Λονδίνο: Ένα χριστουγεννιάτικο στολίδι!

Η πρωτεύουσα της Μεγάλης Βρετανίας είναι πανέτοιμη να φιλοξενήσει όσους θέλουν να ζήσουν σε ξέφρενο εορταστικό ρυθμό.

Το Λονδίνο έχει τον αέρα μιας Μητρόπολης η οποία κατέχει ηγετική θέση στον κόσμο των σύγχρονων Τεχνών και των μοντέρνων τάσεων. Τη μαγική ατμόσφαιρα μιας τεράστιας σκηνής επάνω στην οποία συνταιριάζονται άνθρωποι απ' όλα τα πλάτη και τα μήκη του κόσμου με έναν τρόπο μοναδικό, με μια τρέλα που θυμίζει διαρκή γιορτή.

Στο κέντρο
Παρότι είναι η μεγαλύτερη σε ­έκταση πόλη της Ευρώπης, τα κυριότερα αξιοθέατά του βρίσκονται στο μαζεμένο και νοικοκυρεμένο κέντρο του. Η καρδιά του τουριστικού Λονδίνου είναι βεβαίως η πλατεία Τραφάλγκαρ. Σήμα κατατεθέν της η Στήλη του Νέλσονα, ύψους 43,5 μέτρων. Βόρεια βρίσκεται το Γουέστ Εντ και το Μπλούμσμπερι όπου θα ­επισκεφθείτε το Βρετανικό Μουσείο. Δυτικά, το Γουεστμίνστερ, το Γουάιτχολ, τα ­Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ και το Χάιντ Παρκ. Ανατολικά θα βολτάρετε στο Κόβεντ Γκάρντεν και στο Σίτι, το επιχειρηματικό κέντρο της πόλης. Στη νότια όχθη του Τάμεση θα απολαύσετε άλλον ένα θαυμάσιο περίπατο! Προτού, όμως, δείτε όλα αυτά θα επισκεφθείτε βεβαίως την Εθνική Πινακοθήκη, μια από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες του κόσμου, στη βόρεια πλευρά της πλατείας Τραφάλγκαρ. Στο Αβαείο του Ουεστμίνστερ θα εντυπωσιαστείτε από τη μεγαλοπρέπεια. Συνεχίστε προς την Πινακοθήκη Τέιτ με την τεράστια συλλογή.

Στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ
Η αλλαγή της φρουράς αποτελεί must του Λονδίνου και αξίζει να την παρακολουθήσετε. Στην πλατεία Πικαντίλι θα δείτε το άγαλμα του Έρωτα. Επισκεφθείτε ακόμη τη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Αν εκτός από λάτρεις της Τέχνης είστε και λάτρεις των ­αγορών, περπατήστε στις οδούς Ρίτζεντ και Όξφορντ. Τα μαγαζιά τους θα σας εντυπωσιάσουν. Αν πάλι θέλετε νυχτερινή ζωή, μην παραλείψετε ένα πέρασμα ­από το κεφάτο Σόχο. Στο Κόβεντ Γκάρντεν, πάλι, μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποια παραγωγή όπερας με τη συμμετοχή μεγάλων ονομάτων. Η περιοχή γύρω από την Όπερα είναι μία από τις ομορφότερες του Λονδίνου, γεμάτη καφέ και κομψά μαγαζιά. Η πλατεία Ράσελ στη συνοικία Μπλούμσμπερι είναι η μεγαλύτερη πλατεία του Λονδίνου. Όσο για το Βρετανικό Μουσείο που βρίσκεται στην περιοχή, όχι μόνο είναι γεμάτο ανεκτίμητους θησαυρούς απ? όλο τον κόσμο, αλλά «φιλοξενεί» και τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, τα οποία ο λόρδος Έλγιν είχε αφαιρέσει από τη ζωφόρο του ναού.

Στον Πύργο
Συνεχίστε την περιήγησή σας με μία επίσκεψη στο Σίτι. Εδώ, εκτός από τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου θα δείτε και τον Πύργο του Λονδίνου, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε ως κάστρο, ανάκτορο, οπλοστάσιο, φυλακή, χώρος φύλαξης πολύτιμων αντικειμένων, αλλά και τόπος εκτελέσεων για περισσότερα από 900 χρόνια. Ένα άλλο πολύ σημαντικό αξιοθέατο είναι η Γέφυρα του Λονδίνου, που στέκει επάνω από τον Τάμεση με τους δύο πύργους της, ύψους 25 μέτρων έκαστος. Το τεράστιο Χάιντ Παρκ (καλύπτει έκταση 1.450 στρεμμάτων), ο Ζωολογικός Κήπος, η δημοφιλής συνοικία Κάμντεν με την ξεχωριστή της ατμόσφαιρα, αλλά και η συνοικία Ηστ Εντ είναι μερικές ακόμα από τις στάσεις που πρέπει να κάνετε στη διάρκεια της βόλτας σας.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Easy Jet (τηλ.: 210-3530300), British Airways (τηλ.: 8011176000), Ολυμπιακές Αερογραμμές (τηλ.: 210-9666666) και Aegean Airlines (τηλ.: 210-6261700).

Διαμονή: Για φτηνή διαμονή επιλέξτε ένα από τα εκατοντάδες bed and breakfast που θα βρείτε σε όλες τις γειτονιές. ­Από ξενοδοχεία, σας προτείνουμε τα Athenaeum (τηλ.: 7499-3464), Βerkeley (τηλ.: 7235-6000), Byron (τηλ.: 7243-0987), Bryanston (τηλ.: 7262-3141), Hart House (τηλ.: 7935-2288) και Jenkins (τηλ.: 7387-2067).

Χρήσιμα: Αυτόματο: 0044207 ή 0044208 Νόμισμα: Λίρα Αγγλίας (1 λίρα αντιστοιχεί σε 1,20 ευρώ). Ώρα: 2 ώρες πίσω.

Φαγητό: Το ιταλικό Spiga, το κινέζικο Chuen Cheng Ku, το ιαπωνικό Yo! Sushi, το βρετανικό Simpson?s in the Strand, το μεσογειακό Daphne?s και το ελληνικό Costas Fish Restaurant είναι μερικές καλές λύσεις. Το Le Caprice είναι ένα από τα δημοφιλή στέκια των επωνύμων.

Διασκέδαση: Στις παμπ με την εντυπωσιακή διακόσμηση και την άφθονη μπίρα. Κλαμπ: Velvet Room, The End, Ministry of Sound και Fabric.

Αγορές: Ο παράδεισος των ­αγορών εδώ και δεκαετίες!

(πηγή: www.7merestv.gr, 19/12/2008)

Τριστάν ντα Κούνια, το πιο απομονωμένο αρχιπέλαγος στον κόσμο

(όπως πάντα click για μεγένθυση)

Το Τριστάν ντα Κούνια είναι μια συστάδα από απομονωμένα νησιά στον νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, 2.816 χμ από την Νότια Αφρική και 3.360 χμ από την Νότια Αμερική. Είναι εξαρτημένο έδαφος του Βρετανικού υπερπόντιου εδάφους της Αγίας Ελένης, που βρίσκεται 2.173 χμ βόρεια. Το Έδαφος αποτελείται από ένα κύριο νησί, το Τριστάνος ντα Κούνηα (έκταση: 98 χμ²), καθώς και μερικά ακατοίκητα νησιά: Απρόσιτη Νήσος (Inaccessible Island) και τα Νησιά Αηδονιού (Nightingale Islands). Η Νήσος Γκαφ (Gouph Island), που βρίσκεται 395 χμ νοτιοανατολικά της κύριας νήσου, αποτελεί επίσης τμήμα του Εδάφους.

Tristan da Cunha, the Loneliest Island on Earth
When Napoleon was sent to St. Helena by the British, they annexed the closest chain of islands to prevent the French from attempting to rescue him. After all, who wouldn't travel a mere 2430 km over rough and hostile seas in order to rescue the Emperor himself? Yes, that's right, the islands of Tristan Da Cunha closest neighboring land mass, the island of St. Helena, is 2430 km away.
The island is so small that cartographers can't even put it on their maps (not enough resolution). Located in the South Atlantic between Africa and South America, this volcanic outcropping has the honor of being the remotest inhabited island on the planet, and that's including Antarctica and the North Pole. One of the islands in the archipelago is called "Inaccessible", which only seems appropriate, together with their motto: "Our faith is our strength"
Capital: Edinburgh of the Seven Seas
Language: English, Population - barely 300 people.
Religions: Christianity (Anglican and Roman Catholic)
Monetary Unit: Pound Sterling (GBP)
Tristan Da Cunha is home to a population of 270 very isolated people, with an economy based in the fishing industry. The climate is sub-tropical, with very little variation in temperature from season to season, and it would probably be a pleasant place to stay... if there were more arable land: the only sort-of level bit of land is located at the northwestern edge of the island, and the rest is moutainous and rocky.
The group of islands is a huge volcanic formations which rose out of the South Atlantic about a million years ago. They are located on the edge of the caldera of the very active volcano! In 1961 a cone near the town, Edinburgh of the Seven Seas, began to erupt and the whole community was evacuated to England. After 2 years, an investigation was conducted and it was found that damage was minimal and the residents were allowed to return.
The islanders frequently face the full wrath of Atlantic storms: the gusts of wind of almost 190km per hour once were so strong that they swept the grazing cows and sheep from the fields and into the ocean... Think about looking out of your window and seeing woefully mooing bovines sailing past... perishing in the waves...

(πηγή: www.darkroastedblend.com)

Τα Χριστούγεννα στην Ευρώπη I

Λουξεμβούργο
Χριστούγεννα στο Λουξεμβούργο, με «ουρανοκατέβατα» δώρα.
Kleeschen ονομάζεται ο Αγιος Βασίλης στο Λουξεμβούργο κι αρχίζει να εμφανίζεται προς το τέλος του Νοεμβρίου σε διάφορες τοποθεσίες στις πόλεις, όπως σε μαγαζιά, σε πλατείες και σε δρόμους. Σύμφωνα με την παράδοση της χώρας, ο Αγιος κατεβαίνει από τον ουρανό για να ανταμείψει τα καλά παιδιά με δώρα. Στις 6 Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Αγιος Βασίλης, ενώ την παραμονή της γιορτής του τα παιδιά περιμένουν να τους φέρει δώρα κι αφήνουν στην κουζίνα ένα πιάτο για να το γεμίσει με γλυκά ο Αγιος. Στις αγορές όλης της χώρας προσφέρεται ζεστό κρασί με μπαχαρικά σε ειδικές κούπες. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα δώρα δεν τα φέρνει ο Αγιος Βασίλης, αλλά όπως σε άλλες χώρες, το Θείο Βρέφος. Παραδοσιακά φαγητά είναι το Stollen, ένα κέικ με φρούτα και ρούμι, αλλά και το Buche de Noel, ένα γλυκό μεταξύ κέικ και παγωτού καλυμμένο με μαύρη σοκολάτα, ώστε να μοιάζει με κορμό. Την ημέρα των Χριστουγέννων, συχνά οι κάτοικοι της χώρας τρώνε την παραδοσιακή «μαύρη πουτίγκα», λαγό, ελάφι, ή γαλοπούλα

Γερμανία
Το άνοιγμα της Χριστουγεννιάτικης αγοράς είναι και το πρώτο σημάδι πως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στις γερμανικές μεγαλουπόλεις, η αγορά είναι ανοιχτή όλη την εβδομάδα μέχρι τα Χριστούγεννα, ενώ στις πιο μικρές πόλεις, η Χριστουγεννιάτικη αγορά ανοίγει τα Σαββατοκύριακα. Στην αγορά αυτή μπορεί κανείς να βρει μολυβένια στολίδια, χριστουγεννιάτικες μπάλες από φυσητό γυαλί, κεριά, φιγούρες για την φάτνη, γκι και ου, λουκάνικα και ζεστό αρωματικό κρασί.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 6 Δεκεμβρίου, μέρα του Αγίου Νικολάου. Εκείνη τη νύχτα ο Αι Βασίλης γυρνά από σπίτι σε σπίτι με το βιβλίο των αμαρτιών όπου έχει καταγράψει όλες τις κακές πράξεις των παιδιών. Αν τα παιδιά ήταν καλά αφήνει στα παπούτσια τους υπέροχα γλυκά, ενώ αν δεν ήταν φρόνιμα βάζει κλαράκια στα παπούτσια τους. Το Weihnachtskrippe, η χριστουγεννιάτικη φάτνη, είναι πολύ δημοφιλής στις νοτιότερες περιοχές της Γερμανίας και τις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, πολλή σκέψη αφιερώνεται στο πώς θα φτιαχτεί η μεγαλύτερη και ωραιότερη φάτνη.
Όλα αυτά όμως είναι μόνο τα προεόρτια. Πριν το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων, έρχεται η παρουσίαση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι γερμανική εφεύρεση. Το εθιμοτυπικό προσδιορίζει πως τα παιδιά δεν επιτρέπεται να δουν το δέντρο πριν την παραμονή. Έτσι, περιμένουν σε ένα άλλο δωμάτιο, ενώ η μητέρα διακοσμεί το δέντρο με μήλα, με καραμέλες, παιχνίδια, αγγελάκια, κεριά και φωτάκια. Το καμπανάκι χτυπά και τα παιδιά μπορούν πια να δουν το δέντρο. Τραγουδούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια, διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες κι ανοίγουν δώρα. Το δείπνο είναι χοιρινό, λευκό λουκάνικο, μακαρονοσαλάτα, αλλά και διάφορα τοπικά πιάτα, ανάλογα με την περιοχή. Την ημέρα των Χριστουγέννων οι Γερμανοί τρώνε ψητή χήνα, το παραδοσιακό Christstollen(γλυκό ψωμί με ξηρούς καρπούς και φρούτα), το Lebkuchen (γλυκό με πιπερόριζα), μάρτζιπαν και το γνωστό Dresden Stollen (ένα βαρύ και ζουμερό κέικ με φρούτα).

