Σαφάρι στην Aφρική

Tο σαφάρι στην Aφρική είναι μια μοναδική εμπειρία που αξίζει να τη ζήσετε. Eπειδή το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή, παρακάτω σας προτείνω κάποια από τα ωραιότερα και διασημότερα καταφύγια άγριας ζωής όχι μόνο της Aφρικής, αλλά ολόκληρου του πλανήτη.

Kένυα
Masai Mara National Park
Ένα από τα πιο διάσημα σαφάρι στον κόσμο. Tεράστια κοπάδια άγριων ζώων μεταναστεύουν κάθε χρόνο διασχίζοντας την αχανή σαβάνα, σε αναζήτηση νερού. Oι θηρευτές ακολουθούν. H εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.
Tο σαφάρι γίνεται με 4WD και το Πάρκο διαθέτει άριστη υποδομή για όλα τα budgets, συγχρόνως και το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος, που συμπίπτει με τη μεταναστευτική περίοδο των ζώων. Ένα ωραίο –λιγότερο τουριστικό– σαφάρι στην Kένυα είναι του Tsavo National Park.

Tανζανία Serengeti
Bαθιά στην καρδιά της Aφρικής και, σύμφωνα με τους πιο «μυημένους», το καλύτερο σαφάρι στον κόσμο. Eπειδή ανήκει στο ίδιο οικοσύστημα με το Masai Mara, προσφέρει και αυτό τη σπάνια εμπειρία της μετανάστευσης των ζώων. Tο σαφάρι γίνεται κυρίως με 4WD, αλλά οργανώνονται και πεζοπορίες με οδηγούς της φυλής των Masai. H υποδομή είναι πολύ καλή, αλλά όχι στο επίπεδο του Masai Mara.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Iούλιος, για τη μετανάστευση των ζώων. Kαλές εποχές επίσης είναι Aύγουστος - Oκτώβριος και Δεκέμβριος - Φεβρουάριος.
Στα ανατολικά όρια του Serengeti βρίσκεται το Ngorongoro Crater, η μεγαλύτερη ηφαιστειακή καλντέρα στον κόσμο που συγκεντρώνει άφθονη άγρια ζωή. Aπό τα πιο μαγευτικά όλης της Aφρικής, χωρίς όμως τις εικόνες της μετανάστευσης.

Mποτσουάνα
Δέλτα του Okavango, Moremi National Park
Ένα τεράστιο δέλτα της ενδοχώρας, που τα νερά του πνίγονται στην έρημο Kαλαχάρι, χωρίς ποτέ να βρίσκουν διέξοδο στη θάλασσα. Ένας λαβύρινθος από λιμνοθάλασσες, νησιά, βαλτότοπους και δάση φιλοξενεί αφρικανικούς ελέφαντες, ιπποπόταμους, λιοντάρια και πολλά ακόμα άγρια ζώα, καθώς και πλήθος από μεταναστευτικά πουλιά. Στο Δέλτα του Okavango, το σαφάρι γίνεται ως επί το πλείστον με βάρκες. Oι πιο τολμηροί μπορούν να απολαύσουν την άγρια φύση συνδυάζοντας τη βάρκα με πεζοπορία. H διαμονή είναι σε εκπληκτικά και απόλυτα εναρμονισμένα με το περιβάλλον all inclusive lodges λίγων ατόμων, όμως το κόστος είναι εξαιρετικά υψηλό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και κάποιες “low budget” εγκαταστάσεις που οργανώνουν πιο wild εξορμήσεις, ιδανικές για τους λάτρεις της περιπέτειας.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος. Για την παρατήρηση των πουλιών: Nοέμβριος - Mάρτιος.

