 1730 άνοιξαν ταυτόχρονα στο δυτικό τμήμα του νησιού περί τους 30 νέους κρατήρες, θάβοντας κάτω από την πυκνή λάβα και την ηφαιστειακή στάχτη πάχους δέκα μέτρων, 11 χωριά. Και το εντυπωσιακότερο όλων είναι ότι ύστερα από όλη αυτή τη βιβλική καταστροφή δεν υπήρξε ούτε ένα ανθρώπινο θύμα. Από τότε, η Μοντάνα Ντε Φουέγκο (το Βουνό της Φωτιάς) εξακολουθεί να επιφυλάσσει συνεχώς νέες εκρήξεις, ενώ η ζεστή λάβα είναι καλά κρυμμένη ελάχιστα μόλις εκατοστά κάτω από την επιφάνεια της γης (μια τρύπα βάθους λίγων εκατοστών), αρκεί να για να απελευθερώσει καπνούς με θερμοκρασία 400ο βαθμών Κελσίου.

Για αιώνες ολόκληρους, οι κάτοικοι ζούσαν αποκλειστικά από τη γεωργία, σε μια προσπάθεια να εξοικονομήσουν κάθε διαθέσιμο πόρο της γης τους.

Τα τελευταία όμως χρόνια, ο τουρισμός έδωσε μια νέα ευκαιρία για οικονομική ανάπτυξη, με το άνοιγμα των ναυτιλιακών γραμμών και την ανέγερση ξενοδοχειακών μονάδων στις παραθαλάσσιες ζώνες. Πρόσφατα μάλιστα, το πετρώδες σχεδόν σεληνιακό τοπίο της Λανσαρότε έχει δεχθεί άπειρες εικαστικές και πολεοδομικές παρεμβάσεις, και σήμερα είναι ένα υπέροχο οικολογικό και πολιτιστικό πάρκο που αξίζει να το επισκεφθούμε.

Μηχανοκίνητος Αετός στα Μέγαρα

Το Ultra Light ή Μηχανοκίνητος Αετός, βέβαια, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί άθλημα γι αυτόν που κάθεται στο πίσω κάθισμα και απολαμβάνει την πτήση. Είναι όμως σίγουρα άθλημα και πολύ συναρπαστικό, γι αυτόν που, αφού παρακολουθήσει τα μαθήματα που χρειάζονται, θα πετάξει έναν Μηχανοκίνητο Αετό, μόνος του, πολλές φορές σβήνοντας και τη μηχανή.

Η ιδέα για το Μηχανοκίνητο Αετό ξεκίνησε από τον απλό Αετό. Μία πτήση με έναν Αετό, στην αρχή, προϋπέθετε πολύ καλή εκπαίδευση, για να μπορέσει ο αθλητής να εκμεταλλευθεί τα ρεύματα του αέρα προς όφελός του και να πετάξει. Ο άνεμος και τα ανοδικά ρεύματα ήταν η κινητήρια δύναμη για να κρατηθεί ο Αετός στον αέρα για αρκετή ώρα, αλλά και να προσγειωθεί με ασφάλεια. Με το Μηχανοκίνητο Αετό πλέον, ο αθλητής μένει για πολύ ώρα στον αέρα και το μόνο που χρειάζεται είναι να γνωρίζει τον τρόπο πλοήγησης για να κατευθύνει την ιπτάμενη μηχανή του.

Έτσι σήμερα, ο οποιοσδήποτε από εμάς μπορεί να σηκωθεί ένα πρωινό και να κάνει ένα κοντινό ταξίδι στα Μέγαρα, όπου, αφού θα έχει κάνει τη σχετική συνεννόηση, θα τον περιμένει ο πιλότος του Μηχανοκίνητου Αετού για να κάνει μαζί του μια πτήση. Το μόνο που χρειάζεται να έχει μαζί του, είναι ζεστά ρούχα και γάντια. Θα φορέσει ακόμη, το ειδικό κράνος με τον ασύρματο για την επικοινωνία εκεί στα ψηλά με τον πιλότο του. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ο πιλότος εξηγεί κάποια πράγματα και εάν όλα πηγαίνουν καλά, είναι πιθανόν να αφήσει την πλοήγηση στον εκπαιδευόμενο. Ο πιλότος έχει τη δυνατότητα να κατευθύνει και να προσγειώσει το Μηχανοκίνητο Αετό, χωρίς τη βοήθεια της μηχανής, αφού γνωρίζει πώς να πιλοτάρει και τον απλό Αετό, που απαιτεί ακριβώς τους ίδιους χειρισμούς.

Για τους πιο τολμηρούς, υπάρχουν και τα σχετικά σεμινάρια, που συνήθως περιλαμβάνουν 20 ώρες θεωρητικής εκπαίδευσης και 15 ώρες πτήσης. Αν εκτός της εκπαίδευσης, ο εκπαιδευόμενος βάλει το χέρι βαθιά στην τσέπη θα αγοράσει έναν δικό του Αετό και τότε, οι ατομικές πτήσεις θα είναι μια διασκέδαση διαρκείας, αφήστε που θα αποφεύγεται και το μποτιλιάρισμα. Ό,τι πάντως κι αν αποφασίσετε, το παλιό πεδίο βολής στα Μέγαρα σας περιμένει, όπως σας περιμένουν για περιήγηση και γνωριμία τα αξιοθέατα της περιοχής. Σας περιμένει η ίδια η πόλη των Μεγάρων, μια πόλη με σημαντική ιστορία, που είναι χτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας πόλης. Στο επίνειό της, την παραλία της Πάχης θα έχετε τη δυνατότητα να κολυμπήσετε και να φάτε καλό ψάρι σε κάποια από τις ψαροταβέρνες, ενώ αν συνεχίσετε προς Κορινθία, θα συναντήσετε παραθαλάσσιες λουτροπόλεις, που κάποτε ήταν ιδανικοί τόποι διακοπών αλλά σήμερα προσπαθούν να ανακτήσουν κάποια από την παλιά τους αίγλη, όπως ο Λουτρόπυργος, το Μεγάλο Πεύκο ή Νέα Πέραμος και η Κινέττα. Σε όλη τη διαδρομή υπάρχουν παραλίες για μπάνιο και κομμάτια με πυκνή βλάστηση, όση έχει απομείνει από τις κατά καιρούς πυρκαγιές. Ο δρόμος βορειοδυτικότερα των Μεγάρων οδηγεί στους παραθαλάσσιους εξοχικούς οικισμούς, του Πόρτο Γερμενό, τησ Ψάθας και του Αλεποχωρίου.

Πώς θα φτάσετε
Ακολουθήστε απλώς την Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου και θα βρείτε μπροστά σας παράκαμψη για Μέγαρα. Μπορείτε επίσης, να πάρετε το τρένο, που κάνει στάση στα Μέγαρα, ή λεωφορείο των ΚΤΕΛ.

Τι θα φάτε
Στα Μέγαρα φάτε κοτόπουλο, αυγουλάκια, ψάρια και θαλασσινά στις παραλιακές ταβέρνες της Πάχης Μεγάρων.

Τι θα αγοράσετε
Όλοι όσοι περνούν από τα Μέγαρα αγοράσουν φρέσκα αυγά, σε καλές τιμές, από τα ορνιθοτροφεία της πόλης.

(πηγή: www.thea.gr)

Καθυστερεί, για άλλη μια φορά, η παραγωγή του Boeing 787

Καθυστέρηση αναμένεται να παρατηρηθεί στην παραγωγή των αεροσκαφών τύπου Boeing 787 Dreamliner, λόγω των απεργιών που έχουν κάνει οι εργαζόμενοι στην Boeing, ανακοινώνει η εταιρεία.

Σύμφωνα λοιπόν με την Boeing, η μεγάλη απεργία των 52 ημερών που είχαν κάνει πρόσφατα οι μηχανικοί, αλλά μερικά τεχνικά προβλήματα θα είναι οι αιτίες που θα καθυστερήσει η παράδοση των αεροπλάνων. Έτσι δεν αναμένετε να παραδοθεί το πρώτο αεροπλάνο πριν από το τέλος του 2009. Υπενθυμίζουμε ότι αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι το πρώτο Boeing 787 Dreamliner θα είναι έτοιμο το καλοκαίρι του 2007, αλλά ήδη έχουν γίνει 4 ανακοινώσεις για καθυστέρηση στην παράδοση, κυρίως λόγω προβλημάτων με τους προμηθευτές της Boeing.

Τα τελευταία αυτά νέα για ακόμα μεγαλύτερες καθυστερήσεις, έπεσαν ως κεραυνός στις αεροπορικές εταιρίες που έχουν παραγγείλει Boeing 787 Dreamliner και μεταξύ των οποίων είναι η British Airways, η Virgin, η TUI, η Monarch, η Qantas και η Air New Zealand. Μάλιστα, μερικές εταιρείες ενημερώθηκαν από την Boeing ότι θα πρέπει να περιμένουν τουλάχιστον άλλα δύο χρόνια μέχρι να παραλάβουν τα αεροπλάνα τους. Πάντως, τα πρώτα αεροπλάνα θα τα παραλάβει η All Nippon Airways.

(πηγή: www.traveldailynews.gr, 10/11/2008)

Στροφή των εθνικών αεροπορικών εταιρειών στις χαμηλού κόστους εταιρείες

Πόλεμος τιμών και συνεργασιών έχει ξεσπάσει μεταξύ των αεροπορικών εταιρειών, τα τελευταία δέκα χρόνια και κυρίως τον τελευταίο χρόνο, μετά την απελευθέρωση των αερομεταφορών πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Οι αεροπορικές εταιρείες συγχωνεύονται ή ενώνουν τις δυνάμεις τους μέσα από συμμαχίες, προκειμένου ν' αντιμετωπίσουν τον αυξανόμενο ανταγωνισμό και να ενισχύσουν τη θέση τους. Εταιρείες όπως η Delta και η Northwest, η KLM/ Air France, η British Airways και η Iberia, συνεργάζονται, συγχωνεύοντας δρομολόγια ή λειτουργώντας από κοινού γραμμές και μοιράζοντας τα time-slots (τις ώρες αναχώρησης και αύξησης από τα αεροδρόμια.

Το εγχείρημα της British Airways

Ωστόσο, ένα νέο μοντέλο προκύπτει πάνω από τους ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς ουρανούς. Πρόσφατα η χαμηλού κόστους OpenSkies άνοιξε τη γραμμή Παρίσι - Νέα Υόρκη, εκμεταλλευόμενη τους κανόνες των «ανοιχτών ουρανών» πάνω από τον Ατλαντικό. Ιδιοκτήτης της καινούργιας αυτή εταιρείας είναι η British Airways, η οποία δοκιμάζει ένα νέο επιχειρηματικό μοντέλο. Εφάρμοσε την οικονομική δομή μίας χαμηλού κόστους εταιρείας σ' ένα πιο αναβαθμισμένο σχήμα.

