Ο τολμών –και περιβαλλοντικά– νικά

Πέντε παραδείγματα σε διαφορετικές χώρες όπου οι πολίτες έκαναν πράξη την προστασία του περιβάλλοντος αλλάζοντας τη ζωή τους

Η προστασία του περιβάλλοντος κοστίζει, είναι δύσκολη, προσκρούει σε συμφέροντα, πρακτικά αποδεικνύεται από δύσκολη έως ανέφικτη. Ασφαλώς όλοι έχουμε ακούσει τις παραπάνω «αντιρρήσεις» ή ανάλογες αντιρρήσεις, που βρίσκουν ισχυρό έρεισμα στη νοοτροπία του «ωχαδελφισμού». Η παράθεση κάποιων παραδειγμάτων από κοινότητες που τόλμησαν, είναι ίσως η πειστικότερη απάντηση. Οι κάτοικοι στο νησί Samso στη Δανία αναμόρφωσαν τη ζωή τους και τώρα η καθημερινότητά τους δεν επιβαρύνει το περιβάλλον με εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Ενα χωριό στην Ισπανία, το La Muela, αναπτύχθηκε οικονομικά προσφέροντας στους κατοίκους του μια καλύτερη ζωή, γιατί επένδυσε στην αιολική ενέργεια. Οι ψαράδες του νοτίου Αιγαίου στην Ελλάδα αποφάσισαν να επιβάλουν περιορισμούς στην αλιεία προστατεύοντας τον πλούτο της θάλασσας αλλά και το δικό τους. Παρουσιάζοντας μερικά από τα επιτεύγματα που ωφελούν τους ανθρώπους και το περιβάλλον αποδεικνύουμε πως όποιος θέλει, μπορεί. Η περιβαλλοντική συνείδηση και η «επένδυση» στον οικολογικό τρόπο ζωής αποδεικνύονται ως ένας τρόπος δράσης που βασίζεται στον σεβασμό απέναντι στη φύση και στους άλλους. Είναι ελπιδοφόρο ότι ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι απ’ όλες τις χώρες του κόσμου δηλώνουν ενεργό συμμετοχή σε αυτό το μεγάλο στοίχημα για έναν καλύτερο αυριανό κόσμο.

Μουέλα, το χωριό των ανέμων
Μόλις 23 χιλιόμετρα από την πολύβουη Σαραγόσα το τοπίο αλλάζει δραματικά, μοιάζει σαν να βρίσκεσαι σε μια έρημο χωρίς ίχνος ζωής. Περίπου... γιατί κάπου εκεί, σε ένα οροπέδιο 600 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, βρίσκεται το χωριό La Muela που στα ισπανικά σημαίνει μυλόπετρα. Φτάνοντας εκεί, στη μέση του πουθενά, μπορεί κανείς να διακρίνει μια φαινομενικά αλλόκοτη εικόνα. Πολλές ανεμογεννήτριες να γυρίζουν με ταχύτητα δίπλα σε μεγάλους γερανούς που μαρτυρούν οικοδομική δραστηριότητα
Ηταν ένα φτωχό χωριουδάκι με βοσκούς και αγρότες που εύχονταν τα παιδιά τους να βρουν δουλειά στην πόλη και να φύγουν μακριά για να ξεφύγουν από τη μιζέρια. Εως ότου, πριν από δύο δεκαετίες, ο άνεμος της καινοτομίας αλλά και της φαντασίας φύσηξε –κυριολεκτικά– στην περιοχή. Ετσι σήμερα οι κάτοικοί της, που φτάνουν πια τους 3.500, όχι μόνο έχουν δουλειά και ζουν σε ένα μέρος που προσφέρει εξαιρετική ποιότητα ζωής αλλά και απολαμβάνουν διακοπές σε εξωτικά μέρη με έξοδα του Δήμου, που προσφέρει επίσης δωρεάν σπουδές.
Ηταν το 1987 όταν η 29χρονη τότε Maria Victoria Pinilla Bielsa αποφάσισε να μείνει στο χωριό και να διεκδικήσει την προεδρία της κοινότητας. Ηθελε να πείσει τους κατοίκους του χωριού ότι η μεγάλη «περιουσία» της περιοχής ήταν ακριβώς αυτοί οι δυνατοί άνεμοι, που σάρωναν το οροπέδιο και δημιουργούσαν τόσα προβλήματα. Παρά τις αντιστάσεις, –πολλοί από τους αγρότες που κατοικούσαν στο La Muela θεωρούσαν ότι οι ανεμογεννήτριες θα εξαφανίσουν τα ζώα από την περιοχή– κατάφερε να εγκατασταθούν στην περιοχή οι πρώτες 16 ανεμογεννήτριες.
Σήμερα στο οροπέδιο έχουν εγκατασταθεί 340 ανεμογεννήτριες που παράγουν περίπου 237 μεγαβάτ, περίπου το 1/4 της συνολικής παραγωγής αιολικής ενέργειας της Ελλάδας. Οι 148 ανεμογεννήτριες έχουν τοποθετηθεί σε ιδιωτικά οικόπεδα και έτσι οι ιδιοκτήτες τους εισπράττουν ενοίκιο. Πολλοί από τους κατοίκους του La Muela εργάζονται τώρα στην «αιολική βιομηχανία», που έφερε και οικοδομική ανάπτυξη καθώς ο πληθυσμός αυξάνεται συνεχώς μαζί με τις ανάγκες. Υπολογίζεται ότι έμμεσα ή άμεσα τα έσοδα του δήμου από την αιολική ενέργεια είναι περίπου 11 εκατ. ευρώ ετησίως. Βέβαια όλα τα χρήματα επενδύονται στην ίδια την πόλη και τους κατοίκους της, που απολαμβάνουν δωρεάν υποτροφίες σπουδών για το εξωτερικό και πληρωμένα ταξίδια από τον δήμο στην Καραϊβική. Μόλις τον περασμένο Οκτώβριο ένα τζάμπο με 410 κατοίκους του La Muela απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Σαραγόσα με προορισμό το Μεξικό.
Το νέο σχέδιο της Maria Victoria Pinilla Bielsa, που διανύει πλέον την 5η της θητεία ως δήμαρχος, είναι η εγκατάσταση δημοτικών ανεμογεννητριών ώστε ο δήμος να εισπράττει όλα τα έσοδα από την παραγωγή ενέργειας. «Είμαστε τώρα 3.500» λέει, «αλλά υπολογίζω ότι μέσα στην επόμενη δεκαετία θα φτάσουμε τους 30.000 καθώς όλο και περισσότεροι έρχονται να μείνουν εδώ από τη Σαραγόσα. Αλλωστε, είμαστε σε καλό σημείο. Στη μέση του δρόμου που συνδέει τη Βαρκελώνη με τη Μαδρίτη».

Η Φλωρεντία (ξανα)εκπαιδεύεται
«Ξαναξεκινώ από μένα». Με αυτό το σύνθημα, ο δήμος της Φλωρεντίας οργανώνει πρόγραμμα οικολογικής διαπαιδαγώγησης των κατοίκων της πόλης. Ισως η συγκεκριμένη είδηση δεν είναι η πιο σημαντική. Περισσότερο σημαντικό είναι το γεγονός ότι σε αυτό το πρόγραμμα δήλωσαν συμμετοχή 1.000 οικογένειες της Φλωρεντίας. Οσοι αποφάσισαν να μάθουν πώς η καθημερινή τους ζωή θα γίνει φιλικότερη προς το περιβάλλον, θα πρέπει για οκτώ μήνες να συμμετέχουν σε δύο συναντήσεις το μήνα, οι οποίες πραγματοποιούνται σε διάφορα σημεία της πόλης (βιβλιοθήκες, ινστιτούτα, πολιτιστικά κέντρα). Σε αυτές τις συναντήσεις οι μαθητές της οικολογίας θα μάθουν πώς μπορούν να εξοικονομούν ενέργεια στο σπίτι, να μειώσουν την κατανάλωση νερού, να διαχωρίζουν σωστά τα σκουπίδια τους ώστε να λειτουργεί όσο το δυνατόν περισσότερο αποδοτικά η ανακύκλωση και να αποκωδικοποιούν τις ετικέτες των προϊόντων που διαβάζουν. Θα μάθουν επίσης πώς να επισκευάζουν ένα ποδήλατο και πώς να φτιάχνουν κομπόστ, με λίγα λόγια πως να αλλάξουν συνολικά τον τρόπο ζωής τους ώστε να σέβονται περισσότερο το περιβάλλον. Ο ίδιος δήμος επίσης, από πέρυσι αποφάσισε να επιδοτεί τα κυλικεία των σχολείων ώστε να διαθέτουν σε προσιτές τιμές βιολογικά προϊόντα στους μαθητές, ενώ όλα τα κυλικεία πωλούν μόνο βιολογικά προϊόντα.

Στη Φρανκφούρτη δεν πετάνε τίποτα
Χτισμένη κοντά στον ποταμό Μάιν, η Φρανκφούρτη είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανίας με πληθυσμό 650.000 κατoίκους, πληθυσμός που αγγίζει τα 5 εκατομμύρια αν προστεθούν όσοι κατοικούν στην ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή. Παρά τον τεράστιο όγκο σκουπιδιών που παράγει η πόλη, έχουν καταφέρει να οργανώσουν έτσι το σύστημα διαχείρισης ώστε κυριολεκτικά να μην πετάνε τίποτα. Μείωση απορριμμάτων - ανακύκλωση - κομποστοποίηση - καύση είναι το τετράπτυχο της επιτυχίας. Η Γερμανία έχει καταφέρει να μειώσει δραστικά τα απορρίμματά της, χρησιμοποιώντας διάφορες μεθόδους, όπως π.χ. αυτή της επαναχρησιμοποίησης των μπουκαλιών.
Οπως λέει στην «Κ» ο Μιχαέλ Βέρνερ, υπεύθυνος της δημοτικής εταιρείας ανακύκλωσης της πόλης, «η δημοτική εταιρεία αναλαμβάνει την ανακύκλωση από το πρώτο στάδιο, την τοποθέτηση δηλαδή των κατάλληλων κάδων, το τακτικό άδειασμά τους, έως τη μεταφορά και τη μετατροπή τους σε υλικά έτοιμα προς χρήση».
Μέσα στα σπίτια υπάρχουν διαφόρων χρωμάτων κάδοι ανάλογοι με αυτούς που βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους. Ο πράσινος κάδος προορίζεται για το χαρτί, ο καφετής για τα οργανικά απορρίμματα που στη συνέχεια μετατρέπονται σε κομπόστ (οργανικό λίπασμα), στον κίτρινο καταλήγουν οι ανακυκλώσιμες συσκευασίες και στον γκρίζο όλα τα υπόλοιπα σκουπίδια. Ο,τι δεν μπορεί να ανακυκλωθεί καίγεται στα εργοστάσια καύσης που λειτουργούν όχι μακριά από την πόλη και η ενέργεια που παράγεται είτε διοχετεύεται ως ηλεκτρικό ρεύμα στο σύστημα ηλεκτροδότησης είτε χρησιμοποιείται για τη θέρμανση των σπιτιών που βρίσκονται κοντά στο εργοστάσιο.

Στην Κάλυμνο τα ψάρια μεγαλώνουν
Ακούγεται λογικό ψαράδες να αποφασίζουν να αλιεύουν λιγότερα ψάρια; Ναι, αν έχουν πειστεί ότι με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουν το μέλλον της ζωής στη θάλασσα άρα και το δικό τους, είναι η απάντηση. Οι παράκτιοι ψαράδες Νοτίου Αιγαίου αποφάσισαν να αυτοπεριοριστούν για να βοηθήσουν στην προστασία των ιχθυαποθεμάτων, που όπως φαίνεται μειώνονται δραματικά τα τελευταία χρόνια.
Ετσι, οι αλιείς της Καλύμνου και των γύρω νησιών δεν ψαρεύουν από τις 15 Απριλίου έως και τις 30 Μαΐου ενώ χρησιμοποιούν δίχτυα με μεγαλύτερο «μάτι» από αυτό που καθορίζει ο ευρωπαϊκός κανονισμός και μεγαλύτερο αγκίστρι έτσι ώστε να μην πιάνουν μικρά ψάρια. Στην περιοχή ανάμεσα στην Κάλυμνο και την Κω έχουν φτιάξει ένα τεχνητό ύφαλο έκτασης 15 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μια «συνοικία ψαριών» όπως λένε οι ίδιοι, όπου απαγορεύεται πλήρως το ψάρεμα έτσι ώστε να διευκολυνθεί η αναπαραγωγή των ψαριών. Παράλληλα, με την οικονομική συνδρομή της νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου και την επιστημονική βοήθεια της ΙΝΑΛΕ (Ινστιτούτο Αλιευτικής Ερευνας), οι αλιείς της Καλύμνου και των γύρω νησιών κάνουν μια προσπάθεια καταγραφής των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της περιοχής.
Οπως τονίζει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων Νοτίου Αιγαίου, κ. Γιώργος Κατσοτούρχης, «το μεγαλύτερο επίτευγμά μας δεν είναι όλες αυτές οι απαγορεύσεις αλλά το γεγονός ότι καταφέραμε να συνειδητοποιήσουν οι ψαράδες ότι χρειάζεται να τηρηθούν. Διαφορετικά δεν θα είχε κανένα νόημα όσες συζητήσεις και να κάναμε». Στην περιοχή ψαρεύουν 658 αλιευτικά σκάφη, ενώ το 70% των ψαράδων είναι κάτω των 30 ετών. Ισως γι’ αυτό να ενδιαφέρονται περισσότερο για το αύριο, επισημαίνει ο κ. Κατσοτούρχης.
Ανάλογες πρωτοβουλίες έχουν ξεκινήσει και οι αλιείς των Κυκλάδων που φέτος το καλοκαίρι, με τη σύμπραξη της Greenpeace και την επιστημονική βοήθεια του του Δρος Π. Παναγιωτίδη, χαρτογράφησαν τις Ποσειδωνίες (φυτό από το οποίο δημιουργούνται υποθαλάσσια λιβάδια) σε δύο μεγάλους κόλπους στην Ανδρο, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να δείξουν ότι είναι εφικτό να υπάρξει μια πλήρης καταγραφή του βυθού. Οι Ποσειδωνίες, όπου τα ψάρια κρύβονται και εναποθέτουν τα αυγά τους, λειτουργούν περίπου ως μαιευτήριο ψαριών αφού προσφέρουν καταφύγιο, τροφή και περισσότερο οξυγόνο. Θεωρείται ότι συμβάλλουν και στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Επίσης, οι παράκτιοι ψαράδες των Κυκλάδων αποφάσισαν να μην ψαρεύουν γύρω από τη Γυάρο, αν και όπως λένε είναι πολύ καλός ψαρότοπος, ώστε να μειώσουν την «πίεση» στους πληθυσμούς των ψαριών. Οπως τονίζει ο πρόεδρος της ομοσπονδίας κ. Δημήτρης Ζάνες «καλούμε τους επιστήμονες να συνεργαστούν για τη χαρτογράφηση της θάλασσας έτσι ώστε να ξέρουμε τι πραγματικά έχουμε σε κάθε περιοχή και τι πρέπει να κάνουμε για να το προστατέψουμε».

Σάμσο, νησί ενεργειακά αυτόνομο
Το όνομά του είναι Σάμσο, είναι ένα μικρό νησί της Δανίας και η μοναδική κατοικημένη περιοχή στον κόσμο με μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. «Kάποτε, η παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, ήταν θέμα ιδεολογίας. Σήμερα είναι η μόνη λύση», λέει η Cecilia Andersen, 43 χρόνων, που ζει στο νησί. Πριν από μια δεκαετία, το νησί στο οποίο κατοικούν συνολικά περίπου 4.500 άνθρωποι υιοθέτησε ένα πρόγραμμα ενεργειακής αυτονομίας από ανανεώσιμες πηγές. Σήμερα, το 100% των αναγκών του νησιού σε ηλεκτρισμό καλύπτεται από αιολικά πάρκα, και το 75% των αναγκών για θέρμανση καλύπτεται από φωτοβολταϊκά που συλλέγουν ηλιακή ενέργεια και καύσιμη ύλη βιομάζας. Οι μεταφορές γίνονται με ηλεκτρικά αυτοκίνητα ή με αυτοκίνητα που καίνε βιοντήζελ ή βιοαιθανόλη που προέρχεται από τα απόβλητα από τις φάρμες που υπάρχουν στο νησί. Οι κάτοικοι του νησιού εκτός από περιβαλλοντικά έχουν και οικονομικά οφέλη καθώς διαθέτουν μετοχές στα «πράσινα» συστήματα που λειτουργούν στο νησί. Μόλις τον προηγούμενο χρόνο ιδρύθηκε στο Σάμσο η ακαδημία ενέργειας που προσφέρει μαθήματα, τεχνογνωσία και πραγματοποιεί έρευνες όσον αφορά το ενεργειακό μέλλον του νησιού και όχι μόνον.

