Η ψυχή του Βελιγραδίου γοητεύει και πάλι τους επισκέπτες

Μια παλιά σερβική παροιμία λέει: όταν το σπίτι σου βρίσκεται σε σταυροδρόμι, τότε όλοι θέλουν να μπουν μέσα. Και η ιστορική διαδρομή της πόλης του Βελιγραδίου (Beograd = Aσπρη Πόλη), που βρίσκεται στις όχθες του Σάββα, παραπόταμου του Δούναβη, μιας πόλης που βίωσε τις συγκρούσεις στον Α και Β Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και στον τελευταίο εμφύλιο της πρώην, ενιαίας, Γιουγκοσλαβίας, την επιβεβαιώνει: 39 φορές καταστράφηκε στο ρου της ιστορίας (σ.σ. πρόκειται για μια από τις παλαιότερες ευρωπαϊκές πόλεις, χτισμένη από τους Κέλτες τον 3ο αιώνα π.Χ.) και 40 αναγεννήθηκε από τις στάχτες της. Κατέχει δε τον τίτλο της ευρωπαϊκής πόλης που βομβαρδίστηκε πιο πολλές φορές.

Άλλωστε, τα διαλυμένα από τους βομβαρδισμούς (το 1999) πρώην κυβερνητικά κτίρια, όπως το τότε υπουργείο ’μυνας, αποτελούν τρανή απόδειξη της πολυτάραχης ιστορίας του Βελιγραδίου.

Μια πόλη που ζει 24 ώρες το 24ωρο κάθε άλλο παρά βαρετή είναι, όπως και οι κάτοικοί της, οι οποίοι όταν σου μιλούν σε κοιτούν στα μάτια και αν και κουβαλούν στα γονίδιά τους τα σημάδια των πολέμων, χαμογελούν, γιορτάζουν τη ζωή και συνήθως, όταν βρεθείς μαζί τους σε παραδοσιακά εστιατόρια σε κερνούν διότι είσαι Έλληνας.

Αν και μέχρι πρόσφατα, το Βελιγράδι αποτελούσε και για τους Έλληνες σημείο διέλευσης και όχι προορισμό, ο Οργανισμός Τουρισμού της πόλης του Βελιγραδίου (ΤΟΒ) επιχειρεί να δώσει στους Έλληνες επισκέπτες μια άλλη οπτική για να καταστήσει την πόλη ως προορισμό city break (τουρισμός πόλης).

Στα ιστορικά και θρησκευτικά μνημεία, πρωταγωνιστεί το παλιό οθωμανικό φρούριο Καλεμέγκνταν, σύμβολο της παλιάς πόλης: Χτισμένο ακριβώς πάνω στη συμβολή των δύο ποταμών (Δούναβη και Σάββα), στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ως οχύρωση της πόλης για την προστασία από τους εχθρούς, σήμερα είναι βασικός πόλος έλξης για τους επισκέπτες.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό σημείο της πόλης, για τους Έλληνες -και όχι μόνο- επισκέπτες είναι ο πύργος Νεμπόισα, στον οποίο δολοφονήθηκε (το 1798) ο Ρήγας Φεραίος, ο οποίος θα συντηρηθεί και θα επαναλειτουργήσει με δωρεά της Ελλάδας, ύψους 1,5 εκ. ευρώ, προκειμένου να φιλοξενήσει μουσείο αφιερωμένο στον Ρήγα.

Η πόλη πέρασε από τα χέρια Σλάβων, Βυζαντινών, Αυστρο-ούγγρων και Τούρκων κατακτητών, με τους τελευταίους να έχουν αφήσει μάλλον την πιο έντονη επιρροή, ενώ η εικόνα της πόλης εκτός από τα νεοκλασικά κτίρια περιλαμβάνει και ουρανοξύστες, ενθύμια της κομμουνιστικής, πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας.

Ο πεζόδρομος Κνεζ Μιχάιλοβα, το επίκεντρο των γεγονότων της πόλης με τα αρχιτεκτονικά κτίρια - αριστουργήματα που καθηλώνουν τους επισκέπτες, οδηγεί στην κεντρική πλατεία της Δημοκρατίας (σ.σ.φιλοξένησε στο παρελθόν και διαδηλώσεις υπέρ του καθεστώτος Μιλόσεβιτς), μπροστά στο άγαλμα του πρίγκιπα Μιχάιλο Ομπρένοβιτς, στο κέντρο της πόλης, δίπλα στα πιο σημαντικά πολιτιστικά ιδρύματα, το Εθνικό Μουσείο και το Εθνικό Θέατρο, άλλα δύο γοητευτικά χαρακτηριστικά της πόλης.

Εκτός από το Μουσείο του Νίκολα Τέσλα, το Λευκό Παλάτι (κατοικία της βασιλικής οικογένειας) και το Σπίτι των Λουλουδιών (μουσείο και παλιά κατοικία του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, ιδρυτή του μεταπολεμικού γιουγκοσλαβικού κράτους), το Βελιγράδι έχει και άλλη όψη: Εκατό μέτρα μόλις από το κέντρο της πόλης, η συνοικία Σκαντάρλια, με πλακόστρωτα δρομάκια, παραδοσιακά εστιατόρια και καφετερίες αποτελεί ένα τουριστικό hot spot της σερβικής πρωτεύουσας.

Στα τέλη του 19ου αιώνα καθιερώθηκε ως το στέκι των ηθοποιών, εξαιτίας της γειτνίασης με το Εθνικό Θέατρο και την ίδια εποχή άρχισαν στην Σκαντάρλια να συχνάζουν οι ποιητές.

Τις καλοκαιρινές νύχτες γινόταν δημόσιες απαγγελίες ποιημάτων πριν ακόμη φτάσουν στο πιεστήριο για εκτύπωση και στα εστιατόρια έχουν φάει σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες απ όλο τον κόσμο.

Στο γαστριμαργικό πεδίο πάλι, η Ταβέρνα προκαλεί, όπως το όνομά της, ερωτηματικά στους επισκέπτες. Η Ταβέρνα χτίστηκε, όπως μας είπαν οι ιδιοκτήτες και θαμώνες της που συναντήσαμε εκεί, το 1823 από Έλληνες μάστορες.

Το κτίσμα ήταν ιδιοκτησία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς, ο οποίος το δώρισε σε ένα φίλο του και το 1826 άρχισε στο ισόγειο να λειτουργεί καφενείο.

Το 1878 άλλαξαν ιδιοκτήτες και ονόμασαν το καφενείο στον ποιμένα και αργότερα, το 1892 μετονομάστηκε σε καφενείο στον καθεδρικό Ναό (λόγω του ναού που βρίσκεται απέναντι).

Το καφενείο έγινε στέκι ποιητών, συγγραφέων, ζωγράφων, ηθοποιών και γενικά καλλιτεχνών, ενώ το όνομα του ενόχλησε την εκκλησία που ζήτησε από το δήμο να το κλείσει. Μεταξύ των μποέμ κυκλοφορούσε ότι, οι παπάδες θέλουν να κλείσουν το καφενείο γιατί τους κλέβει την πελατεία.

Ο ιδιοκτήτης του προκειμένου να μην το κλείσουν έσβησε τον επιγραφή και προσωρινά μέχρι να αποφασίσει πως θα το ονόμασε, έβαλε ένα ερωτηματικό που έμεινε μέχρι σήμερα. Στο καφενείο αυτό σύχναζε ο Βουκ Κάρατζιτς και από το 1834 ήταν το πρώτο δημόσιο αναγνωστήριο εφημερίδων.

Στα θρησκευτικά μνημεία ξεχωρίζει ο Ναός του Αγίου Σάββα, ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός στα Βαλκάνια, που βρίσκεται στο πάρκο του Καραγιώργη (karadjordjev Park). Ο ναός χτίστηκε στο χώρο όπου οι Τούρκοι έκαψαν τα οστά του Αγίου Σάββα. Η απόφαση για την ανέγερση του ναού λήφθηκε το 1894 και η κατασκευή του άρχισε το 1939. Ο πόλεμος σταμάτησε την ανέγερση και αργότερα το καθεστώς του Τίτο αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το έργο και έτσι έμεινε στα θεμέλια. Πολύ αργότερα το 1984 συγκεντρώθηκαν κάποια χρήματα και ξανάρχισαν οι εργασίες, αλλά εξελίσσονταν αργά.

Μετά την πτώση του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς ο πρωθυπουργός, Ζόραν Τζίντζιτς, ανέλαβε επικεφαλής της επιτροπής για την ανέγερση του ναού και κατάφερε να συγκεντρώσει τα χρήματα (από δωρεές) για να ολοκληρωθεί η ανέγερση του. Σήμερα, οι εργασίες συνεχίζονται στο εσωτερικό και βρίσκεται σε εξέλιξη η αγιογράφηση του ναού.

Σύμφωνα με τα στελέχη του ΤΟΒ, χρήματα για την ανέγερση του ναού προσέφερε και η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ το λευκό μάρμαρο, με το οποίο ντύθηκαν οι εξωτερικοί τοίχοι του ναού προήλθε από την Ελλάδα.

Λίγα χιλιόμετρα έξω από το Βελιγράδι, το εθνικό πάρκο ’ντα Τσιγκάνλια - Ada ciganlija, έκτασης 8.000 στρεμμάτων τέθηκε το 1821 με πρωτοβουλία του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς υπό την προστασία του κράτους (οθωμανική αυτοκρατορία) και στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν συστάθηκε το σερβικό κράτος, χαρακτηρίστηκε Εθνικό Πάρκο.

Το 1967 δημιουργήθηκε, με τη φραγή του δεξιού βραχίονα του ποταμού, μια τεχνητή λίμνη μήκους 4,2 χιλιομέτρων, όπου χρησιμοποιείται για πλαζ. Τα καλοκαίρια καθημερινά επισκέπτονται το πάρκο 500.000 άνθρωποι. Η Άντα είναι το μεγαλύτερο ανοιχτό αθλητικό κέντρο, υπάρχουν δεκάδες γήπεδα για διάφορα αθλήματα, ποδηλατοδρόμιο κ.α.

Βέβαια, στα ατού της σερβικής πρωτεύουσας περιλαμβάνεται και ο ποταμός Δούναβης, πηγή ζωής όχι μόνο για την πόλη, αλλά και για τις δέκα ευρωπαϊκές χώρες τις οποίες διασχίζει ή αποτελεί σύνορο (Γερμανία, Αυστρία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Κροατία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Μολδαβία και Ουκρανία) και ο παραπόταμός του Σάββα, στους οποίους οι κρουαζιέρες με τα ποταμόπλοια, ιδίως τις βραδινές ώρες γεννούν νοσταλγία, αρμονία και μια σπίθα στη ψυχή του επισκέπτη για να μην πει αντίο στο Βελιγράδι, αλλά εις το επανειδείν.

(πηγή: www.flash.gr, 1/12/2008)

Ski stories στη Βουλγαρία, Σερβία, Σλοβενία, Ισπανία

Στη Βουλγαρία
Και γιατί όχι, όταν το Μπάνσκο απέχει μόλις 240 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη κι ένα πενθήμερο διαμονής κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων κοστίζει μόνο € 280; Στις πλαγιές του Πιρίν, το Μπάνσκο έχει κερδίσει τις καρδιές των Βορειοελλαδιτών που καταφτάνουν ανελλιπώς με τα αυτοκίνητά τους. Το χωριό, όπου θα βρείτε τα πάντα -ξενοδοχεία, παραδοσιακές ταβέρνες με ζωντανή μουσική, μπαρ και κλαμπ- βρίσκεται στα 936 μ., αλλά οι πίστες του χιονοδρομικού (14 συνολικά) φτάνουν σε υψόμετρο 2.600 μ. Οι εγκαταστάσεις είναι σύγχρονες και βελτιώνονται με νέες υπηρεσίες και εξοπλισμό. Οι γονείς θα βρουν τρεις παιδικούς σταθμούς, baby-lifts και έναν παιδότοπο-καρουσέλ για τα πιτσιρίκια κι οι φανατικοί σκιέρ γρήγορους αναβατήρες χωρίς ουρές, αλλά και μόνιτορ που δείχνουν συνέχεια εικόνες από τις πίστες - για να ξέρετε τι σας περιμένει πριν ανεβείτε. Φέτος μάλιστα, προστέθηκαν και δέκα καινούργια κανόνια τεχνητού χιονιού και δύο τετραθέσια lifts. Οι φαν των extreme απολαύσεων, θα εκτιμήσουν το heli-skiing και τις νυχτερινές καταβάσεις.
Αν προτιμάτε δυσκολότερα πεδία, το Μπόροβετς, το άλλο μεγάλο χιονοδρομικό της Βουλγαρίας, με δραστηριότητα από το 1896, είναι η καλύτερη λύση και για όσους επιλέξουν να φτάσουν αεροπορικώς, αφού βρίσκεται πιο κοντά στη Σόφια. Διαθέτει facilities για κάθε επίπεδο σε τρεις περιοχές σκι (Sitnqkovo, Markudjik και Qstrebec), μία από τις καλύτερες σχολές σκι στη χώρα με 200 και πλέον δασκάλους και ένα διάσημο τρακ για δίαθλο. Και επειδή το σκι θέλει καλοπέραση, μετά το σλάλομ, θα κάνετε και πατινάζ και μαρσαρίσματα με
skidoo και βουτιές στην πισίνα αλλά και μασάζ.

Ραντεβού στο Κοπαόνικ της Σερβίας
Αναζητάτε χιονισμένες πίστες στα Βαλκάνια και θέλετε να συνδυάσετε το σκι με εξορμήσεις σε ιστορικά μοναστήρια, αμπελώνες και εθνικά πάρκα; Μετά από αρκετές περιπέτειες, η Σερβία μπαίνει ξανά στο χάρτη των trendsetters ταξιδευτών. Και μπορεί η ελληνική αγορά να μην έχει δημιουργήσει ακόμα πακέτα για το Κοπαόνικ, το Νο1 ski resort της Σερβίας, ωστόσο οι Βρετανοί, κι οι Αμερικανοί σκιέρ έχουν ήδη αρχίσει να γλιστρούν στις πλαγιές του με τη βοήθεια των ξένων γραφείων. Αν το υπέροχο σκηνικό μες στα έλατα δεν σας είναι αρκετό, το βιογραφικό του χιονοδρομικού θα σας πείσει: 44 χλμ. πίστες, ιδανικές κυρίως για αρχάριους και μέτριους χιονοδρόμους, 20 χλμ. σηματοδοτημένες διαδρομές για cross-country, 21 αναβατήρες, επιλογές για apre`s ski διασκέδαση, μαθήματα snowboarding, monoski και hang-gliding. Κλείστε δωμάτιο στο «Hotel Grand» (+38 1367 1037), το καλύτερο ξενοδοχείο της περιοχής, για να βγαίνετε κατευθείαν στο lift μετά από ένα πρωινό κρόουλ στην εσωτερική πισίνα. Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες στο www.tckopaonik.com.

'Αλπεις αλά Σλοβενία
Το σκηνικό θυμίζει Αυστρία: μια χώρα πανέμορφη, με υπέροχες πεδιάδες και βουνά, πεντακάθαρη, οργανωμένη τουριστικά. Ο μόνος «σκόπελος» όσον αφορά το σκι στη Σλοβενία είναι η πρόσβαση, αφού δεν υπάρχει απευθείας πτήση για τη Λιουμπλιάνα. Θα φτάσετε αεροπορικώς μέσω Βουδαπέστης ή Αυστρίας ή, αν δεν σας πιέζει ο χρόνος, με πλοίο και αυτοκίνητο μέσω Πάτρας-Βενετίας. Τα θέλγητρα για τους σκιέρ στη Σλοβενία είναι αρκετά, με πρώτο όνομα την Kranjska Gora. Στα βορειοδυτικά της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία και την Ιταλία, οι χιονισμένες πλαγιές των Ιουλιανών 'Αλπεων προσφέρουν επιλογές για κάθε χιονοδρόμο, καλές καιρικές συνθήκες, 70 εκτάρια τεχνητού χιονιού και το πεδίο για τον αγώνα σλάλομ Vitranc Trophy, όπου θα συναντήσετε κορυφαίους σκιέρ της παγκόσμιας κατάταξης. Για περισσότερη άπλα κι ακόμα πιο αγωνιστικό προφίλ, τσεκάρετε το Mariborsko Pohorje, όπου κάθε χρόνο συγκεντρώνονται 25.000 θεατές για το Golden Fox Trophy, τον πιο δημοφιλή γυναικείο αγώνα καταβάσεων (φέτος, πραγματοποιείται στις 6 και 7/1). Στα συν, σημειώστε ότι μπορείτε να το προσεγγίσετε και με την αστική συγκοινωνία από το Μάριμπορ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, το νυχτερινό σκι σε φωτισμένη πίστα 5 χλμ. (!) και το καινούργιο ενιαίο πάσο που σας εξασφαλίζει παιχνίδια με το χιόνι σε πέντε χιονοδρομικά. Οι ντόπιοι τιμούν δεόντως και το Kanin, για σκι ως την Πρωτομαγιά, το Krvavec, κοντά στη Λιουμπλιάνα, τη Rogla και το Cerkno. Εμείς πάντως έχουμε βάλει στο μάτι τις πίστες του Vogel στο εθνικό πάρκο του όρους Triglav, γιατί μας ξετρελαίνει η θέα στην ειδυλλιακή λίμνη Bohinj κι η ιδέα για ένα οργανωμένο ski touring. Για κάθε περίπτωση, επισκετφείτε την ιστοσελίδα www.slovenia.info.

Μακριά στα Πυρηναία, όλε!
Τα 34 χιονοδρομικά κέντρα, κάνουν δύσκολη υπόθεση την επιλογή στα ισπανικά Πυρηναία. Όσοι αγαπούν τα facilities και τις πολλαπλές επιλογές σε πεδία καταβάσεων, θα βάλουν ρότα για τα μεγάλα χειμερινά συγκροτήματα στην περιοχή της Καταλονίας.
Το Estacion de Esqui Baqueira-Beret στη Valle de Aran π.χ., είναι ένα πλήρως οργανωμένο χιονοδρομικό χωριό, 307 χλμ. από τη Βαρκελώνη, με 57 πίστες, υπηρεσίες για οικογένειες, αλλά και πιο exclusive παροχές, όπως heli-ski και πανοραμικές πτήσεις με ελικόπτερο! Οι λάτρεις των σπορ περιπέτειας ας έχουν υπόψη τους και το Port Aine, όχι μόνο για την καλή ποιότητα που εξασφαλίζει στις πίστες ο βόρειος προσανατολισμός τους, αλλά κυρίως για το πλήρες «πακέτο περιπέτειας» που προσφέρει η περιοχή και το γειτονικό εθνικό πάρκο Aiguestortes (ράφτινγκ, τοξοβολία κ.ά.).
Προσωπικά πάντως, δεν βλέπω την ώρα να ξαναγυρίσω στα Πυρηναία της Αραγονίας, στην απίθανη κοιλάδα της Τένα, με τα γραφικά πετρόχτιστα χωριά, τις γαλανές λίμνες και τις αστραφτερές βουνοκορφές. Το ιδανικό σενάριο; Κλείνω δωμάτιο στο ιστορικό, πλήρως ανακαινισμένο «Gran Hotel Panticosa» (+34 9744 87161) κι αφήνομαι στην μπελ επόκ μαγεία ενός τόπου που για αιώνες είναι αφιερωμένος στο θερμαλιστικό τουρισμό. Το συγκρότημα βρίσκεται φωλιασμένο σε μια δασωμένη αγκαλιά στα 1.636 μ., μέσα σε πανύψηλους γρανιτένιους βράχους και είναι το απόλυτο καταφύγιο για ευζωιστές αναχωρητές με διάθεση για spa εμπειρίες, αλλά και για όσους θέλουν να απολαύσουν το σκι σε κάθε του μορφή. Απολαύστε nordic στο χωριό μέσα στο δάσος και πλάι στη λίμνη και για αλπικές διαδρομές πεταχτείτε στις 4 πράσινες, 14 μπλε, 16 κόκκινες και 4 μαύρες πίστες στο γειτονικό Panticosa-Los Lagos σε απόσταση 8 χλμ. ή στο Formigal, ένα χιονοδρομικό πρώτης γραμμής, με δεκάδες πίστες και αναβατήρες που φιλοξενεί και μεγάλους διεθνείς αγώνες. Για πιο προσιτές λύσεις διαμονής, προτιμήστε τα πιο κεντρικά χωριά της κοιλάδας: τη ζωντανή Panticosa, το κουκλίστικο Sallent de Gallego, πλάι στη λίμνη, το Formigal ή τη Βiescas. Οι ισπανόφωνοι εκμεταλλευτείτε τις ιστοσελίδες www.pirineos.com και www.valledetena.com για κάθε είδους πληροφορίες σχετικά με τα Πυρηναία.

(πηγή: athinoramatravel.gr)

Οι έξη πρωτεύουσες της διασκέδασης

Οι έξι πρωτεύουσες του πάρτι και της διασκέδασης δεν είναι άλλες από το Μιλάνο, το Βελιγράδι, τη Νέα Υόρκη, το Βερολίνο, το Παρίσι και το Άμστερνταμ.

Η νύχτα στο Βερολίνο ξεκινάει από την οδό Ουρανιενμπουργκερστράζε και συγκεκριμένα από το μπαρ «Ambulance». Μετά τα μεσ’ανυχτα η νύχτα γίνεται μέρα στην πρώην βιομηχανική περιοχή Φριντρίχσεν.

Τις «Happy hours» στο Βελιγράδι δεν τις χάνουν ούτε οι ηλικιωμένοι. Ποτά και καφέ βρίσκει κανείς στον πεζόδρομο της Νέζα Μιχαήλα. Πολυσύχναστα μπαρ βρίσκονται στη Στραχινίτσα Μπάνα. Εκεί όμως που η νύχτα παίρνει φωτιά είναι στο κλαμπ «Povetarac».

Στη Νέα Υόρκη είναι ντροπή να μην ανέβεις στον ουρανοξύστη Big Apple για να απολαύσεις τη θέα που σου κόβει την ανάσα. Για καλά κοκτέιλ ενδείκνυνται το «B Flat» και το «APT».

Μουσική ψαγμένη στο Μιλάνο μπορεί να ακούσει κανείς στο «Bhangrabar». Το παλιότερο και καλύτερο μπαρ της πόλης είναι το «Plastic».

Όσο για το Παρίσι η αρχή γίνεται στο «Le Baron Rouge». Για τρελό χορό επιλέξτε το «Cafe des sports».

Αν βρεθείτε στο Άμστερνταμ, απολαύστε ένα ποτό στα όρθια στο «Wynand Forckink».

(πηγή: www.myday.gr)

Βελιγράδι

Το φθινόπωρο είναι μια γλυκιά εποχή για το Βελιγράδι. Μπορεί τα καλοκαιρινά μπαρ στις όχθες του Δούναβη να έχουν κλείσει πια, ο καιρός όμως παραμένει γλυκός και ο κεντρικός πεζόδρομος της knez Mihailova γεμάτος από κόσμο. Αν αναζητάτε έναν προορισμό έξω από τα συνηθισμένα, ανακαλύψτε τη γραφική και low budget σερβική πρωτεύουσα.

Οι βόλτες αρχίζουν από το ιστορικό «κύτταρο» της πόλης, το κάστρο του Καλεμέγκνταν, χτισμένο εκεί ακριβώς που ενώνονται τα δύο ποτάμια τα οποία κυκλώνουν την πόλη, ο Δούναβης και ο Σάββας. Στην κεντρική του είσοδο, διάφοροι μικροπωλητές πουλάνε memorabilia από τη σοσιαλιστική εποχή, ενώ από τα τείχη του μπορείτε να θαυμάσετε τη θέα στην πεδιάδα, τα ποτάμια αλλά και το σοσιαλιστικό κομμάτι της πόλης με τα ρετροφουτουριστικά εργατικά μπλοκ. Εδώ, εξάλλου, θα βρείτε κι ένα ιδανικό σημείο για πικνίκ - αγοράστε τα δέοντα από την υπαίθρια λαϊκή αγορά λίγο έξω από το ιστορικό κέντρο, κάτω από το ξενοδοχείο «Moskva».

Γύρω από το κάστρο απλώνεται το πιο παλιό κομμάτι της πόλης. Ο κεντρικός πεζόδρομος της περιοχής είναι η knez Mihailova με τα υπαίθρια καφέ και τα κυριλέ καταστήματα. Προς το τέρμα της, πάντως, θα συναντήσετε ένα βιβλιοπωλείο με ενδιαφέρουσα Art Nouveau εσωτερική διακόσμηση. Για φαγητό δοκιμάστε το «?» (Kralja Petra I 6), σε πολύ κοντινή απόσταση από την κεντρική είσοδο του Καλεμέγκνταν. Είναι το πιο παλιό εστιατόριο της πόλης (λειτουργεί από το 1826), αποτελεί τουριστική ατραξιόν, αλλά έχει ωραίο παραδοσιακό σερβικό φαγητό.

To απόγευμα περιπλανηθείτε στα αξιοθέατα του ευρύτερου ιστορικού κέντρου.
Η Skadarska είναι ένας από τους πιο γραφικούς (και τουριστικούς) δρόμους. Για φαγητό, διαλέξτε ανάμεσα σε κάποιο από τα πολλά εστιατόρια που βρίσκονται εδώ (το «Tri Sesira» στο νούμερο 29 είναι από τα πιο φημισμένα) ή ακόμη καλύτερα αναζητήστε το «Jevrem» (Gospodar Jevremova 36) - φημισμένο, αλλά όχι τουριστικό, με ωραία ρετρό διακόσμηση.

Φυσικά, όμως, οι βόλτες δεν τελειώνουν εδώ: το μικρό παλιομοδίτικο μουσείο του Τέσλα έχει ενδιαφέρουσες αναπαραστάσεις των πειραμάτων του και θα σας δώσει μια αφορμή να βρεθείτε στην περιοχή με τις πρεσβείες. Η εκκλησία του Αγίου Σάββα είναι η μεγαλύτερη (αλλά ημιτελής) ορθόδοξη εκκλησία του κόσμου, ένα μνημείο της σοβινιστικής- θρησκευτικής ιδεολογίας που διαπέρασε τη χώρα στη δεκαετία του '90.

Οι αποστάσεις στην πόλη δεν είναι πολύ μεγάλες, μπορείτε όμως να χρησιμοποιήσετε τα παλιομοδίτικα κόκκινα τραμ (η γραμμή 2 περνάει από τα περισσότερα τουριστικά σποτ της παλιάς πόλης). Τέλος, αν ψάχνετε σημάδια των πρόσφατων εμφυλίων πολέμων, κατευθυνθείτε προς το σιδηροδρομικό σταθμό, όπου χάσκουν οι βομβαρδισμένες εγκαταστάσεις του υπουργείου 'Αμυνας ή αναζητήστε το κτίριο της τηλεόρασης, του οποίου τα ερείπια έχουν αναδειχθεί σε τόπο λαϊκού προσκυνήματος.

Την επόμενη μέρα γνωρίστε τα προάστια. Το Zemun είναι η επιτομή της γραφικότητας. Κάποτε ήταν ξεχωριστή πόλη και ανήκε στην Αυστροουγγαρία, ανάμνηση της οποίας είναι όλα αυτά τα περίτεχνα κτίρια. Αλλαγή σκηνικού στις εκτεταμένες συνοικίες της νέας πόλης με τα σοσιαλιστικά μπλοκ - ο πιο εύκολος τρόπος για να πάρετε μια γεύση είναι να ανέβετε σε κάποιο από τα λεωφορεία E, που ενώνουν το σοσιαλιστικό Βελιγράδι με το ιστορικό κέντρο. Αν πεινάσετε, δοκιμάστε το εθνικό street food, την πλεσκαβίτσα, ένα βαλκανικό χάμπουργκερ με χωριάτικο ψωμί και καϊμάκι (άγλυκη κρέμα).
Highlight Έχουμε περιέργεια να δούμε το καινούργιο project που εγκαινιάζεται μέσα στις επόμενες εβδομάδες, το Delta City 67 στο νέο Βελιγράδι, όπου ένα παλιό σοσιαλιστικό μπλοκ (προφανώς το υπ' αριθμόν 67) μεταμορφώθηκε σ' ένα από τα μεγαλύτερα malls των Βαλκανίων.

Διαμονή Το πεντάστερο ξενοδοχείο «Aleksandar Palas» (www.aleksandarpalas.com), έξω από το Καλεμέγκνταν, είναι ίσως η πιο πολυτελής επιλογή. Στεγάζεται σ' ένα μέγαρο του 1887 και είναι πρόσφατα ανακαινισμένο. Cult επιλογή είναι το ξενοδοχείο «Moskva» (www.hotelmoskva.co.yu), που στεγάζεται σ' ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κτίρια της πόλης. Ωστόσο, η εντυπωσιακή εξωτερική όψη με τους πυργίσκους δεν συνάδει με το μάλλον αδιάφορο ξενοδοχειακό σκηνικό στο εσωτερικό του. Το «Petit Piaff» (Skadarska 34, www.petitpiaff.com) είναι η πρώτη ίσως προσπάθεια ν' αποκτήσει η πόλη ένα boutique ξενοδοχείο. Στεγάζεται σε μια όμορφη μονοκατοικία με εσωτερική αυλή, αλλά η διακόσμησή του είναι μάλλον αδιάφορη και οι τιμές του τσουχτερές. Για κάτι πιο οικονομικό, προτιμήστε το σεμνό τριάστερο «Royal» (Kralja Petra I 56, www.hotelroyal.co.yu, €30) ή κάποιο από τα αναρίθμητα youth hostels της πόλης.

(πηγή: www.athinoramatravel.gr)

Βελιγράδι

Στο Βελιγράδι έχεις διαρκώς την αίσθηση ότι έχεις πάει για να επισκεφθείς φίλους. Όλοι θέλουν να σου μιλήσουν –όχι ακριβώς σε εσένα, σε όλους για την ακρίβεια, επισκέπτες και ντόπιους, αλλά αυτό το συνειδητοποιείς κάπως ετεροχρονισμένα–, όλοι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν στο οτιδήποτε χρειαστείς, όλοι ενθουσιάζονται με την παραμικρή ένδειξη ενδιαφέροντος για την πόλη, τη χώρα, την ιστορία τους. Σε μέτρια αγγλικά, σπαστά ελληνικά ή άπταιστα… νοήματα, όλοι έχουν ιστορίες να διηγηθούν και μικρές φιλοσοφίες ζωής να μοιραστούν.

Και η ίδια η πόλη, όμως –ή μάλλον, το άλλο κομμάτι της πόλης, αυτό που αποτελείται από το άψυχο υλικό– διαθέτει αυτή την ομορφιά που, χωρίς να είναι σαρωτική, ασκεί την απόλυτη γοητεία. Προσγειωμένη, προσιτή, γεμάτη εκπλήξεις και συναισθήματα. Κυρίως συναισθήματα. Ανάμεικτα. Από εκείνα που δημιουργούνται –ή μάλλον που εναλλάσσονται– όταν τη μια στιγμή περπατάς ευτυχισμένος σε ένα καταπράσινο πάρκο και την άλλη το μονοπάτι στρίβει, για να σε οδηγήσει μπροστά σε ένα μνημείο για τα παιδιά που σκοτώθηκαν στον πόλεμο. Και μετά το πάρκο συνεχίζεται, γεμάτο ανθρώπους που το απολαμβάνουν. Ακριβώς όπως η ζωή.

Το κέντρο της πόλης είναι γεμάτο πάρκα. Καταπράσινα, αναπόσπαστα κομμάτια του αστικού ιστού –χωρίς ανούσιους τοίχους ή καγκελένιες εισόδους– που συμβάλλουν τα μέγιστα στη συνολική ομορφιά του. Πάρκα στα οποία οδηγούν φαρδιές, πολύβουοι λεωφόροι, που διακόπτονται από ανοιχτές πλατείες και διακοσμούνται από πανέμορφα κτίρια των αρχών του αιώνα. Και πάνω από όλα, αιώνιος φρουρός της πόλης που επιβλέπει από την κορυφή του λόφου, το φρούριο Kalemegdan, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου σήμερα είναι ένα πανέμορφο πάρκο.

Υπολογίστε τουλάχιστον ένα ολόκληρο πρωινό για την επίσκεψή σας εδώ. Η πανοραμική θέα της πόλης, με τους δύο ποταμούς της, το Σάββα και το Δούναβη, να ενώνονται σε ένα σημείο, σε συνδυασμό με τα event που διοργανώνονται στο πάρκο –όπως η έκθεση με τις γιγάντιες φωτογραφίες από όλον τον κόσμο το καλοκαίρι– και το Πολεμικό Μουσείο που στεγάζεται, επίσης, εδώ και φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, κομμάτια από το αμερικανικό Stealth που καταρρίφθηκε το 1999 και όπλα που κατασχέθηκαν από τον UCK, θα σας απορροφήσουν για πολύ περισσότερες ώρες απ’ όσες μπορείτε να φανταστείτε. Μέσα στο Kalemegdan φιλοξενείται από το 1936 και ο ζωολογικός κήπος της πόλης –γνωστός και ως κήπος της καλής ελπίδας– που τυγχάνει ένας από τους παλαιότερους της Ευρώπης. Είναι μάλλον περιττό να αναφέρουμε για άλλη μια φορά την απίστευτη ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τον κόσμο που συρρέει όλες τις ώρες της ημέρας.

Στη νότια πλευρά του Kalemegdan, η παλιά πόλη, ή Stari Grad, συγκεντρώνει το μεγαλύτερο μέρος των επισκεπτών. Κληρονομιά των Αψβούργων, ως επί το πλείστον, φιλοξενεί τη συντριπτική πλειοψηφία των μουσείων της πόλης, ενώ διαθέτει και μερικά από τα ομορφότερα κτίρια, με εμφανή στοιχεία art nouveau. Κεντρικότερος δρόμος της, η πεζοδρομημένη Knez Mihailova, που σφύζει από ζωή όλες τις ώρες της ημέρας, χάρη στα αμέτρητα μαγαζιά και τα cafe της, έχει χαρακτηριστεί μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς ως ένα από τα παλαιότερα κομμάτια της πόλης. Πολλά από τα κτίρια που την πλαισιώνουν χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του 1870.

Η πλατεία της Δημοκρατίας, λίγο νοτιότερα, είναι ένα από τα πλέον εντυπωσιακά σημεία της παλιάς πόλης. Κτισμένη στη θέση της εντυπωσιακότερης πύλης της πόλης, που είχε ανεγερθεί από τους Αυστριακούς στις αρχές του 18ου αιώνα, η πλατεία χρονολογείται από το 1869, χρονιά κατά την οποία ολοκληρώθηκε και η κατασκευή του Εθνικού Θεάτρου. Εδώ θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε το Εθνικό Μουσείο, στον τρίτο όροφο του οποίου λειτουργεί γκαλερί μοντέρνας τέχνης που φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, έργα των Πικάσο και Μονέ. Οι υπόλοιποι όροφοι του μουσείου, με τα αρχαιολογικά και προϊστορικά ευρήματα, παραμένουν κλειστοί εδώ και μερικά χρόνια.

Πολύ κοντά στην πλατεία, η Skadarska, γνωστή και ως Μονμάρτη του Βελιγραδίου, ήταν το σημείο συνάντησης μποέμ ποιητών και καλλιτεχνών στις αρχές του 20ου αιώνα. Σήμερα το λιθόκτιστο δρομάκι φιλοξενεί παραδοσιακά ταβερνάκια, cafe, γκαλερί έργων τέχνης και πολλή –μα πολλή– παραδοσιακή live μουσική κάθε βράδυ. Πιάστε θέση σε έναν από τους ξύλινους πάγκους των μπαρ, παραγγείλτε μπύρα με το λίτρο –τη σερβίρετε μόνοι σας, από το βαρελάκι που έρχεται στο τραπέζι– και απολαύστε την παραδομένοι στις νότες των πλανόδιων μουσικών, για να νιώσετε ότι τηλεμεταφερθήκατε ξαφνικά σε κάποιο πλατό γυρισμάτων του Κοστουρίτσα.

Άλλα σημεία ενδιαφέροντος στην πόλη περιλαμβάνουν το ναό του Αγίου Σάββα, που θεωρείται ο μεγαλύτερος ορθόδοξος ναός των Βαλκανίων, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1935 και δεν ολοκληρώθηκε παρά 50 χρόνια αργότερα, την Γκαλερί των Τοιχογραφιών, με πιστά αντίγραφα των αγιογραφιών των μοναστηριών ολόκληρης της χώρας, την εκκλησία του Αγίου Μάρκου, στην οποία βρίσκεται και ο τάφος του Αυτοκράτορα Ντούσαν, του 14ου αιώνα, το Εθνογραφικό Μουσείο, το Μουσείο Αυτοκινήτων που φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, την Cadillac του ’57 που οδηγούσε ο Πρόεδρος Τίτο, και, βέβαια, το Μουσείο Νίκολα Τέσλα, αφιερωμένο σε έναν από τους μεγαλύτερους ήρωες της χώρας –το όνομα του οποίου έχει πάρει το αεροδρόμιο του Βελιγραδίου– και τις εφευρέσεις του.

Λίγο έξω από το κέντρο της πόλης βρίσκεται ο τάφος του Στρατάρχη Τίτο με το παρακείμενο μουσείο των δώρων που είχε δεχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής του –και τα οποία περιλαμβάνουν από όπλα μέχρι κεντήματα και πίπες. Οι planespotters, από την άλλη, θα βρουν τον παράδεισό τους στο Αεροναυτικό Μουσείο που βρίσκεται κοντά στο αεροδρόμιο και φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, αεροσκάφη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και κομμάτια του γνωστού πλέον αμερικανικού Stealth.

Το νησάκι του ποταμού Σάββα που ακούει στο μουσικό όνομα Ada Ciganlija προσφέρεται για περπάτημα ή ποδήλατο στο καταπράσινο δασάκι του, ατελείωτες ώρες με μπύρες, καφέ και κουβέντα στις όχθες της τεχνητής του λίμνης, καθώς και για extreme sports, όπως bungee jumping και water ski. Ιδανικές για περπάτημα ή ποδήλατο είναι και οι όχθες του ποταμού, στις οποίες το καλοκαίρι φιλοξενούνται και τα trendy πλωτά clubs που σφύζουν κάθε νύχτα από ζωή. Αν κουραστείτε, οι ανελκυστήρες της γέφυρας Brankov αναλαμβάνουν να φέρουν εσάς και το ποδήλατό σας πίσω στην πόλη –ή τουλάχιστον πιο κοντά σε αυτήν– ξεκούραστα, δωρεάν και με έξτρα μπόνους την εκπληκτική θέα.

Ανεβαίνοντας σε αυτήν τη γέφυρα, κοιτώντας το Βελιγράδι από ψηλά, θυμήθηκα μια φράση από το δελτίο που είχε εκδώσει το Reuters, όταν η Σερβία κέρδισε το διαγωνισμό της Eurovision. «Εμείς έχουμε έναν επιπλέον λόγο να χαιρόμαστε» έλεγε μια 24χρονη κοπέλα, «γιατί η ψήφος αυτή είναι η απόδειξη ότι η Ευρώπη δε μας μισεί». Σε τέσσερα- πέντε χρόνια, σκέφτηκα, κανείς από τους κατοίκους του Βελιγραδίου δε θα ψάχνει αυτήν την απόδειξη. Θα είναι ολοφάνερο, από τους δρόμους της πόλης που θα κατακλύζονται από πλήθη επισκεπτών.

Πού θα μείνετε

Τουριστικά ανερχόμενο, το Βελιγράδι διαθέτει αρκετές εξαιρετικές επιλογές διαμονής. Από τις καλύτερες, το ιστορικό Hotel Moscva έχει φιλοξενήσει προσωπικότητες όπως η Indira Gandhi και ο Orson Welles. 4 αστέρια, 124 δωμάτια με άρωμα εποχής και παροχές πολυτελείας, σε τιμές που ξεκινούν από 125 ευρώ. Πολυτελέστατο και το ελληνικών συμφερόντων Hyatt Regency Belgrade (της οικογένειας Λασκαρίδη, του Μεγάλη Βρετανία). Μοναδικά διακοσμημένα, εντυπωσιακά δωμάτια και σουίτες πλήρως εξοπλισμένα με όλες τις σύγχρονες παροχές, σε τιμές που ξεκινούν από 200 περίπου ευρώ. Καλή επιλογή και το Palace, με όμορφα διακοσμημένα δωμάτια, εξοπλισμένα με τηλέφωνο και τηλεόραση, και το εστιατόριο Panorama του τελευταίου ορόφου να προσφέρει εξαιρετική τοπική κουζίνα με συνοδεία… εκπληκτικής θέας στην πόλη. Οι τιμές ξεκινούν από 92 ευρώ για ένα δίκλινο δωμάτιο. Στις low budget λύσεις, η καλύτερη επιλογή είναι το Belgrade Eye, που διαθέτει αξιοπρεπέστατα δίκλινα δωμάτια με κοινόχρηστη κουζίνα προς 30 ευρώ.

Πού θα δοκιμάσετε τοπικές σπεσιαλιτέ

Σχεδόν αποκλειστικά κρεατοφαγική, η σέρβικη κουζίνα –όπως και η πλειοψηφία των κεντρικών και ανατολικών ευρωπαϊκών χωρών– είναι απολαυστική, με τόσες ομοιότητες με την αντίστοιχη μεσογειακή όσες χρειάζεται για να μην ξενίζει αλλά και να μην είναι βαρετά οικεία στους μεσογειακούς λαούς.

Εξαίσιες τοπικές σπεσιαλιτέ θα δοκιμάσετε σε όλα σχεδόν τα ταβερνάκια της Skadarska –ξεχωρίζει το Sesir Moj, για το εξαιρετικό περιβάλλον, το φιλικό σέρβις και τα θρυλικά του επιδόρπια– καθώς και στο Jevrem (Gospodar Jevremova 36) με την άψογη ‘20s διακόσμηση. Πρωτότυπο το concept του Biblioteca (Terazije 27) με τα γεμάτα βιβλία και περιοδικά ράφια του, την παρεΐστικη ατμόσφαιρα και την πολύ καλή κουζίνα του.

(πηγή: www.in2life.gr)