«Το χαμηλό κόστος δεν σημαίνει και χαμηλές τιμές», επισημαίνει ο διευθύνων σύμβουλος της British Airways, Γουίλι Γουάλς. «Έχουμε μία βάση χαμηλού κόστους, αλλά ένα ποιοτικό προϊόν».

Το νέο επιχειρηματικό μοντέλο φαίνεται να βρίσκει εφαρμογή και οι μεγάλες αεροπορικές εταιρείες θέλουν σταδιακά να το επεκτείνουν, καθώς η οικονομία μπαίνει σε φάση ύφεσης, εξαιτίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Εκτιμούν ότι θα μπορέσουν να επιβιώσουν μέσα σ' ένα τέτοιο δυσχερές οικονομικό περιβάλλον, εφαρμόζοντας όλες τις βιώσιμες στρατηγικές.

Η οικονομική κρίση έχει επιβάλλει στις αεροπορικές εταιρείες να προχωρήσουν στην περικοπή δρομολογίων και χωρητικότητας ή να θέσουν ορισμένα αεροσκάφη τους εκτός λειτουργίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η OpenSkies άνοιξε τον Οκτώβριο τη γραμμή Άμστερνταμ - Νέα Υόρκη, ωστόσο ανέβαλε την αγορά ενός πέμπτου αεροσκάφους, ενός νέου Boeing 757, που θα παραλάμβανε τον Μάρτιο.

Κρίση στις αερομεταφορές

Ωστόσο η στροφή των μεγάλων αεροπορικών εταιρειών προς τις χαμηλού κόστους εταιρείες είναι σαφής. Η OpenSkies της British Airways δεν ήταν το μόνο εγχείρημα στο χώρο των αεροπορικών εταιρειών. Ο εθνικός αερομεταφορέας της Βρετανίας ακολούθησε το επιτυχημένο εγχείρημα της Iberia, η οποία το 2006 ίδρυσε την Clickair και της Qantas, που ίδρυσε την Jetstar.

Σύντομα αναμένεται ν' ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες παραδοσιακές αεροπορικές εταιρείες, καθώς ο κίνδυνος απώλειας κερδών και πτώχευσης αυξάνεται συνεχώς. Μόνο μέσα στο 2008 έκλεισαν 30 εταιρείες που εκτελούσαν υπερατλαντικά δρομολόγια, μεταξύ των οποίων και τρεις εταιρείες που διέθεταν αποκλειστικά business class. Οι μεγάλες αεροπορικές εταιρείες θέλουν να ξεκινήσουν ένα νέο απλοποιημένο μοντέλο εταιρείας, καταργώντας θέσεις, προσφέροντας φθηνότερες υπηρεσίες και τροποποιώντας τα παλαιωμένα και πολύπλοκα συστήματα λειτουργίας τους.

Σύμφωνα με την ΙΑΤΑ (τη Διεθνή Ένωση Αερομεταφορών), τον Σεπτέμβριο παρουσιάστηκε μεγάλη πτώση στην κίνηση επιβατών και εμπορευμάτων. Επιπλέον, τον Αύγουστο ο αριθμός των επιβατών της πρώτης θέσης και της business class μειώθηκαν κατά 1,5%, ενώ οι επιβάτες της οικονομικής παρουσίασαν οριακή αύξηση 0,1%.

Το μυστικό όμως, για την επιβίωση των μεγάλων αεροπορικών εταιρειών, δεν είναι απλά η δημιουργία εταιρειών χαμηλού κόστους. Προηγούμενες προσπάθειες, από την αμερικανική Delta και την πολωνική LOT, να δημιουργήσουν εταιρείες χαμηλού κόστους έπεσαν στο κενό. Από την άλλη πλευρά, ο ισπανικός αερομεταφορέας εκμεταλλεύθηκε τα λάθη των προηγούμενων εταιρειών και προσπάθησε να δημιουργήσει κάτι διαφορετικό με την Clickair.

Το παράδειγμα της Clickair και της Jetstar

H Iberia διέκοψε όλες τις πτήσεις μικρών και μεσαίων αποστάσεων απ' όλα τα περιφερειακά αεροδρόμια, κρατώντας μόνο τις γραμμές της Μαδρίτης. Όλα τα υπόλοιπα αεροδρόμια εξυπηρετούνται πλέον από την Clickair. Επιπλέον, τα έξοδα και τα κέρδη των δύο εταιρειών παρουσιάζονται ενοποιημένα, ενώ η επιτυχία της Clickair είναι τόσο μεγάλη, ώστε να εξαγοράσει την ανταγωνίστρια Vueling.

Στην Αυστραλία η θυγατρική της Quantas, Jetstar δημιουργήθηκε το 2003 για ν' ανταγωνιστεί τη χαμηλού κόστους Virgin Blue. Το εγχείρημα του αυστραλιανού εθνικού αερομεταφορέα στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Μάλιστα, ενώ οι κρατήσεις παρουσιάζουν μεγάλη πτώση για την Qantas, η Jetstar δεν έχει αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα μέχρι στιγμής.

Το σημαντικό πλεονέκτημα της Jetstar είναι ότι προσφέρει στους επιβάτες το πρόγραμμα frequent-flier miles, από κοινού με την μητρική.

Η μεταμόρφωση της Aer Lingus

Άλλες μεγάλες αεροπορικές εταιρείες μιμούνται καθαρά το μοντέλο των εταιρειών χαμηλού κόστους, χρεώνοντας επιπλέον τις αποσκευές, τα φαγητά και τα ποτά και επιβάλλοντας επίναυλο για τα καύσιμα. Οι πιλότοι που έως τώρα είχαν 500 ώρες πτήσης το χρόνο, πλέον πετούν 900 ώρες, ενώ τα αεροσκάφη πραγματοποιούν περισσότερες πτήσεις κάθε ημέρα.

Μία από τις μεγαλύτερες μεταμορφώσεις υπέστη ο εθνικός ιρλανδικός αερομεταφορέας Aer Lingus, καθώς μετατράπηκε σε εταιρεία χαμηλού κόστους προκειμένου ν' ανταγωνιστεί την Ryanair, τη μεγαλύτερη χαμηλού κόστους αεροπορική εταιρεία της Ευρώπης. Στη συνέχεια αναδιάρθρωσε τη δομή και τη λειτουργία της, προχωρώντας σε περικοπές θέσεων και καταργώντας το δίκτυο δρομολογίων της. Εφαρμόζει πλέον την τακτική point-to-point, όπου ο επιβάτης ταξιδεύει από ένα αεροδρόμιο σε άλλο και όχι μέσα στο δίκτυο. Εξαιτίας αυτής της αλλαγής, η Aer Lingus εκδιώχθηκε από τη συμμαχία Oneworld.

Παράλληλα, οι χαμηλού κόστους αεροπορικές εταιρείες ισχυροποιούν τη θέση τους στην Ευρώπη και διεκδικούν πλέον δυναμικά μεγαλύτερο μερίδιο στις αερομεταφορές, καθώς και τις ίδιες τις παραδοσιακές εταιρείες στην Ευρώπη. Η Ryanair, προσπαθώντας να επιβληθεί στο χώρο, έχει παρέμβει στην Ε.Ε. για τις κρατικές επιδοτήσεις σε εταιρείες όπως η Ολυμπιακή και η Alitalia. Μάλιστα, στον πρόσφατο διαγωνισμό για την Ολυμπιακή, στον κατάλογο των υποψηφίων αγοραστών περιλαμβάνονται και ορισμένες εταιρείες χαμηλού κόστους από Ευρώπη και ΗΠΑ, προσπαθώντας να κερδίσουν το κύρος, τα timeslots και την τεχνική βάση μίας καταξιωμένης αεροπορικής εταιρείας.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 9/11/2008)

Βίλνιους, Ρίγα, Ταλίν: Σειρήνες της Βαλτικής

Με το που άνοιξαν αυτές οι πόλεις τις πύλες τους στον τουρισμό οι ξένοι ταξιδιώτες ­ανταποκρίθηκαν αμέσως. Και όχι άδικα...

Τρεις γοητευτικές πρωτεύουσες που βρέχονται από τη Βαλτική Θάλασσα: Το Βίλνιους, πρωτεύουσα της Λιθουανίας, η Ρίγα πρωτεύουσα της Λετονίας και το Ταλίν, πρωτεύουσα της Εσθονίας.

Βίλνιους
Περιλαμβάνεται στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. Ξεκινήστε την περιήγησή σας από το λόφο Γεντιμίνας, όπου θα επισκεφθείτε το Μουσείο του Κάστρου. Από εδώ άρχισε το χτίσιμο της ιστορικής πόλης. Στην κεντρική πλατεία θα βρείτε το πλακάκι στο οποίο κατέληξε το 1989 η ανθρώπινη αλυσίδα που ένωσε την πόλη με το Ταλίν, όταν περισσότεροι από δύο εκατομμύρια Λιθουανοί διαμαρτυρήθηκαν για τη σοβιετική κατοχή. Η παλιά πόλη του Βίλνιους θεωρείται η μεγαλύτερη στην Ανατολική Ευρώπη. Περπατήστε τη για να την απολαύσετε ?θα μπείτε εκεί από την Οδό του Κάστρου. Το κτίριο του Πανεπιστημίου της πόλης δεσπόζει στο χώρο.

Ρίγα
Σπίτια βαμμένα σε παλ χρώματα, γραφικά σοκάκια και άρωμα αρχοντιάς θα συναντήσετε στο ιστορικό κέντρο της πανέμορφης πόλης. Ξεκινήστε από τον καθεδρικό ναό στην κεντρική πλατεία. Δίπλα του επισκεφθείτε το Μουσείο Ιστορίας και Ναυσιπλοΐας. Στο Κάστρο της Ρίγας θα δείτε το Μουσείο Διεθνούς Τέχνης και το Ιστορικό Μουσείο της Λετονίας. Κοντά στο γοτθικό ναό του Σωτήρα θα επισκεφθείτε τα «Τρία ­αδέλφια», μια σειρά από παλιά γραφικά σπίτια. Ανάμεσά τους, εκείνο με το νούμερο 17 χρονολογείται από το 15ο αιώνα και θεωρείται το παλαιότερο της χώρας. Το Μουσείο Κατοχής με τα συγκλονιστικά ντοκουμέντα του θα το βρείτε στην πλατεία των Λετονών Τυφεκιοφόρων.

