Υπό την απειλή του πολέμου βρίσκεται τα τελευταία 24ωρα η Νότια Αμερική, καθώς η Βενεζουέλα και ο Ισημερινός έχουν αναπτύξει στρατεύματα στα σύνορα με την Κολομβία, στο πλαίσιο μιας κλιμακούμενης κρίσης που πυροδότησε η δολοφονία ενός ηγέτη των ανταρτών Φαρκ. Δυναμική στρατιωτική απάντηση κατά της Κολομβίας υπόσχεται ο Ούγκο Τσάβες, ενώ ο Φιντέλ Κάστρο, με άρθρο του στα κουβανικά ΜΜΕ, κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι προκάλεσαν σκοπίμως περιφερειακή κρίση.
Η κρίση ήταν αναπόφευκτη, αφού τα κολομβιανά στρατεύματα διείσδυσαν το Σάββατο στα εδάφη του Ισημερινού και πραγματοποίησαν «αναγκαία επιδρομή» εναντίον «βάσεων τρομοκρατών», στη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκε ο Ραούλ Ρέιες, ηγέτης των αριστερών ανταρτών Φαρκ της Κολομβίας. Η δολοφονία προκάλεσε την οργή του προέδρου της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, ο οποίος προειδοποίησε ότι θα απαντήσει με στρατιωτικό πλήγμα σε περίπτωση νέας παραβίασης των συνόρων. Διέταξε, επίσης, το κλείσιμο της πρεσβείας της Βενεζουέλας στην Μπογκοτά, ενώ ο πρόεδρος του Ισημερινού, Ραφαέλ Κορέα, έλαβε ανάλογα μέτρα αποσύροντας τον πρεσβευτή του από την Μπογκοτά και απελαύνοντας τον επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής της Κολομβίας. Ο Ούγκο Τσάβες χρησιμοποίησε ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, χαρακτηρίζοντας τον Κολομβιανό πρόεδρο, Αλβάρο Ουρίμπε, «εγκληματία». Οι σχέσεις των δύο χωρών υπήρξαν ανέκαθεν προβληματικές, μετά σειρά πολέμων για τον Παναμά, ενώ από τον περασμένο Νοέμβριο έχουν εμπλακεί σε διπλωματικό λαβύρινθο αφού ο πρόεδρος Ουρίμπε επιδίωξε να αποκλείσει τον Τσάβες από τις διαμεσολαβητικές προσπάθειες στο θέμα των ομήρων. Οι Φαρκ έχουν έκτοτε παραδώσει έξι ομήρους σε αντιπροσωπείες του Τσάβες, περιλαμβανομένων των τεσσάρων που απελευθερώθηκαν την περασμένη εβδομάδα. Αίτημα των ανταρτών είναι να δημιουργηθεί ζώνη ασφαλείας εντός των κολομβιανών εδαφών προκειμένου να γίνει διαπραγμάτευση για περίπου 40 υψηλής αξίας αιχμαλώτους, μεταξύ τους και η Ινγκριντ Μπετανκούρ και τρεις Αμερικανοί.
Εμφανώς οργισμένος ήταν και ο πρόεδρος Κορέα, ο οποίος κατήγγειλε ότι η Κολομβία πραγματοποίησε σκοπίμως την επιδρομή και ότι «οι αντάρτες βομβαρδίστηκαν και σφαγιάστηκαν στον ύπνο τους, με τη βοήθεια υψηλής τεχνολογίας». «Δεν θέλουμε πόλεμο, αλλά δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στην αμερικανική αυτοκρατορία, που είναι ο αφέντης της Κολομβίας, να έλθει να μας διχάσει», δήλωσε ο Ούγκο Τσάβες στα ΜΜΕ της Βενεζουέλας. Ο Ισημερινός διέψευσε, χθες, τις κατηγορίες της Μπογκοτά πως ο πρόεδρος Κορέα συνήψε συμφωνία με τους Κολομβιανούς αντάρτες μετά τη δολοφονία του Ρέιες. Από την πλευρά του, ο απερχών πρόεδρος της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, κατήγγειλε ότι «τα τύμπανα του πολέμου ηχούν τόσο δυνατά λόγω των σχεδίων γενοκτονίας της αυτοκρατορίας των γιάνκηδων».
(πηγή: www.kathimerini.gr, 4/3/2008)
Σύννεφα πολέμου «σκιάζουν» τη Νότια Αμερική
Popularity places 1st World Heritage site in danger
For anyone touring the Galapagos Islands, it is hard to imagine the globe's first World Heritage Site is at risk. The marine reserve is populated with sea turtles and humpback whales, and the national park's trails are inhabited by herons and albatrosses.
Yet last June, Unesco added the archipelago to its "in danger list," specifically citing the fragile ecosystem and the negative effects of a sizable growth in tourism. The number of visitors to the Galapagos rose more than 250 percent to 145,000 in 2006 from 40,000 in 1990, while the number of commercial flights to the area has increased 193 percent from 2001 to 2006.
"Unless we start to make fundamental changes right now, in the next 10 to 15 years we will see the Galapagos suffer from both economic and environmental degradation," said Graham Watkins, executive director of the Charles Darwin Foundation, whose mission is to conserve the Galapagos through scientific research. "What we have here is an unsustainable model of development," he added in a telephone interview from his office in Ecuador.
According to a May report by the Darwin Foundation, "Galapagos at Risk," of which Watkins, a zoologist and ecologist, was a co-author, the islands' crisis does not just stem from an unprecedented rise in tourism, but also from a change in the marketplace.
"Early tourism in the Galapagos was characterized by nature-loving tourists," the report said, seeking "to learn about Darwin and see the amazing species that helped him to develop his theory of evolution." It noted that these guests were "easily accommodated by smaller, locally owned tour operators."
But, the study continued, the market expanded to include "eco-tourists," who also like to visit places like Machu Picchu, the Ngorongoro Crater in Tanzania, Easter Island and the Great Barrier Reef. These tourists are "often more selective in terms of required comfort and is better served by multinational tour operators," the report said.
A consequence has been that local owners cannot compete with the foreign-run companies doing business in the Galapagos. Of the $418 million generated by tourism annually, only $63 million is estimated to enter the local economy. And of the 80 tourism boats allowed to operate in the Galapagos, only about 40 percent are locally owned.
"We have to think about the people and not just the plants and animals, or it will all collapse," Watkins said.
One of the larger multinational companies in the area was Voyages of Discovery, which until recently was allowed to bring one 500-passenger ship into the islands each month.
"It is ironic that we are no longer permitted to call here, considering we had to operate under stricter environmental guidelines than any of the other boats," Mark Flager, vice president for sales, marketing and passenger services at Voyages of Discovery, said of Ecuador's decision last fall to rescind his company's permit. Though Discovery passengers were transferred to smaller boats to visit the national park trails, which can only be explored with a park department guide and a fixed itinerary, some feel large vessels are incongruous with the spirit of a site Unesco has called a living museum.
"I don't want to say that only Birkenstock types can come here," said Johannah Barry, president of the Galapagos Conservancy, which supports preservation and research in the Galapagos, including the Darwin Foundation's work. "It is just that now it has been Disneyfied, and the high number of people visiting is leading to a different type of experience. It becomes less reflective of the surroundings."
She added that all the boats waiting to ferry passengers ashore takes away from the natural scenery, Watkins said: "The big boats are basically hotels that sit in the port. Those passengers are not staying in locally run hotels or eating in the local restaurants."
But Flager said Voyages of Discovery's tour helped local residents even beyond the computers it donated to a school. "Some of our customers even cleaned up one of the beaches in San Cristobal of litter one day without anyone asking them to do so," he said, adding that Discovery's passengers were all "moved by the grandeur of the Galapagos" and returned home as environmental ambassadors for the area.
THE success of the travel business is also drawing Ecuadoreans from outside the islands to move to the Galapagos with the hope of getting a share of the tourist money. Newcomers have flocked to Galapagos Province, putting pressure on its natural resources and introducing invasive species. As a result, the Darwin Foundation report said, the Galapagos now has 748 species of introduced plants compared with 500 species of native plants. Fifty-five of these new species, it added, have the potential to cause "severe impacts to native biodiversity."
An increase in flight arrivals and the growth of activity sports like sea kayaking and sport fishing are also worrisome, according to Watkins. "People moving from island to island in boats makes it harder for us to put up barriers to prevent the introduction of new invasive species or infection," he said, adding that arriving planes are now sprayed to kill insects.
The Ecuadorean government, conservation groups and other organizations are working to develop a new sustainable plan for the Galapagos Islands. "Recognizing the problem was the first step," Watkins said.
But neither he nor Barry wants to dissuade tourists from visiting. They hope travelers will see what Watkins calls "the Mona Lisa of natural places in the world." Though he advises visitors to stay longer and spend money at local companies or those that are trying to benefit the local economy. There is one indisputable upside to tourism in this endangered area, though. As Barry put it, "We have found that when tourists actually visit the Galapagos, they leave caring about it and wanting to support all conservation efforts."
This is the first of a series of columns on travel and the environment
(πηγή: www.frommers.com, 1/2/2008)
Frommer's Top Destinations for 2008
Each year, members of Frommer's editorial staff put our heads together to suss out those places around the world that are worthy of a traveler's attention. Each is selected for what it has to offer -- big city fun, rural relaxation, the opportunity to test your mental and physical mettle, or simply that it often falls under the radar and deserves a little attention.
This year, we've selected the following 13 domestic and international places for your to consider:
Denver, Colorado
Mile-High citizens have pushed the city through a recent renaissance, adding a stunning titanium-clad wing to its Denver Art Museum (designed by Daniel Libeskind), creating a striking permanent space for its Museum of Contemporary Art and building a state-of-the-art opera house in the Denver Center for Performing Arts. The city is also home to an art of a different kind -- beermaking -- hosting nearly 50,000 brewers and drinkers alike at the annual Great American Beer Festival each fall. The number of available hotel rooms has grown significantly since the city was selected as the site of the 2008 Democratic National Convention. And, if that's not enough, one of the sunniest cities in the US (don't forget the sunscreen year-round) offers easy access to a panoply of outdoor activities, including 650-miles of urban bike paths and the nearby Rocky Mountains for seasonal hiking and top-caliber winter sports. To top it off, it's served by hometown carrier Frontier Airlines based out of the popular Denver International Airport.
New Orleans, Louisiana
Now starting its 3rd year post-Katrina, New Orleans still hasn't fully recovered from the disaster. But it remains a vital destination, and an important one for tourists looking for a place to spend dollars where they can do the most good, have the most fun, and see a place that may become very different in the next few years. Transportation is affordable; infrastructure is back, to be sure, and the primary tourist areas (French Quarter, Garden District) were not heavily affected by the flooding. The city's historic St. Charles streetcar just resumed service. Almost all the major hotels and restaurants have reopened, and the enforced closures gave some the opportunity to completely revamp. But property taxes and sky-high insurance rates are pushing smaller, independent businesses to bankruptcy and preventing the return of the artistic eccentrics that have imprinted New Orleans with such character over the years. Newer, relaxed zoning laws could strip architecturally distinct neighborhoods of their flavor. Go now, before it becomes Disney-fied.
Pittsburgh, Pennsylvania
Pittsburgh turns 250 next year, and visitors during the 2008 semiquincentennial will discover that Steel City USA has swapped out its rusting blast furnaces for a modern cityscape with a thriving local and international arts scene. It retains its past glory in its universities, ethnic neighborhoods, and supremely engineered and iconic bridges that span the Allegheny, Monongahela and Ohio rivers criss-crossing the city. And it offers up one of the country's most impressive cultural collections: the Carnegie Museums of Pittsburgh. Take your pick from dinosaur bones, at the Natural History Museum, to Pop Art, at the museum dedicated to Pittsburgh's native son Andy Warhol. Throughout the year, Pittsburgh will be offering up special events commemorating its 250-year history, including theatrical and balletic performances, sports events, the Pittsburgh Biennial and Carnegie International arts fairs, and more.
The American Whiskey Trail
You might not be able to save time in a bottle, but you can trace a bit of America's history in a glass. The American Whiskey trail is a deliciously aromatic historical tour of America's love-hate relationship with spirits. The journey is fueled through stops into a half-dozen historical spots across five states including the sites of the early whiskey rebellion in Pennsylvania, taverns and a dozen distilleries. On the grounds of the distilleries you'll learn everything about the process of whiskey making plus personal tidbits about Martha Washington's cunning abilities as a mixologist to the real way tiny ol' Jack Daniels met his demise in Tennessee. (Hint: it has nothing to do with booze.) The majority of the trail lives among the limestone-rock and rolling, blue-grass hills of Kentucky. You might not always be able to sample the wares (some counties are still dry to this day), but you can take in the "angel's share" (that is, the sweet, wafting aroma of aging whiskey rising up) when you walk into a lofty barrel-house and see distilleries as unique to one another as the closely guarded yeast strains each uses in its whiskey-making process. The most surprising part of the journey may well be the first stop into Colonial-era America. On his Mt. Vernon estate in Virginia, George Washington ran one of the largest and most successful distilleries of 18th century America; after years of restoration, it's now a museum where you can check out the First President's 11,000-gallon operation up close, copper-pot stills and all.
Exit Zero on the Garden State Parkway, New Jersey
Despite the zeitgeist that New Jersey is all mobbed up and choked with industrial waste, the opposite is largely true, especially in the overlooked southern Jersey shore. Take the last exit to discover charming boardwalk towns "down the shore" including Cape May, Ocean City, and Wildwood. Cape May's laid back Victorian charm, with Sunset Beach, bird sanctuary, and beautiful B&Bs is minutes (and generations) away from Wildwood's celebration of post-WWII, go-go '50s-style architecture, with proud artificial palm trees and vintage neon signs. Visit half-a-dozen vineyards, an alpaca farm, lose a filling or two on salt water taffy where it was invented (Atlantic City), and marvel at Lucy the Elephant, once a hotel, still standing sentinel in Margate.
Essaouira, Morocco
Jimi Hendrix and Orson Welles both spent time in this Atlantic coastal town, today a UNESCO World Heritage city. More visitors are now discovering a city that avid windsurfers have known for years (a little over an hour by car from Marrakech). Stylish yet affordable accommodations suit all budgets and tastes; there's also a large square -- perfect for quality people-watching -- that leads onto a quaint port where fishermen still bring in the daily catch and mend their nets. This seaside resort's medina is Morocco's most traveler-friendly. Within is an eclectic mix of art galleries, a jeweler's souk, and shops selling everything from local thuya woodcrafts and argan oil-based products to surf wear and handmade leather goods.
Cardiff, Wales
The former industrial city went into decline as its coal industry, factories and rail yards died out. Now, it's successfully reinvented itself as a cosmopolitan center that still retains its ancient Welsh heart. Anchoring the city is Cardiff Castle, built upon Roman ruins turned Norman stronghold transitioned into Victorian fancy. The astounding performing arts space, the Wales Millennium Centre, holds court in the revitalized waterfront, breathing life into the culture and cafe scene. (It also serves as the hidden entrance to a secret government agency on BBC's sci-fi hit, Torchwood.) Cardiff is also the perfect base for exploring other parts of Wales; head east to see the famous ruins of Tintern Abbey, which inspired Wordsworth to write about "a sense sublime of something far more deeply interfused," or head west to St. David's, a small cathedral town and the birthplace of Wales patron saint.
St. Lucia
For American travelers, the choicest Caribbean islands are typically those than can be reached with as few connections as possible (with none being the preferred number). With a new direct route from New York's JFK to Hewanorra International Airport on American Airlines, faster and cheaper access to St. Lucia became available (roundtrip tickets for about a 4.5-hour flight came in under $400 as this went to press). Its push-me/pull-you colonial history (it traded hands between the French and English 14 times) and its center stage placements in both the slave trade and piracy make for a polyglot culture. The islands lush rainforests and mountainous landscapes provide dramatic scenery and hair-raising road trips as you rise and fall through the terrain on roads that appear at times to be only switchbacks. Nestled along the western shores are a series of fishing villages like Anse le Rey, where on Friday nights travelers can take part in local "jump ups" -- basically community fish fries and dance parties. The island has long been popular with honeymooners and boasts some of the best luxury hotels in the Caribbean, with a growing trend towards butler-serviced hotels and condos. It's the spot to go for quieter vacations (no wet t-shirt contests here) with snorkeling and diving in protected reefs. But you can add to the adventure by scaling St. Lucia's signature twin pitons and ziplining through the rainforest.
Quito, Ecuador
Built on the ruins of a major Incan city (it was, in fact destroyed by the Incas to prevent it from falling into Spanish hands), Quito is a perfect blend of colonial charm and modern city. Its 500-year-old churches wearing their hand-carved facades sit alongside a skyscraper-laden metropolis with a growing culinary and nightlife scene. It was the first city to earn its place as a UNESCO World Heritage Site, but it's the town's stark contrasts that make it worthy of note. Not just Colonial vs. Modern, but the fact that it's a city on a high plateau surrounded by the even higher Andes Mountains provide a shock in perspective (and to your system, at 9,300 ft above sea level, it takes a period of time to adjust to the thin air).
Romania
While prices have climbed in popular spots like Croatia and the Czech Republic, Romania remains an astonishing bargain (US$749 will get you a tailor-made 7-day hiking tour through the Carpathians, including all inns, meals, airport transfers and an English-speaking guide) and authentic. Sibiu, an almost perfectly preserved 12th century town, was the 2007 European Capitalof Culture. The painted monasteries along the border with Ukraine are UNESCO World Heritage Sites. The Danube River Delta offers some of the world's best bird watching for rare species, and the Carpathian Mountains are stunning and still pristine. Perhaps more importantly, Romania offers a unique mix of Old and New World. While the hotels and restaurants, even in more rural areas, are modernized, you'll still see more horse-drawn carts than cars once you're out of the cities.
Seoul, South Korea
After decades spent reclaiming its identity from previous Japanese domination and the Korean War, Seoul is now an economic powerhouse and is experiencing an unprecedented double-digit growth (over 28 percent compared to 2006) in tourism as Korean culture becomes increasingly popular worldwide. Hosting the 2002 soccer World Cup didn't hurt. Its past and present coexist with ancient palaces, city gates and shrines nestled in amongst modern skyscrapers and the bustle of traffic one should expect from one the top 10 largest cities in the world (we won't whitewash it, traffic congestion can be a major hassle). The city is divided into distinct districts, each offering its own take on cosmopolitan culture. At night, hit one of the pojang machas (drinking tents) that pop up around Gangnam station or trawl the all-night markets in Dongdaemun (the later the better). During the day stroll the green spaces in Namsan or check out a free performance in Marronnier Park.
Bras d'Or Lakes, Nova Scotia
Cutting a large swath through roughly the center of Cape Breton Island, Bras d'Or Lakes is an ideal draw for boaters, wildlife enthusiasts and low-key vacationers alike. The calm tidal lakes (fed by the Atlantic and fresh water rivers) are home to marinas and yacht clubs, a few small towns rich in the cultural history of their French and Scottish settlers, and long stretches of undeveloped shoreline rich in wildlife. Come here to spy bald eagles from your kayak, to join hunters in the fall hoping to bag deer and moose, or to roll along the Bras d'Or Lakes Scenic Drive, stopping off in St. Peter or Baddeck to enjoy a pint in a pub with down-to-earth Celtic music. History buffs will get a kick out of a visit to Beinn Bhreagh, one of Alexander Graham Bell's summer homes; it's where he and wife are now buried.
Kosrae, Micronesia
This is the place to truly get away from it all, an island slipped in between Hawaii and the Philippines with a population just over 7,600 people. Frommer's South Pacific author Bill Goodwin uncovered the pleasures of Kosrae, which he describes as "the way the islands used to be," adding that it easily is in the competition for the most beautiful island in the world. After covering Tahiti, Rarotonga, Moorea, Bora Bora, Huahine and other islands, that's really saying something. The few travelers that do know about Kosrae come for the snorkeling and diving in the remarkably clear waters of protected marine parks, as well as meals of mangrove crab and indigenous tangerines. You can spend your time here exploring the mysterious ruins of Lelu and Menke, stone-walled cities (a rarity in Polynesian culture), or paddling an outrigger canoe through a mangrove forest. Or, you can do nothing at all, lazing your days away in thatched huts over the water. The island is reached year-round via flights operated by Continental Micronesia.
(πηγή: www.frommers.com, 4/12/2007)
Cruising Galápagos, marveling at the mysteries of life on Earth
The Galápagos have served as a laboratory for life ever since they bubbled up above the ocean's surface more than five million years ago.
Today there are 13 main islands, and the newest are still being created by volcanic activity. The most recent eruption occurred in 2005. All species on the islands arrived through some extraordinary luck or toughness: seeds blown by the wind or carried in the stomachs of birds; small land tortoises that drifted for months on ocean currents, or on rafts of vegetation that blindly bumped up against the new land. Those that survived the harsh environment gave rise to an astonishing array of endemic species: marine iguanas, tool-using finches, giant tortoises that weigh almost 320 kilograms, or 700 pounds. Life evolved in quiet isolation, unaffected by the outside world.
No longer a lonesome outpost of life untouched by humans, today the Galápagos are a laboratory of conservation, where humans' fraught relationship with the natural world can be studied and, hopefully, repaired. In 1959, the centenary of the publication of Darwin's "Origin of Species," the Ecuadorean government declared the archipelago a national park. Today, 97 percent of the archipelago is preserved, along with 103,600 square kilometers, or 40,000 square miles, of the surrounding ocean.
Working with the Ecuadorean National Park Service, organizations like the Charles Darwin Foundation finance conservation programs, education and scientific research.
A nascent "voluntourism" movement in the Galápagos allows for deeper connection with the place than that afforded from a cruise ship anchored off the coast. I encountered several travelers who had come to spend their vacations helping to eradicate invasive plant species (like raspberry) with an organization called Jatun Sacha. Perhaps not the most relaxing or glamorous vacation, but one that can have a real effect on a unique and fragile part of world heritage.
But everyone, volunteers and package tourists alike, is really here for the charismatic megafauna. We visit the excellent interpretive center on the edge of town, with exhibits explaining the island's history, flora and fauna, and current conservation issues. Armed with a head full of scientific trivia and an amateurish grasp of taxonomy, we set out to gawk at the island's indifferent native inhabitants.
The Galápagos are, in this regard, not so different from Manhattan, where the commoners breathlessly tally their sightings of aloof celebrities. But on San Cristóbal, the animals are the real celebrities.
In the following days we cavort with baby sea lions at their colony on the tiny island of Isla Lobos. We snorkel with hammerhead sharks and sea turtles and eagle rays off of Leon Dormido. Above forests of candelabra cactus and saltbrush, we watch male frigate birds puff out their bright-red neck pouches like balloons in hopes of finding a mate. From the deck of our boat we spot blue-footed boobies dive-bombing for fish.
As the rest of the crew haul their boards to a nearby point break (the Galápagos have excellent surfing), I crouch in the lava rocks along the shoreline, getting within a meter of a sluggish, enormous pair of marine iguanas, their mottled black skin a perfect camouflage on the basaltic rock. On encountering the creatures, the young Darwin, caught up in the spirit of scientific inquiry, flung one repeatedly into the surf to see how well it could swim.
On our last day on San Cristóbal, before my cohort Rhys Hayes, an Australian Internet entrepreneur, and I fly back to the mainland and the rest of the crew sets sail for the 5,600-kilometer crossing to the Marquesas, we pay a visit to the most famous inhabitants of the Galápagos: the giant tortoises. The tortoises are the undisputed kings here; the islands themselves are named for them (galapago is an archaic Spanish word for "saddle," so called for the shape of their shells). Surviving as long as two centuries, there are still Galápagos tortoises that lived here when Darwin explored the islands.
Rhys and I take one of the island's few paved roads to the national park's tortoise breeding center. Following a path through a parched and stunted forest of native manzanillo trees, we come across a dozen giant tortoises settling into a lunch of fresh leaves. They are between 50 and 100 years old, and move at a pace that befits their longevity. They bump one another as they feed, their shells making a sound like coconuts being knocked together.
The tortoises had it rough in the early years of human intrusion into their world. Their population, once as high as 100,000, was nearly wiped out, many slaughtered for their fat, which was rendered into lamp oil. Thousands more were captured and stacked upside down in the holds of ships, where they would stay alive for years without food or water, providing a source of fresh meat. Even Darwin notes in his journals that not only did he attempt to ride atop their shells, but that "the young tortoises make excellent soup."
Today, an active breeding program has been undertaken, and the 11 remaining subspecies of giant tortoises are being brought back from the brink. In May, scientists claimed they may even have found a genetic relative of Lonesome George, long thought to be the last Pinta tortoise on earth. Rhys and I peer into a tortoise nursery at perfectly formed baby tortoises the size of golf balls. The hatchlings will spend years here before being released into the wild. With a little luck and help, these babies will be plodding through the underbrush a century from now.
I crouch down, watching as they slowly extend their long wrinkled necks to strip leaves from branches, their black eyes glimmering with awareness behind the dusty green-gray of their faces. It is an astonishing, unmediated view of the natural world, though I am certain I am anthropomorphizing when I detect a hint of both sadness and hope in their eyes. It is more likely a reflection of my own sadness at the damage we have done, and hope that humans can turn things around in time to save this unique corner of the world.
What I discovered in our crossing and exploration of the Galápagos is hard to pinpoint: as with any such travels the epiphanies come later. Darwin explored these islands for five weeks, out of a sea journey of five years. When he returned to England he never left again, and did not publish "The Origin of Species" for 23 more years. But there is a tantalizing moment in his journals from the Galápagos (later published as "The Voyage of the Beagle") that indicates all he was on the cusp of understanding: "Both in space and time, we seem to be brought somewhat near to that great fact - that mystery of mysteries - the first appearance of life on earth."
In an age of the disappearance of life on earth, I felt at least closer to understanding the significance of its diversity, and of its fragility.
(πηγή: www.iht.com, 27/12/2007)
Νήσοι Γκαλάπαγκος
Ενας επίγειος παράδεισος και ο θαλάσσιος κόσμος τους δεν διαφέρει καθόλου από αυτόν της ξηράς. Οι κάτοικοι αυτού του ζωικού βασιλείου μέσα και έξω από το νερό θα σας εντυπωσιάσουν με την τόλμη, τον αυθορμητισμό και τη φιλικότητά τους. Ιδιαίτερα οι θαλάσσιοι ελέφαντες που θα παίξουν άφοβα μαζί σας, θα γίνουν μόνιμη συντροφιά στις καθημερινές βουτιές σας. Ενδείκνυνται περισσότερο για πιο έμπειρους δύτες, μια και τα νερά είναι αρκετά κρύα και υπάρχουν δυνατά ρεύματα.
Ταξίδι στα ηφαίστεια που... βρυχώνται
Υπάρχουν περίπου 1.500 ενεργά ηφαίστεια με τον όρο ενεργά περιγράφονται όσα έχουν εκραγεί τα τελευταία 10.000 χρόνια. Τριάντα από αυτά παρουσιάζουν ιδιαίτερη εκρηκτική κινητικότητα τους τελευταίους 12 μήνες. Οι εκρήξεις που προκαλούνται διαρκούν μερικές ημέρες, άλλες πάλι βρίσκονται σε λανθάνουσα μορφή για αρκετά χρόνια. Τα περισσότερα από αυτά έχουν μετατραπεί σε πόλο έλξης για τους ταξιδιώτες που επιθυμούν να δουν από κοντά τη γη να βρυχάται. Σας ενημερώνουμε για τα πιο γνωστά από αυτά.
Αίτνα. Η περιπλάνηση στις πλαγιές του επιτρέπεται μόνο αν οι επισκέπτες συνοδεύονται από κάποιον έμπειρο οδηγό-ξεναγό. Το πιο διάσημο ηφαίστειο, ο Βεζούβιος δίνει σημάδια ζωής. Σε περίπτωση που εκραγεί, η Νάπολι θα πρέπει να εκκενωθεί.
Στην Αλάσκα υπάρχουν ουκ ολίγα ηφαίστεια, ιδιαίτερα στο εθνικό πάρκο του Κάτμαϊ, το οποίο οι ντόπιοι ονομάζουν "Η κοιλάδα του καπνού". Τα τοπικά τουριστικά γραφεία προσφέρουν προγραμματισμένες πτήσεις, στις οποίες οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά τους κρατήρες των ηφαιστείων.
Το μεγαλύτερο ηφαίστειο του κόσμου Mauna Loa βρίσκεται στη Μεγάλη Νήσο της Χαβάης. Στο ίδιο νησί βρίσκεται και το ηφαίστειο Κιλαουέα, το οποίο βρυχάται ασταμάτητα από το 1983.
Πέντε ηφαίστεια στη Νικαράγουα (Cerro, Negro, Telica, San Cristobal και Masaya) παρουσιάζουν κινητικότητα από τον Αύγουστο του 1999, ενώ στο Εκουαδόρ δύο βουνά της οροσειράς "Η Ηφαιστειακή Αλυσίδα", που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την πρωτεύουσα Κίτο, έχουν "θυμώσει" για τα καλά.
Στην Κόστα Ρίκα δεν χρειάζεται να περπατήσετε στις πλαγιές του βουνού για να φθάσετε κοντά στο ηφαίστειο Αρεναλ, μπορείτε να το θαυμάσετε από το μπαλκόνι του δωματίου σας στο ξενοδοχείο "Arenal Lodge".
Το ηφαίστειο στο βουνό Βιλαρρίκα, στη Χιλή, βρυχάται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Σας λέει τίποτε το όνομα Καμτσάκα; Ανοίξτε τον παγκόσμιο άτλαντα και θα το εντοπίσετε στα ανατολικά της Ρωσίας. Γιατί σας τα λέμε όλα αυτά; Γιατί σας έχουμε υποσχεθεί ότι θα σας ενημερώνουμε για όλες τις ταξιδιωτικές "καινοτομίες" του πλανήτη. Η χερσόνησος αυτή διαθέτει περισσότερα από 200 ηφαίστεια και εκεί συγκεντρώνονται οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί ταράνδων, λύκων και άγριων αλόγων στον κόσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://volcano.und.edu
Θα βρείτε περισσότερες από 6.000 ιστοσελίδες με τις τελευταίες πληροφορίες για τις εκρήξεις των ηφαιστείων ανά τον κόσμο.
(πηγή: BHMA)
Διακοπές στην άγρια φύση
Αν πραγματικά επιθυμείτε να παρακολουθείτε στο φυσικό περιβάλλον τους ουρακοτάγκους, τις φάλαινες, τους λεμούριους ή άλλα άγρια ζώα, υπάρχουν πολλές γωνιές της Γης που μπορούν να ικανοποιήσουν αυτή την επιθυμία σας.
Ενα ταξίδι στους «εξωτικούς» τόπους της άγριας ζωής δεν είναι πλέον άπιαστο όνειρο και οι προτάσεις των ταξιδιωτικών γραφείων πολλές. Μπορείτε για παράδειγμα να πάρετε μέρος στον γύρο των φυσιολατρών για δρυοκολάπτες ειδικά για τη Βρετανία (Birdseekers 01752 220947), να δείτε την άγρια ζωή της Αρκτικής στη Φινλανδία (Naturtetrek 01962 733051) ή να αφεθείτε στην περιπέτεια που προσφέρουν οι ζούγκλες του Νεπάλ. Είναι εύκολο να εμπλουτίσετε τις γνώσεις που αποκτήσατε παρακολουθώντας τηλεοπτικά ντοκυμαντέρ για την άγρια φύση, αξιοποιώντας τις διακοπές σας και κάνοντας ένα ταξίδι περιπέτειας.
Ποια είναι η καλύτερη περίοδος;
Υπάρχουν συγκεκριμένες περίοδοι για να επιχειρήσει κάποιος μια τέτοιου είδους εξόρμηση στην άγρια φύση, γι' αυτό ο προγραμματισμός θα πρέπει να γίνει υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Σε μέρη με έντονες περιόδους ξηρασίας και υγρασίας, η «ξηρασία» προσφέρεται συνήθως περισσότερο για την παρατήρηση πουλιών. Οσον αφορά τα ταξίδια σε περίοδο «υγρασίας» σίγουρα δεν είναι χάσιμο χρόνου αφού μπορεί ο αριθμός των πουλιών που θα δει κάποιος να είναι μικρός, αλλά το τοπίο είναι πολύ πιο πράσινο και πολλά ζώα έχουν αποκτήσει τα μικρά τους. Οι μουσώνες ωστόσο είναι μια άλλη υπόθεση και κάποια πάρκα στην Ινδία παραμένουν κλειστά την περίοδο των βροχών.
Εν συντομία, ο Σεπτέμβριος στη Ναμίμπια είναι ο μήνας που γεμίζει τις γούρνες στο εθνικό πάρκο Ετοσα, ενώ ο Οκτώβριος είναι ο μήνας «κλειδί» στο Τσέρτσιλ του Καναδά. Η περίοδος από τον Ιανουάριο ως τον Απρίλιο είναι περίοδος των φαλαινών στην Μπάγια της Καλιφόρνια, και οι λύκοι εμφανίζονται συχνά τον Μάρτιο στη Δυτική Πολωνία. Τον Μάιο, εκατομμύρια γκνού στην Ανατολική Αφρική εγκαταλείπουν το πάρκο Σερεγκέτι και αποδημούν βόρεια, ενώ οι καφέ αρκούδες συγκεντρώνονται βορείως του Βανκούβερ για να ψαρέψουν σολομούς. Η καλύτερη περίοδος για «κυνήγι» τίγρης στην Ινδία είναι από τον Νοέμβριο ως το τέλος Μαρτίου. Travel Plan.
Ποια είναι η κατάλληλη ομάδα;
Είναι γεγονός ότι οι δυναμικές ομάδες είναι πάντα λίγο ριψοκίνδυνες. Οι διακοπές στην άγρια φύση ελκύουν μεγάλη ποικιλία ανθρώπων, αλλά αν δεν σας ενδιαφέρει και τόσο να «σημαδεύετε» με τα κιάλια σας πουλιά, τότε καλύτερα να κάνετε κράτηση για κάποιο ταξίδι περισσότερο γενικών εμπειριών από την άγρια ζωή παρά για κάτι εξειδικευμένο.
Και αυτό που έχει σημασία είναι να ζητήσετε να ενημερωθείτε από την εταιρεία που θα σχεδιάσει το ταξίδι σας σχετικά με το τι ταιριάζει σε κάθε τύπο ανθρώπου. Συνήθως τα γκρουπ απαρτίζονται από 15 άτομα κατά μέσο όρο, και σε κάποιες περιπτώσεις από λιγότερα. Επίσης από τα ταξιδιωτικά γραφεία υπάρχουν προτάσεις και για μενονομένους ταξιδιώτες ή κάνουν διακανονισμό για προσωπικές διαδρομές, οι οποίες ίσως κοστίσουν κάτι παραπάνω.
Ομαδικό ή μοναχικό ταξίδι;
Αν δεν έχετε το ομαδικό ένστικτο, τα σαφάρι τύπου «κάντο μόνος σου» είναι μια καλή επιλογή. Μπορεί το προσωπικό σαφάρι να σε ανταμείβει σε μεγάλο βαθμό και να στοιχίζει και λιγότερο αλλά μπορεί να αποδειχθεί επιχείρηση ιδιαίτερα δύσκολη. Το να ενστερνιστείς την εμπειρία και την εξειδίκευση των ειδικών που έχουν ασχοληθεί για πολλά χρόνια με αυτή την υπόθεση, αλλά και το να αποκτήσεις πρόσβαση στην άγρια φύση ανά τον κόσμο, μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο ή και αδύνατο. Κάποια εξ αυτών όμως είναι πιο απλά από ότι μπορείς να φανταστείς. Για παράδειγμα τα εθνικά πάρκα της Νότιας Αφρικής έχουν καλή υποδομή και εύκολη πρόσβαση αν χρησιμοποιήσει κάποιος δίτροχο. Η απλή αλλά επαρκής διαμονή δεν είναι ακριβή (κρατήσεις στο 00 27 12343 1991), όπως και η ενοικίαση αυτοκινήτου.
Η ποιότητα των παροχών
Οι διακοπές στην άγρια φύση δεν ταυτίζονται υποχρεωτικά με την έλλειψη άνεσης και ποιότητας. Τα περισσότερα ταξίδια παρέχουν δυνατότητα διαμονής σε ξενοδοχεία καλής ποιότητας, όπου αυτό είναι δυνατό, και προσπαθούν να κάνουν όλη την επιχείρηση απολαυστική. Μπορεί να χρειασθεί να μείνετε σε κάποιο μέρος κάπως απλό με απλή διατροφή αλλά γενικά θα απολαύσετε την άνεση όσο πιο κοντά στη φύση βρεθείτε. Αν δεν υπάρχει πρόβλημα με τα χρήματα, μπορείτε να απολαύσετε την άνεση και την περιποίηση σε κάποια από τα κορυφαία περίπτερα.
Ο εξοπλισμός και οι αποσκευές
Αυτό που θα πρέπει να έχει υπόψη του κάποιος, ο οποίος θα επιχειρήσει να κάνει ένα τέτοιο ταξίδι, είναι να συνεννοηθεί εξ αρχής με τον ταξιδιωτικό πράκτορα σχετικά με το ποια θα είναι τα ειδικά αντικείμενα που πρόκειται να χρειασθεί. Ενα αδιάβροχο ή ένα χνουδάτο παλτό είναι χρήσιμα ακόμη και για τα πιο θερμά κλίματα, καθώς μπορεί να κάνει πολύ κρύο όταν χαράζει ή όταν νυχτώνει. Παπούτσια ή μπότες πεζοπορίας είναι απαραίτητα καθώς και ένας ταξιδιωτικός σάκος ο οποίος θα περιέχει, μεταξύ άλλων, κιάλια, χάρτες, ένα μπουκάλι νερό, σπρέι για τα έντομα και άλλα εξίσου απαραίτητα αντικείμενα. Επίσης χρήσιμος θα είναι σε περίπτωση κατασκήνωσης και ο φακός, καθώς και ένας υπνόσακος. Τα κιάλια και η φωτογραφική μηχανή ή η βιντεοκάμερα είναι ο πλέον απαραίτητος εξοπλισμός τα οποία συνοδεύονται από φιλμ και μπαταρίες. Δεν χρειάζεται να διαθέτει κάποιος φακό επαγγελματικών προϋποθέσεων, οι διαστάσεις εστίασης του επιπέδου 80 - 200 mm ή 75 - 300 mm είναι επαρκείς και ακόμη και μια κάμερα απλή μπορεί να καταγράψει τα πάντα ικανοποιητικά.
Είναι ασφαλής ο ταξιδιώτης;
Το να έλθεις πρόσωπο με πρόσωπο με ένα πολύ άγριο ζώο είναι σίγουρα μια ανεπανάληπτη εμπειρία, αλλά τα ζώα συνήθως δεν ενοχλούνται ούτε δίνουν και ιδιαίτερη σημασία στην παρουσία σου. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις η ασφάλεια είναι δεδομένη για αμφότερους ζώα και ανθρώπους. Σπάνια, επικίνδυνα και επιθετικά ζώα μπορεί να σου ρίξουν μια απειλητική ματιά, αλλά αν το ζώο είναι καλά προστατευμένο και εξοικειωμένο με τους ανθρώπους μπορείς άφοβα να το πλησιάσεις. Γι' αυτό το θέμα θα πρέπει να συνεννοηθείτε εκ των προτέρων με τον ταξιδιωτικό σας πράκτορα και εν συνεχεία με τον ξεναγό σας για να είστε ασφαλείς, ειδικά όσον αφορά επικίνδυνα ζώα όπως οι ελέφαντες, τα βουβάλια και οι ιπποπόταμοι. Ωστόσο οι περισσότερες εταιρείες επιμένουν στο να είστε ασφαλισμένοι για τέτοιου είδους περιπτώσεις. Θα πρέπει όμως καλού κακού να έχετε εκ των προτέρων ελέγξει το κατά πόσο η ασφαλιστική εταιρεία σας καλύπτει τέτοιου είδους ατυχήματα αλλά και παροχές για τον βασικό εξοπλισμό σας. Εν κατακλείδει, οι διακοπές στην άγρια φύση είναι γενικά ασφαλείς και ίσως τα έντομα αποδειχθούν περισσότερο επικίνδυνα από αυτά που μοιάζουν να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα...
Πώς εντοπίζεται ο «στόχος»;
Το πλεονέκτημα των οργανωμένων ταξιδιών είναι ότι δεν θεωρείται απαραίτητο ένα πτυχίο ζωολογίας στην προσπάθεια ανέρευσης της τοπικής πανίδας και των λουλουδιών. Οι περισσότεροι ξεναγοί είναι πολύ καλοί επαγγελματίες. Οπωσδήποτε όμως δεν θα εξυπηρετήσουν την κάθε απαίτηση που μπορεί να εκφράσετε στην περίοδο των διακοπών σας. Καλό θα είναι να διαβάσετε κάποια πράγματα για τα θέματα που σας ενδιαφέρουν και τα για τα ζώα που θέλετε ή πρόκειται να δείτε και προσπαθήστε να κατατοπιστείτε επ' αυτού. Οι ξεναγοί συνηθίζουν να δίνουν ένα σύντομο μάθημα περί «κοπριών και ιχνών», για παράδειγμα, έτσι ώστε να μπορείς να ακολουθήσεις ένα ζώο με οδηγό τα ίχνη που μπορεί να έχει αφήσει. Τα ζώα βέβαια δεν εμφανίζονται τις ώρες που τα περιμένεις ούτε ανταποκρίνονται στις εκάστοτε εντολές, γι' αυτό άλλο ένα απαραίτητο στοιχείο του εξοπλισμού σας θα πρέπει να είναι και η υπομονή.
Ενοχλούνται τα ζώα;
Η απάντηση είναι ναι. Οποιοδήποτε είδος τουριστικής εισβολής, όσο φυσιολατρικό και αν χαρακτηρισθεί, διαταράσσει τα ζώα και τον τρόπο ζωής τους. Φυσικά τα μικρά γκρουπ τουριστών είναι λιγότερο ενοχλητικά από τα πολυπληθή και καλό θα ήταν να προσφέρατε κάτι υπέρ της προστασίας των ζώων και του φυσικού περιβάλλοντος. Μια τέτοια παρότρυνση θα συναντήσετε σε όλα σχεδόν τα ταξιδιωτικά φυλλάδια αυτού του είδους.
Είναι ακριβά αυτά τα ταξίδια;
Οι οργανωμένες διακοπές στην άγρια φύση μπορεί να μοιάζουν υπερβολικές, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με τους δύο μήνες διακοπών κάτω από τον ήλιο και δίπλα στη θάλασσα. Συνήθως τα έξοδα συμπεριλαμβάνονται στην τιμή που πληρώνεις εξ αρχής στο ταξιδιωτικό γραφείο και τα μόνα επιπλέον έξοδα είναι αυτά που αφορούν ποτά, κάρτες και σουβενίρ. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να έχετε ελέγξει τις τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων και τα ασφαλιστικά κόμιστρα. Κάποια «πακέτα» έχουν πολύ ακριβά εισιτήρια, κάποια άλλα όχι. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία στις τιμές και στα είδη ταξιδιού όσον αφορά τουλάχιστον τις παροχές.
Με τι συνδυάζεται το σαφάρι;
Υπάρχουν «πακέτα» προσφορών για όλα τα γούστα, αν και οι φανατικοί των κλαμπ και της νυχτερινής διασκέδασης ίσως δεν θέλουν να συμμετάσχουν σε κάτι τέτοιο, και αυτό γιατί τα φώτα σβήνουν από πολύ νωρίς. Πολλά ταξιδιωτικά γραφεία προσφέρουν «πακέτα» που συνδυάζουν πολλές επιλογές και καλύπτουν όλα τα γούστα. Για παράδειγμα ένα ταξιδιωτικό «πακέτο» είναι το «Σαφάρι και Κεηπτάουν» ή το «Σαφάρι και κρασί» με διακοπές στη Νότια Αφρική. Ενα άλλο είναι το «Μνημεία και Πουλιά» στην Αίγυπτο, τον Οκτώβρη, το οποίο συμπεριλαμβάνει κρουαζιέρα στον Νείλο και επίσκεψη στις Πυραμίδες.
Ο χάρτης των πάρκων
ΕΚΟΥΑΔΟΡ ΚΑΙ ΝΗΣΙΑ ΓΚΑΛΑΠΑΓΚΟΣ
Αξιόλογη άγρια φύση και η αναβίωση της ιστορίας της εξέλιξης. Για να ανακαλύψετε εκ νέου τα ίχνη του Δαρβίνου.
ΚΕΝΥΑ
Ενα ταξίδι με σταθμούς στο εθνικό πάρκο του Αμποσέλι, στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο, και στο Μασάι Μάρα, αλλά και με περιπάτους, παιχνίδια οδήγησης και νυχτερινή οδήγηση.
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΤΙΓΡΗΣ
Για τους θαυμαστές της τίγρης μια καλή λύση είναι ένα ταξίδι στο εθνικό πάρκο Ranthambore στο Ρατζαστάν, το σπίτι της τίγρης της Βεγγάλης και του Μαχαραγιά του Ταπούρ. Το ταξίδι μπορεί να περιλαμβάνει επισκέψεις στο φυσικό καταφύγιο του Μπαρατπούρ, στο Τατζ Μαχάλ και στους ναούς του Καζουράχο.
Η ΑΓΡΙΑ ΔΥΣΗ
Ταξίδι στα Βραχώδη Ορη με το εκπληκτικό τοπίο και την πληθώρα αρκούδων, βισώνων, άγριων αετών και αγριοκάτσικων, στο εθνικό πάρκο Yellowstone και στο Grand Teton.
ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ
Οσοι ταξιδέψουν τον ερχόμενο Οκτώβριο στο Τσέρτσιλ του Καναδά θα έχουν την ευκαιρία να δουν μια από τις μεγαλύτερες συναθροίσεις πολικών αρκούδων στον κόσμο. Θα έχετε την ευκαιρία να πλησιάσετε τις αρκούδες, αλλά και να δείτε ίσως αρκτικές αλεπούδες και καριμπού.
(πηγή: BHMA)