Τα πιο σημαντικά γεγονότα του 2008

Ιανουάριος

-Η Ευρωπαϊκή Ενωση ανακοινώνει πακέτο μέτρων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής με στόχο τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 20% έως το 2020.

-H Γερμανία απαγορεύει την κυκλοφορία στα περισσότερο ρυπογόνα οχήματα.

-Για πρώτη φορά μετά 100 χρόνια χιονίζει στη Βαγδάτη.

-Η Ελλάδα παραπέμπεται στο Ευρωδικαστήριο για τη διαχείριση των 600.000 τόνων επικίνδυνων αποβλήτων που παράγει ετησίως.

Φεβρουάριος

-Η Ε.Ε. αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό τον στόχο που έχει θέσει για τα βιοκαύσιμα, λόγω των τιμών στα τρόφιμα.

-Πάνω από το 40% των ωκεανών έχει επηρεαστεί από την υπεραλίευση, την κλιματική αλλαγή και τη μόλυνση.

Μάρτιος

-Η Αγκελα Μέρκελ ζητεί ειδική μεταχείριση για τις ενεργοβόρες γερμανικές βιομηχανίες.

-Η Ελλάδα καλείται σε απολογία από τον ΟΗΕ για τον

τρόπο που συλλέγει τα στοιχεία μέτρησης των εκπομπών

διοξειδίου του άνθρακα. Παρά την έντονη κριτική, ψηφίζεται το εθνικό χωροταξικό σχέδιο από τη Βουλή.

-35 χώρες, 370 δήμοι και κοινότητες, 50 εκατ. άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο συμμετείχαν στην Ωρα της Γης 2008, σβήνοντας τα φώτα τους για μία ώρα.

Απρίλιος

-Επιβάλλεται στην Ελλάδα ποινή αποκλεισμού από το σύστημα εμπορίας ρύπων στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο για τρεις μήνες.

-Η κρίση στα τρόφιμα θα προκαλέσει συγκρούσεις, λέει ο ΟΗΕ. Σκεπτικισμός για τα βιοκαύσιμα.

Μάιος

-Το 90% των καταστροφών στο περιβάλλον οφείλεται στην ανθρώπινη δραστηριότητα, σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα.

Ιούλιος

-Ειδικοί προτείνουν Πράσινο New Deal ώστε να αντιμετωπιστεί ταυτόχρονα η οικονομική αλλά και η περιβαλλοντική κρίση.

-Ο Γκόρντον Μπράουν ανακοινώνει ότι η Βρετανία θα αποκτήσει 8 νέους πυρηνικούς σταθμούς στα επόμενα 15 χρόνια.

-Η συνάντηση των G8 χαρακτηρίζεται ανεπιτυχής όσον αφορά τα μέτρα για το κλίμα. Εκαναν λόγο για μειώσεις 50% έως το 2050 χωρίς να καθορίζουν πώς θα επιτευχθεί ο στόχος.

-Το κόστος της κλιματικής αλλαγής ίσως είναι διπλάσιο απ’ ό,τι είχε προβλεφθεί, ανακοινώνει ο λόρδος Νίκολας Στερν.

Αύγουστος

-Η Ιαπωνία καθιερώνει την αναγραφή του ενεργειακού αποτυπώματος στα προϊόντα της.

-Η κλιματική αλλαγή «ξεγελά» τα πουλιά που γεννούν νωρίτερα. Βάτραχοι και μικρά θηλαστικά κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

-Πρέπει να προετοιμαστούμε για αύξηση της θερμοκρασίας έως και 4 βαθμούς, σύμφωνα με κορυφαίους επιστήμονες.

-Η Κίνα αναδεικνύεται το κράτος με τις μεγαλύτερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Σεπτέμβριος

-Τη σοβαρή μείωση της κατανάλωσης κρέατος και κτηνοτροφικών προϊόντων συστήνει ο ΟΗΕ.

-Το εξαιρετικά βροχερό καλοκαίρι έφερε στους Βρετανούς αγρότες τη χειρότερη σοδειά των τελευταίων 40 χρόνων. Στην Ελλάδα καλλιέργειες καταστράφηκαν από τη λειψυδρία.

-Οι πάγοι στην Αρκτική μειώνονται πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι προέβλεπαν οι επιστήμονες. Το 2007, η έκτασή τους ήταν κατά 23% μικρότερη απ’ ό,τι το 2005.

Οκτώβριος

-Η Ε.Ε. πιέζει την Κίνα και την Ινδία να περιορίσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

-Ο Ed Miliband, υπεύθυνος για το πρόγραμμα Ενέργειας και Περιβάλλοντος της Βρετανίας, δηλώνει ότι η χώρα θα μειώσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 80% έως το 2050.

-Οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαφωνούν ποιος πρέπει να μειώσει περισσότερο τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης κατά 20% έως το 2020.

Νοέμβριος

-Ο Μπαράκ Ομπάμα υπόσχεται να επενδύσει 15 δισ. δολάρια στις ανανεώσιμες πηγές και ότι θα δημιουργηθούν πέντε εκατομμύρια θέσεις εργασίας λόγω των πράσινων επενδύσεων.

-Η ερημοποίηση θα μειώσει κατά 40% τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις στη νοτιοδυτική Κίνα, σύμφωνα με τη μεγαλύτερη έρευνα των τελευταίων 60 ετών.

-Ο Mohamed Nasheed, πρόεδρος στις Μαλδίβες, δηλώνει ότι αναζητά μέρος για να μετοικήσουν 300.000 άνθρωποι που κινδυνεύουν από την άνοδο της θάλασσας.

-Οι επιστήμονες ανακοινώνουν ότι η τρύπα του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική μεγάλωσε και πάλι, γεγονός που συνδέεται με την κλιματική αλλαγή.

-Η Σαουδική Αραβία σκοπεύει να επενδύσει στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Δεκέμβριος

-Ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα ανακοινώνει για πρώτη φορά σχέδιο για τη διάσωση των δασών του Αμαζονίου, μειώνοντας την υλοτόμηση στο μισό.

-Διάσκεψη του ΟΗΕ με τη συμμετοχή 190 χωρών στο Πόζναν της Πολωνίας προκειμένου να αποφασιστεί η συμφωνία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής που θα ακολουθήσει τη μετά Κιότο εποχή. Το αποτέλεσμα ήταν χαμηλότερο των προσδοκιών λόγω οικονομικής κρίσης αλλά και απραξίας της αμερικανικής αντιπροσωπείας. Και από πλευράς Ε.Ε. υπήρξε υπαναχώρηση. Αποφάσεις θα ληφθούν τον Δεκέμβριο του 2009 στην Κοπεγχάγη.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 28/12/2008)

Στο ενάμισι μέτρο το νερό στη Βενετία

Τις χειρότερες πλημμύρες των τελευταίων 22 ετών ζει αυτές τις ημέρες η Βενετία καθώς τα ύδατα έχουν ανέλθει στην Γαληνοτάτη σε ύψος ενάμισι μέτρου και μόλις πριν από μερικές ώρες άρχισαν να υποχωρούν.

Μια μεταβολή στην κατεύθυνση του ανέμου αποδείχθηκε σωτήρια βοηθώντας στον περιορισμό της πλημμύρας. Χθες, το ύψος των υδάτων έφτασε στη μεσαιωνική πόλη τα 156 εκατοστά, όπως, τουλάχιστον, ανακοίνωσε το ειδικό κέντρο παρακολούθησης του φαινομένου.

Ωστόσο, οι αρχές προειδοποίησαν ότι τα νερά στο εσωτερικό της πόλης μπορούν ανά πάσα στιγμή να φτάσουν σε ύψος 1,60 εκατοστών, όσο δηλαδή κατά τις χειρότερες πλημμύρες πριν από τριάντα χρόνια και απηύθυναν έκκληση σε τουρίστες και μόνιμους κατοίκους να παραμείνουν στο εσωτερικό των κατοικιών και των καταλυμάτων τους.

«Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό φαινόμενο και αν δεν είναι απολύτως αναγκαίο, μην βγείτε έξω» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο δήμαρχος της Βενετίας Μάσιμο Κάτσιαρι. Σχεδόν στο σύνολό τους οι πεζόδρομοι της πόλης, ακόμα και στο τουριστικό κέντρο, βρίσκονται κάτω από το νερό. Στη διάσημη Πλατεία του Αγίου Μάρκου, που επισκέπτονται καθημερινά χιλιάδες τουρίστες, το νερό έφτασε σε ύψος 80 εκατοστών.

Εκκλήσεις να μείνουν μέσα

Ηδη, από πολύ νωρίς το πρωί, εργάτες τοποθετούσαν ξύλινους «διαδρόμους» πάνω από τα νερά για να διευκολύνουν τη διεύλεση των πεζών, ενώ διαρκώς ηχούσαν σειρήνες και γίνονταν εκκλήσεις από τα μεγάφωνα προς το κοινό να μην βγαίνει έξω από τα σπίτια και ξενοδοχεία. Επίσης, χθες λειτούργησε για πρώτη φορά και ένα νέο σύστημα αποστολής μηνυμάτων προειδοποίησης και διαρκούς ενημέρωσης προς τους χρήστες κινητού.

Τα νερά αναμενόταν να υποχωρήσουν το απόγευμα, αλλά σύμφωνα με το ειδικό κέντρο παρακολούθησης του φαινομένου τις πρώτες ώρες της σημερινής ημέρας θα σημειωνόταν νέα άνοδός τους. Η ζωή στην πόλη χθες έγινε ακόμα πιο δύσκολη εξαιτίας της απεργίας των θαλάσσιων λεωφορείων, των γνωστών vaporetti.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι η άνοδος του επιπέδου των θαλάσσιων υδάτων προκλήθηκε από τον συνδυασμό των διαρκών ισχυρών νοτίων ανέμων, των βροχοπτώσεων, όπως εξάλλου και της έντονης χιονόπτωσης στη βόρεια Ιταλία.

Κατά την περίοδο 1993 έως 2002 η Βενετία πλημμύρισε περισσότερο από 50 φορές. Toν περασμένο Μάρτιο, οι αρχές επιβεβαίωσαν ότι κατέβαλαν προσπάθειες να ανασηκώσουν τα κτίρια της Γαληνοτάτης, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 2/12/2008)

Εφιάλτης από εκατομμύρια πουλιά στη Ρώμη

Φορώντας ολόλευκη, αστροναυτική στολή και μάσκα, ο Φαμπρίτσιο Ζάνι συνεχίζει επιμελώς τη δουλειά του. Στόχος του, να μην επιτρέψει στα πτηνά που έχουν καταλάβει τη Ρώμη να κοιμηθούν ούτε λεπτό. Εκατομμύρια ψαρόνια σκίζουν τον ουρανό πάνω από το Βατικανό, ενώ ο Ζάνι και οι συνάδελφοί του ετοιμάζουν τις συσκευές για να δημιουργήσουν πραγματικό ηχητικό πανδαιμόνιο, ώστε οι ανεπιθύμητοι επισκέπτες από τον βορρά να εγκαταλείψουν την Αιώνια Πόλη.

Αρκεί το γύρισμα ενός διακόπτη και ένας απαίσιος ήχος, οι σάλπιγγες της κολάσεως στην πραγματικότητα, που θυμίζουν στο ανθρώπινο αυτί τον ήχο νυχιών που σέρνονται σε μαυροπίνακα, καλύπτει τα πάντα. Στην πραγματικότητα είναι η ενισχυμένη μαγνητοφώνηση του ήχου που κάνουν ψαρόνια για να σημάνουν κίνδυνο.

Μέσα στη σύγχυση που ακολουθεί, κανείς δεν μπορεί να πει αν τελικά τα πτηνά ενοχλούνται από τον θόρυβο. Σίγουρα, όμως, οι άνθρωποι που βρίσκονται στη γειτονιά την εγκαταλείπουν τάχιστα, κοιτάζοντας απορημένοι και δείχνοντας με την έκφρασή τους αποτροπιασμό για τη δυσωδία των πτηνών, ενώ προστατεύονται από τα περιττώματα κρατώντας ανοικτές τις ομπρέλες τους.

«Κάθε μέρα χρησιμοποιούμε διαφορετικό ήχο» εξηγεί ο Τζιοβάνι Αλμπαρέλα, συντονιστής της επιχείρησης που οργανώνει η Ιταλική Ενωση Προστασίας Πτηνών. «Το θέμα είναι να τα παραπλανήσουμε ώστε να πιστέψουν ότι κινδυνεύουν».

Γεράκια χρησιμοποίησαν οι Αγγλοι

Η Αιώνια Πόλη δεν είναι η μοναδική που αντιμετωπίζει πρόβλημα. Το Λονδίνο χρησιμοποίησε γεράκια για να αποπέμψει τα περιστέρια από την πλατεία Τραφάλγκαρ, ενώ στην Τάιμς Σκουέρ της Νέας Υόρκης οι Αρχές με μια ανάλογη συσκευή παραγωγής κρότου προσπάθησαν να τρομάξουν τα πουλιά και να τα διώξουν το 2006.

Και η αλήθεια είναι ότι τα πτηνά αποτελούν έναν πραγματικό κίνδυνο και ενόχληση για οδηγούς και διαβάτες, και καταστρέφουν τα σημαντικότερα πολιτιστικά μνημεία του κόσμου, ενώ τον περασμένο μήνα εξανάγκασαν αεροσκάφος της Ryanair να κάνει αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο Τσιαμπίνο της Ρώμης.

Kάθε ψαρόνι ζυγίζει περίπου 80 γραμμάρια και φυσικά είναι ακίνδυνο. Οταν όμως πετούν σε σμήνη, τόσο πυκνά που μπορούν να κρύψουν τον ήλιο, όχι μόνο αποτελούν κίνδυνο αλλά η δυσωδία τους είναι απερίγραπτη.

Οι δημοτικές αρχές της Ρώμης πριν από 13 χρόνια αποφάσισαν ότι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος ήταν ο εκφοβισμός των πτηνών ώστε να επιστρέφουν στα πάρκα ή στην ύπαιθρο γύρω από την ιταλική πρωτεύουσα. Γι’ αυτό και δημιουργήθηκε η ομάδα εκφοβισμού, η οποία κινείται σε ολόκληρη τη Ρώμη κυνηγώντας τα έναντι 120.000 ευρώ κατά περίοδο.

Μέχρι και 5.000.000

Τα πτηνά επιστρέφουν στη Ρώμη κάθε βράδυ από την ύπαιθρο λόγω της σχετικής ζέστης και της έλλειψης εχθρών μέσα στην πόλη. Κάποιες περιόδους ο πληθυσμός τους φτάνει τα πέντε εκατομμύρια, υποστηρίζει ειδικός της ορνιθολογικής εταιρείας.

