As the ruling junta continues to root out dissidents following its bloody suppression of demonstrators, there are also renewed calls for a tourism boycott of the country.
In 2006, 263,500 tourists visited Myanmar. And this year, with nearly 190,000 through August, was on track to be another record.
"It would have been a good year," said John Koldowski, spokesman for Pacific Asia Travel Association, which represents some 1,000 travel agents, airlines and other enterprises associated with Asia's travel industry.
"It's gone real quiet," he said, noting that figures for September and even more so October would not add many to the number who had visited Myanmar through August.
Many travel companies, including high-end ones such as Orient-Express Hotels, Trains and Cruises, have recommended their customers think long and hard about whether to visit this year.
The company's 49-room Governor's Residence hotel remains open in Yangon and its Road to Mandalay cruise ship continues to ply the Irrawaddy River, but clients scheduled through December 31 have been offered refunds, postponements or alternate destinations, said spokeswoman Pippa Isbell in London.
"It's entirely up to customers if they want to go," she said.
A number of governments, ranging from the United States to New Zealand and Britain, have advised their citizens against visiting Myanmar because of possible violence. Some big names in the travel industry have called for a boycott as the debate on the ethics of visiting Myanmar intensifies.
Those who support such travel say tourism helps ordinary, often poor people in the country, and the contacts between locals and foreigners in the isolated country are important. Those against it claim tourism income props up a brutal and corrupt regime.
"Now is the time to support a touristic boycott of Myanmar," Arthur Frommer, founder of the Frommer's travel guides, wrote in his blog September 24 at the height of the protests. "Several major U.S. tour operators continue to operate trips to Myanmar, despite pleas not to do so by the country's democratically-elected leader, the Nobel-prize-winning Aung San Suu Kyi. On occasion after occasion, Mrs. Kyi has emphatically stated that such visits simply support the brutal, thuggish military junta that now rules Myanmar."
Vermont-based Country Walkers will continue to offer its "Trekking Myanmar" trip, which made the November issue of National Geographic Adventure magazine's "25 Best New Trips in the World," a list the magazine compiled in mid-September before the violent crackdown.
Only four of the 14 who booked places on the December 28 tour canceled, said Jamen Yeaton-Masi, director of Country Walkers operations. She said there were long discussions about the ethics of going, but for those who decided to go ahead, "They're not going because they support the dictatorship. They are going because, more than ever, they'd like to go and support the people. ... The people, the locals, really want tourists back. It's a huge source of revenue."
Tony Wheeler, co-founder of Lonely Planet, which publishes a guidebook to Myanmar, said that some good can come from visiting.
"I wouldn't suggest anybody should go to Burma without their eyes wide open, fully aware of the pluses and minuses of their visit. If they're aware of that and act accordingly, and maximizing the pluses and minimizing the minuses is something we try very hard to underline in our book, then I think there are positive reasons to visit the country," he said via e-mail from Australia.
"Just one of the comments I've received in recent days: 'I return from my holiday with a simple message from the Burmese I met. Come. Bear witness. Go home and tell others. Bring pressure to bear,"' Wheeler said.
Luzi Matzig, CEO of Asian Trails Ltd. in Bangkok, said by next year the political situation could be back to normal, but much of this year is lost to the travel industry.
"In October we lost everything. November we have about 40 percent, and December 50 percent of reservations," he said.
advertisement
"We've got a situation where we don't know which way the action could go, so unless it's absolutely mandatory that you be there, have a real hard think about it," said Koldowski, of the Pacific Asia Travel Association.
"Companies are now gearing up to early '08. If it stays calm people might return, but that's a big if, and there is also the moral question about visiting. That is a big topic on the Internet," Koldowski said.
(πηγή: www.cnn.com, 05/11/2007)
Βιρμανία, θα πάτε για τουρισμό;
Ο πολιτικά ορθά τουρισμός
Μέχρι πρότινος ο ταξιδιώτης "ρωτούσε" το βαλάντιό του και έβλεπε τα ενδιαφέροντα και τη διάθεσή του προκειμένου να επιλέξει έναν τόπο προορισμού. Τώρα καλείται να ρωτήσει και τη συνείδησή του. Η ηθική πλευρά των διακοπών σε χώρες όπου καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα ή καταστρέφεται η φύση είναι ένα θέμα προς συζήτηση.
Στην κουλτούρα των Παντόνγκ, που αποτελεί παρακλάδι της φυλής Κάρεν από τη Μιανμάρ (Βιρμανία), όσο πιο μακρύ λαιμό έχει μια γυναίκα τόσο πιο ωραία θεωρείται. Γι' αυτό οι θηλυκές Παντόνγκ, γνωστές και ως γυναίκες-"καμηλοπαρδάλεις", τυλίγουν μπρούντζινα κολιέ γύρω από τον λαιμό τους με τρόπο ώστε να πιέζουν το σαγόνι προς τα επάνω και τους ώμους προς τα κάτω. Χάρη στην πρακτική αυτή ο λαιμός τους φθάνει τα 38 εκατοστά και χωρά πολλά κολιέ (σύμβολο ομορφιάς), τα οποία όμως, πρώτον, δεν μπορούν να αφαιρεθούν ποτέ (διότι θα σπάσει ο σβέρκος τους) και, δεύτερον, τις καθιστούν "θέαμα" στα μάτια παντός μη Παντόνγκ.
