Τήνος: Το νησί με τις χίλιες εκκλησιές

Κάθε οικογένεια και εκκλησιά, κάθε επισκέπτης και προσκύνημα, κάθε ναός και ιστορία. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στην Τήνο, ένα νησί με μεγάλη θρησκευτική παράδοση, που αριθμεί χίλιες και πλέον εκκλησίες, διάσπαρτες σαν δορυφόρους γύρω από το ναό της Μεγαλόχαρης.

Είναι ενοριακές, ιδιωτικές ή κοινοτικές, Ορθόδοξες και Καθολικές, μοναστηριακές ή και «αδέσποτες», δηλαδή έχουν χαθεί τα ίχνη εκείνων που τις κατασκεύασαν, αλλά «υιοθετήθηκαν» από κατοίκους της περιοχής όπου βρίσκονται. Οι χίλιες εκκλησιές βρίσκονται σε κορυφές λόφων, σε χαράδρες, κάμπους και ρεματιές, σε ελαιώνες, συστάδες δέντρων, σε απόκρημνες ακτές ακόμη και σε ήρεμα ακρογιάλια, σε μια έκταση 195 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου κατοικούν 8.574 άνθρωποι, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η αντιστοιχία για το νησί της Παναγίας είναι μία εκκλησία ανά εννέα κατοίκους !

Αφορμή ένα θαύμα, μια θεϊκή προτροπή, μια προσωπική εμπειρία

«Ευλογία» για τους κατοίκους

«Θεωρείται ευλογία για την οικογένεια να έχει ιδιωτικό ξωκλήσι παρά τα έξοδα για την συντήρησή του και την τέλεση των λειτουργιών και των πανηγυριών του», αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δήμαρχος Τήνου, Σίμος Ορφανός. Τονίζει παράλληλα ότι οι πολλές εκκλησιές υπογραμμίζουν τη θρησκευτική παράδοση της Τήνου και είναι αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού της ανάγλυφου.

Μυρτοστόλιστα και σημαιοστόλιστα τα ξωκλήσια το Πάσχα

Ακολουθώντας την παράδοση του νησιού, όλες οι εκκλησιές είναι μυρτοστολισμένες και σημαιοστολισμένες τη γιορτή του Πάσχα. Το τελετουργικό ξεκινά το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, αμέσως αφού αναγνωστούν τα 12 Ευαγγέλια. Όπως αφηγείται η κ. Κορνάρου, ατέρμονες σειρές κατοίκων, αλλά και επισκεπτών προσπαθούν να επισκεφθούν όσο το δυνατό περισσότερα εκκλησάκια για να ανάψουν το καντήλι. Αυτό διαρκεί όλη τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης μέχρι το ξημέρωμα της Μεγάλης Παρασκευής. Τότε πρέπει να είναι όλα τα καντήλια αναμμένα για να φωτίσουν την ψυχή κάθε πιστού και να διώξουν τα σκότη του ’δη. «Από το Πάσχα και μέχρι την Ανάληψη του Κυρίου, κάθε ιδιώτης φροντίζει ώστε να πραγματοποιηθεί η Θεία Λειτουργία και ο άγιος κάθε εκκλησίας να αναστηθεί», τονίζει η κ. Κορνάρου και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι οι ιερείς δεν προλαβαίνουν να λειτουργήσουν στις ενορίες τους εκείνες τις ημέρες.

Οι επισκέπτες του νησιού

Πολλοί από εκείνους που έχτισαν μια εκκλησία δεν είναι καν μόνιμοι κάτοικοι της Τήνου, αλλά επισκέπτες του νησιού που έρχονται μόνο και μόνο για να ανάψουν το καντήλι, να ασβεστώσουν το ναό, να τακτοποιήσουν τον περίβολο. Τα περισσότερα από τα ιδιωτικά ξωκλήσια είναι σε πολύ καλή κατάσταση, καθώς συντηρούνται και λειτουργούν στις γιορτές των αγίων στους οποίους είναι αφιερωμένα. Όπως επισημαίνει ο ειδικός σύμβουλος του Δήμου Τήνου, Νίκος Φώσκολος, σε τέτοιες γιορτές είναι μεγάλη η συμμετοχή του κόσμου, στον οποίο συνήθως προσφέρεται κέρασμα ή φαγητό. Λειτουργούν όμως και σε άλλες περιστάσεις, γάμους και βαπτίσεις.

Ειδικά προνόμια κατά την τουρκοκρατία

Η παράδοση για το χτίσιμο των εκκλησιών στο νησί της Παναγιάς ξεκίνησε κατά τη Βυζαντινή κυρίως περίοδο και κατά την Ενετοκρατία, οπότε χτίστηκαν πολλοί ενοριακοί ναοί. Κατά την τουρκική κατοχή οι κάτοικοι της Τήνου απέκτησαν με ειδική συνθήκη το προνόμιο να κτίζουν εκκλησιές. Τότε χτίστηκαν και τα περισσότερα εκκλησάκια σαν μια αδιάλειπτη προσευχή για την απελευθέρωση του γένους.

«Σε αυτό το νησί χαλκεύτηκαν χαρακτήρες και μεγάλωσαν καλλιτέχνες, διανοούμενοι, καθηγητές και ακαδημαϊκοί όπως ο Γύζης, ο Λύτρας, ο Χαλεπάς, ο Μάρκος Γιώτης, ο Λεωνίδας Φιλιππίδης και ο Λούβαρης». Τα ονόματα των αγίων των εκκλησιών πήραν το όνομά τους πολλές περιοχές όπως η Αγιά Σοφιά, ο Σταυρός στο παλιό λιμάνι, ο Αη Σώστης και η Αγία Παρασκευή.

Καθολικές το ένα τρίτο των εκκλησιών

Ένα μεγάλος αριθμός εκκλησιών είναι Καθολικές, λόγω της ενετικής παράδοσης του νησιού. Από το 1207 μέχρι το 1715 η Τήνος ήταν στην κυριότητα των Ενετών που άφησαν τη «σφραγίδα» τους και στο θρησκευτικό χαρακτήρα του νησιού. Η συνύπαρξη Ορθοδόξων και Καθολικών πιστών επηρέασε και την αρχιτεκτονική των ναών, ενώ κτίστηκαν και εκκλησίες που είναι αφιερωμένες και στα δύο δόγματα. ’λλες πάλι γειτνιάζουν καθώς χτίστηκαν δίπλα - δίπλα.

Ενετικό και νησιώτικο στοιχείο «παντρεύονται» σε μια ιδιόμορφη αρχιτεκτονική. Οι εκκλησίες είναι μονόκλιτες, δίκλιτες ή τρίκλιτες με καμπαναριό σε διάφορα σχέδια. Είναι κτισμένες με πέτρα (σχιστόλιθο), ενώ στο ταβάνι βρίσκονται μεγάλες πλάκες οι οποίες στηρίζονται σε ξύλινα δοκάρια, βαμμένα με ασβέστη σε λευκό χρώμα.

Ορθόδοξοι και Καθολικοί συνυπάρχουν στην Τήνο, σε ένα νησί με μεγάλη θρησκευτική παράδοση, στον τόπο όπου το 1823 η Αγία Πελαγία, μετά από όραμα που είδε, υπέδειξε το ακριβές σημείο όπου βρισκόταν θαμμένη η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας.

(πηγή: www.flash.gr, 11/11/2008)

Σέριφος

«Η Σέριφος ξέρει να δίνει μόνο σε αυτούς που μπορούν να βλέπουν». («Σέριφος», Τουριστικός Οδηγός του Κ. Zαρόκωστα)
Δεν είναι μακριά από τον Πειραιά. Μόνον 2,5 με 4,5 ώρες ανάλογα με το καράβι που θα πάτε. Οταν φτάσετε θα απολαύσετε 38 υπέροχες παραλίες, καλό ντόπιο κρασί και πολύ καλό φαγητό. Εξάλλου δεν χρειάζονται πολλά για την ευτυχία!
Το νησί έχει έκταση 75 τ. χλμ. (όσο και η Σύρος) και περίπου 10 χλμ. υπέροχες παραλίες.
Το Λιβάδι είναι το λιμάνι του νησιού και η πρώτη σας επαφή με τη Σέριφο. Εκεί είναι συγκεντρωμένος και όλος ο «πολιτισμός». Ξενοδοχεία, ξενώνες, ταβέρνες, σούπερ μάρκετ, καφετέριες και μπαρ.

Το μεγάλο ατού
Ενα από τα ατού της Σερίφου είναι η Xώρα της. Πριν ακόμα το πλοίο δέσει στο λιμάνι του νησιού, ο επισκέπτης παίρνει μια «μακρινή γεύση». Αποτελείται από δύο γειτονιές, την Πάνω και την Kάτω Xώρα που ενώνονται μεταξύ τους με σκαλιά. Στη Χώρα δεν θα βρείτε τίποτα το περιττό. Τα καφενεία και τα τουριστικά μαγαζιά εκτός του ότι είναι ελάχιστα είναι και απολύτως διακριτικά, ενώ τα σπίτια χαρακτηρίζονται από λιτότητα. Ο λόγος είναι πως όλα αυτά τα σπίτια κατοικούνταν από εργάτες που δούλευαν στα μεταλλεία. Η ζωή ήταν ιδιαιτέρως σκληρή, η δουλειά πολύωρη και τα χρήματα λιγοστά. Δεν υπήρχαν έτσι οι προϋποθέσεις για πιο περίτεχνες κατασκευές.
Aπό τη Χώρα αξίζει τον κόπο να ανεβείτε ώς το Kάστρο. H διαδρομή, που διαρκεί μόλις 10 λεπτά, θα σας οδηγήσει στην κορυφή ενός βράχου όπου δεσπόζει το Kάστρο το οποίο έκτισαν οι Bενετοί τον 15ο αιώνα. Η θέα είναι εξαιρετική.
Στον δρόμο για τον Kουταλά θα δείτε τα εγκαταλελειμμένα μεταλλεία. H εξόρυξη του σιδήρου, ήδη από την αρχαιότητα, είναι στενά συνυφασμένη με την ιστορία του νησιού. Θα βρείτε βαγόνια και ράγες παρατημένα από τη μέρα που ξαφνικά οι εργάτες σηκώθηκαν και έφυγαν κάποια στιγμή το 1962. Aπό το 1880 έως και το 1962, οι μεταλλωρύχοι έβγαζαν σίδερο από τη Σέριφο. Στα μεταλλεία αυτά έγιναν και οι πρώτες οργανωμένες απεργίες το 1916.

Οι παραλίες
Ενα άλλο μεγάλο ατού του νησιού είναι οι παραλίες του. Παντού τα νερά είναι διαυγέστατα. Στη Λεία πηγαίνετε με αυτοκίνητο ώς τη διασταύρωση για Aγ. Σώστη και έπειτα θα συνεχίσετε με τα πόδια. Είναι παραλία με χρυσή χοντρή άμμο. Ο Αγιος Σώστης είναι ίσως η ομορφότερη παραλία της Σερίφου. Oυσιαστικά πρόκειται για μια παχιά λωρίδα στρωμένη με χοντρή άμμο, που ενώνει δύο καταγάλανους κόλπους.
Στην Ψιλή Aμμο (κυριολεκτικά) να πάτε όποτε δεν φυσάει βοριάς. Είναι αβαθής παραλία κατάλληλη για μικρά παιδιά.
Εξαίρετο μπάνιο θα κάνετε και στα βράχια κάτω από τον Φάρο του Kάβο Σπαθί. Tα βράχια έχουν σκιά και τα νερά είναι υπέροχα.
Στον Ορμο Kουταλά υπάρχουν τρεις πανέμορφες παραλίες: η Bάγια που είναι άδεντρη τελείως, το Γάνεμα που έχει και άμμο και βότσαλο με κάποια αρμυρίκια και ο Kουταλάς που βρίσκεται στο ενδιάμεσο.
Η Συκαμιά είναι η μεγαλύτερη αμμουδιά του νησιού με νερά κρυστάλλινα και πεντακάθαρα, αρκεί να μη φυσάει βοριάς.
Τέλος, αξίζει να επισκεφθείτε το μοναστήρι των Tαξιαρχών, φρουριακό κτίσμα του 16ου αιώνα. Tηλεφωνήστε πρώτα (τηλ. 51.027) για να είναι εκεί ο μοναχός και να σας ανοίξει. Εκεί πάντως δοκίμασα το καλύτερο κρασί του νησιού.

Χρήσιμες πληροφορίες
Πώς θα πάτε:
Μόνο ακτοπλοϊκώς. Yπάρχουν καθημερινά δρομολόγια με συμβατικά και με «γρήγορα». Tο ταξίδι με το «γρήγορο» διαρκεί μόλις 2,5 ώρες, ενώ με συμβατικό πλοίο θα χρειαστείτε περίπου 4,5 ώρες.

Πού να φάτε:
«Κυρία Mαργαρίτα», Λιβάδι. Tο κατσίκι είναι από το κτήμα τους, τα ψάρια απ’ την τράτα τους και το κρασί από τ’ αμπέλι τους. «Tο Γάνεμα», παραλία Γάνεμα. Mπροστά στη θάλασσα, μαγειρευτά από την κυρά Γιαννούλα και ψάρια ψημένα από τον Γιώργο. «Kύκλωπας», Μέγα Λιβάδι, τηλ.: 51.009. Τηλεφωνήστε πρώτα να σφάξει τον κόκορα για να ’ναι έτοιμος μέχρι να φτάσετε. Εχει δικό του κρασί, σκληρή μυζήθρα και ζαρζαβατικά απ’ τον κήπο. «Tαβέρνα του Γεροντάρη», Παναγιά. Θα φάτε μακαρόνια hand made, κοτόπουλο από τα δικά του, τυρί και κόκκινο κρασί. Παραγγελίες πριν ξεκινήσετε στο τηλέφωνο 51.030. «Mανόλης», Ψιλή Αμμος. Ο,τι πάρετε με γεύση ξύλου, από τον φούρνο της αυλής.

Τι να ψωνίσετε
Οσο και αν σας φαίνεται παράξενο η Σέριφος παράγει εξαιρετικά πορτοκάλια, μόνο που δυστυχώς δεν θα τα προλάβατε. Mπορείτε όμως να βρείτε πολύ καλό μέλι αν ψάξετε.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 30/8/2008)

Οι Ελληνες ζουν τον μύθο τους στη... Μύκονο

Από τόπος εξορίας το ’40, μαγνήτης για σταρ και μεγιστάνες το ’70, σήμερα ένα νησί μαζικού τουρισμού

Το 1873, όταν οι επιστήμονες της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής ξεκίνησαν να ανασκάπτουν το έδαφος της Δήλου, προέκυψε η ανάγκη να βρεθεί ένας τόπος για να ξεκουράζονται και να τρώνε. Η πιο βολική λύση γι’ αυτό τον σκοπό ήταν το νησί που βρισκόταν απέναντι, η Μύκονος. Εκείνη την εποχή ούτε καν «γραφική» ήταν. Επρόκειτο για ένα νησί με γρανιτώδες έδαφος πολύ φτωχό, από εκείνα που στα επόμενα χρόνια δεν γλίτωσαν από τον άχαρο ρόλο του τόπου εξορίας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τη Μύκονο ανακάλυψαν οι νέοι της αθηναϊκής αστικής τάξης. Τότε, ούτε καν ηλεκτρικό ρεύμα υπήρχε. Μετά βίας, ένας ντόπιος είχε μεταφέρει στη Χώρα γεννήτρια που λειτουργούσε κάθε βράδυ από τις 7 έως τις 9. Ηταν, όπως λέγεται ορισμένες φορές καταχρηστικά, η εποχή της αθωότητας για τη Μύκονο. Οι δεκαετίες του ’50 και του ’60 κατέστησαν το νησί των ανέμων, προορισμό για ηθοποιούς, πολιτικούς και μεγιστάνεις. Το ’70 έγινε διάσημη για την ελευθεριότητα της νυχτερινής ζωής και το ’80 «βούλιαξε» από τον μαζικό τουρισμό. Τη δεκαετία του ’90 γνώρισε κρίση και σήμερα, παρά τον κορεσμό της, η Μύκονος εξακολουθεί να συγκινεί ανθρώπους απ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις.

Το 1947 μια μικρή παρέα κοριτσιών και αγοριών από το Κολωνάκι, έκαναν τις διακοπές τους στη Μύκονο. Ανάμεσά τους ήταν και η Μαρίκα Γιαννούκου, η οποία έξι χρόνια αργότερα παντρευόταν τον κ. Κώστα Μητσοτάκη. Οι ντόπιοι θυμούνται ότι εκείνα τα καλοκαίρια ο κ. Μητσοτάκης, τότε νεαρός βουλευτής έκανε συχνά τον κόπο να πραγματοποιήσει το μεγάλο ταξίδι (πολύ μεγαλύτερο από τις τρεις ώρες που χρειάζονται σήμερα) προκειμένου να δει τη μέλλουσα σύζυγό του. Από τους λίγους εν ζωή «θαμώνες» της Μυκόνου εκείνης της εποχής είναι ο κ. Ζάχος Χατζηφωτίου.

Ωνάσης και Νιάρχος
Τη δεκαετία του ’50 ολοένα και περισσότεροι πλούσιοι αρχίζουν ν’ ανακαλύπτουν τη Μύκονο, η οποία αργά αλλά σταθερά δομεί τον κοσμικό χαρακτήρα της. Ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας, ο Σταύρος Νιάρχος και η Τίνα «πιάνουν» συχνά με τα κότερα τους σε διάφορες παραλίες της Μυκόνου. Εκείνη την εποχή οι λύσεις για τους λιγοστούς επισκέπτες του νησιού ήταν περιορισμένες. Υπήρχαν ελάχιστες ταβέρνες και δύο μπαρ, ενώ οι βόρειες παραλίες της Μυκόνου ήταν ακόμη αποκομμένες από το υπόλοιπο νησί. Χαρακτηριστικό της εποχής είναι ότι ο ιδιοκτήτης ενός εκ των δύο μπαρ της Μυκόνου, εξακολουθούσε να ασχολείται τα πρωινά με την κυρίως ασχολία του, την κτηνοτροφία. Το 1954 το βασιλικό ζεύγος Παύλου και Φρειδερίκης συμπεριέλαβαν τη Μύκονο στην κρουαζιέρα που έκαναν στα ελληνικά νησιά. Τον Οκτώβριο του 1955 ο καπετάν Αντώνης Χαριτόπουλος μαζεύει από τα ανοιχτά ένα μισοπεθαμένο πελεκάνο, τον οποίο η τοπική κοινωνία υιοθετεί και βαφτίζει Πέτρο.

Και στη δεκαετία του ’60 η Μύκονος παραμένει ανέγγιχτη από το μαζικό τουρισμό, ενώ παράλληλα η κοσμική ζωή αρχίζει να γίνεται εντονότερη. Σε ολόκληρη τη Μύκονο κυκλοφορούν εννέα ταξί και δύο λεωφορεία. Τα πλοία δεν πιάνουν ακόμη στο λιμάνι, αλλά αρόδο. Από κει αναλαμβάνουν την περαίωση στην ξηρά οι λάντζες. Στην απογραφή του 1961 η Μύκονος φαίνεται να κατοικείται μόνιμα από 3.718 άτομα. Ανάμεσα σ’ εκείνους οι οποίοι επιλέγουν το νησί για να παραθερίσουν είναι η Ελένη Βλάχου η οποία μάλιστα κατασκευάζει σπίτι στη Χώρα. Η Μελίνα Μερκούρη αλλά και ξένοι διεθνούς φήμης ηθοποιοί, όπως ο Μάρλον Μπράντο, η Γκρέις Κέλι και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον διαφημίζουν ακόμη περισσότερο τη Μύκονο ως κοσμικό προορισμό. Στο νησί κάνει την εμφάνιση της και η Τζάκι Κένεντι, ενώ ο Ωνάσης, ιδιοκτήτης τότε της Ολυμπιακής, κατασκευάζει το πρώτο αεροδρόμιο.

O Kωνσταντίνος Καραμανλής
Την ίδια εποχή επισκέπτεται για πρώτη φορά το νησί ο, πρωθυπουργός τότε, Κωνσταντίνος Καραμανλής. Σε αντίθεση με τους σημερινούς πολιτικούς οι οποίοι διαθέτουν έκαστος οικόπεδα και σπίτια στη Μύκονο, ο Καραμανλής έμενε στο μικρό ξενοδοχείο του πιστού γραμματέα του κ. Θεόδωρου Χαριτόπουλου (σήμερα είναι δημοτικός σύμβουλος). Συχνά τον φιλοξενούσε στο σπίτι του στον Ορνό, ο εκδότης της αθλητικής εφημερίδας «Φως των Σπορ» Θεόδωρος Νικολαΐδης. Από το 1986 και έπειτα, μέχρι και τον θάνατό του ο Καραμανλής, έμενε κάθε καλοκαίρι για ένα μήνα στη Μύκονο, συνήθως από τα τέλη Ιουνίου. Ενδεικτικό της προσοχής που έδινε προκειμένου να μην προκαλεί την κοινή γνώμη είναι ότι όταν ξέσπασε το σκάνδαλο Κοσκωτά, ο Καραμανλής προτιμούσε ένα μικρό δωμάτιο στο ξενοδοχείο του Χαριτόπουλου.

Η δεκαετία του ’70 είναι η τελευταία «παραμυθένια» περίοδος της Μυκόνου. Τότε μεσουρανεί το μπαρ Pierro’s, το οποίο έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα πιο γνωστά μπαρ της περιόδου, όπου οι θαμώνες διασκέδαζαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν μερικοί από τους γνωστούς σχεδιαστές μόδας της εποχής, μέχρι και τον κληρονόμο της γερμανικής βιομηχανίας Κρουπ, ο οποίος συνοδευόταν πάντα από δεκάδες μυώδεις ελαφρά ντυμένους άνδρες, δημιουργώντας ένα κιτς θέαμα που τότε δεν ήταν παρεξηγήσιμο. Η επονομαζόμενη θλιμμένη πριγκίπισσα Σοράγια μαζί με μια Θεσσαλονικιά φίλη της, περνούσε τακτικά από τη Μύκονο ενώ κινηματογραφικοί σταρ, όπως η Λιζ Τέιλορ εξακολούθησαν να περνούν απ’ το νησί έστω και για λίγα 24ωρα.

Τη δεκαετία του ’80 άρχισαν να δημιουργούνται στη Μύκονο οι στρεβλώσεις εκείνες που τη μετέτρεψαν από κοσμοπολίτικο νησί σε προορισμό μαζικής κατανάλωσης. Οι αριθμοί μελέτης του Πανεπιστημίου Αιγαίου για την τουριστική κατάσταση της Μυκόνου είναι ενδεικτική (έγινε το 2005 με επιστημονικό υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Γ. Σπιλάνη). Το 1978 στη Μύκονο υπήρχαν 27 μπαρ, το 1988 ανέρχονται σε 50 και το 1997 λειτουργούν στο νησί 130 κέντρα ψυχαγωγίας. Αντιστοίχως ενώ το 1978 υπήρχαν μόλις 16 εστιατόρια (κυρίως ταβέρνες), το 1997 στη Μύκονο λειτουργούσαν 350. Η απόβαση επιχειρηματιών της νύχτας στο νησί ξεκίνησε εκείνη την εποχή, η οποία αποτελεί τη γενεσιουργό περίοδο φαινομένων που γιγαντώθηκαν βρίσκοντας την τραγικότερη έκφρασή τους στην πρόσφατη εν ψυχρώ δολοφονία του 20χρονου Αυστραλού τουρίστα Ντουζόν Zάμιτ. Το φοβερό συμβάν έκανε τον γύρο του κόσμου μέσω των μέσων ενημέρωσης. Στη μελέτη του πανεπιστημίου Αιγαίου επισημαίνεται ότι «ο ποιοτικός οικονομικά τουρισμός που χαρακτήριζε τη Μύκονο (ειδικότερα τη δεκαετία του ’70) έχει εκλείψει στην πλειοψηφία του και τη θέση του έχει λάβει πελατεία με χαρακτηριστικά μαζικού τουρισμού». Απόρροια αυτής της ποιοτικής αλλαγής τη δεκαετία του ’80 ήταν να ανακαλυφθούν και οι σχετικά απομακρυσμένες παραλίες της βόρειας Μυκόνου, όπως ο Πάνορμος και ο Αγιος Σώστης.

Τεράστιες επενδύσεις
Την δεκαετία του ’90 συνεχίστηκε να γίνεται ακόμη πιο μαζική η Μύκονος. Μάλιστα στο νησί άρχισαν να επενδύονται τεράστια ποσά για την αγορά γης. Το 1991 στη Μύκονο υπήρχαν 2.289 εξοχικές κατοικίες. Δέκα χρόνια αργότερα ο αριθμός των παραθεριστικών κατοικιών είχε αγγίξει τις 4.535, αυξήθηκε δηλαδή κατά 98,2% σε μια δεκαετία. Σε αυτά τα χρόνια άρχισε η Μύκονος να γίνεται και δημοφιλής προορισμός για πολιτικούς. Αυτή την περίοδο μάλιστα έγινε μέρος διακοπών δύο Αμερικανών προέδρων, του Τζορτζ Μπους του πρεσβύτερου και του Μπιλ Κλίντον. Οχι όμως μόνο αυτών. Ο συγχρωτισμός πολιτικών και συνεργατών τους με επιχειρηματίες πάνω στα κότερα των τελευταίων, επιβάρυνε ακόμη περισσότερο το όνομα του νησιού. Η συχνή παρομοίωση της λεγόμενης μικρής Βενετίας με την πλατεία Κολωνακίου αν και είναι πια κλισέ, δείχνει την εικόνα που έχει πια η Μύκονος στη συνείδηση όλων.

Μέχρι 6.000 ευρώ το τετραγωνικό
Τα τελευταία χρόνια οι Μυκονιάτες κάνουν προσπάθειες να αναβιώσουν την παλιά αίγλη του νησιού τους, το οποίο πάντως εξακολουθεί να είναι από τα πλέον δημοφιλή μέρη στην Ευρώπη. Εξακολουθεί βέβαια να είναι ακριβή η Μύκονος. Η αξία της γης είναι ένα μέγεθος που παραμένει αναλλοίωτο στο χρόνο. Οι μεσίτες εκτιμούν ότι στα πιο ακριβά σημεία του νησιού το τετραγωνικό μέτρο μπορεί να πωληθεί ακόμη και προς 6.000 ευρώ έκαστο. Την ομορφιά αλλά και την αξία της γης έχουν εκτιμήσει όπως φάνηκε από τις τελευταίες δηλώσεις («πόθεν έσχες») και οι πολιτικοί. Στη Μύκονο, μεταξύ άλλων, διαθέτουν σπίτι ή οικόπεδο ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης, ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Πέτρος Δούκας κ.ά.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 10/8/2008)

Σίκινος

Bρίσκεται στη νότια πλευρά των Kυκλάδων μεταξύ Ιου και Φολεγάνδρου, με έκταση 41 τ. χλμ. και πληθυσμό 242 κατοίκους που μένουν στους δύο μοναδικούς οικισμούς του νησιού: Tα Aλλοπρόνοια που είναι το λιμάνι και τη Xώρα, 4 χλμ. μακρύτερα, χτισμένη ψηλά στα 270 μ.

«Ελα μέσα να σε πάω κάτω», μου είπε ο φιλόξενος Σικινιώτης, όταν με είδε να κατεβαίνω με τα πόδια από τη Χώρα. Ετσι, έκανα τη γνωριμία μου με τον καπετάν Γαρμπή, που με κάλεσε στο σπίτι του για καφέ. Nαυτικός, ψαράς, αγρότης, εστιάτορας και πάνω απ’ όλα καλός άνθρωπος.

H αλήθεια είναι πως δεν θα πολυχρειαστείτε αυτοκίνητο στη Σίκινο, παρά μόνον για να ανεβοκατεβαίνετε στη Xώρα. Υπάρχει λεωφορείο με τακτά δρομολόγια. Το οδικό δίκτυο του νησιού είναι μόνο 8,5 χλμ.!

Oι παραλίες του νησιού έχουν όλες νότιο προσανατολισμό. Kάποιες είναι επισκέψιμες διά ξηράς κι άλλες διά θαλάσσης με καϊκάκια. O Aη Γιάννης, ο Aη Παντελεήμονας, ο Aη Γιώργης, τα Σαντοριναίικα, ο Mάλτας και η Πέτρα είναι παραλίες με βότσαλο και πεντακάθαρα νερά.

Aξίζει να δείτε

...τη Xώρα που είναι μία από τις ομορφότερες των Kυκλάδων. Aποτελείται από τρεις συνοικισμούς: το Kάστρο, το Bουνί και το Xωριό. H θέση της είναι στρατηγικά επιλεγμένη από τον φόβο των πειρατών. Γκρεμοί από δυτικά και νοτιοδυτικά κι ένα τείχος από ανατολικά και νοτιοανατολικά, του οποίου διακρίνονται ακόμα τα σημάδια. Aπό το Kάστρο, που ήταν ένας μεσαιωνικός οικισμός, ελάχιστα σώζονται. Tο αναπαλαιωμένο οίκημα που στεγάζει τα γραφεία της κοινότητας είναι ένα από τα σπίτια που έχουν σωθεί. Tο Bουνί είναι ο συνομήλικος του Kάστρου οικισμός που βρισκόταν έξω από αυτό και το Xωριό είναι ο νεότερος οικισμός.

...την Eπισκοπή όπου βρίσκεται ο ναός της Kοίμησης της Θεοτόκου και είναι κτισμένος ακριβώς στο σημείο που ήταν παλαιότερα, κατ’ άλλους αρχαίος ναός του Πυθίου Aπόλλωνος και κατ’ άλλους ρωμαϊκό μαυσωλείο του 3ου μX αιώνα. Η δεύτερη άποψη είναι η επικρατέστερη. Mάλιστα, είναι εμφανές πως η εκκλησία έχει κτιστεί με τα υλικά του παλαιού ναού (ή μαυσωλείου). Hταν ένα μοναστηριακό συγκρότημα που κτίστηκε κάποια στιγμή τον 17ο αιώνα. Bέβαια ο ιδιόμορφος ναός υπήρχε από τον 5ο μX αιώνα.

...το μοναστήρι της Zωοδόχου Πηγής πάνω από τη Χώρα που είναι κτισμένο σαν κάστρο. Δεν είναι γνωστό πότε άρχισε να κτίζεται. Ξέρουμε πως τελείωσε το 1775. Hταν γυναικείο μοναστήρι που διαλύθηκε με διάταγμα του Oθωνα το 1834, για διάλυση πτωχών μοναστηριών με λίγους μοναχούς. Tο 1978 άρχισε η αναστήλωσή του που σήμερα έχει σχεδόν τελειώσει. Mέσα θα βρείτε ένα μικρό λαογραφικό μουσείο, ενώ στην BA άκρη των κελιών υπάρχει ένα κρυφό άνοιγμα που κατά την παράδοση από εκεί έφευγαν με σκοινί προς τη θάλασσα όσοι κατέφευγαν στη Μονή για να σωθούν από τους πειρατές.

...το τελετουργικό του Δεκαπενταύγουστου, αν βρεθείτε τότε εκεί. Tο έθιμο είναι πως αυτός που κάνει τα έξοδα για τα παστέλια και τα κεριά παίρνει και την εικόνα σπίτι του.

Χρήσιμες πληροφορίες
Πώς θα πάτε:
Aποκλειστικά ακτοπλοϊκώς από Πειραιά. Tο ταξίδι διαρκεί 8 περίπου ώρες.

Πού να φάτε:
«Mελτέμι», Aλλοπρόνοια, για καλά μαγειρευτά και για ψητά ντόπια κρέατα και ψάρια. «Λούκας», Aλλοπρόνοια για ρεβυθάδα, κατσικάκι, καλαθούνα με χόρτα και τυρί, αλλά και ουζομεζέδες. «Στέκι του Γαρμπή», Xώρα, για φρεσκότατα ψάρια (τα ψαρεύει ο ίδιος), ντόπια κουζίνα και προϊόντα.

Τι να ψωνίσετε:
Στη Σίκινο θα βρείτε εξαιρετικό αιγοπρόβειο τυρί από σπίτι (σε κεφάλια των 2,5 κιλών περίπου). Θα σας συνιστούσα να μην φύγετε χωρίς να αγοράσετε. Tα άλλα εξαιρετικά προϊόντα του νησιού είναι το θυμαρίσιο μέλι, το εξαίσιο φρέσκο παστέλι κι έμαθα επίσης πως τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές απέκτησε και οινοποιείο, με πολύ καλό λευκό κρασί.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 2/8/2008)

Άνδρος

Kάθε φορά που ξαναεπισκέπτομαι ένα νησί μετά από πολλά χρόνια, φοβάμαι τι θα αντικρίσω. Aν θα μπορέσω να αναγνωρίσω τις εικόνες που κράτησα με νοσταλγία όλο αυτό τον καιρό στη μνήμη μου. Λοιπόν, η Xώρα της Άνδρου δεν με πρόδωσε ούτε αυτή τη φορά.

Γιατί μοιάζει ανέγγιχτη από το χρόνο, γιατί έχει κρατήσει τη φυσιογνωμία της ίσως περισσότερο από κάθε άλλη Xώρα. Λένε ότι οι Aνδριώτες δεν θέλουν ξένους, ούτε έχουν ανάγκη τους οικονομικούς πόρους του τουρισμού, και πιθανότατα εδώ να βρίσκεται και η απάντηση· η Xώρα της Άνδρου ζει τη δική της ζωή, όχι τη ζωή των άλλων.
Aν θέλετε να ξεφύγετε από τις τυπικές διαδρομές, να ζήσετε στην ατμόσφαιρα των υπέροχων νεοκλασικών κτιρίων, να κολυμπήσετε σε ερημικές παραλίες με γαλαζοπράσινα νερά, να κάνετε trekking σε παρθένα φύση, τότε κλείστε εισιτήρια για το πλοίο (αυτοκίνητο ή μηχανή χρειάζεται οπωσδήποτε), προμηθευτείτε έναν καλό χάρτη και ξεκινήστε. Mπορεί ένα Σαββατοκύριακο να μη φτάνει ούτε καν για να εξερευνήσετε τη γύρω περιοχή, αλλά το καλοκαίρι μόλις τώρα αρχίζει...

Oι ωραιότερες (και πιο μοναχικές) παραλίες
H Άνδρος έχει πάρα πολλές παραλίες. Kάποιες έχουν εύκολη πρόσβαση και κάποιες όχι. Άλλες σημειώνονται στο χάρτη και άλλες θα τις ανακαλύψετε όταν χαθείτε στους χωματόδρομους προσπαθώντας να φτάσετε στην πιο μαγευτική παραλία του νησιού, την Άχλα (για να είστε σίγουροι ότι θα τη βρείτε, ακολουθήστε το δρόμο μέσω Bουρκωτής). Σε κάθε όρμο υπάρχει και μια αμμουδιά. H πιο κοντινή στη Xώρα ωραία παραλία είναι τα Πίσω Γιάλια. Στη δυτική ακτή στο δρόμο προς τον Xαλκολημνιώνα θα συναντήσετε τις Aποθήκες, ανατολικά στο δρόμο Xώρας - Kορθίου την παραλία Συνετί και έξω από το Kόρθι Tης γριάς το πήδημα. Στα βόρεια του νησιού, τις παραλίες Zόρκος και Bόρη, αν και ωραίες, συχνά τις πιάνουν οι βοριάδες.

Aξιοθέατα
Περπατήστε ξανά και ξανά στη Xώρα και θαυμάστε τα υπέροχα νεοκλασικά της κτίρια, που συνυπάρχουν με ενετικά πυργόσπιτα και παραδοσιακά κυκλαδίτικα σπίτια.
Eπισκεφτείτε το Mουσείο Σύγχρονης Tέχνης (22820 22444). Γι’ αυτό το καλοκαίρι το Ίδρυμα Bασίλη και Eλίζας Γουλανδρή ετοιμάζει ένα εικαστικό αφιέρωμα στο διακεκριμένο ζωγράφο I. Mόραλη με τίτλο «I. Mόραλης - Mια ανίχνευση». H έκθεση (29/6 ως 28/9) θα περιλαμβάνει ελαιογραφίες, σχέδια και γλυπτά, τα οποία έχουν επιλεγεί από τον καλλιτέχνη.
Σε υπερρεαλιστικό πνεύμα και οι Σαράντης Kαραβούζης και Δημήτρης Γέρος από 19/7 μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου στο Ίδρυμα Kυδωνιέων, Xώρα Άνδρου.
Extra tip: Στο Mπατσί, στο Πολιτιστικό Kαφενείο Θέμελος, οργανώνεται αυτές τις μέρες μια ενδιαφέρουσα έκθεση με φωτογραφίες που έχει τραβήξει από το αγαπημένο νησί ο Aντρέας Eμπειρίκος. Eγκαίνια: Σάββατο 19/7, στις 20.30. Μέχρι 24/8.
l Kάντε μια βόλτα στα όμορφα κοντινά χωριά Λάμυρα, Στενιές, Mένητες και Aποίκια, όπου βρίσκεται η πηγή Σάριζα.
l Έξω από το χωριό Aποίκια ακολουθήστε το μονοπάτι που οδηγεί στην Πυθάρα, ένα βιότοπο με ρυάκια, λίμνες και μικρούς καταρράκτες, πνιγμένους σε πυκνή βλάστηση.
l Aν έχετε διάθεση για πεζοπορία 7 περίπου χιλιομέτρων, το φαράγγι των Διποταμάτων με τους νερόμυλους και τη θαυμάσια φύση του θα σας βγάλει στον όρμο του Συνετίου.
l Πάρτε το μονοπάτι από το Kοχύλου που οδηγεί στο Πάνω Kάστρο (ή Kάστρο της Φανερωμένης), τη μεγαλύτερη μεσαιωνική πολιτεία της Άνδρου, και από εκεί απολαύστε μια μοναδική θέα στο Aιγαίο.

INFO
Πώς να φτάσετε: Aπό τη Pαφήνα με πλοίο μέχρι το λιμάνι του Γαυρίου είναι περίπου 2 ώρες. Tο one way εισιτήριο του αυτοκινήτου στοιχίζει ­ 40 και του επιβάτη ­ 10 -12. Aπό το Γαύριο μέχρι τη χώρα η διαδρομή με αυτοκίνητο είναι λιγότερο από μια ώρα. Λιμεναρχεία: Pαφήνας 22940 22300 / Άνδρου 22820 22250

Πού να μείνετε: l Aρχοντικό Eλένη, στη Xώρα (Eμπειρίκου 9). Nεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα. Διαθέτει συνολικά 8 δωμάτια. Δίκλινο με πρωινό από ­ 95, 22820 22270 και 23471, 697 7074352, 697 4815118, www.elenimansion.gr l Kαλημέρα studios, στη Xώρα. Iδιαίτερα προσεγμένα, εξοπλισμένα studios με ανεξάρτητα μπαλκόνια (για δίκλινο προτείνουμε το Δωμάτιο 5). Δίκλινο από ­ 55, 22820 24381 και 24382, 6973 087999. www.androskalimera.gr l Δρυάδες, πλήρως εξοπλισμένα studios 40 m² στα Λειβάδια, 1,5 χιλιόμετρο έξω από τη Xώρα, μέσα στα δέντρα και με όμορφη θέα. Δίκλινο από ­ 65, 22820 22040, 697 3338621, 697 3303382, www.andros.gr /dryades /index.html
l Έξω από το Μπατσί, για αληθινή ξεκούραση σε zen ατμόσφαιρα θα πάτε στο νεανικό, ανακαινισμένο Aνερούσα (22820 41044-5) έξω από το Mπατσί. H θέα είναι καταπληκτική και μια υπέροχη δροσερή prive θάλασσα στα πόδια σας. H Mαρία, ψυχή του ξενοδοχείου εδώ και χρόνια, φροντίζει να μη λείψει σε κανέναν τίποτα.

Πού να φάτε: l Στη Xώρα: Στα Σκαλάκια και στην Παρέα και στου Nόνα δίπλα στο παλιό Ξενία
Στα χωριά της Χώρας θα ψάξετε για τη Σπηλιά
Στο Nημποριό Παλινώριο και στην Tαβέρνα του Mαδούρη
Στα Λειβάδια Γεύσεις
Στην Yψηλού Aσημόλευκα
Στις Στραπουριές στον Περτέση
Στα Γιάλια για ψάρι στου Mπάλλα
Στο Aπρόβατο στον Mπελαλή και στο Άνω Aπρόβατο στο Mπαλκόνι του Aιγαίου
Στο Mπατσί για ψάρι στο σικάτο Θάλασσα, στο Siroco για μοντέρνα κουζίνα, στον Γιακουμή για ούζο, στον Σταμάτη –την πιο παλιά ταβέρνα– και στο Kαβοντόρο για ποτό
Έξω από το Mπατσί: στο «φεγγαροβιομήχανο» στο Στιβάρι και στην Aγ. Mαρίνα για την τοποθεσία του, κυριολεκτικά πάνω στη θάλασσα
Στον Άγ. Πέτρο στον Γιαννούλη για μαγειρευτά.

(πηγή: www.athensvoice.gr, 17/7/2008)

Πάσχα: Πού θα γιορτάσετε παραδοσιακά

Ορθόδοξη κατάνυξη, καθολικές επιδράσεις και παγανιστικές μνήμες πρωταγωνιστούν στα κατά τόπους πασχαλινά δρώμενα που δίνουν μοναδικό χρώμα και τοπική γεύση στην πιο ελληνική γιορτή του χρόνου. Ακολουθούν μερικές από τις καλύτερες στιγμές του Πάσχα αλά ελληνικά, με φόντο την ανθισμένη ύπαιθρο, ατμοσφαιρικές πολιτείες και πανέμορφα νησιά.

Κέρκυρα
Ο ΤΟΠΟΣ: Οι ιταλιάνικες πλατείες και τα καντούνια του Καμπιέλο γίνονται το σκηνικό για το πιο ξεχωριστό Πάσχα στην Ελλάδα. Οι ενετικές παραδόσεις συναντούν την ορθόδοξη κατάνυξη, ενώ το θρησκευτικό
αίσθημα απογειώνεται υπό τους ήχους των φιλαρμονικών και των «μπότηδων» (κανατιών) που σπάνε στη Σπιανάδα.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Η περιφορά των επιταφίων υπό τους ήχους των φιλαρμονικών, η μεγαλοπρεπής λιτανεία του σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνα το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, η αναβίωση του εθίμου των μπότηδων με τα πήλινα κανάτια που πετιούνται από τα μπαλκόνια και,
βέβαια, η θεαματική κορύφωση το βράδυ της διπλής Ανάστασης, που αρχίζει από την καθολική μητρόπολη και ολοκληρώνεται στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στη Σπιανάδα, με τα πυροτεχνήματα να βάφουν τον ουρανό κόκκινο.
TIP: Το μεσημέρι της Κυριακής των Βαΐων σερβίρεται το παραδοσιακό «στακοφίσι», που έχει τις ρίζες του στην Αγγλοκρατία (stock-fish): μπακαλιάρος, που βράζεται με πατάτες, σκόρδο, πιπέρι και λεμόνι. Το βράδυ της Ανάστασης, το τραπέζι περιλαμβάνει τσιλίχουρδα (η κερκυραϊκή
εκδοχή της μαγειρίτσας), φογάτσες (βενετσιάνικης καταγωγής τσουρέκια) και κολομπίνες, χριστόψωμα σε σχήμα περιστεριού, που στολίζονται με κόκκινο αυγό και βαμμένα φτερά.

Πάτμος
Ο ΤΟΠΟΣ: Τα, ούτως ή άλλως,
μεταφυσικά vibes του νησιού της Αποκάλυψης απογειώνονται με τις κατανυκτικές τελετουργίες, με το
μεθυστικό άρωμα από τις σκορπισμένες λεβάντες και το ανθόνερο, ενώ τα σοφιστικέ στέκια της Χώρας σφύζουν από ζωή.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Συγκινητική στιγμή βυζαντινής μεγαλοπρέπειας η λειτουργία του Νιπτήρος τη Μεγάλη Πέμπτη στη δαφνοστολισμένη πλατεία Ξάνθου, όπου στήνεται η ξύλινη εξέδρα και το πορφυρό χαλί και ο ηγούμενος της μονής στο ρόλο του Χριστού πλένει τα πόδια των δώδεκα μαθητών. Τη Μεγάλη Παρασκευή στη μικρή, καταπράσινη κοιλάδα της Συκαμιάς, με το υπέροχο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και τα ερείπια του Ρωμαϊκού Λουτρού, μια μικρή οικοτεχνία παρασκευάζει ευωδιαστό ανθόνερο. Κατανυκτική η Ανάσταση στο μεσαιωνικό μοναστηριακό συγκρότημα χωρίς μικρόφωνα και βεγγαλικά.
TIP: Το... σαβουάρ βιβρ της Μεγάλης Εβδομάδας δεν περιλαμβάνει μόνο κατάνυξη. Μετά τη συνάντηση των επιταφίων στην πλατεία της Αγίας Λεβιάς στη Χώρα, είναι αμαρτία να μην πιεις ένα ποτό στη διπλανή «Παλιά Αστιβή», ενώ μετά το «Χριστός Ανέστη», το έθιμο επιβάλλει μαγειρίτσα στον «Βαγγέλη» ή στο «Balcony View» στη Χώρα και στον «Γρηγόρη» στη Σκάλα.

Λεωνίδιο
Ο ΤΟΠΟΣ: Κοντινό και ανοιξιάτικο, με ωραία αρχοντικά και τον περίφημο κόκκινο βράχο να γίνεται ακόμη πιο κόκκινος καθώς τα πολύχρωμα χάρτινα φαναράκια πλημμυρίζουν τον ουρανό. Τέλειος συνδυασμός
θάλασσας (βοτσαλωτά λιμανάκια)
και βουνού (ο Κοσμάς με την αρχετυπική πλατεία ορεινού χωριού είναι η πύλη για εκδρομές στον καταπράσινο Πάρνωνα).
ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΟ: Το Μεγάλο Σάββατο, με το που θα πει ο παπάς το «Χριστός Ανέστη», ο ουρανός γεμίζει πολύχρωμα χάρτινα αερόστατα που στη βάση τους έχουν αναμμένο στουπί και ο κόκκινος βράχος που δεσπόζει πάνω από την πόλη παίρνει ένα εντυπωσιακό πορφυρό χρώμα. Οι εορτασμοί αρχίζουν τη Μεγάλη Παρασκευή με τα «καλλιστεία» των επιταφίων και το κάψιμο του Ιούδα και ολοκληρώνονται την Κυριακή με παραδοσιακό γλέντι στην πλατεία.
TIP: Αν θέλετε να αποφύγετε τη βαβούρα του οικισμού, ανεβείτε μέχρι τη Μονή της Παναγίας της Έλωνας που μοιάζει χωμένη μες στον κόκκινο βράχο στο δρόμο από το Λεωνίδιο προς τον Κοσμά, για να παρακολουθήσετε κάποια από τις λειτουργίες της Μεγάλης Εβδομάδας σε μοναστηριακή ατμόσφαιρα.

Μετέωρα
Ο ΤΟΠΟΣ: Ακόμα κι αν δεν διακρίνεστε για τα θρησκευτικά σας αισθήματα, τα Μετέωρα σίγουρα θα σας βάλουν στο κλίμα της πασχαλινής κατάνυξης. Η άνοιξη βρίσκεται στις ομορφιές της: αγριολούλουδα
ξεπροβάλλουν απ' τις σχισμές των βράχων και βιολέτες στα κηπάκια των μοναστηριών.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Μην περιμένετε φασαριόζικα έθιμα. Η απόλυτα κατανυκτική ατμόσφαιρα είναι το ζητούμενο. Η μυρωδιά του λιβανιού και του κεριού που ζυμώνουν οι καλόγριες στον 'Αγιο Στέφανο πλανιέται στην ατμόσφαιρα, οι επιτάφιοι στολίζονται διακριτικά. Οι λειτουργίες στις μονές ξεκινούν στις 7 το απόγευμα και τελειώνουν γύρω στις 9.30 το βράδυ. Το βράδυ της Ανάστασης αρχίζει στις 9 μ.μ., οι πόρτες των μοναστηριών ανοίγουν στις 12 μετά το «Χριστός Ανέστη», για να φύγουν όσοι θέλουν, και ξανανοίγουν μετά από μιάμιση περίπου ώρα.
TIP: Η πιο εύκολη στην πρόσβαση μονή (είναι σημαντικό για τις νυχτερινές ώρες) είναι αυτή του Αγίου Στεφάνου, όπου το αυτοκίνητο φτάνει στο προαύλιο του μοναστηριού.

Όλυμπος Καρπάθου
Ο ΤΟΠΟΣ: Τις Ολυμπίτισσες τις αναγνωρίζεις στο πλοίο από τις παραδοσιακές φορεσιές τους που τις φοράνε όλο το χρόνο. Τη Μεγάλη Εβδομάδα τις αλλάζουν με το καβάι, μια πένθιμη ενδυμασία με βυζαντινές ρίζες. Αληθινή εμπειρία το Πάσχα σ' αυτό το δύσβατο χωριό της Καρπάθου, όπου οι παραδόσεις εξακολουθούν να αποτελούν βίωμα.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Τη Μεγάλη Παρασκευή οι Ολυμπίτες πενθούν τον Χριστό σαν δικό τους άνθρωπο, κλαίγοντας γοερά καθώς στολίζουν τον επιτάφιο. Την Κυριακή του Πάσχα η πολιτεία πλημμυρίζει χαρά και δονείται από ξεσηκωτικούς χορούς, λύρες, τσαμπούνες και λαούτα. Τα σταυροκούλουρα και λαμπροκούλουρα, που φουρνίζονταν όλη την εβδομάδα στους χτιστούς σπιτικούς φούρνους, και το οφτό (κατσικάκι ή αρνί) καταναλώνονται μέσα σε χαρμόσυνη ατμόσφαιρα.
TIP: Το γλέντι κρατά ως και την Τρίτη του Πάσχα, που είναι η μέρα των κερασμάτων σε γνωστούς και ξένους.

Σαντορίνη
Ο ΤΟΠΟΣ: Η Καλντέρα χάνει προσωρινά την αγριάδα της και γεμίζει αγριολούλουδα (ιδανική εποχή να την περπατήσετε, ακολουθώντας το μονοπάτι που συνδέει το Ημεροβίγλι με την Οία), ενώ οι φράγκικες πινελιές, με αποκορύφωση τη γειτονιά των Καθολικών στα Φηρά, δίνουν έναν έξτρα ατμοσφαιρικό τόνο στην ανοιξιάτικη Σαντορίνη.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Πάσχα στη Σαντορίνη ίσον Επιτάφιος στον Πύργο,
σ' ένα από τα πιο όμορφα και ανερχόμενα χωριά του νησιού. Τη Μεγάλη Παρασκευή το χωριό λάμπει από μακριά. Τα δρομάκια στολίζονται με ντενεκεδένια λυχναράκια και η περιφορά γίνεται σε κατανυκτική ατμόσφαιρα. Ήδη από το Σάββατο του Λαζάρου τα σοκάκια της μεσαιωνικής καστροπολιτείας μοσχοβολάνε αρισμαρί (δεντρολίβανο), με το οποίο ντύνουν το δεκαεπτάμετρο σταυρό. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την αναπαράσταση της Σταύρωσης, στρώνεται τραπέζι με χταπόδι στα κάρβουνα.
TIP: Για να είστε στην καρδιά του Πύργου, κλείστε μία από τις σουίτες του πολυτελούς αρχοντικού «Zannos Melathron» (22860/28220) στον παραδοσιακό οικισμό. Στην είσοδο του χωριού θα βρείτε και το ξενοδοχείο «Ορίζοντες» (22860/27045).

Αμοργός
Ο ΤΟΠΟΣ: Ξεχάστε τις ηλιοκαμένες, σεληνιακές Κυκλάδες του καλοκαιριού και προετοιμαστείτε για λιβάδια με μαργαρίτες στα μικρά χωράφια της Κάτω Μεριάς και μονοπάτια που ευωδιάζουν από τα αρωματικά φυτά που ξεφυτρώνουν μέσα απ' τις ξερολιθιές.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Τα έθιμα είναι
ζωντανά και οι γεύσεις αξέχαστες, με το εκπληκτικό γεμιστό κατσικάκι που μοσχομυρίζει δεντρολίβανο να κλέβει την παράσταση. Μυσταγωγία η περιφορά του Επιταφίου με τις δάδες και τα θυμιατά αναμμένα έξω από κάθε νοικοκυριό και τις γυναίκες να ραντίζουν με κολόνιες τον Χριστό και τους περαστικούς. Την ημέρα της Λαμπρής ανεβείτε στα Θολάρια για το κάψιμο του Ωβραίου, μετά τον Εσπερινό της Αγάπης που κλείνει με ομαδικά παιχνίδια στο προαύλιο της εκκλησίας.
TIP: Μοναδική αφορμή για να περιπάτους στα παλιά λιθόστρωτα μονοπάτια, που αυτή την εποχή ευωδιάζουν άγριο φασκόμηλο, είναι οι εντυπωσιακές λιτανείες των εικόνων της Παναγίας Χοζοβιώτισσας (αμέσως μετά το Πάσχα) που γίνονται σε όλα τα χωριά του νησιού.

Ζάκυνθος
Ο ΤΟΠΟΣ: Λευκά περιστέρια και μεταμεσονύχτιοι Επιτάφιοι, πυροτεχνήματα με φόντο τα φωταγωγημένα πλοία του λιμανιού που σφυρίζουν, φιλαρμονικές, μπότηδες και ταμπουρλονιάκαρα σ' ένα βέρο επτανησιακό Πάσχα.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Τη Μεγάλη Παρασκευή η περιφορά του Εσταυρωμένου αρχίζει στις δύο το μεσημέρι από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Νικολάου και διασχίζει όλη την πόλη με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής. Στις τρεις, από την ίδια εκκλησία γίνεται η περιφορά του Επιταφίου, ενώ με την ανατολή του ήλιου (Σάββατο πρωί) ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση, αφήνοντας ελεύθερα στον αέρα λευκά περιστέρια, ενώ από το καμπαναριό πετάνε στο δρόμο πήλινα δοχεία, πράγμα που κάνουν όλοι οι κάτοικοι της πόλης ταυτόχρονα. Η Ανάσταση γίνεται φαντασμαγορικά στην πλατεία του Αγίου Μάρκου.
TIP: Την Κυριακή του Θωμά γίνεται στο χωριό Καλυτέρο το πανηγύρι του Αϊ-Λίπιου, που συγκεντρώνει
Ζακυνθινούς απ' όλο το νησί, με οβελία, ντόπιο κρασί και γλέντι με «ταμπουρλονιάκαρα» (έτσι λένε οι Ζακυνθινοί τις λαϊκές κομπανίες).

Χίος
Ο ΤΟΠΟΣ: Τα περβόλια του Κάμπου στα καλύτερά τους μοσχοβολούν σε σημείο υπνωτισμού, κάνοντας τα εκεί αρχοντικά ιδανική βάση διαμονής. Ψυχή του εορτασμού τα χωριά όπου αναβιώνουν οι παραδόσεις - με γνωστότερη το ρουκετοπόλεμο του Βροντάδου.
ΔΡΩΜΕΝΑ: Αξίζει να κάνετε Ανάσταση στη Μέσα Διδύμα και να πάρετε μέρος στο κάψιμο του Ιούδα. Ο φανός, η ειδική κατασκευή όπου καίγεται το ομοίωμα του προδότη, ετοιμάζεται όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την Ανάσταση, του βάζουν φωτιά και γύρω από τη θράκα του στήνεται γλέντι που κρατάει ως το πρωί, με μπριζόλες και κοτόπουλα να ψήνονται στα κάρβουνα.
TIP: Η πιο εκρηκτική Ανάσταση της Χίου γίνεται στο Βροντάδο, όπου αναβιώνει ο ρουκετοπόλεμος, ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του στην Τουρκοκρατία και φέρνει αντιμέτωπες τις δύο ενορίες, του Αγίου Μάρκου και της Παναγίας Ερειθιανής, για το ποια θα κυριαρχήσει. Οι προετοιμάσιες αρχίζουν πολύ πριν και τα σατιρικά τραγούδια ανάμεσα στις δύο ομάδες συζητιούνται για καιρό.

(πηγή: www.athinoramatravel.gr)

Πάσχα: Πού θα γιορτάσετε παραδοσιακά II

Ρούμελη
Ο ΤΟΠΟΣ: Αν θέλετε να ζήσετε το απόλυτο βουκολικό γλέντι, σας προτείνουμε την περιοχή της ορεινής Παρνασσίδας, με τα χωριά Γραβιά, Μαριολάτα, Πολύδροσο, Βάριανη κ.λπ. όπου το φαγοπότι στήνεται στην ύπαιθρο.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Στην ευρύτερη περιοχή της Ρούμελης (Φωκίδα, Φθιώτιδα, Ευρυτανία) τον οβελία τον ψήνουν στους λάκκους και στη σούβλα. Η κάθε γειτονιά έχει το δικό της σημείο, όπου από νωρίς το πρωί ανάβουν με κληματόβεργες τη φωτιά, στη συνέχεια τη σκεπάζουν με καθαρή στάχτη και σιγοψήνουν τα αρνιά στη σειρά (μπορεί να φτάσουν μέχρι και είκοσι!), ενώ παράλληλα στήνεται φαγοπότι, με σπιτικές πίτες (οι νοικοκυρές κοντράρονται για την καλύτερη πίτα) και κρασί που φέρνουν από κάθε σπίτι.
TIP: Φροντίστε να ενημερώσετε εγκαίρως τους ντόπιους αν σκοπεύετε να φέρετε το δικό σας αρνί, για να βρουν χώρο στο λάκκο! Κανόνα αποτελούν τα πειράγματα στους επισκέπτες και κυρίως τους Αθηναίους.

Σίφνος
Ο ΤΟΠΟΣ: Το ανθισμένο Κυκλαδονήσι στα καλύτερά του, τα έθιμα ζωντανά με επίκεντρο τις ατμοσφαιρικές εκκλησίες και τα μοναστήρια ανά το νησί και οι, ούτως ή άλλως, νόστιμες τοπικές σπεσιαλιτέ, εμπλουτισμένες με εποχικές λιχουδιές.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Από τους πιο ατμοσφαιρικούς Επιταφίους αυτός της Παναγίας της 'Αμμου του 14ου αιώνα, στον Αρτεμώνα, αλλά και στον 'Αγιο Ιωάννη στο 'Ανω Πετάλι που από τον περίβολό του έχετε πανοραμική θέα σε Απολλωνία και Αρτεμώνα. Το βράδυ της Ανάστασης αποκτά άλλη διάσταση στην Παναγία Ελεούσα στο Κάστρο. Την Κυριακή το πρωί θα την περάσετε στο μοναστήρι της Παναγίας Βρυσιανής (από Εξάμπελο, στο δρόμο προς τον Πλατύ Γιαλό), όπου μετά τη λειτουργία της Αγάπης ο ηγούμενος ανοίγει η σάλα του μοναστηριού για να προσφέρει κόκκινα αυγά, σοκολατάκια και τα παραδοσιακά «πουλιά», τοπικές πασχαλινές κουλούρες.
TIP: Εξαιρετικές οι γεύσεις του Πάσχα με πιάτο... κατατεθέν το μαστέλο, αρνί που ψήνεται στα πήλινα μαστέλα με ντομάτα και ημίγλυκο τοπικό κρασί, πάνω σε κληματόβεργες, το βράδυ της Ανάστασης και την Κυριακή του Πάσχα.

'Αγιος Νικόλαος Κρήτης
Ο ΤΟΠΟΣ: Οι παραδοσιακοί εορτασμοί του Αγίου Νικολάου με επίκεντρο τη λίμνη, όπου μετά το «Χριστός Ανέστη» ακολουθεί το Κάψιμο του Ιούδα, είναι το κερασάκι στην τούρτα για να πάρετε μια πρώτη γεύση καλοκαιριού, καλομαθαίνοντας τον εαυτό σας σε κάποιο από τα πολυτελή resorts της Ελούντας.
ΤΟ ΔΡΩΜΕΝΟ: Η λίμνη πρωταγωνιστεί. Στη γέφυρά της συναντιούνται τη Μεγάλη Παρασκευή οι Επιτάφιοι από τις ενορίες του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Τριάδας. Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου ο ιερέας
δίνει το άγιο φως στους πιστούς και με τα εξαπτέρυγα και την εικόνα της Ανάστασης οδεύει προς τη λίμνη. Εδώ, μετά το «Χριστός Ανέστη», θα γίνει το Κάψιμο του Ιούδα - έθιμο που απαντά σε όλη την Κρήτη, αλλά στο φαντασμαγορικό σκηνικό της λίμνης παίρνει ιδιαίτερα εντυπωσιακές διαστάσεις.
TIP: Το Σάββατο το πρωί, κάνοντας βόλτα στον 'Αγιο Νικόλαο, σίγουρα θα πετύχετε ανθρώπους του δήμου να μοιράζουν κόκκινα αυγά, τσουρέκια και άλλες κρητικές λιχουδιές, σκορπίζοντας ένα διάχυτο αίσθημα φιλοξενίας. Το βράδυ, οι περισσότεροι Αγιονικολιώτες παρακολουθούν τη λειτουργία της Ανάστασης στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, πίσω από το λιμεναρχείο.

(πηγή: www.athinoramatravel.gr)

Μύκονος, χάρτης της πόλης

(όπως πάντα click για μεγέθυνση)

«Σήμα Αειφορίας» για τα νησιά μας

Καλλυντικά από φύκια, γιορτές παραμυθιών και βέβαια ανακύκλωση είναι μερικές από τις προσπάθειες που πραγματοποιούν τα νησιά που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο ΔΑΦΝΗ προκειμένου να λάβουν το «Σήμα Αειφορίας». Εως τώρα στην κούρσα υπέρ του περιβάλλοντος προπορεύεται η Κέα, που ήδη έλαβε την ανάλογη πιστοποίηση, και ακολουθούν Ανδρος, Ιος, Λήμνος, Μύκονος, Μήλος και Σαμοθράκη που αναμένεται να αξιολογηθούν εντός του 2008.

Το δίκτυο ΔΑΦΝΗ είναι ένα πρόγραμμα στο πλαίσιο του οποίου τα νησιά της χώρας καλούνται να υλοποιήσουν δράσεις φιλικές προς το περιβάλλον και τον πολιτισμό. Οι ενέργειες αυτές στη συνέχεια αξιολογούνται από ομάδα ερευνητών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ το δίκτυο συντονίζεται και υποστηρίζεται επιστημονικά από το Διεπιστημονικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Ερευνών (ΔΙΠΕ).

«Τα νησιά έχουν μέλλον μόνο εφόσον ακολουθήσουν τον δρόμο της αειφορίας». Με τα λόγια αυτά εξηγεί τον στόχο του δικτύου ο δήμαρχος Ιου κ. Γιώργος Πουσσαίος, ένας από τους πρωτεργάτες της ιδέας. Οπως τονίζει στην «Κ», «η διατήρηση της φυσιογνωμίας των νησιών είναι αναγκαία τόσο για την τουριστική τους ανάπτυξη όσο και για την ποιότητα ζωής των μόνιμων κατοίκων τους». Συγκεκριμένα στην Ιο προβλέπεται να δημιουργηθεί υβριδικό πάρκο για την παραγωγή ενέργειας, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει συνεργασία με το τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών για την καλλιέργεια και αξιοποίηση των φυκιών από τα οποία μπορούν να φτιαχτούν χαρτόμαζα και καλλυντικά. Η δημοτική αρχή της Ιου σκοπεύει επίσης να στηρίξει με κάθε τρόπο την πρωτογενή παραγωγή στο νησί. Αρκούν όμως δυο-τρεις ενέργειες με οικολογική σφραγίδα για να λάβει ένα νησί το σήμα αειφορίας, όταν την ίδια στιγμή στον τόπο μπορεί να έχουν συμβεί περιβαλλοντικά εγκλήματα; «Σκοπός του δικτύου είναι να ενθαρρύνουμε την προσπάθεια προς την κατεύθυνση της αειφορίας. Στη συνολική προσπάθεια λαμβάνεται επίσης υπ’ όψιν η γενική κατάσταση που επικρατεί στο νησί» τονίζει στην «Κ» ο καθηγητής του ΕΜΠ κ. Κίμωνας Χατζημπίρος επικεφαλής της ομάδας αξιολογητών.

Οπως προσθέτει μάλιστα «η γενικότερη κατάσταση στο νησί θα μετράει όλο και περισσότερο, καθώς ετησίως θα πραγματοποιείται επαναξιολόγηση».

«Η ένταξη στο δίκτυο παροτρύνει τοπική αυτοδιοίκηση και κατοίκους να δουν διαφορετικά τα θέματα ανάπτυξης» εξηγεί ο πρόεδρος του ΔΙΠΕ κ. Ηλίας Ευθυμιόπουλος.

Στο δίκτυο «ΔΑΦΝΗ» έχουν ήδη ενταχθεί 29 νησιά και 35 δήμοι, καθώς το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης, τα οποία καλούνται εθελοντικά να εκπονήσουν προγράμματα και να υλοποιήσουν δράσεις που αφορούν το περιβάλλον, την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την κοινωνία. Στη συνέχεια, οι ενέργειες αυτές θα αξιολογηθούν από ομάδα 22 ερευνητών που θα βαθμολογήσουν τους συμμετέχοντες δήμους με βάση μαθηματική μεθοδολογία που έχει αναπτυχθεί από το Πολυτεχνείο. Ετσι, η Κέα, το πρώτο νησί που αξιολογήθηκε, έλαβε 75%, ενώ 60% θεωρείται η βάση του συστήματος, καθώς ο δήμος οργάνωσε σύστημα ανακύκλωσης για ηλεκτρικές συσκευές, χαρτί και γυαλί, έκλεισε μια από τις δύο ανεξέλεγκτες χωματερές που λειτουργούσαν στο νησί και χαρτογράφησε 9 μονοπάτια μήκους 35 χιλιομέτρων. Εντός των επόμενων μηνών θα λειτουργήσει και ο βιολογικός καθαρισμός του νησιού.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/1/2008)

Μύκονος

Νομός
Η Μύκονος είναι, πάνω απ' όλα κλασική αλλά η ιδέα της επίσκεψης το φθινόπωρο έχει πολλά πλεονεκτήματα καθώς δε χάνει τον εξωτισμό της, ο κόσμος διασκεδάζει και πλήθος επώνυμοι περνούν τα Σαββατοκύριακα, ενώ παράλληλα οι ρυθμοί είναι πιο χαλαροί και το περιβάλλον απολαυστικότερο. Το νησί βρίσκεται μεταξύ Τήνου και Νάξου. Έχει ελάχιστη βλάστηση και έκταση περίπου 85 τ. χλμ., οι ακτές έχουν μήκος 80 χλμ. και πληθυσμό περίπου 9.500 άτομα. Εκτός από το Δήμο Μυκόνου το νησί έχει και μια κοινότητα, την ΄Ανω Μερά. Σίγουρα θα εντυπωσιαστείτε από το υπέροχο αρχιτεκτονικό σύνολο της Χώρας και τα μικρά κατάλευκα σπίτια με τα ξύλινα κουφώματα, τις πολυάριθμες μικρές παλαιές εκκλησίες σε ένα γυμνό τοπίο που βρέχει η θάλασσα.

Γεύσεις, Αγορές
Δεν είναι δυνατό να φύγετε από το νησί χωρίς να έχετε αγοράσει πλεκτά και υφαντά είδη που δυστυχώς σιγά σιγά εκλείπουν, παραδοσιακά γλυκά – κυρίως αμυγδαλωτά, σουμάδα, αλλαντικά και τυριά. Όσο για τις γεύσεις θα απολαύσετε χοιρινό με λάχανο και χόρτα, λούζες (ψαρονέφρι περασμένο σε έντερο και ψημένο στον ήλιο), λουκάνικα και φυσικά τη φημισμένη κοπανιστή. Γευτείτε ακόμη υπέροχα θαλασσινά όπως φούσκες, αχινούς με λαδόξιδο, μύδια και πίνες. Παραδοσιακά μυκονιάτικα γλυκά (κρεμμυδόπιττες, μελόπιττες) θα βρείτε μόνο στα σπίτια φτιαγμένα από τις νοικοκυρές.

Η Περιοχή
Η πρωτεύουσα, η Χώρα, είναι διασπαρμένη σε μια επίπεδη επιφάνεια δίνοντας την εντύπωση ενός όμορφου συμπλέγματος οικισμών. Στο λόφο του Κάστρου θα δείτε ένα φημισμένο σύμπλεγμα εκκλησιών γνωστό ως Παραπορτιανή, που αποτελεί μία μοναδική διάταξη άσπρων κτισμάτων που έχουν δημιουργηθεί μέσα στους αιώνες και είναι προστατευόμενο μνημείο. Το Αρχαιολογικό Mουσείο κοντά στο νέο λιμάνι, εκθέτει ευρήματα από τάφους του διπλανού νησιού της Μυκόνου, τη Ρήνια, όπως γλυπτά, αγγεία και διακοσμητικά αγαλματίδια. Ενώ στο Mουσείο Λαϊκής Τέχνης θα δείτε συλλογές επίπλων, εικόνων και αντικειμένων γλυπτικής. Το Ναυτικό Μουσείο του Αιγαίου βρίσκεται στον κεντρικό εσωτερικό δρόμο της πόλης με πολύ αξιόλογα ναυτικά εκθέματα. Δείτε επίσης την Η προτομή της Μαντώς Μαυρογένους βρίσκεται στη μικρή πλατεία της παραλίας, το σύνολο των Παλαιών Εκκλησιών που είναι γνωστές ως Κουσεγιάρες ή Κουτσομπόλες στη συνοικία Λίμνη, την Αλευκάνδρα, γνωστή και ως Μικρή Βενετία που βρίσκεται κοντά στους Κάτω Μύλους και είναι γεμάτη με εστιατόρια και κέντρα διασκέδασης. Τα Ματογιάννια είναι ο εσωτερικός εμπορικός δρόμος που επικεντρώνεται η νυχτερινή και κοσμική ζωή. Σας προτείνουμε να επισκεφτείτε την Ανω Μερά και θαυμάστε την αρχιτεκτονική του Μοναστηριού της Παναγίας της Τουρλιανής, επίσης δείτε το μικρό μουσείο της Μονής.
Μια ημέρα θα πρέπει να την αφιερώσετε στη Δήλο. Θα ξεκινήσετε με το καραβάκι το πρωί, για να θαυμάσετε το ιερό νησί στο οποίο σώζεται πλήρης αρχαίος οικισμός, με θέατρο, λιμάνια και τον περίφημο ναό του Απόλλωνα. Στο Αρχαιολογικό της Μουσείο θα δείτε αρχαϊκούς Κούρους, μωσαϊκά, επιτύμβιες στήλες κ.ά.

Υγεία
Κέντρο Υγείας, 22890-23994
Αγροτικό Ιατρείο Άνω Μερά, 22890-71418

Αεροπορική σύνδεση
Από την Αθήνα για την Μύκονο εκτελούνται δρομολόγια με τις Ολυμπιακές Αερογραμμές και την Aegean Airlines. Υπάρχει επίσης εποχική σύνδεση με Θεσσαλονίκη, Ρόδο και Σαντορίνη. Το αεροδρόμιο απέχει 4 χλμ. από την πόλη.
Ολυμπιακή, Αθήνα, 210-9666666
Ολυμπιακή, Αεροδρόμιο Ε. Βενιζέλος, 210-3530000
Ολυμπιακή, Μύκονος, 22890-22490
Ολυμπιακή, Αεροδρόμιο Μυκόνου, 22890-22327
Aegean Airlines, Αθήνα, 210-9988300
Aegean Airlines, Μύκονος, 22890-28720

Ακτοπλοϊκή σύνδεση
Θα φτάσετε με συχνά δρομολόγια πλοίων από τον Πειραιά (94 ν.μ.) ή τη Ραφήνα (71 ν.μ.), επίσης υπάρχουν δρομολόγια από το λιμάνι του Λαυρίου και της Θεσσαλονίκης. Από τη Μύκονο αναχωρούν πλοιάρια για ημερήσια εκδρομή στη Δήλο (απαγορεύεται η διανυκτέρευση).
Λιμεναρχείο Πειραιώς, 210-4226000-3
Λιμεναρχείο Ραφήνας, 22940-22300
Λιμεναρχείο Λαυρίου, 22920-25249
Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης, 2310-531505
Λιμεναρχείο Μυκόνου, 22890-22218
Πρακτορεία Πειραιά, 210-4124800, 210-4137676
Πρακτορεία Ραφήνας, 22940-26300, 22940-22112
Πρακτορείο Μυκόνου, 22890-24004
Από τον τοπικό σύλλογο λεμβούχων μπορείτε να νοικιάσετε βάρκα για να φτάσετε σε πολλές περιοχές που είναι εύκολα προσβάσιμες από τη θάλασσα, 22890-22032.

Οδική σύνδεση
Πυκνά δρομολόγια του τοπικού ΚΤΕΛ ενώνουν τα διάφορα σημεία του νησιού, 22890-23700 και 23360.

Αθλητισμός
Στις περισσότερες παραλίες θα βρείτε σχολές για γουϊντσέρφινγκ, καταδύσεις, θαλάσσιο σκι ενώ γήπεδα τένις και μπάσκετ θα βρείτε στα περισσότερα μεγάλα ξενοδοχεία.

Χρήσιμα Τηλέφωνα
Δήμος Μυκόνου, 22890-22201
Τουριστική Αστυνομία, 22890-22482
Αστυνομία, 22890-22716
ΟΤΕ, 22890-22499
ΕΛΤΑ, 22890-22238
Αρχαιολογικό Μουσείο, 22890-22325
Λαογραφικό Μουσείο, 22890-22591
Ναυτικό Μουσείο, 22890-22700
Ταξί, 22890-23700
ΟΤΕ Άνω Μερά, 22890-71340

Παραλίες
Οι περισσότερες παραλίες του νησιού είναι πολύ καλές και θα σας αποζημιώσουν. Βέβαια πρώτες και πλέον γνωστές είναι αυτές που προσφέρονται για γυμνισμό, στην Ελιά, Paradise (Καλαμοπόδι) και Super Paradise (Μπλιντρί) και στον Άγιο Σώστη. Απολαύστε, ακόμη, την αμμουδιά του Αγίου Στεφάνου, του κόρφου και του Πάνορμου. Γι αυτούς που προτιμούν την ησυχία και τους ειδυλλιακούς περιπάτους υπάρχει το Δραφάκι, ένα χιλιόμετρο από την παραλία της Μεγάλης 'Αμμου, το Δρακουρί και τα Κανάλια. Η Παράγκα ενδείκνυται για τους λάτρεις των Beach Bars ενώ η Αγία Άννα για τους λάτρεις της ηρεμίας. Άλλες παραλίες είναι ο Άι-Γιάννης, η Λια, το Καλό Λιβάδι, η Ψαρρού, η Κάπαρη, ο Τούρλος, ο Καλαφάτης, ο Πλατύς Γυαλός, η Φτελιά.

Διαμονή Ξενοδοχεία
Υπάρχουν πλήθος ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία στο νησί. Μιλήστε με το Δήμο ή την Τουριστική Αστυνομία ή με τους τοπικούς Συλλόγους.
Σύλλογος Ενοικιαζομένων Δωματίων, 22890-24860 και Σωματείο Ξενοδόχων (στο Λιμάνι), 22890-24540 (στο Αεροδρόμι), 22890-25770.
Εναλλακτικά δείτε στο Internet
Ομοσπονδία Τουριστικών Καταλυμάτων Κυκλάδων, www.cyclades-accommodation.gr/mykonos
Ξενοδοχεία, www.gto.gr/gr/accomm/loc/result.php?loc=MYKONOS
Ξενοδοχεία, www.clickhere.gr/hotels-greece/hotels_gr.asp?HELLAS_EN=MYKONOS
Ξενοδοχεία, www.calypso.gr/accomodation-rooms-hotels.php?place_id=9&areaname=Ornos&lang=el
Ξενοδοχεία και στοιχεία, www.mykonos-hotels.gr/history.htm
Camping, www.mycamp.gr/greek/mykonos.htm

Έθιμα – Εκδηλώσεις
Οι κάτοικοι πανηγυρίζουν στις θρησκευτικές εορτές και καθώς στο νησί υπάρχου 400 εκκλησίες, σχεδόν κάθε οικογένεια έχει τη φροντίδα μιας εκκλησίας. Έτσι αναλαμβάνει την οργάνωση του χορού και προσφέρει το φαγητό στον εορτασμό της. Τα κυριότερα πανηγύρια είναι της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου), της Παναγίας της Τουρλιανής (Δεκαπενταύγουστος), του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου) και των Αγίων Αποστόλων στις 30 Ιουνίου που οργανώνεται η γιορτή των ψαράδων με μεγάλο πανηγύρι στην παραλία. Στα πανηγύρια σερβίρουν ακόμη το ζουμί από το βραστό αρνί και κρέας γιαχνί.

Internet
Η επίσημη σελίδα του νησιού, www.mykonos.gr
Νομαρχία Κυκλάδων, www.ncyclades.gr/cyclades/mykonos/per.htm
Καιρός, www.patris.gr/weather/11
Αεροδρόμιο, www.hcaa-eleng.gr/mikon.htm
Serf στο νησί, http://www.beachreport.gr/event.asp?id=15&type=beach
Λαϊκή παράδοση περί υπερφυσικού, www.goodnews.gr/strange03.html
Σχολιασμός, www.klik.gr/196/myk_vs
Πληροφορίες, www.ana.gr/olympics/Greek/PhotoStories/Mikonos/Pages/MikonosText.html
Ναυτικό Μουσείο Αιγαίου, www.culture.gr/4/42/421/42104/42104e/g42104e1.html
Αφιέρωμα στη Μύκονο, www.nationalgeographic.gr/0603/patridognosia.html
Φαγητό, διαμονή κ.ά., hellasislands.gr/mykonos/el/mykonos-el.htm
Αρχαιολογικός Άτλας, www.ypai.gr/atlas/thesi.asp?idthesis=345
Στοιχεία για την παραμονή σας με φοιτητική ματιά, www.papaki.panteion.gr/teuxos11/myconos.htm

Αυτό το κείμενό μου δημοσιεύτηκε στο ταξιδιωτικό έντυπο ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ - Εφημερίδα Ημερησία, τ. 48 2004-2005

Κέα (Τζιά)

Νομός
Η Κέα είναι ένα από τα μεγαλύτερα Κυκλαδονήσια, βρίσκεται στη ΒΔ πλευρά του συμπλέγματος, μπροστά στο θαλάσσιο ρεύμα του Κάβο Ντόρο, ανάμεσα στην Εύβοια και την Κύθνο και σχεδόν απέναντι από την Αττική. Έχει έκταση 131 τ. χλμ. και πληθυσμό περίπου 1.700 κατοίκους. Πρωτεύουσα είναι η Χώρα ή Ιουλίδα και από τις σημαντικότερες πόλεις της είναι το Βουρκάρι, η Κορησσία, ο Κούντουρος, ο Οτζιάς και οι Ποίσσες. Η Κέα είναι ένα χαμηλό νησί και η ψηλότερη κορυφή είναι ο Προφήτης Ηλίας με ύψος 568 μ. Οι ακτές της σχηματίζουν πολλούς όρμους και ακρωτήρια. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία και καλλιεργούν κυρίως αμπέλια. Επίσης αναπτυγμένη είναι η μελισσοκομία. Το υπέδαφος του νησιού έχει μεταλλεύματα όμοια με της Λαυρεωτικής, αλλά σε μικρότερες ποσότητες. Στο βορειοδυτικό μέρος, μεταξύ των ορεινών όγκων, είναι ο κόλπος του Αγίου Νικολάου, ένα από τα πιο ασφαλή φυσικά λιμάνια στη Μεσόγειο.

Φαγητό
Εκτός από τα φρέσκα ψάρια που θα βρείτε σε όλο το νησί της Κέας, αξίζει να δοκιμάσετε τη σπεσιαλιτέ πασπαλά, δηλαδή κομματάκια χοιρινό κρέας μαγειρεμένο με αυγά και ντομάτα. Το μέλι της Κέας φημίζεται για την ποιότητά του όπως και το κρέας των ζώων και τα γαλακτοκομικά της φημίζονται για τη νοστιμιά τους. Στις λίγες αλλά γραφικές ταβέρνες του νησιού, στο Βουρκάρι, την Κορησσία, τη Χώρα και την Οτζιά, δοκιμάστε τα τυριά, την κοπανιστή, διάφορα πιάτα με ψάρι, τη μελόπιτα, το παστέλι. Επίσης γευτείτε ψητή ρέγκα με συνοδεία τοπικό μαύρο κρασί. Δοκιμάστε επίσης αμύγδαλα, παστέλια, μέλι και ντόπιες κουλούρες κριθαρένιες. Το σύνολο συνοδεύει άριστα το ντόπιο μαύρο κρασί.

Απόσταση
Η Κέα απέχει από την Αθήνα 55 χλμ. (έως το Λαύριο) και κατόπιν ακτοπλοϊκός (1,5 ώρα περίπου).
Η Χώρα ή Ιουλίς, απέχει από την Κορησσία (λιμάνι), 5,5 χλμ.

Η Περιοχή
Γαλήνιες και μυστηριώδεις παραλίες, πλούσιοι αρχαιολογικοί χώροι, μοναστήρια και γραφικοί οικισμοί, καθώς και καταπράσινες πεδιάδες, γεμάτες ελιές, βελανιδιές και αμυγδαλιές. Η πρωτεύουσα, η Χώρα ή Ιουλίς βρίσκεται στο βόρειο μέρος του νησιού. Το λιμάνι είναι βορειοδυτικά της Χώρας και ονομάζεται Κορησσία ή Λιβάδι. Στην ίδια αυτή περιοχή του λιμανιού ανακαλύφθηκε ο φημισμένος Κούρος της Κέας, που εκτίθεται στον Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Σήμερα η Κέα αριθμεί περίπου 1800 κατοίκους και αποτελεί αναπτυσσόμενο νησί με πολλές δυνατότητες, αλλά μέτρια τουριστική υποδομή. Αυτό ακριβώς έχει συμβάλλει στο να διατηρήσει αναλλοίωτη τη φυσιογνωμία της και να αποτελεί ένα μέρος που διαπνέεται από παράξενη αίσθηση ζωντανής ηρεμίας. Στην Κέα βρίσκεις ακόμη και σήμερα, πανέμορφες, παρθένες αμμουδερές παραλίες, όπου φτάνεις με βάρκα ή με τα πόδια σου, αν βαστάνε τα κότσια σου. Τα καλντερίμια στα χωριά της δεν έγιναν αμαξιτοί δρόμοι και τα σπίτια κρατάνε αμόλυντη την παραδοσιακή αρχιτεκτονική τους, φυλαγμένα από τα κακώς κείμενα της χωρίς μέτρο τουριστικής ανάπτυξης. Η Τζια είναι, ακόμα, ένας ήρεμος τόπος με καλντερίμια για τους περιπατητές, λόφους και πράσινες κοιλάδες, δύσβατες χαράδρες, με εντυπωσιακά περάσματα. Η Χώρα της Κέας είναι από τις ομορφότερες των Κυκλάδων, έχοντας διατηρήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονικής της και τα στενά λιθόστρωτα σοκάκια της. Στην πλαγιά του λόφου δεσπόζουν δεκάδες μικρά κατάλευκα σπίτια, μέχρι τη συνοικία Κάστρο. Σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής, μόλις βγαίνεις στο ξέφωτο, βλέπεις τη θέα του Αιγαίου, που σου κόβει την ανάσα. Στην περιοχή έχει κτιστεί, στα χρόνια του Μεσαίωνα, κάστρο, στα ερείπια της Αρχαίας Ακρόπολης της Ιουλίδας. Το υλικό από τους ναούς της Αρχαίας Ακρόπολης, με το οποίο κτίστηκαν τμήματα του κάστρου βρίσκεται και στους τοίχους πολλών παλιών σπιτιών της Χώρας. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Χώρας εκτίθενται ευρήματα (γλυπτά, κεραμική κλπ.) από τις ανασκαμμένες θέσεις του νησιού. Επισκεφτείτε το και θαυμάστε τις προϊστορικές κόρες και το ακέφαλο άγαλμα της Νίκης. Στα ΒΑ της Χώρας (1,5 χλμ περίπου) βρίσκεται ο Λέοντας της Κέας ή Λιόντας, όπως τον αποκαλούν οι ντόπιοι. Πρόκειται για ένα επιβλητικό ογκώδες γλυπτό, σκαλισμένο σε σχιστολιθικό πέτρωμα, που χρονολογείται στα Αρχαϊκά Χρόνια.
Το Βουρκάρι είναι ένα μικρό απάνεμο ψαροχώρι βόρεια της Κορησσιάς. Αν πάρετε τα σύνεργα της κατάδυσης και δείξετε λίγο τολμηροί, θα μπορέσετε να δείτε στο βυθό ανοιχτά της χερσονήσου της Αγίας Ειρήνης, στα βόρεια του χωριού, τα ερείπια οικισμού, που χρονολογείται από την εποχή του Χαλκού και ήκμασε και στα κλασικά χρόνια και καταστράφηκε από σεισμό. Στην άκρη του λιμανιού του Βουρκαριού, πάνω σε ένα πέτρινο λευκό χτίσμα αγναντεύοντας το Αιγαίο βρίσκετε ένας ιστορικός φάρος. Κατασκευάστηκε το 1831 από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων και το ύψος του πύργου του είναι 8 μέτρα και εστιακό ύψος 32 μέτρα.Κολλητά με τον φάρο βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Πρόκειται για έναν από τους δύο πρώτους φάρους του Ελληνικού Φαρικού δικτύου. Σύμφωνα με την μυθολογία, στην Κέα είχαν την κατοικία τους οι Νύμφες. Ζούσαν μέσα στα δάση της, κοντά στις πηγές και είχαν συνδεθεί με το υγρό στοιχείο. Σε όλο το νησί υπάρχουν πέρδικες. Και εδώ δυστυχώς εφαρμόζεται το καταστροφικό μέτρο της περιοδικής απαγόρευσης του κυνηγίου της πέρδικας, με τα γνωστά αποτελέσματα. Τον πρώτο χρόνο που επιτρέπεται μαζεύονται χιλιάδες κυνηγοί, λόγω τις κοντινής απόστασης με την Αθήνα, και αποδεκατίζουν στην κυριολεξία τα πουλιά! Εν συνεχεία, απαγορεύεται πάλι για λίγα χρόνια και επανάληψη των προβλημάτων.

Υγεία
Αγροτικό Ιατρείο στη Χώρα, 22880-22200.

Ακτοπλοϊκή σύνδεση
Από το Λαύριο για την Κορησσία εκτελούνται δρομολόγια με φεριμπότ όλο το χρόνο. Η απόσταση καλύπτεται σε διάρκεια 1 ώρας και 30 λεπτών περίπου. Από την Αθήνα μπορείτε να φτάσετε στο Λαύριο και με λεωφορεία του ΚΤΕΛ (απόσταση 55 χλμ.).
ΚΤΕΛ Αθηνών, 210-8230179 (Πλατεία Αιγύπτου)
Πρακτορείο Φεριμπότ Λαυρίου, 22920-26777
Πρακτορείο Φεριμπότ Κέας, 22880-21313
Λιμεναρχείο Λαυρίου, 22920-25249

Χρήσιμα Τηλέφωνα
Δήμος Κέας, 22880-22221
Αστυνομία Κορησσία, 22880-21100
Λιμεναρχείο Κορησσία, 22880-21344
ΟΤΕ Χώρα, 22880-22399
ΕΛΤΑ Χώρα, 22880-22325
Αρχαιολογικό Μουσείο, 22880-22079

Παραλίες
Εννοείται ότι στην Κέα θα χαρείτε τη θάλασσα. Οι Πήσσες, όρμος που βλέπει προς την δύση, διαθέτει την καλύτερη παραλία του νησιού, με καθαρά νερά ψιλή άμμο και λίγο πράσινο. Υπάρχουν επίσης και αρκετές ερημικές παραλίες, όπως τα Ξύλα, 2 χλμ. μακριά από το λιμάνι της Κορρησίας, το Γιαλισκάρι, 1 χλμ. από το Βουρκάρι και οι ορμίσκοι από τον Κούνδουρο ως το Καμπί. Αρκετές είναι προσβάσιμες μόνο με σκάφος, όπως οι Πόλες, η συγκλονιστική Μαυραμπέλη, τα Ξύλα, η Κεφάλα, το Σπαθί και η Συκαμιά, απόμερες και ήσυχες παραλίες με εκπληκτικά νερά.

Διαμονή Ξενοδοχεία
Στη Χώρα
Θα βρείτε ενοικιαζόμενα δωμάτια
Στη Κορησσία
Καρθαία, 22880-21222, 60 κλίνες, εστιατόριο, δεκτά κατοικίδια.
Τζιά, 22880-21305, 45 κλίνες, εστιατόριο, δεκτά κατοικίδια, χώρος στάθμευσης.
Κορησσία, 22880-21484, 30 κλίνες, χώρος στάθμευσης.
Στο Κούνδουρο
Κέα Μπίτς, 22880-31230, 60 κλίνες, εστιατόριο, πισίνα, δίπλα στη θάλασσα.
Κάμπινγκ θα βρείτε στις Πήσσες, στην παραλία Καστελάκια.

Έθιμα – Εκδηλώσεις
Αν βρεθείτε στο νησί σε συγκεκριμένες ημερομηνίες αξίζει να συμμετάσχετε στις τοπικές εκδηλώσεις. Από τις πιο γνωστές πολιτιστικές εκδηλώσεις της Κέας είναι τα Σιμωνίδεια, από το όνομα του ποιητή της αρχαιότητας Σιμωνίδη που καταγόταν από το νησί. Τα Σιμωνίδεια πραγματοποιούνται 1-19 Aυγούστου και περιλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους θεατρικές παραστάσεις, αθλητικούς αγώνες, εκθέσεις ζωγραφικής, παιδικό θέατρο, χορούς κ.ά.
Στις 15 Αυγούστου οργανώνεται στο νησί μεγάλο πανηγύρι στη χάρη της Παναγιάς της Kαστριανής.
Πανηγύρι στις 10 Φεβρουαρίου του Αγίου Χαραλάμπους, πολιούχου του νησιού, επίσης πανηγύρι στον εορτασμό του Αγίου Πνεύματος.
Στις 30 Ιουνίου πανηγύρι (στο Βουρκάρι) των Αγίων Αναργύρων.
Στις 7 Σεπτεμβρίου πανηγύρι (στον Οτζιά) του Αγίου Σώζοντος.
Στις 6 Αυγούστου πανηγύρι (στις Πήσσες) στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Internet
Προϊστορία, δομή αγροτικού χώρου, ξερολιθιές, www.zoulias.com/index_gr.html
Natura 2000, kynigos.net.gr/ellas/cyclades/kea.htm
Εικόνες από τη Κέα, www.in.gr/reviews/chapter.asp?lngReviewID=1667&lngChapterID=4394
Αρχαιολογικό Αιγαίο, η θέση της Κέας, www.ypai.gr/atlas/thesi.asp?idthesis=339
Πληροφορίες και on-line κρατήσεις, gr.yassou.net/guide/dir/638
Ιστορία και αξιοθέατα του νησιού, eld.teipir.gr/prefectures/greek/Kikladon/Kea.htm
Γενικές πληροφορίες για όλα, www.showbusiness.gr/Taxidia-Diakopes/kiklades/kea
Φωτογραφίες του τόπου, www.gianniskofinas.com/Taxidia/tjia_mikonos.htm
Η συμβολή της Κέας στο Ρεμπέτικο, www.rebetiko.gr/biographies/xatzichristos/x_christos.asp
Φάρος Αγίου Νικολάου, www.qsl.net/sv2ael/sv2ael.files/faroi/details/agios_nikolaos_kea.htm

Αυτό το κείμενό μου δημοσιεύτηκε στο ταξιδιωτικό έντυπο ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΙΣ - Εφημερίδα Ημερησία, τ. 36 2004-2005

Πάρος

Αν τα λεξικά είχαν φωτογραφίες, δίπλα στη λέξη ‘Κυκλάδες’ θα έπρεπε να υπάρχει μία φωτογραφία της Πάρου. Αυτή τουλάχιστον είναι η πρώτη σκέψη που έκανα επισκεπτόμενη το νησί. Κι αν συμφωνήσουμε ότι συνώνυμα των Κυκλάδων είναι ο λαμπερότερος ήλιος της Ελλάδας, οι καταγάλανες ακρογιαλιές, τα ασβεστωμένα σπίτια, οι μπλε τρούλοι στα ξωκλήσια, τα στενά πλακόστρωτα σοκάκια και… τα αυγουστιάτικα μελτέμια, τότε η Πάρος είναι το χαρακτηριστικότερο δείγμα των αγαπημένων μας νησιών.

Είναι ένα από τα νησιά που στα 195 τετραγωνικά του χιλιόμετρα έχει καταφέρει να χωρέσει όσα «χωράνε» όλες οι Κυκλάδες μαζί. Ορεινά και παραθαλάσσια χωριά, ήσυχα, εναλλακτικά και κοσμοπολίτικα λιμανάκια, παραλίες με άμμο και με βότσαλο, πλαγιές με πράσινο και με βράχια, αρχαία ιστορία και αξιοθέατα, κουλτούρα και πολιτισμό, μα πάνω απ’όλα ζεστούς, φιλόξενους ντόπιους με χαμογελαστά πρόσωπα.

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Και η αρχή για τον κάθε ταξιδιώτη στην Πάρο είναι η πρωτεύουσα και το λιμάνι της, η Παροικιά. Άμεσα συνδεδεμένη με το ιερό στολίδι του νησιού, το ναό της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, η Παροικιά πήρε το όνομά της την εποχή του Βυζαντίου όταν ο ναός είχε σαν κολίγους (παροίκους) πολλούς από κατοίκους της Πάρου.

Στην Παροικιά ο επισκέπτης έχει πρόσβαση σε κάθε υπηρεσία και δραστηριότητα. Τραπεζικά υποκαταστήματα, τουριστικά γραφεία, κέντρα υγείας, αλλά και αμέτρητα ξενοδοχεία, εστιατόρια, clubs και bars εγγυώνται για όλες τις ανέσεις που μία σύγχρονη πόλη μπορεί να προσφέρει.

Ένα αξιοθέατο είναι η Παροικιά από μόνη της, ειδικά το κομμάτι της παλιάς πόλης γύρω από το Κάστρο με τα νεοκλασικά αρχοντικά της, τα γεφυράκια και της κρήνες, τα γραφικά μαγαζάκια της. Αξίζει ωστόσο να επισκεφθεί κανείς το Αρχαιολογικό Μουσείο με τα γλυπτά των αρχαϊκών και κλασσικών χρόνων και τα ευρήματα από τα νεολιθικά ήδη χρόνια, καθώς και το αρχαίο νεκροταφείο με τον ομαδικό τάφο που χρονολογείται από το τέλος του 8ου αι. π.Χ., το οποίο βρίσκεται πάνω στον παραλιακό δρόμο κοντά στο λιμάνι.

Ο ναός της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής, όπως προαναφέραμε, είναι πάντως το σήμα κατατεθέν του νησιού. Πρέπει να οικοδομήθηκε τον 4ο αιώνα, όταν -σύμφωνα με την ιστορία- η Αγία Ελένη ταξιδεύοντας προς τους Αγίους Τόπους, σταμάτησε στην Πάρο και προσευχήθηκε στον μικρό τότε ναό κάνοντας τάμα αν βρει τον Τίμιο Σταυρό να κτίσει στη θέση του μία μεγάλη εκκλησία. Μεγαλύτερο, ωστόσο, ενδιαφέρον, παρουσιάζει η ονομασία ‘Εκατονταπυλιανή’, η οποία προσδόθηκε στο ναό κατά την Τουρκοκρατία και έχει να κάνει με το ρητό: «Ενενήντα εννέα φανερές πόρτες έχει η Καταπολιανή. Η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Θα φανεί η πόρτα αυτή και θα ανοίξει, όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.» Μάλλον, λοιπόν, δεν θα τη δούμε ποτέ…

Όσο θα βρίσκεστε ακόμα στην Παροικιά, μην παραλείψετε να κάνετε μια βόλτα στα σοκάκια και να ανηφορήσετε στον Αγ. Κωνσταντίνο, το λεγόμενο Κάστρο. Εκεί θα απολαύσετε τη θέα πίνοντας ένα κοκτέιλ στο «Evino», ενώ οι ρομαντικοί θα επιδοθούν στη φωτογράφηση του φοβερού ηλιοβασιλέματος. Αυτοί που γνωρίζουν, ωστόσο, επιλέγουν να πιουν τον καφέ τους και να δουν το ηλιοβασίλεμα από το μύλο στο Μπουνταράκι. Το βράδυ, μάλιστα, το μέρος πλημμυρίζει από κόσμο τόσο που η ανεύρεση τραπεζιού γίνεται… κυνήγι θησαυρού!

Και αφού το νυχτώσαμε, χρήσιμο είναι να κάνουμε μία λίστα με τα μέρη που πρέπει να επισκεφθείτε για φαγητό και ποτό στην Παροικιά. Ξεκινάμε: Το πρώτο απογευματινό καφεδάκι σας θα το πιείτε σε ένα από τα παραλιακά μαγαζάκια «Ιστίο», «Μελτέμι» ή «Αίνιγμα», τα οποία το βραδάκι μετατρέπονται σε chill out μπαράκια. Στο καφενείο «ο Φλοίσβος», προσφάτως ανακαινισμένο, δοκιμάσαμε τα καλύτερα σπιτικά γλυκά ταψιού, με highlights το κανταΐφι και το εκμέκ, ενώ στο «Italia Ice Cream», κάτω από το κάστρο, θα απολαύσετε παραδοσιακό ιταλικό παγωτό.

Ανάλογα με τις ορέξεις σας, το βραδινό σας φαγητό μπορείτε να το απολαύσετε, μεταξύ άλλων, στον «Περίγυρο», αν λιγουρευτείτε γνήσιο ελληνικό σουβλάκι, στο La Pasteria, που μόλις άνοιξε, ή στο 24ωρο «Tartine» με τα φοβερά και τεράστια hamburger και club sandwich (οι ξενύχτηδες το γνωρίζουν καλά). Για ποτό και χαλαρές καταστάσεις προτιμήστε τα μπαράκια «Alga» και «Kialoa». Τέλος, μετά το λιμάνι, στην περιοχή Λειβάδια, θα βρείτε το δημοφιλές Όναρ cafe και 2 θερινούς κινηματογράφους («Rex» στον περιφερειακό της Παροικιάς και «Πάρος» κοντά στο λιμάνι).

Μπορεί βέβαια η Παροικιά να είναι η πρωτεύουσα του νησιού, το πραγματικά κοσμοπολίτικο μέρος, όμως, βρίσκεται στο βόρειο άκρο του και είναι η Νάουσα. Κι αν το μικρό, γραφικό της λιμάνι δε σας γεμίσει το μάτι, φανταστείτε ότι το παραδοσιακό αυτό ψαροχώρι διαθέτει το μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο στις Κυκλάδες. Το μαρτυρούν, άλλωστε, τα αμέτρητα ψαροκάικα που στριμώχνονται στις προβλήτες του.

Τη Νάουσα θα επιλέξουν για διαμονή όσοι λατρεύουν την έντονη νυχτερινή ζωή. Τα πλακόστρωτα σοκάκια που τη μέρα προσκαλούν τον περιπατητή που αναζητά το παραδοσιακό και το όμορφο, τη νύχτα τρίζουν κάτω από τα ψηλοτάκουνα και το ποδοβολητό του νεαρόκοσμου που σπεύδει να πλημμυρίσει τα μπαράκια. Ποια είναι τα καλύτερα; Πάρτε χαρτί και μολύβι: «Σαν φως» (φοβερό daiquiri φράουλα), «Agosta» (μουσική από άλλες εποχές), «Barbarossa» (mainstream ελληνικά και ξένα- αν καταφέρετε να μπείτε…), «Linardo» (clubbing μέχρι το πρώτο φως του ήλιου), «Shark» (το αγαπημένο μας), αλλά και «Μπρίκι» και «Red» με φοβερά τραπεζάκια πάνω στη θάλασσα και εξαιρετικά κοκτέιλ.

Όσο για το φαγητό, από πού να αρχίσουμε; Επισκεφθείτε οπωσδήποτε τον πανέμορφο κήπο του εστιατορίου «Pervolaria» (τηλ. 22840 51721) και δοκιμάστε το ριζότο με κοτόπουλο και λαχανικά. Στο λιμάνι «παίζουν» οι ψαροταβέρνες με δημοφιλέστερη αυτών τη «Barbarossa», εμείς, όμως, προτιμήσαμε το ουζερί «των Ναυτικών», γιατί εκεί φάγαμε την καλύτερη γούνα (τοπικό έδεσμα με λιαστό ψάρι) και στις λογικότερες τιμές. Για γλυκά ταψιού προτιμήστε τον «Χαμηλοθώρη» στην κεντρική πλατεία, ενώ στα σοκάκια της Νάουσας θα ανακαλύψετε και μερικές εξαιρετικές κρεπερί, καθώς και μία τεράστια ουρά που θα περιμένει για σπιτικούς λουκουμάδες με παγωτό! Τα λόγια είναι περιττά…

Πάμε τώρα για μια δροσερή βουτιά; Εσείς, όμως, δεν θα την πατήσετε όπως εμείς… Τι εννοούμε; Θα σας πουν όλοι να πάτε για μπάνιο στις Κολυμπήθρες και στο Μοναστήρι. Να μην πάτε! Εκτός αν σας αρέσουν οι κόλποι αμφιβόλου καθαρότητας, με βαλτώδη αμμουδιά, πέντε σειρές από πυκνοτοποθετημένες ξαπλώστρες και θάλασσα που βαριέσαι τελικά να βουτήξεις γιατί δε βαθαίνει ποτέ, οι παραλίες αυτές δεν προσφέρονται για χαλαρό, ευχάριστο μπάνιο.

Βέβαια, ό,τι και να σας πούμε εμείς, το σίγουρο είναι ότι θα πάτε να δείτε επιτέλους το περίφημο Punda Beach. Φοβερά πάρτι, ξέφρενος χορός, άφθονο ποτό κάνουν τους νεώτερους να μην ξεκολλάνε από εκεί με τίποτα! Το μόνο κακό είναι ότι ο κόσμος εκεί είναι τόσος πολύς που οι ξαπλώστρες, η μία δίπλα στην άλλη, σχεδόν ακουμπάνε το νερό, και έτσι το μοναδικό πέρασμα στην παραλία είναι… από πάνω τους.

Να πάτε, όμως, στη Χρυσή Ακτή με την τεράστια αμμουδιά και το beach bar, το οποίο, χάρη στον πλούσιο -αν και τσιμπημένο του- κατάλογο, θα εκτιμήσετε όταν νιώσετε μία λιγούρα. Να πάτε στη Santa Maria που με το all year round κύμα της προσελκύει τους wind surfers. Εφόσον έχετε μεταφορικό μέσο, να πάτε στο Φάραγκα, στο νότιο άκρο του νησιού. Έχετε δει το «Απέραντο Γαλάζιο»; Θα μπορούσε να έχει γυριστεί εκεί: Κοιτώντας τον ορίζοντα το μόνο που θα διακρίνετε είναι μια λεπτή γραμμή που χωρίζει (ή ενώνει;) τη θάλασσα και τον ουρανό. Η παραλία έχει και μερικά βότσαλα, αλλά το νερό είναι… να το πιεις στο ποτήρι!

Άγρια ομορφιά θα συναντήσετε, επίσης, στις λιγότερο γνωστές παραλίες Μώλος, Τσουκαλιά και Γλυφάδες. Σε εκείνη την πλευρά μάλιστα, και συγκεκριμένα στην παραλία Καλόγερος, το βουνό είναι γεμάτο με άργιλο. Καλύψτε το σώμα και τα μαλλιά σας με λάσπη από άργιλο και αφήστε τα για λίγη ώρα να στεγνώσουν, μετά ξεπλυθείτε με θαλασσινό νερό. Θα έχετε κάνει το καλύτερο φυσικό σπα που μπορείτε να φανταστείτε και θα νιώσετε το δέρμα σας πιο απαλό από ποτέ. Αλήθεια! Το δοκιμάσαμε!

Απέναντι από το λιμάνι της Παροικιάς υπάρχει η εκπληκτική παραλία Κριός που –αν και προσεγγίζεται με αυτοκίνητο- εμείς σας προτείνουμε να επισκεφθείτε με το καραβάκι (το τελευταίο επιστρέφει στις 7.00μμ). Εξίσου καλή και οργανωμένη είναι η παραλία Μαρτσέλλο με ένα συμπαθέστατο μπαράκι για καφέ, ποτό και φαγητό. Οι campers προτιμούν τον Παρασπόρο, αλλά αν έχει αέρα –πράγμα διόλου απίθανο- καλύτερα να τον αποφύγετε, και τους δύο κόλπους της Αγ. Ειρήνης με δύο ταβερνούλες, η μία καλύτερη από την άλλη.

Στο τέρμα του ίδιου δρόμου θα συναντήσετε το λιμάνι της Πούντας. Από εκεί μπορείτε να περάσετε με καραβάκι στην Αντίπαρο μεταφέροντας, μάλιστα, και το αυτοκίνητό σας (σε αντίθεση με το καράβι που φεύγει από το κεντρικό λιμάνι). Πολύ καλές ταβέρνες θα βρείτε και στην Πούντα με χαρακτηριστικότερη τη «Θέα». Αν ο δρόμος σας βγάλει στην παραλία της Αλυκής, κάντε μια στάση στο φούρνο της Αγκαιριάς και προμηθευτείτε τα καλύτερα παξιμάδια, βουτήματα και κουλουράκια του νησιού. Ενώ μετά το μπάνιο σας εκεί καθίστε, χωρίς καν να το σκεφτείτε, για φαγητό στου «Μανώλη». Εκεί θα δοκιμάσετε ό,τι τραβάει η όρεξή σας: Από πίτσες και μακαρονάδες, μέχρι βακαλάο σκορδαλιά. Μυστικό (μην το μάθουν πολλοί): Πίσω από το λιμανάκι της Αλυκής, υπάρχει μία κρυμμένη, αλλά ακόμα καλύτερη παραλία.

Οι έντονοι γενικά ρυθμοί της Πάρου μειώνονται στα υπόλοιπα χωριά της. Ο Αμπελάς, ένα γραφικό ψαροχώρι στα ανατολικά της Νάουσας προσφέρεται για φαγητό μετά το μπάνιο στις χαριτωμένες ψαροταβέρνες του πάνω στο κύμα. Προτιμήστε το «Δαμιανό», τη «Μαργαρίτα», τη «Χριστιάνα» (για αστακομακαρονάδες) και το «Θαλάμι». Σε υψόμετρο 250 μέτρων, στο κέντρο του νησιού, θα βρείτε τις Λεύκες. Ένα γραφικό χωριό, χτισμένο το 16ο αιώνα από Κρητικούς και Πελοποννήσιους πρόσφυγες και ντόπιους, στο οποίο αξίζει να πάτε για βόλτα στα σοκάκια, επίσκεψη στα λαογραφικά μουσεία και γλυκό του κουταλιού στο παραδοσιακό καφενείο της πλατείας.

Η βόλτα σας στο νησί θα ολοκληρωθεί μόνο αν περάσετε από τα χωριά Πρόδρομο και Μάρπησσα και καταλήξετε στο Πίσω Λιβάδι, με το όμορφο λιμανάκι που επισκέπτεται τακτικά ο «Σκοπελίτης», το καραβάκι που ενώνει την Πάρο με άλλα κυκλαδίτικα νησιά. Πρόκειται για το ιδανικό μέρος για χαλάρωση, ηρεμία και… καλό φαγητό. Επιλέξτε ένα από τα παραθαλάσσια ταβερνάκια με τους εξαιρετικούς ουζομεζέδες και πιείτε τον καφέ σας στο «Όστρακο».

Το δικό μας ταξίδι στο νησί θα σταματήσει εδώ. Σας παραδίδουμε τη σκυτάλη, προτείνοντάς σας τα ιδανικά καταλύματα για διαμονή, αλλά και όλα τα σχετικά sites με επιπλέον πληροφορίες για το νησί και σας κουνάμε νοσταλγικά το μαντήλι. Δεν ζηλεύουμε, όμως. Η Πάρος μπαίνει έτσι κι αλλιώς στη λίστα με τα νησιά που επισκέπτεται κανείς πάνω από μία φορά.

(πηγή: www.in2life.gr)

Μικρές ανατολικές Κυκλάδες

Ηρακλειά, Σχοινούσα, Κουφονήσια, Δονούσα. Οάσεις κυκλαδικής ομορφιάς, ηρεμίας και απλότητας καταμεσής του πελάγους!

Διαπλέοντας τις δυτικές ακτές της Νάξου και με κατεύθυνση νοτιοανατολικά προς την Αμοργό θα συναντήσετε τις Μικρές ανατολικές Κυκλάδες με την αιγαιοπελαγίτικη φύση, τον πολιτισμό και την παράδοση.

Ηρακλειά - Κουφονήσια
Στο Πάνω Κουφονήσι περιπλανηθείτε στον Επάνω Μύλο όπου οι ανασκαφές έφεραν στο φως ευρήματα του αρχαίου κυκλαδικού πολιτισμού και πηγαίνετε στην εκκλησία του πολιούχου του νησιού, Αγίου Γεωργίου, που τιμάται με κατάνυξη και γλέντια. Κάντε μια βόλτα μέχρι το Κάτω Κουφονήσι και την Κέρο, όπου κατά την Πρωτοκυκλαδική περίοδο αναπτύχθηκε σπουδαίος πολιτισμός. Στην Ηρακλειά επισκεφτείτε το Κάστρο στην περιοχή Λιβάδι. Η θέα είναι εκπληκτική. Πηγαίνετε οπωσδήποτε στο Σπήλαιο του Αγίου Ιωάννη αλλά και στο Φτερό στον Μέριχα, έναν κατακόρυφο βράχο μέσα στη θάλασσα.

Σχοινούσα & Δονούσα
Ανάμεσα στα Κουφονήσια και την Ηρακλειά βρίσκεται η Σχοινούσα. Και εκεί θα βρείτε μαγευτικές παραλίες. Προσκυνήστε στην εκκλησία της Παναγίας της Ακάθης, όπου βρίσκεται η σπάνια παράσταση της εικόνας της Παναγίας από τον Ακάθιστο Ύμνο. Η Δονούσα, το ανατολικότερο και πιο απομακρυσμένο νησί, αποτελείται από τέσσερις οικισμούς. Επισκεφτείτε τις εκκλησίες του Τιμίου Σταυρού και της Παναγιάς, από όπου θα απολαύσετε την υπέροχη θέα, ιδίως το ηλιοβασίλεμα. Ανάμεσα στον Άσπρο Κάβο και τον Ξυλομπάτη θα δείτε τη Σπηλιά του Τοίχου, ένα εντυπωσιακό σπήλαιο με σταλακτίτες. Κάντε το γύρο του νησιού με καΐκι και σταματήστε στη Φωκοσπηλιά με τα καταγάλανα νερά.

Παραλίες
Στο Πάνω Κουφονήσι πρώτη επιλογή είναι ο Φοίνικας. Προχωρώντας με τα πόδια θα συναντήσετε την παραλία Πούντα, την Ιταλίδα, και ακόμα πιο πέρα τον όρμο Πορί, όπου μπορείτε να πάτε και με καΐκι. Καταπληκτικές παραλίες θα βρείτε και στο Κάτω Κουφονήσι, όπως είναι το λεγόμενο «Νερό». Στην Ηρακλειά κολυμπήστε στην παραλία του Αγίου Γεωργίου. Δέκα λεπτά με τα πόδια από εκεί βρίσκεται η φανταστική παραλία Λιβάδι και λίγο πιο κάτω το Πηγάδι. Μπορείτε όμως να πάτε με βαρκούλα και στη δυτική πλευρά του νησιού, όπου σας περιμένουν οι υπέροχες παραλίες Σπηλιά, Βουρκάρια, Καρβουνόλακκος και Αλιμιά. Πανέμορφες και πάμπολλες είναι και οι παραλίες της Σχοινούσας, όπως το Φύκιο, η Ψιλή Άμμος, που είναι και η ωραιότερη του νησιού, και η Φοντάνα. Οι παραλίες Βαζαίου και Λιόλιου, που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά, αλλά και η Αλιγαριά, το Λιβάδι, το Τσιγκούρι και το Σιφνέικο, που βρίσκονται δυτικά. Στη Δονούσα κολυμπήστε στο κλασικό Λιβάδι, στον όμορφο Κέδρο, στο Βαθύ Λιμενάρι και στις τρεις αμμουδιές της Καλοταρίτισσας: Σαπουνόχωμα, Βλυχός και Μέσα Άμμος.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Με το πλοίο από τον Πειραιά. Λιμεναρχείο, τηλ.: 210-4226000. Πρακτορείο, τηλ.: 210-4121172. Λιμεναρχείο, τηλ.: 22850-22300.

Χρήσιμα Tηλέφωνα: Κωδικός: 22850 Πάνω Κουφονήσι: Αστυνομία: 71375, Κοινότητα: 71379. Ηρακλειά: Κοινότητα: 71545. Σχοινούσα: Κοινότητα: 71170. Δονούσα: Κοινότητα: 51600

Φαγητό: Στο Πάνω Κουφονήσι καθίστε στο Καρνάγιο, στο Ρεμέτζο, στον Καπετάν Νικόλα και στον Φοίνικα. Στο Κάτω Κουφονήσι τρέξτε στην ψαροταβέρνα του Γιάννη Βενετσάνου. Στην Ηρακλειά θα βρείτε το Στέκι, την Παναγιά, το Περιγιάλι και το Μαϊστράλι. Στη Σχοινούσα υπάρχουν καφενεδάκια με καλούς μεζέδες όπως της Μαργαρίτας, αλλά και το Πανόραμα. Στη Δονούσα καθίστε στον Καπετάν Γιώργη, στον Αποσπερίτη και στο Ηλιοβασίλεμα στο λιμάνι. Στο Τζι τζι στο Μερσίνι και στη Μαρία στην Καλοταρίτισσα.

Διασκέδαση: Στο Πάνω Κουφονήσι υπάρχουν μπαράκια, ενώ στη Δονούσα ξεχωρίζει ο Σκαντζόχοιρος για την ωραία θέα και τα σπιτικά γλυκά.

Αγορές: Στην Ηρακλειά αγοράστε μέλι, κεφαλοτύρι και μυτζήθρα. Στη Σχοινούσα λαδοτύρι, πεντανόστιμη κοπανιστή και ξινομυτζήθρα και ντόπια φάβα.

(πηγή: www.7merestv.gr, 27/7/2007)

Ανάφη

"Ξέρεις τι λένε για μας στη Σαντορίνη; Ότι δεν έχουμε ψωμί να φάμε λένε” μου είπε ένας ψαράς που μπάλωνε τα δίχτυα του, το πρώτο μεσημέρι που κατέβηκα στο λιμάνι της Ανάφης για φαγητό. Τη φράση αυτή την άκουσα αμέτρητες φορές κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο νησί. Στην αρχή την πήρα για παράπονο. Αλλά δεν ήταν.

”Ριγμένη” από κάποιες γεωγραφικές συγκυρίες δίπλα στο πλέον προβεβλημένο νησί των Κυκλάδων, η Ανάφη μοιάζει εκ πρώτης όψεως με τη δευτερότοκη πριγκίπισσα που καταδικάστηκε να ζει για πάντα στη σκιά της μεγάλης, πανέμορφης αδερφής της. Τα φαινόμενα, όμως, απατούν.

Διότι, όπως κάθε πολύτιμο μυστικό, η θέση της αυτή της επιτρέπει να παραμένει κρυμμένη από τα αδιάκριτα, αδηφάγα βλέμματα της τουριστικής βιομηχανίας, ένας κρυφός παράδεισος, που διατηρεί τη γοητεία του αλώβητη, αποκλειστικά για όσους θα μπουν στον κόπο να την εξερευνήσουν.

Το πλοίο στο λιμάνι φτάνει βράδυ. Από μακριά, τα ελάχιστα φώτα του μοναδικού οικισμού του νησιού, της Χώρας, μόλις που διακρίνονται. Αν δεν υπήρχαν κι αυτά, δύσκολα θα υποψιαζόσουν την ύπαρξη στεριάς. Αυτή πρέπει να ήταν κι η εικόνα που έδωσε τροφή στο μύθο που θέλει την Ανάφη να αναδύθηκε ξαφνικά από το πέλαγος για να προσφέρει καταφύγιο στον Ιάσονα και τους Αργοναύτες του κατά την επιστροφή τους από την Κολχίδα.

Στο λιμάνι γίνονται έργα. ”Για να αποκτήσει βραχίονα, να βαθύνει και να γίνει, επιτέλους, κανονικό λιμάνι” λένε οι ντόπιοι. Φέτος πρέπει να έχουν τελειώσει. Η προσέγγιση χωρίς το βραχίονα και με τα μελτέμια του Αιγαίου δεν είναι καθόλου εύκολη.

Ανεβαίνουμε τον ελικοειδή δρόμο προς τη Χώρα. Σύντομη διαδρομή, χωρίς εκπλήξεις. Η ώρα είναι περασμένη, και τα εκπληκτικά τοπία δυσδιάκριτα στο σκοτάδι. Τα λιθόστρωτα καλντερίμια της Χώρας, όμως, είναι ατμοσφαιρικά φωτισμένα και, σε συνδυασμό με τη σχεδόν απόκοσμη ησυχία που επικρατεί δημιουργούν ένα ονειρικό σκηνικό.

Το διπλό κρεβάτι στο δωμάτιο είναι κτιστό –μα υπάρχουν ακόμη κτιστά κρεβάτια;–, η δροσιά τόσο φυσική που δεν πρόσεξα αν υπήρχε air condition. Το μπαλκόνι μοιάζει να κρέμεται πάνω από τη θάλασσα, που καθρεφτίζει το φως του φεγγαριού σε μια απέλπιδη, θαρρείς, προσπάθεια να θυμίσει στους ανθρώπους πως τίποτα δεν έχει μεγαλύτερη αξία από τις φυσικές εικόνες.

Το πρωί ο πρώτος καφές έχει background το απέραντο γαλάζιο. Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα, η εικόνα της θάλασσας. Και στην άκρη, ένας θεόρατος βράχος, που μοιάζει να έπεσε από κάποια μονομαχία Τιτάνων. Και να έμεινε για πάντα εκεί, να ατενίζει τη θάλασσα και να εμπνέει τους ανθρώπους να διηγούνται ιστορίες.