Ηδη, έχουν τοποθετηθεί στη Ρώμη μόνιμες συσκευές παραγωγής κρότου πάνω σε δένδρα μαζί με μικρές λωρίδες από αλουμίνιο, ώστε να ενοχλούνται ακόμα περισσότερο τα ζώα.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 28/11/2008)

Τα Χριστούγεννα στην Ευρώπη I

Λουξεμβούργο
Χριστούγεννα στο Λουξεμβούργο, με «ουρανοκατέβατα» δώρα.
Kleeschen ονομάζεται ο Αγιος Βασίλης στο Λουξεμβούργο κι αρχίζει να εμφανίζεται προς το τέλος του Νοεμβρίου σε διάφορες τοποθεσίες στις πόλεις, όπως σε μαγαζιά, σε πλατείες και σε δρόμους. Σύμφωνα με την παράδοση της χώρας, ο Αγιος κατεβαίνει από τον ουρανό για να ανταμείψει τα καλά παιδιά με δώρα. Στις 6 Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Αγιος Βασίλης, ενώ την παραμονή της γιορτής του τα παιδιά περιμένουν να τους φέρει δώρα κι αφήνουν στην κουζίνα ένα πιάτο για να το γεμίσει με γλυκά ο Αγιος. Στις αγορές όλης της χώρας προσφέρεται ζεστό κρασί με μπαχαρικά σε ειδικές κούπες. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα δώρα δεν τα φέρνει ο Αγιος Βασίλης, αλλά όπως σε άλλες χώρες, το Θείο Βρέφος. Παραδοσιακά φαγητά είναι το Stollen, ένα κέικ με φρούτα και ρούμι, αλλά και το Buche de Noel, ένα γλυκό μεταξύ κέικ και παγωτού καλυμμένο με μαύρη σοκολάτα, ώστε να μοιάζει με κορμό. Την ημέρα των Χριστουγέννων, συχνά οι κάτοικοι της χώρας τρώνε την παραδοσιακή «μαύρη πουτίγκα», λαγό, ελάφι, ή γαλοπούλα

Γερμανία
Το άνοιγμα της Χριστουγεννιάτικης αγοράς είναι και το πρώτο σημάδι πως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στις γερμανικές μεγαλουπόλεις, η αγορά είναι ανοιχτή όλη την εβδομάδα μέχρι τα Χριστούγεννα, ενώ στις πιο μικρές πόλεις, η Χριστουγεννιάτικη αγορά ανοίγει τα Σαββατοκύριακα. Στην αγορά αυτή μπορεί κανείς να βρει μολυβένια στολίδια, χριστουγεννιάτικες μπάλες από φυσητό γυαλί, κεριά, φιγούρες για την φάτνη, γκι και ου, λουκάνικα και ζεστό αρωματικό κρασί.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 6 Δεκεμβρίου, μέρα του Αγίου Νικολάου. Εκείνη τη νύχτα ο Αι Βασίλης γυρνά από σπίτι σε σπίτι με το βιβλίο των αμαρτιών όπου έχει καταγράψει όλες τις κακές πράξεις των παιδιών. Αν τα παιδιά ήταν καλά αφήνει στα παπούτσια τους υπέροχα γλυκά, ενώ αν δεν ήταν φρόνιμα βάζει κλαράκια στα παπούτσια τους. Το Weihnachtskrippe, η χριστουγεννιάτικη φάτνη, είναι πολύ δημοφιλής στις νοτιότερες περιοχές της Γερμανίας και τις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, πολλή σκέψη αφιερώνεται στο πώς θα φτιαχτεί η μεγαλύτερη και ωραιότερη φάτνη.
Όλα αυτά όμως είναι μόνο τα προεόρτια. Πριν το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων, έρχεται η παρουσίαση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι γερμανική εφεύρεση. Το εθιμοτυπικό προσδιορίζει πως τα παιδιά δεν επιτρέπεται να δουν το δέντρο πριν την παραμονή. Έτσι, περιμένουν σε ένα άλλο δωμάτιο, ενώ η μητέρα διακοσμεί το δέντρο με μήλα, με καραμέλες, παιχνίδια, αγγελάκια, κεριά και φωτάκια. Το καμπανάκι χτυπά και τα παιδιά μπορούν πια να δουν το δέντρο. Τραγουδούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια, διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες κι ανοίγουν δώρα. Το δείπνο είναι χοιρινό, λευκό λουκάνικο, μακαρονοσαλάτα, αλλά και διάφορα τοπικά πιάτα, ανάλογα με την περιοχή. Την ημέρα των Χριστουγέννων οι Γερμανοί τρώνε ψητή χήνα, το παραδοσιακό Christstollen(γλυκό ψωμί με ξηρούς καρπούς και φρούτα), το Lebkuchen (γλυκό με πιπερόριζα), μάρτζιπαν και το γνωστό Dresden Stollen (ένα βαρύ και ζουμερό κέικ με φρούτα).

Σουηδία
Κάθε Κυριακή της τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων, οι Σουηδοί ανάβουν ένα κερί με διαρκώς αυξανόμενη ανυπομονησία.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 13 Δεκεμβρίου, ημέρα της Αγίας Λουκίας, που ο θρύλος λεει πως είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου, γι αυτό οι άνθρωποι και τα ζώα χρειάζονται περισσότερη τροφή. Σε κάθε σπίτι, την Αγία Λουκία προσωποποιεί η μεγάλη αδελφή, φορώντας ένα λευκό φόρεμα. Ξυπνά το πρωί τους γονείς της τραγουδώντας το τραγούδι της Αγίας Λουκίας και τους φέρνει καφέ, ψωμάκια, μπισκότα και glogg, ένα αρωματικό κρασί.
Στη Στοκχόλμη γίνεται η παρέλαση της Αγίας Λουκίας, για την οποία επιλέγεται μια κοπέλα. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται στην Σουηδία από το 1700 και κάθε οικογένεια στολίζει το δικό της. Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι και η αποκορύφωση των εορτασμών. Είναι μια μέρα που απαγορεύεται από την παράδοση να γίνει οποιαδήποτε δουλειά εκτός από τη φροντίδα των ζώων. Στο τραπέζι υπάρχει χοιρινό σε ζελέ, lutfisk (λιαστός σολομός με κρεμώδη λευκή σάλτσα) και ρύζι. `Αλλη μια σουηδική παράδοση είναι το doppa i grytan, κατά την οποία η οικογένεια και οι καλεσμένοι βουτούν κομμάτια μαύρου ψωμιού σε μια κατσαρόλα όπου υπάρχει μαγειρεμένο λίπος από χοιρινό, λουκάνικο και μοσχαρίσιο κρέας.
Τα δώρα φέρνει ο Jultomten, ένας νάνος ο οποίος ζει στον στάβλο - αν υπάρχει βέβαια. Ο Jultomten είναι αυτός που φροντίζει την οικογένεια και τα ζωντανά της. Σε πολλά σπίτια, κάποιος μεταμφιέζεται ως `Αγιος Βασίλης και κουβαλά έναν μεγάλο σάκο με δώρα.
Τον παλιό καιρό, προκειμένου να πάνε στην Χριστουγεννιάτικη λειτουργία, οι Σουηδοί έκαναν ελκηθροδρομίες κι ο νικητής ήταν αυτός που θα είχε την καλύτερη σοδειά την επόμενη χρονιά. Η Χριστουγεννιάτικη περίοδος για τους Σουηδούς τελειώνει αργότερα από ό,τι για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους: Στις 13 Ιανουαρίου, αφού πριν μια χιλιετία αυτό το όριο θέσπισε ο βασιλιάς Canute.

Σκοτία
Σε ορισμένα μέρη της Σκοτίας, η παραμονή των Χριστουγέννων λέγεται Sowans Nicht, όπου «sowans» είναι ένα πιάτο που φτιάχνεται από βρώμη. Οι φίλοι κι οι συγγενείς έκαιγαν κλαδιά σουρβιάς την Παραμονή των Χριστουγέννων για να δείξουν πως δεν υπάρχει κανένα αρνητικό συναίσθημα μεταξύ τους.
Σύμφωνα με τον σκοτσέζικο μύθο, είναι κακό σημάδι να αφήσει κανείς τη φωτιά να σβήσει την Παραμονή των Χριστουγέννων, αφού αυτή η φωτιά θα κρατήσει τα ξωτικά μακριά. Τη μέρα των Χριστουγέννων είναι συνηθισμένο για τους Σκοτσέζους να ανάβουν μια μεγάλη φωτιά και να χορεύουν με τον ήχο της γκάιντας, πριν φάνε το δείπνο τους.
Στο Burghead, ένα βαρέλι με πίσσα παραδίνεται στις φλόγες και κάποιοι προσφέρονται να το μεταφέρουν με το κεφάλι τους, πριν καταστραφεί τελείως. Στα νησιά Shetland ένα μεγάλο ομοίωμα πλοίου των Βίκινγκς μεταφέρεται σε παρέλαση πριν το κάψουν, ενώ στην περιοχή Comrie, άνθρωποι με μεγάλες δάδες, κάνουν τον γύρο της περιοχής πριν τελικά τις ρίξουν στο νερό.
Εκτός από τα έθιμα που περιλαμβάνουν τη φωτιά, οι Σκοτσέζοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με κατάνυξη και κρατούν τους πολλούς εορτασμούς για την Πρωτοχρονιά, που ονομάζεται Hogmanay.
Οι Σκοτσέζοι προτιμούν ιδιαίτερα το Black Bunή αλλιώς κέικ της Δωδέκατης Νύχτας, ένα βαρύ κέικ γεμάτο φρούτα, αμύγδαλα, μπαχαρικά, που συνοδεύονται με ουίσκι.
Όπως σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, υπάρχει και στη Σκοτία η βραδιά των κεριών, όπου όλες οι οικογένειες τοποθετούν αναμμένα κεριά στα παράθυρα για να φωτίζουν τον δρόμο των ξένων περαστικών. Πάντως, στη Σκοτία υπάρχει η γνωστή δεισιδαιμονία του ποδαρικού της πρώτης ημέρας του χρόνου. Παλιά, μάλιστα, ανάλογα με την περιοχή, πίστευαν πως ποδαρικό θα έπρεπε να κάνει είτε κάποιος ξανθός ή κάποιος μελαχρινός για να φέρει γούρι.

Πορτογαλία
Κατάνυξη και θρησκευτική ευλάβεια, χαρακτηρίζουν τις γιορτές στην Πορτογαλία
Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο φαγητό είναι ο βραστός μπακαλιάρος με πατάτες το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου (μετά την επιστροφή από την εκκλησία) και η κλασική γαλοπούλα το μεσημέρι της 25ης Δεκεμβρίου, στα πιο εύπορα σπιτικά. Οι υπόλοιποι τρώνε κοτόπουλο. Το κλασικό Χριστουγεννιάτικο γλυκό είναι ένα κέικ με κρασί πορτό, το οποίο έχει μέσα ένα φασόλι. Αν σε κάποιον τύχει το φασόλι πρέπει να πληρώσει το αντίτιμο του γλυκού ή αν αγοράσει ένα άλλο που θα φαγωθεί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αλλα παραδοσιακά γλυκά είναι οι filhozes estendidas που γίνονται με ζύμη η οποία περιέχει αλκοόλ και οι filhozes de abobora, τηγανίτες από γλυκιά κολοκύθα. Οι Πορτογάλοι δε συνηθίζουν να διακοσμούν τα σπίτια τους, οι κεντρικοί δρόμοι όμως της Λισαβόνας είναι στολισμένοι. Γενικά, η γιορτή των Χριστουγέννων έχει περισσότερο θρησκευτικό χαρακτήρα από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην επαρχία, οι οικογένειες συγκεντρώνουν το καλύτερο κομμάτι της σοδειάς τους στην εκκλησία του χωριού και τη μοιράζονται μεταξύ τους. Τα ξημερώματα της ημέρας των Χριστουγέννων, οι Πορτογάλοι γιορτάζουν την consoada, βάζοντας έξτρα πιάτα στο τραπέζι για τις ψυχές των νεκρών. Σε ορισμένες περιοχές αφήνονται ψίχουλα στο τζάκι για τις ψυχές, για να βοηθήσουν τους ζωντανούς την επόμενη χρονιά.

Ουαλία
Η Ουαλία έχει τους δικούς της ξεχωριστούς τρόπους εορτασμού της γέννησης του Σωτήρα, με ένα πραγματικά ιδιαίτερο έθιμο.
Τα κάλαντα έχουν ιδιαίτερη σημασία στην Ουαλία, όπου ονομάζονται eisteddfodde και συνοδεύονται συχνά από άρπα. Σε επαρχιακές περιοχές, κάποιος ντόπιος επιλέγεται για να ενσαρκώσει τον Mari llwyd. Γυρίζει όλη την πόλη ντυμένος στα άσπρα και κρατά το κρανίο ενός αλόγου πάνω σε ένα ξύλο. Όποιον «δαγκώσει» το άλογο θα πρέπει να πληρώσει ένα πρόστιμο!

Ολλανδία
Εκεί που ο Άγιος Βασίλης έρχεται από την θάλασσα, και τιμάται με ξεχωριστό τρόπο.
Περίπου τρεις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, ο Αγιος Βασίλης (Sinterklaas) φτάνει στην Ολλανδία από την Ισπανία με ατμόπλοιο! Όταν φτάνει στο λιμάνι του Αμστερνταμ όλη η κυκλοφορία σταματά, τα μαγαζιά κλείνουν και οι άνθρωποι βγαίνουν για να τον χαιρετήσουν. Ο Αγιος Βασίλης κατεβαίνει από το πλοίο με τον βοηθό του τον Μαύρο Πίτερ, πάνω στο λευκό του άλογο. Φορά κατακόκκινα άμφια, ενώ ο βοηθός του είναι ντυμένος με παραδοσιακά σπανιόλικα ρούχα. Ο δήμαρχος καλωσορίζει τον Αγιο Βασίλη, ο οποίος μετά κατευθύνεται προς το βασιλικό παλάτι, ενώ τον ακολουθεί μεγάλη παρέλαση. Τα παιδιά της βασιλικής οικογένειας τον περιμένουν και του δίνουν αναφορά για τη συμπεριφορά τους, τη χρονιά που πέρασε. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όλα τα παιδιά. Στη συνέχεια, ο Αγιος Βασίλης πηγαίνει σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο όπου θα παραμείνει όλη τη γιορτινή περίοδο.
Την παραμονή του Αγίου Νικολάου (στην πραγματικότητα πρόκειται για τον Αγιο Νικόλαο και όχι για τον Αι Βασίλη), στις 5 Δεκεμβρίου, ανταλλάσσονται τα δώρα που λέγονται «εκπλήξεις» γιατί είναι κρυμμένα σε χαρτιά, όσο καλύτερα γίνεται, για να γίνει πιο αγωνιώδης η διαδικασία. Όλα τα δώρα συνοδεύονται από μερικούς στίχους. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο δεσπόζει στα σπίτια, ενώ και η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων είναι γιορτή. Τη μέρα αυτή συνηθίζεται να ξεκουράζονται όλοι και να βγαίνουν για φαγητό έξω. Στην πόλη Twente της ανατολικής Ολλανδίας, υπάρχει μια μοναδική παράδοση, κατά την οποία οι άνθρωποι φυσούν ένα ειδικό κόρνο για να διώξουν τα κακά πνεύματα, αλλά και για να ανακοινώσουν τη γέννηση του Χριστού.

Ιταλία
Οι εορτασμοί για τα Χριστούγεννα στην Ιταλία έχουν δύο ρίζες: τις παγανιστικές γιορτές της ρωμαϊκής εποχής και τις χριστιανικές παραδόσεις. Στην εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μεγαλύτερη γιορτή ήταν τα Saturnalia, μια γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου.
Μια ωραία παράδοση που αναβιώνει στην Ιταλία είναι και ο εορτασμός των Χριστουγέννων, με τους zampognari, αυτούς δηλαδή που παίζουν πίπιζα κατεβαίνοντας από τις περιοχές Abruzzo και Calabria και μεταδίδοντας την ευφορία των γιορτών με γνωστά παραδοσιακά ιταλικά τραγούδια. Στη Ρώμη, παίζουν σε πολλές περιοχές, όπως στη μεγάλη Χριστουγεννιάτικη αγορά στην Piazza Navonaκαι στην είσοδο της πλατείας του Αγίου Πέτρου.
Οι Ιταλοί δίνουν μεγάλη σημασία στη φάτνη και περίτεχνες φάτνες στήνονται παντού με όλους τους πρωταγωνιστές της γέννησης, φτιαγμένους με φροντίδα από τεχνίτες που ειδικεύονται σε αυτό. Συχνά, δεν είναι μόνο η φάτνη, αλλά και όλο το σκηνικό της Αγιας Νύχτας, όπως λίμνες, ποτάμια, δέντρα, τα φώτα της Βηθλεέμ στο βάθος, άγγελοι που κρέμονται από ψηλά, και, πότε - πότε, ακόμη και ντόπιες ηρωικές φιγούρες που έτσι «συμμετέχουν» στη στιγμή της γέννησης. Οι ωραιότερες φάτνες στήνονται στη Νάπολη, μέσα στις εκκλησίες και ορισμένες φορές γίνονται διαγωνισμοί για την ωραιότερη φάτνη.
Σε ορισμένες περιοχές την παραμονή των Χριστουγέννων το δείπνο αποτελείται κυρίως από ψάρι. Όπως και σε άλλες χώρες, οι πιστοί περιμένουν το βράδυ των Χριστουγέννων για να μεταλάβουν και δεν τρώνε κρέας. Για να εορταστεί όμως η παραμονή κατάλληλα, σε ορισμένα σπίτια, ίσως δείτε και δέκα διαφορετικά ψάρια στο τραπέζι. Συχνά το ψάρι συνοδεύεται από σαλάτα με φακές. Στη Ρώμη, το παραδοσιακό πιάτο της παραμονής είναι το Capitone, ένα μεγάλο χέλι, ψητό ή τηγανητό.
Κοινά σε όλη την Ιταλία είναι τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά, όπως το panettone (κέικ με ζαχαρωμένα φρούτα), το torrone, (μαντολάτο), και το panforte(με πιπερόριζα). Όλα τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά περιέχουν αμύγδαλα και καρύδια.
Για πολλές γενιές ο Αγιος Βασίλης της Ιταλίας στις περισσότερες περιοχές ήταν ένα πρόσωπο του ιταλικού φολκλόρ, η Befana, που μοίραζε δώρα στα παιδιά στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα των Φώτων. Σε άλλες περιοχές, όπως η Βενετία κι η Μάντοβα, τα δώρα μοιράζει η Αγία Λουκία, ενώ σε άλλες περιοχές τη δουλειά του Αγιου Βασίλη είχε αναλάβει ο μικρός Ιησούς. Τώρα, πια, βέβαια, και οι Ιταλοί πιστεύουν στον `Αγιο Βασίλη τον οποίο αποκαλούν Babbo Natale.

