Each year, members of Frommer's editorial staff put our heads together to suss out those places around the world that are worthy of a traveler's attention. Each is selected for what it has to offer -- big city fun, rural relaxation, the opportunity to test your mental and physical mettle, or simply that it often falls under the radar and deserves a little attention.
This year, we've selected the following 13 domestic and international places for your to consider:
Denver, Colorado
Mile-High citizens have pushed the city through a recent renaissance, adding a stunning titanium-clad wing to its Denver Art Museum (designed by Daniel Libeskind), creating a striking permanent space for its Museum of Contemporary Art and building a state-of-the-art opera house in the Denver Center for Performing Arts. The city is also home to an art of a different kind -- beermaking -- hosting nearly 50,000 brewers and drinkers alike at the annual Great American Beer Festival each fall. The number of available hotel rooms has grown significantly since the city was selected as the site of the 2008 Democratic National Convention. And, if that's not enough, one of the sunniest cities in the US (don't forget the sunscreen year-round) offers easy access to a panoply of outdoor activities, including 650-miles of urban bike paths and the nearby Rocky Mountains for seasonal hiking and top-caliber winter sports. To top it off, it's served by hometown carrier Frontier Airlines based out of the popular Denver International Airport.
New Orleans, Louisiana
Now starting its 3rd year post-Katrina, New Orleans still hasn't fully recovered from the disaster. But it remains a vital destination, and an important one for tourists looking for a place to spend dollars where they can do the most good, have the most fun, and see a place that may become very different in the next few years. Transportation is affordable; infrastructure is back, to be sure, and the primary tourist areas (French Quarter, Garden District) were not heavily affected by the flooding. The city's historic St. Charles streetcar just resumed service. Almost all the major hotels and restaurants have reopened, and the enforced closures gave some the opportunity to completely revamp. But property taxes and sky-high insurance rates are pushing smaller, independent businesses to bankruptcy and preventing the return of the artistic eccentrics that have imprinted New Orleans with such character over the years. Newer, relaxed zoning laws could strip architecturally distinct neighborhoods of their flavor. Go now, before it becomes Disney-fied.
Pittsburgh, Pennsylvania
Pittsburgh turns 250 next year, and visitors during the 2008 semiquincentennial will discover that Steel City USA has swapped out its rusting blast furnaces for a modern cityscape with a thriving local and international arts scene. It retains its past glory in its universities, ethnic neighborhoods, and supremely engineered and iconic bridges that span the Allegheny, Monongahela and Ohio rivers criss-crossing the city. And it offers up one of the country's most impressive cultural collections: the Carnegie Museums of Pittsburgh. Take your pick from dinosaur bones, at the Natural History Museum, to Pop Art, at the museum dedicated to Pittsburgh's native son Andy Warhol. Throughout the year, Pittsburgh will be offering up special events commemorating its 250-year history, including theatrical and balletic performances, sports events, the Pittsburgh Biennial and Carnegie International arts fairs, and more.
The American Whiskey Trail
You might not be able to save time in a bottle, but you can trace a bit of America's history in a glass. The American Whiskey trail is a deliciously aromatic historical tour of America's love-hate relationship with spirits. The journey is fueled through stops into a half-dozen historical spots across five states including the sites of the early whiskey rebellion in Pennsylvania, taverns and a dozen distilleries. On the grounds of the distilleries you'll learn everything about the process of whiskey making plus personal tidbits about Martha Washington's cunning abilities as a mixologist to the real way tiny ol' Jack Daniels met his demise in Tennessee. (Hint: it has nothing to do with booze.) The majority of the trail lives among the limestone-rock and rolling, blue-grass hills of Kentucky. You might not always be able to sample the wares (some counties are still dry to this day), but you can take in the "angel's share" (that is, the sweet, wafting aroma of aging whiskey rising up) when you walk into a lofty barrel-house and see distilleries as unique to one another as the closely guarded yeast strains each uses in its whiskey-making process. The most surprising part of the journey may well be the first stop into Colonial-era America. On his Mt. Vernon estate in Virginia, George Washington ran one of the largest and most successful distilleries of 18th century America; after years of restoration, it's now a museum where you can check out the First President's 11,000-gallon operation up close, copper-pot stills and all.
Exit Zero on the Garden State Parkway, New Jersey
Despite the zeitgeist that New Jersey is all mobbed up and choked with industrial waste, the opposite is largely true, especially in the overlooked southern Jersey shore. Take the last exit to discover charming boardwalk towns "down the shore" including Cape May, Ocean City, and Wildwood. Cape May's laid back Victorian charm, with Sunset Beach, bird sanctuary, and beautiful B&Bs is minutes (and generations) away from Wildwood's celebration of post-WWII, go-go '50s-style architecture, with proud artificial palm trees and vintage neon signs. Visit half-a-dozen vineyards, an alpaca farm, lose a filling or two on salt water taffy where it was invented (Atlantic City), and marvel at Lucy the Elephant, once a hotel, still standing sentinel in Margate.
Essaouira, Morocco
Jimi Hendrix and Orson Welles both spent time in this Atlantic coastal town, today a UNESCO World Heritage city. More visitors are now discovering a city that avid windsurfers have known for years (a little over an hour by car from Marrakech). Stylish yet affordable accommodations suit all budgets and tastes; there's also a large square -- perfect for quality people-watching -- that leads onto a quaint port where fishermen still bring in the daily catch and mend their nets. This seaside resort's medina is Morocco's most traveler-friendly. Within is an eclectic mix of art galleries, a jeweler's souk, and shops selling everything from local thuya woodcrafts and argan oil-based products to surf wear and handmade leather goods.
