Ξεφάντωμα στου κόσμου τα καρναβάλια

Ιταλία Ο λατίνος Καρνάβαλος
Ενας εντυπωσιακός πρίγκιπας περνά μαζί με τους αυλικούς του. Στη στροφή η παρέα χάνεται στα δαιδαλώδη στενάκια της παλιάς πόλης και ο επισκέπτης στρέφει το βλέμμα του στους επόμενους μασκοφόρους. Δέκα ημέρες πριν από την Καθαρή Τετάρτη (Ash Wednesday) το εντυπωσιακό Καρναβάλι της Βενετίας ζωντανεύει.

Ξέφρενα πάρτι, θεατρικά και μουσικά δρώμενα, αισθησιακοί χοροί διοργανώνονται στα περίφημα παλάτια της Πόλης των Δόγηδων. Την Καθαρή Τρίτη των Καθολικών (Shrove Tuesday) τα πυροτεχνήματα φωτίζουν τον σκοτεινό ουρανό χαρίζοντας στο Καρναβάλι έναν λαμπερό επίλογο.

Το πιο σκανδαλώδες πάρτι της Ευρώπης όμως έχει ήδη ξεκινήσει από χθες στην Ιβρέα, 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Τουρίνου. Χιλιάδες είναι οι καρναβαλιστές οι οποίοι συμμετέχουν στα δρώμενα και ιδιαίτερα στον πόλεμο των πορτοκαλιών ­ 50 τόνοι σικελικά σαγκουίνια εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση.

Οι επισκέπτες για να δηλώσουν την ουδετερότητά τους φορούν κόκκινα καπέλα, παρ' ότι δύσκολα κανείς αποφεύγει τα πορτοκάλια (σαγκουίνια) τα οποία αφήνουν σε κάθε γωνιά της πόλης το κόκκινο στίγμα τους. Οι Ιταλοί πάντως προτιμούν το Βιαρέτζο (all times classic), το πιο όμορφο, για πολλούς, Καρναβάλι της Ιταλίας. Το πρόγραμμα είναι και εκεί πλούσιο και πολύ πιο αυθεντικό από τα υπόλοιπα της χώρας.

Βέλγιο
Το πάρτι των μεταμφιεσμένων
Το μεγαλύτερο πάρτι μεταμφιεσμένων της Ευρώπης πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Καζίνο της Οστάνδης. Το εφετεινό γκαλά θα δοθεί την πρώτη ημέρα του Μαρτίου. Ωστόσο το πιο διάσημο Καρναβάλι του Βελγίου πραγματοποιείται στην πόλη Μπενς (περίπου μία ώρα νότια των Βρυξελλών).

Χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή, ιδιαίτερα την Καθαρή Τρίτη (Shrove Tuesday), όταν ο κάθε Gille (ο Καρνάβαλος της περιοχής δηλαδή) πραγματοποιεί την καθιερωμένη πορεία του στην κεντρική πλατεία της πόλης χορεύοντας. Ο Gille είναι μια εκκεντρική φιγούρα. Φοράει κοστούμι στο χρώμα του άχυρου ­ πάνω στο οποίο διακρίνει κανείς λιοντάρια, αστέρια, κορόνες σε έντονα χρώματα, όπως κόκκινο, κίτρινο και μαύρο ­, ένα λευκό καπέλο με φτερά, ενώ είναι ζωσμένος με βαριά φασαριόζικα κουδούνια. Το καπέλο ζυγίζει τριάμισι κιλά και φτάνει το ενάμισι μέτρο. Περίπου 800 άντρες και αγόρια συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία και πετούν πορτοκάλια στους θεατές.

Γερμανία
Ο Πρίγκιπας και ο Χωριάτης
Στην Κολονία όλα ξεκινούν παρουσία του Πρίγκιπα, του Χωριάτη και της Παρθένου, των τριών συμβολικών προσώπων του Καρναβαλιού. Στο Μόναχο, στο Ντύσελντορφ και στο Μάιντς τα αχαλίνωτα πάρτι, οι παρελάσεις, οι χοροί και η πολλή μα πολλή μπίρα κάνουν τους μεταμφιεσμένους ιδιαιτέρως κοινωνικούς.

Ελβετία
Τα τύμπανα της... Αποκριάς
Στις 4 τα ξημερώματα, όλα τα φώτα ανάβουν για να υποδεχθούν τους μουσικούς με τα τύμπανα. Εκείνοι ανοίγουν το Καρναβάλι της Βασιλείας. Μόλις ο ήλιος φωτίσει την πόλη όλοι τρέχουν στα μικρά εστιατόρια που έχουν ανοίξει ειδικά για αυτή την περίοδο. Εκεί γεύονται τη mehlsuppe (σούπα από αλεύρι) και ένα παραδοσιακό γλυκό από κρεμμύδι, το οποίο συνοδεύεται από καφέ και άλλους μεζέδες.

Γαλλία
Ο βασιλιάς της Οδύσσειας
Αρχικά το Καρναβάλι της Νίκαιας ήταν μια παγανιστική γιορτή, η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή όταν το 1294 ο κόμης της επαρχίας Κάρολος Β', δούκας του Ανζού, επισκέφθηκε την περιοχή για να διασκεδάσει. Από τότε το Καρναβάλι της Νίκαιας είχε βασιλική εύνοια. Καθώς η πόλη μεγάλωνε οι εορτασμοί έγιναν γνωστοί ανά την υφήλιο, ιδιαίτερα την περίοδο της Μπελ Επόκ. Εφέτος τη μεγάλη παρέλαση θα οδηγήσει ο «βασιλιάς της Οδύσσειας». Από τον Χριστόφορο Κολόμβο στις μάχες του Διαστήματος και των θαλασσών, ο βασιλιάς της Οδύσσειας θα εξερευνήσει την «Αγρια, άγρια ιστορία του κόσμου». Βεβαίως δεν θα λείψει ούτε εφέτος ο καθιερωμένος λουλουδοπόλεμος.

Ισπανία
Τα ανδρείκελα και η μουσική
Τεράστια ανδρείκελα από συμπιεσμένο χαρτί καίγονται και κάνουν τη νύχτα μέρα στη Σολσόνα της Ισπανίας. Ακολουθούν καθημερινές παρελάσεις και χοροί στους δρόμους της πόλης. Πάντως, τον τίτλο του καλύτερου Καρναβαλιού της χώρας και ενός από τα εντυπωσιακότερα του κόσμου διεκδικεί η Τενερίφη (το μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων). Στη Σάντα Κρους τα πάρτι κινούνται σε ιλιγγιώδεις ρυθμούς, με δυνατή μουσική και πλούσιους μπουφέδες.

Καραϊβική
Ο αέναος χορός
Κάθε χρόνο το Καρναβάλι του Τρινιντάντ υπερχειλίζει από ενέργεια και δημιουργικότητα. Δεν υπάρχουν παρατηρητές. Ολοι συμμετέχουν. Ο επισκέπτης δεν βλέπει απλώς το Καρναβάλι, αλλά το μυρίζεται, το γεύεται, το αναπνέει. Εν τούτοις για τους ντόπιους μεγαλύτερη σημασία έχει η προετοιμασία. Μήνες πριν από την έναρξη του Καρναβαλιού οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν με χρώματα και φωνές. Κάθε μέρα οργανώνονται παρελάσεις αρμάτων, μουσικοί διαγωνισμοί και πάρτι, για να φτάσουν τελικά σε ένα δυνατό κρεσέντο με την παρέλαση των μουσικών συγκροτημάτων. Μουσικοί και χορευτές ντυμένοι με πολύχρωμες στολές τραγουδούν και χορεύουν ασταμάτητα για δύο ημέρες στην πλατεία Adam Smith στο Port of Spain και στους γύρω δρόμους.

Στο Κουρασάο το Καρναβάλι αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός της χρονιάς. Ολοι φορούν εντυπωσιακά κοστούμια, συγκεντρώνονται στη συνοικία Otrobanda και αρχίζουν να λικνίζονται στους ξέφρενους μουσικούς ρυθμούς των 100 και πλέον μουσικών συγκροτημάτων. Στη διαδρομή σταματούν τυχαία όπου βρουν για φαγητό και ποτό.

Την ίδια περίοδο στη Μαρτινίκα ο κόσμος ζει στους δρόμους. Τα άρματα και οι μπάντες συνοδεύουν τους χορευτές που κατακλύζουν κάθε γωνιά του νησιού. Την πρώτη Δευτέρα του Μαρτίου οι άντρες ντύνονται γυναίκες, την επομένη ντύνονται στα κόκκινα, αφού είναι η Τρίτη των Κόκκινων Διαβόλων, ενώ την Τετάρτη φορούν ασπρόμαυρα για να κάψουν τον βασιλιά Καρνάβαλο.

Βραζιλία
Η μπάντα της Ιπανέμα
Η επίσημη πρώτη του Καρναβαλιού του Ρίο Ιανέιρο θα δοθεί όταν θα βγεί η μπάντα της Ιπανέμα στους δρόμους της πόλης. Λίγες ώρες αργότερα, περίπου στις 6 το απόγευμα, θα δοθεί η εκκίνηση του περίφημου διαγωνισμού κοστουμιού στο Hotel Gloria. Για αίγλη και κουλτούρα όμως προτιμήστε το Galla Ball στο Copacabana Palace Hotel. Απαιτείται επίσημο ένδυμα. Ανάμεσα στους καλεσμένους θα αναγνωρίσετε πολλές διεθνείς προσωπικότητες, ενώ θα γνωρίσετε και τους βραζιλιάνους σταρ.

Ο επισκέπτης τις έξι ημέρες του Καρναβαλιού έχει τόσα πολλά να δει και να κάνει που δύσκολα θα βρει λεπτό για ξεκούραση. Πρέπει ωστόσο να φροντίσει να περάσει μια βραδιά στο Samba Drome ­ τον δρόμο που έχει κατασκευαστεί ειδικά για τις παρελάσεις των σχολών σάμπα. Σε περίπτωση που επισκεφθείτε το Ρίο πριν από την έναρξη των εκδηλώσεων μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για το τι σημαίνει προετοιμασία των σχολών σάμπα. Αν πάτε ένα οποιοδήποτε Σαββατοκύριακο στα περίχωρα της πόλης, θα παρακολουθήσετε μια πρόβα ίσως καλύτερη και πιο αυθεντική από τις επίσημες παρελάσεις. Βεβαίως τις διάσημες μουλάτες (τις ημίγυμνες βραζιλιάνες καλλονές) μπορεί κανείς να τις θαυμάσει και στα νάιτ κλαμπ της πόλης ολόκληρο τον χρόνο.

Η πρώτη παρέλαση των σχολών σάμπα θα πραγματοποιηθεί στο Samba Drome. Οι καλές θέσεις βρίσκονται στους τομείς 5, 7, 9 και 11. Τα καλύτερα εισιτήρια περιλαμβάνουν και μέσο για την επιστροφή στο ξενοδοχείο. Επειδή όμως οι θέσεις είναι δυσεύρετες, κάντε μια βόλτα έξω από το Samba Drome όπου θα παρακολουθήσετε τις ετοιμασίες των σχολών και ακολουθήστε ένα άλλο πρόγραμμα για το υπόλοιπο της βραδιάς. Τα σόου στο Ρίο αυτές τις ημέρες είναι εκατοντάδες και διαρκούν περισσότερες από 10 ώρες, οπότε, αν αποφασίσετε να το παρακολουθήσετε, πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί ένας καλός ύπνος. Το Καρναβάλι κλείνει για τους τουρίστες με την μπάντα της Ιπανέμα. Για τους ντόπιους όμως μόλις αρχίζει η ετοιμασία για το επόμενο Καρναβάλι. Στο Ρίο υπάρχουν κάποιοι κανόνες που πρέπει κανείς να τηρεί, ιδιαιτέρως την περίοδο του Καρναβαλιού: κανένας δεν κυκλοφορεί στο κέντρο της πόλης αφού βραδιάσει· δεν φοράτε κοσμήματα, δεν έχετε πάνω σας πολλά μετρητά· κυκλοφορείτε σε γκρουπ των τριών ή περισσοτέρων ατόμων.

ΕΠΙΣΗΣ

ΝΙΚΑΙΑ
Πρωταγωνίστρια των εκδηλώσεων της μεσογειακής Νίκαιας είναι η περίφημη Promenade des Anglais. Εκεί πραγματοποιούνται παρελάσεις νυχτερινές, χορευτικές, παρελάσεις αρμάτων και άλλα δρώμενα. Ο χορός των μεταμφιεσμένων δίνει έναν πρόσθετο κοσμικό αέρα σε μια ούτως ή άλλως κοσμική πόλη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το κάψιμο του Καρνάβαλου με τις χιλιάδες πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό της πόλης.

ΒΙΑΡΕΤΖΟ
Μπορεί η Βενετία να έκλεψε όλη τη δόξα, ωστόσο το Βιαρέτζο (βόρεια της Πίζας) είναι η πόλη που διατηρεί αναλλοίωτη την αποκριάτικη παράδοση. Και έχει την υποστήριξη εκείνων (κυρίως Ιταλών) που την γνωρίζουν. Παρελάσεις, σόου, χοροί, μουσικές εκδηλώσεις και δεκάδες διαγωνισμοί προγραμματίζονται κάθε χρόνο από τον δήμο της πόλης.

ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ
Αρχοντικά, επαύλεις αποικιακού ρυθμού, ποταμόπλοια και πολλή τζαζ. Και ανάμεσα σε αυτά οι εκδηλώσεις για την υποδοχή της άνοιξης ­ οι μέρες του Καρναβαλιού. Ολες οι κοινωνικές ομάδες και εθνικότητες αντιπροσωπεύονται στη μεγάλη παρέλαση που ξεκινά από τη λεωφόρο Claibome και την οδό Calliope. Τα άρματα και τα πληρώματά τους, αφού διασχίσουν ένα μεγάλο τμήμα της πόλης, καταλήγουν στο Δημοτικό Στάδιο όπου αρχίζει το μεγάλο γλέντι. Δεκτοί γίνονται μόνο εκείνοι που έχουν πρόσκληση.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ
Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις στη Βασιλεία (περισσότερα στις επόμενες σελίδες) ξεκινούν από τον Ιανουάριο και εστιάζονται σε τρεις μυθολογικές φιγούρες, οι οποίες εμφανίζονται για να διώξουν τον χειμώνα. Πρόκειται για τις «Vogel Gryff», «Wilde Mann» και «Leu». Η ιδιαιτερότητα αυτού του Καρναβαλιού είναι πως ουσιαστικά ξεκινά όταν τα υπόλοιπα έχουν τελειώσει. Ετσι την επομένη της Mardi Gras η πρωινή παρέλαση ορμά στους δρόμους με τύμπανα και μουσική και η ήρεμη Βασιλεία αποκτά για λίγο τους ξέφρενους ρυθμούς του Καρναβαλιού.

ΚΟΛΟΝΙΑ, ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΜΑΪΝΤΣ
Το Καρναβάλι ή Fasching, όπως το λένε στην Κολονία και στο Μόναχο, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές γιορτές στη Γερμανία. Η φεστιβαλική εποχή (ιδιαίτερα στην περιοχή του Ρήνου και στη Νότια Γερμανία) επίσημα ξεκινά 11 λεπτά μετά τις 11 το πρωί, την 11η μέρα, του 11ου μήνα ­ του Νοεμβρίου ­ στη διάρκεια του οποίου ουσιαστικά τίποτε δεν συμβαίνει. Συνεχίζεται τον Ιανουάριο για να φθάσει σε ένα μοναδικό κρεσέντο τον μήνα Φεβρουάριο με χορούς μεταμφιεσμένων, πάρτι και παρελάσεις. Ο ανυποψίαστος ταξιδιώτης που θα επισκεφθεί αυτές τις ημέρες τη χώρα, και ιδιαίτερα την Κολονία, το Μόναχο και το Μάιντς, θα βρεθεί προ εκπλήξεως αφού όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται στους δρόμους. Περίεργα ντυμένοι, χορεύουν και κρατιούνται χέρι χέρι, ενώ αστειεύονται διαρκώς με τους διπλανούς τους. Η μπίρα ρέει άφθονη, ενώ το τραγανό κοτόπουλο, το τηγανητό ψάρι και άλλες λιχουδιές αποτελούν τις γαστριμαργικές προτάσεις των ημερών.

(πηγή: www.tovima.gr)

Εορτές στην Καραϊβική (Ιανουάριος - Μάρτιος)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

ΤΖΑΝΚΑΝΟΥ ΣΤΙΣ ΜΠΑΧΑΜΕΣ
Το Τζανκανού περιλαμβάνει δύο πολύχρωμες παρελάσεις που διοργανώνονται στις 26 Δεκεμβρίου και την 1η Ιανουαρίου. Οι συμμετέχοντες περνούν εβδομάδες ολόκληρες ράβοντας τα κοστούμια τους με μεγάλη μυστικότητα. Στην πρώτη παρέλαση τα κοστούμια έχουν την τιμητική τους, στη δεύτερη ο χορός και η μουσική. Ο χορός μάλιστα είναι συμβολικός: υποτίθεται ότι οι χορευτές πατούν με δύναμη επάνω σε όλα τα αρνητικά του χρόνου που πέρασε και υψώνουν τα χέρια για να αγκαλιάσουν το νέο έτος. Και οι δύο παρελάσεις κρατούν ως το πρωί.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ ΤΡΙΝΙΝΤΑΝΤ
Το Καρναβάλι του Τρινιντάντ αποκαλείται "το καλύτερο υπαίθριο πάρτι του πλανήτη Γη". Εβδομάδες πριν, διοργανώνονται μουσικοί διαγωνισμοί, παραστάσεις του δρόμου και νυχτερινές παρελάσεις· όλα καταλήγουν σε ένα διήμερο "όργιο" που ξεκινά στις 3.00 π.μ. Χιλιάδες άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους, άλλοι φορώντας φτερά και πούλιες, άλλοι καλυμμένοι με λάσπη από την κορυφή ως τα νύχια. Οταν βγαίνει ο ήλιος οι δρόμοι είναι ασφυκτικά γεμάτοι με μασκαρεμένους χορευτές που ακολουθούν μεγάλα φορτηγά επάνω στα οποία μπάντες παίζουν στη διαπασών μουσική καλύψο σε τύμπανα από ατσάλι ή μπαμπού. Οι παρελάσεις δεν ακολουθούν κάποια συγκεκριμένη διαδρομή, τριγυρνούν στην πρωτεύουσα, την Πορτ οβ Σπέιν, προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Μετά το έντονο διήμερο συνιστάται μία εβδομάδα ηρεμίας στο γειτονικό Τομπάγκο.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΗΣ ΜΑΡΤΙΝΙΚΑΣ
Στο γαλλικό αυτό νησί όπου τα κρουασάν και οι μπαγκέτες είναι εξίσου συνηθισμένα με τις μπανάνες και τα μάνγκο το Καρναβάλι διαρκεί έξι ημέρες, οι τέσσερις τελευταίες από τις οποίες μοιάζουν σαν "έκρηξη σε εργοστάσιο πυροτεχνημάτων", σύμφωνα με τον συγγραφέα Τρούμαν Καπότε. Την Κυριακή του Καρναβαλιού άρματα, μπάντες και μασκαράδες χορεύουν στους δρόμους ως το πρωί υπό τους ήχους της μουσικής ζουκ. Η Δευτέρα είναι ημέρα παρωδίας: οι άνδρες ντύνονται γυναίκες και οι γυναίκες άνδρες. Την Τρίτη, την "Ημέρα των Κόκκινων Διαβόλων", όλοι ντύνονται στα κόκκινα. Την Τετάρτη ντύνονται στα μαύρα και άσπρα και καίνε τον χάρτινο "Βασιλιά Βαβάλ του Καρναβαλιού". Στη μέση ακριβώς της Σαρακοστής διοργανώνεται το "Mi-careme", ένα ολοήμερο (και ολονύκτιο) πάρτι στις παραλίες για τον μοναδικό και άκρως σεβαστό λόγο ότι οι κάτοικοι του νησιού δεν αντέχουν 40 ημέρες χωρίς χορό.