Αγγλία
Τραγούδια και ιστορίες από τα παλιά, συνθετούν την εικόνα των Χριστουγέννων στην Γηραιά Αλβιόνα.
Οι `Αγγλοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με μεγαλοπρέπεια, περισσότερο από μια χιλιετία τώρα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο βασιλιάς Αρθούρος, γιόρτασε τα Χριστούγεννα το 521, στο Υork, παρέα με αρπιστές, κιθαρωδούς, ηθοποιούς, χορευτές, τραγουδιστές και ταχυδακτυλουργούς. Για τον πολύ κόσμο όμως τα Χριστούγεννα όπως τα ξέρουμε σήμερα είναι μια Βικτοριανή «εφεύρεση», του 19ου αιώνα.
Σήμερα, στο κέντρο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην Αγγλία είναι τα κάλαντα, που τραγουδιούνται στους δρόμους από μεγάλες ομάδες ανθρώπων. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο πρωτοστατεί φυσικά στους εορτασμούς, ιδίως από την εποχή που ο σύζυγος της βασίλισσας Βικτορίας, ο πρίγκιπας Αλμπερτ, έφερε την παράδοση από την πατρίδα του Γερμανία.
Ένα από τα δημοφιλέστερα δέντρα στολίζεται στην καρδιά του Λονδίνου, κοντά στην Trafalgar Square. To γιγάντιο αυτό έλατο είναι δώρο από την Νορβηγία, για να ευχαριστήσει τον αγγλικό λαό για τη φιλοξενία που προσέφεραν στον βασιλιά Haakon κατά τη διάρκεια της εξορίας του από τους Ναζί, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

(πηγή: www.eone.gr)

Metro στον κόσμο

Η υπόγεια «καρδιά» της πόλης
Φώτα, χρώματα, άνθρωποι όλων των φυλών, ένας ολόκληρος κόσμος ζει κάτω από τα πόδια μας, στα μετρό του κόσμου

Για όσους ζουν και εργάζονται στις μεγάλες πόλεις, το μετρό είναι απλώς ένα μέσο συγκοινωνίας, συχνά ανιαρό. Για τον Μάρκο Πεζαρέζι όμως είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο.

«Θέλετε να γνωρίσετε τον κόσμο; Πάρτε ένα μετρό. Με λίγες πένες, λιρέτες, πέσος ή σεντς μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι ανά τη γη, να συναντήσετε ανθρώπους από κάθε κουλτούρα. Κάτω από τα πόδια μας, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, στην Καλκούτα ή στο Τόκιο, ζει ο κόσμος του μετρό, ένας υπόγειος καθρέπτης της υπέργειας ζωής» λέει. Ο φωτορεπόρτερ Πεζαρέζι γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1964. Οταν πήγε στο Λονδίνο, πριν από οκτώ χρόνια, μεγαλύτερη εντύπωση από οτιδήποτε άλλο του έκανε ο υπόγειος κόσμος: «Με συνεπήραν τα φώτα, ο χώρος, τα χρώματα, ένας κόσμος που μου αποκαλύφθηκε πρώτη φορά» λέει. Του δημιουργήθηκε λοιπόν η επιθυμία να καταγράψει «τα διάφορα έθιμα και τις αισθητικές των κατοίκων του κόσμου φωτογραφίζοντας τους υπόγειους σιδηροδρόμους των μεγαλύτερων πόλεων». Το αποτέλεσμα ­ 110 φωτογραφίες ­ δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Underground: Travels on the global metro» («Υπόγειος: Ταξίδια στο παγκόσμιο μετρό»), μια διαδρομή κάτω από την επιφάνεια της γης σε 10 πόλεις.

Βερολίνο, 1994
«Περνούσα τις ημέρες μου μετακινούμενος συνεχώς από σταθμό σε σταθμό. Με γοήτευαν οι σκληρές γραμμές στα πρόσωπα των ανθρώπων, η νέα τροπή που είχε πάρει η ιστορία. Το αστικό τοπίο είχε αλλάξει ριζικά από το τελευταίο ταξίδι μου. Ηταν μια μοναδική ευκαιρία για να παρατηρήσω και να καταγράψω την ένωση δύο πολιτισμών, της Ανατολής και της Δύσης».

Μιλάνο
«Στο τέλος της περιήγησής μου στα μετρό του κόσμου υπέφερα από κλειστοφοβία, δεν μπορούσα να παραμείνω κάτω από τη γη πολλή ώρα. Ονειρευόμουν τη θάλασσα, γαλάζια και διάφανη, και λιβάδια που έλαμπαν στον ήλιο. Ημουν εξαντλημένος αλλά ικανοποιημένος. Στις λεωφόρους που τρέχουν κάτω από τις πόλεις μας όλες οι γραμμές οδηγούν σε μια έκπληξη».

Τόκιο, Μάρτιος 1996
«Διέσχισα αυτή την ατελείωτη πόλη από τη μια άκρη ως την άλλη και έφθασα στον σταθμό Σιν-Τακασιμαντάιρα, μακριά από το ζωντανό και παλλόμενο κέντρο. Μου άρεσε να ακολουθώ παρέες νεαρών γυναικών, ντυμένων με παραδοσιακά κοστούμια. Από τις 8 ως τις 9.30 το πρωί, στους κυριότερους σταθμούς, άνδρες με μπλε στολές και άσπρα γάντια σπρώχνουν τους επιβάτες απαλά για να τους στριμώξουν στα βαγόνια προτού κλείσουν οι πόρτες».

Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1995
«Το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης είναι τεράστιο (1.160 χιλιόμετρα). Τότε μόλις είχαν καθαριστεί τα γκράφιτι και οι σταθμοί ήταν πιο καθαροί και ευχάριστοι, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι άνθρωποι. Αν πάρετε το 7-Train από το Κουίνς, γνωστό ως "Οριάν Εξπρές", θα συνταξιδεύσετε με μετανάστες από την Κίνα και την Κορέα· αν πάρετε το F-Train από το Μπρούκλιν, συνεπιβάτες σας θα είναι κοσμηματοπώλες ρωσικής καταγωγής και ορθόδοξοι Εβραίοι καθ' οδόν προς τη Γειτονιά των Διαμαντιών».

Καλκούτα, Απρίλιος 1995
«Το δίκτυο αποτελείται από μία μόνο γραμμή με 17 σταθμούς, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαχάτμα Γκάντι, ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Αφού διήνυσα τους πρώτους 11 σταθμούς της διαδρομής, αναγκάστηκα να βγω στη γη, να περπατήσω για 300 μέτρα και να ξαναπάρω το μετρό στον σταθμό Μπίρις Παρκ. Εκανε αφόρητη ζέστη, περίπου 45 βαθμούς, αλλά η υγρή ατμόσφαιρα γινόταν πιο υποφερτή χάρη στην ινδική μουσική που διαχεόταν παντού».

Λονδίνο, Ιανουάριος 1995
«Το Λονδίνο έχει το αρχαιότερο μετρό του κόσμου (εγκαινιάστηκε το 1863). Μια νύχτα στον σταθμό του Μπρίξτον φωτογράφισα έναν πανκ και συζήτησα μαζί του για την πόλη και τους κατοίκους της, την ελευθερία και τα βίτσια, τη μοναξιά και την ποίηση. Επειτα από αυτό τα κίνητρα της δουλειάς μου έγιναν πιο σαφή από ποτέ».

Μόσχα, Μάρτιος 1995
«Φωτογράφισα ένα μετρό που όμοιό του δεν είχα ξαναδεί. Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του '30 και επιθυμία των κατασκευαστών του ήταν κάθε εργάτης που το χρησιμοποιεί να αισθάνεται σαν τον τσάρο. Υπάρχουν σταθμοί φτιαγμένοι ολόκληροι από μάρμαρο με μεγαλοπρεπείς πολυελαίους που φωτίζουν μπρούτζινα γλυπτά. Οι Ρώσοι είναι μανιώδεις αναγνώστες και στα βαγόνια διαβάζουν βιβλία με φροντισμένα καλύμματα, απόδειξη του πόσο τα σέβονται».

Παρίσι, 1996
«Από τους 375 σταθμούς του μετρό, οι 370 έχουν τα ονόματα σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών προσώπων ή γεγονότων της γαλλικής ιστορίας και μόνο πέντε βαπτίστηκαν προς τιμήν ξένων (Κένεντι, Ρούζβελτ, Βασιλιάς Γεώργιος, Γκαριμπάλντι και Μπολιβάρ). Ενας από τους πιο ενδιαφέροντες είναι ο Μπαρμπές Ροσεσουάρ, που χρησιμοποιείται κυρίως από Αραβες, χαρακτηριστικούς τύπους της πόλης, έναν τυφλό που υμνεί τον Αλλάχ...».

Πόλη του Μεξικού, Σεπτέμβριος 1995
«Το μετρό της Πόλης του Μεξικού έχει πολύ αισθησιακά και φωτεινά χρώματα. Ομάδες τυφλών ζητούν ελεημοσύνη παίζοντας μουσική και ταξιδεύοντας διαρκώς από γραμμή σε γραμμή. Σταθμοί όπως ο Κοπίλκο και ο Τακουμπάγια είναι διακοσμημένοι με πανέμορφες "murales" (τοιχογραφίες) και έχουν μια ατμόσφαιρα ονειρική. Αποτελούν σημείο συνάντησης όπου μερικοί φιλιούνται, άλλοι διαβάζουν και άλλοι χαμογελούν».

(πηγή: www.tovima.gr)

Η Ιταλία των απαγορεύσεων

Η βρετανική εφημερίδα The Independent δημοσιεύει άρθρο με τίτλο στην Ιταλία απαγορεύονται όλα τα ευχάριστα πράγματα. Ο βρετανός απεσταλμένος της εφημερίδας αναφέρεται στις πολυάριθμες πρόσφατες αποφάσεις των ιταλών δημάρχων, που θέτουν νέους περιορισμούς και ορίζουν πρόστιμα, για ντόπιους και τουρίστες:

Στην Γένοβα- αναφέρει το άρθρο- απαγορεύεται, πλέον, να περπατάει, κανείς στο δρόμο, με μπουκάλι κρασί ή κουτάκι μπίρα στο χέρι. Στην Ρώμη δεν μπορείς να ξαπλώσεις κάτω από τα δέντρα των διάφορων πάρκων για να πιεις το αναψυκτικό σου και ούτε να καθήσεις στα σκαλιά τις διάσημης Πιάτσα Ντι Σπάνια με σάντουιτς στο χέρι. Και το ίδιο ισχύει και για την μεσημεριανή σιέστα, σε ανοικτούς χώρους.

Η βρετανική εφημερίδα σημειώνει, επίσης, ότι από την μια η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, δημιούργησε το υπουργείο για την απλούστευση των νόμων. Από την άλλη, όμως, ο υπουργός Εσωτερικών Μαρόνι επέτρεψε σε δεκάδες δημάρχους να εγκρίνουν νέα, πρωτότυπα, μέτρα.

Κατά συνέπεια τουρίστας που αποφασίζει να ταΐσει τα περιστέρια στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, στην Βενετία, εκτός από την επίπληξη του αστυφύλακα, κινδυνεύει να υποχρεωθεί να πληρώσει και χρηματικό πρόστιμο, προσθέτει το άρθρο.

Κοντά στην Βενετία, στην παραλία Ερακλέα, η απαγόρευση αφορά τα ανήλικα παιδιά: στοπ στα κάστρα στην άμμο, διότι δημιουργούν προβλήματα στους λουόμενους. Στο δε κοσμικό νησάκι Κάπρι, όπως υπενθυμίζει η Ιndependent, αλλά και στο Ποσιτάνο, ξακουστό θέρετρο κοντά στην Νάπολη, απαγορεύεται να περπατάς φορώντας τσόκαρα.

Και στο Βιαρέτζιο, έξω από την Φλωρεντία, στους άνδρες δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν χωρίς μπλουζάκι και στις γυναίκες με μπικίνι.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότεροι υπουργοί κι ο ίδιος ο Καβαλιέρε, βρίσκονται σε διακοπές, η επίσημη απάντηση στο άρθρο της βρετανικής εφημερίδας, έφτασε από τον υφυπουργό πολιτισμού, Φραντσέσκο Γκίρο: Πρόκειται για μέτρα που ελήφθησαν από την κυβέρνηση της Ρώμης και από πολλά δημοτικά συμβούλια- τονίζει ο Γκίρο- με στόχο να καταπολεμηθεί η εγκληματικότητα, η εκμετάλλευση των ανηλίκων, η συσσώρευση σπασμένων γυαλιών στα ιστορικά κέντρα, η καταστροφή των μνημείων. Μέτρα που λαμβάνονται σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, και όχι μόνο.

Ο ιταλός υφυπουργός υπογραμμίζει τέλος ότι δεν βλέπουμε τον λόγο για τον οποίο οι ξένοι τουρίστες πρέπει να φέρονται, εδώ στην Ιταλία- όπως συχνά συμβαίνει- με τρόπο ακριβώς αντίθετο από ό,τι έχουν μάθει να ζουν στην δική τους χώρα.

(πηγή: www.flash.gr, 18/8/2008)

Soldati στους δρόμους της Ιταλίας, περιπολίες από Μιλάνο έως Παλέρμο

Στους δρόμους μεγάλων ιταλικών πόλεων αναπτύχθηκε τη Δευτέρα συνολική δύναμη 3.000 στρατιωτών με καθήκοντα που μέχρι σήμερα ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα αστυνομίας και καραμπινιέρων, στο πλαίσιο αμφιλεγόμενων πειραματικών μέτρων της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι για την πάταξη της εγκληματικότητας.

Βάσει του «νομοθετικού διατάγματος για την ασφάλεια» ανατίθενται στους στρατιώτες αποστολές και καθήκοντα, που μέχρι σήμερα ήταν αποκλειστική αρμοδιότητα της αστυνομίας και των καραμπινιέρων.

Οι στρατιώτες θα πραγματοποιούν περιπολίες και θα ενισχύουν τη φύλαξη των λεγόμενων «ευαίσθητων στόχων», προξενείων, πρεσβειών, μεγάρων της ιταλικής πολιτικής ζωής, καθώς και εκκλησιών και σιδηροδρομικών σταθμών. Θα ενισχύουν επίσης τη φύλαξη των κέντρων προσωρινής παραμονής των μεταναστών.

Οι στρατιώτες θα περιπολούν ένστολοι με ελαφρύ οπλισμό, αλλά εκείνοι που θα φυλάσσουν ευαίσθητες τοποθεσίες θα έχουν βαρύ οπλισμό. Θα μπορούν να προχωρούν σε συλλήψεις μόνο όταν διαπράττονται αδικήματα παρουσία τους, δηλαδή συλλήψεις επ' αυτοφώρω.

Η ανάπτυξη του στρατού στους δρόμους ειναι η μεγαλύτερη στην Ιταλία από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Η τελευταία φορά που είχε αναπτυχθεί στρατός στους δρόμους της Ιταλίας ήταν την περίοδο 1992-1998 στη Σικελία στο πλαίσιο επιχείρησης κατά της μαφίας μετά τη δολοφονία των δικαστών κατά του οργανωμένου εγκλήματος Τζιοβάνι Φαλκόνε και Πάολο Μπορσελίνο.

Στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί σε Ρώμη, Μιλάνο, Νάπολη, Μπάρι, Παλέρμο, Τορίνο και Πάδοβα. Βάσει δηλώσεων του Ιταλού υπουργού Αμυνας Ινάσιο λα Ρούσα, σε διάστημα ενός εξαμήνου η κυβέρνηση θα αξιολογήσει την αποδοτικότητα των μέτρων και θα αποφασιστεί εάν θα αναπτυχθούν στρατιώτες και σε άλλες πόλεις.

«Δεν πρόκειται για στρατοκρατία στις πόλεις, αλλά σαφής απάντηση στο αίτημα για μεγαλύτερη ασφάλεια» δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Αμυνας, απορρίπτοντας τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης για μέτρα-βιτρίνα που μπορεί να αποβούν ζημιογόνα, και για αρνητική εικόνα της Ιταλίας ειδικά σε μία περίοδο αυξημένης τουριστικής κίνησης.

Ο υπουργός Εσωτερικών Ρομπέρτο Μαρόνι, προερχόμενος από τις τάξεις της Λέγκας του Βορρά, δικαιολόγησε την ενέργεια αποδίδοντάς την στην «ανάγκη να δώσουμε στους πολίτες μία καλύτερη αντίληψη περί ασφάλειας».

(πηγή: www.in.gr, 4/8/2008)

36 ώρες στο Παλέρμο

Στα 2.700 χρόνια ιστορίας του, το Παλέρμο γνώρισε τρεις χρυσές περιόδους. Σήμερα, έπειτα από δεκαετίες διαφθοράς, κυριαρχίας της μαφίας και εγκατάλειψης, η πρωτεύουσα της Σικελίας ετοιμάζεται να ζήσει την τέταρτη χρυσή εποχή. Οι δρόμοι ασφαλτοστρώνονται εκ νέου, τα μνημεία λάμπουν από καθαριότητα και η περηφάνια των κατοίκων είναι διάχυτη. Διατηρείται, όμως, αλώβητη και η μυστηριώδης, μεθυστική γοητεία του παρελθόντος.