Tαλίν
Πνιγμένο στο πράσινο είναι το ωραιότατο Ταλίν που αξίζει να το γυρίσετε και να το γνωρίσετε. Στην πλατεία Δημαρχείου θα δείτε ένα από τα ομορφότερα γοτθικά κτίρια της Βόρειας Ευρώπης, στο οποίο στεγάζεται το δημαρχείο. Στην κορυφή του στέκει ο Γεροθωμάς, ο ανεμοδείκτης του 16ου αιώνα που θεωρείται ­ότι προστατεύει την πόλη. Στην Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος βρίσκεται το παλαιότερο ρολόι του Ταλίν, ενώ στο Δημοτικό Μουσείο θα μάθετε όλα όσα θα θέλατε να γνωρίζετε για την ιστορία της περιοχής. Τη μεγαλύτερη συλλογή πέτρινων γλυπτών της Εσθονίας θα τη δείτε στη Μονή Δομινικανών. Ιδιαίτερα εντυπωσιακός, ώστε να αξίζει να τον περπατήσετε, είναι και ο Μακρύς Δρόμος που οδηγεί στο λιμάνι. Ο ναός του Όλαφ θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης γι' αυτό και πρέπει να τον επισκεφθείτε οπωσδήποτε. Ο πύργος του Αγίου Όλαφ έχει ­ύψος 124 μέτρα και κυριαρχεί στο αστικό τοπίο. Τα τείχη της Κάτω Πόλης και η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι δύο ακόμη απαραίτητες στάσεις.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Καλύτερη λύση είναι να πάτε μέσω Μονάχου (Lufthansa τηλ.: 210/6175200). Το ταξίδι σας μπορεί να οργανώσει καλύτερα το Cosmorama (τηλ.: 210-3642707)

Διαμονή: Στο Βίλνιους ξεχωρίζουν τα Ambassador (τηλ.: 261-5460), Pusis (τηλ.: 268-3999) και Μοnα Liza (τηλ.: 212-2225). Στη Ρίγα τα Tia (τηλ.: 733-3918), Οma (τηλ.: 761-3388) και Forums (τηλ.: 781-4680) είναι προσιτές και φροντισμένες λύσεις. Για περισσότερη πολυτέλεια προτιμήστε το Gutenbergs (τηλ.: 781-4090) στο κέντρο της γραφικής παλιάς πόλης. Στο Ταλίν, στο Susi Hotel (τηλ.: 630-3300) θα βρείτε εξαιρετική περιποίηση. To ίδιο και στο Grand Hotel Talin (τηλ.: 667-7000).

Φαγητό: Στο Βίλνιους, λιθουανική κουζίνα με έμφαση στα ολόφρεσκα κρέατα θα βρείτε στο Ritos Smukle. Στη Ρίγα, στο Palete θα ευχαριστηθείτε ψαρικά! Στο Ταλίν, εσθονική κουζίνα σερβίρει το Rennessans.

Διασκέδαση: Ο δρόμος Vokieciu gatve στο Βίλνιους είναι γεμάτος μπαράκια. Στη Ρίγα, το κέφι κρατά ως το πρωί στο Pulkvedim neviens nerasksta. Στο Ταλίν θα διασκεδάσετε στα Buldogi Pubi και Βaar.

Αγορές: Αντίκες, παραδοσιακά πλεκτά και υφαντά, ξύλινα μουσικά όργανα, ξύλινα παιχνίδια, χειροποίητες κούκλες και υπέροχοι πίνακες ζωγραφικής.

(πηγή: www.7merestv.gr, 7/11/2008)

Valparaiso

Φτάνοντας στο Valparaiso, το πρώτο πράγμα που διαπιστώνεις είναι ότι έχεις βρεθεί σε έναν αλλόκοτο, πολύχρωμο λαβύρινθο. Δαιδαλώδεις δρόμοι σκαρφαλώνουν τους 42 λόφους του, ταξιδεύοντάς σε σε μια πόλη που μοιάζει να έχει βγει από σελίδες κόμικ.

Τοίχοι, φράχτες, σκάλες, σκουπιδοτενεκέδες, όλα καλυμμένα με γκράφιτι, εικόνες που νομίζεις ότι δραπέτευσαν από κάποια γκαλερί μοντέρνας τέχνης. Αποικιακά κτίρια του 19ου αιώνα σπαρμένα ανάμεσα σε σπίτια με προσόψεις από κυματιστή λαμαρίνα, βαμμένη σε εκτυφλωτικά χρώματα. Κάποτε, τις λαμαρίνες αυτές τις χρησιμοποιούσαν τα πλοία ως κοντέινερς. Και όταν ξεφόρτωναν τα εμπορεύματά τους τις παρατούσαν στο λιμάνι, από όπου κατέληγαν στα φτωχόσπιτα των λόφων.
Παίρνουμε το ασανσέρ του Cerro La Concepciόn, που μας βγάζει μπροστά στο διάσημο Cafe Turri. Ένα διάλειμμα στην περιπλάνησή μας με θεσπέσια θαλασσινά και χιλιανό κρασί. Τα ιστορικά ασανσέρ του Valparaiso είναι χρωματιστά κουτιά που κινούνται πάνω σε ράγες, και για λίγα πέσος σε γλιτώνουν από το ανέβα-κατέβα το λόφο και από τα ατελείωτα σκαλοπάτια. Σήμερα λειτουργούν μόνο τα 15 από τα 29, και συγκαταλέγονται στη λίστα των 100 πιο απειλούμενων ιστορικών θησαυρών παγκοσμίως. Οι ιλιγγιώδεις κλίσεις τους, ο κρότος που ακούγεται καθώς ξεκινούν, καθώς και το γεγονός ότι μαρτυρούν απροκάλυπτα την ηλικία τους σε κάνουν την πρώτη φορά που μπαίνεις μέσα να μουδιάσεις. Όλα κατασκευάστηκαν μεταξύ 1883 και 1916, τότε που το λιμάνι αυτό της Χιλής ήταν ένα από τα σπουδαιότερα του Ειρηνικού. Ύστερα ήρθε ο σεισμός του 1906, που ισοπέδωσε ένα μεγάλο μέρος της πόλης. Και 8 χρόνια αργότερα το Valparaiso δέχτηκε το τελειωτικό χτύπημα, όταν, με τη λειτουργία της διώρυγας του Παναμά, περιορίστηκε η εμπορική του κίνηση και άρχισε να παρακμάζει.

O θόρυβος του λιμανιού ανακατεύεται με τη βοή της πόλης. Από μερικές καμινάδες ανεμίζουν πειρατικές σημαίες. Συστάδες από μαύρα καλώδια διασταυρώνονται πάνω από το κεφάλι σου, με φόντο τις κόκκινες και κίτρινες λαμαρίνες των σπιτιών. Εμπνευσμένα πόστερς ζωγραφισμένα στο χέρι σε προσκαλούν σε κάποιο ιδιωτικό πάρτι. Στην Plaza Victoria η μπάντα της αστυνομίας παίζει για τους περαστικούς, προσπαθώντας ακόμα να αποκαταστήσει τη χαμένη της τιμή από τα χρόνια του Πινοσέτ. Στο δρόμο, φυσιογνωμίες παράξενες τραβάνε την προσοχή μου. Ναυτικοί, κλοσάρ, φυλές της πόλης. Θέλω να φωτογραφίσω έναν της φυλής «Πόκεμον», με ασημένιο πρόσωπο και πράσινα μαλλιά, καθώς κινείται μπροστά από ένα τεράστιο σουρεαλιστικό γκράφιτι. Όμως μας συμβούλεψαν να μην κυκλοφορούμε με τη μηχανή στο χέρι, και έτσι χάνω το στιγμιότυπο. Το μέρος αυτό έχει τη μεγαλύτερη εγκληματικότητα στη Χιλή. Λιμάνι, φτώχεια, ανεργία. Φυσικό είναι. Σημάδια ζωής και σημάδια εγκατάλειψης. Στο ιστορικό κέντρο της πόλης, που έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ερείπια κτιρίων που ανατινάχθηκαν από εκρήξεις γκαζιού στέκουν για χρόνια σιωπηλοί μάρτυρες της οικονομικής κατάρρευσης.

Aτμόσφαιρα παρακμής, μποέμ, αίσθηση ότι συνεχώς κάτι γίνεται. Όμως το Valpo, όπως αποκαλούν οι ντόπιοι το Valparaiso, με τα εννέα πανεπιστήμια, τα φεστιβάλ τέχνης και τους καλλιτέχνες που τα τελευταία χρόνια καταφθάνουν από το Σαντιάγκο και την Ευρώπη, αρχίζει να βρίσκει και πάλι το δρόμο του.

Παίρνουμε το λεωφορείο που διασχίζει χρωματιστές φτωχογειτονιές στα ψηλά των λόφων. Μας αφήνει στη Bellavista. Επισκεπτόμαστε τη La Sebastiana, το σπίτι του Pablo Neruda που έχει μετατραπεί σε μουσείο. Συνεχίζουμε τη βόλτα μας στο Museo del Cielo Abierto, που σήμερα φιλοξενεί 20 γιγάντια γκράφιτι. Όλη η ιστορία ξεκίνησε το 1969, όταν μαθητές της Σχολής Καλών Τεχνών έκαναν εδώ τα πρώτα γκράφιτι, πυροδοτώντας τα επόμενα χρόνια ένα ρεύμα που μετέτρεψε μια συνοικία του λόφου Bellavista σε έναν τεράστιο καμβά αφηρημένης τέχνης. Το 1973, η δικτατορία του Πινοσέτ έδωσε τέλος σε αυτή την έκφραση: οι τοίχοι μιλούσαν, έπρεπε να σωπάσουν. Μετά το 1990 η ιδέα χάρισε πνοή στο project, που ονομάστηκε Museo del Cielo Abierto (Μουσείο του Ανοιχτού Ουρανού), και διάσημοι Χιλιανοί ζωγράφοι προσκλήθηκαν να φιλοτεχνήσουν τα περισσότερα γκράφιτι που βλέπουμε σήμερα σε αυτή την περιοχή. Τώρα η Bellavista σχεδιάζει μέσα στα επόμενα χρόνια μια νέα έκρηξη.
Η πόλη αυτή, μία από τις πιο μαγευτικές και παράξενες της Λατινικής Αμερικής, πλημμυρισμένη στο χρώμα, την τέχνη, τη φτώχεια, η πόλη στην οποία πάντα επέστρεφε ο Pablo Neruda, έχει ένα δικό της, ξεχωριστό παλμό. Valparaiso σημαίνει Κοιλάδα του Παραδείσου. Σίγουρα ο παράδεισος δεν βρίσκεται πια εδώ. Τώρα εδώ βρίσκεται η ζωή.

INFO
Πού να μείνετε
Σε ένα από τα τρία πιο ατμοσφαιρικά μικρά ξενοδοχεία, στον ιστορικό λόφο Cerro Alegre
Casa Higueras Calle Higuera 133, Cerro Alegre (56-32) 249 7900
Hotel Casa Tomas Somerciales San Enrique 446, Cerro Alegre (56-32) 2331006
Zero hotel Lautaro Rosas 343, Cerro Alegre (56-32) 2370719

(πηγή: www.athensvoice.gr, 6/11/2008)

Κοπεγχάγη: Η Βενετία του Βορρά

Η Κοπεγχάγη είναι η πρωτεύουσα της Δανίας, και παράλληλα η μεγαλύτερη σκανδιναβική πόλη, καθώς εκτείνεται κατά μήκος μιας ατελείωτης χερσονήσου, και επάνω σε 400 μικρά νησάκια...