Οπως είναι φυσικό, οι Παντόνγκ αποτελούν μοναδικό "τουριστικό αξιοθέατο", μόνο που για να τους συναντήσει κάποιος πρέπει να κάνει πολυήμερη πεζοπορία. Τον Μάιο του 1996 ο ταϊλανδός επιχειρηματίας Τάνα Νακλουάνγκ σκέφτηκε να τους κάνει πιο προσιτούς στους τουρίστες. Δίνοντας ψεύτικες υποσχέσεις, έπεισε 33 από αυτούς να τον ακολουθήσουν κοντά στην πόλη Τσιανγκ Μάι, όπου τους εγκατέστησε σε ένα "στρατόπεδο" και τους ανάγκασε να ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς. Οχι μόνο δεν εκπλήρωσε τις υποσχέσεις του αλλά προσέλαβε και φρουρούς που ξυλοκοπούσαν όσους Παντόνγκ αποτολμούσαν να απομακρυνθούν. Εν τω μεταξύ οι τουρίστες συνέρεαν για να θαυμάσουν τις "γυναίκες καμηλοπαρδάλεις" αντί αδρού αντιτίμου σε δολάρια, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ήταν συνένοχοι στη διαιώνιση αυτού του ανθρώπινου ζωολογικού κήπου.
Τελικώς ο Τάνα συνελήφθη, το στρατόπεδο έκλεισε στις 5 Μαΐου του 1998 και οι Παντόνγκ συνεχίζουν πλέον ελεύθεροι τον δρόμο τους προς την αφομοίωση από την επικρατούσα κουλτούρα. Το περιστατικό αυτό όμως είναι ενδεικτικό των ηθικών προβλημάτων που θέτει ο τουρισμός. Αυτά κυμαίνονται από το αν είναι σωστό οι τουρίστες να επισκέπτονται χώρες που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα ως το πόσο σκληρά πρέπει να είναι τα παζάρια με τους εμπόρους του Τρίτου Κόσμου.
Αυτόν τον μήνα στην Παγκόσμια Ταξιδιωτική Αγορά (World Travel Market), τη μεγαλύτερη συνάντηση ταξιδιωτικών πρακτόρων που διοργανώνεται στο Λονδίνο, θα τεθεί το ζήτημα των διακοπών σε χώρες όπου δεν γίνονται σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Με την ευκαιρία της απονομής του Παγκόσμιου Βραβείου Τουρισμού στην Κίνα, τον έκτο μεγαλύτερο τουριστικό προορισμό στον κόσμο, θα συζητηθεί το ηθικό πρόβλημα "να την επισκεφθεί κανείς ή να μην την επισκεφθεί;" όπως και τη Μιανμάρ, την Ινδονησία κ.ά.
Οσοι ακολουθούν την πολιτικώς ορθή άποψη ισχυρίζονται ότι η επίσκεψη σε μια τέτοια χώρα ισοδυναμεί με υποστήριξη προς το καθεστώς της. Η Βρετανική Ενωση Ταξιδιωτικών Συγγραφέων, λ.χ., παρότρυνε τους τουρίστες και τους ταξιδιωτικούς πράκτορες να μποϊκοτάρουν την Ινδονησία λόγω της συμπεριφοράς της στο Ανατολικό Τιμόρ. "Ρωτήστε τη συνείδησή σας" συμβουλεύει, αν σχεδιάζετε να πάτε στο Μπαλί.
Υπάρχει όμως και η αντίθετη άποψη, σύμφωνα με την οποία, πρώτον, η ηθική δεν είναι ζήτημα που πρέπει να απασχολεί την τουριστική βιομηχανία εν αντιθέσει με τις κυβερνήσεις· δεύτερον, τα μποϊκοτάζ πλήττουν τους λαούς και όχι μόνο τα καθεστώτα· και, τρίτον, κάθε χώρα έχει κάνει κάτι επιλήψιμο. Αν δεν πάμε στην Κίνα διότι καταπατά τα δικαιώματα των αντιφρονούντων και των Θιβετιανών, γιατί να πάμε στη Ρωσία που βομβαρδίζει τσετσένους αμάχους ή ακόμη και στη Γαλλία που πραγματοποίησε πυρηνικές δοκιμές στην ατόλλη Μουρουρόα;
Στο ζήτημα αυτό διαφέρουν και οι απόψεις των ταξιδιωτικών οδηγών. Η σειρά "Lonely Planet" παρέχει συμβουλές για πολιτικώς ορθό τουρισμό στη Μιανμάρ: να μην καταλύετε σε κυβερνητικά ξενοδοχεία (τα οποία, ούτως ή άλλως, είναι χειρότερα και ακριβότερα από τα ιδιωτικά), να μην ψωνίζετε σουβενίρ από κρατικά καταστήματα και να μη χρησιμοποιείτε τις υπηρεσίες του κρατικού Myanmar Travel & Tours (ΜΤΤ) ούτε τα κρατικά μέσα μεταφοράς. Ο "Lonely Planet" επικαλείται την εξόριστη κυβέρνηση συνασπισμού της Βιρμανίας, που ανατράπηκε από το στρατιωτικό καθεστώς το 1990: "Οι τουρίστες δεν πρέπει να επιδίδονται σε δραστηριότητες που γεμίζουν τα ταμεία του κράτους και όχι του λαού. Ωστόσο ενθαρρύνουμε τα υπεύθυνα άτομα που επιθυμούν να επισκεφθούν τη χώρα για να δουν με τα μάτια τους την κατάσταση και να κάνουν γνωστό στο εξωτερικό το μαρτύριο του λαού της Βιρμανίας". Η σειρά οδηγών "Rough Guide" όμως συμβουλεύει τους τουρίστες να μποϊκοτάρουν τη Μιανμάρ.