Cardiff, Wales
The former industrial city went into decline as its coal industry, factories and rail yards died out. Now, it's successfully reinvented itself as a cosmopolitan center that still retains its ancient Welsh heart. Anchoring the city is Cardiff Castle, built upon Roman ruins turned Norman stronghold transitioned into Victorian fancy. The astounding performing arts space, the Wales Millennium Centre, holds court in the revitalized waterfront, breathing life into the culture and cafe scene. (It also serves as the hidden entrance to a secret government agency on BBC's sci-fi hit, Torchwood.) Cardiff is also the perfect base for exploring other parts of Wales; head east to see the famous ruins of Tintern Abbey, which inspired Wordsworth to write about "a sense sublime of something far more deeply interfused," or head west to St. David's, a small cathedral town and the birthplace of Wales patron saint.
St. Lucia
For American travelers, the choicest Caribbean islands are typically those than can be reached with as few connections as possible (with none being the preferred number). With a new direct route from New York's JFK to Hewanorra International Airport on American Airlines, faster and cheaper access to St. Lucia became available (roundtrip tickets for about a 4.5-hour flight came in under $400 as this went to press). Its push-me/pull-you colonial history (it traded hands between the French and English 14 times) and its center stage placements in both the slave trade and piracy make for a polyglot culture. The islands lush rainforests and mountainous landscapes provide dramatic scenery and hair-raising road trips as you rise and fall through the terrain on roads that appear at times to be only switchbacks. Nestled along the western shores are a series of fishing villages like Anse le Rey, where on Friday nights travelers can take part in local "jump ups" -- basically community fish fries and dance parties. The island has long been popular with honeymooners and boasts some of the best luxury hotels in the Caribbean, with a growing trend towards butler-serviced hotels and condos. It's the spot to go for quieter vacations (no wet t-shirt contests here) with snorkeling and diving in protected reefs. But you can add to the adventure by scaling St. Lucia's signature twin pitons and ziplining through the rainforest.
Quito, Ecuador
Built on the ruins of a major Incan city (it was, in fact destroyed by the Incas to prevent it from falling into Spanish hands), Quito is a perfect blend of colonial charm and modern city. Its 500-year-old churches wearing their hand-carved facades sit alongside a skyscraper-laden metropolis with a growing culinary and nightlife scene. It was the first city to earn its place as a UNESCO World Heritage Site, but it's the town's stark contrasts that make it worthy of note. Not just Colonial vs. Modern, but the fact that it's a city on a high plateau surrounded by the even higher Andes Mountains provide a shock in perspective (and to your system, at 9,300 ft above sea level, it takes a period of time to adjust to the thin air).
Romania
While prices have climbed in popular spots like Croatia and the Czech Republic, Romania remains an astonishing bargain (US$749 will get you a tailor-made 7-day hiking tour through the Carpathians, including all inns, meals, airport transfers and an English-speaking guide) and authentic. Sibiu, an almost perfectly preserved 12th century town, was the 2007 European Capitalof Culture. The painted monasteries along the border with Ukraine are UNESCO World Heritage Sites. The Danube River Delta offers some of the world's best bird watching for rare species, and the Carpathian Mountains are stunning and still pristine. Perhaps more importantly, Romania offers a unique mix of Old and New World. While the hotels and restaurants, even in more rural areas, are modernized, you'll still see more horse-drawn carts than cars once you're out of the cities.
Seoul, South Korea
After decades spent reclaiming its identity from previous Japanese domination and the Korean War, Seoul is now an economic powerhouse and is experiencing an unprecedented double-digit growth (over 28 percent compared to 2006) in tourism as Korean culture becomes increasingly popular worldwide. Hosting the 2002 soccer World Cup didn't hurt. Its past and present coexist with ancient palaces, city gates and shrines nestled in amongst modern skyscrapers and the bustle of traffic one should expect from one the top 10 largest cities in the world (we won't whitewash it, traffic congestion can be a major hassle). The city is divided into distinct districts, each offering its own take on cosmopolitan culture. At night, hit one of the pojang machas (drinking tents) that pop up around Gangnam station or trawl the all-night markets in Dongdaemun (the later the better). During the day stroll the green spaces in Namsan or check out a free performance in Marronnier Park.
Bras d'Or Lakes, Nova Scotia
Cutting a large swath through roughly the center of Cape Breton Island, Bras d'Or Lakes is an ideal draw for boaters, wildlife enthusiasts and low-key vacationers alike. The calm tidal lakes (fed by the Atlantic and fresh water rivers) are home to marinas and yacht clubs, a few small towns rich in the cultural history of their French and Scottish settlers, and long stretches of undeveloped shoreline rich in wildlife. Come here to spy bald eagles from your kayak, to join hunters in the fall hoping to bag deer and moose, or to roll along the Bras d'Or Lakes Scenic Drive, stopping off in St. Peter or Baddeck to enjoy a pint in a pub with down-to-earth Celtic music. History buffs will get a kick out of a visit to Beinn Bhreagh, one of Alexander Graham Bell's summer homes; it's where he and wife are now buried.
Kosrae, Micronesia
This is the place to truly get away from it all, an island slipped in between Hawaii and the Philippines with a population just over 7,600 people. Frommer's South Pacific author Bill Goodwin uncovered the pleasures of Kosrae, which he describes as "the way the islands used to be," adding that it easily is in the competition for the most beautiful island in the world. After covering Tahiti, Rarotonga, Moorea, Bora Bora, Huahine and other islands, that's really saying something. The few travelers that do know about Kosrae come for the snorkeling and diving in the remarkably clear waters of protected marine parks, as well as meals of mangrove crab and indigenous tangerines. You can spend your time here exploring the mysterious ruins of Lelu and Menke, stone-walled cities (a rarity in Polynesian culture), or paddling an outrigger canoe through a mangrove forest. Or, you can do nothing at all, lazing your days away in thatched huts over the water. The island is reached year-round via flights operated by Continental Micronesia.