ΜΑΡΤΙΟΣ

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΑΡΟΝΟΥ ΜΠΛΙΣ ΣΤΟ ΜΠΕΛΙΖ
Το 1926 ο βρετανός βαρόνος Χένρι Εντουαρντ Ερνεστ Βίκτορ Μπλις, ο οποίος διέπλεε την Καραϊβική με το γιοτ του "Sea King", αρρώστησε στα νερά του Μπελίσε. Η ευγένεια και η φιλοξενία των ντόπιων τον εντυπωσίασαν τόσο που όταν πέθανε άφησε την περιουσία του, σχεδόν 2 εκατ. δολάρια, στη μικροσκοπική αυτή χώρα που είναι σφηνωμένη μεταξύ Μεξικού και Γουατεμάλας. Τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για δημόσια έργα και ο Μπλις ανακηρύχθηκε ο μεγαλύτερος ευεργέτης του Μπελίσε. Κάθε χρόνο στις 9 Μαρτίου γιορτάζεται η Ημέρα του Βαρόνου Μπλις ως εξής: το πρωί γίνεται επίσημη τελετή που περιλαμβάνει λόγο του πρωθυπουργού στον τάφο του βαρόνου Μπλις ο οποίος βρίσκεται κοντά στον φάρο Μπλις. Μετά διοργανώνονται αγώνες ψαρέματος, ιππασίας, ποδηλασίας και κυρίως ιστιοδρομίες (με σκάφη που συνήθως ονομάζονται "Μπλις", "Βαρόνος Μπλις" ή "Sea King"), ενώ το βράδυ αρχίζουν ο χορός και το τραγούδι.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Τρινιντάντ

Trinidad is not the Caribbean of white sand beaches and umbrella drinks. There is oil money there, and tall buildings in which to count it, and grinding poverty and the sound of calypso drifting by on the breeze. There is serious cricket when there isn't serious soccer, and there is always a plan afoot for Carnival, the island's monthlong, pre-Lenten feast.

People visit Port of Spain, the capital of Trinidad and Tobago, for Carnival, or pass through on their way to more traditional vacations on Tobago, the nation's other main island, a short flight away and thick with resorts.

But stay a while, exploring the busy streets in which V. S. Naipaul, the country's prodigal son, found his literature and eventually a Nobel Prize, and a truth emerges: This is one of the great eating towns in the Caribbean, the greatest of the Lesser Antilles, and the fount of some of the finest rum in the world.

Start with breakfast, in particular the ones available at the Port Authority Canteen, a stevedore's cafeteria perched on the edge of the harbor. It is made up of a dozen or so tiny kitchens with electric hot plates and propane hobs. There are long picnic tables in front of these, some set with oilskin cloths, others painted a soft lime green.

They are packed for breakfast, and again for lunch and dinner — men eating in shifts, wolfishly, then heading back into the sun. Fans move the humidity around, under signs at each end of the room that proclaim, “No Obscene Language.”

People talk about the laid-back, easygoing nature of the Caribbean, but Trinidad is a working hub, one of the most prosperous islands in the region. There is plenty of off-work downtime, the slow and pleasant dance into sociable half-drunkenness that Trinidadians call “liming,” but the women who cook in the Port Authority Canteen have little time for it.

Charmaine Cupido is one of them. Her stall is in a far corner of the room, almost invisible from the door. Fish sandwiches are her thing, the delicacy known here as bake and shark, best consumed with one of the frothy sweet drinks sold nearby: a watery concoction of mauby bark, cinnamon and sugar, say, or sea moss and milk.

Ms. Cupido slices a round of bread into two discs, and places on one of them a number of pieces of fried fish — carite that October morning, a local mackerel, though she'll cook the traditional shark if she can find it at market. The fish has a flavorful crust, bright with the tingle of ginger and pepper, with an undertow of salt: her special mix. Next comes some lettuce, sliced tomato, sliced cucumber, along with a squirt of thinned ketchup and a more substantial one of her own pepper sauce, which has an orange, slightly sweet hot-pepper kick that is in tune with the morning hour.

She wraps this into a waxed-paper bag and sends you on your way, down to the far end of the cafeteria, where other women are doling out fresh juices in paper cups.

It is really about the best fish sandwich in the world. But, of course, there are others. Bake and shark is a point of national pride in Trinidad, and fierce debates rage over who serves the finest.

One of the handsomest places to take a stand on the matter is Maracas Bay, a 45-minute drive north from Port of Spain, and one of the island's most famous beaches, both for its proximity to the capital and for its shocking beauty: a limp half-circle of soft, reddish sand beneath towering mountains and wisps of fog. Imagine the Oregon coast with palms the size of redwoods and water as warm as a baby's bath and you have about a quarter of the experience; you need to add a funk of humidity, and much besides.

The city empties onto the beach at Maracas Bay on weekends, and the lines for bake and shark at the stands there can stretch for yards. Davan Maharaj, a Trinidadian of great passion and distinction who is the business editor of The Los Angeles Times, would not speculate on the best of these in a telephone interview, but he offered expert advice: “Look for the longest line.”

Which will leave you, inevitably, under the red awning of a stand called Richard's, where you are given a plain plate of bake and shark, then told to go to the condiments table to dress your own sandwich.

“Lots of people make bake and shark how they like,” said Irwin Britto, who was selling gourd purses and pretty shell necklaces in the parking lot, “but Richard's, you make it how you like.”

Which means extra pepper sauce, of course, lettuce, a bit more tamarind than usual, three pieces of tomato and two of pineapple. To drink? There are giant plastic fish boxes set up beside the stand packed deep with ice and beer. Carib is the label of choice, there and across the island. Lunch — rich, fatty shark deeply spiced against the bread — is served, slightly different from breakfast, and almost as good.

The North Coast Road will take you back to town, back down the range of mountains that rise above Port of Spain to capture the clouds. It is a narrow road plunging through the forest, giving way occasionally to splendid views of the ocean. Strange magical birds with yellow chests — boat-billed flycatchers! — perch on the telephone lines. It is hard driving for Americans used to being on the right side of the road. Every passing vehicle is an excitement: possible death in a far-off land.

At one turnoff, a farmer's shed stands: Raja Jahan's produce. Edmund Hendrix works there most days, selling sugar cane, mangoes and spider apples to passing motorists. Gesturing down toward the sea one day, he said, “They call it the Champagne glass view.”

And for good reason: the mountains give way in front of his farm like the curve of a glass in a Cole Porter song to hold the fizz of the ocean beneath. Teenagers from the city drive north after school to photograph it; it's as if they are documenting perspective itself.

TRINIDAD'S history is a long run of indentured diversity. Slavery left its African mark on the native Amerindian population, of course, as it did all over the Caribbean. But the servitude that followed in the 19th century brought people from even farther afield: East Indians first, followed by Chinese, Syrians, Lebanese. Each group had its effect on the nation's food; the result is a kind of culinary heterogeneity that finds common ground in pepper sauce and friendly rivalry.

You can head to the Hott Shoppe on the Maraval Road in the city's center to try it in a roti wrap of beef curry, accompanied by a cup of red fruit soda, or up to the Tiki Village restaurant on top of the Kapok Hotel in the north, where the fried dumplings come fat with pork and local chives. You can taste it in the Lebanese kibbe at a Syrian bagel shop called Adam's, up in the foothills of the Maraval suburbs. And in the chicken tikka at Apsara, a fine Indian restaurant not far from the president's residence on the east side of town; it's right out of a Graham Greene novel, down to the pouch-eyed old Englishman eating curry in a dark corner.

But a meal at Veni Mangé is the wisest bet. It is one of the nation's best restaurants: an old home in the city's west, restructured as an open loft space, with ceiling fans and the jalousies known here as Demerara windows, with brightly colored chairs and fantastical tabletop paintings. The work of local artists crowds the walls, and the low hum of conversation leaks out onto the sidewalk at lunch, and late into the evening on Wednesdays and Fridays, when the restaurant is open for dinner.

Veni Mangé is the work of sisters — Allyson Hennessy, a local television star, and Rosemary Hezekiah, an artist — who opened the restaurant in 1980. The point of the place, Ms. Hezekiah said, was to present “an authentic aesthetic” of Trinidad's Creole food to residents and visitors alike. So while Ms. Hennessy is a French-taught chef, she provides only advice to the kitchen staff, not recipes.

“I've got a local Tobagan woman in there instead,” Ms. Hezekiah said. “She cooks with love, not training.”

And thus: there is callaloo to start, the classic, bright-green Trinidadian soup of puréed dasheen leaf and coconut milk, enlivened with blue crab, thickened with okra; and a plate of sweet accra, or fritters of crab and shrimp. Follow these with a dark and fiery pork stew and moist hunks of grilled mahi mahi served with a tamarind glaze and plenty of fried plantains. Rice, beans. More pepper sauce. Glasses of Angostura 1919 rum, smooth as molasses, apparently bottomless. Sleep will come easily.

For those interested in taking Ms. Hezekiah's notion of an authentic island aesthetic a few steps further, though, it is worth another drive, out of town through the gritty eastern slums in awful, exhaust-choked traffic, out the Eastern Main Road toward the central towns of Arima and Valencia, and from there down to the empty coast of Manzanilla Bay.

In Sangre Grande, a rough little town of auto-parts stores and metal shops southeast of Arima, you'll find the Cock's Bar, and on Fridays and Saturdays, a barbecue cook named Bharat Cooblall. Mr. Cooblall cooks pork, chicken and lamb over hard charcoal, bathing it in a tart sauce that nods slightly to the American South; it's more tamarind than tomato, though, and the perfect accompaniment to crisp, smoke-flavored pig tails.

Don't be squeamish now! The way Mr. Cooblall cooks them, they're meat popsicles, and one of the island's great treats.

But then so is a fine hamburger lunch dressed in pineapple and pepper sauce at the First and Last Bar, a few miles southeast in Upper Manzanilla. And so is a cold coconut hacked open by Rob Joseph at his rickety stand there, on the road above the empty beach.

And so, to finish where we began, is a breakfast of what's known as doubles, purchased in dawn's light from one of the stands along the Western Main Road in the St. James neighborhood in Port of Spain. These are two rounds of turmeric-hued fried bread, filled with curried chickpeas and topped with fiery chutney. Look for a stand with lines, then order two, and take with a cold Carib. That's liming.

VISITOR INFORMATION
Several airlines fly from New York to Port of Spain, with direct flights between the two cities offered by Caribbean Airlines (www.caribbean-airlines.com) and Continental (on Saturdays). Delta joins them on Dec. 20 (twice a week). A recent Internet search for a nonstop flight in mid-November turned up round-trip fares starting at $475 on Caribbean.

WHERE TO EAT
Port Authority Canteen, Dock Road, off Wrightson Road, Port of Spain, no phone. A breakfast of fish, juice and cake will run less than 40 Trinidad and Tobago dollars, $6 at 6.5 T & T dollars to the U.S. dollar.

Hott Shoppe, Maraval Road, Port of Spain, no phone. Two roti, with drinks, will cost about 60 local dollars.

Richard's, Maracas Bay, no phone. A plate of bake and shark, along with a Carib, will cost about 35 local dollars.

Tiki Village is atop the Kapok Hotel (16-18 Cotton Hill Road, St. Clair; 868-622-5765). Figure about 100 local dollars a person for dinner.

Apaara (13 Queen's Park East, Port of Spain; 868-623-7659) serves excellent Indian food. Dinner runs about 300 local dollars for two, without drinks.

Veni Mangé (67A Ariapita Avenue, Port of Spain; 868-624-4597; www.venimange.com) is closed on weekends. The menu changes daily, but a meal for two will cost roughly 400 local dollars, plus drinks.

Cock's Bar (Eastern Main Road, Sangre Grande; no phone). A plate of barbecue with rice and salad costs around 25 local dollars.

First and Last Bar (Eastern Main Road, Upper Manzanilla; no phone). Have a burger, buy a beer for new friends and get on your way for less than 40 local dollars.

WHERE TO STAY
The Hilton Trinidad (Lady Young Road, Port of Spain; 868-624-3211; www.hiltoncaribbean.com/trinidad) may be Trinidad's most comfortable hotel, and its location above the Queen's Park Savannah offers views of the harbor below. Facilities include a pool and a fitness center. Doubles start around $220, but can be less on the Web site.

Kapok Hotel (16-18 Cotton Hill, Port of Spain; 868-622-5765; www.kapokhotel.com), a nine-story building in the suburb of St. Clair, also offers harbor views from some of its 94 rooms; doubles start at $181, with Continental breakfast. Service was excellent, but it would be a stretch to describe them as anything approaching luxurious.

Reader suggestions on the Travel section Web site, www.nytimes.com/travel, include a recommendation for the “absolutely fabulous” L'Orchidée Boutique Hotel (3 Coblentz Gardens, Port of Spain; 868-621-0618; www.trinidadhosthomes.com). Doubles are $150 with breakfast.

(πηγή: travel.nytimes.com, 26/10/2007)

Ο καιρός στον κόσμο - κατάλληλη εποχή για επίσκεψη (4)

ΤΡΙΝΙΔΑΔ
Το θετικότερο στοιχείο του κλίματος στην Καραϊβική είναι η σταθερότητά του. Με εξαίρεση την εποχή των τυφώνων (συνήθως τον Οκτώβριο), ο ήλιος λάμπει εννιά ώρες την ημέρα, οι θερμοκρασίες είναι υψηλές (28 βαθμοί Κελσίου) και τα βράδια είναι ζεστά. Οι βροχοπτώσεις, συνήθως τις απογευματινές ώρες, είναι συχνές τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο. Οσο πλησιάζετε στις ακτές της Νότιας Αμερικής, το κλίμα αλλάζει. Στο Τρίνινταντ τον Δεκέμβριο βρέχει 17 ημέρες. Στις θάλασσες των νοτιότερων νησιών η θερμοκρασία φθάνει τους 27 βαθμούς, ενώ στα βορειότερα πέφτει λίγο χαμηλότερα.

ΒΡΑΖΙΛΙΑ
Η Αμαζονία είναι μια περιοχή ζεστή, υγρή και βροχερή. Στην καρδιά του δάσους το επίπεδο της υγρασίας σπάνια πέφτει κάτω από το 100%. Από τον Απρίλιο ως τον Αύγουστο βρέχει αρκετά. Στο Ρίο διακρίνονται δύο κλιματικές περίοδοι: κατά τη διάρκεια του χειμώνα (από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο) οι θερμοκρασίες είναι κανονικές αλλά το νερό της θάλασσας είναι κρύο. Το καλοκαίρι (από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο) επικρατεί ένας αέρας ζεστός, ενώ βρέχει συχνά. Οι βροχές πολλαπλασιάζονται από τα τέλη Νοεμβρίου ως τα μέσα Μαρτίου. Στις βόρειες ακτές επικρατεί κλίμα σχεδόν μεσογειακό. Στο Σάο Πάολο οι θερμοκρασίες είναι κανονικές καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Προστατευθείτε από τον κίτρινο και τον τυφοειδή πυρετό, την ελονοσία, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: για την Αμαζονία από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο, για το Σαλβαδόρ από τον Σεπτέμβριο ως τα μέσα Δεκεμβρίου.

ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΟΛΥΝΗΣΙΑ
Κλίμα της περιοχής των τροπικών, εύκρατο καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς στην Ταϊτή. Από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο επικρατούν ζέστη και υγρασία (είναι η περίοδος των βροχών, με μέση θερμοκρασία στους 35 βαθμούς), ενώ από τον Απρίλιο ως τον Νοέμβριο επικρατούν δροσιά και ξηρασία, με μέση θερμοκρασία στους 27 βαθμούς. Προφυλαχθείτε από τον τύφο, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Απρίλιο ως τον Οκτώβριο.

ΙΑΠΩΝΙΑ
Οι τέσσερις εποχές είναι ευδιάκριτες. Το καλοκαίρι είναι ζεστό, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, ενώ ο χειμώνας πολύ ψυχρός. Η περίοδος των βροχοπτώσεων διαρκεί από τα μέσα Ιουνίου ως τα μέσα Ιουλίου. Την περίοδο Αυγούστου - Οκτωβρίου ενδέχεται να εκδηλωθούν τυφώνες.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Μάρτιο ως τον Μάιο, από τον Σεπτέμβριο ως τον Νοέμβριο.

ΙΟΡΔΑΝΙΑ
Στις χαμηλές περιοχές το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό, αποφύγετέ το. Η καλύτερη περίοδος επίσκεψης είναι από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο, ιδιαίτερα για την Ακαμπα. Οι περιοχές της ερήμου είναι ζεστές, λιγότερο κατά τους μήνες Απρίλιο, Μάιο και Οκτώβριο (οπότε μπορείτε να επισκεφθείτε το Αμμάν). Η καλύτερη περίοδος για επίσκεψη στις ψηλότερες περιοχές είναι το φθινόπωρο.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: άνοιξη και φθινόπωρο.

ΚΑΝΑΔΑΣ
Διακρίνονται πέντε μεγάλες κλιματικές ζώνες: η πολική, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών, όπου επικρατεί έντονο ψύχος όλο τον χρόνο, η υπο-αρκτική, από το Βόρειο Γιούκον ως τη χερσόνησο του Λαμπραντόρ, όπου οι χειμώνες είναι μεγάλοι και κρύοι ενώ τα καλοκαίρια σύντομα και ζεστά, η ορεινή, από το Νότιο Γιούκον και τις επαρχίες της Αλμπέρτας και της Βρετανικής Κολομβίας ως τα Βραχώδη όρη, η ήπια, κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού ωκεανού, όπου επικρατούν ισχυρές βροχοπτώσεις και υγρασία καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και η ηπειρωτική, στις κατοικημένες περιοχές, όπου οι χειμώνες είναι κρύοι. Στο Οντάριο το κλίμα είναι εύκρατο.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Ιούνιο ως τα μέσα Οκτωβρίου (ιδανικοί μήνες ο Ιούλιος και ο Αύγουστος).

ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ
Ζέστη επικρατεί κατά μήκος των ακτών και στα πεδινά, ενώ η μέση ετήσια θερμοκρασία κυμαίνεται μεταξύ 25 και 35 βαθμών. Η περίοδος των βροχών είναι από τον Μάιο ως τον Νοέμβριο. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τυφοειδή πυρετό και την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο.

ΚΟΥΒΑ
Το κλίμα είναι αυτό της περιοχής των τροπικών. Η μέση ετήσια θερμοκρασία φτάνει το καλοκαίρι τους 30 βαθμούς, οπότε επικρατεί ζέστη και υγρασία, ενώ τον χειμώνα επικρατεί θερμοκρασία γύρω στους 19 βαθμούς και ο καιρός είναι ξηρός. Βροχές εκδηλώνονται από το τέλος Απριλίου ως τις αρχές Νοεμβρίου, ενώ κυκλώνες είναι πιθανόν να εκδηλωθούν μεταξύ Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου. Προφυλαχθείτε από τον τύφο, τον παράτυφο, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Καρναβάλια στην Καραϊβική

Κάθε χρόνο το Καρναβάλι του Τρινιντάντ υπερχειλίζει από ενέργεια και δημιουργικότητα. Δεν υπάρχουν παρατηρητές. Ολοι συμμετέχουν. Ο επισκέπτης δεν βλέπει απλώς το Καρναβάλι, αλλά το μυρίζεται, το γεύεται, το αναπνέει. Εν τούτοις για τους ντόπιους μεγαλύτερη σημασία έχει η προετοιμασία. Μήνες πριν από την έναρξη του Καρναβαλιού οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν με χρώματα και φωνές. Κάθε μέρα οργανώνονται παρελάσεις αρμάτων, μουσικοί διαγωνισμοί και πάρτι, για να φτάσουν τελικά σε ένα δυνατό κρεσέντο με την παρέλαση των μουσικών συγκροτημάτων. Μουσικοί και χορευτές ντυμένοι με πολύχρωμες στολές τραγουδούν και χορεύουν ασταμάτητα για δύο ημέρες στην πλατεία Adam Smith στο Port of Spain και στους γύρω δρόμους.

Στο Κουρασάο το Καρναβάλι αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός της χρονιάς. Ολοι φορούν εντυπωσιακά κοστούμια, συγκεντρώνονται στη συνοικία Otrobanda και αρχίζουν να λικνίζονται στους ξέφρενους μουσικούς ρυθμούς των 100 και πλέον μουσικών συγκροτημάτων. Στη διαδρομή σταματούν τυχαία όπου βρουν για φαγητό και ποτό. Γίνεται επίσης παρέλαση παιδιών.

Την ίδια περίοδο στη Μαρτινίκα (υπερπόντιο έδαφος της Γαλλίας) ο κόσμος ζει στους δρόμους. Τα άρματα και οι μπάντες συνοδεύουν τους χορευτές που κατακλύζουν κάθε γωνιά του νησιού. Την πρώτη Δευτέρα του Μαρτίου οι άντρες ντύνονται γυναίκες, την επομένη ντύνονται στα κόκκινα, αφού είναι η Τρίτη των Κόκκινων Διαβόλων, ενώ την Τετάρτη φορούν ασπρόμαυρα για να κάψουν τον βασιλιά Καρνάβαλο.

(πηγή: BHMA)