Nαμίμπια
Etosha National Park
Mε έκταση μεγαλύτερη από το Kruger, θεωρείται το πιο «φωτογενές» Πάρκο, γιατί εδώ τα ζώα πλησιάζουν πολύ κοντά στα αυτοκίνητα προσφέροντας εξαιρετικά στιγμιότυπα για φωτογραφία. Ένα σημαντικό πλεονέκτημά του είναι η δυνατότητα self-drive σαφάρι, με αυτοκίνητο που μπορείτε να νοικιάσετε στην πρωτεύουσα, το Windhoek (το 4WD δεν είναι απαραίτητο). H υποδομή του Πάρκου είναι θαυμάσια και οι τιμές πολύ χαμηλότερες από ό,τι στην Mποτσουάνα.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Σεπτέμβριος (που γίνονται τα μεγάλα «πάρτι» στους νερόλακκους).
Aν βρεθείτε στο Etosha, μη χάσετε το Skeleton Coast, ένα ακόμα σπουδαίο οικοσύστημα στις άγριες ακτές του Aτλαντικού. Eκεί όπου τελειώνουν οι αμμόλοφοι, και ανάμεσα σε παλιά ναυάγια μισοθαμμένα στην άμμο, θα δείτε φλαμίνγκο, αποικίες από φώκιες και, στα ανοιχτά, ίσως και φάλαινες. O πιο συνηθισμένος τρόπος για να επισκεφτείτε το σουρεαλιστικό αυτό τοπίο είναι με μικρά αεροπλάνα.

Zάμπια
South Luangwa National Park
Περπατήστε δίπλα στις λεοπαρδάλεις και κρατήστε την ψυχραιμία σας! Eδώ και πολλά χρόνια το Πάρκο ειδικεύεται στα πεζοπορικά σαφάρι, που σου δίνουν την ευκαιρία να παρατηρήσεις στιγμιότυπα της άγριας ζωής τα οποία δεν θα μπορούσες να δεις μέσα από το 4WD. Mε σχετικά λίγους επισκέπτες, δεν έχει την υποδομή άλλων αφρικανικών Πάρκων, αλλά η διαμονή σας θα έχει τις απαραίτητες ανέσεις. Mια εντελώς διαφορετική εμπειρία.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος.

Nότια Aφρική
Kruger National Park
Mε έκταση αρκετά μεγαλύτερη από αυτήν της Πελοποννήσου, είναι ένα από τα πιο γνωστά σαφάρι του κόσμου. Σαφάρι με 4WD οργανώνουν κι εδώ όλα τα lodges, υπάρχει όμως και η δυνατότητα για self-drive safari με το δικό σας αυτοκίνητο ή trekking με τη συνοδεία ένοπλου ranger. H υποδομή είναι εξαιρετική.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Σεπτέμβριος, όταν το χορτάρι είναι χαμηλό και τα ζώα ευκολότερο ορατά (και ο κίνδυνος της ελονοσίας πολύ μικρότερος).

Oυγκάντα
Bwindi National Park
Θα κάνετε trekking σε πυκνές ζούγκλες, θα σκαρφαλώνετε σε κλίσεις 45° πιασμένοι από τις ρίζες των δέντρων, θα διασχίζετε αβαθή ποτάμια για να συναντήσετε το πλάσμα με το πιο κοντινό μας DNA (κατά 98% ίδιο με αυτό του ανθρώπου): το γορίλλα, που έχει εκτοπιστεί σε αυτή την παρθένα περιοχή του πλανήτη. Για τις διανυκτερεύσεις συνδυάζονται συνήθως ξενοδοχεία και camping, που προσφέρουν τις βασικές μόνον ανέσεις. Συγκλονιστική εμπειρία ζωής για όσους διαθέτουν καλή φυσική αντοχή και τόλμη.
Kαλύτερη εποχή: Όλοι οι μήνες εκτός από Aπρίλιο, Mάιο και Nοέμβριο, λόγω των δυνατών βροχών.

(πηγή: www.athensvoice.gr, 5/6/2008)

Προτάσεις και ιδέες για κάθε μήνα (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Την πρώτη Κυριακή του μήνα η Βενετία φιλοξενεί τη Regata Storica, μία πολύχρωμη λεμβοδρομία με γόνδολες. Περιλαμβάνει παρελάσεις στο Grand Canal με βάρκες, παλαιές και καινούργιες, τις οποίες οδηγούν Βενετοί ντυμένοι με αναγεννησιακά κοστούμια, και ακολουθούν αγώνες ταχύτητας στα κανάλια και στη λιμνοθάλασσα μπροστά από την Πλατεία του Αγίου Μάρκου.

Η Κύπρος έχει τον ιδανικό καιρό αυτή την εποχή για να κάνετε πεζοπορία στα καλά σηματοδοτημένα μονοπάτια και να εξερευνήσετε τις κοιλάδες, τα μοναστήρια και τις εκκλησίες του νησιού. Ενδεικτικά σας προτείνουμε τις δύο διαδρομές της Χερσονήσου του Ακάμα (7,5 χλμ. η καθεμία), την κοιλάδα με τις αμυγδαλιές (6 χλμ.) και οποιαδήποτε διαδρομή από τις πολλές γύρω από τον Σταυρό της Ψώκας και την κοιλάδα των κέδρων.

Αν αντί κίνησης και πεζοπορίας προτιμάτε την ακινησία της παραλίας, πηγαίνετε στη νοτιοδυτική Τουρκία. Το Γκουμουσλούκ, στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (Μποντρούμ), είναι ένα γραφικό ψαροχώρι που έχει διατηρήσει την παραδοσιακή όψη του λόγω οικοδομικών περιορισμών· το Κας, το Καλκάν και το Γκοτσέκ είναι επίσης κατάλληλες βάσεις για να εξερευνήσετε την πλούσια σε αρχαιολογικό και φυσικό ενδιαφέρον περιοχή.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Το φθινόπωρο είναι πολύ εντυπωσιακό στη Νέα Αγγλία των ΗΠΑ. Το βορινό Μέιν είναι συνήθως η πρώτη πολιτεία όπου το φύλλωμα των δένδρων αλλάζει χρώμα και ακολουθούν το Ρόουντ Αϊλαντ και το Κονέκτικατ ενώ τα καλύτερα φθινοπωρινά χρώματα έχει το δασώδες Βερμόντ, που αυτή την εποχή μοιάζει σαν να φλέγεται. Αν θέλετε να πληροφορηθείτε τις ακριβείς ημερομηνίες κατά τις οποίες αλλάζουν χρώμα τα φύλλα των δένδρων, επικοινωνήστε με τον τουριστικό οργανισμό Discover New England, στο τηλέφωνο 0044-1732-742777.

Στην Ανατολική Αφρική το χορτάρι είναι ακόμη αρκετά χαμηλό ώστε να μπορείτε να θαυμάσετε ανεμπόδιστα τα άγρια ζώα. Αλλά και στην περίπτωση που οι βροχές αρχίσουν νωρίτερα από την ώρα τους, η μετατροπή των ξηρών πεδιάδων σε μια πλούσια σε βλάστηση Εδέμ είναι μία εμπειρία που αξίζει τον κόπο να βιώσετε. Πηγαίνετε στην Κένυα, Τανζανία και σε όλες τις χώρες της περιοχής.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, στην πανσέληνο του Νοεμβρίου, η κοιμισμένη Πούσκαρ, μία πόλη στην άκρη της ερήμου της Ινδίας, προσελκύει περίπου 20.000 άτομα και διπλάσιες καμήλες για το Παζάρι των Καμήλων, ένα εκπληκτικό θέαμα με θρησκευτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον. Από εκεί, μπορείτε να επισκεφθείτε και το υπόλοιπο της ινδικής επαρχίας Ρατζαστάν με τις παραδοσιακές χρυσές και ροζ πόλεις Τζαϊπούρ και Τζοντπούρ, το πανέμορφο Ουνταϊπούρ με τη λίμνη και το Τζαϊσαλμέρ, κοντά στα σύνορα του Πακιστάν, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει πριν από αιώνες.

Η θερμοκρασία αυτού του μήνα είναι ιδανική για να επισκεφθείτε το νότιο Μαρόκο. Πηγαίνετε στο Μαρακές, στους πρόποδες του Ατλαντα, και προσπαθήστε να ξεφύγετε από τις συνηθισμένες τουριστικές δραστηριότητες. Λάβετε μέρος, λ.χ., σε περιηγήσεις με καμήλες και διανυκτερεύστε στα χωριά των Βερβέρων.

Η υψηλή τουριστική περίοδος στις Μαλδίβες διαρκεί από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο αλλά, αν σας ενδιαφέρουν οι καταδύσεις, είναι προτιμότερο να επισκεφθείτε το σύμπλεγμα των νησιών, που αποτελούν τη χώρα, κατά τον μεταβατικό (μεταξύ βροχών και ξηρασίας) μήνα Νοέμβριο. Οι ειδικοί λένε ότι τότε τα νερά της θάλασσας είναι πιο καθαρά και προσφέρουν καλύτερη ορατότητα στους δύτες. Σχεδόν κάθε ατόλη έχει τη δική της σχολή καταδύσεων.

(πηγή: BHMA)

Ψάχνοντας για μια ηλιόλουστη γωνιά στον πλανήτη

Ζανζιβάρη
Γνωστή ως το Νησί των Μπαχαρικών, αυτός ο παράδεισος της Τανζανίας έλκει τους ταξιδιώτες εδώ και αιώνες. Πρόκειται για το πιο ερωτικό νησί στον πλανήτη. Ως πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχαν παρά ελάχιστα καταλύματα, σήμερα όμως δείχνει ότι αναγεννήθηκε. Τώρα πια προσφέρει κάθε είδους ανέσεις σε ολοκαίνουργια ξενοδοχεία ή σε παλιά ανακαινισμένα παλάτια στην παλιά Stone Town, από τις πιο μαγευτικές και συναρπαστικές πόλεις της Ανατολικής Ακτής. Οι δρόμοι είναι δαιδαλώδεις και δημιουργούν έναν χαοτικό λαβύρινθο, ο οποίος ενώνει τα πέτρινα σπίτια με τα υπέροχα χαρακτικά στις πόρτες. Ο Ιανουάριος είναι η καλύτερη εποχή για μια εκδρομή στη Ζανζιβάρη.

Πούκετ-Μπαλί
Το Πούκετ έγινε διάσημο τα τελευταία χρόνια σαν το Μαργαριτάρι του Νότου. Οι παλιές ημέρες, όταν το μεγαλύτερο νησί της Ταϊλάνδης θύμιζε τον παράδεισο, έχουν παρέλθει. Σήμερα τεράστια υπερπολυτελή ξενοδοχεία συναγωνίζονται σε έκταση τα εμπορικά κέντρα, τα εκατοντάδες εστιατόρια και τα γήπεδα του γκολφ. Στο αεροδρόμιο προσγειώνονται καθημερινά τεράστια τζάμπο και ένα μεγάλο τμήμα του νησιού είναι ήδη καταστραφεί. Ωστόσο οι παραλίες παραμένουν απέραντες και ζεστές. Οσοι δεν βαριούνται την περιπέτεια μπορούν με τη βοήθεια κάποιου ντόπιου οδηγού να ανακαλύψουν παρθένες ακόμη περιοχές του Πούκετ αλλά και της απέναντι ηπειρωτικής χώρας, η οποία ενώνεται με το νησί με μια γέφυρα. Αν είναι πάντως να προτείνουμε ένα ξενοδοχείο αυτό θα ήταν σίγουρα το «Meridien», το οποίο συνδυάζει την πολυτέλεια με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική.
Ενας άλλος προσφιλής προορισμός της Νοτιοανατολικής Ασίας είναι το Μπαλί. Αν εξαιρέσουμε το θέρετρο της Κούτα, το υπόλοιπο νησί μοιάζει να βγήκε από πίνακα ζωγραφικής: χωράφια με ρύζι, χωρικοί ντυμένοι με την παραδοσιακή τους ενδυμασία, άγρια φύση και μικρά παραδοσιακά χωριά. Τα νερά είναι ιδιαιτέρως ζεστά, ίσως όμως το κύμα να σας δυσκολέψει στο κολύμπι. Οι σέρφερ πάντως θα ικανοποιηθούν πλήρως στην παραλία της Κούτα.

Νησιά του Ειρηνικού
Από τους πιο όμορφους και πιο θερμούς τόπους του κόσμου είναι τα νησιά της Μελανησίας. Δυστυχώς όμως απέχουν από την Ελλάδα κάτι λιγότερο από ένα εικοσιτετράωρο. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο στα Νησιά του Σολομώντα (992 μικρά νησιά) είναι οι πολιτισμικές διαφορές. Μελανήσιοι, Πολυνήσιοι, Ασιάτες, Μικρονήσιοι και Δυτικοευρωπαίοι αποκαλούν τα νησιά σπίτι τους και εμπλουτίζουν τη ζωή και τα έθιμα του τόπου με ποικίλες παραδόσεις. Στα χωριά μετέρχονται ήθη και συνήθειες των αρχαίων ακόμη ετών, γεγονός που αποτελεί πραγματικό δώρο για τους επισκέπτες. Οπως δώρο αποτελούν και τα απέραντα χιλιόμετρα τροπικών παραλιών. Η καλύτερη εποχή είναι από τον Ιανουάριο ως τον Απρίλιο.

Στην Παπούα Νέα Γουινέα ίσως να συναντήσετε κάποιες βροχές αυτή την εποχή, όπως και να έχει πάντως θα είναι και αυτό μια εμπειρία. Στα τροπικά δάση με τα 9.000 είδη φυτών επιβιώνουν 250 είδη θηλαστικών και 700 είδη πουλιών.

Στα νησιά Βανουάτου νομίζεις ότι οι παραλίες τού ενός νησιού είναι οι καλύτερες στον πλανήτη, ώσπου να επισκεφθείς το επόμενο. Διάφανα μπλε νερά, πολύχρωμος βυθός, πολυτελή καταλύματα.

Βιετνάμ - Καμπότζη
Ο,τι ήταν η Ινδία πριν από μία δεκαετία είναι σήμερα το Βιετνάμ. Από τους πιο προσφιλείς προορισμούς των σοφιστικέ Δυτικών, το Βιετνάμ ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες συνδυάζοντας άψογα τον αρχαίο και τον μοντέρνο πολιτισμό, συνταιριάζοντας τη θρησκεία με τη νυχτερινή ζωή. Το Βιετνάμ διαθέτει έναν μοναδικό πολιτισμό και ιδιαιτέρως καλλιεργημένους κατοίκους. Εν τούτοις οι περισσότεροι ταξιδιώτες μαγεύονται από την άγρια φύση: το δέλτα του Κόκκινου Ποταμού στον Βορρά, το δέλτα του Μεκόνγκ στον Νότο, αλλά και όλα τα παράλια που μοιάζουν να αποτελούνται από χιλιάδες μπαλώματα πράσινων ορυζώνων, τα οποία καλλιεργούν γυναίκες με τριγωνικά καπέλα.
Το Βιετνάμ προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία για τους Δυτικούς να ζήσουν για λίγο σε μια χώρα μαγευτική και ελκυστική, η οποία μόλις τώρα κάνει τα πρώτα της δειλά βήματα στον μοντέρνο κόσμο. Οι παραλίες είναι υπέροχες και ανεκμετάλλευτες. Δύο εβδομάδες αρκούν για να γυρίσετε τουλάχιστον τις κυριότερες πόλεις ¬ Ανόι, Σαϊγκόν, Hue, Danang, καθώς και το ψαράδικο χωριό Hoi An. Δεν υπάρχει καλή ή κακή εποχή για να επισκεφθεί κανείς το Βιετνάμ.

Το τοπίο της Καμπότζης έχει αρκετές ομοιότητες με του Βιετνάμ. Ανάμεσα στα επιτεύγματα του πολιτισμού των Χμερ είναι η αρχαία πρωτεύουσα Ανγκόρ με τους υπέροχους ναούς. Δεν υπάρχει άλλο ιστορικό μνημείο στη Νοτιοανατολική Ασία που να συγκρίνεται με τη μεγαλοπρέπεια αυτού του αρχαίου συγκροτήματος.

Η καλύτερη περίοδος για να επισκεφθεί κανείς την Καμπότζη είναι τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο, όταν η υγρασία γίνεται ανεκτή και είναι μάλλον απίθανο να βρέξει. Από τον Μάρτιο αρχίζει να ζεσταίνει πολύ και ο Απρίλιος είναι ανυπόφορα ζεστός. Από τον Απρίλιο ως και τον Οκτώβριο οι βροχές είναι πολλές. Ωστόσο αυτή είναι η καλύτερη εποχή για να επισκεφθείτε την Ανγκόρ, αφού οι τάφροι είναι γεμάτες νερό και η φύση ιδιαιτέρως πράσινη.

(πηγή: BHMA)

Σουσάμι

Το σουσάμι ή σησάμι είναι μια τροφή μοναδική. Η κατανάλωση τόσο των ολόκληρων σπόρων όσο και των αλεσμένων, καθώς και του ελαίου του, χρονολογούνται από τους αρχαίους χρόνους. Η καλλιέργεια του σησαμιού είναι τόσο παλιά όσο αυτή του ρυζιού και υπολογίζεται ότι ξεκίνησε πρίν από 6000 χρόνια. Το σησάμι άρχισε να καλλιεργείται στην Παλαιστίνη και τη Συρία γύρω στο 3000 π.Χ. Ευρήματα στην Αίγυπτο μαρτυρούν ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν την καλλιέργεια του σησαμιού, το οποίο θεωρούσαν ως μια πηγή υψηλής ενέργειας για την ανθρώπινη διατροφή.

Επιγραφές που φυλάσσονται στο Βρετανικό Μουσείο, αναφέρουν, ότι οι Ασσυριακοί θεοί έπιναν κρασί από σησάμι πρίν ορμήσουν στη μάχη. Το σησάμι ήταν τόσο πολύτιμο, ώστε οι αρχαίοι Ασσύριοι διαπραγματεύονταν τα δάνεια τους σε ασήμι ή σησαμόσπορο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι και οι Βαβυλώνιοι γνώριζαν την καλλιέργεια του σησαμιού (1750 π.Χ.), καθώς και το παστέλι. Σησάμι έχει βρεθεί στο τάφο του Τουταγχαμών (14ος αιώνας π.Χ.) και στο ακρωτήρι της θήρας (καταστράφηκε από σεισμό το 1628 π.Χ.). Ο Μάρκο Πόλο επίσης αναφέρει ότι το 1298 μ.Χ. οι Πέρσες χρησιμοποιούσαν το σησάμι και τα προϊόντα του για τροφή, για μασάζ, σε γιατροσόφια, ως φωτιστικό λάδι και σε καλλυντικά.

Στην αρχαία Ελλάδα το σησάμι χρησιμοποιείται και ως τροφή, αλλά και για την παραγωγή φαρμάκων. Ο Ιπποκράτης εξαίρει την υψηλή διαιτητική του αξία, ενώ ο Γαληνός το χρησιμοποιεί ως φάρμακο εναντίον της διακοπής του γάλακτος των γυναικών που θηλάζουν, της εξέλκωσης της μήτρας και της λευκόρροιας. Ακόμη, το λάδι του χρησιμοποιείται στην επάλειψη του προσώπου για τον περιορισμό των φακίδων (Ιπποφάντης). Ως τροφή, το σησάμι ήταν πολύ διαδεδομένο στην αρχαία ελληνική κουζίνα. Ο Αθηναίος, στους "Δειπνοσοφιστές", θεωρεί το σησάμι ως μια από τις βασικές τροφές των αρχαίων Ελλήνων. Στην "Ειρήνη", ο Αριστοφάνης αναφέρει μια από τις χρήσεις του σησαμιού, γνωστή μέχρι τις μέρες μας : "Η κότα ψήθηκε. Το παστέλι του σησαμιού ζυμώθηκε". Στις "Βατραχομυομαχίες" αναφέρεται το σουσαμότυρο, προφανώς ένα μίγμα τυριού και ταχινιού. Η σησαμίς, ένα μίγμα σησαμιού και μελιού (είδος χαλβά) προσφερόταν στους γάμους, ενώ το κνήκον παρασκευαζόταν από αλευρωμένο γάλα και γαρνίρονταν με μέλι και σησάμι.

Η χρήση του σησαμιού στη παγκόσμια διατροφή

Iαπωνία Το πλήθος των γνωμικών και παροιμιών με θέμα το σησάμι καταδεικνύει τη σπουδαία θέση του στην Ιαπωνική παράδοση. Το φρυγανισμένο σησάμι προστίθεται σε ποικιλία προϊόντων όπως μπισκότα, ψωμιά και κράκερ. Σημαντικές ποσότητες σησαμιού χρησιμοποιούνται για το φουρικάκε (furikake), ένα είδος σάλτσας για ρύζι, το οποίο περιέχει αλάτι, σησάμι και φύκια ή ψάρι. Το αλεσμένο σησάμι (ταχίνι) καταναλώνεται με συνοδεία ρυζιού ή ψωμιού, πάνω στα λαχανικά αντί λαδιού (dressing), και ακόμη χρησιμοποιείται για να δώσει γεύση στο βρασμένο κρέας (dip). Στην Ιαπωνία το σησαμέλαιο αποτελεί στοιχείο της παραδοσιακής μαγειρικής, που εκτιμάται για την ιδιαίτερη σταθερότητα του και το χαρακτηριστικό άρωμα του. Το σησαμέλαιο χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το σογιέλαιο, στην "tempura", μιας από τις πιο διαδεδομένες μεθόδους παρασκευής τροφίμων σε αυτή τη χώρα.

Κίνα Από την αρχαιότητα οι Κινέζοι εκτιμούν το σησάμι για τις ευεργετικές του ιδιότητες, καθώς αρχαία κινεζικά κείμενα (300 π.Χ.) αναφέρουν ότι η καθημερινή χρήση του σησαμιού ελέγχει και ενεργοποιεί την ανθρώπινη ευεξία. Στην Κίνα παρασκευάζεται κουρκούτι σησαμιού (sesame jam), ένα μίγμα από ταχίνι, λίπος και ζάχαρη που μετατρέπεται στη συνέχεια σε ατμιστές δίπλες (steamed flour dumplings).

Κορέα Στην Κορέα, η κατανάλωση τόσο του σησαμιού, όσο και των προϊόντων του, είναι πολύ διαδεδομένη. Το σησαμέλαιο, αναμεμιγμένο με σογιέλαιο, αποτελεί το κυριότερο εδώδιμο έλαιο. Σκόνη σησαμιού ανακατεμένη με αλάτι προστίθεται στα λαχανικά, τις σούπες και σε ποικιλία άλλων πιάτων. Στη βιομηχανία το σησάμι χρησιμοποιείται στην παραγωγή ζυμαρικών (noodles), κέικ σησαμιού και κέικ ρυζιού (rice cake).

Ινδία Στην Ινδία το σησάμι αποκαλείται ο "βασιλιάς" των ελαιοσπόρων εξαιτίας της υψηλής του απόδοσης σε λάδι και των ευεργετικών ιδιοτήτων, τόσο των σπόρων, όσο και του λαδιού του. Η Ινδία, αν και είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο σε παραγωγή σησαμιού, έχει μικρές εξαγωγές λόγω της τεράστιας εσωτερικής κατανάλωσης. Το οησαμέλαιο βρίσκει μεγάλη χρήση και στη βιομηχανία καλλυντικών, όπου αποτελεί τη βάση των περίφημων ινδικών αρωμάτων και αρωματικών ελαίων.

Αραβικές Χώρες Το ταχίνι αποτελεί υλικό της καθημερινής μαγειρικής των λαών της Ανατολικής Μεσογείου και της Αραβικής χερσονήσου. Τα "hummus" και "baba gannoui", που αποτελούν δημοφιλείς τροφές των λαών αυτών, έχουν ως βάση το ταχίνι σε συνδυασμό με ρεβίθια και μελιτζάνα, αντίστοιχα. Στο Κουβέιτ, το ψωμί με σησάμι (khoubiz), είναι βασικό είδος διατροφής. Τέλος, οι λαοί της Αραβικής Χερσονήσου είναι λάτρεις του γνωστού μας χαλβά.

Εκτός από τις παραπάνω χώρες, το σησάμι χρησιμοποιείται σε μεγάλο αριθμό προϊόντων τροφίμων καθώς και παραδοσιακών φαρμάκων και σε άλλες χώρες, όπως το Σουδάν, η Τανζανία, το Μεξικό, η Ταϊλάνδη κ.α., οι οποίες αποτελούν τις κυριότερες εξαγωγικές χώρες σησαμιού. Η χρήση του σησαμιού από τους περισσότερους αρχαίους πολιτισμούς, οφείλεται τόσο στην υψηλή περιεκτικότητα του σε λάδι και πρωτείνη, όσο και στο χαρακτηριστικό άρωμα του, όταν αυτό φρυγανίζεται. Πρόσφατα, τόσο το κοινωνικό, όσο και το επιστημονικό ενδιαφέρον, στράφηκε προς τις παραδοσιακές τροφές. Επιστημονικές έρευνες εξαίρουν τη μεσογειακή κουζίνα, ενώ συγκεκριμένα για το σησάμι αποκαλύφθηκε ένα πλήθος ευεργετικών ιδιοτήτων και υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη και άλλων.

(πηγή: www.sesame.gr)