Σουηδία
Κάθε Κυριακή της τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων, οι Σουηδοί ανάβουν ένα κερί με διαρκώς αυξανόμενη ανυπομονησία.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 13 Δεκεμβρίου, ημέρα της Αγίας Λουκίας, που ο θρύλος λεει πως είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου, γι αυτό οι άνθρωποι και τα ζώα χρειάζονται περισσότερη τροφή. Σε κάθε σπίτι, την Αγία Λουκία προσωποποιεί η μεγάλη αδελφή, φορώντας ένα λευκό φόρεμα. Ξυπνά το πρωί τους γονείς της τραγουδώντας το τραγούδι της Αγίας Λουκίας και τους φέρνει καφέ, ψωμάκια, μπισκότα και glogg, ένα αρωματικό κρασί.
Στη Στοκχόλμη γίνεται η παρέλαση της Αγίας Λουκίας, για την οποία επιλέγεται μια κοπέλα. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται στην Σουηδία από το 1700 και κάθε οικογένεια στολίζει το δικό της. Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι και η αποκορύφωση των εορτασμών. Είναι μια μέρα που απαγορεύεται από την παράδοση να γίνει οποιαδήποτε δουλειά εκτός από τη φροντίδα των ζώων. Στο τραπέζι υπάρχει χοιρινό σε ζελέ, lutfisk (λιαστός σολομός με κρεμώδη λευκή σάλτσα) και ρύζι. `Αλλη μια σουηδική παράδοση είναι το doppa i grytan, κατά την οποία η οικογένεια και οι καλεσμένοι βουτούν κομμάτια μαύρου ψωμιού σε μια κατσαρόλα όπου υπάρχει μαγειρεμένο λίπος από χοιρινό, λουκάνικο και μοσχαρίσιο κρέας.
Τα δώρα φέρνει ο Jultomten, ένας νάνος ο οποίος ζει στον στάβλο - αν υπάρχει βέβαια. Ο Jultomten είναι αυτός που φροντίζει την οικογένεια και τα ζωντανά της. Σε πολλά σπίτια, κάποιος μεταμφιέζεται ως `Αγιος Βασίλης και κουβαλά έναν μεγάλο σάκο με δώρα.
Τον παλιό καιρό, προκειμένου να πάνε στην Χριστουγεννιάτικη λειτουργία, οι Σουηδοί έκαναν ελκηθροδρομίες κι ο νικητής ήταν αυτός που θα είχε την καλύτερη σοδειά την επόμενη χρονιά. Η Χριστουγεννιάτικη περίοδος για τους Σουηδούς τελειώνει αργότερα από ό,τι για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους: Στις 13 Ιανουαρίου, αφού πριν μια χιλιετία αυτό το όριο θέσπισε ο βασιλιάς Canute.

Σκοτία
Σε ορισμένα μέρη της Σκοτίας, η παραμονή των Χριστουγέννων λέγεται Sowans Nicht, όπου «sowans» είναι ένα πιάτο που φτιάχνεται από βρώμη. Οι φίλοι κι οι συγγενείς έκαιγαν κλαδιά σουρβιάς την Παραμονή των Χριστουγέννων για να δείξουν πως δεν υπάρχει κανένα αρνητικό συναίσθημα μεταξύ τους.
Σύμφωνα με τον σκοτσέζικο μύθο, είναι κακό σημάδι να αφήσει κανείς τη φωτιά να σβήσει την Παραμονή των Χριστουγέννων, αφού αυτή η φωτιά θα κρατήσει τα ξωτικά μακριά. Τη μέρα των Χριστουγέννων είναι συνηθισμένο για τους Σκοτσέζους να ανάβουν μια μεγάλη φωτιά και να χορεύουν με τον ήχο της γκάιντας, πριν φάνε το δείπνο τους.
Στο Burghead, ένα βαρέλι με πίσσα παραδίνεται στις φλόγες και κάποιοι προσφέρονται να το μεταφέρουν με το κεφάλι τους, πριν καταστραφεί τελείως. Στα νησιά Shetland ένα μεγάλο ομοίωμα πλοίου των Βίκινγκς μεταφέρεται σε παρέλαση πριν το κάψουν, ενώ στην περιοχή Comrie, άνθρωποι με μεγάλες δάδες, κάνουν τον γύρο της περιοχής πριν τελικά τις ρίξουν στο νερό.
Εκτός από τα έθιμα που περιλαμβάνουν τη φωτιά, οι Σκοτσέζοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με κατάνυξη και κρατούν τους πολλούς εορτασμούς για την Πρωτοχρονιά, που ονομάζεται Hogmanay.
Οι Σκοτσέζοι προτιμούν ιδιαίτερα το Black Bunή αλλιώς κέικ της Δωδέκατης Νύχτας, ένα βαρύ κέικ γεμάτο φρούτα, αμύγδαλα, μπαχαρικά, που συνοδεύονται με ουίσκι.
Όπως σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, υπάρχει και στη Σκοτία η βραδιά των κεριών, όπου όλες οι οικογένειες τοποθετούν αναμμένα κεριά στα παράθυρα για να φωτίζουν τον δρόμο των ξένων περαστικών. Πάντως, στη Σκοτία υπάρχει η γνωστή δεισιδαιμονία του ποδαρικού της πρώτης ημέρας του χρόνου. Παλιά, μάλιστα, ανάλογα με την περιοχή, πίστευαν πως ποδαρικό θα έπρεπε να κάνει είτε κάποιος ξανθός ή κάποιος μελαχρινός για να φέρει γούρι.

Πορτογαλία
Κατάνυξη και θρησκευτική ευλάβεια, χαρακτηρίζουν τις γιορτές στην Πορτογαλία
Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο φαγητό είναι ο βραστός μπακαλιάρος με πατάτες το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου (μετά την επιστροφή από την εκκλησία) και η κλασική γαλοπούλα το μεσημέρι της 25ης Δεκεμβρίου, στα πιο εύπορα σπιτικά. Οι υπόλοιποι τρώνε κοτόπουλο. Το κλασικό Χριστουγεννιάτικο γλυκό είναι ένα κέικ με κρασί πορτό, το οποίο έχει μέσα ένα φασόλι. Αν σε κάποιον τύχει το φασόλι πρέπει να πληρώσει το αντίτιμο του γλυκού ή αν αγοράσει ένα άλλο που θα φαγωθεί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αλλα παραδοσιακά γλυκά είναι οι filhozes estendidas που γίνονται με ζύμη η οποία περιέχει αλκοόλ και οι filhozes de abobora, τηγανίτες από γλυκιά κολοκύθα. Οι Πορτογάλοι δε συνηθίζουν να διακοσμούν τα σπίτια τους, οι κεντρικοί δρόμοι όμως της Λισαβόνας είναι στολισμένοι. Γενικά, η γιορτή των Χριστουγέννων έχει περισσότερο θρησκευτικό χαρακτήρα από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην επαρχία, οι οικογένειες συγκεντρώνουν το καλύτερο κομμάτι της σοδειάς τους στην εκκλησία του χωριού και τη μοιράζονται μεταξύ τους. Τα ξημερώματα της ημέρας των Χριστουγέννων, οι Πορτογάλοι γιορτάζουν την consoada, βάζοντας έξτρα πιάτα στο τραπέζι για τις ψυχές των νεκρών. Σε ορισμένες περιοχές αφήνονται ψίχουλα στο τζάκι για τις ψυχές, για να βοηθήσουν τους ζωντανούς την επόμενη χρονιά.

Ουαλία
Η Ουαλία έχει τους δικούς της ξεχωριστούς τρόπους εορτασμού της γέννησης του Σωτήρα, με ένα πραγματικά ιδιαίτερο έθιμο.
Τα κάλαντα έχουν ιδιαίτερη σημασία στην Ουαλία, όπου ονομάζονται eisteddfodde και συνοδεύονται συχνά από άρπα. Σε επαρχιακές περιοχές, κάποιος ντόπιος επιλέγεται για να ενσαρκώσει τον Mari llwyd. Γυρίζει όλη την πόλη ντυμένος στα άσπρα και κρατά το κρανίο ενός αλόγου πάνω σε ένα ξύλο. Όποιον «δαγκώσει» το άλογο θα πρέπει να πληρώσει ένα πρόστιμο!

Ολλανδία
Εκεί που ο Άγιος Βασίλης έρχεται από την θάλασσα, και τιμάται με ξεχωριστό τρόπο.
Περίπου τρεις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, ο Αγιος Βασίλης (Sinterklaas) φτάνει στην Ολλανδία από την Ισπανία με ατμόπλοιο! Όταν φτάνει στο λιμάνι του Αμστερνταμ όλη η κυκλοφορία σταματά, τα μαγαζιά κλείνουν και οι άνθρωποι βγαίνουν για να τον χαιρετήσουν. Ο Αγιος Βασίλης κατεβαίνει από το πλοίο με τον βοηθό του τον Μαύρο Πίτερ, πάνω στο λευκό του άλογο. Φορά κατακόκκινα άμφια, ενώ ο βοηθός του είναι ντυμένος με παραδοσιακά σπανιόλικα ρούχα. Ο δήμαρχος καλωσορίζει τον Αγιο Βασίλη, ο οποίος μετά κατευθύνεται προς το βασιλικό παλάτι, ενώ τον ακολουθεί μεγάλη παρέλαση. Τα παιδιά της βασιλικής οικογένειας τον περιμένουν και του δίνουν αναφορά για τη συμπεριφορά τους, τη χρονιά που πέρασε. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όλα τα παιδιά. Στη συνέχεια, ο Αγιος Βασίλης πηγαίνει σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο όπου θα παραμείνει όλη τη γιορτινή περίοδο.
Την παραμονή του Αγίου Νικολάου (στην πραγματικότητα πρόκειται για τον Αγιο Νικόλαο και όχι για τον Αι Βασίλη), στις 5 Δεκεμβρίου, ανταλλάσσονται τα δώρα που λέγονται «εκπλήξεις» γιατί είναι κρυμμένα σε χαρτιά, όσο καλύτερα γίνεται, για να γίνει πιο αγωνιώδης η διαδικασία. Όλα τα δώρα συνοδεύονται από μερικούς στίχους. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο δεσπόζει στα σπίτια, ενώ και η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων είναι γιορτή. Τη μέρα αυτή συνηθίζεται να ξεκουράζονται όλοι και να βγαίνουν για φαγητό έξω. Στην πόλη Twente της ανατολικής Ολλανδίας, υπάρχει μια μοναδική παράδοση, κατά την οποία οι άνθρωποι φυσούν ένα ειδικό κόρνο για να διώξουν τα κακά πνεύματα, αλλά και για να ανακοινώσουν τη γέννηση του Χριστού.

Ιταλία
Οι εορτασμοί για τα Χριστούγεννα στην Ιταλία έχουν δύο ρίζες: τις παγανιστικές γιορτές της ρωμαϊκής εποχής και τις χριστιανικές παραδόσεις. Στην εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μεγαλύτερη γιορτή ήταν τα Saturnalia, μια γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου.
Μια ωραία παράδοση που αναβιώνει στην Ιταλία είναι και ο εορτασμός των Χριστουγέννων, με τους zampognari, αυτούς δηλαδή που παίζουν πίπιζα κατεβαίνοντας από τις περιοχές Abruzzo και Calabria και μεταδίδοντας την ευφορία των γιορτών με γνωστά παραδοσιακά ιταλικά τραγούδια. Στη Ρώμη, παίζουν σε πολλές περιοχές, όπως στη μεγάλη Χριστουγεννιάτικη αγορά στην Piazza Navonaκαι στην είσοδο της πλατείας του Αγίου Πέτρου.
Οι Ιταλοί δίνουν μεγάλη σημασία στη φάτνη και περίτεχνες φάτνες στήνονται παντού με όλους τους πρωταγωνιστές της γέννησης, φτιαγμένους με φροντίδα από τεχνίτες που ειδικεύονται σε αυτό. Συχνά, δεν είναι μόνο η φάτνη, αλλά και όλο το σκηνικό της Αγιας Νύχτας, όπως λίμνες, ποτάμια, δέντρα, τα φώτα της Βηθλεέμ στο βάθος, άγγελοι που κρέμονται από ψηλά, και, πότε - πότε, ακόμη και ντόπιες ηρωικές φιγούρες που έτσι «συμμετέχουν» στη στιγμή της γέννησης. Οι ωραιότερες φάτνες στήνονται στη Νάπολη, μέσα στις εκκλησίες και ορισμένες φορές γίνονται διαγωνισμοί για την ωραιότερη φάτνη.
Σε ορισμένες περιοχές την παραμονή των Χριστουγέννων το δείπνο αποτελείται κυρίως από ψάρι. Όπως και σε άλλες χώρες, οι πιστοί περιμένουν το βράδυ των Χριστουγέννων για να μεταλάβουν και δεν τρώνε κρέας. Για να εορταστεί όμως η παραμονή κατάλληλα, σε ορισμένα σπίτια, ίσως δείτε και δέκα διαφορετικά ψάρια στο τραπέζι. Συχνά το ψάρι συνοδεύεται από σαλάτα με φακές. Στη Ρώμη, το παραδοσιακό πιάτο της παραμονής είναι το Capitone, ένα μεγάλο χέλι, ψητό ή τηγανητό.
Κοινά σε όλη την Ιταλία είναι τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά, όπως το panettone (κέικ με ζαχαρωμένα φρούτα), το torrone, (μαντολάτο), και το panforte(με πιπερόριζα). Όλα τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά περιέχουν αμύγδαλα και καρύδια.
Για πολλές γενιές ο Αγιος Βασίλης της Ιταλίας στις περισσότερες περιοχές ήταν ένα πρόσωπο του ιταλικού φολκλόρ, η Befana, που μοίραζε δώρα στα παιδιά στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα των Φώτων. Σε άλλες περιοχές, όπως η Βενετία κι η Μάντοβα, τα δώρα μοιράζει η Αγία Λουκία, ενώ σε άλλες περιοχές τη δουλειά του Αγιου Βασίλη είχε αναλάβει ο μικρός Ιησούς. Τώρα, πια, βέβαια, και οι Ιταλοί πιστεύουν στον `Αγιο Βασίλη τον οποίο αποκαλούν Babbo Natale.