(πηγή: www.frommers.com, 4/12/2007)
Frommer's Top Destinations for 2008
Αμερικανοί και Βρετανοί λατρεύουν το φαστ φουντ
Oι Βρετανοί και οι Αμερικανοί είναι οι φανατικότεροι λάτρεις του φαστ φουντ, σε αντίθεση με τους Γάλλους που συμπαθούν λιγότερο από όλους το πρόχειρο και συνήθως παχυντικό φαγητό. Αυτά είναι ορισμένα από τα συμπεράσματα της έρευνας που διεξήγαγε σε 13 χώρες το ινστιτούτο Synovate σε συνεργασία με το BBC και η οποία επιβεβαιώνει την αυξανόμενη ανησυχία ανά τον κόσμο για τους κινδύνους της παχυσαρκίας.
Δεν μπορούν να στερηθούν
Η έρευνα καταδεικνύει επίσης ότι οι κάτοικοι διαφορετικών χωρών αντιμετωπίζουν διαφορετικά το ζήτημα της υγιεινής διατροφής και της αύξησης του βάρους. «Οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους αντιφατικοί και πουθενά δεν είναι αυτό σαφέστερο από ό,τι στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το ζήτημα του βάρους τους», λέει ο Στιβ Γκάρτον του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων Synovate.
«Η έρευνα δείχνει ότι πάρα πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να στερηθούν ένα χάμπουργκερ ή ένα επιπλέον κομμάτι πίτσα και αυτό που κάνουν για να αισθανθούν καλύτερα, είναι να τα τρώνε συνοδεία κόκα κόλας με λιγότερες θερμίδες». Πράγματι το 45% των Βρετανών, το 44% των Αμερικανών και το 37% των Καναδών δηλώνουν ότι δεν μπορούν να στερηθούν το φαστ φουντ επειδή τους αρέσει πάρα πολύ η γεύση του.
Οι Γάλλοι διαφωνούν
Αντιθέτως οι Γάλλοι, που παραδοσιακά επαίρονται για την υψηλής ποιότητας γαστρονομία τους, διαφωνούν κάθετα: το 81% εξ αυτών απορρίπτει το φαστ φουντ ενώ ανάλογη άποψη εκφράζουν το 75% των πολιτών της Σιγκαπούρης και των 73% των πολιτών στο Χονγκ Κονγκ και τη Ρουμανία. «Οι Βρετανοί λατρεύουν τα fish and chips - παραδοσιακό βρετανικό σνακ με ψάρια και τηγανητές πατάτες- τονίζει ο Γκάρτον, ενώ ο Τιερί Παγιέ, του ινστιτούτου Synovate στη Γαλλία, υπογραμμίζει τη διαφορετική προσέγγιση των Γάλλων.
«Οι Γάλλοι ενδιαφέρονται πάρα πολύ για την εμφάνισή τους. Το να είναι λεπτοί και κομψοί αποτελεί μέρος της κουλτούρας τους και ταυτόχρονα λόγο για να καυχώνται. Πέραν αυτού, όμως, όλο και περισσότεροι Γάλλοι συνειδητοποιούν τις αρνητικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην υγεία τους. Το 15% των Γάλλων και το 12% των Αμερικανών ζυγίζονται καθημερινά ενώ στο Χονγκ Κονγκ οι άνθρωποι δεν ανεβαίνουν στις ζυγαριές περισσότερο από μία φορά την εβδομάδα.
Διαφορετικές επίσης είναι οι προσεγγίσεις σε διαφορετικές χώρες που μετείχαν στην έρευνα, όσον αφορά στους τρόπους τους οποίους επιλέγουν για να χάσουν βάρος. Γενικά το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων απάντησε ότι ο περιορισμός του φαγητού είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσουν βάρος, ενώ το 43% τονίζει ότι η περισσότερη και συχνότερη σωματική άσκηση συμβάλλει στην απώλεια των περιττών κιλών. Ειδικότερα το 57% των Αμερικανών, το 56% των Γάλλων και το 54% των Βρετανών αποφασίζουν να τρώνε λιγότερο προκειμένου να αδυνατίσουν.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 3/1/2008)
Βουκουρέστι
Τη νύχτα όλα δείχνουν πιο μεγάλα. Ανοιχτά. Κυριαρχούν οι φωτισμένοι όγκοι, καθαρίζουν οι γραμμές, απομένει φανερό το ικανό και αναγκαίο. Αυτό που επιβλητικά στέκεται γιατί κάποια εμπνευσμένα χέρια το σχεδίασαν και κάποια υπομονετικά το πραγματοποίησαν. Αυτό που επιλέγουν οι σημερινοί άνθρωποι να δεσπόζει μέσα στη νύχτα κρύβοντας στη σκιά της όσα δεν θέλουν να θυμούνται, απομεινάρια ενός καθεστώτος που θέλησε για χρόνια να φυλακίσει και να σκοτώσει τον αέρα. Ο αέρας όμως ούτε φυλακίζεται ούτε πεθαίνει. Η κυριαρχία ενός δυνάστη δεν είναι ποτέ πραγματική και μόνιμη. Κάποτε ξημερώνει φως και ελευθερία.
Οι ανοιχτές πλατείες με τα κτίρια των περασμένων αιώνων ποικίλλης αρχιτεκτονικής, τάσεων, ρυθμών, στυλ, χωρούν πολύ ουρανό που θυμίζει Παρίσι. Μουσεία, θέατρα, βιβλιοθήκες, σπίτια αρχοντικά, βυζαντινές εκκλησίες, καταστόλιστα ρουμάνικα κτίρια, αυστηρά και άγευστα καθεστωτικά που δεν κατάφεραν να αφανίσουν ούτε τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της πόλης, ούτε την ευγένεια και το κάλλος της, την ευσέβεια και ευλάβεια των κατοίκων της. Παίρνεις τους δρόμους και χάνεσαι μέσα τους δίχως χάρτες και πυξίδες. Άφοβα. Φτάνεις στην Ιερά Μονή Σταυρουπόλεως.
Γυναικείο μοναστήρι στο κέντρο της πόλης, χτισμένο το 1724. Ένα κόσμημα αρχιτεκτονικής. Μια φωλιά ελπίδας, πίστης και αγάπης. Οι μοναχές που συναντάς είναι μικρόσωμες και χαμογελαστές. Φτερουγίζουν δροσερά πουλιά στον ναό, στην εσωτερική αυλή, στην εξαιρετική βιβλιοθήκη, με γυμνά πόδια και σανδάλια. Λίγα μόνο χρόνια πριν, παρέλαβαν αυτόν τον ναό ερείπιο και αγωνίζονται να τον αποκαταστήσουν με όλες τους τις δυνάμεις. Η βιβλιοθήκη εκτός από παλιά χειρόγραφα είναι πολύ πλούσια σε λευκώματα από μοναστήρια της Βλαχίας και Μολδαβίας που έχουν το μοναδικό χαρακτηριστικό να είναι αγιογραφημένα εξωτερικά όπως και η μονή της Σταυρουπόλεως. Προχωράς στην εσωτερική αυλή.
Περιστύλιο γεμάτο γλάστρες με μικρά χρωματιστά λουλούδια και αναριχώμενα, γεμάτο χαρά και φροντίδα, φιλοξενεί τους περαστικούς για να τους ξεκουράσει, να τους ξεδιψάσει, να τους παρηγορήσει, αλλά και τους Ρουμάνους ψάλτες που κάνουν εκεί τις πρόβες της χορωδίας τους. Είναι ένας μικρός Παράδεισος. Υπενθυμίζει πως η ομορφιά υπάρχει, επιμένει και περιμένει σιωπηλά να την ανακαλύψει αυτός που την ποθεί. Που δεν μπορεί να ζήσει μακριά της.
Σταματάς στις λεπτομέρειες του κάλλους. Ψηλαφείς, χαϊδεύεις, οσφραίνεσαι, βλέπεις. Γύρω γύρω ακουμπισμένες μαρμάρινες επιγραφές των περασμένων αιώνων αναπαύονται. Η παλιά καμπάνα ηχεί άηχα. Το φως ενώνει τα πριν διεστώτα. Αναγαλλιάζει η ψυχή. Οι αισθήσεις δεν χορταίνουν να ρουφούν ομορφιά. Βγαίνεις πετώντας. Σε συμβουλεύον να μην προχωρήσεις στο ιστορικό κέντρο που σκάβεται απ' άκρη σ' άκρη. Αλλά ο σκηνοθέτης μυστικά σου λέει να προχωρήσεις και να μη φοβάσαι τη σκόνη, ούτε τον θόρυβο. Να μη φοβάσαι τίποτα, σου λέει, κι εγώ είμαι μαζί σου. Και στη σκόνη όπως και στην καθαρότητα. Αφού τον αγαπάς τον υπακούς.
Θέλεις να μυρίσεις το χώμα που είναι δυο μέτρα κάτω από τη γη. Να δεις τους εργάτες χάρη στους οποίους αύριο θα ξαναπερπατήσεις σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Θαυμάζεις την αντοχή τους. Την πάλη τους με την ανάγκη. Η θερμοκρασία είναι 40 βαθμοί Κελσίου. Εσύ στέκεσαι στον ίσκιο κι αυτοί μέσα στο λιοπύρι βγάζουν φτιαριές το χώμα, βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στις στοές που έχουν ανοίξει. Άνδρες και γυναίκες μαζί με κάποια πολύ νεαρά αγόρια. Το σκάψιμο αποκαλύπτει παλιά τμήματα της πόλης του 18ου αι. που προσέχουν με την βοήθεια των μηχανικών να μην τα χαλάσουν. Επισκευάζουν τον δρόμο. Τα περισσότερα απο τα παλιά κομμάτια θα ξαναθαφτούν, εκτός από λίγα που θα μείνουν να εκτίθενται στο βλέμμα των σημερινών ανθρώπων. Οι μηχανικοί μετρούν και ξαναμετρούν προσεχτικά. Οι εργάτες σταματούν πότε πότε να πάρουν μια ανάσα, να συλλογιστούν, να ονειρευτούν, να ξεχαστούν για λίγο μέχρι να ξαναξεκινήσουν εφοδιασμένοι από τη δύναμη που δίνει η απόδραση της φαντασίας.
Η μικρή εργάτρια δένει το πορτοκαλί μαντήλι σαν να δένει έναν ήλιο δροσερό στο κεφάλι. Θα σκάψει κι αυτή όπως οι άνδρες. Θα κουβαλήσει το καρότσι με τη λάσπη. Θα ιδρώσει, θα κουραστεί, θα κάνει διάλειμμα, θα φάει κάτι ελαφρύ για να συνεχίσει, να βγάλει το μεροκάματο, να έχει ένα κομμάτι ψωμί, μια μερίδα φαγητό και νερό που είναι πανάκριβο.
Προχωράς πάνω στις σανίδες που έχουν μπει δεξιά και αριστερά του δρόμου για τους διαβάτες και βγαίνεις σ' ένα γυφτομαχαλά. Εδώ τα κτίρια θυμίζουν εγκατελλειμένα εργοστάσια. Σπασμένα παράθυρα, απλωμένα ρούχα, σκυλάδικα στο φουλ, τσιρίδες, καυγάδες, ζωή. Κάποιον γυρεύουν επίμονα, μάλλον είναι μια μάνα που φωνάζει το όνομα του παιδιού της ξανά και ξανά. Αλλά το παιδί δεν απαντά. Ποιος ξέρει πού βρίσκεται. Πάνω που πας να τραβήξεις φωτογραφία δεν αντέχεις την κακοσμία. Σου έρχεται λυποθυμιά και απομακρύνεσαι. Βγαίνεις στη μεγάλη λεωφόρο, μαθαίνοντας πως δεν είσαι ακόμα σε θέση να τα αντέξεις όλα. Φτάνεις μπροστά σε μια άλλη εκκλησία. Είναι ο ναός του Κρατσουλέσκου.
Αυτό το όνομα ήταν μάλλον το όνομα του κτίτορα. Είναι του 18ου αι, βυζαντινή με ρουμάνικες επιρροές. Η νεωκόρος με μπλε ποδιά και τσεμπέρι στο κεφάλι κόβει τα λιωμένα κεριά σε μικρά κομματάκια να ξαναλιώσουν για να φτιαχτούν τα καινούρια. Σκέφτεσαι πως είναι κι αυτό μια αέναη συνέχεια της προσευχής των ανθρώπων. Από κερί σε κερί. Μια εντυπωσιακά ωραία ξανθιά γυναίκα κάθεται στις καρέκλες μπροστά στο τέμπλο σταυροπόδι. Κάτω από την εικόνα του Χριστού και της Παναγίας του τέμπλου -που είναι τόσο στενό ώστε αμέσως στο πλάι των εικόνων αυτών υπάρχουν οι αρχάγγελοι των πλαϊνών εισόδων για το ιερό και όχι ο άγιος στον οποίο θα ήταν αφιερωμένος ο ναός δίπλα στην Παναγία και ο άγιος Ιωάννης δίπλα στον Χριστό όπως είθισται- υπάρχουν χαρτιά πλαστικοποιημένα με προσευχές και στο πατωμα βυσσινί βελούδινα μαξιλαράκια. Ένας νεαρός γονατίζει μπροστά στον Χριστό και διαβάζει την προσευχή από μέσα του. Δεξιά και αριστερά στα μικρά παράθυρα που επιτρέπουν τρυφερό το φως να διεισδύει, εκτός από τις φορητές εικόνες υπάρχουν γλάστρες με λουλούδια στο περβάζι καθώς και κρεμασμένες που ξεχειλιζουν πρασινάδα. Βρίσκεςι ένα βιβλίο με μοναστήρια σαν αυτά για τα οποία έχεις ακούσει, της Μολδαβίας, και φωτογραφίζεις μια σελίδα παραμυθιού.
Και η εκκλησία του Κρατσουλέσκου είναι από μπροστά εξωτερικά αγιογραφημένη με πολύ καλά διατηρημένες αγιογραφίες. Όλο αυτό κάνει την παρουσία του ναού μέσα στην πόλη πολύ ζωντανή. Οι άγιοι κοιτούν τους περαστικούς, τους χαιρετούν, ενώνονται μαζί τους μ' έναν διαφορετικό τρόπο, ίσως κάπως πιο αισθητό. Δεν περιμένουν να μπεις στον ναό να τους αναζητήσεις. Αυτοί είναι που βγαίνουν έξω και σ' αρπάζουν προτού καλά καλά το καταλάβεις.
Οι δρόμοι είναι ατελείωτοι. Οι μικροί και οι μεγάλοι. Η ποικιλλία της αρχιτεκτονικής πραγματικά εντυπωσιακή. Δεν είναι λίγα τα κτίρια που σε μεταφέρουν νοητά στην Κωνσταντινούπολη όπως αυτό το εστιατόριο στο οποίο θα γευματίσεις. Το παρελθόν της Ρουμανίας είναι γεμάτο δόξα και μεγαλοπρέπεια, ιδίως αυτό του 18ου και 19ου αι. Δεν το μαρτυρούν μόνο τα κτίρια. Το μαρτυρούν και τα πάμπολλα δέντρα που πλημμυρίζουν τους δρόμους, ακόμα και τα σοκάκια.
Έχεις χαθεί για τα καλά, δεν έχεις ιδέα πού βαδίζεις και είναι η ώρα να πας στο Εθνικό Μουσείο του Βουκουρεστίου να κάνεις το χρέος σου στον αγαπημένο σου γλύπτη που σε περιμένει. Σταματάς μια ρουμάνα και τη ρωτάς στα αγγλικά προς τα πού να προχωρήσεις. Καθώς την κοιτάς στο πρόσωπο σχεδόν δεν προσέχεις καθόλου τι σου απαντά. Έχεις πολύ καιρό να δεις γυναικείο πρόσωπο τόσο καθαρό και προσηνές. Είναι μια ξανθιά Παναγιά.
Τα πόδια πηγαίνουν προς το μουσείο σχεδόν μόνα τους. Σκέφτεσαι πως σ' αυτήν την πόλη όσο και να προσπαθείς να χαθείς δεν χάνεσαι. Σε αντίθεση με την Βενετία που όσο κι αν προσπαθείς να μην χαθείς χάνεσαι εξ' ορισμού. Εθνικό Μουσείο.
Δεν πηγαίνεις στο τμήμα της Ευρωπαϊκής τέχνης. Αυτήν την έχεις συναντήσει κι άλλες φορές και πιθανόν θα την ξανασυναντήσεις σε άλλες χώρες και στιγμές καταλληλότερες. Διαλέγεις την Ρουμάνικη τέχνη. Προσπερνάς τις αίθουσες με την βαριά μυρωδιά της κλεισούρας. Τα περισσότερα έργα του 19ου αι. είναι τόσο σκούρα, έχουν τόσο μαύρο, τέτοια θλίψη, που δεν στέκεσαι καθόλου. Σχεδόν τρέχοντας προχωράς από αίθουσα σε αίθουσα να συναντήσεις τον αγαπημένο. Όταν φτάνεις δεν υπάρχει μυρωδιά. Δεν υπάρχει χρόνος. Δεν υπάρχει κούραση, σκέψεις, δίψα. Υπάρχει μόνο το απόλυτο παρόν. Konstantin Brancusi.
Ο ρουμάνος γλύπτης που θεωρείται ο μεγαλύτερος γλύπτης του αιώνα μας, έχει εδώ τα έργα της νιότης του. Γεννημένος το 1876 έφυγε σε νεαρή ηλικία από το Βουκουρέστι κι έφτασε στο Παρίσι με τα πόδια... Τα περισσότερα έργα βρίσκονται σε μουσεία του Παρισιού. Το εργαστήριό του είναι εκεί μουσείο. Ήταν ψάλτης στην ρουμάνικη ορθόδοξη εκκλησία του Παρισιού, ζούσε πολύ μοναχικά και σου θυμίζει πολύ τον Χαλεπά. Δεν θέλεις όμως να γράψεις περισσότερα γι' αυτόν. Μάλλον θα τον ξανασυναντήσεις το φθινόπωρο στο Παρίσι. Εκεί θα γνωριστείτε καλύτερα, η σχέση σας θα βαθύνει, και ίσως τότε να μπορέσεις να μιλήσεις γι' αυτόν με τρόπο που να του ταιριάζει και να του αξίζει περισσότερο.