Στο παρελθόν, η περιοχή αυτή ήταν γεμάτη από διάσπαρτα μικρά ψαροχώρια που συγκέντρωναν το διεθνές ενδιαφέρον για το εμπόριο της αλιείας.

Η σημερινή Κοπεγχάγη είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς ολόκληρης της Ευρώπης. Είναι μια πόλη γεμάτη γραφικά κανάλια που ξεκινούν από το κεντρικό λιμάνι και χάνονται ανάμεσα σε μικρές ήσυχες γειτονιές για να ξεπροβάλλουν και πάλι μπροστά σε τεράστιες πλατείες και παλιά αρχοντικά, κατά μήκος καταπράσινων κήπων και μοντέρνων λεωφόρων.

Το κέντρο της πόλης εκτείνεται κατά μήκος των ανατολικών ακτών του νησιού Σγιάλαντ (Sjaelland), ενώ τα προάστια του Κρίστιανσχαβν (Christianshavn) τα συναντάμε στις όχθες του νησιού Άμαγκερ (Amager).

Κάθε εποχή του χρόνου, η πόλη είναι γεμάτη από πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες που κρατούν τον επισκέπτη πάντα κεφάτο και έτοιμο να γνωρίσει τα κρυμμένα της μυστικά. Η Κοπεγχάγη έχει να προσφέρει αμέτρητες εκπλήξεις σε όλους τους επισκέπτες της, ανεξαρτήτως ηλικίας και απαιτήσεων.

Γνωριμία με την Κοπεγχάγη
Κατά τους θερμούς μήνες της άνοιξης και του καλοκαιριού, ο ιδανικότερος τρόπος για να γνωρίσουμε τα αξιοθέατα της πόλης είναι μια βόλτα με το ποδήλατο, όπου θα έχουμε την ευκαιρία να περιπλανηθούμε στους κήπους, κατά μήκος των καναλιών και στους δρόμους που οδηγούν στα σπουδαιότερα μουσεία και δημόσια κτίρια. Το ποδήλατο είναι το αγαπημένο μεταφορικό μέσον για τους κατοίκους της Κοπεγχάγης. Καθημερινά κυκλοφορούν περισσότερα από 2.000 ποδήλατα στους δρόμους της, τα οποία θα βρούμε κλειδωμένα στα πεζοδρόμια και μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε αφού τοποθετήσουμε το ανάλογο κέρμα μέσα στη σχισμή για το ξεκλείδωμα. Και όταν με το καλό τελειώσουμε τον περίπατό μας, δεν έχουμε παρά να το αφήσουμε σε όποια δημόσια θέση για ποδηλατικό πάρκιν βρούμε μπροστά μας διαθέσιμη. Τόσο απλό.

Για τους πιο ρομαντικούς έχουμε να προτείνουμε μια βόλτα με τα κρουαζιερόπλοια που θα μας ξεναγήσουν στα κανάλια και θα μας φέρουν ακόμη πιο κοντά στις συνήθειες των ντόπιων. Σχεδόν κάθε σπίτι έχει δεμένο απ’ έξω το δικό του μικρό ταχύπλοο σκάφος, το οποίο χρησιμεύει για καθημερινό μεταφορικό μέσον, έτσι όπως έχουμε εμείς τα αυτοκίνητά μας.

Και φυσικά, σε τίποτα δεν υστερούν τα λεωφορεία και το μετρό. Η αρμόδια Υπηρεσία Συγκοινωνιών της Κοπεγχάγης εκδίδει ημερήσιες ή εβδομαδιαίες κάρτες απεριορίστων διαδρομών, με τις οποίες θα μπορέσουμε να μετακινηθούμε με άνεση και ευκολία σε ολόκληρη την πόλη. Ας σημειωθεί ότι το εισιτήριο περιλαμβάνει και την τιμή εισόδου σε πολλά αξιοθέατα, όπως μουσεία, πάρκα κλπ.

Αξιοθέατα και μνημεία της Κοπεγχάγης
Και ποιος δεν έχει τις φωτογραφίες με τη μικρή γοργόνα να αγναντεύει τον ωκεανό, στην προβλήτα της πόλης... Το ιστορικό αυτό μνημείο, που συμβολίζει την αθωότητα των παιδιών όλου του κόσμου, φτιάχτηκε προς τιμήν του συγγραφέα παιδικών βιβλίων Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που αποκαλούσε την Κοπεγχάγη «σπίτι του» και είναι αφιερωμένο στο γνωστό παραμύθι του. Θα το συναντήσουμε στη συνοικία Λανγκελίνιε (Langelinie), κοντά στον μεγαλύτερο πεζόδρομο του κόσμου, που διασχίζει πέντε λεωφόρους και πολλά μικρότερα δρομάκια, τα οποία είναι κατάμεστα από εμπορικά καταστήματα, καφετέριες, σιντριβάνια, μουσεία και ένα σωρό άλλα σημεία που κεντρίζουν το ενδιαφέρον του επισκέπτη, κατά τις καλοκαιρινές ημέρες.

Η αγαπημένη συνήθεια των κατοίκων είναι το πικ νικ. Μόλις βγει ο ήλιος, τα πάρκα κατακλύζονται από κεφάτες οικογένειες και παρέες νέων που περνούν ατελείωτες ώρες μέχρι τη δύση. Στελέχη πολυεθνικών επιχειρήσεων γίνονται ένα με τους μαθητές των σχολείων και όλοι μαζί απολαμβάνουν τις αχτίδες του ήλιου.

Παρόλα αυτά, ό,τι καιρό κι αν κάνει, ένα είναι το μοναδικό που θα δούμε: Τη βασιλική φρουρά να παρελαύνει από το αναγεννησιακό κάστρο του Ρόζεμποργκ, -που ενώ ανήκει στο βασιλιά είναι ανοιχτό για το κοινό καθημερινά. Μέσα στο κάστρο θα θαυμάσουμε σπάνιες συλλογές από κοσμήματα, έργα τέχνης και περίτεχνα είδη καθημερινής χρήσης, ενώ οι κήποι του θα αφήσουν άφωνο και τον πιο αδιάφορο επισκέπτη.

Στο παλιό λιμάνι θα συναντήσουμε άψογα διατηρημένα ξύλινα καράβια, που θα μας μεταφέρουν στην εποχή των Vikings και θα μας ταξιδέψουν σε μακρινές θάλασσες, παρέα με τα στοιχεία της φύσης.

Μια πόλη γεμάτη μουσεία
Όπου κι αν στρέψουμε το μάτι μας στην Κοπεγχάγη, σίγουρα θα συναντήσουμε κάποιο μουσείο. Το «Μουσείο της Πόλης» στεγάζει μια τεράστια συλλογή με αντικείμενα, χάρτες, φορεσιές και άλλα ντοκουμέντα που αντικατοπτρίζουν την ιστορία της Κοπεγχάγης από τους μεσαιωνικούς χρόνους μέχρι σήμερα, ενώ το Μουσείο της Αντίστασης είναι αφιερωμένο στη διάσωση των Εβραίων κατά την εποχή του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Σε ένα ξεχωριστό κτίριο θα θαυμάσουμε πίνακες, την αλληλογραφία και προσωπικά αντικείμενα του Δανού καλλιτέχνη Kierkegaard, ενώ στο Μουσείο Μοντέρνων Τεχνών της Λουιζιάνα θα εντυπωσιαστούμε από την σπάνια αρχιτεκτονική του και την εσωτερική του διαρρύθμιση.

Το Εθνικό Μουσείο διαθέτει ευρήματα από την λίθινη εποχή και τα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με ένα ιδιαίτερο τομέα για τα παιδιά, όπου φιλοξενούνται εκπαιδευτικά προγράμματα ποικίλου ενδιαφέροντος.

Πάνω από τη σκιά της πόλης ορθώνεται ο Στρογγυλός Πύργος, που είχε χτιστεί το 1642 από τον αστρονόμο Τύχο Μπράχε (Tycho Brahe). Σήμερα χρησιμεύει ως παρατηρητήριο, το οποίο προσφέρει μια μοναδική θέα στα πέρατα της πόλης.

(πηγή: www.oikade.gr)

Δραστηριότητες στην Έδεσσα

Πρόγραμμα βιοματικών δραστηριοτήτων σε περιοχές ιδιαίτερου φυσικού κάλλους όπως οι Καταρράκτες της Έδεσσας, το όρος Βόρας – Καϊμακτσαλάν, περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας όπως ο υδροβιότοπος Αγρα – Βρυτών – Νησιού και τα στενά Ιψάλου – Νησίου και τα στενά Αψάλου – Μογλενίτσα και περιοχές πολιτισμικής σημασίας, όπως είναι το Υπαίθριο Μουσείο Νερού με νερόμυλους και υδροκίνητα εργοστάσια όπου και στεγάζεται το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Έδεσσας, η Αρχαία Έδεσσα με τα γεωμυθολογικά μονοπάτια που καταδεικνύουν την αειφορία της πόλης με τα 3.000 χρόνια ιστορίας. Ακόμη νέες τεχνολογίες στο Πάρκο Καταρρακτών με το ασύρματο Internet. Πρωτοποριακή εμπειρία, οι "Δρόμοι του Νερού" στην Ορεινή Πέλλα. Τέλος χιονοπαιχνίδια στο Καϊμακτσαλάν και παιχνίδια στο νερό στα Λουτρά Πόζαρ. Η παραγωγικότητα της φύσης αναγνωρίζεται στους δρόμους του Κερασιού.

(πηγή: www.traveldailynews, 3/11/2008)

Χαριστική βολή στη λίμνη Κουμουνδούρου

Συγκλονιστικές οι εικόνες από τη λίμνη Κουμουνδούρου, εκεί στο Θριάσιο, δίπλα στη Ελευσίνα, όπου η ζωή δίνει πεισματικά μάχη μέσα και ενάντια σε ένα τοξικό βούρκο, που έχει δημιουργηθεί από την εδώ και δεκαετίες ανεξέλεγκτη βιομηχανική λειτουργία. Ποιος θα το περίμενε ότι μέσα από τα πετρελαιοειδή που κατακλύζουν την επιφάνεια και τα ιζήματα της λίμνης θα πετούν πουλιά, αγωνιώντας να επιβιώσουν σε ένα τελείως αφιλόξενο περιβάλλον. Τώρα όμως, η απειλή μεταφοράς στο γειτονικό στρατόπεδο τεράστιων δεξαμενών πετρελαιοειδών μπορεί να δώσει τη χαριστική βολή στο οικοσύστημα.