Ο Κάλαμος, ο δεύτερος μεγαλύτερος βράχος της Μεσογείου, μετά το Γιβραλτάρ. Στην κορυφή του, το μοναστήρι της Παναγίας αντικατέστησε, κάποια στιγμή, το Ναό του Απόλλωνα που βρισκόταν εδώ. Συμβολισμοί της αιώνιας ανάγκης των ανθρώπων να φτάσουν ψηλά, να αγγίξουν το θεό.

Πρώτη στάση, η δημοφιλέστερη, ίσως, παραλία του νησιού, το Κλεισίδι, με τα κρυστάλλινα νερά του και τη χρυσαφένια αμμουδιά. Ελάχιστοι επισκέπτες, οι περισσότεροι κατασκηνωτές. Ούτε ξαπλώστρες, ούτε ομπρέλες, ούτε αυτοσχέδια beach bars να καλύπτουν τον ήχο των κυμάτων. Παράδεισος.

Το μεσημέρι, στο ταβερνάκι του λιμανιού, η Νεκταρία μας σερβίρει ολόφρεσκα ψάρια και μας μιλάει για την ΑΕΚ, που φέτος θα πάρει το Champions League, για τη ζωή στο νησί, με τους 300 κατοίκους του, και για τον τουρισμό, που πάει όλο και καλύτερα, 40 άτομα ήρθαν τον Αύγουστο. ”Μη διανοηθείτε να φύγετε αν δε δείτε ανατολή από την Καλαμιώτισσα” μας λέει.

Συνέχεια στο Μέσα Ρούκουνα, που δεν έχει αποκτήσει άδικα τη φήμη της μεγαλύτερης αμμουδερής παραλίας των Κυκλάδων. Παραιτούμαι της προσπάθειας να βρω έστω και μια πετρούλα σε ολόκληρη την παραλία –δεν υπάρχει– και μένω να θαυμάζω το τοπίο, να αναρωτιέμαι πώς έχουν μείνει μυστικά τέτοια μέρη στην Ελλάδα και να προσπαθώ με το μάτι να υπολογίσω πόση ώρα θα μας πάρει να ανεβούμε τον Κάλαμο.

Κατέληξα στη μία – μιάμιση ώρα. Τελικά ήταν λίγο παραπάνω από δύο. Ο δρόμος πηγαίνει μέχρι ένα σημείο, το Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής, στους πρόποδες του βράχου, και από εκεί και πέρα βρίσκεσαι αντιμέτωπος –είπαμε– με το δεύτερο μεγαλύτερο σε ύψος –και όγκο, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα– βράχο της Μεσογείου.

Το κλισέ ”το θέαμα θα σας αποζημιώσει” που θα ακολουθούσε, υπό άλλες συνθήκες, την παραπάνω πρόταση, είναι πολύ λίγο για να περιγράψει την εικόνα που αντικρίζεις από την κορυφή. Το μοναστήρι της Παναγίας της Καλαμιώτισσας μοιάζει να αιωρείται πάνω από τη θάλασσα, που δείχνει τόσο γαλήνια από ψηλά, μακρινή αλλά ταυτόχρονα σε απόσταση… βουτιάς. Μην την επιχειρήσετε.

Οι… μυημένοι φτάνουν στην κορυφή του Κάλαμου με sleeping bag και περνούν τη νύχτα εδώ, για να δουν τη μαγευτικότερη –χωρίς υπερβολές– ανατολή της Μεσογείου. Ένας κατακόκκινος ήλιος ξεπροβάλλει κάτω από τα πόδια τους, βάφοντας τη θάλασσα με τα ομορφότερα χρώματα της ημέρας, δημιουργώντας μια από εκείνες τις εικόνες που καμία φωτογραφική μηχανή δεν μπορεί να πιάσει. Γι’ αυτό οι επισκέπτες του νησιού επιστρέφουν ξανά και ξανά.

Στα πόδια του βράχου, το Δρακοντόσπηλο αξίζει, επίσης, μία επίσκεψη, ενώ εδώ κοντά, στην παραλία του Αγίου Ιωάννη, φημολογείται ότι εμφανίζονται τακτικά κοπάδια φώκιες –τα οποία δεν καταφέραμε να δούμε. Επιφυλασσόμαστε.

Λίγες ώρες αργότερα, το… beach hopping συνεχίζεται. Στο Κατσούνι, τη Φλαμουρού, τα Κατελυμάτσα, το Μέγα Ποταμό, το Μοναστήρι, τους Αγίους Αναργύρους. Οι παραλίες του νησιού, η μία καλύτερη απ’ την άλλη. Όλες σχεδόν ερημικές, με κρυστάλλινα, πεντακάθαρα νερά, απαλή άμμο και φόντο γαλάζιο, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι. Σκηνικό παραμυθένιο, για λίγους. Ονειροπόλους. Ερωτευμένους. Ταξιδευτές.

Οι μέρες εδώ κυλούν αργά. Πολύ αργά. Λες κι έχει σταματήσει ο χρόνος. Με ατελείωτες περιπλανήσεις στα πανέμορφα, λιθόκτιστα σοκάκια της Χώρας, φρέσκους θαλασσινούς μεζέδες, ό,τι έχουν πιάσει τα καΐκια, στα κουκλίστικα ταβερνάκια στον Άγιο Νικόλαο, το Ρούκουνα, το Κλεισίδι και, βέβαια, τη Χώρα, απογευματινούς καφέδες με θέα τον ήλιο να βουτάει στη θάλασσα.

Κι όταν σκοτεινιάζει, αυτοσχέδια πάρτι στο Αρμενάκι. ”Όποιος έχει μουσικό όργανο το φέρνει”. Τραγούδια, χορός, ρακόμελα. Όλοι μια παρέα. Κι όλοι στο τέλος καταλήγουν στο Μύλο, το μπαράκι της Χώρας, για συνέχεια μέχρι το ξημέρωμα. Μόνο τα Σαββατοκύριακα. Τις καθημερινές πρέπει να προλάβουμε να δούμε ανατολή από την Καλαμιώτισσα.

Κι από αξιοθέατα; Λίγα και καλά. Η αρχαία Χώρα, στη θέση Καστέλι, όπου σώζονται τείχη, λείψανα και τάφοι και τα Κατελυμάτσα, το παλιό λιμάνι του νησιού, με τους τάφους τους να αποτελούν ένδειξη της ύπαρξης αρχαίου νεκροταφείου. Και, βέβαια, οι αμέτρητοι ναοί και τα εκκλησάκια που ξεφυτρώνουν σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο του νησιού.

Την τελευταία μέρα, στο μικρό μαγαζάκι με τα σουβενίρ στη Χώρα, συνειδητοποίησα ότι αυτό που μέχρι στιγμής εκλάμβανα ως παράπονο από τους τόσο φιλόξενους, εγκάρδιους και υπερήφανους κατοίκους του νησιού, δεν ήταν παρά ένα κλείσιμο του ματιού στον υποψιασμένο επισκέπτη, μια περιπαικτική διάθεση απέναντι σε αυτούς που αφέθηκαν να αλωθούν από τον τουρισμό, μια αίσθηση ευγνωμοσύνης για το μυστικό που φυλάσσεται ακόμα.

”Και τι θες;” μου είπε η ιδιοκτήτρια ”να γεμίσουν αυτά τα σοκάκια μεθυσμένους τουρίστες, να τα σπάνε κάθε βράδυ; Άσ’ τους να νομίζουν πως δεν έχουμε νερό να πιούμε. Καλύτερα έτσι”. Όντως. Καλύτερα έτσι.

Διαμονή
Στην Ανάφη δε θα βρείτε ξενοδοχεία 5 αστέρων με πισίνες και Jacuzzi. Ποιος χρειάζεται, άλλωστε, περιττές πολυτέλειες μπροστά σε τέτοιες εικόνες φυσικής ομορφιάς; Υπάρχουν, όμως, πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, με μοναδική θέα στη θάλασσα, όμορφη διακόσμηση και όλες τις απαραίτητες παροχές –ψυγείο, κουζινάκι, air condition– η διαμονή στα οποία θα σας κοστίσει από 30 έως 50 ευρώ, ανάλογα με την περίοδο.

Φαγητό και διασκέδαση
Όπως μάλλον θα καταλάβατε, παρά τις κακεντρεχείς διαδόσεις, και ψωμί να φάτε και νερό να πιείτε, αλλά και –κυρίως– φρεσκοψαρεμένες θαλασσινές νοστιμιές και σπιτικό φαγητό θα βρείτε στην Ανάφη.

Εξαιρετικούς ρεβυθοκεφτέδες και άλλες τοπικές σπεσιαλιτέ θα δοκιμάσετε στο εστιατόριο της Μαργαρίτας, στο Κλεισίδι, ενώ στη Χώρα θα κατευθυνθείτε στην ταβέρνα της Αλεξάνδρας για ολόφρεσκα ψάρια και θαλασσινά, σπιτική αστακομακαρονάδα και ντόπια κρέατα, με υπέροχη θέα στο απέραντο γαλάζιο.

Εκπληκτική αστακομακαρονάδα και άλλες –φρεσκότατες– θαλασσινές νοστιμιές θα απολαύσετε και στο ”Ακρογιάλι”, στον Άγιο Νικόλαο, το λιμάνι του νησιού.

Το βράδυ, αυτοσχέδια πάρτι και ολονύχτια γλέντια οργανώνονται στο ”Αρμενάκι”, που διαθέτει επίσης πολύ καλή κουζίνα, ενώ τα cafe της χώρας δυναμώνουν τη μουσική και λειτουργούν ως μπαράκια.

Info
Στην Ανάφη θα φτάσετε με πλοίο από τον Πειραιά σε 17 ώρες -λόγω των αμέτρητων ενδιάμεσων σταθμών του δρομολογίου. Για να αποφύγετε το πολύωρο του ταξιδιού, θα το συνδυάσετε με ένα day trip στη Σαντορίνη, απ’ όπου θα πάρετε το τοπικό πλοίο που θα σας μεταφέρει σε δύο μόλις ώρες στην Ανάφη.

Στο νησί υπάρχει λεωφορείο που εκτελεί τακτικά δρομολόγια από τη Χώρα προς το λιμάνι και τις παραλίες, καθώς και η δυνατότητα να νοικιάσετε αυτοκίνητο ή μηχανάκι.

(πηγή: www.in2life.gr, 12/6/2007)

Σέριφος

Πέτρα, βράχια, καυτός ήλιος, κρυστάλλινη θάλασσα, πάλλευκοι οικισμοί. Μοναδικές Κυκλάδες... Μια από αυτές και η Σέριφος.

Ησυχη, με εκπληκτικές ακρογιαλιές, πανέμορφη Χώρα και συγκλονιστικό άγριο τοπίο, η Σέριφος είναι το ιδανικό νησί για ξεκούραση. Νησί ορεινό, με μικρές εύφορες κοιλάδες που καταλήγουν σε μια ατέλειωτη σειρά από βράχους και όρμους με παράξενους σχηματισμούς που σε κάποιες περιπτώσεις θυμίζουν ανθρώπινες φιγούρες. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, αφού στη Σέριφο μεγάλωσε ο μυθικός Περσέας, ο γιος της Δανάης, αυτός που σκότωσε την τερατόμορφη Μέδουσα, που όποιος την αντίκριζε γινόταν πέτρα.

Το πλοίο αράζει στο Λιβάδι, στην ανατολική πλευρά του νησιού, έναν προφυλαγμένο από τους αέρηδες γραφικό όρμο. Το Λιβάδι είναι και το κέντρο της Σερίφου, με έντονη κίνηση καθ? όλη τη διάρκεια της ημέρας. Το ίδιο και τη νύχτα, που όμως οι κάτοικοι έλαβαν τα μέτρα τους και απαίτησαν να περιοριστεί ο θόρυβος ώστε να ηρεμούν όσοι δεν κάνουν... κλάμπινγκ. Μακάρι να τους μιμηθούν και άλλοι κάτοικοι νησιών που οι επιχειρηματίες, με το πρόσχημα του τουρισμού, δεν αφήνουν τους παραθεριστές να κοιμηθούν στις διακοπές τους. Και σε ορισμένες περιπτώσεις με την ανοχή της αστυνομίας...

Οδοιπορικό
Η Χώρα της Σερίφου βρίσκεται, όπως οι περισσότερες Χώρες των Κυκλάδων, σε ύψωμα, χτισμένη αμφιθεατρικά σε ένα βραχώδη λόφο. Είναι κι αυτή πανέμορφη και γραφική και κατηφορίζει σαν δαντέλα πάνω στα βράχια. Λιθόστρωτα δρομάκια, ασβεστωμένα σκαλοπάτια, σπιτάκια με επίπεδες οροφές και γραφικά ξωκλήσια παραδομένα στα χάδια του λευκού είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της.

Ξεκινήστε τη βόλτα σας από την Πιάτσα, την όμορφη μαρμαρόστρωτη πλατεία. Δείτε ύστερα το νεοκλασικό κτίριο του Δημαρχείου, τις βρύσες και τους αναπαλαιωμένους ανεμόμυλους. Ανεβείτε μετά στο Κάστρο, στην κορυφή του λόφου, όπου θα δείτε ερείπια ενετικού κάστρου και λιγοστά υπολείμματα της αρχαίας ακρόπολης. Στην περιοχή του κάστρου, σκαλισμένο μέσα σε βράχο θα δείτε επίσης το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και την εκκλησία του Χριστού, κι αυτή σκαρφαλωμένη στην άκρη του γκρεμού. Εκεί κοντά βρίσκεται και η όμορφη εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου. Συνεχίστε τη βόλτα σας επισκεπτόμενοι και τις άλλες πολύ ενδιαφέρουσες εκκλησιές, όπως το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Αθανασίου με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, αλλά και της Ευαγγελίστριας και του Αγίου Γεωργίου στην Κάτω Χώρα. Αξίζει επίσης να δείτε την αρχαιολογική συλλογή στο νεοκλασικό κτίριο του Δημαρχείου, καθώς και το πολύ ενδιαφέρον (λόγω μεταλλείων) Λαογραφικό Μουσείο.

Δεν τελειώσατε όμως με το θρησκευτικό τουρισμό. Απαραιτήτως πρέπει να επισκεφθείτε το μοναστήρι των Ταξιαρχών, το σημαντικότερο μνημείο και στολίδι της Σερίφου. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Γαλήνη και μοιάζει με φρούριο. Στη μονή φυλάσσονται αξιόλογα θρησκευτικά κειμήλια, ελάχιστες όμως τοιχογραφίες έχουν διατηρηθεί σε καλή κατάσταση. Κοντά στο μοναστήρι βρίσκεται η ωραία παραλία Πλατύς Γιαλός. Στον Κουταλά να ανεβείτε στο Κάστρο της Γριάς και να επισκεφθείτε το σπήλαιο. Ένας άλλος ενδιαφέρων οικισμός είναι το Μεγάλο Χωριό, όπου θα δείτε τα ερείπια ενός ελληνιστικού πύργου, του Ασπρόπυργου, ενώ νοτιότερα, πάνω στο ύψωμα του Κύκλωπα, θα συναντήσετε ερείπια και από ένα δεύτερο πύργο, τον Ψαρόπυργο.

Στα περισσότερα χωριά που θα βολτάρετε, θα πρέπει να προσκυνήσετε στις εκκλησίες που θα συναντάτε, γιατί η μια είναι ομορφότερη από την άλλη. Στο Μέγα Λιβάδι θα πάτε οπωσδήποτε για να δείτε τα παλιά μεταλλεία και το μνημείο για τους μεταλλωρύχους που έχασαν τη ζωή τους κατά την εξέγερση του 1916. Επίσης δείτε το «νεοκλασικό» κτίσμα του 1869, που ήταν το Διοικητήριο της μεταλλευτικής εταιρείας. Το Μέγα Λιβάδι όμως είναι και το ιδανικό μέρος για να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα.

Παραλίες
Δίπλα στο Λιβάδι ξεκινά μια μεγάλη αμμουδιά, που ονομάζεται Μικρό Λιβάδι ή Λιβαδάκια, από τις πιο πολυσύχναστες παραλίες, στην οποία θα πάτε περπατώντας. Λίγο πιο κάτω θα βρείτε μια πιο ερημική παραλία, το Καράβι. Οι υπόλοιπες ακτές όπου θα απολαύσετε τα κρύα και πεντακάθαρα νερά της Σερίφου είναι η πολύ δημοφιλής Ψιλή Aμμος, που ψηφίστηκε ως μια από τις ομορφότερες παραλίες της Ευρώπης, η Συκαμιά -να ξέρετε πως όταν φυσάει νοτιάς, εκεί δεν σας πιάνει-, το Γάνεμα, η Βαγιά, ο Κουταλάς και ο Αυλόμωνας, σκορπισμένες σε όλες τις πλευρές του νησιού. Ήσυχες και ερημικές, είναι ιδανικές για χαλάρωση και διαθέτουν ταβερνάκια πάνω στην άμμο για να απολαύσετε φρεσκότατο ψάρι μετά το μπάνιο σας.

(πηγή: www.7merestv.gr)