Αγγλία
Τραγούδια και ιστορίες από τα παλιά, συνθετούν την εικόνα των Χριστουγέννων στην Γηραιά Αλβιόνα.
Οι `Αγγλοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με μεγαλοπρέπεια, περισσότερο από μια χιλιετία τώρα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο βασιλιάς Αρθούρος, γιόρτασε τα Χριστούγεννα το 521, στο Υork, παρέα με αρπιστές, κιθαρωδούς, ηθοποιούς, χορευτές, τραγουδιστές και ταχυδακτυλουργούς. Για τον πολύ κόσμο όμως τα Χριστούγεννα όπως τα ξέρουμε σήμερα είναι μια Βικτοριανή «εφεύρεση», του 19ου αιώνα.
Σήμερα, στο κέντρο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην Αγγλία είναι τα κάλαντα, που τραγουδιούνται στους δρόμους από μεγάλες ομάδες ανθρώπων. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο πρωτοστατεί φυσικά στους εορτασμούς, ιδίως από την εποχή που ο σύζυγος της βασίλισσας Βικτορίας, ο πρίγκιπας Αλμπερτ, έφερε την παράδοση από την πατρίδα του Γερμανία.
Ένα από τα δημοφιλέστερα δέντρα στολίζεται στην καρδιά του Λονδίνου, κοντά στην Trafalgar Square. To γιγάντιο αυτό έλατο είναι δώρο από την Νορβηγία, για να ευχαριστήσει τον αγγλικό λαό για τη φιλοξενία που προσέφεραν στον βασιλιά Haakon κατά τη διάρκεια της εξορίας του από τους Ναζί, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

(πηγή: www.eone.gr)

Metro στον κόσμο

Η υπόγεια «καρδιά» της πόλης
Φώτα, χρώματα, άνθρωποι όλων των φυλών, ένας ολόκληρος κόσμος ζει κάτω από τα πόδια μας, στα μετρό του κόσμου

Για όσους ζουν και εργάζονται στις μεγάλες πόλεις, το μετρό είναι απλώς ένα μέσο συγκοινωνίας, συχνά ανιαρό. Για τον Μάρκο Πεζαρέζι όμως είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο.

«Θέλετε να γνωρίσετε τον κόσμο; Πάρτε ένα μετρό. Με λίγες πένες, λιρέτες, πέσος ή σεντς μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι ανά τη γη, να συναντήσετε ανθρώπους από κάθε κουλτούρα. Κάτω από τα πόδια μας, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, στην Καλκούτα ή στο Τόκιο, ζει ο κόσμος του μετρό, ένας υπόγειος καθρέπτης της υπέργειας ζωής» λέει. Ο φωτορεπόρτερ Πεζαρέζι γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1964. Οταν πήγε στο Λονδίνο, πριν από οκτώ χρόνια, μεγαλύτερη εντύπωση από οτιδήποτε άλλο του έκανε ο υπόγειος κόσμος: «Με συνεπήραν τα φώτα, ο χώρος, τα χρώματα, ένας κόσμος που μου αποκαλύφθηκε πρώτη φορά» λέει. Του δημιουργήθηκε λοιπόν η επιθυμία να καταγράψει «τα διάφορα έθιμα και τις αισθητικές των κατοίκων του κόσμου φωτογραφίζοντας τους υπόγειους σιδηροδρόμους των μεγαλύτερων πόλεων». Το αποτέλεσμα ­ 110 φωτογραφίες ­ δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Underground: Travels on the global metro» («Υπόγειος: Ταξίδια στο παγκόσμιο μετρό»), μια διαδρομή κάτω από την επιφάνεια της γης σε 10 πόλεις.

Βερολίνο, 1994
«Περνούσα τις ημέρες μου μετακινούμενος συνεχώς από σταθμό σε σταθμό. Με γοήτευαν οι σκληρές γραμμές στα πρόσωπα των ανθρώπων, η νέα τροπή που είχε πάρει η ιστορία. Το αστικό τοπίο είχε αλλάξει ριζικά από το τελευταίο ταξίδι μου. Ηταν μια μοναδική ευκαιρία για να παρατηρήσω και να καταγράψω την ένωση δύο πολιτισμών, της Ανατολής και της Δύσης».

Μιλάνο
«Στο τέλος της περιήγησής μου στα μετρό του κόσμου υπέφερα από κλειστοφοβία, δεν μπορούσα να παραμείνω κάτω από τη γη πολλή ώρα. Ονειρευόμουν τη θάλασσα, γαλάζια και διάφανη, και λιβάδια που έλαμπαν στον ήλιο. Ημουν εξαντλημένος αλλά ικανοποιημένος. Στις λεωφόρους που τρέχουν κάτω από τις πόλεις μας όλες οι γραμμές οδηγούν σε μια έκπληξη».

Τόκιο, Μάρτιος 1996
«Διέσχισα αυτή την ατελείωτη πόλη από τη μια άκρη ως την άλλη και έφθασα στον σταθμό Σιν-Τακασιμαντάιρα, μακριά από το ζωντανό και παλλόμενο κέντρο. Μου άρεσε να ακολουθώ παρέες νεαρών γυναικών, ντυμένων με παραδοσιακά κοστούμια. Από τις 8 ως τις 9.30 το πρωί, στους κυριότερους σταθμούς, άνδρες με μπλε στολές και άσπρα γάντια σπρώχνουν τους επιβάτες απαλά για να τους στριμώξουν στα βαγόνια προτού κλείσουν οι πόρτες».

Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1995
«Το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης είναι τεράστιο (1.160 χιλιόμετρα). Τότε μόλις είχαν καθαριστεί τα γκράφιτι και οι σταθμοί ήταν πιο καθαροί και ευχάριστοι, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι άνθρωποι. Αν πάρετε το 7-Train από το Κουίνς, γνωστό ως "Οριάν Εξπρές", θα συνταξιδεύσετε με μετανάστες από την Κίνα και την Κορέα· αν πάρετε το F-Train από το Μπρούκλιν, συνεπιβάτες σας θα είναι κοσμηματοπώλες ρωσικής καταγωγής και ορθόδοξοι Εβραίοι καθ' οδόν προς τη Γειτονιά των Διαμαντιών».

Καλκούτα, Απρίλιος 1995
«Το δίκτυο αποτελείται από μία μόνο γραμμή με 17 σταθμούς, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαχάτμα Γκάντι, ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Αφού διήνυσα τους πρώτους 11 σταθμούς της διαδρομής, αναγκάστηκα να βγω στη γη, να περπατήσω για 300 μέτρα και να ξαναπάρω το μετρό στον σταθμό Μπίρις Παρκ. Εκανε αφόρητη ζέστη, περίπου 45 βαθμούς, αλλά η υγρή ατμόσφαιρα γινόταν πιο υποφερτή χάρη στην ινδική μουσική που διαχεόταν παντού».

Λονδίνο, Ιανουάριος 1995
«Το Λονδίνο έχει το αρχαιότερο μετρό του κόσμου (εγκαινιάστηκε το 1863). Μια νύχτα στον σταθμό του Μπρίξτον φωτογράφισα έναν πανκ και συζήτησα μαζί του για την πόλη και τους κατοίκους της, την ελευθερία και τα βίτσια, τη μοναξιά και την ποίηση. Επειτα από αυτό τα κίνητρα της δουλειάς μου έγιναν πιο σαφή από ποτέ».

Μόσχα, Μάρτιος 1995
«Φωτογράφισα ένα μετρό που όμοιό του δεν είχα ξαναδεί. Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του '30 και επιθυμία των κατασκευαστών του ήταν κάθε εργάτης που το χρησιμοποιεί να αισθάνεται σαν τον τσάρο. Υπάρχουν σταθμοί φτιαγμένοι ολόκληροι από μάρμαρο με μεγαλοπρεπείς πολυελαίους που φωτίζουν μπρούτζινα γλυπτά. Οι Ρώσοι είναι μανιώδεις αναγνώστες και στα βαγόνια διαβάζουν βιβλία με φροντισμένα καλύμματα, απόδειξη του πόσο τα σέβονται».

Παρίσι, 1996
«Από τους 375 σταθμούς του μετρό, οι 370 έχουν τα ονόματα σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών προσώπων ή γεγονότων της γαλλικής ιστορίας και μόνο πέντε βαπτίστηκαν προς τιμήν ξένων (Κένεντι, Ρούζβελτ, Βασιλιάς Γεώργιος, Γκαριμπάλντι και Μπολιβάρ). Ενας από τους πιο ενδιαφέροντες είναι ο Μπαρμπές Ροσεσουάρ, που χρησιμοποιείται κυρίως από Αραβες, χαρακτηριστικούς τύπους της πόλης, έναν τυφλό που υμνεί τον Αλλάχ...».

Πόλη του Μεξικού, Σεπτέμβριος 1995
«Το μετρό της Πόλης του Μεξικού έχει πολύ αισθησιακά και φωτεινά χρώματα. Ομάδες τυφλών ζητούν ελεημοσύνη παίζοντας μουσική και ταξιδεύοντας διαρκώς από γραμμή σε γραμμή. Σταθμοί όπως ο Κοπίλκο και ο Τακουμπάγια είναι διακοσμημένοι με πανέμορφες "murales" (τοιχογραφίες) και έχουν μια ατμόσφαιρα ονειρική. Αποτελούν σημείο συνάντησης όπου μερικοί φιλιούνται, άλλοι διαβάζουν και άλλοι χαμογελούν».

(πηγή: www.tovima.gr)

36 ώρες στο Μπράιτον

Πριν από λίγα χρόνια, το Μπράιτον εθεωρείτο ξεπερασμένο θέρετρο και τόπος διακοπών παράνομων ζευγαριών. Με το κοσμοπολίτικο Λονδίνο μία ώρα με το αυτοκίνητο όμως, η παραθαλάσσια κωμόπολη ξαναβρήκε τη λάμψη της, θυμίζοντας περισσότερο πια το Μαϊάμι Μπιτς, παρά τον παρηκμασμένο του, παλιό εαυτό.

Παρασκευή
5 μ.μ. - 10.μ.μ. Περίπατος
Ο περίπατος στην προκυμαία το ηλιοβασίλεμα είναι θεσμός του Μπράιτον, ενώ λίγα μέτρα από την ιστορική προκυμαία, θα βρείτε διασκεδαστικά παμπς, με καλό ποτό και χορταστικά εδέσματα. Στο «Ντρούιντς Χεντ», μπορείτε να απολαύσετε την ατμόσφαιρα του 16ου αιώνα, ενώ στο «Σάσεξ» μπορείτε να καθίσετε στα τραπεζάκια στο πεζοδρόμιο, εφόσον ο καιρός το επιτρέπει.

Σάββατο
10 π.μ. - 4 μ.μ. Βασιλική απόλαυση
Το Βασιλικό Περίπτερο διατηρεί άσβεστη τη λάμψη του, παρά το πέρας δύο αιώνων. Το απαστράπτον κτίσμα, χτισμένο τον 19ο αιώνα, είναι εμπνευσμένο από το μυθικό Ξαναντού, ενώ στο εστιατόριό του μπορείτε να πάρετε το τσάι σας, λες και είσαστε βασιλείς. Για μία σύγχρονη γεύση του Μπράιτον, περάστε από το «Φάμπρικα», παλιά εκκλησία, που ανακαινίσθηκε και λειτουργεί σήμερα ως γκαλερί σύγχρονης τέχνης. Αν πάλι ψάχνετε για παλιά βιβλία, μία επίσκεψη στα στενά δρομάκια Λέινς και Νορθ Λέιν θα σας πείσει ότι ήλθατε στο σωστό μέρος.
5 μ.μ. - Μεσάνυχτα. Kρασί και χορός
Αφού πιείτε τη μπίρα σας στην ιστορική προκυμαία του Μπράιτον Πίερ, το γεύμα στο Οτέλ ντυ Βεν Μπιστρό, ένα από τα καινούργια και καλύτερα εστιατόρια της πόλης, θα σας κάνει να λατρέψετε τη μοντέρνα αγγλική κουζίνα. Τα πάμπολλα μπαράκια, κατά μήκος της παραλίας, θα σας δώσουν την ευκαιρία να δείτε από πού ξεκίνησαν τα σημερινά μεγαθήρια της μουσικής σκηνής, όπως η Εϊμι Ουαινχάους και οι Φου Φάιτερς. Ο χορός μπορεί να κρατήσει μέχρι το πρωί.

Κυριακή
12 - 2 μ.μ. Καφεΐνη και σιδηρόδρομος
Οι ξενύχτηδες του Μπράιτον αναρρώνουν στο Ρεντρόουστερ Κόφι Χάους, πραγματικός ναός της καφεΐνης, με αναπαυτικούς καναπέδες και εξαίρετα κρουασάν. Από εκεί, πάρτε το ηλεκτρικό τρένο «Βολκς», που λειτουργεί αδιάκοπα από το 1883. Αν ο καιρός είναι καλός, καθίστε στα εξωτερικά καθίσματα και απολαύστε τη θέα της παραλίας, μέχρι και την πλαζ των γυμνιστών, στην άκρη της πόλης.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
The Druid’s Head (9 Brighton Place, 44-1273-325-490)
Market Inn (1 Market Street, 44-1273-329-483, www.reallondonpubs.com) Brighton Dome, (29 New Road, 44-1273-709-709, www.brightondome.org)
Royal Pavilion (Pavilion Buildings, 44-1273-290-900, www.royalpavilion.org.uk) Fabrica (40 Duke Street, 44-1273-778-646, www.fabrica.org.uk)
Fidra Jewelers (47 Meeting House Lane, 44-1273-328-348, www.fidra.com).

(πηγή: www.kathimerini.gr, 4/10/2008)

Οι πόλεις που τόλμησαν...

- Στη Βαρκελώνη, όταν ο επισκέπτης κινείται στο εκτεταμένο ιστορικό κέντρο της πόλης και στη γοτθική συνοικία (που είναι όλη πλακοστρωμένη) συχνά αναρωτιέται «μα, πού είναι τα αυτοκίνητα;». Ακόμα και στην περίφημη Λα Ράμπλα, όπου το ιδιαίτερα φαρδύ πεζοδρόμιο στη μέση φιλοξενεί πλήθος κόσμου, οι δύο λωρίδες (μία ανόδου και μία καθόδου) έχουν ελάχιστη διέλευση τροχοφόρων. Οσο για την τροφοδοσία καταστημάτων (σε μια τουριστική περιοχή υπάρχουν άπειρα μαγαζιά) γίνεται συγκεκριμένες (λίγες) ώρες, δυο - τρεις φορές την εβδομάδα.

- Στο Λονδίνο και τη Στοκχόλμη θεσπίστηκαν διόδια για την είσοδο στο κέντρο της πόλης, ύψους 12 και 1 - 6 (ανάλογα με τις διελεύσεις) ευρώ αντίστοιχα. Στο Λονδίνο, ύστερα από τέσσερα χρόνια λειτουργίας παρατηρήθηκε μείωση της κυκλοφορίας Ι.Χ. κατά 33%, ενώ αυξήθηκαν 40% οι επιβάτες στα λεωφορεία. Στη Στοκχόλμη ο κυκλοφοριακός φόρτος μειώθηκε κατά 25%.

- Στο Παρίσι, ο δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ προειδοποίησε τους οδηγούς που επιμένουν να κατεβάζουν το Ι.Χ. στο κέντρο ότι θα ταλαιπωρηθούν, και δυσχεραίνει την είσοδο με ρυθμίσεις κυκλοφορίας, οδηγώντας σε... συνειδητό μποτιλιάρισμα όσους εισέρχονται στο κέντρο! Προσφέρει βέβαια και διέξοδο, με τη διάθεση δημοτικών ποδηλάτων σε 800 σημεία και σε μια σχετικά φτηνή τιμή για ολιγόωρη χρήση.

- Η Κοπεγχάγη και το Αμστερνταμ έχουν θέσει στόχο να μειώνουν (να μειώνουν και όχι να αυξάνουν!) τις θέσεις στάθμευσης κατά 1% τον χρόνο, έτσι ώστε να περιοριστούν τα Ι.Χ. και να απελευθερωθεί περισσότερος χώρος για τους κατοίκους.

- Στις Βρυξέλλες και σε άλλες πόλεις υλοποιούνται μεγάλα προγράμματα πλακοστρώσεων, ξηλώνοντας την άσφαλτο και δημιουργώντας άλλο αστικό περιβάλλον.

(πηγή: www.kathimerini,gr, 21/9/2008)

Οι λάτρεις της λογοτεχνίας ψηφίζουν Λονδίνο

Το Λονδίνο ψηφίστηκε ως ο πρώτος προορισμός, σε παγκόσμιο επίπεδο, για τους λάτρεις της λογοτεχνίας, αφήνοντας πίσω το Παρίσι, την Ρώμη και την Νέα Υόρκη.

Σύμφωνα με έρευνα της ταξιδιωτικής ιστοσελίδας TripAdvisor, οι λάτρεις του Λονδίνου, περιγράφουν την γενέτειρα συγγραφέων όπως ο Ντίκενς και ο Κιτς, ως "το κέντρο της λογοτεχνίας που τόσο αγάπησε ο κόσμος, φόντο αμέτρητων μυθιστορημάτων".

Στη δεύτερη θέση του καταλόγου βρίσκεται το Στράτφορντ-απόν-Εϊβον, το γραφικό χωριό στο Γουόρικ όπου γεννήθηκε ο Σέξπιρ.

Το Εδιμβούργο είναι στην τρίτη θέση για τους συγγραφείς του, όπως ο σερ Αρθουρ Κόναν Ντόιλ "πατέρας" του Σέρλοκ Χολμς, ο Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον συγγραφέας του μυθιστορήματος "Το Νησί των Θησαυρών", ο σερ Ουόλτερ Σκοτ συγγραφέας του "Ιβανόη" και η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ "μητέρα" του Χάρι Πότερ.

(πηγή: www.skai.gr, 14/8/2008)

London Times

Περπατώντας στο Λονδίνο αισθάνεται κανείς τον αληθινό ρυθμό και το μέγεθος μιας πραγματικής μητρόπολης. Μια εμπειρία που γίνεται ανεπανάληπτη, αρκεί να ανακαλύψει κανείς τις ιδανικές διαδρομές.

Η γνωριμία με την πόλη ξεκινά από την είσοδο Lancaster Gate στο Hyde Park από την Bayswater Road. Φτάνοντας στη Lancaster Gate με τον υπόγειο, κατεβαίνετε στην ομώνυμη στάση σχετικά νωρίς το πρωί, για να έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας για τη βόλτα. Ανακαλύπτετε το Hyde Park, διασχίζοντάς το με τα πόδια με κατεύθυνση προς Marble Arch, σημείο δημόσιων απαγχονισμών μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Από το Marble Arch συνεχίζετε ανατολικά προς Oxford Street - την πιο πλούσια και ελκυστική αγορά, όπου συναντάς τα μεγαλύτερα εμπορικά πολυκαταστήματα. Selfridges, Debenhams, C&A's, και Liberty.

Όταν βρεθείτε στη Regent Street, στρίβετε αριστερά και συνεχίζετε μέχρι να συναντήσετε το γεμάτο με εμπορικά καταστήματα, θέατρα, κινηματογράφους και εστιατόρια Piccadilly Circus. Από εκεί ακολουθείτε την Piccadilly μέχρι τη Leicester Square και στη συνέχεια, βαδίζοντας στην Charing Cross Road, φθάνετε στην Trafalgar Square, όπου θα δείτε τη στήλη του Νέλσωνα. Στα βόρεια της πλατείας βρίσκεται η Εθνική Πινακοθήκη (National Gallery) αλλά και η National Portrait Gallery, που αξίζει να αφιερώσετε χρόνο για να της επισκεφτείτε τους. Συνεχίζετε τον περίπατο προς τη Strand που αποτελεί το θεατρικό κέντρο της πρωτεύουσας. Λίγα τετράγωνα παρακάτω η Strand γίνεται Fleet Street, ιδιαίτερα γνωστή ως έδρα του βρετανικού Τύπου. Έφθασε η στιγμή για να επιβιβασθείτε σ' ένα διώροφο λεωφορείο που θα σας μεταφέρει μέχρι τον Καθεδρικό του Αποστόλου Παύλου, έργο του περίφημου αρχιτέκτονα Christopher Wren στα 1711 - αξίζει μια επίσκεψη στην κρύπτη του ναού. Η βόλτα συνεχίζεται με τη βοήθεια ενός ακόμη αξιόπιστου μέσου μαζικής μεταφοράς, τον υπόγειο, που θα σας μεταφέρει ταχύτατα στο σταθμό Tower Hill Station. Ανεβαίνοντας στην επιφάνεια θα δείτε μπροστά σας τον Πύργο του Λονδίνου, άμεσα συνδεδεμένο με τη βρετανική ιστορία, από τα 1078.

Φυλακίσεις, βασανιστήρια, εκτελέσεις και δολοφονίες σχετίζονται άμεσα με τον χαρακτηρισμό του πύργου ως αιματοβαμμένου. Ο Ερρίκος ο 8ος φυλάκισε και εν συνεχεία θανάτωσε εκεί τρεις συζύγούς του, την Άννα Μπόλεϊν, τη Λαίδη Τζέιν Γκρέι, και τη Μάργκαρετ. Ακόμη και η Ελισάβετ η 1η πέρασε εκεί κάποια περίοδο φυλακισμένη πριν γίνει βασίλισσα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Πύργου του Λονδίνου, στη σημερινή εποχή, τα κοστούμια (στυλ Τυδώρ) που φορούν οι Beefeaters ή Yeoman Warders. Μέσα στον πύργο θα δείτε το White Chapel και το αξιόλογο ομώνυμο μουσείο. Μετά τον Πύργο μπορείτε να περπατήσετε στην όχθη του ποταμού Τάμεση και να απολαύσετε τη θέα των αγκυροβολημένων πλοίων, τα οποία μπορείτε να επισκεφθείτε.

Με το μετρό θα φθάσετε στον Tottenham Court Road Station και στο Bloomsbury, που αποτελεί την έδρα του Βρετανικού Μουσείου. Θυμηθείτε ότι αυτό το μουσείο μπορεί να γίνει αφορμή για δεκάδες ταξίδια στον υπόλοιπο κόσμο. Χρησιμοποιώντας ξανά τον υπόγειο, αυτή τη φορά φθάνετε στο Westminster Station, όπου θα έχετε την ευκαιρία να δείτε το διάσημο αβαείο, στο οποίο πραγματοποιήθηκε η ενθρόνιση των περισσότερων βασιλιάδων της χώρας, καθώς και το Κοινοβούλιο, αλλά και το Big Ben. Διασχίζοντας την Parliament Square και ακολουθώντας τη Whitehall συναντάτε την Downing Street, στο 10 της οποίας βρίσκεται η κατοικία του πρωθυπουργού. Αν περπατήσετε την Birdcage Walk, από την Parliament Square προς το St. James Park, μόλις διασχίσεις το πάρκο θα δεις το παλάτι (Buckingham Palace). Η αλλαγή φρουράς γίνεται καθημερινά στις 11:30.

Το Λονδίνο είναι μια μητρόπολη γεμάτη δεκάδες αντιθέσεις και αποτελεί ένα γοητευτικό, φιλόξενο, χαμηλού κόστους, ελκυστικό προορισμό, τόσο για τον πρωτάρη όσο και για τον πολυταξιδεμένο. Ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει μια πρώτης τάξης αφετηρία ή ενδιάμεσο σταθμό για ταξίδια σε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και για τους πλέον δυσπρόσιτους προορισμούς. Ακόμη, αποτελεί τον υπ' αριθμόν 1 προρισμό του εξωτερικού για τους Έλληνες και σκεφθείτε ότι στοιχίζει λιγότερο να ταξιδέψει κανείς εκεί απ' ό,τι να πάει από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη αεροπορικώς (πληροφορίες 210 3728500).
Address Book
Οι διευθύνσεις που πρέπει να επισκεφθείτε
2EAT

THE IVY
Leicester Square, 1 West Street
Tube: Leicester Sq

MICHAEL MOORE
19 Blandford Street, London W1U3DH
www.michaelmoorerestaurant.com

FISH CENTRAL
Old Street, 149-151 Central Street, Barbican

BELGO CENTRAAL (REST & Βελγικές μπίρες)
50 Earlham Street, London, WC2H 9HP

OXO TOWER RESTAURANT BAR & BRASSERIE (εξαιρετική θέα)
Barge House St, Second Floor, Oxo Tower Wharf, London, SE1 9PH
Tube: Blackfriars ή Waterloo

ROCK& SOLE PLAICE (Fish&chips)
47 Endell St, Covent Garden, London, 20-7836-3785
Tube: Covent Garden
2CLUB

333
333 Old Street, EC1V 9LE, 020 7739 5949
Tube: Old Street

FABRIC
77A Charterhouse Street, EC1M 6DR, 020 7336 8898
Tube: Farringdon

THE END
16a West Central Street, WC1A 1JJ, 020 7419 9199
Tube: Holborn

TURNMILLS
63 Clerkenwell Road, EC1M 5NP, 020 7250 3409
Tube: Farringdon

NEIGHBOURHOOD
12 Acklam Road, W10 5QZ, 020 7524 7979
Tube: Ladbroke Grove

MASS
St Matthews Peace Garden, SW2 1JF, 0871 332 4662
Tube: Brixton

CARGO
83 Rivington Street, EC2A 3AY, 020 7739 3440
Tube/Rail: Liverpool Street

EGG
200 York Way, N7 9AP, 020 7609 8364
Tube: Kings Cross
Rail: Caledonian Road

ELYSIUM
68 Regent St, W1B 5EL, 20-7439-7770

CAFE DE PARIS
3 Coventry St, W1, 20-7734-7700
2BE

02 ARENA (έκθεση)
Tutankhamun and the Golden Age of the Pharaohs
Peninsula Square
Tube: North Greenwich

GREENWICH (αστεροσκοπείο)
Νότια όχθη του Τάμεση, 6 χλμ. από το κεντρικό Λονδίνο.
SE10, 87-0608-200

HYDE PARK
Bayswater Rd, and Park Ln.

LONDON EYE (Ξεχωριστή εμπειρία και θέα)
Jubilee Gardens
Tube: Waterloo

TATE MODERN ( Γκαλερί)
25 Sumner St, Bankside
Tube: Southwalk

ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Το πλουσιότερο σε εκθέματα)
Αμερικανοί ζωγράφοι. Από τον Hopper στον Pollock.
44 Great Russell Street, London, WC1B 3DG
Tube: Holborn/Russell Square

THE OCTOBER GALLERY
Angaza Africa. Η Αφρικανική Τέχνη. Έως 28 Ιουνίου.
24 Old Gloucester Str. Bloomsbury WC1N 3AL, 20 7242 7367

IMPERIAL WAR MUSEUM
100 χρόνια από τη γέννηση του Ίαν Φλέμινγκ. Για τα μάτια σου και μόνο. Ian Fleming και James Bond. Έως Κυρ. 1.3.2009.
Lambeth Rd, London, SE1 6HZ
Tube: Lambeth North

ΔΙΩΡΗ ΒΡΑΔΙΝΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΞΙΟΘΕΑΤΑ ΜΕ ΔΙΩΡΟΦΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
14 Λίρες. Αφετηρία Victoria Rail Station - taxi Road
7:30 μ.μ., 8:30 μ.μ., 9:30 μ.μ.
http://www.london-by-night.net/

(πηγή: www.lifo.gr, 8/6/2008)

36 ώρες στο Λίβερπουλ με Μπιτλς και ποδόσφαιρο

Η μνεία του ονόματος του Λίβερπουλ φέρνει δύο πράγματα στο μυαλό: τους Μπιτλς και το ποδόσφαιρο. Αυτό είναι, όμως, κρίμα γιατί αυτή η βιομηχανική πόλη που γιόρτασε πέρυσι τα 800ά της γενέθλια και είναι η φετινή Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, έχει σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο. Σύγχρονα αρχιτεκτονήματα και εντυπωσιακά μουσεία μοιράζονται τον ορίζοντα της πόλης με τις παλιές αποθήκες του λιμανιού και τις σκεπασμένες στην ομίχλη αποβάθρες. Την ίδια ώρα, οι τοπικοί καλλιτέχνες απογαλακτίστηκαν οριστικά από τους Λονδρέζους συναδέλφους τους, ενώ η θρυλική μουσική σκηνή του Λίβερπουλ θα έκανε υπερήφανο τον προπάτορά της, Τζον Λένον.

Παρασκευή
5 μ.μ. Σταφύλια της απόλαυσης
Οι επισκέπτες συνωστίζονται στη συνοικία Κάβερν Κουόρτερ και το σκοτεινό ανακαινισμένο κλαμπ της Μάθιου στριτ, όπου οι Μπιτλς ξεκίνησαν την καριέρα τους. Συνεχίστε στην ίδια κατεύθυνση, αλλά σταματήστε λίγο πριν τα τουριστικά καταστήματα και μπείτε στο παμπ Γκρέιπς (Σταφύλια), όπου τα βαριά ξύλινα τραπέζια και οι ταπετσαρίες παραπέμπουν στη δεκαετία του 1960.
7.30 μ.μ. Ποιοτικά ψαρικά
Η Χόουπ στριτ συγκεντρώνει ορισμένα από τα καλύτερα εστιατόρια του Λίβερπουλ. Για ένα κάπως πιο περιποιημένο γεύμα, πηγαίνετε στο 60 Χόουπ Στριτ, που διαθέτει σίγουρα το καλύτερο ψάρι στην πόλη. Το αγαπημένο παμπ των ντόπιων είναι, όμως, το Εβεριμαν Μπίστρο, που εκτός από φιλική ατμόσφαιρα και καλό ποτό, προσφέρει και τοπικές σπεσιαλιτέ, που περιλαμβάνουν ακόμη και εξαίρετο ινδικό κάρι κοτόπουλου.
10 μ.μ. Νέοι ήχοι
Η μουσική «φωτιά» του Λίβερπουλ, που κάποτε έκαιγε στα υπόγεια του Κάβερν Κουόρτερ, έχει μεταφερθεί σήμερα στην περιοχή Ρόουπουοκς, λίγα μέτρα στα νότια του κέντρου. Οι παλιές αποθήκες της περιοχής, χτισμένες σε κόκκινο τούβλο, είναι σήμερα γεμάτες παμπ, μοδάτα κλαμπ. Το Ζάνζιμπαρ φιλοξενεί νέα αλλά ελπιδοφόρα μουσικά σχήματα, από παραδοσιακό ροκ μέχρι και ποπ - πανκ.
Μεσάνυχτα Ροκ κληρονομιά
Το βιβλίο του Πολ ντε Νουαγέ «Λίβερπουλ: Μαγικός τόπος», για την ιστορία της μουσικής σκηνής του Λίβερπουλ, προσφέρει την καλύτερη εικόνα του δημιουργικού Λίβερπουλ. Στο 3345, το σκοτεινό μπαράκι της περιοχής του Ρόουπουοκς, είναι σίγουρο ότι θα βρείτε κάτι από τις σελίδες του βιβλίου. Το μπαρ παριστάνει το ιδιωτικό κλαμπ, για να κρατά μακριά τους ανεπιθύμητους, αλλά στην πραγματικότητα είναι ανοιχτό σε όλους. (Ψάξτε την κρυμμένη σκάλα, δίπλα στα στούντιο της Παρ στριτ, τόπο ηχογράφησης τριών τιμηθέντων με βραβεία Γκράμι άλμπουμ.) Εκεί, θα δείτε στελέχη της δισκογραφικής βιομηχανίας να πίνουν το ποτό τους, ενώ μέλη των Echo and the Bunnymen μπορεί να βρεθούν εκεί για χαλαρώσουν μετά το στούντιο.

Σάββατο
10 π.μ. Διαμάντια από βινύλιο
Σε μια πόλη γεμάτη ενθύμια των Μπιτλς, το Μάικροζιν είναι ένα σπάνιο παράδειγμα του πώς να τιμάς τα «Σκαθάρια» χωρίς να καταφεύγεις στο κακό γούστο. Ψάξτε για μπλουζάκια με τα εξώφυλλα των δίσκων του συγκροτήματος, αλλά και απομιμήσεις των διάσημων ρούχων του Τζον Λένον. Στον ίδιο δρόμο θα βρείτε και το δισκοπωλείο Χέρι Ρέκορντς, που διαθέτει μία από τις καλύτερες συλλογές βινυλίου στη ΒΔ Αγγλία.
Μεσημέρι Μελλοντικός ήχος
Το Λίβερπουλ δεν αναπαύεται στις δημιουργικές του δάφνες. Για μια ματιά στο καλλιτεχνικό μέλλον της πόλης, περάστε μια βόλτα από το Ιδρυμα Τέχνης και Δημιουργικής Τεχνολογίας FACT. Χτισμένο το 2003, το επενδυμένο με λευκοσίδηρο κτίριο στεγάζει έργα σύγχρονων καλλιτεχνών. Σε τρεις αίθουσες, θα βρείτε εκτεθειμένα έργα των Μαρκ Ουόλιντζερ, Μπάρμπαρα Κρούγκερ, Τόνι Ούρσλερ και Ισαάκ Ζιλιέν. Η ταινιοθήκη του κέντρου ειδικεύεται στον σύγχρονο κινηματογράφο, ενώ μπορείτε απλά να καθίσετε στο καφέ και να κρυφακούσετε τις συζητήσεις των δημιουργών.
3 μ.μ. Πιο πολύ κι απ' τη μουσκή…
Το ποδόσφαιρο είναι η μόνη δραστηριότητα που μπορεί να ανταγωνιστεί τη μουσική στο Λίβερπουλ. «Μερικοί πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι είναι πολύ περισσότερο…», είχε πει ο προπονητής της Λίβερπουλ Μπιλ Σάνκλεϊ τη δεκαετία του 1970. Η ποδοσφαιρική παράδοση της πόλης ατσαλώθηκε στους δρόμους της εργατικής συνοικίας, γύρω από το Ανφιλντ Ρόουντ. Το βουητό των 45.000 θεατών στο στάδιο του Ανφιλντ είναι μία από τις σημαντικότερες εμπειρίες του ποδοσφαίρου, ιδιαίτερα όταν όλα τα στόματα τραγουδούν τον ύμνο των Ρότζερ και Χάμερστιν, «You'll Never Walk Alone».
8 μ.μ.Ψυχή της Κούβας
Αναζητείτε κάτι πέρα από το «φις εν τσιπς»; Κρατήστε τραπέζι στο Αλμα ντε Κούμπα, ένα από τα πιο ευρηματικά εστιατόρια της πόλης, σε μενού και ντιζάιν. Η επιλογή των ιδιοκτητών να το στεγάσουν στον ανακαινισμένο γοτθικό ναό του Αγίου Πέτρου, δίνει στο Αλμα ντε Κούμπα επιβλητικό και συνάμα ρομαντικό σκηνικό. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τη σαλάτα με καραμελωμένα αχλάδια και γκοργκοντσόλα, με ντρέσινγκ ροδιού, αλλά και το κοτόπουλο με ινδική καρύδα και μπιζέλια. Κάποιες νύχτες την εβδομάδα, μπορείτε να χορέψετε και σάλσα στην επιβλητική αίθουσα του εστιατορίου.
10 μ.μ. Ηλεκτρική παμπ
Αν και το Λίβερπουλ είναι η πόλη της κιθάρας, η σημαντικότερη σύγχρονη μουσική σκηνή περιστρέφεται γύρω από το «ηλεκτροκλάς», συνθετικό αμάλγαμα ηλεκτρονικής και πανκ μουσικής, που εφευρέθηκε από το ντόπιο σχήμα «Ladytron». Το συγκρότημα άνοιξε μάλιστα και μπαρ στη συνοικία Ρόουπουοκς, το Κόροβα, που θα σας κάνει να ξεχάσετε τα τυπικά παμπ της πόλης, χάρη στο εκλεκτικό μείγμα μοδάτης νεολαίας και μεταμοντέρνου σκηνικού.

Κυριακή
11 π.μ. Λυρική παραλία
Αν νιώθετε λίγο ζαλισμένοι από το προηγούμενο βράδυ, κάντε έναν περίπατο στην προκυμαία του λιμανιού και πάρτε ένα ταξί μέχρι την παραλία Κρόσμπι. Εκεί, ο αμφιλεγόμενος εικαστικός καλλιτέχνης Αντονι Γκόρμλεϊ έχει εγκαταστήσει το έργο του, «Ενα άλλο μέρος». Πρόκειται για εντυπωσιακή μεταλλική εγκατάσταση, αποτελούμενη από 100 ανθρωπόμορφα γλυπτά, φυσικού μεγέθους, που ατενίζουν τη θάλασσα και καλούν τους επισκέπτες να βουτήξουν στα νερά.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε
Grapes pub (25 Matthew Street; 44-151-255-1525) 60
Hope Street (60 Hope Street; 44-151-707-6060; www.60hopestreet.com)
Everyman Bistro (5-9 Hope Street; 44-151-708-9545; www.everyman.co.uk) Zanzibar (43 Seel Street; 44-151- 707-0633; www.thezanzibarclub.com)
3345 (33-45 Parr Street; 44-151-708-6345; www.3345parrst.com)
Microzine (65-67 Bold Street; 44-151-709-7282; www.microzine.co.uk)
Foundation for Art and Creative Technology, FACT (88 Wood Street; 44-151-707-4450; www.fact.co.uk)
Alma de Cuba (90 Seel Street; 44-151-702-7394; www.alma-de-cuba.com)
Korova (39-41 Fleet Street; 44-151-709-7097; www.korova-liverpool.com)

(πηγή: www.kathimerini.gr, 17/5/2008)

Μείωση κυκλοφοριακού στο Λονδίνο με επιβολή διοδίων

Τον Φεβρουάριο του 2003 τέθηκε σε ισχύ στο Λονδίνο ένα πακέτο μέτρων για τον περιορισμό της πρόσβασης των οχημάτων στο κέντρο της πόλης, κυρίως μέσω της θέσπισης διοδίων. Το μέτρο εφαρμόστηκε αρχικά σε μια ζώνη 22 τετραγωνικών χιλιομέτρων, η οποία διπλαστιάστηκε το 2007 και περιλαμβάνει πλέον μεγάλο τμήμα του δυτικού Λονδίνου.

Οι οδηγοί πρέπει να καταβάλουν διόδια για να διασχίσουν τη ζώνη, από Δευτέρα έως Παρασκευή, από τις 7 π.μ. έως τις 6 μ.μ. Το 2003 τα διόδια κόστιζαν 7 ευρώ, ενώ το 2005 αυξήθηκαν στα 11 ευρώ. Από τα διόδια, εκτός από τους κατοίκους, εξαιρούνται ή δικαιούνται έκπτωση αρκετές κατηγορίες οχημάτων, όπως τα αναπηρικά, τα υβριδικά και τα οχήματα με περισσότερες από 9 θέσεις.

Ο έλεγχος της κυκλοφορίας και η χρέωση γίνεται από μια σειρά κάμερες που καταγράφουν τις πινακίδες κυκλοφορίας των οχημάτων που μπαίνουν ή βγαίνουν από τη ζώνη περιορισμού. Οι πινακίδες αποθηκεύονται σε μια βάση δεδομένων, στην οποία οι οδηγοί πρέπει να γράφονται οικειοθελώς και να καταβάλουν το αντίτιμο μέσα σε διάστημα 24 ωρών. Αλλιώς τους περιμένει βαρύ πρόστιμο. Την έναρξη εφαμοργής του μέτρου συνόδευσε η κυκλοφορία 300 νέων λεωφορείων, προκειμένου να βελτιωθούν οι αστικές συγκοινωνίες.