«Εκατοντάδες πουλιά, ερωδιοί (λευκοτσικνιάς, σταχτοτσικνιάς), αγριόπαπιες, φαλαρίδες και γλάροι, χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα τον υγροβιότοπο της λίμνης. Πρόσφατα εμφανίστηκε και ένας κύκνος», λέει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Κόκκινος, μέλος της Πρωτοβουλίας «Διαρκής Κίνηση για την υπεράσπιση των δασών και αλσών του Χαϊδαρίου», που έχει δραστηριοποιηθεί για τη σωτηρία της λίμνης. Η ομορφιά της ζωής συνυπάρχει με το μαύρο του θανάτου. «Δυστυχώς, στις μέρες που παρατηρώ τη λίμνη έχω δει πουλιά να αφήνουν την τελευταία τους πνοή πάνω στις καλαμιές, προφανώς λόγω των τοξικών ουσιών».

Οι πηγές της ρύπανσης περιγράφονται από Μελέτη του Ινστιτούτου Εσωτερικών Υδάτων του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιων Ερευνών (2006), ύστερα από παραγγελία του Δήμου Ασπροπύργου: Οι εγκαταστάσεις των διυλιστηρίων των ΕΛ.ΠΕ., οι δεξαμενές πετρελαίου της Ελινόιλ και οι αποθήκες καυσίμων του παρακείμενου στρατοπέδου (Ξηρογιάννη). Σύμφωνα με τη μελέτη, υπόγεια διαρροή από τις δεξαμενές των διυλιστηρίων οδήγησε σε ρύπανση πετρελαίου. «Από τον βυθό της λίμνης αναβλύζει πετρέλαιο, ενώ σε πολλά σημεία είναι σαν να σαπίζει η Φύση», τονίζει ο κ. Κόκκινος. Σε έκθεση που έχει συντάξει η Διαρκής Κίνηση και ο Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαϊδαρίου ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. σημειώνεται επίσης η «συνεισφορά» στη ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα των στραγγισμάτων των ΧΥΤΑ Ανω Λιοσίων και Φυλής, ενώ δεν λείπει και ο από αέρος βομβαρδισμός από αιωρούμενα μικροσωματίδια και υδρογονάνθρακες, που «ξερνούν» οι καμινάδες της γειτονικής βιομηχανικής ζώνης. Τα πλωτά φράγματα που έχουν τοποθετηθεί στην επιφάνεια του νερού, μια αντλία που έχουν τοποθετήσει τα ΕΛ.ΠΕ. για να αντλούν το πετρέλαιο και άλλα μέτρα (από ΕΛ.ΠΕ. και Νομαρχία) έχουν μειώσει κάπως τις ποσότητες των ρύπων αλλά δεν επαρκούν.

Υπό καθεστώς προστασίας

Κι όμως, η περιοχή βρίσκεται υπό καθεστώς προστασίας! Ολόκληρη η λίμνη Κουμουνδούρου και 50 μέτρα περιμετρικά έχουν χαρακτηριστεί ως «ζώνη περιαστικού πάρκου», ενώ από το 1974 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος! Κι όχι τυχαία καθώς η λίμνη είναι η μία από τις δύο Λίμνες των Ρειτών, που ήταν άμεσα συνδεδεμένες με τα Ελευσίνια Μυστήρια και την Ιερά Οδό. Η βόρεια λίμνη των Ρειτών, αφιερωμένη στη Θεά Δήμητρα, αποξηράνθηκε το 1970 για να αναπτυχθεί η μονάδα όπου σήμερα είναι τα διυλιστήρια των ΕΛ.ΠΕ.. Η λίμνη Κουμουνδούρου ήταν αφιερωμένη στην Περσεφόνη, ενώ κοντά της βρίσκονται τα ερείπια του πρώτου φάρου στον ελλαδικό χώρο. Πρόσφατα, η Γ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων σημειώνει, σε απάντησή της στον Δήμο Ασπροπύργου, ότι «η ευρύτερη περιοχή, γύρω από τη λίμνη Κουμουνδούρου, εντάσσεται στην αρχαία τοπογραφία, αποτελεί ιστορικό τοπίο, και παρουσιάζει αρχαιολογικό ενδιαφέρον, στοιχεία, δηλαδή, που δεν πρέπει να καταστραφούν από βιομηχανικές - βιοτεχνικές χρήσεις»! Κι όμως, εδώ και 34 χρόνια, η Πολιτεία δεν μπορεί να επιβάλει ένα καθεστώς προστασίας, ακριβώς στην είσοδο της Αθήνας!

Κατά καιρούς η Πολιτεία διαμόρφωνε προγράμματα ανάδειξης του χώρου. Το 1991, ο Οργανισμός Αθήνας, στο πλαίσιο της «Ανάπλασης της Δυτικής Πύλης», προέβλεπε καθαρισμό της λίμνης, διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου για ήπια αναψυχή και ελαφρά άθληση, δενδροφύτευση κ.λπ. Τίποτα δεν υλοποιήθηκε. Τα μέτρα εξαγγέλθηκαν ξανά πριν από το 2004, για να έχουν την τύχη που είχαν τα περισσότερα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων για το περιβάλλον: έμειναν στα χαρτιά... Πρόσφατα, η Γ΄ Εφορεία επανήλθε με προτάσεις για εκπαιδευτικό μονοπάτι, Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, ανάδειξη του αρχαίου Φάρου κ.λπ. Προφανώς φαντάζεστε την τύχη τους.

Και άλλες δεξαμενές

Κι όμως, νέες δυνατότητες δημιουργεί η πιθανή απομάκρυνση του γειτονικού στρατοπέδου Ξηρογιάννη. Μπορεί να σταματήσει μια πηγή ρύπανσης και να απελευθερωθεί χώρος για πράσινο. Την ίδια ώρα, όμως, έρχεται το Υπουργείο Ανάπτυξης και συζητάει τη μετεγκατάσταση δεξαμενών πετρελαιοειδών από το Πέραμα στο στρατόπεδο! Συγκεκριμένα, το ΥΠΑΝ διερευνά τη δυνατότητα να φέρει δεξαμενές χωρητικότητας 250.000 κυβικών μέτρων, με συνολική επιφάνεια 110.000 - 160.000 τετραγωνικά μέτρα. «Εξετάζουμε όλες τις πιθανές περιοχές για τη μετεγκατάσταση των δεξαμενών από το Πέραμα», είπε στην «Κ» ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου Ανάπτυξης κ. Κωνσταντίνος Μουσουρούλης. «Είχαμε παλαιότερα εξετάσει και το στρατόπεδο Ξηρογιάννη. Η τελική απόφαση θα ληφθεί με συνεκτίμηση των περιβαλλοντικών, οικονομικών, τεχνικών και κοινωνικών όρων». Πάντως, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Σταύρος Καλαφάτης έχει δηλώσει στη Βουλή ότι η περιοχή καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από το ΥΠΑΝ, χωρίς να αναφερθεί στο περιβάλλον. Πάντως, ο Δήμος Ασπροπύργου και άλλοι δήμοι της περιοχής έχουν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους.

Για δεκαετίες, η Λίμνη Κουμουνδούρου αντιμετωπίστηκε σαν χαβούζα αποβλήτων. Σήμερα όμως που η ζωή απρόσμενα αντιστέκεται στα μολυσμένα της νερά, που οι κάτοικοι της πρωτεύουσας και του ταλαιπωρημένου Θριάσιου Πεδίου επιθυμούν να ανακτήσουν κάθε φυσική όαση, η Λίμνη Κουμουνδούρου αξίζει ένα καλύτερο μέλλον. Για να μην πούμε οριστικά (όχι χωρίς συνέπειες για όλους μας) «Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της Γης»...

(πηγή: www.kathimerini.gr, 2/11/2008)

Σε συμφωνία κατέληξαν οι ηγέτες Κονγκό και Ρουάντα για την επίλυση της κρίσης

Οι πρόεδροι του Κονγκό και της Ρουάντα κατέληξαν σε συμφωνία το Σάββατο να συμμετάσχουν σε περιφερειακή σύνοδο, με στόχο την επιίλυση της κρίσης στις ανατολικές περιοχές της ΛΔ του Κονγκό. Η πιθανότερη τοποθεσία για τη διεξαγωγή της Συνόδου είναι το Ναϊρόμπι.

Ο επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Λουί Μισέλ, ο οποίος βρίσκεται στην περιοχή από την Πέμπτη, είχε συνομιλίες με τους ηγέτες των δύο χωρών.

Μιλώντας στο BBC ο Βέλγος αξιωματούχος είπε ότι οι Καμπίλα και Καγκάμε συμφώνησαν να συμμετάσχουν στη διάσκεψη, στην οποία θα παρίστανται επίσης εκπρόσωποι της Αφρικανικής Ένωσης και άλλοι αφρικανοί ηγέτες.

Στη ΛΔ του Κονγκό βρίσκεται επίσης και ο Αμερικανός απεσταλμένος στην Αφρική Τζ.Φρέιζερ, ενώ ο Γάλλος ΥΠΕΞ Μπερνάρ Κουσνέρ και ο Βρετανός ομόλογός του Ντέιβιντ Μίλιμπαντ αναμένεται να μεταβούν κι αυτοί στη ΛΔ του Κονγκό και τη Ρουάντα.

(πηγή: www.in.gr, 1/11/2008)

Φόβοι γενικευμένης σύρραξης στο Κονγκό, σε φυγή στρατός και άμαχοι

Στην πόλη Γκόμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό προελαύνουν δυνάμεις ανταρτών Τούτσι. Απομακρύνθηκε το πολιτικό προσωπικό του ΟΗΕ, σε φυγή οι κυβερνητικές δυνάμεις. Κύμα 20.000 αμάχων κατευθύνεται την ίδια ώρα προς την πόλη για να ξεφύγει από μάχες στα περίχωρα. Απεσταλμένους στέλνουν ΕΕ και ΟΗΕ...

Η γενική εικόνα για την κατάσταση που επικρατεί και τις κινήσεις στρατού και αμάχων είναι συγκεχυμένη.

Το Εθνικό Κογκρέσο Λαϊκής Αμυνας (CNDP) των ανταρτών Τούτσι, υπό τον στρατηγό Λοράν Νκούντα, κατηγορεί την κυβέρνηση του Κονγκό για απραξία έναντι των ανταρτών των Δημοκρατικών Δυνάμεων για την Απελευθέρωση της Ρουάντα (FDLR) που αποτελείται από Χούτου προερχόμενους από τη Ρουάντα και οι οποίοι κατηγορούνται για τη γενοκτονία του 1994.