Παρασκευή
4 μ.μ. - 8 μ.μ. Τροφή και θρησκεία
Επισκεφθείτε το Μπαλαρό, το παλαιότερο, αραβικού στυλ, παζάρι της πόλης στην ατμοσφαιρική Αλμπεργκερία. Επειτα, γραμμή για την Πιάτσα Μπελίνι και τη φημισμένη Εκκλησία του Σαν Κατάλντο. Για φαγητό πορευθείτε προς το Μπελότερο, ένα παραδοσιακό εστιατόριο με δέκα μόλις τραπέζια.
11 μ.μ. Βόλτα στα μπαρ
Η νεολαία ξενυχτά στα δεκάδες μπαράκια που βρίσκονται κατά μήκος της Βία Ρουτζέρο Σέτιμο, Βία Πρίντσιπε Μπελμόντε και Βία Ιζιντόρο Λα Λούμια. Για κάτι πιο ήσυχο επιλέξτε το Μπαρ Μαλού.

Σάββατο
11 π.μ. Ωρα για τέχνη
Απολαύστε την μπαρόκ αρχιτεκτονική και τέχνη στην ιστορική συνοικία Λότζια. Επισκεφθείτε με ένα εισιτήριο πέντε αρχιτεκτονικά αριστουργήματα της περιοχής, όπως το Ορατόριο ντελ Ροζάριο ντε σαν Ντομένικο και το Ορατόριο ντελ Ροζάριο ντι Σάντα Τσιτά.
1.30 μ.μ. Γλυκαθείτε
Σε μία πόλη όπου το κύριο γεύμα αντικαθίσταται συχνά από το παγωτό, μια επίσκεψη στην Pasticceria Alba επιβάλλεται.
4 μ.μ. - 6.30 μ.μ. Στις Κατακόμβες
Στα δυτικά όρια της πόλης βρίσκονται οι Κατακόμβες των Καπουτσίνων, όπου έχουν ταφεί περισσότερα από 8.000 πτώματα από τον 16ο αιώνα ώς σήμερα. Για να συνέλθετε από το σουρεαλιστικό απόγευμα πιάστε θέση στο μπαρ του ξενοδοχείου Villa Igieia, στην πλαγιά του Μόντε Πελεγκρίνο. Η εκπληκτική θέα του Κόλπου και το ηλιοβασίλεμα θα σας αποζημιώσουν.
8.30 μ.μ. Δείπνο παρά θιν αλός
Κλείστε τραπέζι στο Bye Βye Blues στην παραθαλάσσια γειτονιά Μοντέλο. Εξαιρετικά τα ριγκατόνι με ντομάτα, τυρί ρικότα και τηγανητή μελιτζάνα. Και για κρασί έχετε να επιλέξετε μεταξύ 350.

Κυριακή
11 π.μ. Επί του Ορους
Το Μονρεάλε, η πολίχνη πάνω στο βουνό, αξίζει μία επίσκεψη. Μη χάσετε το Ντουόμο με τα εκπληκτικά ελληνικά και βυζαντινά μωσαϊκά. Υπάρχουν περισσότερες από 200 περίτεχνα σκαλισμένες κολόνες στο γειτονικό μοναστήρι και το μωσαϊκό του Ιησού λάμπει σαν ήλιος στην κεντρική αψίδα. Η χρυσή εποχή του Παλέρμο τελικά δεν τελειώνει ποτέ.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
www.baralba.it
www.hotelvillaigiea.com
www.byebyeblues.it

(πηγή: www.kathimerini.gr, 2/8/2008)

36 ώρες στη Νάπολη

Παρά τα συσσωρευμένα σκουπίδια στους δρόμους του λιμανιού της Νάπολης και παρά τους αιματηρούς πολέμους της τοπικής μαφίας, η πόλη διαθέτει πραγματική ζωντάνια και κρυφές χάρες, μέσα στο χάος της καθημερινότητάς της. Μνημειώδεις πλατείες προσθέτουν αριστοκρατικές πινελιές στις πολύβουες αγορές και τους γεμάτους βέσπες δρόμους. Ο Βεζούβιος ορθώνεται εκεί δίπλα, υπενθυμίζοντας στην πόλη ότι ο κίνδυνος της εξαφάνισης καραδοκεί, ενώ υπάρχει και η πίτσα, που από μόνη της είναι ένας καλός λόγος να επισκεφθείτε τη Νάπολη.

Παρασκευη
4 μ.μ. Πρώτη τζούρα
Αν και ο εσπρέσο δεν εφευρέθηκε στη Νάπολη, η πόλη αντιμετωπίζει με μεγάλη σοβαρότητα ό,τι έχει να κάνει με την καφεΐνη. Εγκλιματισθείτε με έναν καυτό εσπρέσο στο Γκραν Καφέ Γκαμπρίνους, με τη διακοσμημένη με μάρμαρο μεγάλη αίθουσα του 19ου αιώνα, που φιλοξένησε τους διάσημους και ισχυρούς της εποχής, μεταξύ τους και τον Οσκαρ Ουάιλντ. Καθίστε έξω, σε μία από τις εντυπωσιακότερες πλατείες της Ιταλίας, την Πιάτσα ντελ Πλεμπίσιτο.
5.30 μ.μ. Κατάλληλη ένδυση
Μόλις νιώσετε ότι δεν έχετε ντυθεί κατάλληλα γι' αυτή τη μοδάτη πόλη, προχωρήστε μέχρι το μικροσκοπικό ατελιέ της Αννα Ματουότσο για να αγοράσετε μερικά από τα θεωρούμενα καλύτερα πουκάμισα στον κόσμο, που η Αννα θα ράψει στα μέτρα σας, αφού βέβαια έχετε κλείσει το αναγκαίο ραντεβού. Μετά, περάστε και από το ραφείο το Αντόνιο Πανίκο, για το αναγκαίο κουστούμι. Μη σας φανεί ακριβό, γιατί μόλις το φορέσετε, θα καταλάβετε ότι αξίζει κάθε ευρώ.
8.30 μ.μ. Πίτσα, Πίτσα!
Η Νάπολη είναι συνώνυμη με την πίτσα και κάθε κάτοικος έχει την αγαπημένη του. Πολλοί ορκίζονται ότι η καλύτερη φτιάχνεται στη θρυλική πιτσαρία Ντα Μικέλε, με τη χαρακτηριστική μαλακή ζύμη, ενώ άλλοι προτιμούν εκείνη της Εουροπέο ντέι Ματότσι, όπου ο Αλφόνσο Ματότσι προσελκύει πελατεία με τις πρωτόγνωρες γεύσεις και την ονομαστή μοτσαρέλα. Η πραγματικά αξέχαστη πίτσα είναι, όμως, αυτή της Πιτσερία Λα Νοτίτσια, στα ιστορικά υψώματα του Βόμερο.
11 μ.μ. Νουέβα Ορλεάνα
Η πόλη δεν είναι διάσημη για τη νυχτερινή ζωή της, αλλά ο επισκέπτης πρέπει να είναι έτοιμος να ακούσει πολύ καλή τζαζ. Στο κλαμπ Νουάρ του Βόμερο, μπορείτε να ακούσετε μεγάλα ονόματα του είδους, όπως το Κουαρτέτο Μπίλι Χαρτ και το τρίο Εντ Σάιμον. Περάστε μία βόλτα από το Μπέρμπον στριτ, ένα ζωντανό νυχτερινό κέντρο της πιάτσα Μπελίνι.

Σαββατο
11 π.μ. Αρχαία Νάπολη
Η Πομπηία αξίζει πάντα μία επίσκεψη, αλλά για μια αληθινή εικόνα της χαμένης πόλης, πηγαίνετε στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης. Εκεί, γιγάντιο αντίγραφο της πάλαι ποτέ κραταιάς Πομπηίας φέρνει στο φως τον χαμένο πολιτισμό και τα αντικείμενα της καθημερινότητάς του. Υπάρχει ακόμη και ειδική αίθουσα, αφιερωμένη στην πορνογραφία της Πομπηίας, με τολμηρές τοιχογραφίες και φαλλικά γλυπτά, απαγορευμένη στα παιδιά κάτω των 11 ετών.
2 μ.μ. Μεζέδες δρόμου
Οι ντόπιοι λατρεύουν τα τηγανητά εδέσματα που πουλιούνται στο δρόμο. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τη λαχταριστή πίτσα φρίτα (τηγανητή ζύμη, γεμιστή με τυρί και ζαμπόν, το αραντσίνι (τηγανητές μπάλες ρυζιού με κρέας και τυρί) και την κροτσέτα ντι πατάτε (τηγανητός πουρές πατάτας), και όλα αυτά στο Τσέντρο Στόρικο, το ιστορικό κέντρο της Νάπολης.
4.30 μ.μ. Κατάλληλα για μία βασίλισσα
Αν νομίζετε ότι τα κοράλλια είναι κατάλληλα μόνο για ενυδρεία και κοσμήματα του καρναβαλιού, πηγαίνετε στο Ασκιόνε, μικρό κομψό κοσμηματοπωλείο στον δεύτερο όροφο της γκαλερία Ουμπέρτο, απέναντι από το θέατρο Σαν Κάρλο. Τα περίτεχνα δαχτυλίδια, βραχιόλια και άλλα κοσμήματα είναι όλα κατασκευασμένα από κοράλλι στην κοντινή πόλη Τόρε ντελ Γκρέκο. Μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε το παρακείμενο μικρό μουσείο, γεμάτο με κοραλλένια αντικείμενα του 19ου αιώνα.
8.30 μ.μ. Δείπνο με την Ντόρα
Για τα πιο φρέσκα θαλασσινά στη Νάπολη, κρατήστε τραπέζι στο εστιατόριο Ντόρα. Καλά κρυμμένο σε μικρό δρόμο, το Ντόρα μοιάζει σαν μία κοινή τρατορία, με έντονο φωτισμό, παλιά κάδρα στους τοίχους και δίχρωμα πλακάκια στο πάτωμα.Το μικρό εστιατόριο είναι, όμως, αγαπημένο στέκι απανταχού καλοφαγάδων. Δοκιμάστε την «ψαριά της ημέρας», ψημένη αργά με ελαιόλαδο, αλάτι και λεμόνι και σερβιρισμένη με πατάτες.
11 μ.μ. Κάστρο αυγών
Ακολουθήστε τη μοδάτη νεολαία στο Καστέλ ντελ Οβο (Κάστρο των Αυγών), σκαρφαλωμένο σε μικρό νησάκι, όπου φέρεται να ιδρύθηκε η πόλη πριν από 2.500 χρόνια από Ελληνες με το όνομα Νεάπολη. Το νησάκι ζωντανεύει τα βράδια, χάρη στα πάμπολλα μπαράκια του. Αποφύγετε, όμως, τα εμφανώς τουριστικά. Για ένα ποτό, μεταξύ ντόπιων, προτιμήστε το Καφέ αλ Μπαρκαντέρο, που βρίσκεται στον πάτο απότομης σκάλας, κάτω από γέφυρα του νησιού.

Κυριακή
11 π.μ. Γλυκό ψωμί
Το πρόγευμα στη Νάπολη είναι πάντα γλυκό. Αυτό σημαίνει ότι θα φάτε πολλή σφολιατέλα. Θα δείτε ότι το έδεσμα, που θυμίζει όστρακο από σφολιάτα, προσφέρεται σε δύο είδη: ρίτσια και φρόλα. Το ρίτσια είναι γεμάτο με γλυκό τυρί ρικότα, ενώ το φρόλα είναι σκέτο, αλλά νοστιμότατο, Κάντε τον κόπο να επισκεφθείτε το αρτοποιείο Ατανάζιο, που προσφέρει την καλύτερη σφολιατέλα της πόλης.
1 μ.μ. Η πασετζιάτα
Οι Ναπολιτάνοι λατρεύουν την παράδοση και τα έθιμά της. Τα μαγαζιά κλείνουν για τη μεσημεριανή ανάπαυση, κανείς δεν πίνει καπουτσίνο μετά τις 10 το πρωί και το τριμμένο τυρί δεν χρησιμοποιείται ποτέ σε μακαρονάδες θαλασινών. Τα Σαββατοκύριακα, οι κάτοικοι κατεβαίνουν στους δρόμους για την νωχελική τους πασετζιάτα (βόλτα). Αν ο καιρός είναι καλός, όλοι φθάνουν μέχρι τον Κόλπο της Νάπολης, κατά μήκος του δημοτικού πάρκου. Πρόκειται για πραγματική πασαρέλα, με τις κυρίες να φορούν τα καλά τους και τους άνδρες να συζητούν πολιτικά. Μία πραγματική εικόνα της Νάπολης ανοίγεται μπροστά σας.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε
Gran Caffe Gambrinus (Via Chiaia, 1-2; 39-081-41-75-82; www.caffegambrinus.com
Anna Mattuozo Viale Gramsci, 26; 39-081-66-38-74; www.annamatuozzo.it
Antonio Panico studio (Via Carducci, 29; 39-081-41-58-04; www.sartoriapanico.it
Da Michele (Via Sersale, 1; 39-081-55-39-204; www.damichele.net
L' Europeo dei Mattozzi (Via Marchese Campodisola, 4; 39-081-55-21-323; www.europeomattozzi.it
Pizzeria La Notizia (Via Michelangelo da Caravaggio, 53/55; 39-081-71-42-155
Bourbon Street (Via Bellini, 52/53; 39-334-38-18-158; www.bourbonstreetjazzclub.com
Museo Archeologico Nazionale (Piazza Museo, 19; 39-081-44-22-149; www.marketplace.it/museo.nazionale

(πηγή: www.kathimerini.gr, 3/5/2008)

Πάσχα στο εξωτερικό

Μάλτα
Λιτανείες στο Νησί των Ιπποτών
Οι Μαλτέζοι έχουν ιδιαίτερα αναπτυγμένο θρησκευτικό αίσθημα. Τη Μεγάλη Εβδομάδα χιλιάδες πιστοί βγαίνουν στους δρόμους, ακολουθώντας την περιφορά της Θλιμμένης Παρθένου -κάποιοι ξυπόλυτοι-, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που τηρούν τη νηστεία του «hobz u lima», τρώγοντας μόνο ψωμί και νερό. Το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης, ο ιερέας αποθέτει τον Εσταυρωμένο στο Is-Sepulkuru (κάτι σαν το δικό μας Επιτάφιο), που στολίζεται με κεριά, λουλούδια και καρπούς, και οι πιστοί συρρέουν για να προσκυνήσουν και να προσευχηθούν. Η πιο αξιοσημείωτη πομπή, όμως, είναι εκείνη της Μεγάλης Παρασκευής: επτά ταμπλό που αναπαριστούν σκηνές από τα πάθη του Χριστού με μεγάλα αγάλματα από πεπιεσμένο χαρτί, ντυμένα με βελούδο, ακολουθούνται από χιλιάδες πιστούς. Το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου, η εορταστική τελετή στις εκκλησίες του νησιού κορυφώνεται με το «Gloria», τον ψαλμό της Ανάστασης, ενώ το πρωί της Κυριακής του Πάσχα γίνεται μία ακόμα πομπή, με το άγαλμα του αναστημένου πια Χριστού να περιφέρεται στους δρόμους. Για τα παιδιά, το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης συνοδεύεται από την παραδοσιακή «figolla», ένα γλύκισμα σε σχήμα διάφορων ζώων, μ' ένα σοκολατένιο αυγό στη μέση.

Σαρδηνία
Φύση και ιστορία
Στη Σαρδηνία, με την υπέροχη φύση και το έντονο τοπικό χρώμα, η Μεγάλη Εβδομάδα έχει άκρως παραδοσιακό χαρακτήρα. οι Σαρδηνοί λατρεύουν τις παραδόσεις! Αν βρεθείτε στην Ολιένα το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, μη χάσετε τις δύο μοναδικές περιφορές των αγαλμάτων του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας, που ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Φραγκίσκου, ακολουθώντας διαφορετικές διαδρομές μέσα στην πόλη, με τον κόσμο να τις υποδέχεται χειροκροτώντας κατά μήκος των δρόμων - κάποιοι μάλιστα βγαίνουν στα παράθυρα και πυροβολούν στον αέρα. Εξαιρετική εμπειρία, όμως, είναι να βρεθεί κανείς τη Δευτέρα του Πάσχα στο Castelsardo. Οι κάτοικοι γιορτάζουν την Ανάσταση με μια μεγάλη πομπή, που ξεκινά από τα χαράματα και διαρκεί ολόκληρη την ημέρα. 'Αντρες, με τα πρόσωπά τους κρυμμένα κάτω από άσπρες μοναστηριακές κουκούλες, παρελαύνουν στην πόλη, με τη συνοδεία χορωδιών που ψάλλουν ύμνους. Όταν αρχίσει να νυχτώνει, εκατοντάδες πυρσοί, που τους κρατούν ντόπιες γυναίκες, φωτίζουν τους δρόμους. Στη συνέχεια, όλοι αποσύρονται για να απολαύσουν το δείπνο τους, το μενού του οποίου παραμένει απαράλλαχτο εδώ και αιώνες, πίνοντας το τοπικό κρασί nepente.