Πολιτικώς ορθός τουρισμός είναι ο "οικοτουρισμός", αυτός δηλαδή που δεν καταστρέφει το περιβάλλον και που φροντίζει ώστε οι ντόπιοι να υποδέχονται τους τουρίστες και όχι να τους ανέχονται. Η ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων των δυτικών τουριστών (ζεστό νερό, κλιματισμός κτλ.) και του σεβασμού των ντόπιων και του περιβάλλοντος είναι πολύ ευαίσθητη. Οι ζημιές δεν προκαλούνται μόνο από τους οικολογικά αδιάφορους που καταλύουν σε ρυπαίνοντα ξενοδοχεία αλλά και από τους ενημερωμένους φυσιοδίφες που συρρέουν μαζικά στις τελευταίες παρθένες γωνιές του κόσμου, οι οποίες, ως φαίνεται, δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στον αυξημένο αριθμό επισκεπτών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ασέβειας προς την τοπική κοινωνία και τη φύση είναι εκείνο του χωριού Σινκερίμ στην Γκόα της Ινδίας. Οι αρχές αρνήθηκαν στους κατοίκους του την παροχή τρεχούμενου νερού επί δύο ώρες ημερησίως ενώ τα διπλανά ξενοδοχεία διαθέτουν τρεχούμενο νερό 24 ώρες το 24ωρο. Η πρακτική αυτή είναι συνήθης στην Γκόα: οι γυναίκες των χωριών αναγκάζονται να μεταβαίνουν σε όλο και πιο μακρινά πηγάδια για να παίρνουν νερό ενώ τα πολυτελή ξενοδοχεία με τις πισίνες τους και το τόσο αταίριαστο με το περιβάλλον γκαζόν τους χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο νερό, στραγγίζοντας τα γύρω πηγάδια και μειώνοντας τα αποθέματα νερού της ευρύτερης περιοχής.
Τα κέντρα διακοπών που παρέχουν στέγη και πλήρη διατροφή είναι συνήθως ενοχλητικά στις κοινότητες που τα φιλοξενούν, οι οποίες τα θεωρούν "τουριστικά απαρτχάιντ" και προκλητικές "νησίδες πολυτελείας". Η κυβέρνηση της Γκάμπια τα κατήργησε πρόσφατα, εφόσον σφυγμομέτρηση έδειξε ότι το 99% των ανθρώπων που εξαρτώνται από τον τουρισμό ήταν αντίθετοι προς αυτά. Σκέψεις για τον περιορισμό τους διατυπώνονται και σε νησιά της Καραϊβικής, όπως στη Σάντα Λουσία, όπου αποκαλούνται "γκέτο πολυτελείας".
Αυτού του είδους τα κέντρα διακοπών λέγεται ότι πρωτοεμφανίστηκαν στην Τζαμάικα τη δεκαετία του '70 για να προστατευθούν οι τουρίστες από την τότε πολιτική βία. Ξεκίνησαν δηλαδή ως εγγύηση ότι θα διασκέδαζαν οι παραθεριστές ό,τι και αν συνέβαινε έξω από την πύλη ασφαλείας αλλά κατέληξαν σε "άρπαγες" του εισοδήματος των ντόπιων επιχειρηματιών. Οι τουρίστες που επιλέγουν τέτοια κέντρα διακοπών σπανίως αφήνουν χρήματα στην τοπική κοινωνία, πρώτον διότι έχουν προπληρώσει τα πάντα (και το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων τους δεν συμβάλει στην οικονομία της χώρας που επισκέπτονται, εφόσον πρόκειται για πολυεθνικές επιχειρήσεις που τείνουν να εισάγουν από τις προμήθειες ως τα στελέχη τους) και δεύτερον διότι η μακάρια τελειότητα των τεχνητών παραδείσων αποδεικνύεται συχνά πιο δελεαστική από τη γεμάτη εκπλήξεις πραγματικότητα που απλώνεται γύρω τους.
Οσο για τα παζάρια, ο υπεύθυνος τουρίστας έχει πάντα υπόψη του ότι, σύμφωνα με την εμπορική παράδοση πολλών χωρών, σχεδόν επιβάλλονται στις συναλλαγές. Δεν πρέπει όμως να είναι υπερβολικά, γιατί συχνά ο πωλητής έχει τόσο απελπισμένα ανάγκη χρημάτων που προτιμά να πωλήσει με ζημιά, για μπορέσει να ταΐσει την οικογένειά του το ίδιο βράδυ.
Οπως ήταν αναμενόμενο, μεταξύ των φωνών υπέρ της ηθικής υπάρχουν και ορισμένες που προσπαθούν να επιβάλουν μια υπερβολική πολιτική ορθότητα, ισχυριζόμενες ότι ο τουρισμός είναι γενικώς μια ανήθικη δραστηριότητα η οποία επιτρέπει στους Δυτικούς να διασκεδάζουν εις βάρος των υπολοίπων. Αυτό βεβαίως δεν ισχύει. Ο τουρισμός αποδεικνύεται συχνά ευεργετικός για τις οικονομίες φτωχών χωρών αλλά και οι φωνές υπέρ της τουριστικής υπευθυνότητας είναι απολύτως απαραίτητες. Αν δεν υπήρχαν, ίσως να ακολουθούσαμε ακόμη το παράδειγμα του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Θίοντορ Ρούζβελτ και του γιου του, οι οποίοι, καίτοι θεωρούσαν εαυτούς λάτρεις της φύσης, ηγήθηκαν ενός "φυσιολατρικού σαφάρι" στην Αφρική κατά το οποίο σκοτώθηκαν 5.000 ζώα από 70 είδη, περιλαμβανομένων εννέα εκ των σχεδόν εξαφανισμένων σήμερα λευκών ρινόκερων της Ανατολικής Αφρικής.
Πληροφορίες για πολιτικώς ορθό τουρισμό παρέχουν οι οργανώσεις Tourism Concern (τηλ. 0044-171-753.3330) και WSO Worldwise (τηλ. 0044-181-780.7580).
Άλλες χώρες, άλλα ήθη κι έθιμα (1)
Χειρονομίες
Θυμηθείτε όλους τους "καλούς τρόπους" που προσπαθούσε επί χρόνια να σας διδάξει η μητέρα σας. Μη δείχνετε. Εκτός κι αν βρίσκεστε στη Σιγκαπούρη, όπου όμως πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον αντίχειρα και όχι τον δείκτη διαφορετικά, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε είτε αισχρός είτε αγενής. Αν πάλι βρίσκεστε στη Ρωσία, μην ανταλλάξετε χειραψία ενώ βρίσκεστε στο κατώφλι ενός κτιρίου, θεωρείται γρουσουζιά. Στις βουδιστικές χώρες, όπως η Βιρμανία για παράδειγμα, μη χαϊδεύετε το κεφάλι των παιδιών: θεωρείται το σημείο του σώματος στο οποίο συγκεντρώνεται όλη η πνευματικότητα του ανθρώπου.
Κρυφές σημασίες
Στην Ιαπωνία να κουνάτε συμφωνώντας το κεφάλι: ο συνομιλητής σας θα θεωρήσει ότι τον προσέχετε όταν σας μιλάει.
Στην Αίγυπτο όταν κουνάτε πέρα δώθε το κεφάλι σας σημαίνει ότι διαφωνείτε.
Στο Μεξικό, αν ο συνομιλητής σας είναι γυναίκα μην την αποκαλέσετε σινιόρα (έτσι αφήνετε να εννοηθεί η ηλικία της) αλλά σινιορίτα.
Στη Ζιμπάμπουε, πάλι, αν χαθείτε και απευθυνθείτε σε κάποιον ντόπιο για να σας δώσει οδηγίες, προσπαθήστε να είστε πολύ συγκεκριμένοι. Για παράδειγμα: αν θέλετε να μάθετε πόσο μακριά βρίσκεται ο προορισμός σας, μη ρωτήσετε "Είναι μακριά;" γιατί η μόνη απάντηση που θα πάρετε είναι "Οχι μακριά". (Διατυπώστε την ερώτησή σας με σαφήνεια, όπως: "Πόσο μακριά είναι με τα πόδια;")
(πηγή: BHMA)
Βιρμανία
Πολιτισμός και θρησκεία συναντιούνται σε αυτό τον υπέροχο τόπο. Mια συναρπαστική χώρα με πλούσια παράδοση.
Η Βιρμανία προσφέρει μοναδικές εμπειρίες. Μπορείτε να κάνετε πεζοπορία στα Ιμαλάια, ηλιοθεραπεία σε τροπικές παραλίες, να θαυμάσετε ναούς που λάμπουν σαν κοσμήματα και να γνωρίσετε παλιές ασιατικές πρωτεύουσες.
Γνωριμία με τη Yangon
Τα παλιά κτίρια, οι δεντρόφυτοι δρόμοι, οι γεμάτες ζωή τοπικές αγορές και οι γαλήνιες λίμνες συνθέτουν το σκηνικό της μεγαλύτερης πόλης της χώρας, της Yangon. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα είναι η χρυσή Sule Pagoda, ύψους 46 μ., που είναι πάνω από 2.000 χρόνων και εκεί λένε πως βρίσκεται μια τούφα από τα μαλλιά του Βούδα. Μπροστά από τον ποταμό θα δείτε την Botataung Pagoda, το εσωτερικό της οποίας είναι γεμάτο καθρέφτες και αίθουσες από γυαλί. Κοντά είναι το Botataung Jetty, ένα θαυμάσιο μέρος απ όπου θα χαζεύετε τα πλοία που διασχίζουν τον ποταμό. Αξίζει, επίσης, να επισκεφτείτε το πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Μουσείο. Το πιο αξιοθαύμαστο μνημείο της πόλης είναι η Shwedagon Pagoda του 11ου αιώνα. Είναι τοποθετημένη πάνω σε 8.000 χοντρά κομμάτια ατόφιο χρυσάφι και η άκρη της είναι φτιαγμένη από διαμάντια, ρουμπίνια, ζαφείρια και τοπάζι. Ένα τεράστιο σμαράγδι στο κέντρο της παγόδας αιχμαλωτίζει τις πρώτες και τελευταίες ακτίνες του ήλιου, ενώ γύρω από το χρυσό ναό βρίσκονται πάνω από 100 μικρότεροι ναοί. Φεύγοντας από την πόλη για το αεροδρόμιο, θα περάσετε κοντά από την Chaukhtat gyi Pagoda, όπου βρίσκεται ένας επικλινής (ξαπλωτός) Βούδας, με μήκος 72 μέτρα.
Οδοιπορικό
Επισκεφτείτε την πόλη Mandalay ή «Πόλη των πολύτιμων λίθων», το πολιτιστικό κέντρο της Χρυσής Χώρας, στην καρδιά της Βόρειας Βιρμανίας. Μια πόλη με αγορές και μοναστήρια, η οποία λέγεται ότι χτίστηκε από το βασιλιά Μindon όταν αποφάσισε να μεταφέρει την πρωτεύουσα εκεί (από την Ava) το 1856, λόγω του ότι οι σειρήνες από τα ατμόπλοια τον κρατούσαν ξύπνιο! Τα τείχη, ενάμισι μίλι από κάθε πλευρά, στέκουν με θαυμάσιους οβελίσκους πάνω από κάθε πύλη. Μέσα απλώνεται η «Απαγορευμένη Πόλη», μια πολύπλοκη συμφωνία από τεκτονικά κτίρια.
Γύρω από την περιοχή του παλατιού ο βασιλιάς έχτισε μοναστήρια από ξύλο δέντρου τικ για τους βασιλικούς καλόγερους, παραχωρούσε σπίτια στους προσκυνητές, έφτιαχνε προσκυνητάρια στους λόφους της Mandalay και κατασκεύασε την Kythodaw Pagoda. Βορειοδυτικά της Mandalay, επισκεφθείτε ένα εκπληκτικό συγκρότημα από παγόδες στη Monywa. Η κεντρική παγόδα Thanboddhay περιβάλλεται από 845(!) μικρότερες. Στις υπόλοιπες περιοχές της Βόρειας Βιρμανίας αξίζει να δείτε το σταθμό στο λόφο του Pyin Oo Lwin (Maymyo) με την αποικιακή αρχιτεκτονική, την καταπληκτική αλλά μισοχτισμένη παγόδα του Mingun, με τη μεγαλύτερη καμπάνα στον κόσμο, τις παλιές πρωτεύουσες Ava, Amarapura και Sagaing. Περνώντας από την περιοχή της λίμνης Ίνλε, που περιτριγυρίζεται από πολλές πόλεις, κάντε μια στάση στην πιο γραφική από αυτές, τη Νyaungshwe.
Απλωμένη σε μια απέραντη άγονη πεδιάδα, η περιοχή Bagan είναι σαν ένα υπαίθριο μουσείο με περισσότερα από 3.000 μνημεία, κυρίως συγκεντρωμένα γύρω από την αρχική πόλη στις όχθες του ποταμού. Στα 30 χλμ. ανατολικά θα δείτε το εντυπωσιακό Mount Popa, ένα βράχο ύψους 750 μ. με περίλαμπρους ναούς στην κορυφή του.
Εάν θέλετε να δείτε παραλίες, θα κατευθυνθείτε στον Κόλπο της Βεγγάλης, όπου βρίσκονται η παραλία Ngapali, η εκπληκτική μαύρη αμμουδιά του Sittwe και η αρχαία πόλη Mrauk. Αξίζει τέλος να επισκεφτείτε την πολιτεία Shan στο Χρυσό Τρίγωνο.
*Χρήσιμα: Νόμισμα: kyat (προφέρεται τσατ) 7,5 τσατ = περίπου 1 δολάριο ΗΠΑ Ώρα: 5 ώρες μπροστά Γλώσσα: Βιρμανικά, αλλά θα συνεννοείστε με ευκολία στα αγγλικά
Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
*Η βιρμανική κουζίνα είναι ένα μείγμα κινεζικής και ινδικής, με τις παραδοσιακές σαλάτες και τις σούπες ως σπεσιαλιτέ. Aυθεντικές γεύσεις της Βιρμανίας θα βρείτε στα μενού όλων των ξενοδοχείων και των τοπικών εστιατορίων. Να προσέχετε, πάντως, γιατί υπάρχουν εστιατόρια που σερβίρουν φίδια, πιθήκους και άλλα περίεργα για τις γευστικές μας συνήθειες.
*Στη Yangon αρχίζουν να ξεφυτρώνουν μπαράκια, ντίσκο και κλαμπ. Τα καλύτερα, όμως, θα τα συναντήσετε στα καλά ξενοδοχεία.
*Θα βρείτε μεγάλη ποικιλία ειδών λαϊκής τέχνης, χειροτεχνήματα και αντίκες καθώς και βαμβακερά, πλεκτά και ξυλόγλυπτα. Επίσης, η Βιρμανία είναι πολύ γνωστή για τους πολύτιμους λίθους της, ιδιαίτερα για τα μαργαριτάρια και τα ρουμπίνια.
(πηγή: www.7merestv.gr)
Βιρμανία
Η «γωνιά» αυτή της Νοτιοανατολικής Ασίας προσφέρει τα πάντα: αμέτρητες παγόδες, απάτητες ζούγκλες και άγριες φυλές, ελέφαντες να βόσκουν και τίγρεις να κυνηγούν στις όχθες των ποταμών, απέραντες φυτείες με φοίνικες και ρυζοχώραφα και μαγευτικές παραλίες στον Ινδικό ωκεανό ή στον Κόλπο της Βεγγάλης.
Αν ταξιδέψετε για τη Βιρμανία, ή Μυανμάρ όπως είναι τώρα το νέο όνομά της, η συμβουλή μου είναι να πάρετε μια πολύ πρωινή πτήση ή καλύτερα μια αργά το απόγευμα. Καθώς ο ήλιος θα ανατέλλει ή θα δύει και θα φωτίζει τους χρυσούς τρούλους στις παγόδες θα βουλιάζει η ματιά σας σε χρυσά ποτάμια, σε χρυσούς ορίζοντες και θα νομίζετε ότι τελειώνετε ένα ονειρικό ταξίδι στο Ελντοράντο.
Το θέαμα είναι τόσο εντυπωσιακό και συναρπαστικό ώστε θα καταλάβετε αμέσως γιατί η χώρα αυτή, που στη μνήμη σας έχει συνδεθεί με τις απάτητες ζούγκλες της «Μπούρμα» και τις λυσσώδεις μάχες σώμα με σώμα Βρετανών και Ιαπώνων στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι πάνω απ' όλα η «χρυσή χώρα» που διαφημίζουν οι τουριστικές αφίσες σε όλα τα αεροδρόμια. Σε μια έκταση πέντε φορές μεγαλύτερη της Ελλάδας η Βιρμανία, η χώρα αυτή της Νοτιοανατολικής Ασίας, που συνορεύει με την Ινδία, το Μπανγκλαντές, την Κίνα, το Λάος και την Ταϊλάνδη, προσφέρει τα πάντα. Απάτητες ζούγκλες στον Βορρά με άγριες φυλές που δεν έχουν υποταχθεί ποτέ στην εξουσία της κεντρικής κυβέρνησης, με πάνω από 10.000 ελέφαντες και 2.000 τίγρεις να βόσκουν ή να κυνηγούν στις όχθες των ποταμών, με μεγαλύτερο τον Ayeyarwady, απέραντες φυτείες με φοίνικες και ρυζοχώραφα στο δέλτα του Yangon και μαγευτικές παραλίες στον Ινδικό ωκεανό, στη θάλασσα Andaman ή στον Κόλπο της Βεγγάλης.
Πάνω απ' όλα αυτά όμως, που μπορεί να τα βρείτε επίσης στις γειτονικές χώρες, η Βιρμανία ξεχωρίζει ακριβώς για το πλήθος των ναών της και για τα εκατομμύρια αγάλματα του Βούδα που ευλαβικά προσκυνούν καθημερινά τα 50 και πλέον εκατομμύρια των κατοίκων της. Οι χιλιάδες παγόδες με τους άπειρους χρυσούς τρούλους, που όταν τους φωτίζει ο ήλιος χρυσίζουν όλο τον ορίζοντα και σβήνουν από τα μάτια όλα τα άλλα χρώματα, είναι αυτοί που κάνουν τη χώρα μοναδική. Και στην Κεϋλάνη και στην Ταϊλάνδη και φυσικά στο Θιβέτ η βουδιστική τέχνη έδωσε αριστουργήματα που αφήνουν άφωνο τον επισκέπτη. Πουθενά αλλού όμως όλο αυτό το μεγαλείο δεν έφθασε στην αποθέωσή του όσο στη Βιρμανία.
Σαν ένα ποίημα
«Αυτή είναι η χρυσή Βιρμανία, μια χώρα που διαφέρει απ' όλες τις άλλες της Απω Ανατολής», όπως έγραφε το 1898 στις επιστολές του από την Ανατολή ο περίφημος άγγλος ποιητής Ράντγιαρντ Κίπλινγκ. Ο ίδιος σε ένα ποίημά του γράφει: «Στο Μουλμάιν, στον δρόμο για το Μανταλέι, κάθεται μια όμορφη Βιρμανή με μακριά μαλλιά σε έναν βράχο και ξέρω ότι σκέφτεται εμένα».
Ο ρομαντισμός του αποικιοκράτη! Ισως! Η αλήθεια όμως είναι ότι οι Βιρμανές είναι πανέμορφες καθώς συνδυάζουν το λυγερόκορμο των Ινδών με τα εξωτικά μάτια των Κινέζων. Οι Βιρμανοί είναι μάλλον μογγολικής καταγωγής και έφθασαν στη σημερινή χώρα από τα ανατολικά Ιμαλάια τον 8ο με 9ο αιώνα. Αλλωστε ακόμη και αν δεν σας σκέφτονται οι Βιρμανές θα σας χαρίσουν ένα τέτοιο γλυκό χαμόγελο και θα σας κερδίσουν με την πρώτη ματιά. Ομορφη ράτσα γενικά (οι άνδρες κυκλοφορούν όλοι ντυμένοι με μια μακριά φούστα, το λούκινγκ, που δένει σφιχτά στη ζώνη), διακρίνονται για την ευγένειά τους, μια ευγένεια αξιοπρεπή και είναι ίσως η μοναδική χώρα της Απω Ανατολής όπου δεν θα συναντήσετε ζητιάνους.
Εχει λοιπόν πάρα πολλά να σας δείξει η Βιρμανία και αν η δημοκρατική σας ευαισθησία μπορεί να αντέξει τον «βιρμανικό δρόμο προς τον σοσιαλισμό», που ευαγγελίζεται μια σκληρή στρατιωτική δικτατορία η οποία με ηγέτη τον Ne Win κυβερνά τη χώρα από το 1962, τότε να την επισκεφθείτε τουλάχιστον για μία εβδομάδα. Τρεις ημέρες στην πρωτεύουσα, την παλαιά Ρανγκούν και τώρα Yangon, δύο ημέρες στη νεκρόπολη του Pagan, τώρα Megan (ο δικτάτορας άλλαξε όλα τα ονόματα), δύο ημέρες στην παλαιά αυτοκρατορική πρωτεύουσα, το Mandalay, και μία ή δύο στα ξύλινα μοναστήρια των βουνών του Βορρά θα σας δώσουν μια επαρκή εικόνα αυτής της μαγικής χώρας.
Σπάνιος προορισμός
Η μακρόχρονη δικτατορία και η ξενοφοβία που καλλιέργησαν οι στρατιωτικοί κράτησαν ουσιαστικά επί δεκαετίες κλειστή τη χώρα στον διεθνή τουρισμό και ακόμη και τώρα οι τουρίστες μετρώνται σε λίγες χιλιάδες. Από την Ευρώπη, όπως και σε όλες τις χώρες, κυριαρχούν και εδώ οι Ιταλοί σε σημείο που στις αγορές, στους δρόμους και στους ναούς να σε υποδέχονται οι ξεναγοί με «amico», «ciao», «mangiare» κτλ.! Βέβαια η Κίνα και η Ιαπωνία έχουν άριστους δεσμούς με το καθεστώς και έτσι υπάρχει ικανοποιητική τουριστική υποδομή, με πολυτελή ξενοδοχεία πέντε αστέρων και ρεστοράν ποιότητας, με τιμές ανεκτές και μάλλον φθηνές σε σύγκριση με ό,τι θα πληρώνατε για παρόμοιες υπηρεσίες στην Ταϊλάνδη.