Ο στρατός του Κονγκό δηλώνει ότι στρατεύματα από τη Ρουάντα πέρασαν τα σύνορα και εξαπέλυσαν επιθέσεις, γεγονός που πυροδοτεί φόβους για διεύρυνση της σύγκρουσης με γειτονικές χώρες. Η κυβέρνηση της Ρουάντα αρνείται ότι παρέχει στήριξη στους αντάρτες της φυλής Τούτσι.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στέλνει εσπευσμένα στο Κονγκό τον επίτροπο Ανάπτυξης Λουί Μισέλ για σειρά επαφών με την κυβέρνηση και για να αποτιμήσει τις ανάγκες σε ανθρωπιστική βοήθεια εν μέσω των συγκρούσεων. Ο Λουί Μισέλ αναμένεται στην Κινσάσα αργά την Τετάρτη για συνάντηση με τον πρόεδρο του Κονγκό Γιόζεφ Καμπιλά.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας συνεδριάζει εκτάκτως για την κατάσταση στο Κονγκό.

Ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Γκι-μουν συνομίλησε με αμφότερους τους ηγέτες του Κονγκό και της Ρουάντα, Γιόζεφ Καμπιλά και Πολ Καγκάμπε, και έστειλε επίσης απεσταλμένους στις δύο πρωτεύουσες. Στο Κονγκό έχει αναπτυχθεί η μεγαλύτερη ειρηνευτική δύναμη παγκοσμίως με στόχο να αποτρέψει επανάληψη του γενικευμένου πολέμου. Οι κυανόκρανοι του ΟΗΕ φθάνουν σήμερα τις 17.000.

Μπροστά στην προέλαση των ανταρτών Τούτσι, ο ΟΗΕ απομάκρυνε το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού του προσωπικού από τα κεντρικά γραφεία του στην πόλη Γκόμα, στο ανατολικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, προς τις όχθες της λίμνης Κιβού.

«Εγκαταλείπουμε τα κεντρικά γραφεία [...] Βρισκόμαστε τώρα σε αυτοκινητοπομπή» δήλωσε μέλος του προσωπικού του ΟΗΕ. Η αυτοκινητοπομπή που αναχώρησε από τα κεντρικά γραφεία του ΟΗΕ αποτελείται από περίπου 10 οχήματα των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία συνοδεύονται από στρατιωτικά οχήματα.

Την Γκόμα εγκαταλείπουν και οι Ένοπλες Δυνάμεις της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, λόγω της προέλασης των ανταρτών.

Επίσης, περίπου 20.000 άμαχοι που είχαν συγκεντρωθεί σε καταυλισμό προσφύγων στο χωριό Κιμπάτι, 10 χιλιόμετρα από το κέντρο της Γκόμα, κατευθύνονται τώρα προς την Γκόμα για να γλιτώσουν από τις μάχες μεταξύ του στρατού και των ανταρτών του Λοράν Νκούντα που διεξάγονται στο ανατολικό τμήμα της χώρας.

Κατά πληροφορίες, το Κιμπάτι τελεί υπό τον έλεγχο των ανταρτών.

(πηγή: www.in.gr, 29/10/2008)

36 ώρες στη Σάρλοτσβιλ με τα κτίρια του Τζέφερσον

Φτάνοντας στη Σάρλοτσβιλ νομίζει κανείς ότι επισκέπτεται την αρχαία Ρώμη. Τα κτίρια του πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, σχέδια του Τόμας Τζέφερσον, μοιάζουν να ανήκουν στην εποχή του Ιούλιου Καίσαρα. Η πόλη, ωστόσο, είναι πολύ πιο εξελιγμένη απ’ την αρχιτεκτονική της, καθώς βρέθηκε στο επίκεντρο πολλών αλλαγών την τελευταία δεκαετία. Η τοπική μαγειρική είναι υπέροχη, η μουσική σκηνή συνταρακτική, ενώ ακόμα και το τοπικό κρασί δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα διεθνώς αναγνωρισμένα.

Παρασκευή
3 μ.μ. - 4.30 π.μ. Στο εμπορικό κέντρο
Ο πεζόδρομος της Σάρλοτσβιλ είναι γεμάτος με φοιτητές που πίνουν το καφεδάκι τους και συζητούν για τη φιλοσοφία, σε καφέ που θυμίζουν Ευρώπη. Το εμπορικό κέντρο θα σας προσφέρει, επίσης, ό,τι καλύτερο από μαγειρικής άποψης. Δοκιμάστε τα μεζεδάκια στο Feast, το τοπικό τυρί, τα αλλαντικά αν και όλα τα τοπικά προϊόντα είναι υψηλής ποιότητας. Επισκεφθείτε το μουσείο Μοντιτσέλο, αλλά και την προεδρική κατοικία Ας Λον-Χάιλαντ του προέδρου Τζέιμς Μονρό.

Σάββατο
8 π.μ. - 1 μ.μ. Τέχνη και οίνος
To πρωί θαυμάστε την αρχιτεκτονική μεγαλοφυΐα του Τζέφερσον, κάνοντας έναν περίπατο στο πανεπιστήμιο. Επισκεφθείτε, επίσης, την έκθεση τέχνης Αβοριγίνων Κλουγκ Ρούε και βέβαια μην παραλείψετε να κάνετε μία βόλτα στα οινοποιεία. Το Old House Vineyards, 50 λεπτά με το αυτοκίνητο από την πόλη, είναι must, καθώς εκεί παράγεται το εξαίρετο Vidal Blanc. Το απογευματάκι κάντε μια βόλτα με το αυτοκίνητο κατά μήκος του Route 20. Θα απολαύσετε την ύπαιθρο και -αν πάτε φθινόπωρο- τα πιο υπέροχα χρώματα που είδατε ποτέ.
7 μ.μ. - 10 μ.μ. Υψηλή μαγειρική
Το βραδάκι δειπνήστε στο Palladio Restaurant στο οινοποιείο Barbousville. Το κεντρικό κτίριο σχεδιάστηκε από τον Τζέφερσον. Το βραδάκι απαραίτητο ένα ποτό στου Miller’s, με μουσική που δεν θα ξεχάσετε εύκολα.

Κυριακή
9 π.μ. - 11 μ.μ. Στον Εθνικό Δρυμό
Ωρα για περπάτημα στον Εθνικό Δρυμό Σεναντοα. Και όταν επιστρέψετε στην πόλη, γραμμή για το Bluegrass Grill and Bakery για να ανακτήσετε τις θερμίδες που χάσατε. Η μαγειρική είναι παραδοσιακή, αλλά δεν πρόκειται να σας απογοητεύσει. Εδώ δεν κλείνουν τραπέζι, αλλά γι’ αυτό ετοιμαστείτε να περιμένετε. Είναι βέβαιο ότι δεν θα μετανιώσετε.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
Feast, www.feastvirginia.com
Monticello, www.monticello.org
Ash Lawn-Highland, www.ashlawnhighland.org
Old House Vineyards, www.oldhousevineyards.com
Virginian Wines, www.virginiawines.org
Rotunda Tours, www.uvaguides.org
Kluge-Ruhe aboriginal Art Collection, www.virginia.edu/kluge-ruhe
African american History, www.nps.gov/history/nr/travel/journey/sou.htm
Palladio restaurant, www.harboursvillewine.net
Appalachiantrail in Virginia, www.appalachiantrail.org/virginia

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/11/2008)

Περιήγηση στη Ναύπακτο

Η Ναύπακτος, η πρωτεύουσα της επαρχίας Ναυπακτίας στην Αιτωλοακαρνανία, είναι από τις αρχαιότερες πόλεις της Ελλάδας με ιστορία τουλάχιστον 3.500 ετών. Η Ναύπακτος, ή Επαχτος ή Λεπάντο, κατά τους Ενετούς είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στη νότια πλευρά ενός λόφου, που στην κορυφή του δεσπόζει το βενετσιάνικο κάστρο. Εγινε παγκόσμια γνωστή από την περίφημη ναυμαχία της Ναυπάκτου το 1571, όπου η νίκη των χριστιανικών δυνάμεων σταμάτησαν την προέλαση των Μωαμεθανών προς την Ευρώπη.

H ονομασία προέρχεται από τις λέξεις ναυς (πλοίο) και πήγνυμι (στερεώνω, στήνω, κατασκευάζω). Eκεί, δηλαδή, όπου κατασκευάζονταν τα πλοία.

Σήμερα, είναι μια γραφική πόλη με πράσινο και τεράστια βαθύσκιωτα πλατάνια, με το μικρό τειχισμένο βενετσιάνικο λιμάνι της, όμορφα καλντερίμια και δύο υπέροχες παραλίες ανατολικά και δυτικά της πόλης. Υπάρχει τουριστική υποδομή σε διαμονή και διασκέδαση.

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια στη διατήρηση της φυσιογνωμίας της πόλης κι έτσι στο «ιστορικό κέντρο» δεν επιτρέπεται καμία επέμβαση που να αλλοιώνει το σύνολο, ενώ στη γύρω περιοχή επιτρέπεται δόμηση μόνο μέχρι τρεις ορόφους, με τετράριχτη στέγη και βυζαντινά κεραμίδια.

Κάποτε η πόλη ήταν και γνωστή για το παζάρι το Αη Δημήτρη, πολιούχου της πόλης, το οποίο σήμερα έχει ατονήσει.

Το Κάστρο

Σχεδόν το 1/3 της Ναυπάκτου μπορεί να χαρακτηριστεί ως καστροπολιτεία γιατί βρίσκεται μέσα στα τείχη.

H Nαύπακτος οχυρώθηκε από την αρχαιότητα. Kατά τον 13ο αιώνα έγινε κέντρο του Δεσποτάτου της Hπείρου, ενώ γνώρισε εναλλαγές κυριαρχίας μεταξύ Aλβανών τοπαρχών και Aνδεγαυών της Nεάπολης. Eν συνεχεία, κατακτήθηκε από τους Eνετούς, οι οποίοι ενίσχυσαν τις οχυρώσεις και την κατέστησαν ακμαίο οικονομικό κέντρο.

Tο 1477, η Nαύπακτος πολιορκήθηκε ανεπιτυχώς από 30.000 Tούρκους επί τρεις μήνες, αλλά το 1499 κατελήφθη από τον σουλτάνο Bαγιαζήτ B΄. H Tουρκοκρατία διήρκεσε ώς τα τέλη της Eπανάστασης (1829), με εξαίρεση ένα σύντομο διάλειμμα Ενετοκρατίας (1687 - 1690). Η σημερινή μορφή του φρουρίου της είναι αποτέλεσμα κυρίως οχυρωματικών επεμβάσεων των Eνετών. Η Nαύπακτος δεν καταλήφθηκε ποτέ ύστερα από έφοδο. Οπως λέει και το δημώδες «Στης Nαυπάκτου τα κάστρα, που 'χουν γειτόνους τ' άστρα!»

Tα τείχη της ξεκινούσαν από τον πυρήνα του κάστρου, στον λόφο, και έφθαναν ώς την παραλία. Σε μερικά σημεία τους διακρίνονται ακόμη ίχνη αρχαιοελληνικής τοιχοδομίας (κυκλώπεια τείχη), ενώ ο οχυρωμένος χώρος διαιρείτο με εγκάρσιες σειρές τειχών σε τέσσερις ή πέντε ζώνες.

H πόλη βρισκόταν στη χαμηλότερη ζώνη, στο λιμάνι, η στενή είσοδος του οποίου προστατεύεται από δύο στρογγυλούς πύργους. Oι οχυρώσεις του κάστρου ενισχύονταν με επικλινείς προμαχώνες. Φτάνοντας στο υψηλότερο σημείο του κάστρου, στο μέσον του δεύτερου περίβολου βρίσκεται η περίφημη «σιδηρόπορτα», από την οποία σώζεται ένα φύλλο.

Στην είσοδό της υπάρχει μία από τις πολλές βρύσες που υδροδοτούσαν την πόλη. Tο ανώτερο σημείο του κάστρου ονομάζεται Iτς Καλέ. Στο εσωτερικό του υπήρχαν αποθήκες και τεράστιες υδατοδεξαμενές, ενώ σήμερα είναι κατάφυτο.Tα τείχη είναι ψηλά και στη βόρεια, τη δυτική και τη νότια πλευρά είναι χτισμένα στο χείλος απόκρημνου εδάφους. Στη δυτική πλευρά υπήρχε υπόγειο μυστικό πέρασμα προς τα έξω.

Χρήσιμες πληροφορίες
Πώς να πάτε
O συντομότερος τρόπος είναι μέσω της γέφυρας Pίου - Aντιρρίου. Aκολουθείτε τον δρόμο προς Πάτρα και λίγο πριν φτάσετε, στρίβετε στην έξοδο προς Pίο. Mόλις περάσετε τη γέφυρα, η Nαύπακτος απέχει περίπου 10 χλμ. Η συνολική διαδρομή από Αθήνα είναι 210 χλμ.

Τι να δείτε ακόμα...
...Tο αρχοντικό του Νότη Μπότσαρη που σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο. Eίναι ανοιχτό καθημερινά.
... τη Μονή Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στα 9 χλμ. περίπου από τη Ναύπακτο. Eίναι χτισμένη σε έναν ψηλό λόφο με πανοραμική θέα της Nαυπάκτου και του Kορινθιακού. Εκτός από τη σωτηρία της ψυχής σας, θα δείτε τη θέα, τα ελάφια και το ιχθυοτροφείο της Μονής!

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/11/2008)

Μουσείο Οίνου που ευφραίνει - Κτήμα Γεροβασιλείου στην Επανομή Θεσσαλονίκης

Ιστορίες αμπέλου και οίνου βγαλμένες από τα βάθη των αιώνων διηγούνται οι εικόνες και ο ήχος, εργαλεία, μπουκάλια και εκατοντάδες ανοιχτήρια στο πρώτο επιστημονικό μουσείο Οίνου στην Ελλάδα. Ζωντανεύουν στην καρδιά ενός αμπελώνα, δίπλα στις υπόγειες κάβες παλαίωσης όπου κοιμούνται τα κρασιά και στα βαρέλια όπου ωριμάζει το κρασί, πλάι σε αίθουσες γευσιγνωσίας που μετατρέπουν το βίωμα του επισκέπτη σε μοναδική εμπειρία. Είναι ένα ιδιωτικό, πλήρες μουσείο που προσφέρεται για ενα ταξίδι στον χώρο, τον χρόνο καί τη γεύση.

Το δημιούργησαν το μεράκι και το πάθος του Βαγγέλη και της Σόνιας Γεροβασιλείου στο οινοποιείο του Κτήματος στην Επανομή Θεσσαλονίκης για να μεταλάβουν στον επισκέπτη την τελετουργία της αμπέλου και του οίνου σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Ακριβώς γι’ αυτό το έστησαν μέσα στις μυρωδιές και στα χρώματα της γης, εκεί όπου την περασμένη Δευτέρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας περιηγήθηκε πρώτος ανοίγοντας τις πόρτες του στο κοινό.

Πάνω απο 2.500 αντικείμενα απ’ όλο τον κόσμο συγκέντρωνε από τη δεκαετία του ’70 ο επώνυμος οινοπαραγωγός μ’ ένα στόχο: την ανάδειξη της αμπελοοινικής κληρονομιάς. Αμφορείς (11 συνολικά), γυάλινα μπουκάλια, εργαλεία, αμπελουργίας, οινοποίησης, εμφιάλωσης και βαρελοποιίας που χρονολογούνται από τον 5ο αιώνα π.Χ ώς τον 19ο αιώνα και πάνω απο 1.500 ανοιχτήρια βρήκαν ειδική θέση στις προθήκες. Από εκεί αφηγούνται την ιστορία του κρασιού και τη σημασία του για τον άνθρωπο και τις κοινωνίες διαχρονικά, την εξέλιξη της αμελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής στην περιοχή, τον ανθρώπινο μόχθο, τις συνήθειες και τις τελετές που τα συνοδεύουν.

Πυρήνας της μουσειολογικής πρότασης -την έρευνα, την τεκμηρίωση, το σκεπτικό και την εκθεσιακή παρουσίαση επιμελήθηκε η μουσειολογική ομάδα των καθηγητών του ΑΠΘ Ματούλας Σκαλτσά και Π. Τζώνου- είναι τα ανοιχτήρια, που συγκροτούν μία απο τις μεγαλύτερες συλλογές στον κόσμο. Πάνω από 1.500, χρυσά, ασημένια, του 18ου αι., ροκοκό, art deco, ντιζάιν, ανοιχτήρια σταθμοί στην ιστορία της τεχνολογίας, ορόσημα υψηλής αισθητικής και κοινωνικού συμβολισμού, παρακολουθούν διαχρονικά τους δρόμους του κρασιού και τα σκεύη μεταφοράς του.

«Το κρασί ταξιδεύει... και μεταφέρεται... και στο γυάλινο μπουκάλι», είναι ο τίτλος της πρώτης ενότητας όπου γίνεται φανερή η ανάγκη χρήσης ειδικών αγγείων μεταφοράς και ειδικών εργαλείων εκπωματισμού ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα του κρασιού από τον τόπο παραγωγής μέχρι τον τόπο προορισμού του. Καταπληκτική σειρά μπουκαλιών με πρώτη τη «φούσκα», ένα στρογγυλό μπουκάλι με ψηλό λαιμό και με τον φελλό να προεξέχει που πήρε τη θέση των αγγείων κυρίως μετά τον 15ο αιώνα, κι αργότερα το μακρύ το μπουκάλι ασφαλισμένο πλήρες, δείχνουν την εξέλιξη της μεταφοράς που απαιτεί πλέον και το χρηστικό εργαλείο, το ανοιχτήρι.

Τις «Ιστορίες με ανοιχτήρια» διηγείται μια δεύτερη ενότητα όπου το μεγαλύτερο μέρος της εκτίθεται με τη διεθνώς αποδεκτή κατάταξη σε μη Μηχανικά και Μηχανικά. Τα «Αγαπημένα του συλλέκτη» ξεχωρίζουν για τη σπανιότητα ή το ειδικό τους ενδιαφέρον που περιγράφουν τη χρήση τους από άνδρες και γυναίκες, την ταξική διαφορά (εικόνες ευγενών του 18ου αιώνα με τα αντίστοιχα ανοιχτήρια στις προθήκες) τη σχέση τους με τις καταναλωτικές συνήθειες, με τη βιομηχανία του ελεύθερου χρόνου, τα ανοιχτήρια - ενθύμια απο διάφορες περιοχές του κόσμου συνδεδεμένα με προσωπικές αναμνήσεις.

Από το Βυζάντιο μέχρι σήμερα

«Από τη μετάβαση στο Βυζάντιο όπου πια τα σύμβολα είναι ο Χριστός ως άμπελος και το αίμα του ο οίνος, διαρκής είναι η παραγωγή κρασιού και στην Επανομή όπου η εκμετάλλευση αμπελώνων από τους μοναχούς παρήγαγε φημισμένο οίνο. Αναφορά (κτήμα Ανεμά) υπάρχει και σε επιγραφή που βρέθηκε στο υπερώοον της Αγίας Σοφίας και εκτίθεται στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού», εξηγεί στην «Κ» ο βυζαντινολόγος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών κ. Ηλίας Γ. Αναγνωστάκης, μέλος της ομάδας ερευνητών που τεκμηριώνουν με κείμενα τις συλλογές του Μουσείου.

«Η παράδοση της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοπαραγωγής τόσο στη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, όσο και στην ευρύτερη περιοχή (Καβάλα, Λήμνο κ.α) συνεχίστηκε και στη διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ενα αμπέλι δεν εξασφάλιζε το κρασί της χρονιάς εκείνη την εποχή, αλλά ένα εισόδημα ικανό να αντεπεξέλθει στις φορολογικές του υποχρεώσεις», προσθέτει η Ευαγγελία Μπαλτά, διευθύντρια ερευνών στο Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών του ΕΙΕ.

Την εξέλιξη της οινοπαραγωγής σ’ όλους αυτούς τους αιώνες διατρέχουν τα 2.500 αντικείμενα που ζωντανεύουν μέσα από εικονογραφικό υλικό, τρισδιάστατες αναπαραστάσεις χρήσης τους, τρισδιάστατα «φαντάσματα» που τα ενεργοποιούν, οθόνες αφής που δίνουν τη δυνατότητα στον επισκέπτη να πειραματιστεί και να εξοικειωθεί με το αμπελοοινικό γλωσσάρι και τρισδιάστατα σχέδια που ακολουθούν τη διαδρομή του κρασιού από το αμπέλι ώς το βαρέλι.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/11/2008)

Τελ Αβίβ, τα 100 χρόνια της «Λευκής Πόλης»

Το πιο κοσμοπολίτικο αστικό κέντρο του Ισραήλ έχει προετοιμάσει μια θεαματική διεθνή προβολή της επετείου του

Η νυχτερινή πτήση από την Αθήνα στο Τελ Αβίβ διαρκεί πολύ λιγότερο από δύο ώρες κι επιπλέον προσφέρει μια από τις πιο εντυπωσιακές προσγειώσεις στον κόσμο. Το αεροπλάνο, ήδη σε χαμηλό ύψος, αφήνει το αχανές σκοτάδι της Μεσογείου, και «πιάνει» στεριά πάνω ακριβώς από την φωταγωγημένη ακτογραμμή του Τελ Αβίβ. Αυτή είναι η πρώτη εικόνα της πόλης που ετοιμάζεται να γιορτάσει σε λίγους μήνες από σήμερα τα 100 της χρόνια: μια απλωτή λωρίδα γης με χρυσές αμμουδιές, μικρά κολπάκια, ουρανοξύστες, ξενοδοχεία και φοίνικες.

Ποιος να φανταζόταν τη φαντασμαγορική αυτή όψη έναν, σχεδόν, αιώνα πίσω, όταν μια χούφτα καλοντυμένων Εβραίων συγκεντρώθηκαν το πρωί της 11ης Απριλίου του 1909 στα βόρεια της σημερινής πόλης, πολύ κοντά στο αρχαίο λιμάνι της Γιάφα, για να χωρίσουν την άδεια, απέραντη γη σε μικρά οικόπεδα. Ηταν μια σχεδόν οικογενειακή συγκέντρωση που οδήγησε τελικά στη γέννηση της πρώτης σύγχρονης εβραϊκής πόλης. Και πόσοι από εμάς που έχουμε συνδέσει το Τελ Αβίβ με τη δραματική επικαιρότητα της Μέσης Ανατολής μπορούμε να διανοηθούμε ότι στην άλλη πλευρά της ανατολικής Μεσογείου υπάρχει μια μεγάλη πόλη στο μέγεθος της Θεσσαλονίκης και η οποία μάλιστα «πουλάει» ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σκεφτόμαστε: τη χαρά της ζωής.

Πρέπει να περάσεις λίγες μέρες στο Ισραήλ για να καταλάβεις την παράδοξα «χαρούμενη» ταυτότητα του Τελ Αβίβ. Με την Ιερουσαλήμ στο μάτι του «κυκλώνα», τη Χάιφα κοντά στα σύνορα του Λιβάνου, το Τελ Αβίβ μοιάζει να υφαίνει, έναν αιώνα τώρα, το δικό του «ψέμα»: μια όαση ηρεμίας και γαλήνης, χτισμένη στις ακτές της Μεσογείου, για να ζεις όσο πιο κανονικά μπορείς να ζήσεις σε μια χώρα σαν το Ισραήλ.

Είχε μάλλον δίκιο η τοπική έκδοση του Time Out όταν το δύσκολο καλοκαίρι του 2007 κυκλοφόρησε με μια τεράστια τσιχλόφουσκα στο εξώφυλλο. Η τσιχλόφουσκα ήταν, φυσικά, το Τελ Αβίβ.

Αυτό είναι το Τελ Αβίβ, μια συναρπαστική χοάνη εκατομμυρίων Εβραίων απ’ όλο τον κόσμο που έφτασαν ώς εδώ για να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα. Το ανασφαλές περιβάλλον έκανε τη δίψα για μια κανονική ζωή ακόμα μεγαλύτερη. Ετσι καταλαβαίνει κανείς γιατί στο Τελ Αβίβ συγκεντρώθηκε ο οικονομικός δυναμισμός ολόκληρης της χώρας, στο Τελ Αβίβ βρήκε καταφύγιο το πιο φιλελεύθερο και κοσμικό τμήμα του πληθυσμού, στο Τελ Αβίβ διασκεδάζεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Στο Τελ Αβίβ οι Ορθόδοξοι Εβραίοι σπανίζουν ενώ την ετήσια παρέλαση των ομοφυλόφιλων της πόλης παρακολουθούν χιλιάδες πολίτες.

Και το 2009, η «πόλη που δεν κοιμάται ποτέ» προετοιμάζεται για το μεγαλύτερο πάρτι της ιστορίας της. «Αυτό που ετοιμάζουμε θα είναι σαν τους Ολυμπιακούς», ήταν η «προειδοποίηση» του Εϊτάν Σβαρτς για τις εκδηλώσεις των 100 χρόνων του Τελ Αβίβ σε μια ομάδα στρατιωτικών αξιωματούχων που τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του. Ο Σβαρτς, επιφορτισμένος με τη διεθνή προβολή της ιστορικής επετείου, δεν υπερέβαλε. Και για να μην αφήσει καμιά αμφιβολία έδωσε στη δημοσιότητα τον προϋπολογισμό των εκδηλώσεων: 100 εκατομμύρια δολάρια. Ολα θα ξεκινήσουν το Σάββατο 4 Απριλίου με ένα πολλά υποσχόμενο εναρκτήριο γκαλά στην πλατεία Ράμπιν. Θα ακολουθήσουν εκατοντάδες εκδηλώσεις σε όλη τη διάρκεια του χρόνου με στόχο να επιβεβαιωθεί η πρόσφατη κολακευτική αναφορά των «New York Times» που θέλει το Τελ Αβίβ «πρωτεύουσα του μεσογειακού cool».

Μοντέρνα αρχιτεκτονική και υποσχέσεις

Ο όρος «Λευκή Πόλη» που συνοδεύει το Τελ Αβίβ είναι σχετικά πρόσφατος (επινοήθηκε μέσα από μια έκθεση του 1984) και προσδιορίζει τη μεγάλη μπάουχαους παράδοση της πόλης. Η μοντέρνα αρχιτεκτονική που διασώζεται σε μεγάλο βαθμό στο «παλιότερο» κομμάτι της πόλης έγινε η προμετωπίδα της επικοινωνιακής αντεπίθεσης του Τελ Αβίβ στα μέσα της δεκαετίας του ’90, «πακέτο» μαζί με τις ηδονιστικές υποσχέσεις του beach culture και της «τρελής» νυχτερινής ζωής στα clubs.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/11/2008)

Σε οριακό σημείο η λειτουργία των υδροπλάνων, λόγω ελληνικής γραφειοκρατίας

Σε επενδυτικό Γολογοθά, λόγω γραφειοκρατίας, εξελίχθηκε η υπόθεση των υδροπλάνων στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα ο επιχειρηματίας που δημιούργησε την AirSeaLines να προβληματίζεται για τα επόμενα βήματά του. Ο ίδιος θα ανακοινώσει τις αποφάσεις του εντός της επόμενής εβδομάδας.

«Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε πολλά προβλήματα, λόγω των αργών ρυθμών διεκπεραίωσης των υποθέσεων από τις δημόσιες υπηρεσίες, και πλέον ως επιχείρηση που έχει επενδύσει πάνω από 23 εκατ. ευρώ και απασχολεί πάνω από 70 άτομα προσωπικό, έχουμε φθάσει στα όρια» δηλώνει στα Νέα του Σαββάτου ο κ. Πατέλλης.

Oι επενδυτές, όπως γράφει η εφημερίδα, έχουν μείνει έκπληκτοι με τη γραφειοκρατία, με τις «κόντρες» ανάμεσα σε συναρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες, όπως είναι η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και το Λιμενικό, αλλά και με τις μεγάλες καθυστερήσεις της κυβέρνησης να ολοκληρώσει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των υδροπλάνων στη χώρα μας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νόμος πλαίσιο για τα υδροπλάνα (3333/05) προέβλεπε πως η ρύθμιση σημαντικών θεμάτων (π.χ. συχνότητες δρομολογίων, εκτέλεση πτήσεων τσάρτερ ή διακομιδής ασθενών) θα γινόταν με Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο θα εκδιδόταν εντός έξι μηνών.

Ωστόσο, έχουν περάσει τρία χρόνια και το ΠΔ δεν έχει εκδοθεί ακόμα. Το αποτέλεσμα είναι η εταιρεία να λειτουργεί βάσει μεταβατικών διατάξεων.

Η ΑirSeaLines άρχισε τις πτήσεις της στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2004 και μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει περίπου 18.500 πτήσεις, μεταφέροντας 180.000 επιβάτες.

(πηγή: www.in.gr, 1/11/2008)

Σήμα κινδύνου για το μέλλον των υδροπλάνων

Σήμα κινδύνου για το μέλλον των μετακινήσεων με υδροπλάνα εκπέμπει ο πρόεδρος της εταιρείας Air Sea lines κ. Μιχάλης Πατέλης εξαιτίας της καθυστέρησης που παρατηρείται στην έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος (Π.Δ.) μέσω του οποίου θα καθορίζεται ο τρόπος λειτουργίας των υδατοδρομίων, αναγκαίων για την προσθαλάσσωση των υδροπλάνων στα νησιά.

Σύμφωνα με τον κ. Πατέλη, η καθυστέρηση στην έκδοση του Π.Δ. οφείλεται στο γεγονός ότι η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) δεν έχουν ακόμη συντονισθεί για την αντιμετώπιση των εκκρεμοτήτων που υπάρχουν και αφορούν σε θέματα ασφάλειας. Η ΥΠΑ, κατά τον κ. Πατέλη, ζητά να εφαρμοσθούν οι όροι ασφαλείας που ισχύουν σε όλα τα μεγάλα αεροδρόμια, κάτι, όμως, που ενδεχομένως σε ορισμένα μικρά νησιά να είναι ανέφικτο. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι όλες οι αεροπορικές εταιρείες είναι υποχρεωμένες να εφαρμόζουν τους διεθνείς κανονισμούς σχετικά με την ασφάλεια. Από την πλευρά τους κύκλοι του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) ανέφεραν ότι έχουν ζητήσει συνάντηση με εκπροσώπους της ΥΠΑ προκειμένου να συζητηθούν όλα τα ανοιχτά θέματα σχετικά με την ασφάλεια του αερομεταφορέα καθώς και των υδατοδρομίων. «Εμείς στη συνάντηση θέλουμε να ακούσουμε τις προτάσεις των ανθρώπων της ΥΠΑ και να τους εξηγήσουμε τι μπορεί να εφαρμοσθεί και τι όχι» αναφέρθηκε στην «Κ».

Η καθυστέρηση στην έκδοση του Π.Δ. «φρενάρει» και τη δημιουργία υδατοδρομίου στην Αθήνα, κάτι που κατά την άποψη των ανθρώπων της εταιρείας έχει μπλοκάρει τις πτήσεις υδροπλάνων προς τα νησιά του Αιγαίου. «Στρατηγικός στόχος της Air SeaLines είναι να καταστήσει το υδροπλάνο ένα απόλυτα αξιόπιστο, γρήγορο και ασφαλές μεταφορικό μέσο που να εξυπηρετεί τις ανάγκες σύνδεσης της νησιωτικής Ελλάδας με άλλα κεντρικά ή περιφερειακά σημεία τόσο στο εσωτερικό της, όσο και με γειτονικές χώρες» ανέφερε ο κ. Πατέλης. Η εταιρεία, που διαθέτει τέσσερα υδροπλάνα, 70 άτομα προσωπικό και έχει επενδύσει από το 2004 έως και σήμερα περί τα 20 εκατομμύρια ευρώ, εκτελεί σήμερα δρομολόγια από την Κέρκυρα προς Παξούς, Ιωάννινα, Λευκάδα, Ιθάκη, Πάτρα κ.ά. «Ζητώ να βρεθεί λύση ώστε να λειτουργήσουν τα υδροπλάνα που μπορούν να προσφέρουν υπηρεσίες στους νησιώτες» ανέφερε ο κ. Πατέλης.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 30/10)