Ισπανία
Παθιασμένη Semana Santa
Η Ισπανία κρατά τα σκήπτρα του πιο κατανυκτικού Πάσχα της Ευρώπης. Από την Ανδαλουσία μέχρι τη Μαγιόρκα, το πνεύμα της Semana Santa (Μεγάλη Εβδομάδα) κατακλύζει ολόκληρη τη χώρα και εκδηλώνεται άλλοτε με θρησκευτική ευλάβεια και άλλοτε πάλι με γλέντια και ξεφαντώματα - πάντα, όμως, με το γνωστό ισπανικό πάθος. Την πρώτη θέση κρατάει η Σεβίλλη, που ευωδιάζει λιβάνι και αρώματα, μένοντας σχεδόν ξάγρυπνη για οκτώ ημέρες.
Τα χαράματα της Μεγάλης Παρασκευής, πενήντα δύο «hermandades» (αδελφότητες) βγαίνουν στους δρόμους σε μια οργανωμένη πομπή, την «cofradia», η οποία αρχίζει με τον ύμνο «Cruz de Gula» και ακολουθείται από δύο σειρές «nazarenos» που κρατούν κεριά, λάβαρα και ιερά βιβλία και τραγουδούν «saetas» (τραγούδια φλαμένκο που θρηνούν για τα Πάθη του Χριστού). Οι «costaleros» μεταφέρουν δύο «σχεδίες», βάρους δύο τόνων έκαστη, με αναπαραστάσεις σκηνών από τα Πάθη του Χριστού και της Παρθένου Μαρίας. Στα χωριά και τις μικρές πόλεις, οι παρελάσεις γίνονται συνήθως τη Μεγάλη Πέμπτη και την Παρασκευή, ενώ στις μεγάλες πόλεις, οι εορτασμοί κρατούν ολόκληρη την εβδομάδα. Στην πόλη Jerez de los Caballeros, μαγειρεύεται και μοιράζεται τη Μεγάλη Πέμπτη το «cocido extremepo», ένα τεράστιο πιάτο που περιέχει, εκτός των άλλων, 60 κιλά λουκάνικα, 18 κοτόπουλα, 50 κιλά πατάτες και ντομάτες, παϊδάκια 18 χοίρων και ενάμισι αρνί, και συνοδεύεται από 250 κιλά ψωμιού! Στην Κόρδοβα, επιβιώνει ακόμα σε κάποιες γειτονιές το έθιμο των «almiretes»: όταν οι καμπάνες σημάνουν την Ανάσταση, οι γυναίκες χτυπούν τα κουζινικά τους, σηκώνοντας την πόλη στο πόδι!

Σικελία
Παραδοσιακά στο Νότο
Οι τρεις εβδομάδες προετοιμασίας για το Πάσχα σημαίνουν ασβέστωμα των εκκλησιών, ντύσιμο των αγαλμάτων των Αγίων ειδικά για την περίσταση με βελούδινα και μεταξωτά πολύχρωμα ρούχα, γενική καθαριότητα σε σπίτια και καταστήματα, ενώ μικροί και μεγάλοι αγοράζουν καινούργια παπούτσια για την Ανάσταση. Το Μεγάλο Σάββατο, λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, όλοι γυρίζουν στο σπίτι για το παραδοσιακό «farsumagru», ένα πικάντικο ρολό από βοδινό. Την Κυριακή του Πάσχα, στήνονται γλέντια μετά τον εκκλησιασμό, ενώ θρησκευτικές παρελάσεις ξεκινούν το μεσημέρι. Ακόμα και η μικρότερη εκκλησία έχει τη δική της μπάντα. Κι επειδή βρισκόμαστε στη Σικελία, πριν ο κόσμος γυρίσει στο σπίτι, θεωρείται απαραίτητο κάθε οικογένεια να επισκεφθεί τον «πατρόνο» της, το πρεσβύτερο, δηλαδή, μέλος της Μαφίας στο οποίο έχει δηλώσει αφοσίωση. Αν και απαγορεύεται ρητά να συζητήσουν μαζί του για δουλειές ή να του ζητήσουν κάποια χάρη τη μέρα αυτή, συνηθίζεται ο αρχηγός της οικογένειας να τον χαιρετά με σεβασμό, να του συστήνει τα άλλα μέλη της οικογένειας και να δέχεται σαν κέρασμα ένα ποτήρι σπιτικό κρασί ή γκράπα. Αν βρεθείτε στο Terrasini την Κυριακή του Πάσχα, μη χάσετε το παραδοσιακό έθιμο «di li schieti»: οι εργένηδες κάνουν επίδειξη της δύναμής τους στις κοπέλες, σηκώνοντας με το ένα χέρι μια πορτοκαλιά βάρους 50 κιλών!

Λατινική Αμερική
Οι απόγονοι των Ίνκας στο Περού και των Μάγιας στη Γουατεμάλα έχουν αναπτύξει ένα πολύ ιδιαίτερο θρησκευτικό αίσθημα, που συνδυάζει παγανισμό και χριστιανισμό και εκφράζεται με μοναδικό τρόπο τις ημέρες του Πάσχα. Αν σχεδιάζετε ένα υπερατλαντικό ταξίδι με αφορμή, στην Αντίγκουα θα βρεθείτε μπροστά σε ένα μοναδικό θέαμα: οι δρόμοι στρώνονται με λουλούδια για να περάσουν ο Εσταυρωμένος και το άγαλμα της Παναγίας, συνοδεία μουσικής και κατοίκων που είναι ντυμένοι Ρωμαίοι. Ενώ στη Λίμα, εκτός από την εμπειρία της ανακάλυψης του πολιτισμού των Ίνκας, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε αναπαραστάσεις της βάπτισης του Ιησού στον ποταμό Ρίμακ.

(πηγή: www.athinoramatravel.gr)

Ξεφάντωμα στου κόσμου τα καρναβάλια

Ιταλία Ο λατίνος Καρνάβαλος
Ενας εντυπωσιακός πρίγκιπας περνά μαζί με τους αυλικούς του. Στη στροφή η παρέα χάνεται στα δαιδαλώδη στενάκια της παλιάς πόλης και ο επισκέπτης στρέφει το βλέμμα του στους επόμενους μασκοφόρους. Δέκα ημέρες πριν από την Καθαρή Τετάρτη (Ash Wednesday) το εντυπωσιακό Καρναβάλι της Βενετίας ζωντανεύει.

Ξέφρενα πάρτι, θεατρικά και μουσικά δρώμενα, αισθησιακοί χοροί διοργανώνονται στα περίφημα παλάτια της Πόλης των Δόγηδων. Την Καθαρή Τρίτη των Καθολικών (Shrove Tuesday) τα πυροτεχνήματα φωτίζουν τον σκοτεινό ουρανό χαρίζοντας στο Καρναβάλι έναν λαμπερό επίλογο.

Το πιο σκανδαλώδες πάρτι της Ευρώπης όμως έχει ήδη ξεκινήσει από χθες στην Ιβρέα, 40 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Τουρίνου. Χιλιάδες είναι οι καρναβαλιστές οι οποίοι συμμετέχουν στα δρώμενα και ιδιαίτερα στον πόλεμο των πορτοκαλιών ­ 50 τόνοι σικελικά σαγκουίνια εκτοξεύονται προς κάθε κατεύθυνση.

Οι επισκέπτες για να δηλώσουν την ουδετερότητά τους φορούν κόκκινα καπέλα, παρ' ότι δύσκολα κανείς αποφεύγει τα πορτοκάλια (σαγκουίνια) τα οποία αφήνουν σε κάθε γωνιά της πόλης το κόκκινο στίγμα τους. Οι Ιταλοί πάντως προτιμούν το Βιαρέτζο (all times classic), το πιο όμορφο, για πολλούς, Καρναβάλι της Ιταλίας. Το πρόγραμμα είναι και εκεί πλούσιο και πολύ πιο αυθεντικό από τα υπόλοιπα της χώρας.

Βέλγιο
Το πάρτι των μεταμφιεσμένων
Το μεγαλύτερο πάρτι μεταμφιεσμένων της Ευρώπης πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Καζίνο της Οστάνδης. Το εφετεινό γκαλά θα δοθεί την πρώτη ημέρα του Μαρτίου. Ωστόσο το πιο διάσημο Καρναβάλι του Βελγίου πραγματοποιείται στην πόλη Μπενς (περίπου μία ώρα νότια των Βρυξελλών).

Χιλιάδες τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή, ιδιαίτερα την Καθαρή Τρίτη (Shrove Tuesday), όταν ο κάθε Gille (ο Καρνάβαλος της περιοχής δηλαδή) πραγματοποιεί την καθιερωμένη πορεία του στην κεντρική πλατεία της πόλης χορεύοντας. Ο Gille είναι μια εκκεντρική φιγούρα. Φοράει κοστούμι στο χρώμα του άχυρου ­ πάνω στο οποίο διακρίνει κανείς λιοντάρια, αστέρια, κορόνες σε έντονα χρώματα, όπως κόκκινο, κίτρινο και μαύρο ­, ένα λευκό καπέλο με φτερά, ενώ είναι ζωσμένος με βαριά φασαριόζικα κουδούνια. Το καπέλο ζυγίζει τριάμισι κιλά και φτάνει το ενάμισι μέτρο. Περίπου 800 άντρες και αγόρια συγκεντρώνονται στην κεντρική πλατεία και πετούν πορτοκάλια στους θεατές.

Γερμανία
Ο Πρίγκιπας και ο Χωριάτης
Στην Κολονία όλα ξεκινούν παρουσία του Πρίγκιπα, του Χωριάτη και της Παρθένου, των τριών συμβολικών προσώπων του Καρναβαλιού. Στο Μόναχο, στο Ντύσελντορφ και στο Μάιντς τα αχαλίνωτα πάρτι, οι παρελάσεις, οι χοροί και η πολλή μα πολλή μπίρα κάνουν τους μεταμφιεσμένους ιδιαιτέρως κοινωνικούς.

Ελβετία
Τα τύμπανα της... Αποκριάς
Στις 4 τα ξημερώματα, όλα τα φώτα ανάβουν για να υποδεχθούν τους μουσικούς με τα τύμπανα. Εκείνοι ανοίγουν το Καρναβάλι της Βασιλείας. Μόλις ο ήλιος φωτίσει την πόλη όλοι τρέχουν στα μικρά εστιατόρια που έχουν ανοίξει ειδικά για αυτή την περίοδο. Εκεί γεύονται τη mehlsuppe (σούπα από αλεύρι) και ένα παραδοσιακό γλυκό από κρεμμύδι, το οποίο συνοδεύεται από καφέ και άλλους μεζέδες.

Γαλλία
Ο βασιλιάς της Οδύσσειας
Αρχικά το Καρναβάλι της Νίκαιας ήταν μια παγανιστική γιορτή, η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή όταν το 1294 ο κόμης της επαρχίας Κάρολος Β', δούκας του Ανζού, επισκέφθηκε την περιοχή για να διασκεδάσει. Από τότε το Καρναβάλι της Νίκαιας είχε βασιλική εύνοια. Καθώς η πόλη μεγάλωνε οι εορτασμοί έγιναν γνωστοί ανά την υφήλιο, ιδιαίτερα την περίοδο της Μπελ Επόκ. Εφέτος τη μεγάλη παρέλαση θα οδηγήσει ο «βασιλιάς της Οδύσσειας». Από τον Χριστόφορο Κολόμβο στις μάχες του Διαστήματος και των θαλασσών, ο βασιλιάς της Οδύσσειας θα εξερευνήσει την «Αγρια, άγρια ιστορία του κόσμου». Βεβαίως δεν θα λείψει ούτε εφέτος ο καθιερωμένος λουλουδοπόλεμος.

Ισπανία
Τα ανδρείκελα και η μουσική
Τεράστια ανδρείκελα από συμπιεσμένο χαρτί καίγονται και κάνουν τη νύχτα μέρα στη Σολσόνα της Ισπανίας. Ακολουθούν καθημερινές παρελάσεις και χοροί στους δρόμους της πόλης. Πάντως, τον τίτλο του καλύτερου Καρναβαλιού της χώρας και ενός από τα εντυπωσιακότερα του κόσμου διεκδικεί η Τενερίφη (το μεγαλύτερο νησί των Καναρίων Νήσων). Στη Σάντα Κρους τα πάρτι κινούνται σε ιλιγγιώδεις ρυθμούς, με δυνατή μουσική και πλούσιους μπουφέδες.

Καραϊβική
Ο αέναος χορός
Κάθε χρόνο το Καρναβάλι του Τρινιντάντ υπερχειλίζει από ενέργεια και δημιουργικότητα. Δεν υπάρχουν παρατηρητές. Ολοι συμμετέχουν. Ο επισκέπτης δεν βλέπει απλώς το Καρναβάλι, αλλά το μυρίζεται, το γεύεται, το αναπνέει. Εν τούτοις για τους ντόπιους μεγαλύτερη σημασία έχει η προετοιμασία. Μήνες πριν από την έναρξη του Καρναβαλιού οι δρόμοι της πόλης γεμίζουν με χρώματα και φωνές. Κάθε μέρα οργανώνονται παρελάσεις αρμάτων, μουσικοί διαγωνισμοί και πάρτι, για να φτάσουν τελικά σε ένα δυνατό κρεσέντο με την παρέλαση των μουσικών συγκροτημάτων. Μουσικοί και χορευτές ντυμένοι με πολύχρωμες στολές τραγουδούν και χορεύουν ασταμάτητα για δύο ημέρες στην πλατεία Adam Smith στο Port of Spain και στους γύρω δρόμους.

Στο Κουρασάο το Καρναβάλι αποτελεί το μεγαλύτερο γεγονός της χρονιάς. Ολοι φορούν εντυπωσιακά κοστούμια, συγκεντρώνονται στη συνοικία Otrobanda και αρχίζουν να λικνίζονται στους ξέφρενους μουσικούς ρυθμούς των 100 και πλέον μουσικών συγκροτημάτων. Στη διαδρομή σταματούν τυχαία όπου βρουν για φαγητό και ποτό.

Την ίδια περίοδο στη Μαρτινίκα ο κόσμος ζει στους δρόμους. Τα άρματα και οι μπάντες συνοδεύουν τους χορευτές που κατακλύζουν κάθε γωνιά του νησιού. Την πρώτη Δευτέρα του Μαρτίου οι άντρες ντύνονται γυναίκες, την επομένη ντύνονται στα κόκκινα, αφού είναι η Τρίτη των Κόκκινων Διαβόλων, ενώ την Τετάρτη φορούν ασπρόμαυρα για να κάψουν τον βασιλιά Καρνάβαλο.

Βραζιλία
Η μπάντα της Ιπανέμα
Η επίσημη πρώτη του Καρναβαλιού του Ρίο Ιανέιρο θα δοθεί όταν θα βγεί η μπάντα της Ιπανέμα στους δρόμους της πόλης. Λίγες ώρες αργότερα, περίπου στις 6 το απόγευμα, θα δοθεί η εκκίνηση του περίφημου διαγωνισμού κοστουμιού στο Hotel Gloria. Για αίγλη και κουλτούρα όμως προτιμήστε το Galla Ball στο Copacabana Palace Hotel. Απαιτείται επίσημο ένδυμα. Ανάμεσα στους καλεσμένους θα αναγνωρίσετε πολλές διεθνείς προσωπικότητες, ενώ θα γνωρίσετε και τους βραζιλιάνους σταρ.

Ο επισκέπτης τις έξι ημέρες του Καρναβαλιού έχει τόσα πολλά να δει και να κάνει που δύσκολα θα βρει λεπτό για ξεκούραση. Πρέπει ωστόσο να φροντίσει να περάσει μια βραδιά στο Samba Drome ­ τον δρόμο που έχει κατασκευαστεί ειδικά για τις παρελάσεις των σχολών σάμπα. Σε περίπτωση που επισκεφθείτε το Ρίο πριν από την έναρξη των εκδηλώσεων μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για το τι σημαίνει προετοιμασία των σχολών σάμπα. Αν πάτε ένα οποιοδήποτε Σαββατοκύριακο στα περίχωρα της πόλης, θα παρακολουθήσετε μια πρόβα ίσως καλύτερη και πιο αυθεντική από τις επίσημες παρελάσεις. Βεβαίως τις διάσημες μουλάτες (τις ημίγυμνες βραζιλιάνες καλλονές) μπορεί κανείς να τις θαυμάσει και στα νάιτ κλαμπ της πόλης ολόκληρο τον χρόνο.