Θα ξεκινήσουμε την επίσκεψή μας φυσικά από την πρωτεύουσα, την Yangon. Από την Ευρώπη δεν υπάρχει απευθείας πτήση. Ετσι η καλύτερη πρόσβαση είναι να πάρετε την Ολυμπιακή ή την Thai για την Μπανγκόκ και από εκεί τα ξημερώματα πάλι με την Thai ή με την εθνική εταιρεία, τη Myanma Airways, θα είστε σε 50' ή 55' στη Yangon. Είναι μια πολύβουη πόλη 4 εκατ. κατοίκων, που ξεχωρίζει από τις άλλες μεγάλες πόλεις της Ανατολής, πρώτον, για τις πλατιές λεωφόρους και τα πολλά διασωθέντα αποικιακά κτίρια που άφησαν οι Βρετανοί (τα οποία αν ανακαινιστούν θα την κάνουν πανέμορφη), δεύτερον, για τα λιγοστά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν (κυριαρχούν ακόμη τα ποδήλατα) και, τρίτον, για τους ομοεπαγγελματικούς δρόμους, δηλαδή μεγάλους δρόμους κάθετους στις λεωφόρους όπου όλα τα μαγαζιά πωλούν τα ίδια τρόφιμα, ρούχα, χειροτεχνήματα κτλ.
Το αποικιακό κλίμα
Η Yangon έχει πολλά καλά ξενοδοχεία, μερικά μάλιστα νεόκτιστα και υπερπολυτελή. Οπως όμως όποιος επισκέπτεται τη Σιγκαπούρη ή την Μπανγκόκ θεωρεί πρότυπο που πρέπει να γνωρίσει το ξενοδοχείο Ράφλις ή το Οριένταλ, έτσι και εδώ δεν πρέπει να χάσετε το Strand Hotel. Αλλωστε το να ζήσετε με 150-200 δολάρια τη βραδιά την ατμόσφαιρα και το κλίμα της αποικιακής εποχής με μια αξέχαστη αίθουσα μπαρ και να έχετε ακόμη προσωπικό μπάτλερ στο δωμάτιό σας δεν είναι κάτι συνηθισμένο. Αρχιτεκτονικά άλλωστε το ξενοδοχείο είναι θαυμάσιο, κτισμένο το 1896 και έχει ανακαινισθεί με δωμάτια που έχουν όλα τα κομφόρ. Αν δεν μείνετε και προτιμήσετε τα μοντέρνα ξενοδοχεία, περάστε οπωσδήποτε το απόγευμα, στις happy hours, να πιείτε ένα ποτό!
Εκείνο όμως που κάνει τη Yangon μοναδική στον κόσμο είναι η παγόδα Shwedagon, η πιο ωραία, η πιο μεγάλη, η πιο εντυπωσιακή, η πιο συγκινητική, η πιο... παγόδα του κόσμου. Κτισμένη πάνω στον υψηλότερο λόφο της πόλης έχει μια ιστορία που χάνεται στον χρόνο και στον θρύλο, ο οποίος αναφέρει ότι πριν από 2.500 χρόνια δύο έμποροι πρόσφεραν στον Βούδα δώρα και αυτός τους χάρισε οκτώ τρίχες από τα μαλλιά του. Οι έμποροι με τη σειρά τους τις δώρισαν στον βασιλιά τού Pegou που έκτισε την πρώτη στούπα στον λόφο. Η αρχαιολογία όμως τοποθετεί το κτίσιμο της παγόδας στον 11ο αιώνα και μνημονεύεται η βασίλισσα Shin Sawbu, η οποία έντυσε την κεντρική στούπα (είναι τα κωνοειδή μνημεία που αποτελούν το κέντρο της παγόδας), που το ύψος της ήταν ήδη 90 μέτρα, με χρυσάφι που ζύγιζε όσο και το βάρος της. Τώρα το χρυσάφι ξεπερνά τα 700 κιλά!
Ξυπόλυτοι στους ναούς
Οταν θα περπατάτε μέσα στο τεράστιο συγκρότημα της Shwedagon, με τις εκατοντάδες στούπες, ναούς, παρεκκλήσια κτλ., θα είστε ξυπόλυτος για λόγους σεβασμού και το περπάτημά σας θα είναι αργό για να συγχρονίζεται με τις προσευχές των πιστών του Βούδα. Ο χτύπος από τις χιλιάδες μικρές καμπάνες κάνει την ατμόσφαιρα έντονα συγκινησιακή όσο και εξωτική και είναι βέβαιο ότι θα περιδιαβάζετε με τις ώρες θαυμάζοντας τα αριστουργήματα της βιρμανικής τέχνης με τις πολλαπλές στέγες στις χρυσές ή αργυρές παγόδες, τα μωσαϊκά και ψηφιδωτά από γυαλί, τα υπέροχα ξυλόγλυπτα από το πολύτιμο τικ και τα αμέτρητα αγάλματα του Βούδα και άλλων μικρότερων θεοτήτων.
Μια γυναίκα σημαίνει την τεράστια κεντρική καμπάνα. Οι πιστοί προσεύχονται επί ώρες. Αλλοι προσφέρουν αρωματικά κεριά, χάρτινες ομπρέλες και λουλούδια ή κολλούν στο σώμα του Βούδα φύλλα χρυσού. Θα ευχαριστήσετε από την καρδιά σας τον Θεό που σας αξίωσε να επισκεφθείτε αυτόν τον ευλαβικό τόπο προσκυνήματος των πιστών του βουδισμού.
Η Yangon είναι μια ασφαλής πόλη με πολλά αξιοθέατα. Δεν θα μπορέσετε μόνο να δείτε την περιοχή δίπλα στη λίμνη όπου είναι οι πολυτελείς βίλες των αξιωματούχων της χούντας, ενώ είναι κλειστός για όλους τους ντόπιους αλλά και ξένους ο δρόμος όπου βρίσκεται το σπίτι της Lung San Suu Kyi, κόρης του δολοφονημένου το 1948 ήρωα της ανεξαρτησίας της Βιρμανίας. Η γυναίκα αυτή έγινε σύμβολο της αντιδικτατορικής πάλης του λαού, κέρδισε το 85% των ψήφων στις ελεύθερες εκλογές που επέβαλε ο ΟΗΕ το 1989, ανετράπη ευθύς αμέσως από τους στρατιωτικούς και από τότε παραμένει σε κατ' οίκον περιορισμό!
Η νεκρόπολη των αγαλμάτων
Αφού «χορτάσετε» για τρεις ημέρες τη Yangon, θα πάρετε την τέταρτη ημέρα το πρωί την Air Mandalay, που με καινούργιο ATR72 θα σας μεταφέρει σε μία ώρα στην Bagan, μια νεκρόπολη με πάνω από 2.000 τέμπλα σπαρμένα σε έναν απέραντο ορίζοντα. Πρόκειται για ένα αληθινό μνημείο της ανθρωπότητας το οποίο από πλευράς εντυπώσεων παραλληλίζεται με τις πυραμίδες της Αιγύπτου! Πολλές από τις παγόδες είναι ακόμη και σήμερα σε λειτουργία και ιδιαίτερα η μεγάλη Anada συγκεντρώνει όλους τους τουρίστες που θαυμάζουν τα γιγαντιαία αγάλματα του Βούδα, ο οποίος από μακριά σας χαμογελά και μόλις πλησιάζετε σας εγκαλεί με αυστηρότητα να κρατήσετε μια ευλαβική απόσταση.
Τις απογευματινές ώρες πάνω στις στέγες των πιο μεγάλων από τις παγόδες θα κάνετε παρέα με εκατοντάδες άλλους τουρίστες. Περιμένουν όλοι τη δύση του ηλίου για να ζήσουν ένα από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα καθώς το χρυσαφί και το κόκκινο (όλες οι στούπες είναι από τούβλο) ανταγωνίζονται ποιο θα ζωγραφίσει τη νεκρόπολη. Την Bagan ήταν πρωτεύουσα ενός ισχυρού βιρμανικού κράτους από τον 9ο ως τον 13ο αιώνα και παρήκμασε όταν το 1287 επέδραμαν οι Μογγόλοι του Κουμπλάι Χαν και αιχμαλώτισαν τους κατοίκους του. Στην Bagan θα σας συνιστούσα να μείνετε στο πεντάστερο Bakura του οποίου τα ξύλινα μπανγκαλόους είναι πολυτελέστατα. Το βράδυ από την ταράτσα του εστιατορίου του ξενοδοχείου θα έχετε μια αξέχαστη θέα του ποταμού Ayeyarwady (είναι από τους μεγαλύτερους ποταμούς του κόσμου με μήκος 2.000 χλμ.) και θα απολαύσετε υπέροχη μουσική από τοπικά συγκροτήματα.
Το θρυλικό Mandalay
Τέλος, το υπόλοιπο της παραμονής σας στη Βιρμανία θα το αφιερώσετε στο θρυλικό Mandalay, που τον περασμένο αιώνα εθεωρείτο η πιο εξωτική πόλη σε όλη την απέραντη βρετανική αυτοκρατορία. Πρωτεύουσα του τελευταίου βασιλείου της Βιρμανίας που κατέλυσαν οι Αγγλοι το 1885. Θεωρείται η «χρυσή πόλη» όλης της Βιρμανίας και φημίζεται για τα 150 μοναστήρια της (τα περισσότερα ξύλινα θαύματα αρχιτεκτονικής) και τις 70.000 μοναχούς. Ο βρετανός συγγραφέας Τζορτζ Οργουελ, ο γνωστός για το έργο του «Η φάρμα των ζώων», σε ένα από τα πρώτα βιβλία του, «Ημέρες της Μπούρμα», χαρακτηρίζει το Mandalay την πόλη με τα πέντε Π [pagodes, pongyi (μοναχοί), parias (η χαμηλότερη κάστα), porc (χοιρινό) και πόρνες]. Θα τα βρείτε και τώρα, αλλά φυσικά εσείς θα επισκεφθείτε πρώτα την παγόδα Mahamuni όπου φυλάσσεται το πιο ιερό σε όλο τον κόσμο άγαλμα του Βούδα, που όσοι το προσκυνούν πιστεύουν ότι το έχει φτιάξει ο ίδιος ο Βούδας. Ενας βασιλιάς του Mandalay το άρπαξε το 1785 από μια ιερή πόλη κοντά στην Ινδία. Το πιο εντυπωσιακό για τον τουρίστα είναι ότι στο χρυσό αυτό άγαλμα το σώμα του Βούδα είναι παραμορφωμένο από τα φύλλα χρυσού που αφιερώνουν οι πιστοί.
Ο μεγάλος θησαυρός όμως της παγόδας βρίσκεται σε μια διπλανή αίθουσα όπου φυλάσσονται έξι χάλκινα αγάλματα από τους περίφημους ναούς του Ανγκόρ στην Καμπότζη τα άρπαξαν το 1431 οι Ταϊλανδοί και από αυτούς το 1599 οι Βιρμανοί , τα οποία θεωρούνται μοναδικά αριστουργήματα.
Το δεύτερο αξιοθέατο είναι το βασιλικό παλάτι, το οποίο καταλαμβάνει μια έκταση 15 τ. χλμ. Ηταν ένα θαύμα ξύλινης αρχιτεκτονικής αλλά καταστράφηκε από τον αεροπορικό βομβαρδισμό των Ιαπώνων το 1944 και τμήματά του σώζονται στο μουσείο της πόλεως.
(πηγή: ΒΗΜΑ)