Τα πείραμα θεωρείται γενικά πετυχημένο. Το κυκλοφοριακό πρόβλημα μειώθηκε κατά 26% σε σχέση με το 2002, ενώ οι επιβάτες στα ΜΜΜ αυξήθηκαν κατά 37%. Από τα χρήματα που συνελέγησαν από τα διόδια προέκυψε σημαντικό έσοδο που επενδύθηκε υπέρ των δημοσίων συγκοινωνιών (για παράδειγμα, 122 εκατ. λίρες το 2005-6). Οσον αφορά τη μείωση των ρύπων, υπολογίζεται ότι οι εκπομπές CO2 μειώθηκαν κατά 16,4%, οι εκπομπές μικροσωματιδίων ΡΜ10 κατά 6,9%, των οξειδίων του αζώτου ΝΟ κατά 13-15%. Επίσης, τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα μειώθηκαν κατά 40-70 κάθε έτος.

Σημαντικές όμως παραμένουν οι ενστάσεις. Το μέτρο συναντά πολύ έντονες αντιδράσεις από πολίτες, τα ΜΜΕ, εμπορικές ενώσεις, καθώς θεωρείται ότι συσχετίζει την πρόσβαση στο κέντρο της πόλης με την οικονομική ευμάρεια του οδηγού. Προκειμένου να κάμψουν τις αντιδράσεις, ο Δήμος του Λονδίνου, καθώς και οι άλλοι δήμοι που συμμετέχουν στο πρόγραμμα έχουν σε εξέλιξη ενημερωτικές εκστρατείες, προβάλλοντας τα οφέλη του μέτρου.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 25/3/2008)

Λίβερπουλ

Αν μέχρι πέρυσι οι λόγοι επίσκεψης στο Λίβερπουλ περιορίζονταν ασφυκτικά γύρω από τη Beatles Mania, που ούτως ή άλλως είχε αρχίσει προ πολλού να ξεθωριάζει, και το ενδιαφέρον μιας μειοψηφίας ταξιδιωτών που δεν επισκέπτονταν τη Γηραιά Αλβιόνα μόνο για τα shopping στο Λονδίνο αλλά και για την ευρύτερη κουλτούρα της, φέτος πολλαπλασιάζονται εν ριπή οφθαλμού, αφού, όπως αναλαμβάνει να μας ενημερώσει η καμπάνια της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2008, «περισσότερα από 80 νέα πράγματα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στο Λίβερπουλ».
Από μουσική –το tribute στην πάλαι ποτέ Beatles Mania, όπως καταλαβαίνετε, είναι αναπόφευκτο– και θέατρο, μέχρι street art, νέες τεχνολογίες ενταγμένες σε πολυθεάματα και φρέσκιες προτάσεις από τις πολυάριθμες γκαλερί της πόλης, η πόλη κινείται σε ρυθμούς… κουλτούρας –για όλους, από pop μέχρι underground και από intellectuelles μέχρι εναλλακτικούς–, είναι ό,τι πιο hot υπάρχει αυτή τη στιγμή σε πρόταση ευρωπαϊκού city break –διότι, όπως μάλλον θα παρατηρήσατε στις άνωθεν φωτογραφίες, εκτός από ακμάζουσα πολιτιστικά είναι και πανέμορφη– και διεκδικεί επάξια το νεωτεριστικό τίτλο του «εκεί που συμβαίνει».

Αν δε σας πείσαμε ακόμα, ιδού μερικά highlights του ετήσιου προγράμματος, ως παραδείγματα που θα υποστηρίξουν τη θεωρία, αλλά και ορισμένα πρακτικά tips για να οργανώσετε όσο το δυνατόν καλύτερα το ταξίδι σας.

* Από τον Απρίλιο έως το τέλος Ιουλίου, η Walker Art Gallery φιλοξενεί μια έκθεση – blockbuster, υπό τον τίτλο «Από τον Monet στον Hopper – Ο καλλιτέχνης και ο Σιδηρόδρομος», με αντιπροσωπευτικά έργα από την εποχή του ατμού, ήτοι την περίοδο 1830 – 1960, και δουλειές, μεταξύ άλλων, τον Van Gogh, Pissaro και Turner. Η Tate του Λίβερπουλ, από την άλλη, φιλοξενεί από το Μάιο έως το τέλος Αυγούστου τη μεγαλύτερη έκθεση με έργα του Gustav Klimt που έγινε ποτέ σε βρετανικό έδαφος. Η είσοδος κοστίζει 8 λίρες, ήτοι περίπου 10 ευρώ.

* Μέσα Απριλίου, και η πόλη κινείται σε ρυθμούς βιεννέζικου βαλς, με τα Viennese Balls, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λίβερπουλ, ενώ ολόκληρος ο μήνας είναι αφιερωμένος στους Beatles, με το φεστιβάλ που τιτλοφορείται “The Beatles: Here, There and Everywhere” και εξαπλώνεται σε κάθε γωνιά της πόλης. Λίγο αργότερα, την 1η Ιουνίου, ο Sir Paul McCartney κλείνει ως headliner το Liverpool Sound, ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ που έχουν προγραμματιστεί για το 2008, με ονόματα του διεθνούς στερεώματος να ξεσηκώνουν από σκηνής τους χιλιάδες fans που αναμένονται από κάθε γωνιά της Ευρώπης.

* Ολόκληρο τον Ιούνιο, το People’s Festival γιορτάζει την pop κουλτούρα στους δρόμους της πόλης. Από το ποδόσφαιρο μέχρι τη μόδα, το φεστιβάλ αποτίνει φόρο τιμής στα αγαπημένα hobbies που συχνά αποκλείονται από τις συζητήσεις περί τέχνης, ενώ στα πλαίσιά του παρουσιάζεται το έργο που συνέθεσε ειδικά για τη διοργάνωση ο Michael Nyman, και το οποίο περιλαμβάνει τις επιλεγμένες από fans μεγαλύτερες στιγμές του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

* Για δύο ημέρες στα τέλη Αυγούστου, τα μάτια της dance σκηνής του πλανήτη θα είναι στραμμένα στην ανερχόμενη πόλη της Βορειοδυτικής Αγγλίας, όπου το Creamfield Festival θα γιορτάζει τα 10 του χρόνια, φιλοξενώντας ονόματα όπωας αυτά των Kasabian, Ian Brown, Fatboy Slim, Chic, Paul van Dyk, Tiesto, Erick Morillo, Sasha, Paul Oakenfold και 2manyDJ's, για να αναφέρουμε μερικούς. Στις 23 και 24 Αυγούστου, με πολλές παράλληλες εκδηλώσεις και δέκα διαφορετικά stages για να μην προλαβαίνουμε.

* Από τον Ιούλιο και μετά, το World Museum Liverpool μας ξεναγεί στη μουσική παράδοση της πόλης, και τη συμβολή της στο διεθνές μουσικό στερέωμα, μέσα από μια έκθεση αφιερωμένη στους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της, υπό τον τίτλο The Beat Goes On. Είπε κανείς Beatles; Ένα μήνα αργότερα, η «μαύρη» μουσική βρίσκει τη νέα της στέγη στην πόλη, με ένα μεγάλο street party να τιμά την κοινότητα της Καραϊβικής στο Λίβερπουλ και τα εγκαίνια του Black Star Liner.

* Το Σεπτέμβριο ανοίγει τις πύλες της και η πέμπτη Μπιενάλε του Λίβερπουλ, στην Tate, η οποία αναμένεται μεγαλύτερη και πιο φαντασμαγορική από ποτέ. Η είσοδος κοστίζει 5 λίρες, ή 6,5 ευρώ. Ένα μήνα αργότερα, η αρχιτεκτονική έχει την τιμητική της, καθώς στην πόλη διοργανώνεται η ετήσια απονομή των βραβείων αρχιτεκτονικής RIBA Sterling, ενώ παράλληλα φιλοξενείται στην Κρύπτη του Metropolitan Cathedral μία από τις μεγαλύτερες εκθέσεις του έργου του σπουδαίου Le Corbusier.

* Στις 19 Σεπτεμβρίου ξεκινά και ο «Γύρος της πόλης σε 80 pubs», που φιλοδοξεί να συστήσει στους επισκέπτες την κουλτούρα των βρετανικών pub, και βέβαια να δώσει στους ντόπιους άλλη μια αφορμή να γιορτάσουν το θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, με άφθονη μπίρα. Τη διοργάνωση του event, που θα διαρκέσει δύο εβδομάδες, έχει αναλάβει η Liverpool Culture Company.

* Περισσότεροι από είκοσι συγγραφείς, μεταξύ των οποίων οι Seamus Heaney, Carol Ann Duffy, Jorie Graham, Doris Lessing, Monica Ali, Roger McGough, Philip Pullman και Paul Farley τιμούν το Νοέμβριο με την παρουσία τους το Φεστιβάλ Λογοτεχνίας των Ακτοπλοϊκών Γραμμών του Λίβερπουλ. Το φεστιβάλ περιλαμβάνει αναγνώσεις, υπογραφές βιβλίων, ανοιχτές συζητήσεις με το κοινό, διαλέξεις, σεμινάρια και διαγωνισμούς για τους επίδοξους νέους συγγραφείς. Επίσης το Νοέμβριο το Λίβερπουλ αναλαμβάνει τη δέκατη πέμπτη ετήσια διοργάνωση των MTV Europe Music Awards, στη χωρητικότητας 10.600 θεατών Echo Arena.

Και τα πρακτικά...

Για να πάτε στο Λίβερπουλ, οι επιλογές σας είναι οι εξής:
Α. Αεροπορικώς από την Αθήνα στο Βερολίνο με την easyJet και από εκεί στο αεροδρόμιο John Lennon του Λίβερπουλ με την ίδια εταιρεία. Συνολικό κόστος ενδεικτικά για το Μάιο, 231 ευρώ μετ’ επιστροφής, φόρων περιλαμβανομένων.
Β. Αεροπορικώς από την Αθήνα στο Μιλάνο με την easyJet και από εκεί στο Λίβερπουλ με τη Ryan Air. Συνολικό κόστος, επίσης για το Μάιο, 151 ευρώ μετ’ επιστροφής και φόρων.
Γ. Αεροπορικώς από την Αθήνα στο Λονδίνο με την easyJet και από εκεί με τραίνο στο Λίβερπουλ. Οι τιμές για τα εισιτήρια του τραίνου ξεκινούν από 17 περίπου ευρώ, ενώ η διάρκεια του ταξιδιού είναι περίπου δυόμισι ώρες.

Για τη διαμονή σας, ένας απρόσμενα μεγάλος αριθμός ξενοδοχείων, bed & breakfast, hostel και διαμερισμάτων υπόσχεται να ικανοποιήσει κάθε γούστο και budget. Αναλυτικές λίστες με περιγραφές, τιμές και online booking services θα βρείτε στο επίσημο site του Οργανισμού Τουρισμού του Λίβερπουλ.

(πηγή: www.in2life.gr, 17/3/2008)

Υπερσύγχρονο «τέρμιναλ» στο Χίθροου

Δαπανήθηκαν 4,3 δισεκατομμύρια στερλίνες και εργάστηκαν αόκνως είκοσι χιλιάδες εργάτες, επί έξι ολοκλήρα χρόνια, μέχρι την ολοκλήρωσή του. Σήμερα ο Τερματικός Σταθμός 5 (Τέρμιναλ 5) του αεροδρομίου Χίθροου είναι πια πανέτοιμος και στις 27 Μαρτίου, αφού εγκαινιαστεί από τη βασίλισσα Ελισάβετ, θα ανοίξει τις πύλες του στο κοινό.

Για την ιδιοκτήτρια εταιρεία του αερολιμένα, την BAA, ο νέος τερματικός σταθμός είναι πολλά περισσότερα από απλώς ένα ακόμα κτίριο, όσο σύγχρονο και αν είναι αυτό. Η ΒΑΑ ευελπιστεί ότι το Τέρμιναλ 5 θα αποτελέσει την αποδειξη ότι το Χίθροου μπορεί να αλλάξει.

Σίγουρα όμως πέρα από απόδειξη και την πρακτική του σημασία, την αποσυμφόρηση των υπολοιπων σταθμών του Χίθροου, πέρα από σύμβολο των «καλύτερων ημερών» που έρχονται για την ΒΑΑ, το Τέρμιναλ 5 είναι ένα αεροδρόμιο… πρώτης θέσης από την κορυφή ώς το τελευταίο του καρφί. Με μήκος 400 μέτρα, πλάτος 160 μέτρα και ύψος 43 μέτρα, σίγουρα είναι τεράστιο. Θα μπορούσαν στη συνολική του έκταση άνετα να χωρέσουν 50 γήπεδα ποδοσφαίρου, ενώ η στέγη του είναι η μεγαλύτερη στη Βρετανία. Πέρα όμως από τα εντυπωσιακά δομικά του χαρακτηριστικά, ο καινούργιος τερματικός σταθμός είναι εξαιρετικά ευχάριστος και λειτουργικός για τον χιλιοταλαιπωρημένο από τα βρετανικά αεροδρόμια επιβάτη.

«Απλετο ηλιακό φως»

Το Τέρμιναλ 5, όπως αναγνωρίζουν όσοι το έχουν ήδη επισκεφθεί, έχει διαφορετική αίσθηση από το Χίθροου του… παρελθόντος, αυτό που γνωρίζουμε. Δεν είναι τυχαίο ότι όσοι ασχολήθηκαν με τον σχεδιασμό του, αμέσως μετά τη λήψη απόφασης για την κατασκευή του, αυτό που ήθελαν ήταν «άπλετο ηλιακό φως». Για να πετύχουν μάλιστα το επιθυμητό αποτέλεσμα έχει τοποθετηθεί ειδικό σύστημα φωτισμού, έτσι ώστε η ένταση των λαμπτήρων να αυξομειώνεται και να προσαρμόζεται στα επίπεδα φωτός στους εξωτερικούς χώρους. Επίσης, στη φάση της κατασκευής χρησιμοποιήθηκαν ανακυκλωμένα υλικά, ενώ σε ποσοστό 85% ο νέος σταθμός θα θερμαίνεται με ανακυκλώσιμη ενέργεια. Ο χώρος παραλαβής των αποσκευών, που συνήθως είναι ο πιο υποβαθμισμένος σε πολυτέλεια, είναι τεράστιος, λούζεται από φως, ενώ διαθέτει πανύψηλες οθόνες, ορατές από μεγάλη απόσταση, όπου θα αναγράφονται οι αναγκαίες πληροφορίες.

Ο καινούργιος σταθμός θα έχει καταστήματα, μερικά εκ των οποίων εξαιρετικά ακριβά και πολυτελή, θα διαθέτει καφέ και μπαρ αλλά και εστιατόρια για όλα τα βαλάντια και τις προτιμήσεις. Ανάμεσα στα πολυτελή καταστήματα περιλαμβάνεται υποκατάστημα του γνωστού Harrod’s, ενώ θα υπάρχουν υποκαταστήματα των οίκων Prada, Gucci, Cristian Dior, Tiffany & Co, Kurt Guiger και άλλα, μάλλον απρόσιτα στον κοινό ταξιδιώτη. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο διευθυντής λιανικών πωλήσεων του Τέρμιναλ 5, Νικ Ζιμπλάντ, η ΒΑΑ αναγνώρισε προτού προχωρήσει στην εκμετάλλευση των χώρων του νέου αεροδρομίου τις προτεραιότητες που έχουν οι επιβάτες. «Χρειάζονται έναν χώρο για να καθήσουν, χρειάζονται καλά εστιατόρια και γενικά είναι απόλυτο αναγκαίο να περιβάλλονται από όμορφους χώρους. Κυρίως, όμως, πάνω από όλα δεν θέλουν να περιμένουν με τις ώρες στην ουρά».

Ο κ. Ζιμπλάντ δεν διστάζει να ορκιστεί ότι οι επιβάτες που θα χρησιμοποιούν το Τέρμιναλ 5 δεν πρόκειται να ταλαιπωρηθούν. Θα περνούν με ταχύτητα από τον έλεγχο εισιτηρίων και από τα σημεία ελέγχου ασφάλειας το πολύ σε 10 έως 15 λεπτά και μετά θα μπορεί ο καθένας να βάλει στη θέση του το διαβατήριο και να βγάλει την πιστωτική κάρτα... Δεν είναι τυχαίο ότι τα ιδιαίτερα ακριβά καταστήματα του αεροδρομίου έχουν συγκεντρωθεί σε έναν χώρο, ώστε να διευκολύνεται κατά το δυνατό όποιος θέλει να κάνει εκλεκτές αγορές. Και μετά τις αγορές, τι καλύτερο από πραγματικά καλό φαγητό; Μεταξύ των εστιατορίων του Τέρμιναλ 5 βρίσκεται αυτό του Gordon Ramsay, μάγου της υψηλής γαστρονομίας, που προσδοκά να κερδίσει ένα αστέρι Michelin.

Mεγάλες θα είναι και οι καινοτομίες του στον χώρο της ασφάλειας. Ολοι οι επιβάτες των εσωτερικών πτήσεων θα φωτογραφίζονται και τα δακτυλικά τους αποτυπώματα θα ελέγχονται στα σημεία ελέγχου διαβατηρίων. Ωστόσο, όταν θα φτάνουν στην πύλη επιβίβασης στο αεροσκάφος τα δακτυλικά τους αποτυπώματα θα ελέγχονται εκ νέου και θα συγκρίνονται με αυτά που ελήφθησαν πρωτύτερα. Σύμφωνα με τις αρχές του αεροδρομίου, όλα τα στοιχεία θα καταστρέφονται μετά την επιβίβαση του επιβάτη στο αεροσκάφος.

Επίσης το Τέρμιναλ 5 θα διαθέτει τον δικό του κατακαίνουργιο πύργο ελέγχου κυκλοφορίας, επειδή σύμφωνα με τους ειδικούς ο υπάρχων δεν είχε αρκετά καλή θέα προς όλα τα σημεία.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/3/2008)

Εθνική εορτή θα αποκτήσει και η Βρετανία;

Πρόταση για την καθιέρωση εθνικής επετείου κατέθεσε χθες ο πρώην γενικός εισαγγελέας της Βρετανίας, λόρδος Γκόλντσμιθ. Εφόσον η πρόταση εγκριθεί, η ημέρα του έθνους θα τιμηθεί για πρώτη φορά σε τέσσερα χρόνια από σήμερα προκειμένου να συμπέσει με την Ολυμπιάδα του Λονδίνου και το αδαμάντινο ιωβηλαίο της βασίλισσας Ελισάβετ. Η πρόταση κατατέθηκε στο πλαίσιο έκθεσης αναφορικά με το εθνικό συναίσθημα των πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία ανατέθηκε προσωπικά στον λόρδο Γκόλντσμιθ από τον πρωθυπουργό της χώρας Γκόρντον Μπράουν. Ο πρώην γενικός εισαγγελέας της Βρετανίας επισημαίνει μεν ότι το εθνικό συναίσθημα των πολιτών του Ηνωμένου Βασιλείου δεν κινδυνεύει άμεσα να αλλοιωθεί, όμως, υποστηρίζει οι κοινωνικές ανακατατάξεις που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη καθιστούν επιτακτική την ενίσχυση των υπαρχόντων δεσμών μεταξύ πολίτη και έθνους.

Ο λόρδος Γκόλντσμιθ προτείνει, μεταξύ άλλων, την καθιέρωση ειδικών τελετών ενηλικίωσης στο πλαίσιο των οποίων κάθε πολίτης που συμπληρώνει τα δεκαοκτώ χρόνια ζωής θα καλείται να ορκιστεί πίστη στη βασίλισσα ή την πατρίδα. Παράλληλα, ο λόρδος Γκόλντσμιθ υποστηρίζει ότι πρέπει σταδιακά να αφαιρεθεί το δικαίωμα συμμετοχής στις κοινοβουλευτικές εκλογές των κατοίκων της κοινοπολιτείας που διαμένουν στη Βρετανία και των Ιρλανδών που δεν διαμένουν στη Βόρεια Ιρλανδία. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το ένα τρίτο των νεαρών μαύρων της Βρετανίας αισθάνεται ότι δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη εθνική ομάδα, ενώ το ένα δέκατο όλων των πολιτών δήλωσε ότι απορρίπτει και τις τέσσερις εθνικότητες - βρετανική, αγγλική, σκοτσέζικη και ουαλική.

Οι προτάσεις Γκόλντσμιθ χαρακτηρίστηκαν «ενδιαφέρουσες» από τα περισσότερα μέλη της κυβέρνησης Μπράουν.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/3/2008)

Το Λονδίνο που δεν ξέρουμε

Η πόλη της Ευρώπης με τη μακράν μεγαλύτερη επισκεψιμότητα, ιδιαίτερα Ελλήνων, είναι αναμφισβήτητα το Λονδίνο. Και αυτό ακριβώς μας έκανε να διστάζουμε για το αν θα ωφελούσε κάποιον να διαβάσει για το Λονδίνο που ξέρει, μέσα από τις εμπειρίες κάποιου άλλου.

Ταυτόχρονα, όμως, με το Buckingham Palace, το Big Ben και το Notting Hill, το Λονδίνο που ξέρουμε έχει και μέρη που δεν ξέρουμε, ή που δεν ξέρουμε όλοι. Περιοχές, γειτονιές, καταστήματα που δεν θα επισκεφτεί ο ταξιδιώτης των λίγων ημερών, όχι γιατί δεν αξίζουν τον κόπο, αλλά γιατί δεν είναι τουριστικά, ή τουλάχιστον όχι τόσο τουριστικά, όσο τα υπόλοιπα.

Το Λονδίνο που δεν ξέρουμε έχει διατηρήσει την άγρια ομορφιά του, όπως τη διαβάζουμε στα βιβλία του Dickens. Έχει σκουπίδια, παλιά αυτοκίνητα, μουχλιασμένα σοκάκια και ομίχλη. Έχει όμως και προσωπικότητα, γωνιές που παγιδεύουν το υποψιασμένο βλέμμα, μαγαζιά που μένουν ανοιχτά ως αργά και συγκεντρώνουν τη σύγχρονη pop culture, τους «κουλτουριάρηδες» φοιτητές και ένα πολυπολιτισμικό μωσαϊκό που «χωράει» ανάμεσα στα αραβικά mini-market και το ελληνικό souvlaki, τις πλέον hip γκαλερί και τα πιο ψαγμένα εστιατόρια.

Αν το επόμενο ταξίδι σας στο Λονδίνο δεν είναι το παρθενικό, προσπαθήστε να ξεκολλήσετε από τα καταστήματα της Bond Street, μην αγοράσετε κι άλλο πλαστικό τσαντάκι με σκυλάκι από τα Harrods και ανταλλάξτε τη βόλτα στο Hyde Park με κάτι πολύ πιο πρωτότυπο. Δείτε το Λονδίνο με «εναλλακτικό» μάτι.

Brick Lane: Κάρυ και κουλτούρα

Η’ αλλιώς Banglatown, αφού φιλοξενεί ένα μεγάλο μέρος της αγγλικής μπαγκλαντέζικης κοινότητας. Βρίσκεται στο τέρμα του ανατολικού Λονδίνου και ενώνει την κεντρική λεωφόρο του Whitechapel με τα Spitafields που χτίστηκε τον 17ο αιώνα και ονομάστηκε έτσι από τη βιομηχανία πλινθοποιίας που άκμασε στην περιοχή από τον 15ο αιώνα και μετά. Οι Ιρλανδοί, Εβραίοι και Μπαγκλαντέζοι μετανάστες που εισέρευσαν όμως τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκαν με την ελαφρά βιοτεχνία, μετατρέποντας την περιοχή σε κέντρο ενδυματοποιίας και μοδιστρικής. Γι’αυτό, άλλωστε, σήμερα βρίσκουμε εκεί μοναδικές vintage boutiques και τα καλύτερα ίσως second-hand stores του Λονδίνου, με μοναδικά ρούχα και αξεσουάρ.

Η Brick Lane -εκεί που λέγεται πως σύχναζε ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης- θυμίζει σήμερα το δικό μας Γκάζι ή, ακόμα περισσότερο, το Μεταξουργείο. Βρίθει από μπυραρίες και clubs, όπως το περίφημο 93 Feet East, ενώ τα ινδικά της εστιατόρια είναι ίσως από τα καλύτερα και φθηνότερα του Λονδίνου. Οι πελάτες, μάλιστα, μπορούν να φέρουν το δικό τους αλκοολούχο ποτό, αφού οι ιδιοκτήτες τους, κυρίως μουσουλμάνοι, δεν σερβίρουν αλκοόλ. Τα τελευταία χρόνια στην περιοχή έκαναν εγκαίνια κάποιοι σημαντικοί εκθεσιακοί χώροι, με έργα ανερχόμενων καλλιτεχνών, όπως η @Work Gallery, ενώ εκεί διατηρούν και το showroom τους τα αδέρφια Laden, από τους πλέον hip σχεδιαστές ρούχων.

Αξίζει να επισκεφθείτε την Brick Lane Σάββατο πρωί για να βολτάρετε στην τεράστια αγορά της, να αγοράσετε μοναδικές αντίκες, να θαυμάσετε υπαίθριες εκθέσεις φοιτητών, να πιείτε καφέ στους υπαίθριους πάγκους και να συνομιλήσετε με τους διπλανούς σας. Μην παραλείψετε, τέλος, να κάνετε μία βόλτα και στο Old Truman Brewery, με τα όμορφα καταστήματα, τις γκαλερί και τα «ψαγμένα» εστιατόρια.



Borough Market: Άλλη διάσταση στην λαϊκή αγορά

Είναι γνωστό πως τα ψώνια στο Λονδίνο αποτελούν εμπειρία, τα δε ψώνια στα τεράστια -τύπου Sainsbury’s- super markets του Λονδίνου, εορταστικό γεγονός. Αν δεν έχετε βρεθεί στο Borough Market, όμως, πραγματικά δεν γνωρίζετε τι σημαίνει αγορά τροφίμων. Ξεκινήστε νωρίς το πρωί, φορέστε άνετα παπούτσια, φροντίστε να μην έχετε φάει τίποτα και έχετε μαζί σας αρκετά λεφτά. Μία «παιδική χαρά» υπαίθριων μανάβικων, μπακάλικων, ψαράδικων, φούρνων, ζαχαροπλαστείων, κ.λ.π. σας περιμένει.

Στο Borough Market μπορείτε να βρείτε κυριολεκτικά ό,τι τρόφιμο, από όποια γωνιά της γης, λαχταρά η ψυχή σας: Ψάρια, οστρακοειδή, φρέσκα κρέατα, μπαχαρικά, μαρμελάδες, γλυκά, σοκολάτες, αγγλικές σπεσιαλιτέ, άπειρα είδη μπύρας, εκλεκτά κρασιά, φρέσκα αλλά και βιολογικά φρούτα και λαχανικά, όλα τα είδη ψωμιού, σουβλάκια, παέγια, και διάφορες άλλες λιχουδιές που μπορείτε να φάτε στο χέρι. Οι έμποροι κερνάνε τους περαστικούς τυράκια, ζαμπονάκια, ελίτσες και οι εικόνες σε συνδυασμό με τις μυρωδιές το κάνουν αδύνατο να αντισταθεί κανείς.

Ο δε χώρος της αγοράς, μια ανοιχτή αποθήκη από πέτρα και ξύλο, είναι εκπληκτικός. Όλα τα «περίπτερα» έχουν ομοιόμορφο πράσινο χρώμα και χαριτωμένες ταμπελίτσες, πεντακάθαρες βιτρίνες και προϊόντα που εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού. Οι τιμές της αγοράς είναι λίγο τσιμπημένες, αλλά πραγματικά η ποιότητα των τροφίμων θα σας κάνουν να ξοδέψετε τις τελευταίες σας λίρες χωρίς καμία τύψη.

Η αγορά βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της London Bridge και περιβάλλεται από αμέτρητα αξιόλογα εστιατόρια, όπως το Black and Blue, με industrial διακόσμηση και πολύ ενδιαφέρον μενού, το Roast με ό,τι καλύτερο από τη βρετανική κουζίνα, αλλά και το πολύ οικονομικότερο -της γνωστής αλυσίδας- Nando’s, με τα εκπληκτικά κοτόπουλα, στεγασμένο σε μία παραποτάμια παλιά αποθήκη του Τάμεση, στολισμένη σήμερα με έργα τέχνης από την Tate Modern.

Old Street – Hoxton Square: Με τη λάμψη των 90’s

Η Old Street βρίσκεται στο κεντρικό Λονδίνο και εκτείνεται από το Clerkenwell, στο London Borough of Islington, μέχρι το Shoreditch, στο London Borough of Hackney. Η περιοχή χρονολογείται από το 1200 και θεωρείται μία από τις παλαιότερες του Λονδίνου, κάτι που είναι εμφανές άλλωστε και από τα εκπληκτικής αρχιτεκτονικής κτίρια. Η περιοχή σήμερα θεωρείται από πολλούς παρηκμασμένη, ίσως και επικίνδυνη (ο ορισμός της λέξης ‘dodgy’). Όσοι γνωρίζουν, όμως, και μάλιστα όσοι έχουν βρεθεί στη Hoxton Square, της Old Street, θα την χαρακτήριζαν «cool».

Η περιοχή γύρω από το Hoxton Square «εφευρέθηκε» στις αρχές του ‘90. Μέχρι τότε υπήρχε μόνο μία άχαρη, αδιάφορη έως και κακόφημη περιοχή, στην οποία δίσταζαν ακόμα και οι ταξιτζήδες να πάνε κάποιον. Κι όμως, εκεί, όπου οι κάτοικοι ντύνονταν φτωχικά και είχαν μίζερα κουρέματα, επέλεξαν οι ανερχόμενοι καλλιτέχνες της δεκαετίας να τοποθετήσουν τις εκθέσεις και τα καταστήματά τους. Το skinhead look σύντομα αντικαταστάθηκε από ό,τι πιο μοδάτο και τολμηρό, ενώ τα ερειπωμένα σπίτια πωλούνταν πλέον ως «υπερ-design-άτα» lofts.

Σήμερα, η περιοχή έχει σίγουρα χάσει πολλή από την τότε λάμψη της, ίσως και από την προσωπικότητά της. Λέγεται, μάλιστα, πως οι trendy Λονδρέζοι έχουν μεταφερθεί λίγο πιο κάτω, στην Kingsland Road. Δεν παύει, ωστόσο, να σφύζει από ζωή, να φιλοξενεί τις ακριβότερες γκαλερί του Λονδίνου, το φοβερό Favela Chic club, που γνώρισε ανεπανάληπτες δόξες στη δεκαετία του ’90, καθώς και διάφορα άλλα μπαράκια, κάποια από αυτά υπόγεια με live mc’s να «ραπάρουν». Σε κάθε περίπτωση, αν αποφασίσετε να πάτε, να είστε προσεκτικοί με τα πορτοφόλια σας.



Tottenham Court Road: Η αντιπρόταση στην Bond Street

Ακόμα πιο κεντρικά στο Λονδίνο, η Tottenham Court Road εκτείνεται από το St. Giles’ Circus (το σταυροδρόμι της Oxford Street με την Charing Cross Road) μέχρι την Euston Road. Το νότιο άκρο του δρόμου, μάλιστα, βρίσκεται πολύ κοντά στο Βρετανικό Μουσείο, το οποίο αξίζει να επισκεφθείτε εφόσον βρεθείτε εκεί.

Πρόκειται για έναν αξιοπρεπέστατο εμπορικό δρόμο, όπου θα βρείτε μεγάλη ποικιλία ποιοτικών καταστημάτων, με έμφαση στα ηλεκτρολογικά και τα καταστήματα επίπλων. Είναι, όμως, ιδιαίτερα γνωστός και για τη μεγάλη του ποικιλία σε clubs που φιλοξενούν πάσης φύσεως live συγκροτήματα, όπως το περίφημο Spearmint Rhino, που αργότερα έγινε αλυσίδα, με τους χορούς της κοιλιάς.

Εκεί βρίσκεται και το ιστορικό The 100 Club, από όπου έχουν ξεκινήσει θρυλικά μουσικά συγκροτήματα -και με το χρίσμα του οποίου έκαναν αργότερα καριέρα- όπως οι The Who, The Kinks, The Animals, αργότερα ο Rod Stewart, ο Muddy Waters, o BB King, ενώ στην πανκ δεκαετία του ’70 από τη σκηνή του πέρασαν οι Sex Pistols, The Clash, The Damned και πολλοί άλλοι. Σήμερα εμφανίζονται εξαιρετικά rock, jazz ή και swing συγκροτήματα, όπως οι -talk-of-the-town- King’s Cross Hot Club. Μην διανοηθείτε, λοιπόν, να μην το επισκεφθείτε.



Greenwich: Πέρα από τα οφθαλμοφανή

Προφανώς το Greenwich το γνωρίζετε και εσείς, έχετε φωτογραφίες από το Cutty Sark, το καλοδιατηρημένο ιστιοφόρο, στη στεγνή αποβάθρα δίπλα στο λιμάνι, και έχετε επισκεφθεί το Royal Greenwich Observatory, στην κορυφή του Greenwich Park, μέσα από το κτίριο του οποίου περνά ο ομώνυμος μεσημβρινός. Δεν αξίζει, όμως, να το ξαναεπισκεφθείτε;

Στο Greenwich μπορείτε να περάσετε ολόκληρη τη μέρα σας. Ξεκινήστε με βόλτα και καφέ στο καταπράσινο, τεραστίων διαστάσεων Greenwich Park, επισκεφθείτε το αξιόλογο National Maritime Museum, βγάλτε φωτογραφίες από το λιμάνι που κοιτά απέναντι, στο City. Αν τύχει να πάτε Σάββατο ή Κυριακή, επισκεφθείτε οπωσδήποτε την υπαίθρια αγορά με τα τρόφιμα, τα ρούχα, τα έπιπλα, τους πίνακες και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Γύρω από τους πάγκους των τροφίμων βρίσκονται μερικές παραδοσιακές μπυραρίες, για μία σύντομη στάση.

Αν αποφασίσετε να κάτσετε στο Greenwich για φαγητό και καφέ, οι προτάσεις μας είναι οι εξής: Το καλύτερο μεξικάνικο που φάγαμε στο Λονδίνο στα εστιατόρια Cafe Sol, αλλά και στο Desperados. Εξαιρετικά ψάρια και θαλασσινά στο Beachcomber. Για γαλλική κουζίνα, πολύ καλά γλυκά και καφέ στο Cafe Rouge.

(πηγή: www.in2life.gr)

Επτά φυλακές του κόσμου

Υποτίθεται ότι οι φυλακές έχουν δημιουργηθεί για να κρατάνε σε ασφάλεια τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς του πλανήτη. Όλοι μας έχουμε στο μυαλό μας μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα για το πως πρέπει να είναι μια φυλακή. Έλα όμως που υπάρχουν κάποιες που ξεπερνούν τη φαντασία μας αλλά και μερικές φορές, ξεπερνούν και τις προσδοκίες μας.

1. Η πιο μικρή
Sark Prison, Sark, Γκέρνσεϋ
Χωρητικότητα: 2 κρατούμενοι



Η μικρότερη φυλακή του κόσμου χτίστηκε το 1856 και χρησιμεύει περισσότερο σαν κρατητήριο. Δεν έχει ούτε καν παράθυρα στα δύο μικρά δωμάτια, που χωράνε- δε χωράνε δύο άτομα με το ζόρι. Αν ο κρατούμενος έχει κλειστοφοβία, θα έπρεπε να το είχε σκεφτεί πριν παραβεί το νόμο .....

2. Η πιο ασφαλής
Adx Supermax, Κολοράντο
Χωρητικότητα: 550 κρατούμενοι



Είναι ο εφιάλτης κάθε παρανόμου. Βασικά επιβεβαιώνει στο έπακρο τον όρο φυλακή, γιατί εκεί δεν περνάνε τα πολλά πολλά. Βία, πειθαρχία και σύστημα ασφαλείας που δε κάνει να ξεχνάς το ενδεχόμενο διαφυγής. Άνοιξε τις πύλες της μόλις το 1994 και είναι το σπίτι των πιο βίαιων και επικίνδυνων εγκληματιών της χώρας. Εκεί, οι φυλακισμένοι δεν έχουν σχεδόν καμία επαφή ο ένας με τον άλλον, καθώς περνάνε 22 ώρες την ημέρα στην απομόνωση, για να αναλογιστούν τις πράξεις τους. Έχει παρατηρηθεί ότι αρκετοί από αυτούς που πέρασαν στα κελιά της, έχουν χάσει το μυαλό τους από την πολλή μοναξιά και αυστηρότητα. Οπότε οι ιθύνοντες δέχονται μόνο αυτούς που έχουν να εκτίσουν από 25 χρόνια ποινή και άνω .....

3.Η πιο πολύτιμη
San Quentin, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα: 3317 κρατούμενοι



Είναι η πιο ακριβή φυλακή του κόσμου. Δεν αναφερόμαστε βέβαια στο ..... ενοίκιο αλλά στην αξία του τεράστιου οικοπέδου. Υπολογίζεται ότι η γη στην οποία είναι χτισμένη η συγκεκριμένη φυλακή αξίζει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια. Υπάρχει η φήμη, σύμφωνα με την οποία, είναι ένα από τα πιο ακριβά οικόπεδα σε όλη τη χώρα! Ίσως παίζει ρόλο το γεγονός ότι έχει θέα τον ωκεανό, προσφέροντας στους «φιλοξενούμενους» μια πιο καλαίσθητη διαμονή. Ποιος ξέρει;

4. Η πιο παράξενη
San Pedro, Βολιβία
Χωρητικότητα: 800 κρατούμενοι



Εδώ η κατάσταση αρχίζει και θυμίζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Οι κρατούμενοι των φυλακών αυτών είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν νοίκι (!), έχουν κανονικές δουλείες μέσα στη φυλακή, ενώ κάποιοι από αυτούς μπορούν να συγκατοικούν με την οικογένεια τους. Αν είσαι τουρίστας, μπορείς ακόμα να επισκεφτείς με ξεναγό τις εγκαταστάσεις αυτές και να διανυκτερεύσεις αν θες! Φημολογείται έντονα ότι οι κάτοικοι των φυλακών έχουν στα χέρια τους την πιο φτηνή κοκαΐνη στη χώρα κι αυτός είναι ο λόγος ότι έχουν πολλούς επισκέπτες καθημερινά. Άκου να δεις .....

5. Η πιο κυριλέ
Leoben Justice Centre, Αυστρία
Χωρητικότητα: 205 κρατούμενοι









Κι όμως πρόκειται για φυλακή κι όχι για ξενοδοχείο πολλών αστέρων. Σε προκαλεί έμμεσα να πυροβολήσεις επιτέλους τη γυναίκα σου για να καταλήξεις εκεί. Τώρα για ποιο λόγο να χαλάνε τα λεφτά και την ώρα τους για να κάνουν τη φυλακή αυτή εμφανίσιμη και δελεαστική; Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να περιμένουν οι κρατούμενοι σε λίστα αναμονής για να εκτίσουν την ποινή τους μέσα στη χλιδή.

6. Η πιο διάσημη
Αlcatraz, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα : 336



Είναι σε νησί. Δεν μπορείς να δραπετεύσεις, όσο καλά και να το σχεδιάσεις, γιατί απλούστατα δεν έχεις που να πας. Στα 30 σχεδόν χρόνια λειτουργίας της, επίσημα δεν έχει δραπετεύσει ποτέ κανείς (ο Σον Κόνερι μήπως;) αν κι έχουν σημειωθεί 14 αποτυχημένες προσπάθειες. Μάλιστα, δύο άντρες το προσπάθησαν δύο φορές! Επτά άλλοι σκοτώθηκαν κατά την απόπειρα (οι 2 πνίγηκαν) κι οι υπόλοιποι απλά ξαναπιάστηκαν. Η προσπάθεια μετράει όμως, που πέρασε και στην ιστορία.

7. Η πολυπληθέστερη
Kresty, Αγία Πετρούπολη, Ρωσία
Επίσημη Χωρητικότητα: 3000





Αν και υποτίθεται ότι χωράνε 3000 άτομα, στην πραγματικότητα οι κρατούμενοι ξεπερνάνε τους 10 χιλιάδες! Δηλαδή, σε κάθε έναν αναλογούν 4 τετραγωνικά μέτρα να ζήσει και να αναπνεύσει! Το μπάνιο επιτρέπεται μόνο μια φορά την εβδομάδα και στον κάθε κρατούμενο επιτρέπουν μόνο 15 λεπτά κάτω από το ντους. Μάλλον οι περισσότεροι να πεθαίνουν από τη βρόμα και την έλλειψη επαρκούς ... οξυγόνου!

(πηγή: www.men.gr)