Τα πρόσωπά του κοιτούν πέρα από τον θάνατο. Ατενίζουν έναν κόσμο πέρα από τον κόσμο και μέσα από τον κόσμο. Η προσευχόμενη γυναίκα είναι η γυναίκα που θα δεις λίγο αργότερα στην Ρωσική εκκλησία του αγίου Νικολάου όπου τελείται η παράκληση. Δεν υπάρχει ούτε μία καρέκλα. Γυναίκες και άνδρες είναι γονατισμένοι σαν τα γλυπτά του κορυφαίου γλύπτη.
(πηγή: animusanimus.blogspot.com)
Υπέροχα κάστρα σε όλον τον κόσμο (1)
Alcazar of Segovia
The Alcazar of Segovia (literally “Segovia Castle”) is a stone fortification, located in the old city of Segovia, Spain. It is one of the most distinctive castle-palaces in Spain by virtue of its shape - like the bow of a ship. The Alcazar was originally built as a fortress but has served as a royal palace, a state prison, a Royal Artillery College and a military academy since then.
Neuschwanstein Castle
Neuschwanstein Castle is a 19th century Bavarian castle. Located in Germany, near Hohenschwangau and Fussen in southwest Bavaria, the castle was built by Ludwig II, King of Bavaria, as a retreat and as an homage to Richard Wagner, the King’s inspiring muse.
Moritzburg Castle
Schloss Moritzburg is a Baroque Germanic castle in the small town of Moritzburg in the German state of Saxony. It is located close to the city of Dresden. It was built from 1542–1546 as a hunting lodge for Duke Moritz of Saxony.
Peles Castle
Peles Castle is a romantic castle in Sinaia, Romania, built between 1873 and 1883, and is considered by some to be the most beautiful in Europe and in the world. Peles Castle was designed in the neo-Renaissance style, first by German architect Wilhelm Doderer and later by Johannes Schultz (1876-1883). Later additions were made between 1893 and 1914 by the Czech architect Karel Liman. It was originally used as the summer residence of the royal family. It also serves as the burial site of King Carol I after his death in 1914.
Scone Palace
Scone Palace is located in Scone, near Perth, Scotland. It was constructed in 1808 for the Earls of Mansfield by William Atkinson. Built of red sandstone with a castellated roof, it is a classic example of the late Georgian Gothic style.
El Escorial, the Royal Monastery of San Lorenzo El Real
El Escorial is situated at the foot of Mt. Abantos in the Sierra de Guadarrama. The location, hardly obvious as a site for a royal palace, was chosen by King Philip II of Spain, and it was he who ordained the building of a grand edifice here to commemorate the 1557 Spanish victory at the Battle of St. Quentin in Picardy against Henry II, king of France. The building’s cornerstone was laid on April 23, 1563. The design and construction were overseen by Juan Bautista de Toledo, who did not live to see the completion of the project. With Toledo’s death in 1567, direction passed to his apprentice, Juan de Herrera, under whom the building was completed in 1584, in less than 21 years.
Almourol Castle
The Almourol Castle is situated in a small rocky island, in the middle of the Tagus river, in Portugal. The castle was a Knights Templar stronghold used during the Reconquista. It is believed it was a primitive lusitanian redoubt and was populated from Roman times until the late Middle Ages. It is certain that in 1129, when Portuguese troops conquered the land, the castle already existed and was called Almorolan.
Royal Palace of Madrid
The site of the palace dates from a 10th-century fortress, called mayrit, constructed as an outpost by Mohammed I, Emir of Cordoba and inherited after 1036 by the independent Moorish Kingdom of Toledo. The Antiguo Alcazar (”Old Castle”) was built on the location in the 16th century. It burned on December 24, 1734; King Philip V ordered a new palace built on the same location. Construction spanned the years 1738 to 1755 and followed a Berniniesque design.
Chateau de Chambord
It is the largest castle in the Loire Valley, France, but was built to serve only as a hunting lodge for King Francois I, who maintained his royal residences at Chateau de Blois and at Chateau d’Amboise. The original design of the Chateau de Chambord is attributed, though with several doubts, to Domenico da Cortona, whose wooden model for the design survived long enough to be drawn by Andre Felibien in the seventeenth century.
Butron Castle
The Butron Castle, located in the municipality of Gatika, Spain, was constructed in the middle of the 14C. It has witnessed the factional fights that forged the history of Bizkaia. After being abandoned for several centuries and left to deteriorate, it was restored in the 19C by the architect Mr. Francisco de Cubas, who gave the castle its present romantic appearance.
De Haar Castle (Kasteel de Haar)
Located in the Netherlands, the castle was founded in the 14th century. Between 1892 and 1912 the castle that stands today was rebuilt incorporating the original ruins.
Μanzanares el Real Castle
Located in the town of Manzanares el Real, 30 miles north of Madrid. The construction of the castle began in the year 1475, at a time when Madrid had little more than 100 houses and about 300 citizens. The castle has a quadrangular plant with four towers on the corners.
Gravensteen Castle
Located in Ghent, Belgium, the present castle was built in 1180 by count Philip of Alsace and was modelled after the crusaders castles the count encountered while he participated in the second crusade. Before its construction, there stood a wooden castle on the same location, presumably built in the ninth century.
(πηγή: 1nf0rmat10n.com)
Προς πώληση το Κάστρο του Δράκουλα
Σχεδόν μισό εκατομμύριο επισκέπτες το χρόνο, οι οποίοι πληρώνουν περί τα 3,5 ευρώ έκαστος για να θαυμάσουν από κοντά το Κάστρο του Βλαντ Γ’ του Παλουκωτή, του θρυλικού κόμη των Καρπαθίων που ενέπνευσε το χαρακτήρα της ιστορίας του Μπραμ Στόκερ, αποτελούν έναν αριθμό αρκετό για να δελεάσει οποιοδήποτε υποψήφιο αγοραστή του θρυλικού κάστρου.
Δεν αποτελεί, λοιπόν, έκπληξη η ταχύτητα με την οποία η είδηση ότι το Κάστρο του Δράκουλα πωλείται έκανε το γύρο του κόσμου. Κι ακόμη περισσότερο, δεν αποτελεί έκπληξη το μυθικό ποσό των 60.130.000 ευρώ που όρισε ως αρχική τιμή ο σημερινός ιδιοκτήτης, Ντομινίκ των Αψβούργων, προκειμένου να παραχωρήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας στον επίδοξο αγοραστή.
Εγγονός της τελευταίας ιδιοκτήτριας, της βασίλισσας Μαρίας της Ρουμανίας, ο von Habsburg ανέκτησε την ιδιοκτησία του κάστρου, το οποίο είχε κατασχεθεί το 1956 από το κομμουνιστικό καθεστώς, τον περασμένο Μάιο. Η αρχική συμφωνία ήταν πως, αν θελήσει να το πουλήσει, θα υποβάλει πρώτα την πρόταση στο Υπουργείο Πολιτισμού της Ρουμανίας και, αν αυτή απορριφθεί, τότε θα αναζητήσει υποψήφιους αγοραστές.
Μετά την πρώτη ανακοίνωση σχετικά με την πώληση του κάστρου, ενδιαφέρον εξέφρασε το συμβούλιο της ρουμανικής επαρχίας Μπρασόφ, η προσφορά του οποίου, όμως, απορρίφθηκε από την οικογένεια των Αψβούργων. Από τη μεριά του, το Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας δήλωσε ότι δε θα κατασπαταλήσει το δημόσιο χρήμα για την αγορά του κάστρου, την τιμή του οποίου βρίσκει υπερβολικά υψηλή.
Όπως όλα δείχνουν, ο δρόμος για τους υποψήφιους ιδιώτες αγοραστές έχει ανοίξει, ενώ ο δικηγόρος του Ντομινίκ, Κόριν Τρανταρίφ, δήλωσε ότι υπάρχουν ήδη πολλές προσφορές από το εξωτερικό, οι οποίες ξεπερνούν τα 60 εκατομμύρια ευρώ.
Κτισμένο το 1377, το μεσαιωνικό κάστρο των 57 δωματίων, τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω υπογείων διαδρόμων ή μέσω της εσωτερικής αυλής, χρειάζεται εκτεταμένα έργα συντήρησης, αλλά, σύμφωνα με τον υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων, Άλεξ Πρίσκου, ”για κτίριο του 14ου αιώνα, βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση”.
(πηγή: www.in2life.gr)
Κάστρα της Ρουμανίας
Mεγαλόπρεπα μνημεία, σαγηνευτικά φυσικά τοπία και ποικίλες προτάσεις αναψυχής σας περιμένουν στην αναγεννημένη χώρα.
H Ρουμανία είναι μία χώρα με ιδιαίτερη φυσιογνωμία συνυφασμένη με το έντονο ιστορικό και πολιτιστικό παρελθόν της, σημάδια του οποίου θα συναντήσετε με ευκολία παντού. Με ορμητήριο το ευχάριστο, μεγαλόπρεπο αλλά και εκλεπτυσμένο Βουκουρέστι, το «Μικρό Παρίσι» όπως συνηθίζεται να λέγεται λόγω της εμφανούς γαλλικής επιρροής στην αρχιτεκτονική του, εξορμήστε στις μαγευτικές εξοχές και ανακαλύψτε τις κρυφές ομορφιές μιας πραγματικά πολύ όμορφης χώρας!
Γνωριμία με την πόλη
Το Βουκουρέστι ιδρύθηκε το 1459 στις όχθες του ποταμού Νταμποβίτα από το γνωστό για τη σκληρότητά του απέναντι στους Τούρκους κατακτητές πρίγκιπα Βλαντ Τέπες, τον άνθρωπο που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης του μύθου του Δράκουλα των Καρπαθίων. Όπως όλες οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πέρασε εποχές δόξας, ευδαιμονίας αλλά και μεγάλου πένθους. Ο σεισμός του 1977 κατέστρεψε μεγάλο μέρος της παλιάς πόλης, όμως ευτυχώς έχουν διασωθεί αρκετά μνημεία που δηλώνουν την αλλοτινή μεγαλοπρέπειά της.
Αναζητήστε τα ερείπια της Πριγκηπικής Αυλής, που τώρα λειτουργεί ως Μουσείο, και τη μικρή εκκλησία της του 16ου αιώνα. Σε κοντινή απόσταση θα βρεθείτε στην εκκλησία της Σταυρούπολης, με τα αξιόλογα πορτρέτα αγίων και το μαγικό εσωτερικό διάκοσμο, στην εκκλησία των Πατριαρχών και στην εντυπωσιακή αγορά Στράντα Λιπσκάνι.
Επίσης, μην παραλείψετε να κάνετε μία βόλτα στο εκπληκτικό πάρκο Τσισμιγκίου, με τους απέραντους κήπους, τις λίμνες και τα αγάλματα, να περάσετε από την Αψίδα του Θριάμβου και να θαυμάσετε το κολοσσιαίο κτίριο του Κοινοβουλίου με τις 6.000 αίθουσες, το μεγαλύτερο κτίριο του κόσμου μετά το αμερικανικό Πεντάγωνο. Φυσικά το Βουκουρέστι ξεχωρίζει και για τα εντυπωσιακά μουσεία του, όπως το υπαίθριο Village Museum, που αποτελεί αναπαράσταση ενός παραδοσιακού ρουμανικού χωριού με ξύλινα σπίτια, στάβλους, εκκλησίες, το πρώην Βασιλικό Παλάτι που σήμερα ονομάζεται Εθνικό Μουσείο Τέχνης και το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο με τους πολύτιμους θησαυρούς από ασήμι και χρυσό.
Οδοιπορικό
Περιπλανηθείτε στις ξεχωριστές επαρχιακές περιοχές της Ρουμανίας ξεκινώντας από τη ρομαντική Τρανσυλβανία, όπου σας περιμένουν μυθικά κάστρα, μεσαιωνικές πόλεις, ξύλινες εκκλησίες, απάτητες βουνοκορφές και καταπράσινες πλαγιές. Διασχίζοντας την Τρανσυλβανία θα επισκεφτείτε την πόλη Μπρασόβ για να θαυμάσετε τη σαξονική αρχιτεκτονική των κτιρίων της, όπως της Μαύρης Εκκλησίας και του παλιού Δημαρχείου, αλλά και για να μεταβείτε στην Ποϊάνα Μπρασόβ, ένα από τα πιο γνωστά χιονοδρομικά κέντρα της χώρας, υψηλών προδιαγραφών. Από την Μπρασόβ μπορείτε να διοργανώσετε εκδρομή στο κάστρο του Μπραν, το σπίτι όπου λέγεται πως έδρασε ο υποτιθέμενος Δράκουλας των Καρπαθίων, αλλά και στο θέρετρο του Καρόλου Α'.
Μία άλλη πανέμορφη πόλη της Τρανσυλβανίας, με στενά λοξωτά δρομάκια και παστέλ σπιτάκια, είναι η πόλη Σίμπιου, όπου θα επισκεφτείτε το υπαίθριο Μουσείο Folk Technology, στημένο δίπλα στη λίμνη, το Μουσείο Τέχνης Bruckenthal, ενώ μπορείτε να κάνετε μία βόλτα στα γύρω ορεινά χωριά όπως στο Σίμπιελ, όπου θα δείτε το συναρπαστικό Μουσείο Εικόνων.
Η Σιγκισοάρα είναι μία από τις ελάχιστες αυθεντικές μεσαιωνικές πόλεις που έχουν απομείνει στον κόσμο με πέτρινο τείχος, μυστικά μονοπάτια, πύλες και έναν Πύργο με τεράστιο ρολόι του 14ου αιώνα που θα σας μεταφέρουν σε άλλες εποχές. Στην Τρανσυλβανία βρίσκεται και η πρώτη ελεύθερη πόλη από την Επανάσταση του 1989, η Τιμισοάρα, η πόλη των πάρκων και των κήπων όπως συνηθίζεται να λέγεται. Επίσης, να πάτε στο ιστορικό κέντρο spa Μπάιλε Ερκουλάνε, ενώ μην παραλείψετε να επισκεφτείτε τα μοναδικά χωριά Μαραμούρες για να δείτε τις ιδιόμορφες ξύλινες εκκλησίες, τα παραδοσιακά κοστούμια, τις περίτεχνες μάσκες και να γνωρίσετε τα ιδιόμορφα ήθη και έθιμα της περιοχής.
Βασικό χαρακτηριστικό της Ρουμανίας είναι τα μοναστήρια της, που θα συναντήσετε κυρίως στη βόρεια πλευρά της χώρας, στην επαρχία της Μπουκόβινα - Μολδαβία. Μέσα σε καταπράσινες πεδιάδες δεσπόζουν αυτά τα ένδοξα κατάλοιπα της μοναστικής βυζαντινής παράδοσης με τα εντυπωσιακά ανάγλυφα στους τοίχους και τις πολύτιμες τοιχογραφίες του 15ου αιώνα. Πιο εντυπωσιακά και αξιόλογα θεωρούνται τα μοναστήρια της Σουτσεβίτα, της Νεάμτ, της Μολντοβίτα, της Βορονέτ και της Άρμπορε. Αξίζει τέλος να κάνετε μια εκδρομή μέχρι το φημισμένο Δέλτα του Δούναβη.
Πληροφορίες
Διαμονή: Τα καλύτερα ξενοδοχεία του Βουκουρεστίου είναι: Intercontinental, Sofitel, Hilton, Boulevard, Minerva, ενώ εάν θελήσετε να μείνετε στην Μπρασόβ, προτιμήστε τα: Capital, Alpin, Piatra Mare. Αν πάτε μέσω πρακτορείου, θα σας προτείνουν διάφορα ξενοδοχεία για να επιλέξετε αυτό που σας ταιριάζει.
Χρήσιμα: Κωδικός Βουκουρεστίου: 00401. Νόμισμα: νέο λέι (1 ευρώ ισούται με 3,52 νέα λέι). Ώρα: ίδια με Ελλάδα. Πρεσβεία Ρουμανίας στην Αθήνα, τηλ.: 210-6728875.
Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
* Η παραδοσιακή κουζίνα της Ρουμανίας αποτελείται από ψητά χοιρινά κρέατα, μία μεγάλη ποικιλία από σούπες, το sarmale που μοιάζει με λαχανοντολμάδες και το mititel που είναι λουκάνικα στη σχάρα αρωματισμένα με βότανα, τα οποία αξίζει να συνδυάσετε με εκλεκτό ντόπιο κρασί.
* Στην Όπερα θα παρακολουθήσετε αξιόλογα κονσέρτα κλασικού ρεπερτορίου. Επίσης, στο Romanian Athenaeum η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Γεωργίου Ιονέσκο θα σας συναρπάσει. Το κέντρο του Βουκουρεστίου σφύζει από ζωή. Απολαύστε συναυλίες, πιείτε το ποτό σας σε όμορφα μπαράκια και χορέψτε σε ντίσκο.
* Αγοράστε εξαιρετικά δαντελωτά τραπεζομάντιλα και πετσέτες, κεραμικά, χαλιά, πορσελάνες, ασημικά και εικόνες.
(πηγή: www.7merestv.gr)