Η πρώτη παρέλαση των σχολών σάμπα θα πραγματοποιηθεί στο Samba Drome. Οι καλές θέσεις βρίσκονται στους τομείς 5, 7, 9 και 11. Τα καλύτερα εισιτήρια περιλαμβάνουν και μέσο για την επιστροφή στο ξενοδοχείο. Επειδή όμως οι θέσεις είναι δυσεύρετες, κάντε μια βόλτα έξω από το Samba Drome όπου θα παρακολουθήσετε τις ετοιμασίες των σχολών και ακολουθήστε ένα άλλο πρόγραμμα για το υπόλοιπο της βραδιάς. Τα σόου στο Ρίο αυτές τις ημέρες είναι εκατοντάδες και διαρκούν περισσότερες από 10 ώρες, οπότε, αν αποφασίσετε να το παρακολουθήσετε, πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί ένας καλός ύπνος. Το Καρναβάλι κλείνει για τους τουρίστες με την μπάντα της Ιπανέμα. Για τους ντόπιους όμως μόλις αρχίζει η ετοιμασία για το επόμενο Καρναβάλι. Στο Ρίο υπάρχουν κάποιοι κανόνες που πρέπει κανείς να τηρεί, ιδιαιτέρως την περίοδο του Καρναβαλιού: κανένας δεν κυκλοφορεί στο κέντρο της πόλης αφού βραδιάσει· δεν φοράτε κοσμήματα, δεν έχετε πάνω σας πολλά μετρητά· κυκλοφορείτε σε γκρουπ των τριών ή περισσοτέρων ατόμων.

ΕΠΙΣΗΣ

ΝΙΚΑΙΑ
Πρωταγωνίστρια των εκδηλώσεων της μεσογειακής Νίκαιας είναι η περίφημη Promenade des Anglais. Εκεί πραγματοποιούνται παρελάσεις νυχτερινές, χορευτικές, παρελάσεις αρμάτων και άλλα δρώμενα. Ο χορός των μεταμφιεσμένων δίνει έναν πρόσθετο κοσμικό αέρα σε μια ούτως ή άλλως κοσμική πόλη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το κάψιμο του Καρνάβαλου με τις χιλιάδες πυροτεχνήματα να φωτίζουν τον ουρανό της πόλης.

ΒΙΑΡΕΤΖΟ
Μπορεί η Βενετία να έκλεψε όλη τη δόξα, ωστόσο το Βιαρέτζο (βόρεια της Πίζας) είναι η πόλη που διατηρεί αναλλοίωτη την αποκριάτικη παράδοση. Και έχει την υποστήριξη εκείνων (κυρίως Ιταλών) που την γνωρίζουν. Παρελάσεις, σόου, χοροί, μουσικές εκδηλώσεις και δεκάδες διαγωνισμοί προγραμματίζονται κάθε χρόνο από τον δήμο της πόλης.

ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ
Αρχοντικά, επαύλεις αποικιακού ρυθμού, ποταμόπλοια και πολλή τζαζ. Και ανάμεσα σε αυτά οι εκδηλώσεις για την υποδοχή της άνοιξης ­ οι μέρες του Καρναβαλιού. Ολες οι κοινωνικές ομάδες και εθνικότητες αντιπροσωπεύονται στη μεγάλη παρέλαση που ξεκινά από τη λεωφόρο Claibome και την οδό Calliope. Τα άρματα και τα πληρώματά τους, αφού διασχίσουν ένα μεγάλο τμήμα της πόλης, καταλήγουν στο Δημοτικό Στάδιο όπου αρχίζει το μεγάλο γλέντι. Δεκτοί γίνονται μόνο εκείνοι που έχουν πρόσκληση.

ΒΑΣΙΛΕΙΑ
Οι καρναβαλικές εκδηλώσεις στη Βασιλεία (περισσότερα στις επόμενες σελίδες) ξεκινούν από τον Ιανουάριο και εστιάζονται σε τρεις μυθολογικές φιγούρες, οι οποίες εμφανίζονται για να διώξουν τον χειμώνα. Πρόκειται για τις «Vogel Gryff», «Wilde Mann» και «Leu». Η ιδιαιτερότητα αυτού του Καρναβαλιού είναι πως ουσιαστικά ξεκινά όταν τα υπόλοιπα έχουν τελειώσει. Ετσι την επομένη της Mardi Gras η πρωινή παρέλαση ορμά στους δρόμους με τύμπανα και μουσική και η ήρεμη Βασιλεία αποκτά για λίγο τους ξέφρενους ρυθμούς του Καρναβαλιού.

ΚΟΛΟΝΙΑ, ΜΟΝΑΧΟ ΚΑΙ ΜΑΪΝΤΣ
Το Καρναβάλι ή Fasching, όπως το λένε στην Κολονία και στο Μόναχο, αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες θρησκευτικές γιορτές στη Γερμανία. Η φεστιβαλική εποχή (ιδιαίτερα στην περιοχή του Ρήνου και στη Νότια Γερμανία) επίσημα ξεκινά 11 λεπτά μετά τις 11 το πρωί, την 11η μέρα, του 11ου μήνα ­ του Νοεμβρίου ­ στη διάρκεια του οποίου ουσιαστικά τίποτε δεν συμβαίνει. Συνεχίζεται τον Ιανουάριο για να φθάσει σε ένα μοναδικό κρεσέντο τον μήνα Φεβρουάριο με χορούς μεταμφιεσμένων, πάρτι και παρελάσεις. Ο ανυποψίαστος ταξιδιώτης που θα επισκεφθεί αυτές τις ημέρες τη χώρα, και ιδιαίτερα την Κολονία, το Μόναχο και το Μάιντς, θα βρεθεί προ εκπλήξεως αφού όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται στους δρόμους. Περίεργα ντυμένοι, χορεύουν και κρατιούνται χέρι χέρι, ενώ αστειεύονται διαρκώς με τους διπλανούς τους. Η μπίρα ρέει άφθονη, ενώ το τραγανό κοτόπουλο, το τηγανητό ψάρι και άλλες λιχουδιές αποτελούν τις γαστριμαργικές προτάσεις των ημερών.

(πηγή: www.tovima.gr)

Venice left high and dry after low tides

No gondola rides were on offer in Venice on Tuesday as the canal city known for its struggle with ever-rising water levels was instead left high and dry by an exceptionally low tide.

Experts predicted that by Tuesday afternoon water would be 70 centimetres below sea level after a record 80 centimetres below was set on Monday, the ANSA news agency reported.

Some canals were emptied down to their mud bottoms in a phenomenon that is expected to last until the weekend in the Renaissance city that attracted some 20 million visitors last year.

Gondolas were stranded in the mud, while landing platforms that normally float on the water were seen tilted at giddy angles.

Water buses known as vaporetti had to change their routes to avoid running aground, the daily La Stampa reported.

The lowest level reached before Monday's record was minus 77 in 2005. In January last year Venice saw four consecutive days of low tide averaging 70 centimetres below sea level.

The more common scourge of "acqua alta" (high water) reached 109 centimetres above sea level last November, while the record remains the 194 centimetres of November 1966, when much of Italy suffered catastrophic flooding.

Meanwhile experts predict higher water than ever next year, according to a complex mathematical model, ANSA said.

Venice has become increasingly vulnerable over time, suffering more than 50 significant floods between 1993 and 2002 and sinking about 23 centimetres over the course of the 20th century.

The government launched the multi-billion-euro "Moses" plan in 2003 to build 78 mobile dikes together to be situated at either end of Venice's lagoon. The work is scheduled for completion in 2012.

(πηγή: travel.iafrica.com, 20/2/2008)

Η τύχη του Malpensa

Έκτακτη συνάντηση για το μέλλον του αεροδρομίου «Malpensa» του Μιλάνου συγκάλεσε για την ερχόμενη εβδομάδα η απερχόμενη ιταλική κυβέρνηση, καθώς η Alitalia σταματάει τις πτήσεις από και προς αυτό, στο πλαίσιο του αμφιλεγόμενου σχεδίου πώλησής της στην Air France - KLM.

«Επιβεβαιώνουμε την απόφαση για τη σύγκληση της στρογγυλής τραπέζης του Μιλάνου για να συζητήσουμε το θέμα του Malpensa το συντομότερο δυνατό και σίγουρα μέσα στην εβδομάδα», σημείωσε η Ιταλίδα υπουργός Ίσων Ευκαιριών Μπάρμπαρα Πολαστρίνι, μετά από συνάντηση του υπουργικού συμβουλίου υπό τον Ρομάνο Πρόντι, που από την προηγούμενη εβδομάδα είναι υπηρεσιακή κυβέρνηση.

Στην Ιταλία πραγματοποιούνται συνομιλίες με στόχο τη διαμόρφωση μιας μεταβατικής κυβέρνησης και η πολιτική αβεβαιότητα έχει ενισχύσει την ανησυχία σχετικά με τις συνομιλίες μεταξύ του ζημιογόνου ιταλικού αερομεταφορέα και της Air France - KLM, οι οποίες θα πρέπει να ολοκληρωθούν στα μέσα Μαρτίου.

Η Alitalia -η οποία χρειάζεται πάνω από 1 δισ. δολάρια για το τρέχον έτος, για να συνεχίσει να λειτουργεί ανεξάρτητη- ανακοίνωσε αργά το βράδυ της Πέμπτης ότι εγκαταλείπει τα «σλοτς» στο Malpensa, κίνηση που μπορεί να εξωθήσει την εταιρεία διαχείρισης του αεροδρομίου SEA να αναζητήσει αποζημίωση για την οικονομική ζημιά που θα υποστεί.

(πηγή: www.in.gr, 1/2/2008)

Καρναβάλι Βενετίας 2008

(πηγή: www.bbc.co.uk)

10 ξενοδοχεία με στυλ

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Pousada Flor da Rosa, Γκράτο, Αλεντέζο
Ενα εντυπωσιακά συμπαγές κτίριο από γρανίτη κυριαρχεί σε ένα κατάλευκο χωριό στην περιοχή του Αλεντέzο της Πορτογαλίας, το Flor de la Rosa, το οποίο βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Ανακαινισμένο, με αρκετές μετατροπές, και διακοσμημένο από τον κορυφαίο διακοσμητή Joao Luis Carrilho da Graca, το μοναστήρι του 14ου αιώνα ­ το οποίο μοιάζει περισσότερο με κάστρο ­ έχει διατηρήσει τη μεταμεσαιωνική μυστικότητά του. Τα 24 δωμάτιά του, όλα δίκλινα, διαθέτουν μια αισθητική που βρίσκεται μεταξύ του όχι ιδιαίτερα ακραίου νέου κύματος της εκδοχής του 1995 και της τυπικής αισθητικής του μοναστηριού. Ο πλέον τυχερός θα νοικιάσει τη σουίτα 601: στην κορυφή του πύργου, με θέα τους ελαιώνες του Βόρειου Αλεντέzο. Τα δωμάτια είναι παραδοσιακά και πολύ δροσερά κατά τους θερινούς μήνες, με ξύλινα πατώματα, με λιτή επίπλωση και τουλάχιστον έναν τοίχο από γρανίτη έτσι ώστε να συντηρείται η αυστηρότητα της διακόσμησης.
Το εστιατόριό του κατέχει ξεχωριστή θέση, με τα γνωστά τοις πάσι πιάτα: migas a Alentejana (χοιρινό με λουκάνικο και κρουτόν) και sopa de cacao (που είναι σούπα με σκυλόψαρο). Τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα σημεία του κτιρίου παραμένουν ανέπαφα. Ο λόγος είναι απλός: παιδιά της περιοχής κάποτε έπαιζαν και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε διατηρητέα κτίσματα... Σε ό,τι αφορά το σέρβις, αυτό μάλλον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αργό. Αλλά σε ένα εξοχικό μέρος της Πορτογαλίας η οποιαδήποτε βιαστική κίνηση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το λιγότερο... ακατάλληλη.
Pousada Flor da Rosa, Mosteiro Sta Maria Flor da Rosa, 7430-999 Crato, Portugal
τηλ.: 00-351-245-997.210, φαξ: 997.212, guest@pousadas.pt, www.pousadas.pt

ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Ambassade Hotel, Αμστερνταμ
Οταν οι διανοούμενοι του κόσμου επισκέπτονται το Αμστερνταμ, τότε επιλέγουν να μείνουν σε ένα ξενοδοχείο, στο Ambassade Hotel. Και αυτή η λογοτεχνική του φήμη είναι που του έδωσε και πρωταγωνιστικό ρόλο στο καινούργιο βιβλίο του Χάουαρντ Νόρμαν «The Museum Guard». Βρίσκεται σε ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια του Αμστερνταμ και αποτελεί αμάλγαμα δέκα σπιτιών εμπόρων του 17ου αιώνα. Τα δωμάτια είναι διακοσμημένα με αντίκες και έχουν ποικιλία χρωμάτων. Υπάρχουν δύο τύποι δωματίων: ο ένας προσφέρει την αυθεντική αίσθηση του Αμστερνταμ, με τα κλασικά του στοιχεία, ενώ ο άλλος είναι πιο σύγχρονος, με πολύ φως και μεγάλη άνεση.
Τα δύο καθιστικά, με ρολόγια και πίνακες των παππούδων, είναι ιδανικοί τόποι για ανάγνωση, ωστόσο το ξενοδοχείο παρέχει και πιο σύγχρονες ανέσεις. Αν και δεν διαθέτει εστιατόριο, το πρωινό του είναι εξαιρετικό, όπως και το προσωπικό του, το οποίο είναι πάντα έτοιμο να εκτελέσει τις επιθυμίες σας. Εκτός των τειχών του υπάρχουν πολλά εστιατόρια και πολύ καλά εμπορικά καταστήματα. Το προσωπικό του ξενοδοχείου θα σας «οδηγήσει» σε όποιο από αυτά επιθυμείτε ­ και φυσικά στο καλύτερο βιβλιοπωλείο της περιοχής!
Ambassade Hotel, Herengracht 341, Amsterdam
τηλ.:00-31-20-626.2333, fax: 555.0277, www.ambassade-hotel.nl

ΚΑΝΑΡΙΑ ΝΗΣΙΑ
La Casona de Argual, Λα Πάλμα
Πρόκειται για ένα νησί που δεν το επισκέπτονται ιδιαίτερα πολλοί τουρίστες, ωστόσο διαθέτει ένα από τα ωραιότερα ξενοδοχεία που υπάρχουν στα Κανάρια Νησιά. Το Casona de Argual βρίσκεται σε μια κατάφυτη πλατεία στην άκρη της ήσυχης πόλης του Los Lanos de Aridane. Δεν πρόκειται για κάποια ιδιαίτερη περιοχή, αλλά είναι πρακτική: ο τεράστιος κρατήρας του Caldera de Taburiente βρίσκεται σε απόσταση μόλις 15 λεπτών. Είναι ένα οίκημα του 18ου αιώνα, με στυλ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μάλλον αποικιακό - ισπανικό, ένα μικρό ξενοδοχείο, το οποίο έχει μόλις τέσσερα δίκλινα δωμάτια, που δεν διαθέτουν όλα προσωπικό μπάνιο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το να μένεις εδώ είναι σαν να επισκέπτεσαι έναν παλιό σου φίλο, ο οποίος είναι ιδιαίτερα κομψός. Τα δωμάτια είναι φωτεινά, ευάερα με απλή επίπλωση, αλλά με κρεβάτια αντίκες. Τα χρώματα είναι παλ, οι τοίχοι ροζ και οι κουρτίνες λευκές λινές. Τα πατώματα είναι ξύλινα, όπως και οι πόρτες, στα μπαλκόνια θα βρείτε αρωματικά λουλούδια, αλλά και... καλάθια με κρασιά, ενώ ο κήπος, όλο λουλούδια και δέντρα, έχει έπιπλα αντίκες και παλιά κάγκελα. Το εστιατόριο δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο γιατί συνήθως εξυπηρετεί τις ανάγκες των ντόπιων. Δεν υπάρχει πισίνα και το σέρβις του θυμίζει κατάσταση υπνοβασίας... Το πλεονέκτημα του εν λόγω ξενοδοχείου βρίσκεται στην έλλειψη επιτήδευσης, στην ησυχία και στην πρωτόγονη γοητεία του.
La Casona de Argual, 6 Liano de San Pedro, Los Lianos de Aridane, La Palma, Islas Canarias, Spain
τηλ. και φαξ: 00-34-922-401.816

ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ξενοδοχείο Atoll Helgoland
Το Χέλγκολαντ είναι ένα μικρό νησάκι, 70 χιλιόμετρα από τη βόρεια ακτή της Γερμανίας. Παρά το γεγονός ότι, για να φθάσει κανείς στο ξενοδοχείο Atoll Helgoland, πρέπει να ταξιδέψει με αεροπλάνα, τρένα και πλοία, αξίζει τον κόπο. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο του κτίσματος, το οποίο υπογράφει η αρχιτέκτονας Αλισον Μπρουκς (συνεργάτις του σχεδιαστή Ρον Αραντ), έχει στόχο, όπως η ίδια ισχυρίζεται, να προσφέρει «μια αίσθηση υδάτινης γαλήνης»: δύο γυάλινες κατασκευές σε σχήμα κώνου διαπερνούν το πάτωμα του φουαγέ, προσφέρουν αστραφτερές εκλάμψεις στο νερό της πισίνας, ενώ η λάμψη του εστιατορίου σε συνδυασμό με το θαλασσινό μενού δίνουν μια αίσθηση από ωκεανό...
Το εν λόγω νησί είναι γνωστό για τους αστακούς και τα καβούρια του, που αποτελούν φυσικά και τον βασικό άξονα του μενού του εστιατορίου. Το σέρβις είναι εξαιρετικό και συνδυάζει τη γερμανική επάρκεια με τη φιλικότητα, δίχως επιτήδευση, γεγονός σπάνιο για ένα τόσο μοντέρνο ξενοδοχείο. Ενας γυάλινος ανελκυστήρας δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να δουν ταυτόχρονα τη θάλασσα και τον ουρανό λίγο προτού μπουν στα φωτεινά τους δωμάτια, 32 εκ των οποίων διαθέτουν επίπλωση πρωτοποριακή. Αν μπορείτε να ζήσετε και χωρίς τις καρέκλες «Πορτοκαλόφλουδα» του Πιερ Πολέν, τα φώτα Καστιλιόνι, το σέξι διακοσμημένο ντους και άλλα παρεμφερή, τότε μπορείτε να διαλέξετε ένα από τα 19 κλασικά διακοσμημένα δωμάτια. Μεταξύ των προσφερομένων ανέσεων: πισίνα, γυμναστήριο και spa. Αυτά μπορείτε να τα απολαύσετε ανεξάρτητα από την επίπλωση του δωματίου που θα επιλέξετε!
Atoll Helgoland, Lung Wai 27, 27498 Helgoland
τηλ.: 00-49-4725-8000, fax: 800.444, info@atoll.de

ΓΑΛΛΙΑ
Hotel Square, Παρίσι
Βρίσκεται σε μια περιοχή όχι ιδιαίτερα ελκυστική. Μόλις όμως αντικρίσεις την όψη από τον συμπαγή γυαλισμένο γρανίτη του, τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν. Σε αντίθεση με τα άλλα ξενοδοχεία αυτού του είδους, όπου το ψυχρό ντιζάιν παγώνει και την ατμόσφαιρα, το Square είναι ευχάριστο και γοητευτικό. Το μικρό αυτό ξενοδοχείο με τα 22 του δωμάτια καταφέρνει να είναι μοναδικό στο είδος του χάρη στη γυάλινη οροφή του και στην πληθώρα των γκαλερί που διαθέτει. Πλούσιο σε χώρο και φως, διαθέτει και ζεστασιά πίσω από το φαινομενικά ψυχρό του ντιζάιν. Τα δωμάτιά του, τα οποία για τα παριζιάνικα δεδομένα είναι πλούσια σε παροχές, δημιουργούν ζεστή ατμόσφαιρα με τα πλούσια χρώματά τους που έρχονται σε αντίθεση με τη γεωμετρικότητα των σκοτεινών από ινδικό ξύλο επίπλων του. Το μπαρ και το εστιατόριό του αποτελούν αντίδοτο για την ασχήμια της κοντινής Λεωφόρου των Βερσαλλιών. Το όνομα αυτών: Ζέμπρα: δικαιολογείται αφενός μεν από το μωσαϊκό με σχέδιο «ζέμπρα», αφετέρου δε από λάμπες με επένδυση ξύλου δάσους. Παραμένει ανοιχτό ως και τη 1 π.μ. Ευχάριστο και άνετο, έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει διασημότητες, μεταξύ των οποίων και ο παλιός ροκ σταρ Τζόνι Χάλιντεϊ.
Hotel Square, 3 rue de Boulainvilliers, 75016 Paris
τηλ.: 00-33-1-44-149.190), hotel.square@wanadoo.fr

ΒΕΛΓΙΟ
De Witte Lelie, Αμβέρσα
Τον 16ο αιώνα η πολιτιστική ζωή της Αμβέρσας επικεντρωνόταν στο στυλ του Πίτερ-Πάουλ Ρούμπενς και των συγχρόνων του. Στις ημέρες μας τους κανόνες πλέον ορίζουν οι σχεδιαστές μόδας όπως η Ann Demeulemeester και ο Dries van Noten. Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο είναι το κομψότερο της πόλης και συνδυάζει στοιχεία και από τις δύο αυτές εποχές. Βρίσκεται σε έναν ήσυχο δρόμο και στο παρελθόν υπήρξε το σπίτι ενός πλούσιου εμπόρου του 16ου αιώνα, το οποίο αναπαλαιώθηκε το 1993. Οπως στα σπίτια του Ρούμπενς και των φίλων του, και εδώ τα έπιπλα είναι στυλ μπαρόκ και οι αυλές ηλιόλουστες. Στο εσωτερικό τα μαρμάρινα πατώματα, τα τζάκια και τα έργα τέχνης παραπέμπουν στο παρελθόν. Τα υπόλοιπα όμως είναι άμεσα συνδεδεμένα με το σύγχρονο στυλ. Το κυρίαρχο χρώμα είναι το λευκό, και τα λουλούδια που θα συναντήσει κάποιος στα περισσότερα σημεία είναι τα λίλιουμ. Το μόνο διαθέσιμο γεύμα είναι το πρωινό, ενώ καλό φαγητό δύσκολα μπορεί να βρει κανείς στην υπόλοιπη πόλη. Το ξενοδοχείο διαθέτει 10 δωμάτια. Παντού υπάρχουν σκάλες, που οδηγούν από τα δωμάτια στο τεράστιο καθιστικό. Οι σουίτες έχουν δικό τους μπαλκόνι. Στη λίστα των επισκεπτών φιγουράρουν ονόματα όπως αυτά του Πολ Σμιθ και του Ζαν-Πολ Γκοτιέ. Ωστόσο καλοδεχούμενοι είναι και όσοι διαθέτουν πιο απλό στυλ.
De Witte Lelie, Keizerstraat 16-18, 2000 Antwerpen
τηλ.: 00-32-3-226.1966, φαξ: 234.0019

ΙΤΑΛΙΑ
Locarno, Ρώμη
Οταν άνοιξε, το 1925, το Locarno είχε σκαλιστά κάγκελα τα οποία διακοσμούσαν τα τζάμια στις πόρτες της εισόδου του, liberty style κατασκευές στις πλάτες των καρεκλών του, ένα καλογυαλισμένο ξύλινο μπαρ και μια ταμπέλα στην οποία αναγραφόταν: «Shall we charleston?». Εχει ακόμη αυτά τα πράγματα. Σήμερα η ατμόσφαιρα που αποπνέει το στυλ της αίθουσας υποδοχής και του μπαρ ίσως να μην επιβεβαιώνεται απόλυτα από το στυλ που έχουν οι κρεβατοκάμαρες, αλλά η νέα πτέρυγα, που λειτούργησε τον περασμένο Ιούνιο, ανταποκρίνεται και με το παραπάνω. Κατά μήκος μιας κομψής, γεμάτης λουλούδια βεράντας ένας διάδρομος σε παλ αποχρώσεις οδηγεί σε μια δωδεκάδα κομψά δωμάτια και σουίτες. Οι κουρτίνες είναι μεταξωτές. Τα κρεβάτια είναι επιβλητικά λόγω των μοναδικών σχεδίων που έχουν τα κάγκελα στο πάνω μέρος τους, που θυμίζουν κοσμήματα παλαιότερων εποχών. Ο μάνατζερ του ξενοδοχείου σινιόρ Γουστάβος είναι ο κλειδοκράτορας όχι μόνο των 60 δωματίων, αλλά επίσης και των γυαλιστερών μαύρων ποδηλάτων, τα οποία διαθέτει το ξενοδοχείο για τους επισκέπτες του.
Αν δεν ταιριάζει με τα γούστα σας να πάρετε πρωινό στη βεράντα σας, τότε μπορείτε να επισκεφθείτε το ρουφ γκάρντεν και να απολαύσετε τη θέα της Ρώμης.
Hotel Locarno, via della Penna 22, 00186 Rome
τηλ.: 00-39-06-0841, φαξ: 321.5249

ΙΡΛΑΝΔΙΑ
The Clarence, Δουβλίνο
Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ολοένα και πιο μοντέρνα ξενοδοχεία έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο Δουβλίνο, το πέντε ετών Clarence αποτελεί τον βασικό πόλο έλξης για τον κόσμο της μόδας της πόλης και όχι μόνο. Σχεδιασμένο από την Κέιτ Χομπς (είχε αναλάβει και το Μετροπόλιταν στη Νέα Υόρκη), είναι ένα μέρος το οποίο, αν μη τι άλλο, διαθέτει στυλ. Επίσης βρίσκεται στο μέσον του «ναού των μπαρ», περιτριγυρισμένο από μπαρ και καφέ, με θέα τον ποταμό Λίφι. Το σέρβις είναι διακριτικό, οι υπάλληλοι εξαιρετικοί, γνώστες των πάντων και χαμογελαστοί. Και φυσικά όχι μόνο σε ό,τι αφορά τα εντός του ξενοδοχείου. Οχι βέβαια πως αυτό σημαίνει ότι οι παροχές του ξενοδοχείου δεν επαρκούν: το εστιατόριο Tea Room διαθέτει ίσως το καλύτερο φαγητό στο Δουβλίνο. Το μπαρ Octagon σερβίρει εξαιρετικό μαρτίνι, ενώ το κλαμπ The Kitchen θυμίζει κάτι από Νέα Υόρκη με τους κόκκινους βελούδινους καναπέδες του, που δεσπόζουν στον χώρο.
Τα 46 δίκλινα δωμάτια είναι άνετα και όχι τεράστια, με επένδυση από λευκό αμερικανικό ξύλο βαλανιδιάς, πέτρινα πατώματα και παρεμβάσεις από γκρίζο δέρμα, μοβ μετάξι και πορφυρό σουέντ. Από την άλλη οι τρεις σουίτες που διαθέτει το ξενοδοχείο είναι απέραντες: το δωμάτιο 508 διαθέτει χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει 30 άτομα. Επιπλέον το Clarence δεν είναι υψηλών προδιαγραφών. Ιδιοκτήτες του είναι ο Μπόνο και ο Δι Ετζ από το συγκρότημα των U2, που είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ροκ συγκροτήματα.
The Clarence, 6-8 Wellington Quay, Dublin
τηλ.: 00-353-1-670-9000, φαξ: 407.0820

ΙΣΠΑΝΙΑ
Hacienda de San Rafael, Las Cazebas de San Juan, Ανδαλουσία
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Κέρτις επέλεξε να μείνει στο εν λόγω ξενοδοχείο ολοκληρώνοντας το βιβλίο του «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία» ή ότι ο Ρικ Στάιν κατέφυγε εδώ για να ολοκληρώσει τη συγγραφή του βιβλίου του για τη μαγειρική. Οι ιδιοκτήτες του, η Κούκου και ο Τιμ Ράιντ, έχουν δημιουργήσει έναν υπέροχα ανακαινισμένο χώρο 300 ετών, από όπου οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει σύγχρονη τεχνολογία έχει εξοστρακιστεί: τηλέφωνα και τηλεοράσεις είναι σχεδόν άγνωστα για τα διακοσμημένα σαν γκαλερί δωμάτια, το καθένα από τα οποία έχει τη δική του βεράντα, που καταλήγει σε μια μεγάλη αυλή.
Τα δωμάτια, τα καθιστικά και η τραπεζαρία έχουν στυλ αρχαίο - ευρωπαϊκό και έχουν διακοσμηθεί με μικρούς θησαυρούς, τους οποίους έχουν συλλέξει οι ιδιοκτήτες στα ταξίδια που έχουν κάνει ανά τον κόσμο. Οι κήποι «περικυκλώνουν» όλα τα δωμάτια και καταλήγουν σε μια μεγάλη φάρμα. Το δείπνο, όσο και αν αυτό φανεί παράξενο, «μετακινείται» ανάλογα με τον καιρό! Υπάρχουν διάφορα σημεία στον κήπο όπου μπορεί κάποιος να δειπνήσει, βεράντες, αυλές γεμάτες μπουκαμβίλιες και φυσικά η τραπεζαρία. Εξάλλου κάτι που μπορεί να σας εγγυηθεί ο ίδιος ο σεφ αυτοπροσώπως είναι ότι ποτέ δεν θα ξαναφάτε το ίδιο φαγητό: το μενού αλλάζει κάθε δέκα ημέρες.
Η οικογένεια Ράιντ είναι διακριτική και μπορεί να σας συμβουλεύσει ακόμη και για δραστηριότητες εκτός των ορίων του ξενοδοχείου: περιπάτους, ιππασία, εκδρομές στα βουνά και στην ακτή. Ωστόσο οι περισσότεροι επισκέπτες δύσκολα αποχωρίζονται την πισίνα του ξενοδοχείου. Πάντως το συγκεκριμένο μέρος ενδείκνυται για να δραπετεύσει κανείς από τα παιδιά και όχι για να τα πάρει μαζί του: δεν είναι τυχαίο ότι οι μικρότερης ηλικίας επισκέπτες είναι περίπου δεκαπέντε ετών.
Hacienda de San Rafael, Carretera Nacional IV km 594, Las Cazebas de San Juan, Seville
τηλ.: 00-955-872.193, φαξ: 872.201

ΙΤΑΛΙΑ
San Domenico Palace, Ταορμίνα, Σικελία
Αν έλεγαν σε κάποιον να διαλέξει το στοιχείο εκείνο που αποδεικνύει την ευστροφία των ιταλών μοναχών, δεν θα χρειαζόταν παρά να δει τις τοποθεσίες που έχουν επιλέξει για να κτίσουν τα μοναστήρια τους: είναι ίσως οι καλύτερες της Ιταλίας: Κάπρι, Ακτή Αμάλφι, Πορτοφίνο. Στη θέση τους σήμερα βρίσκονται μερικά από τα ωραιότερα ξενοδοχεία της χώρας. Ενα από τα διασημότερα και πολυτελέστερα είναι το Παλάτι του Αγίου Δομήνικου, το οποίο στο παρελθόν ­ τον 15ο αιώνα ­ υπήρξε μοναστήρι, το οποίο είχε ιδρύσει ένας ευγενής στην Ταορμίνα. Εκεί που κάποτε οι δομινικανοί μοναχοί προσεύχονταν, κοιμούνταν και έτρωγαν, σήμερα βρίσκονται 108 δωμάτια, ανακαινισμένα με γούστο μάλλον αριστοκρατικό. Ξύλινα έπιπλα - αντίκες, υφάσματα μπροκάρ και μεταξωτά και φυσικά το σήμα κατατεθέν της περιοχής: κόκκινα μάρμαρα Σικελίας. Υπάρχουν δύο εστιατόρια, ένα εκ των οποίων βρίσκεται δίπλα από την πισίνα. Σε ό,τι αφορά το μικρό εκκλησάκι που υπήρχε, αυτό έχει μετατραπεί σε αίθουσα συνεδριάσεων, χωρητικότητας 400 ατόμων. Το σέρβις είναι επαρκές και οι υπάλληλοι ευγενικοί. Μπορούν να ρυθμίσουν τα πάντα: από το να κάνουν τις κρατήσεις και να βγάλουν εισιτήρια για το αρχαιοελληνικό θέατρο ως και να κανονίσουν να κάνετε τον γύρο της Αίτνας με ελικόπτερο.
Από τα περισσότερα δωμάτια ­ αλλά και από τον κήπο του ξενοδοχείου, όπου μπορεί κάποιος να συναντήσει από ιβίσκους και κουμκουάτ ως και μπουκαμβίλιες ­ η θέα απλώνεται από την ανατολική ακτή της Σικελίας ως τον κρατήρα του ηφαιστείου. Μεταξύ Νοεμβρίου και Απριλίου, όταν η Αίτνα καλύπτεται από χιόνι, η θέα είναι πιο ρομαντική και η Ταορμίνα δεν αποτελεί πόλο έλξης για το πλήθος. Ποιοι έχουν περάσει από εδώ; Ρίχαρντ Στράους, Οντρεϊ Χέπμπορν, Τζον Στάινμπεκ είναι μερικοί από τους διασημότερους επισκέπτες του παρελθόντος.
Πολλοί εκ των επισκεπτών ίσως δεν θα ενθουσιαστούν από την αυστηρή και παλιομοδίτικη διακόσμηση, όμως αυτό αποτελεί και το σημαντικότερο μέρος της γοητείας του Αγίου Δομήνικου, το οποίο δεν μπορεί βέβαια να χαρακτηριστεί ξενοδοχείο σύγχρονης τεχνολογίας!
San Domenico Palace, piazza San Domenico 5, 98039 Taormina, Sicily
τηλ.: 00-39-0942-23701, φαξ: 625.506

(πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ)