Καθώς το φιλόδοξο σχέδιο της υποθαλάσσιας σιδηροδρομικής σύνδεσης των δύο ακτών του Βοσπόρου προχωρεί, το τουρκικό υπουργείο Μεταφορών εκπονεί και νέα σχέδια για κατασκευή δεύτερης σήραγγας, για την οδική σύνδεση της ευρωπαϊκής με την ασιατική πλευρά.
Η διάνοιξη της νέας σήραγγας, που θα περιλαμβάνει δύο επίπεδα αυτοκινητοδρόμου και θα έχει μήκος 5,4 χιλιομέτρων, ανατέθηκε χθες σε κοινοπραξία με επικεφαλής τη νοτιοκορεατική κατασκευαστική εταιρεία SK Engineering & Construction Co. Το προβλεπόμενο κόστος κατασκευής θα φθάσει το 1 δισ. δολάρια.
Σε 55 μήνες
Η κατασκευή, στην οποία συμμετέχει η τουρκική εταιρεία Γιαπί Μερκεζί και τέσσερις άλλες νοτιοκορεατικές εταιρείες, αναμένεται να διαρκέσει 55 μήνες. Η οδική υποθαλάσσια σήραγγα έρχεται μετά τη σιδηροδρομική σύνδεση, που επεκτείνει το μετρό της Κωνσταντινούπολης στις δύο πλευρές του Βοσπόρου, μειώνοντας την κυκλοφοριακή συμφόρηση στις δύο γέφυρες του Βοσπόρου. Το υπό κατασκευή σιδηροδρομικό τούνελ είναι ένα από τα βαθύτερα τούνελ μητροπολιτικού σιδηροδρόμου στον κόσμο, αφού η σήραγγα φτάνει σε βάθος τα 75 μέτρα. Το κόστος του υπολογίζεται στα 3,5 δισ. δολάρια, ενώ το συνολικό μήκος των νέων γραμμών φθάνει τα 77 χιλιόμετρα και περιλαμβάνει 3 υπόγειους και 37 υπέργειους σταθμούς.
Η σιδηροδρομική υποθαλάσσια σύνδεση προσέκρουσε σε εμπόδια που είναι γνωστά από τη διάνοιξη σηράγγων σε άλλες πόλεις με μακρά ιστορία, όπως η Ρώμη και η Αθήνα. Πολλοί αρχαιολογικοί θησαυροί ανακαλύφθηκαν στη διάρκεια των εργασιών. Πιο πρόσφατα, στις 11 νοεμβρίου, οι αρχαιολόγοι έπεσαν πάνω στο πολυτιμότερο εύρημα όλων. Βρήκαν λάρνακες και άλλα αντικείμενα που χρονολογούνται από τη νεολιθική περίοδο, γύρω στο 5800 - 6 000 προ Χριστού. Πρόκειται για «εξαιρετικά σημαντικά ευρήματα» είχε δηλώσει στην εφημερίδα «Χουριέτ» ο διευθυντής του αρχαιολογικού μουσείου της Κωνσταντινούπολης, Ισμαήλ Καραμούτ. «Στην αρχαιολογία της Ανατολίας δεν είχαμε βρει ταφικές λάρνακες από τη νεολιθική περίοδο. Είμαστε βέβαιοι ότι πρόκειται για τάφους, γιατί οι λάρνακες βρέθηκαν η μία πλάι στην άλλη. Οι λάρνακες περιείχαν στάχτες διπλωμένες σε πανιά, καθώς και ρούχα και αντικείμενα που ανήκαν στους νεκρούς. Σε μία από τις λάρνακες βρέθηκε ο σκελετός ενός μωρού». Είναι προφανές ότι, μετά την ανακάλυψη, οι εργασίες σε αυτό το κομμάτι του έργου σταμάτησαν.
Καθυστερήσεις
Αλλες καθυστερήσεις οφείλονται στην ανάγκη να εκκενωθούν τα σπίτια που βρίσκονται ακριβώς πάνω από το υπόγειο εργοτάξιο, στα τμήματα του έργου που συνδέουν το υπάρχον δίκτυο του μετρό με την υπό κατασκευή σήραγγα. Η υποθαλάσσια σιδηροδρομική σήραγγα καθεαυτή αποτελείται από 11 προκατασκευασμένα τμήματα μήκους 135 μέτρων και βάρους 15 τόνων, τα οποία έχουν ήδη τοποθετηθεί.
Ως τώρα, η ευρωπαϊκή με την ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης συνδέονται με την μήκους 1.074 μέτρων γέφυρα του Βοσπόρου, που χτίστηκε το 1973 και την μήκους 1.090 μέτρων γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ, που κατασκευάστηκε το 1988. Παράλληλα, υπάρχουν σχέδια για την κατασκευή και τρίτης γέφυρας.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 5/12/2008)
Νέα σήραγγα στον Βόσπορο
Ο γύρος του κόσμου μ' ένα... σουβλάκι
H Eλλάδα δεν είναι ο μόνος τόπος στον πλανήτη όπου το κρέας ή τα λαχανικά σουβλίζονται σε ξυλάκια (καλαμάκια) για να ψηθούν στα κάρβουνα. Tο σουβλάκι, στην ουσία, είναι παγκόσμιο φαγητό
Από την Αμερική, όπου το μπάρμπεκιου είναι τρόπος ζωής, ένα δημοφιλές σουβλάκι περιέχει ένα και μοναδικό κομμάτι κρέας, λουκάνικο, σουβλισμένο και ψημένο στη σχάρα. Τα καρυκεύματά του είναι τα γνωστά: μουστάρδα και κέτσαπ. Είναι ίσως από τα πιο φτωχά σαν ιδέα φαγητά στη σχάρα. Αλλού, όμως, η παράδοση είναι πλούσια και πάρα πολύ γευστική.
Στη Μεσόγειο το σουβλάκι ψήνεται παντού, από τις ακτές της Ισπανίας μέχρι τα μεζεδοπωλεία της Τουρκίας. Το ισπανικό δώρο στον κόσμο της σούβλας λέγεται pinchitos, μικρά σουβλάκια από ποικίλα κρέατα. Μπορεί να γίνει από χοιρινό, το εθνικό κρέας της Ισπανίας, από κοτόπουλο και άλλα. Καμιά φορά τα φτιάχνουν από κιμά, άλλες φορές από κυβάκια. Οι γεύσεις διαφέρουν από συνταγή σε συνταγή: το κύμινο είναι δημοφιλές, για παράδειγμα, όπως επίσης το φρέσκο κολίανδρο και ο μαραθόσπορος, γεύσεις φερμένες όλες από την αραβική παράδοση της Βόρειας Αφρικής που έχει επηρεάσει αισθητά τη μαγειρική της Ισπανίας. Τα pinchitos θεωρούνται μεζές (τάπας). Βρίσκουμε τέτοια και ανάμεικτα με το κλασικό λουκάνικο chorizo και γαρίδες, ψημένα στα κάρβουνα.
Οι Γάλλοι έχουν τα brochettes τους, με διάφορες πρώτες ύλες, από κοτόπουλο μέχρι μπακαλιάρο. Πολλά απ' αυτά είναι σπεσιαλιτέ της μεσογειακής Γαλλίας, γύρω από την Προβηγκία. Ένα αγαπητό σουβλάκι εκεί περιέχει διάφορα αρνίσια εντόσθια, με τομάτα, κρεμμύδι και βασιλικό.
Παντού στον κόσμο, και στην Μεσόγειο και αλλού, το σουβλάκι είναι από τα κλασικά φαγητά του δρόμου, κάτι πρόχειρο, δηλαδή, που το τρώγει ο κόσμος στα όρθια και πολλές φορές καθοδόν. Ένα μέρος όπου η παράδοση αυτή είναι τεράστια και πολύ ζωντανή είναι η Λατινική Αμερική. Εκεί παντού υπάρχουν πλανόδιοι μάγειροι που ψήνουν διάφορα σουβλάκια σε καροτσάκια στον δρόμο. Στη Βολιβία, για παράδειγμα, φτιάχνουν τα anticucho, μικρά σουβλάκια με εναλλάξ κομμάτια από κρέατα και πατάτες και σερβιρισμένα με μια σάλτσα από φιστίκια. Στο Περού σουβλίζουν διάφορα εντόσθια, μεταξύ των οποίων το φαβορί τους, μοσχαρίσια καρδιά μαριναρισμένη σε πικάντικη σάλτσα από σκόρδο, λάδι, μπαχαρικά και μια ειδική ντόπια καυτερή πιπεριά. H παράδοση αυτή κρατήθηκε και στη διασπορά. Στις νοτιοαμερικάνικες γειτονιές της Νέας Υόρκης, για παράδειγμα, κάθε βράδυ γίνεται ένα μυρωδάτο, γευστικότατο πανηγύρι από τέτοια φαγητά, ψημένα σε καροτσάκια στον δρόμο.
Από τα πιο ενδιαφέροντα σουβλιστά είναι αυτά που φτιάχνονται στην Καραϊβική, ίσως επειδή οι γεύσεις είναι υβρίδια δανεισμένες από πολλές άλλες κοντινές κουλτούρες. Ένα απλό σουβλάκι από αρνίσιο κρέας, για παράδειγμα, συνήθως γλυκίζει στη μαγειρική της Καραϊβικής επειδή το μαρινάρουν με μέλι, ξύδι και λάδι. Το αποτέλεσμα είναι ένα καραμελωμένο κρέας στη σούβλα, τραγανό απ' έξω και μαλακό από μέσα.
Το κρέας ψημένο σε καλαμάκι στα κάρβουνα καλύπτει μια ανθρώπινη ανάγκη για γρήγορο, νόστιμο και εύκολο φαγητό. Για μένα όλα αυτά, είτε στην Ισπανία είτε στην Ιαπωνία είτε στο Ιράν είτε στην Ελλάδα, είναι φαγητά της ελευθερίας. Δεν περιορίζουν τον μάγειρα με πολύπλοκες συνταγές ή δύσκολο εξοπλισμό και δεν περιορίζουν αυτόν που τα τρώει στα όρθια, στον δρόμο ή στον κήπο καθώς κρατάει μια κρύα μπίρα στο άλλο χέρι. Είναι, με λίγα λόγια, ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι.
Λιχουδιές στη σούβλα
Οι Ισπανοί έχουν τα pinchitos, οι Έλληνες τα σουβλάκια και οι Γιαπωνέζοι το yakitori, το οποίο είναι ψητό σουβλιστό κοτόπουλο, συνήθως σε λωρίδες και όχι κύβους. Το yakitori σερβίρεται στα όρθια σε ειδικά μαγαζιά και τρώγεται με το χέρι. Μετά τη δουλειά και πριν από το σπίτι, ο κόσμος σταματάει σε τέτοια μαγαζιά με φίλους για να τσιμπήσουν λίγο yakitori και να πιούνε μια μπίρα. Τα γιαπωνέζικα σουβλάκια πάνε χέρι-χέρι και με το αντίστοιχο του μεζέ, αυτό που αποκαλούν robata, ή μαγειρική στα κάρβουνα. Οι δημιουργικοί σεφ σουβλίζουν μαζί με κοτόπουλο ή άλλο κρέας διάφορα, όπως π.χ. τζάνερα τουρσί. Οι μαρινάτες τους πολλές φορές περιέχουν κάτι το γλυκόξινο, όπως ξίδι από ρύζι ή νιφάδες αφυδατωμένου τόνου. Σίγουρα έχουν άλλες γευστικές προτιμήσεις από μας εδώ στην Μεσόγειο, αλλά η βασική ιδέα με το ξυλάκι και το εύκολο φαγητό είναι παρόμοια.
Όλη η Ασία τρώει σουβλιστές λιχουδιές. Στη Νοτιοανατολική Ασία, για παράδειγμα, το πιο δημοφιλές σουβλιστό φαγητό είναι το satay, κομματάκια από κρέας συνήθως καρυκευμένα με γλυκιά και καυτερή σάλτσα από φιστίκια. Τα satay είναι το κλασικό κολατσιό του δρόμου σε όλη την περιοχή. H λέξη έχει γίνει συνώνυμη με την σάλτσα φιστικιού αλλά τα satay μπορεί να είναι μαριναρισμένα και με άλλες σάλτσες, από καρύδα, τζίντζερ, πιπεριές τσίλι και άλλα.
Στην άλλη άκρη του κόσμου, όπου τα πάντα βράζουν αυτή τη στιγμή, η σχάρα και τα σουβλάκια είναι μέρος μιας μεγάλης παράδοσης. Μιλάω για τη Μέση Ανατολή. Στο Ιράν, ένα παλιό και πεντανόστιμο σουβλάκι είναι το κουμπιντέ κεμπάμπ, από κιμά, κρεμμύδια και σαφράν. Φτιάχνεται στο σπίτι αλλά και έξω σε εστιατόρια και καροτσάκια και αποτελεί κολατσιό αλλά και ένα κυρίως πιάτο ταυτόχρονα. Σερβίρεται με ψημένες στη σχάρα τομάτες και πιλάφι από ρύζι μπασμάτι. Το σαφράν δίνει το άρωμά του παντού.
(πηγή: www.tanea.gr, 29/7/2005)
Ανακαινίζεται το Υδραγωγείο του Ιουστινιανού στην Κωνσταντινούπολη
Το Υδραγωγείο του Ιουστινιανού, με ιστορία 1.500 χρόνων, το οποίο είχε κατασκευαστεί κατά τη βυζαντινή περίοδο, προκειμένου να εξασφαλίσει τις ανάγκες της Κωνσταντινούπολης σε νερό, και το οποίο κατακλύζεται από εκατομύρια επισκέπτες, για πρώτη φορά πρόκειται να ανακαινιστεί.
Όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμά της η τουρκική εφημερίδα Ζαμάν, σε πρώτη φάση θα κατεδαφιστεί το οίκημα που βρίσκεται πάνω από αυτό, το οποίο έχει διαπιστωθεί ότι δημιουργεί προβλήματα στο όλο οικοδόμημα.
Το οίκημα αυτό, που τελικά θα κατεδαφιστεί, στεγάζει διάφορες δημόσιες υπηρεσίες.
Ο έγκριτος καθηγητής οθωμανικής και τουρκικής ιστορίας, αλλά και διευθυντής του Μουσείου Τόπκαπι, Ιλμπέρ Ορταϋλί, αναφέρει ότι το οίκημα, το οποίο επιφέρει βλάβη στο Υδραγωγείο, πρέπει να κατεδαφιστεί με σχετική τελετή.
Μάλιστα, ο ίδιος, αφού εξηγεί ότι τόσο κατά τη βυζαντινή, όσο και κατά την οθωμανική περίοδο, δεν είχε παραχωρηθεί άδεια οικοδόμησης υπεράνω του υδραγωγείου, χαρακτηριστικά αναφέρει: Τα κτίσματα, τα οποία επιφέρουν βλάβες στο Υδραγωγείο, είναι προϊόντα της β' μεταρρυθμιστικής περιόδου. Σήμερα, εκεί υπάρχουν κτίσματα, τα οποία ανταγωνίζονται την Αγία Σοφία. Αυτά χαλούν την εικόνα τόσο της πόλης, όσο και του Σουλτάναχμετ. Αποτελούν εικαστικό ρύπο. Παράλληλα, καθίστανται αιτία για την καθίζηση του Υδραγωγείου. Για το λόγο αυτό, αξίζει συγχαρητηρίων η απόφαση για την κατεδάφιση του κτιρίου.
(πηγή: www.flash.gr, 28/11/2008)
Ακριβές πόλεις
Η Μόσχα είναι για τρίτη συνεχή χρονιά η ακριβότερη πόλη στον κόσμο για τους ξένους εργαζόμενους και 1,5 φορά ακριβότερη από τη Νέα Υόρκη, τη Σανγκάη, το Αμστερνταμ και τη Μαδρίτη, σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η βρετανική εταιρεία διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων Mercer. Το Τόκιο ξεπέρασε το Λονδίνο και κατατάσσεται στη δεύτερη θέση, ενώ το Οσλο, ενισχυμένο από τα πετροδολάρια ανέβηκε έξι θέσεις και είναι τέταρτο στη λίστα. Στην 25η θέση η Αθήνα.
Η Ασουνσιόν (Παραγουάη) είναι η φθηνότερη μεγαλούπολη στον κόσμο για έκτη συνεχή χρονιά, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Mercer η οποία λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος περισσοτέρων 200 ειδών και υπηρεσιών σε 143 πόλεις.
Ο δείκτης του κόστους ζωής στη Μόσχα είναι 142,4 μονάδες συγκρινόμενο με τον ακριβότερη πόλη των ΗΠΑ, τη Νέα Υόρκη, που φέτος καταλαμβάνει την 22η θέση, και όπου το κόστος ζωής είναι 100 μονάδες.
Η Αθήνα καταλαμβάνει, μαζί με το Αμστερνταμ και το Σάο Πάολο, την 25η θέση, έχοντας ανέλθει κατά τέσσερις θέσεις σε σχέση με την περυσινή κατάταξη, και ο δείκτης του κόστους ζωής τοποθετείται στο 97 (έναντι 90,6 πέρυσι).
Αν και οι καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο αισθάνονται την πίεση του πληθωρισμού, οι μεγάλες συναλλαγματικές διακυμάνσεις και οι οικονομικές διαφορές διαφοροποιούν τις επιπτώσεις του από χώρα σε χώρα.
Η έρευνά μας επιβεβαιώνει την παγκόσμια τάση ανόδου των τιμών για ορισμένα είδη διατροφής και το πετρέλαιο, ωστόσο η αύξηση δεν είναι αντίστοιχη σε όλες τις χώρες, λέει η Ιβόν Τρέιμπερ, επικεφαλής των ερευνητικών προγραμμάτων της Mercer.
Σύμφωνα με την έρευνα, οι συναλλαγματικές διακυμάνσεις ευθύνονται για πολλές από τις ανακατατάξεις στη φετινή λίστα, καθώς με την ισχυροποίηση του ρουβλίου, του ευρώ και άλλων νομισμάτων έναντι του αμερικανικού δολαρίου, οι αμερικανικές πόλεις φαίνονται φτηνότερες.
Χώρες με υψηλό δείκτη οικονομικής ανάπτυξης κατέγραψαν υψηλούς δείκτες κόστους ζωής, με το Σάο Πάολο της Βραζιλίας (25η θέση από 62η πέρυσι) και την Κωνσταντινούπολη (23η θέση από 38η πέρυσι) να ανεβαίνουν κατά πολλές θέσεις στη φετινή λίστα.
Η έκθεση λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος ειδών και υπηρεσιών για έναν ξένο εργαζόμενο που θα επιθυμούσε να διατηρήσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης.
(πηγή: www.flash.gr, 24/7/2008)
Πέργαμος & Αϊβαλί
Στην άλλη όχθη, στα τουρκικά παράλια με την ηχώ του ελληνικού περάσματος ο Φίλιππος Πετρίδης γεύεται το οικείο και εγκάρδιο μιας διαδρομής από την Πέργαμο ως την Τζούντα.
Ξαπλωμένος στα βότσαλα, μισός μέσα στα δροσερά νερά του βόρειου Αιγαίου, στην παραλία Χρυσή Ακτή, κοιτώντας απέναντι αναπολούσα τις στιγμές που μόλις είχα βιώσει και όμως μου φαινόταν σαν να είχαν περάσει χρόνια. Μόλις πάτησα το πόδι μου στην άλλη πλευρά, για καλή μου τύχη γνώρισα την Tanju Izbek (βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Cunda , δηλαδή στα παλιά Μοσχονήσια). Η ευγενέστατη Tanju μου έδωσε τη δυνατότητα να μπορέσω να μάθω και να δω χωρίς κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια.
Ξεκινήσαμε με μια επίσκεψη στην αρχαία Πέργαμο (160.000 κάτοικοι στην εποχή της ακμής της), στο Ασκληπιείο και στην Ακρόπολή της. Ασύλληπτες εικόνες της παλιάς της δόξας έδιναν τροφή στη φαντασία και στις σκέψεις. Κατεστραμμένοι γυμνοί ναοί, απαράμιλλη θέα και ένα εντυπωσιακό θέατρο με 10 και πλέον χιλιάδες θέσεις, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά του βουνού δημιουργούσαν κατάλληλο περιβάλλον για αναπάντητα ερωτήματα στο βάθος του χρόνου. Άφωνος παρακολουθούσα την Tanju να εξηγεί, ενώ ονειρευόμουνα, ένα προσκύνημα στην Ακρόπολη με τους πολύχρωμους ναούς την εποχή της δόξας τους.
Κατηφορίσαμε προς την πεντακάθαρη νέα πόλη, την Bergama, και συνεχίσαμε οδικώς για Δεκέλεια. Στην παραλία της η θαλασσινή αύρα, η ρακί , οι πεντανόστιμοι μεζέδες και κυρίως η γλυκύτητα και η φιλοξενία των ντόπιων δημιουργούσαν μια αίσθηση φιλίας χαμένης μέσα στο χρόνο. «Μήπως θα ήθελες να πάμε για καφέ στη Σμύρνη;» ρώτησε η Tanju. Το σκέφτηκα και εύκολα απάντησα «όχι... ίσως μια άλλη φορά, ώστε να της αποδώσουμε το χρόνο και την τιμή που της πρέπουν...». Άλλωστε ήθελα να δω το Αϊβαλί και τα Μοσχονήσια. Φθάνοντας στο Αϊβαλί, η πρώτη εντύπωση είχε να κάνει με τη μυρωδιά και το φως που μου φάνηκαν οικεία.
Η Τουρκική πλευρά των πραγμάτων τα κάνει να μοιάζουν με τα δικά μας στη δεκαετία του ‘80. Ελάχιστα σπίτια στις παλαιές γειτονιές έχουν επισκευαστεί. Τα υπόλοιπα δείχνουν να περιμένουν την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα χρώματα διαφορετικά, δεν υπάρχει έμφαση στο λευκό. Η κόκκινη πέτρα στα παλιά νεοκλασικά, δίνει μια άλλη νότα που φέρνει πιο κοντά το Αϊβαλί με τη Μυτιλήνη.
Το Αϊβαλί εκτείνεται με κατεύθυνση Βορράς-Νότος κατά μήκος της παραλίας. Στα νότια, νεοκλασικά κτίρια με κήπους κατεβαίνουν ως τη θάλασσα. Ο τρόπος δόμησης δαιδαλώδης, μα η πόλη κρατά ένα βασικό ρυμοτομικό σχέδιο. Τρεις παράλληλοι με τη θάλασσα δρόμοι τέμνονται από πλήθος κάθετων μικρών οδών που καταλήγουν στην παραλία. Τα χωρίς κήπους σπίτια, το ένα δίπλα στο άλλο. Χωρίς κενά . Ελάχιστες μικρές πλατείες. Όψη αστική. Κυριαρχεί ο νεοκλασικός χαρακτήρας των αρχών του 20ού αιώνα.
Οι αρχαίοι ναοί που κάποτε έγιναν εκκλησιές τώρα έχουν γίνει τζαμιά και η πόλη δείχνει να επιβιώνει, χάρη στους επισκέπτες από την Ελλάδα που δεν δείχνουν κανένα ενδιαφέρον, ως συνήθως, για την ιστορία και τα αξιοθέατα. Ενδιαφέρονται για φθηνά ψώνια, φαγητό και σιροπιαστά. Συνηθισμένα πράγματα. Το τραπέζι του διαβόλου, λίγο έξω από την πόλη, την ώρα που ο ήλιος ετοιμαζόταν να βυθιστεί στην άλλη πλευρά του, ήταν το καταλληλότερο σημείο για να δεις από ψηλά τις καταπράσινες δαντελωτές ακτές του Αιγαίου σε όλο τους το μεγαλείο.
Το Μοσχονήσι ή Τζούντα έγινε η φιλόξενη αγκαλιά για τη γλυκιά βραδιά που ακολούθησε. Μελωδίες και ρυθμοί από Τούρκους τροβαδούρους, συνοδεία κρουστών, πλημμύριζαν τον αέρα, ο χρόνος έτρεχε και χωρίς να ξέρω το πώς και το γιατί αισθανόμουνα να επιστρέφω στην παιδική μου ηλικία. Νωρίς το πρωί της επομένης άρχισαν οι επισκέψεις στους παραδοσιακούς καφενέδες, ξεκινώντας από τον παλιό καφενέ του Κανέλλου που δεσπόζει δίπλα στο εξίσου όμορφο δημαρχείο. Μόλις άκουγαν οι ντόπιοι ότι ήμουν από την Ελλάδα, ερχόντουσαν για μια εγκάρδια χειραψία και πρόσφεραν γλυκό, καφέ ή ρακί! Το μεσημέρι μας βρήκε να τσιμπολογάμε στην παραλιακή της Τζούντα με την Tanju να προσπαθεί να οργανώσει μια συνάντηση με τον Αλί Μπέη (ήρθε από την Κρήτη 6 χρονών το 1922). Η Tanju έμαθε τη γλώσσα από τη γιαγιά της που ήρθε από το Ρέθυμνο την εποχή των βαλκανικών εθνοκαθάρσεων. Και όμως, τόσα χρόνια αργότερα κυριαρχεί ο φανατισμός που αλόγιστα ενισχύουν οι πολιτικές των κομμάτων ένθεν και ένθεν. Λίγο πριν την επιστροφή στη Μυτιλήνη μια επίσκεψη σ' ένα χριστιανικό παρεκκλήσι που ανακατασκευάστηκε με χρήματα του πιο πλούσιου Τούρκου Ραχμί Κοτς (Ίδρυμα Βέχμπι Κοτς ) μου έδωσε ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη στην περιοχή.
ADDRESS BOOK
Οι διευθύνσεις που πρέπει να επισκεφθείτε.
2GO
Με το καραβάκι κάθε πρωί στις 9, από Μυτιλήνη. Επιστρέφει στις 6 το απόγευμα. Αν θέλετε να πάτε Σμύρνη και Έφεσο, χρειάζεστε τρεις διανυκτερεύσεις τουλάχιστον. Το κόστος των ξενοδοχείων είναι αναλογικά πολύ χαμηλότερο.
BONUS: Επικοινωνείστε με την Ταντζού Ιζμπέκ, τηλ. 0090-2663271154, tanjuzoi@hotmail.tr: Αν έχει χρόνο ζητείστε της να σας δείξει την περιοχή και όχι μόνο! Η καλύτερη εκδοχή για να αφουγκρασθείτε την εκεί πλευρά του Αιγαίου.
2EAT
Η περιοχή φημίζεται για τα φρέσκα θαλασσινά και η κουζίνα της θυμίζει πολύ καλή ελληνική , στο πιο ελαφρύ
KUMSAL
Cumhuriyet Mah. Ugur Mumcu Cad. Sunset Otel Yani Dikili.
Πάνω στο κύμα για εξαιρετικούς μεζέδες, φρέσκα θαλασσινά και ψητά κάθε είδους στη σχάρα.
LALE REST
1978''Alibey (Cunda) ή Μοσχονήσι. Bay Nihat. Εδώ τρώει ο Πατριάρχης. Δοκιμάστε αυγά καλαμαριού!
2BE
SEYTAN SOFRASI
Ή το τραπέζι του σατανά! 9 χλμ. από το Αϊβαλί. Ό,τι καλύτερο για το ηλιοβασίλεμα
ΑΡΧΑΙΑ ΠΕΡΓΑΜΟΣ
60 χλμ. από Αϊβαλί. Ακρόπολη, Αρχαίο Θέατρο, Ασκληπιείο, Αρχαιολογικό Εθνογραφικό Μουσείο και φυσικά το ομώνυμο μουσείο με τους κλεμμένους θησαυρούς, στο Βερολίνο.
2DO
• Απογευματάκι για καφέ στον Άη Γιάννη της Κούλας, Μοσχονήσι.
• Ψηλά στο λόφο, δίπλα σε έναν ανεμόμυλο και κοντά στην ερειπωμένη βασιλική της Αγίας Τριάδας.
SARIMSAKI ΚΑΙ ALTINOVA
Στον παραλιακό δρόμο για Dikili (Δεκέλεια), οι καλύτερες παραλίες για μπάνιο.
(πηγή: www.lifo.gr, 29/6/2008)
10 καλύτερα ξενοδοχεία boutique στον κόσμο
Εμείς επιλέξαμε να σας προτείνουμε, τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία boutique στον κόσμο. Δεν έχουν καμία σχέση με τους θηριώδεις ξενοδοχειακούς όγκους, που βλέπουμε να διαφημίζονται σε πολλούς τουριστικούς προορισμούς, αλλά χαρακτηρίζονται από το ξεχωριστό τους στιλ και προσφέρουν οικειότητα και ιδιαίτερη προσοχή στον πελάτη τους. Είναι ξεχωριστές ξενοδοχειακές μονάδες, με δώδεκα ή λιγότερα δωμάτια και θεωρούνται αυθεντικοί θησαυροί ξεκούρασης.
1. The Eugenia στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης
Πρόκειται για ένα αποικιακό σπίτι του 19ου αιώνα, που διαθέτει δώδεκα πολυτελείς σουίτες. Βρίσκεται στην καρδιά της Μπανγκόκ και είναι γνήσιος εκφραστής της μυθικής κουλτούρας για την φιλοξενία, στην ανατολή.
Η επίπλωσή του αποτελείται από αυθεντικές αντίκες Βικτοριανής εποχής, προσαρμοσμένες στις ανέσεις του 21ου αιώνα. Είναι ξακουστό για τις μπανιέρες στα λουτρά του, που είναι χάλκινες χειροποίητες. Η διακόσμηση, τα κρεβάτια και τα υπόλοιπα έπιπλα, εύκολα σε ταξιδεύον στο παρελθόν, ογδόντα έως εκατό χρόνια πριν, σ’ ένα πιο ήρεμο χωροχρόνο, όπου οι άνθρωποι ρουφούσαν γουλιά-γουλιά το τσάι ή τον καφέ τους και απολάμβαναν το θρόισμα του αέρα από τα φοινικόδεντρα.
www.phukethotel.com/bangkok-city/the-eugenia.html
2. Katitche Point Greathouse, στα Βρετανικά νησιά Virgin
Το Katitche Point Greathouse, είναι χτισμένο από τον φημισμένο αρχιτέκτονα Michael Helm, στις κατάφυτες απότομες πλαγιές του Gorda.
Αποτελείται από τέσσερα συνεχόμενα πυραμοειδή κτήρια και διαθέτει πέντε σουίτες. Η βίλα αυτή, προσφέρει συναρπαστική και ειρηνική διαφυγή με θέα τον ορίζοντα του Ατλαντικού Ωκεανού, όπου καταλήγουν οι αμέτρητες αποχρώσεις των γαλάζιων - τιρκουάζ νερών της Καραϊβικής.
Η επίπλωση είναι ξεχωριστή, με κυρίαρχο υλικό το ξύλο. Κάθε σουίτα έχει ξεχωριστούς χώρους για χαλάρωση, φαγητό και δικές της βεράντες με καταπληκτική θέα. Η Mimi, που είναι η chef της βίλας θα σας προσφέρει εξαιρετικές γεύσεις της κουζίνας της Καραϊβικής, και παράλληλα είναι πάντα πρόθυμη να σας προσφέρει το φαγητό που εσείς επιθυμείτε να της παραγγείλετε, συνοδευμένο με γαλλική σαμπάνια ή ξεχωριστά κρασιά απ’ όλα τα μέρη της γης.
www.katitchepoint.com
3. Riad Meriem, στο Μαρακές του Μαρόκο
Αν θέλετε να ζήσετε «νύκτες μαγικές κι ονειρεμένες», τότε ίσως το Riad Meriem να είναι αυτό που αναζητούσατε.
Το Riad Meriem διαθέτει πέντε σουίτες και βρίσκεται στην καρδιά της Medina του Μαρακές. Είναι σχεδιασμένο από τον ιδιοκτήτη του, Thomas Hays, γι' αυτούς που δεν επιζητούν την απρόσωπη πολυτέλεια.
Εκείνο που το κάνει ξεχωριστό, είναι η έξοχη σχεδίασή του που μπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένα μοναδικό μείγμα των αραβικών και ανατολίτικων ευαισθησιών. Ο Hays χρησιμοποίησε τοπικά και διεθνή στοιχεία και υλικά, καθώς επίσης κι ένα φάσμα χρωμάτων που προέρχονται από τις φυσικές αποχρώσεις του αραβικού τοπίου, των πολύχρωμων κήπων και του δροσερού τρεχούμενου νερού.
Συνδυάζοντας όλα αυτά, κατάφερε να δημιουργήσει μια ήρεμη και μεθυστική όαση που δεσμεύει όλες τις αναγκαίες αισθήσεις, για ένα χαλαρωτικό Σαββατοκύριακο πολυτέλειας.
www.hipmarrakech.com/riad.php?id=87
4. Το Inn στα βουνά Coyote στην Κόστα Ρίκα
Το ξενοδοχείο αυτό είναι χτισμένο στην καρδιά της Κόστα Ρίκα., σε υψόμετρο 4.000 ποδιών, μέσα σε μια ιδιόκτητη έκταση 70 στρεμμάτων.
Διαθέτει τέσσερα δωμάτια και όλα λειτουργούν καθαρά οικολογικά. Είναι το ιδανικό περιβάλλον για την υπαίθρια περιπέτεια και την καθολική απομόνωση. Προσφέρει φιλήδονο φαγητό σε πανέμορφους τροπικούς κήπους, υπό την προσοχή των πουλιών της άγριας φύσης, περιπάτους και βόλτες με ποδήλατα στο βουνό.
Απλά χαλαρώστε και απολαύστε το ανοιξιάτικο κλίμα και τα σπιτικά γεύματα στο ξενοδοχείο. Ή εκμεταλλευτείτε την τοπική σχολή μαγειρικής της Κόστα Ρίκα, όπου θα περιπλανηθείτε στην αφθονία διαφορετικών συστατικών και θα μάθετε τις νέες τεχνικές μαγειρέματος κάτω από την προσωπική καθοδήγηση των chef-ιδιοκτητών του πανδοχείου.
Ανεμογεννήτριες παράγουν την ηλεκτρική ενέργεια, οι καλλιέργειες των λαχανικών και των οπωροφόρων δέντρων είναι οικολογικές, όλοι φροντίζουν για να συντηρούν την ενέργεια και τους πόρους, και συμμετέχουν στην τοπική αναδάσωση και τη συντήρηση φύσης.
www.cerrocoyote.com
5.Το La Casa Azul στην Βαλέντσια της Ισπανίας
Όταν ένας κοσμηματοπώλης ανοίγει ένα ξενοδοχείο, δύσκολα θα περίμενε κανείς να του λείπει η λάμψη ή η γοητεία, και το La Casa Azul στη Βαλέντσια δεν απογοητεύει.
Ο Vicente Graciα, που είναι ένας από τους καλύτερους κοσμηματοπώλες της Ισπανίας, έφτιαξε αυτό το τριώροφο ξενοδοχείο, που έχει ακριβώς τρία δωμάτια, ένας σε κάθε πάτωμα, σε ένα οίκημα του 19ου αιώνα. Κάθε ένα δωμάτιο σχεδιάστηκε από έναν διαφορετικό σχεδιαστή και έχει διαφορετικό ύφος. Το ένα χαρακτηρίζεται από τα επιχρυσωμένα και παλαιά του έπιπλα, το άλλο είναι σχεδιασμένο σε ρυθμό μπαρόκ και το άλλο είναι επηρεασμένο από την τεχνοτροπία της ανατολής. Στο ισόγειο όπου είναι και η reception, λειτουργεί μια καταπληκτική κάβα κρασιών (παράγουν και δικό τους κρασί) και το ενδιαφέρον των καλοφαγάδων καλύπτεται πλήρως στην ταράτσα του κτηρίου που προσφέρει ξεχωριστή θέα της κεντρικής αγοράς της Βαλέντσια και παράλληλα αποτελεί, μια από τις ιδιαίτερες αίθουσες φαγητού της Ευρώπης.
Το La Casa Azul, είναι ένας πραγματικός πολύτιμος λίθος και κοστίζει περίπου 270 € η βραδιά.
www.lacasaazul.com.mx
6. Το Helsingfors στην Παταγονία της Αργεντινής
Το μοντέρνο Σκανδιναβικό (!) αυτό κρησφύγετο είναι ένας ναός απομόνωσης, στο εθνικό πάρκο Los Glaciares, 100 μίλια από την κοντινότερη πόλη στο δρόμο που αγκαλιάζει τις ακτές μιας λίμνης. Το οίκημα περιβάλλεται από ένα μεγαλοπρεπές φυσικό τοπίο στους πρόποδες των βουνών των Άνδεων. Πίσω του προστατεύεται από το πυκνό δάσος και μπροστά του απλώνεται η πανοραμική άποψη της λίμνης, Έχει 8 δωμάτια με ένα ιδιωτικό λουτρό. Οι χώροι είναι διακοσμημένοι - τόσο σε επίπεδο υλικών όσο και σε επίπεδο χρωμάτων - σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον.
Οι φιλοξενούμενοι μοιράζονται την εμπειρία τους γύρω από ένα μεγάλο τζάκι στο living room ή στο bar. Ένα πλούσιο κελάρι με κρασιά από την Αργεντινή και τη Χιλή συνοδεύει την απόλαυση της γευστικής τοπικής κουζίνας. Το Helsingfors, λειτουργεί από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο.
www.helsingfors.com
7. Το Pitcher Inn στο Vermont
Το Pitcher Inn λειτουργεί στην καρδιά των πράσινων βουνών του κεντρικού Βερμόντ, από το 1850. Αρχικά ήταν ένα απλό πανδοχείο που εξυπηρετούσε τους περαστικούς της περιοχής. Το πανδοχείο εξελίχθηκε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά οι αρχές της φιλοξενίας του παρελθόντος δεν αλλοιώθηκαν, όπως επίσης και η διακόσμηση και τα χρώματα του πανδοχείου κι έτσι σήμερα, αποτελεί ένα γοητευτικό προορισμό στο Βερμόντ.
Διαθέτει συνολικά έντεκα δωμάτια και σουίτες, από τα οποία εννέα είναι δίκλινα και βρίσκονται στο κεντρικό κτήριο και άλλα δυο δωμάτια που είναι σουίτες και βρίσκονται σε διπλανό κτήριο που είναι μια παλιά σιταποθήκη ανακατασκευασμένη κατάλληλα.
Κάθε δωμάτιο έχει διαφορετικό ύφος διακόσμησης με θέματα είτε από την ιστορία της περιοχής είτε διάφορα σπορ. Όλα τα δωμάτια έχουν κλιματισμό, υποδαπέδια θέρμανση, δικά τους μπάνια με Jacuzzi. Σε κάποια δωμάτια υπάρχει και σάουνα.
pitcherinn.com
8. Το “The Outpost” στην νότιο Αφρική.
Ο Ιταλός αρχιτέκτονας Enrico Daffonchio σχεδίασε το "The Outpost". Χρησιμοποιώντας απλές, καθαρές γραμμές και συνδυάζοντας στοιχεία από ατσάλι, έφτιαξε ένα σύγχρονο και όμορφο κτήριο που ταιριάζει απόλυτα και δίνει έμφαση στο σεβασμό του πανέμορφου και άγριου τοπίου της περιοχής, που το περιβάλει.
Το ξενοδοχείο περιλαμβάνει ένα μεγάλο κύριο κτήριο και δώδεκα αυτόνομα διαμερίσματα. Το συγκρότημα αυτό είναι χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου που κοιτάει τον ποταμό Luvuvhu και όλα τα κτήρια ενώνονται μεταξύ τους με ξύλινες γέφυρες.
Ο μοντέρνος σχεδιασμός κάθε διαμερίσματος, που βασίζεται στο μπετόν το ατσάλι και στις υφασμάτινες κουρτίνες και αποσκοπεί στην όσο το δυνατόν πιο ελεύθερη θέα του τοπίου της κοιλάδας του ποταμού Luvuvhu.
Το κάθε διαμέρισμα περιλαμβάνει μια μεγάλη βεράντα, εσωτερικό σαλόνι και κρεβατοκάμαρα με κρεβάτι king size. Οι κουρτίνες που κλείνουν το χώρο του λουτρού μπορούν να ανοίξουν και να απολαύσετε το μπάνιο σας, με την υπέροχη θέα της Αφρικανικής κοιλάδας στα πόδια σας.
www.theoutpost.co.za
9.Το Serinn House στην Τουρκία
Η μονάδα αυτή διαθέτει πέντε δωμάτια και βρίσκεται στους αμμώδεις κίτρινους απότομους βράχους στην πόλη Urgup της Καππαδοκίας.
Ο Τούρκος αρχιτέκτονας Rifat Ergor από την Κωνσταντινούπολη, έχει διακοσμήσει τις φυσικές σπηλιές, μέσα στις οποίες είναι τα δωμάτια διατηρώντας μια πολύ σύγχρονη ευαισθησία. Η κα. Eren Serpen, που κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη, είναι η ιδιοκτήτης του Serinn. Μετά από είκοσι χρόνια ενασχόλησής της στον τομέα των διεθνών αεροπορικών ταξιδιών, αποφάσισε να ανοίξει αυτό το ιδανικό ξενοδοχείο.
Τα πέντε δωμάτια, προσφέρουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις για να χαλαρώσετε στη μέση του απίστευτου ηφαιστιογενούς τοπίου.
Η ποιότητα του ξενοδοχείου αναδεικνύεται και στις επιλογές της κουζίνας του. Ο διάσημος chef Defne Koryόrek έχει βάλει τη σφραγίδα του στο menu, συνδυάζοντας τουρκικές και διεθνείς γεύσεις.
www.serinnhouse.com
10. Το JapaMala Resort, στη Μαλαισία
Το JapaMala Tioman είναι ένα θέρετρο με δώδεκα πολυτελείς ξύλινες βίλες σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον, ακριβώς μερικά βήματα πάνω από την παραλία, στο νησί Tioman, στην ανατολική ακτή της Μαλαισίας.
Πρόκειται για μια περιοχή που αποτελεί προστατευμένο θαλάσσιο πάρκο, με απίστευτη ποικιλία ψαριών και κοραλλιών. Οι καθαρές άσπρες παραλίες και τα ζεστά σμαραγδένια νερά, αγκαλιάζουν το νησί.Απομονωμένες και ρομαντικές, αυτές οι βίλες προκαλούν ένα συναίσθημα ονείρου χλιδής και περιπέτειας. Εδώ, θα έχετε την ευκαιρία να επιστρέψετε πίσω, στην επαφή με τη φύση, χωρίς να χάσετε από τα μάτια σας τις πολυτέλειες της ζωής.
Μεγάλη προσοχή υπήρξε, για να ελαχιστοποιηθεί οποιαδήποτε περιβαλλοντική επίδραση. Κανένας βράχος δεν κινήθηκε, κανένα δέντρο δεν κόπηκε. Κατά συνέπεια καμία από τις βίλες δεν είναι η ίδια. Κάθε μια είναι μοναδική - ακολουθώντας το χαρακτήρα του εδάφους επάνω στο οποίο χτίστηκε..
www.japamalaresorts.com
(πηγή: www.fe-mail.gr)
Απαγόρευση του καπνίσματος στην Τουρκία
Νομοσχέδιο για την απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους υιοθέτησε το τουρκικό Κοινοβούλιο.
Το νομοσχέδιο θα τεθεί σε εφαρμογή σε τέσσερις μήνες, ενώ θα δοθεί «περίοδος χάριτος» 18 μηνών στα μπαρ, τα εστιατόρια και τα καφέ προκειμένου να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα.
Βάσει του νέου νόμου, το κάπνισμα απαγορεύεται στα λεωφορεία, τα αεροπλάνα, σε μεγάλα γραφεία εργασίας, σε όλους τους κλειστούς δημόσιους χώρους, στα ανοιχτά αθλητικά στάδια, τις παιδικές χαρές, τα ταξί και τα τρένα.
Απαγορεύεται, επίσης, η πώληση προϊόντων καπνού σε άτομα κάτω των 18 ετών, καθώς και η απασχόληση των ατόμων αυτών σε εταιρίες παρασκευής ή προώθησης τέτοιων προϊόντων.
Οι παραβάτες θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 50 νέων τουρκικών λιρών (περίπου 30 ευρώ), ενώ το πρόστιμο για τους ιδιοκτήτες καφέ, εστιατορίων και μπαρ είναι 5.000 νέες τουρκικές λίρες (περίπου 3.000 ευρώ).
Βάσει της νέας νομοθεσίας, απαγορεύεται, επίσης, στους τηλεοπτικούς σταθμούς να προβάλλουν εκπομπές, στις οποίες ο οικοδεσπότης ή οι καλεσμένοι καπνίζουν.
(πηγή: www.in.gr, 4/1/2008)
Αγορές στον Κόσμο
Κωνσταντινούπολη
Kapali Carsi, το Mεγάλο Σκεπαστό Παζάρι και το Misir Carsisi, το Παζάρι των Mπαχαρικών, είναι νομίζουμε δύο διευθύνσεις που θα γεμίσουν την ώρα σας και το μυαλό σας αρκούντως! Δερμάτινα, χαλιά, κοσμήματα, ασημικά, ρούχα, παλιά βιβλία και γκραβούρες μπλέκονται με τη μυρωδιά της μέντας, του πιπεριού και του σαφράν. Όλη η ζωή είναι εδώ! Προσοχή στο πορτοφόλι σας, καλό παζάρι και μην πάρετε τίποτα παράνομο!
Παρίσι
Iδού το αληθινό νόημα του ταξιδιού! Mόδα. Kαι Παρίσι. Tι άλλο να προσθέσουμε; Mεταξύ Faubourg St Honore, Champs Elysees και Avenue Montaigne και Hermes, Chanel, Lanvin, Dior, Valentino, Ines de La Fressange και ένα lunch break στου Maxim’s στη Rue Royale για την «αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι» μας και του πορτοφολιού μας!
Aπαραίτητη στάση στην «πολυμπουτίκ» της μόδας που άλλαξε τα δεδομένα στα μαγαζιά του είδους Colette στη Faubourg St Honore, αλλά και στο πολυκατάστημα GallerieLafayette για πιο προσιτή μόδα pret a porter .Pούχα, τέχνη, βιβλία, happenings, όλα τα «πρόσωπα» που είναι κάποιοι.
Πράγα
Aν και προ δεκαετίας η Τσεχία ήταν μια από τις χώρες που φημίζονταν για τα άδεια ράφια και την χαρακτηριστική έλλειψη καταναλωτικών προιόντων του ανατολικού μπλοκ, σήμερα το εμπορικό προφίλ της Πράγας δεν υστερεί σε τίποτα από εκείνο οποιασδήποτε άλλης δυτικής χώρας. Φυσικά ξεχωρίζουν τόσο για την ποιότητά τους όσο και για τις συμφέρουσες τιμές τους τα περίφημα κρύσταλλα και οι πορσελάνες Βοημίας. Αξίζει επίσης να πάρετε μαζί σας τις χαρακτηριστικές τσέχικες μαριονέτες που είναι περίτεχνα κατασκευασμένες...
Στη βόλτα σας αποκλείεται να μην πέσετε πάνω σε μια λαϊκή ανοιχτή αγορά, βοηθούντος βέβαια και του καιρού, όπου θα ανακαλύψετε, φυσικά κρύσταλλα Bοημίας, παλιά και καινούρια, αρκετά ξυλόγλυπτα, αναμνηστικά, πολύ όμορφες χειροποίητες κούκλες, εξαιρετικές μαριονέτες και πολλά, πάρα πολλά σουβενίρ από άλλες εποχές. Ακόμα μην παραλείψετε να βρείτε τσέχικα κεραμεικά, λινά και κοσμήματα σε πολύ καλές τιμές.
H Πράγα έχει κάποια εντυπωσιακά εμπορικά κέντρα, όπως το Κoruna Place, εντυπωσιακό κτίριο με μάρμαρο, γυαλί και χρώμιο στο εσωτερικό του. Φιλοξενεί γνωστά καταστήματα όπως Swatch, Fratelli Rosetti, Serchio Tachini και ένα από τα μεγαλύτερα Dunkin Donuts του κόσμου. Το Parizska street είναι συγκρότημα κτιρίων παριζιάνικου στιλ τα οποία εκτείνονται από την Πλατεία Παλιάς Πόλης προς την κατεύθυνση του Μολδάβα και φιλοξενούν γνωστές φίρμες, όπως ο Christian Dior.
Το Pavilon Vinohradska Trznice φιλοξενεί περισσότερα από 60 καταστήματα, όπως Lacoste, Levis καθώς και κατάστημα ειδών τέχνης από τη Βοημία. Στα καταστήματα ειδικού ενδιαφέροντος συγκαταλέγεται το Bata: Τα πασίγνωστα παπούτσια Bata πριν το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο κατασκευάζονταν στην Τσεχοσλοβακία. (Στη συνέχεια η παραγωγή τους μεταφέρθηκε στον Καναδά). Επαναπατρισμένη λοιπόν η Bata εκθέτει τα προϊόντα της σ’ ένα πενταόροφο κατάστημα.
To Karlovarsky Porcelain διαθέτει μεγάλη ποικιλία από πορσελάνες του Κάρλοβι Βάρι, κρύσταλλα και υαλικά Βοημίας. Το Mappin & Webb θα σας ξετρελάνει με κομψά δώρα, ρολόγια, ασημικά, κοσμήματα και πορσελάνες. Για τους λάτρεις της μουσικής στο Trio θα εντοπίσετε τεράστια ποικιλία CDs κλασικών Τσέχων αλλά και ξένων συνθετών. Πολύ εξυπηρετικό προσωπικό με καλή γνώση του αντικειμένου.
Ρώμη
La Moda Italiana! Για να μην σας απαριθμήσουμε τους ήδη γνωστούς Oίκους Pαπτικής (βλ. Valentino, Prada, Ferragamo, Dolce & Gabbana, Gucci κλπ, κλπ), σας παραθέτουμε απλώς το όνομα της οδού που κάνει το shopping τελετουργία ! Via dei Condotti. Ό,τι θέλετε είναι εδώ. Εαν θέλετε Versace θα πάτε Via Borgogna και για Εscada στην Piazza di Spagna 7.
Εαν έχετε χρόνο, μην χάσετε τις υπαίθριες αγορές. Η Mercato Andrea Doria (Via Andrea Doria, 7:00-13:00 εκτός Κυριακής) αν και προσφέρεται περισσότερο για τις αγορές των ντόπιων είναι αξιοθαύμαστη γιατί έχει διατηρήσει τον παραδοσιακό χαρακτήρα των υπαίθριων αγορών.
Στην καρδιά της Ρώμης, η Campo De' Fiori είναι η πιό γραφική αλλά και η πιό ιστορική. (7:00-13:00 εκτός Κυριακής). Τέλος η Porta Portese, είναι το κυριακάτικο παζάρι της Ρώμης που φαίνεται να έχει τις ρίζες του στα τέλη του Β' Παγκόσμιου πολέμου, στη Μαύρη Αγορά της εποχής. (Viale Trastevere, 5:00-14:00 Kυριακή).
Λονδίνο
«My name is Bond, Old Bond!». Nα μας επιτραπεί το ευφυολόγημα το σχετικό με το γνωστό και λατρευτό πράκτορα, αλλά εμείς «κατασκοπεύσαμε» τις καλύτερες διευθύνσεις για ατελείωτο shopping και σας τις παρουσιάζουμε. Old Bond Street καιNew Bond Street, είναι η χλιδή προσωποποιημένη. Όλοι οι γνωστοί Oίκοι είναι εδώ. Pούχα, κοσμήματα, αξεσουάρ για… υπερχρεώσεις πιστωτικών καρτών!
Tο Λονδίνο είναι πράγματι ακριβό και οι δύο αυτοί δρόμοι το αποδεικνύουν περίτρανα. Παραπλεύρως κάντε ένα πέρασμα από ένα μικρό γλυκύτατο δρομάκι, την South Molton St, με πολλά καλά καταστήματα όπως το Browns και μικρά καφέ.
Φυσικά λίγο πιο πέρα βρίσκεται ο παράδεισος των High Street Shops, η Oxford Street, όπου σχεδόν όλοι οι πωλητές μιλούν ελληνικά! Selfridges, Gap, Top Shop,Marks and Spenser, Laura Asley, είναι λίγες μόνο από τις πολλές «ναυαρχίδες».
Σε ένα άλλο κέντρο, το Knightsbridge, θα ροβολήσετε την «πολλή» Sloane St για μια καλή επανάληψη σε Prada, Gucci, Burberry και Hermes, αλλά θα μπείτε με τις ώρες και στα κλασικά Harrod’s (η πρώτη μέρα των εκπτώσεων στο λονδρέζικο πολυκατάστημα είναι πια θεσμός!)
Με motto του τη φράση "Omnia, Omnibus, Ubique", δηλαδή "τα πάντα, για τους πάντες, παντού" to Harrods είναι ένας θρύλος του Λονδίνου...
Στο Harvey Nichols, στον 5ο όροφο θα βρείτε το καλύτερο delicatessen της πόλης. Γυναίκες, νομίζω σας καλύψαμε!
Στο Λονδίνο, όμως, έχουν την τιμητική τους και οι άνδρες. Nαοί διαχρονικής ανδρικής κομψότητας έχουν εδώ την έδρα τους στους πασίγνωστους δρόμους Saville Row, όπου όλοι οι παλιοί ράφτες σαν τους Gieves & Hawks και Jermyn St, με τους «πουκαμισάδες» σαν τον Thomas Pink και τους Turnball & Asser (εδώ φτιάχνει στα μέτρα του τα πουκάμισά του ο Kάρολος και οι Yιοί!).
Για το σπίτι προτιμήστε τα καταπληκτικά Conran Shop του πατριάρχη του σύγχρονου desigh και την αλυσίδα Muji για οικονομικό ιαπωνικό «ζεν».
Εαν θέλετε να επισκεφτείτε λονδρέζικα βιβλιοπωλεία, μην ξεχάσετε να πάτε στο Hatchards, ίσως το παλαιότερο κεντρικό βιβλιοπωλείο του Λονδίνου με τεράστια ποικιλία βιβλίων. Το διάσημο - από την ταινία "μια βραδιά στο "Νότιγκ Χιλ" βιβλιοπωλείο είναι το Travel Bookshop, στη γνωστή φυσικά συνοικία.
Μην χάσετε φυσικά τις υπαίθριες αγορές που θα σας μεταφέρουν αμέσως στο κλίμα...
Η Camden Market (Camden High Street στη διασταύρωση με τη Buck Street) είναι από τις πιό γνωστές υπαίθριες αγορές, και μεγάλη τουριστική "ατραξιόν".
Στην Portobello Market, στον ομώνυμο δρόμο, σχεδόν κανένας δεν φεύγει χωρίς να βρει κάτι να του αρέσει... Είναι η διάσημη από την ταινία "μια βραδιά στο Νότιγκ Χιλ" υπαίθρια αγορά.
(πηγή: www.dinersclub.gr)
Στο περιθώριο μπαίνει ο τούρκικος καφές
Ενα φλιτζανάκι δυνατού τούρκικου καφέ μπορεί να ισοδυναμεί για ορισμένους με το απόλυτο σύμβολο της τουρκικής παράδοσης, αλλά οι ίδιοι οι Τούρκοι στρέφονται εσχάτως σε πιο σύγχρονες εκδοχές απόλαυσης, τύπου καπουτσίνο, για παράδειγμα, εσπρέσο ή, στην καλύτερη περίπτωση, τσαγιού. Ο παραδοσιακός καφές, που ψήνεται αργά στη χόβολη και σερβίρεται στα μικρά, χοντρά κατά προτίμηση φλιτζανάκια πρωτοεμφανίστηκε στα τουρκικά χώματα, γύρω στον 16ο αιώνα. Φαίνεται, όμως, ότι αυτή η παλαιά παράδοση δεν ταιριάζει με τους σημερινούς σύγχρονους ρυθμούς ζωής. Οι νεαροί Τούρκοι, όπως οι συνομήλικοί τους, σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο, προτιμούν την απόλαυση ενός καπουτσίνο, ενός εσπρέσο ή ενός διπλού mocha macchiato, σε κάποια καφετέρια γνωστής διεθνούς αλυσίδας. Ορισμένοι βλέπουν σ’ αυτή την αλλαγή την απόδειξη ότι η Τουρκία είναι μια πολυπρόσωπη και δυτικοπρεπής χώρα. Αλλοι, πάλι, διατείνονται ότι το τσάι –η γλυκιά, μαύρη ποικιλία, που σερβίρεται σε μικρά, λεπτά ποτηράκια– είναι πιο παραδοσιακό από τον καφέ.
Από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν πρωτοέφθασε στην Κωνσταντινούπολη από την Υεμένη, ο «τούρκικος» καφές διαδόθηκε σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και εξακολουθεί να πίνεται στα Βαλκάνια και στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Από τους αρραβώνες και το διάβασμα των μελλούμενων στο μαύρο κατακάθι του, μέχρι το τελετουργικό της αρχαίας φιλοξενίας, ο τούρκικος καφές αποτέλεσε επί αιώνες τον σύνδεσμο της κοινωνίας, όπως αυτός αποτυπώνεται στην παροιμία που λέει «ένα φλιτζανάκι καφέ σημαίνει 40 χρόνια φιλίας».
Ο Χαμντί Ακάν, καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αγκυρας, διατηρεί αναλλοίωτο το πάθος του για τον παραδοσιακό καφέ και παραμένει αδιάφορος στις «ρηχές» εναλλακτικές τού σήμερα. Σε δημοσκόπηση που έκανε μέσα από την ιστοσελίδα του (www.kahve.gen.tr) διαπίστωσε, ωστόσο, ότι πολλοί συμπατριώτες του προτιμούν το παραδοσιακό τσάι, που είναι πιο φθηνό, φύεται στην Τουρκία και ταιριάζει καλύτερα στα ήθη της.
Σε μια προσπάθεια να αναθερμάνουν το χαμένο ενδιαφέρον των Τούρκων για το παραδοσιακό καφεδάκι, ορισμένες εταιρείες αναβιώνουν το «προφητικό» παρελθόν του: πολλές καφετέριες προσλαμβάνουν επαγγελματίες -καφετζούδες, για να διαβάζουν το μαύρο κατακάθι στο φλιτζανάκι, όπου σύμφωνα με την παράδοση κρύβεται η μοίρα, προκειμένου να προσελκύσουν πελατεία. Ο Ακάν, από την άλλη, είχε μια καλύτερη ιδέα: πρότεινε στην κυβέρνηση να υποχρεώσει τις διεθνείς αλυσίδες καφέ να προσφέρουν και «τούρκικο». Ωστόσο, παραδέχεται ότι «όσοι πηγαίνουν για καφέ στα Starbucks (παρότι η συγκεκριμένη αλυσίδα προσφέρει τούρκικο καφέ), ενδεχομένως δεν θα ζητήσουν τούρκικο» και στη συνέχεια εντοπίζει την αιτία του.. κακού: «Δυστυχώς, ο τούρκικος καφές δεν μπορεί να σερβιριστεί σε διάφορες γεύσεις».
Ο Χαλούκ Τουνκάι, πάλι, επικεφαλής της εταιρείας παρασκευής καφέ Kocatepe Kahve, στην Αγκυρα, ισχυρίζεται ότι η άνοδος του πατριωτικού συναισθήματος στην Τουρκία συνοδεύει εκάστοτε και την άνοδο στις προτιμήσεις για τούρκικο καφέ. Οταν, για παράδειγμα, ορισμένες καταναλωτικές οργανώσεις κήρυξαν εμπάργκο στα αμερικανικά προϊόντα, ως συνέπεια της απόφασης επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων, το 1915, οι Τούρκοι έστρεψαν το ενδιαφέρον τους στο παραδοσιακό καφεδάκι. Ωστόσο, ομολογεί ότι ο τούρκικος δεν είναι πια trendy στην πατρίδα του.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 7/11/2007)
Διακοπές σε αγροκτήματα, τραίνα, βίλες, φάρους, ιδιωτικά νησιά και άλλα παρόμοια
Κτήματα και παραδοσιακές οικίες για τις διακοπές σας
Στα ισπανικά σημαίνει «κτήμα». Fincas καλούνται σε γενικές γραμμές τα αγροτόσπιτα –άλλοτε παραδοσιακά και άλλοτε σύγχρονες βίλες στο πατροπαράδοτο ύφος– που είναι χτισμένα μέσα σε μια φάρμα και έχουν τόση έκταση γης ολόγυρά τους ώστε να διασφαλίζουν την ησυχία σας αλλά και μια αίσθηση αγροτικής ζωής. Είναι πολύ καλή λύση για οικογένειες με παιδιά, αλλά και όσους από σας θέλετε να ζήσετε τη μεσογειακή επαρχία αλλιώς.
Πολύ καλό στο είδος του, αλλά δυστυχώς μόνο στη γερμανική γλώσσα είναι το www.rent-a-finca.de. Μπορείτε να βρείτε fincas, διαμερίσματα αλλά και προτάσεις για αγροτουρισμό στη Μαγιόρκα, με μικρές όμως φωτογραφίες και στοιχειώδεις πληροφορίες. Σχεδόν όλες οι fincas διαθέτουν πισίνα και σέρβις, ενώ οι τιμές είναι κατά κανόνα λογικές (από € 1.200 έως € 2.500 την εβδομάδα για 8 άτομα).
Το www.fincasmallorca.de μιλάει αγγλικά και διαμεσολαβεί ανάμεσα στους ιδιοκτήτες και εσάς, ώστε να νοικιάσετε fincas, casitas (μικρά σπιτάκια) και διαμερίσματα, στην κοιλάδα με τις πορτοκαλιές στα βορειοδυτικά της Μαγιόρκα και στις Βαλεαρίδες γενικότερα. Δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για ελλιπείς ή εσφαλμένες πληροφορίες δοσμένες από τους ιδιοκτήτες (σύνηθες, οπότε τσεκάρετέ το γενικότερα), πράγμα που δυσκολεύει τα πράγματα. Οι τιμές είναι παρόλα αυτά δελεαστικές.
Μια ενημερωμένη μηχανή αναζήτησης για να νοικιάσετε βίλες, διαμερίσματα και εξοχικά ανά τη Μεσόγειο, η οποία επίσης διαμεσολαβεί ανάμεσα σε σας και τον κάθε ιδιοκτήτη, είναι το www.search-villas.com.
Πάμε Φάρο;
Αντί να πάρετε τα βουνά, πάρτε τα ακρωτήρια. Η ζωή σε ένα φάρο είναι εντελώς διαφορετική απ’ ό,τι έχετε δοκιμάσει μέχρι τώρα: συχνά θα πρέπει να πάρετε μαζί σας μέχρι και τα στοιχειώδη – από χαρτί τουαλέτας μέχρι Depon. Εννοείται ότι οι ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού –παιδιά, ηλικιωμένοι και... άναυτοι– θα δυσκολευτούν και καλύτερα να απέχουν από το σπορ. Αν όμως θέλετε ησυχία, μακροβούτια πριβέ και φρέσκο ψάρι στην... αυλή σας, σκεφτείτε το. Οι φάροι αποτελούν πολύ δημοφιλή πρόταση στην Αδριατική αλλά και στις βόρειες θάλασσες – για όσους είναι σε πιο χαμηλότονο mood.
Η Νορβηγική Ένωση Φάρων διατηρεί ιστοσελίδα (www.fyr.no/international) με φάρους σε Νορβηγία, Κροατία, Αγγλία, Ουαλία, Σκοτία κ.α., με αρκετά links και ατμοσφαιρικές φωτογραφίες. Η Αδριατική πάντως είναι η πιο κοντινή και εφαρμόσιμη λύση για να δείτε τι σημαίνει ζωή σε φάρο – κατάλυμα εξ ορισμού... πριβέ.
Το www.adriatica.net (μέσω του οποίου μπορείτε να νοικιάσετε και αυτοκίνητο ή ιστιοπλοϊκό, στο λήμμα Complete Offer) διαθέτει μια χορταστική λίστα από φάρους στην κροατική ριβιέρα, με αρκετές πληροφορίες για το πώς θα φτάσετε και τι θα βρείτε. Οι ιδιαίτερα οικονομικές τιμές είναι από μόνες τους ένα δέλεαρ.
Επίσης χρήσιμα είναι τα sites www.croatia-holidayandhome.co.uk για ενοικίαση βίλας και το www.authentic-croatia.com, το οποίο έχει μια ενδιαφέρουσα γκάμα από φάρους, πέτρινα σπίτια, απομακρυσμένα cottages και αγροκτήματα, που είναι καλή ιδέα για όσους ζητούν μια –συχνά εξωφρενικά– οικονομική λύση διακοπών.
Διακοπές σε αγροτόσπιτο
Τα cottages είναι χαμηλά, μονώροφα αγροτόσπιτα, που συχνά διατηρούν το παραδοσιακό ύφος της περιοχής. Ιδανικές χώρες είναι φυσικά η Αγγλία και η Σκοτία, με τις πανέμορφες εξοχές τους, αλλά και ο ειδυλλιακός Καναδάς, όπου μπορείς να ζήσεις σκηνές που έχεις ζηλέψει στις διαφημίσεις του Marlboro country...
Χαζέψτε το www.cottagesincanada.com, το οποίο επίσης διαμεσολαβεί με τους ιδιοκτήτες. Βίλες και cottages σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες θα βρείτε και στο www.chalet.nu. Πολύ καλή λύση για οικογένειες και όσους θέλουν διακοπές φρεσκάδας, με καταλύματα στα Πυρηναία, τις Άλπεις, το Λίγηρα και τη Βουργουνδία (για διαμονή a la francais).
Για happy go lucky τύπους που αγαπούν το ρουστίκ, τις αγελάδες και τα βουκολικά τοπία και ψηφίζουν περπάτημα στη σκιά των Άλπεων ή μυρωμένη απομόνωση, ενδείκνυται μια καλύβα. Μη σοκάρεστε: «hutte» ονομάζουν οι Γερμανοί τα παλιά εξοχικά καταλύματα που βρίσκονται σε όμορφα σημεία της εξοχής, στη σκιά του βουνού, δίπλα από τη λίμνη. Το www.urlaub-anbieter.com μιλάει μόνο γερμανικά, αλλά διαθέτει «καλύβες» μέχρι και στην Αίγυπτο (αποφευκτέον, μιας και πρόκειται για κάτι ξεχασμένα κι απ’ το Θεό πανομοιότυπα διαμερίσματα στη μέση του πουθενά της Ερυθράς). Εσείς προτιμήστε τις ξύλινες βουκολικές κατασκευές και τα μίνι σαλέ της κεντρικής Ευρώπης. Κι αν είστε νοσταλγοί του σοβιετικού ρετρό, έχετε υπόψη σας πως νοικιάζεται μέχρι και η ντάτσα του Στάλιν στην Αμπχαζία στη Μαύρη Θάλασσα – και μάλιστα έναντι € 500 ανά διανυκτέρευση...
Νοικιάζω βίλα...
Αν προτιμήσετε τη λογική του ιδιωτικού νησιού, στο www.privateislandsonline.com θα βρείτε μια ομολογουμένως ευρεία και δελεαστική συλλογή από νησάκια σε όλο τον κόσμο. Αν και οι τιμές είναι φυσικά απλησίαστες, μπορείτε να βρείτε και πιο προσιτές προτάσεις, όπως, π.χ., μια casita σε κάποιο από τα cayes της Belize, όπου μια junior σουίτα σε resort κοστίζει $ 200 τη βραδιά (www.privateislandsonline.com/cayechapel.htm).
Σε ξενοδοχεία στα τουρκικά παράλια, στις ακτές της Λυκίας και sτη νοτιανατολική Τουρκία (Καππαδοκία, Γκαζίαντεπ, Ντιγιάρμπακιρ) εξειδικεύεται το www.exclusiveescapes.co.uk, που μπορεί να εκπονήσει και συνολικά πακέτα από boutique ξενοδοχεία μέχρι βίλες με ιδιωτική πισίνα και στούντιο στα πιο ψαγμένα σημεία – οι επιλογές του πρακτορείου έχουν ενδιαφέρον. Πολύ δελεαστικά, για παράδειγμα, φαίνονται τα «Stablesgate House & Studios» στο Σουλτάναχμετ της Ιστανμπούλ...
Πολυτελείς ιδιοκτησίες σε Καραϊβική και Ευρώπη (βλ. Τοσκάνη, Ούμπρια, Προβηγκία, Σεν Τροπέ) από το online πρακτορείο Wimco (www.wimco.com) που διαθέτει 20ετή πείρα και σκανάρει προσεκτικά τις προτεινόμενες βίλες, ενώ μπορεί να ετοιμάσει για σας ολόκληρο πακέτο διακοπών. Εδώ, το κριτήριο και οι εν γένει υπηρεσίες είναι ιδιαίτερα ραφινάτες. Ενδεικτικά, στο νησί St Barths, οι ένοικοι σε κάποια από τις τριακόσιες περίπου βίλες μπορούν να απολαύσουν στην πισίνα τους μια «κινητή» υπηρεσία μασάζ από την πασίγνωστη εταιρεία Ligne St Barth (+59 0590 278263, www.lignestbarth.com). Πολύ καλό ψαχτήρι για exclusive καταλύματα διαθέτει το site travel.iafrica.com, μέσα στο travel/places to stay.
Διακοπές πάνω σε ράγες
Goodbye Express d’ Orient... Άλλος φεύγει, άλλος έρχεται. Το άνοιγμα της TGV Est, της 4ης γραμμής υψηλής ταχύτητας στη Γαλλία, μέσα στον Ιούνιο, θα σημάνει το τελευταίο καμπανάκι για το αυθεντικό Orient Express, που από το 1883 έκανε τη διαδρομή Παρίσι-Βιένη και περαιτέρω... Το τελευταίο τρένο θα αναχωρήσει από το Παρίσι για την αυστριακή πρωτεύουσα στις 7 Ιουνίου. Δεν μιλάμε για τη γνωστή γραμμή από το «Έγκλημα στο Orient Express» της Αγκάθα Κρίστι που έκανε τη διαδρομή Gare de Lyon-Μιλάνο ή το τρένο Stamboul-Orient Express του Γράχαμ Γκριν που έφτανε από την Οστάνδη στη Βιένη μέσω Βρυξελλών. Πρόκειται για το αυθεντικό Express d’ Orient που αναχώρησε για πρώτη φορά στην ιστορία από το σταθμό Gare de l’ Est το 1883 και άφηνε τους επιβάτες στο Giurgiu της Ρουμανίας, απ’ όπου κατέπλεαν με φέρι το Δούναβη επί 14 ώρες (!) για να καταλήξουν στην Κωνσταντινούπολη με ένα άλλο τρένο. Το 1889, όταν η γραμμή ολοκληρώθηκε, το ταξίδι Παρίσι-Κωνσταντινούπολη διαρκούσε 67 ώρες, με τρεις διανυκτερεύσεις στις λουσάτες couchettes. Πολιτικοί και διπλωμάτες, πασάδες και παραλήδες της εποχής που ήθελαν να αναπνεύσουν λίγη Ευρώπη και να γυρίσουν στην Πόλη φορώντας το φέσι τους με γαλλικό flair, κατάσκοποι και κοκότες, απόλαυσαν για πάνω από έναν αιώνα το κάποτε πολυτελές και πάντα χρονοβόρο ταξίδι. Πάντως, τα τελευταία χρόνια είχε παρακμάσει και παρα-ακριβύνει σε βαθμό καθαίρεσης.
Πάντως, αν και οι μύθοι πεθαίνουν –τουλάχιστον στην πραγματική ζωή–, οι μερακλήδες του τρένου έχουν πολλές εναλλακτικές για να συνεχίσουν να οργώνουν την Ευρώπη με αυτό το άνετο μέσο. Τσεκάρετε το πολύ ενδιαφέρον www.seat61.com του Εγγλέζου μανιώδους ταξιδιώτη Μαρκ Σμιθ, που γύρισε την υφήλιο με τρένο και όχι μόνο. Το σημαίνον στοιχείο είναι ότι διαθέτει πλήρη περιγραφή της κάθε διαδρομής, φωτογραφίες από τις αμαξοστοιχίες, καίρια links, ακριβή δρομολόγια, ειδικούς ναύλους, οδηγίες για το πώς θα αγοράσετε τα εισιτήρια, αλλά και βασικές πληροφορίες για τη διαδρομή. Εν ολίγοις, σκέτος θησαυρός! Όσοι έχουν τα κότσια, ας τσεκάρουν τις διαδρομές Λονδίνο-Κίνα ή Λονδίνο-Ιαπωνία ή ακόμη και το Δρόμο του Μεταξιού με τρένο. Έτσι, για να μη νομίζουμε ότι τα ιδανικά του gran turismo πέθαναν...
hop on-hop off με τραίνο
Αν, ωστόσο, δεν σας πέφτει βολικό να διασχίσετε την Κίνα σε ράγες, δοκιμάστε κάποιο από τα «νυχτερινά» τρένα του Elipsos (www.elipsos.com), ενός κονσόρτιουμ μεταξύ Γάλλων και Ισπανών, που έχει σαν στόχο να χτυπήσει τις «μικρού μήκους» αεροπορικές διαδρομές, δρομολογώντας train hotels από το Παρίσι στη Βαρκελώνη και από κει προς Ζυρίχη και Μιλάνο, με δελεαστικούς ναύλους που ξεκινούν από € 67. Αν θέλετε να πάτε Costa Brava (στάση σε Girona και Figueres για να δείτε το μουσείο Νταλί- www.salvador-dali.org), στην κοιλάδα του Λίγηρα (στάση σε Blois και Ορλεάνη), Καστίλη-Λεόν (στάση σε Valladolid και Burgos) αλλά και Τορίνο ή στις βασικές ελβετικές πόλεις, λάβετέ το υπόψη. Ενδεικτικά, ένα one way εισιτήριο για τη διαδρομή Βαρκελώνη-Βέρνη κοστίζει € 332.
(πηγή: www.athinoramatravel.gr)
Περίεργα ξενοδοχεία ανά τον κόσμο
Ice, Ice Baby Ice Hotel (Σουηδία)
Απλώνεται σε μία έκταση 6 χιλιάδων στρεμμάτων και αποτελεί το μεγαλύτερο- και το αυθεντικό- παγωμένο ξενοδοχείο στο κόσμο. Όλες του οι εγκαταστάσεις, ακόμα και τα κρεβάτια είναι φτιαγμένα από χιόνι και πάγο. Οι πελάτες τους μπορούν να απολαύσουν τον υπνάκο τους μέσα σε θερμικό sleeping bag στο ειδικά σχεδιασμένο, παγωμένο κρεβάτι, υπενδεδυμένο με δέρμα τάρανδου. Το πρωί, το προσωπικό του ξενοδοχείου σου φέρνει στο κρεβάτι ζεστό χυμό για να ζεσταθούν τα κοκαλάκια σου, αφού η μέση θερμοκρασία μέσα στα δωμάτια είναι -8 βαθμοί Κελσίου. Όσο για το βραδάκι, αν ακόμα δε μπορείς να συνέλθεις από τον παγετώνα, μπορείς να επισκεφτείς το Absolut μπαρ και να ζεστάνεις ... το συκώτι σου με λίγη βότκα.
Ψάχνοντας τον Νέμο Poseidon Undersea Resort (Νησιά Φίτζι)
Στις αρχές του 2009, οι επισκέπτες των νησιών Φίτζι θα έχουν την ευκαιρία να διαμείνουν υπό τη θάλασσα. Το ξενοδοχείο αυτό είναι «βυθισμένο» δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, και το 70% των σουιτών είναι υπενδεδυμένο με ειδικές τζαμαρίες για να μπορεί ο επισκέπτης να έχει ατελείωτη θέα στο βυθό. Με ένα πάτημα ενός κουμπιού, μπορείς να ταΐσεις τα ψάρια, ακόμα και τη νύχτα, εφόσον έχουν τοποθετηθεί προβολείς για καλύτερη ορατότητα. Τις τιμές θα μπορούσες να τις χαρακτηρίσεις... τσουχτερές καθώς για ένα δεκαήμερο περίπου θέλεις 15 χιλιάδες ευρώ!
Κάτι να καίει (σα λάβα) Gamirasu Cave Hotel (Τουρκία)
Πώς θα σας φαινόταν αν περνούσατε τις διακοπές σας μέσα σε ένα ηφαίστειο; Το ξενοδοχείο Gamirasu είναι χτισμένο σε μια σπηλιά μέσα σε ηφαιστειογενή βράχο, και παλιότερα ήταν Βυζαντινό μοναστήρι. Η σπηλιά, ηλικίας χιλίων ετών, μέχρι πρόσφατα αποτελούσε καταφύγιο για Χριστιανούς καλόγερους και μάλιστα κάποια από τα δωμάτια του χρησιμοποιούνταν ως κελιά.
Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους τουρίστες! Old Jail Mount (Αυστραλία)
Αν έχεις περάσει μια νύχτα στη φυλακή, μάλλον αυτές οι διακοπές θα σου ξυπνήσουν άσχημες αναμνήσεις. Το ξενοδοχείο-πραγματική φυλακή- στο βουνό Γκάμπιερ, σου προσφέρει την εμπειρία στη στενή, χωρίς να σε μπλέκει με δικαστήρια και παρανομίες. Κοιμάσαι σε κανονικά κελιά με την τουαλέτα μέσα στο δωμάτιο και τρως στο «εστιατόριο» των κρατουμένων. Ελπίζουμε βέβαια το φαγητό να μην είναι ανάλογο με το συσσίτιο των τυπικών κάτεργων..
Καμαρούλα μια σταλιά Capsule Inn (Ιαπωνία)
Πως θα σας φαινόταν να κοιμόσασταν μέσα σε ένα δωμάτιο 2 επί 3; Το πρωτότυπο ξενοδοχείο του Τόκιο αντί για υπερπολυτελή σουίτα προσφέρει την εμπειρία του ύπνου μέσα σε πλαστικές κάψουλες που διαθέτουν τηλεόραση, ραδιόφωνο, ακόμα και ξυπνητήρι. Η τιμή του; Γύρω στα 25 ευρώ τη βραδιά. Τώρα το γιατί θες να περάσεις τις ωραίες σου διακοπούλες σαν κοτόπουλο σε φούρνο μικροκυμάτων είναι μια άλλη ιστορία ...
Me Tarzan, you Jane Green Magic Treehouses (Ινδία)
Αν όταν ήσασταν μικροί είχατε ζαλίσει τον πατέρα σας να σας φτιάξει ένα σπιτάκι πάνω στο δέντρο, ζηλεύοντας τις αμερικάνικες νεανικές ταινίες, η Ινδία μπορεί να σας χαρίσει έστω και καθυστερημένα αυτό το όνειρο. Χτισμένα μέσα σε δάσος και εξ ' ολοκλήρου επάνω σε ψηλά δέντρα, τα σπίτια του Green Magic Treehouses προσφέρουν όλες τις βασικές ανέσεις συν ανεμόσκαλα, σε περίπτωση που ξυπνήσει μέσα σας ο Ταρζάν. Χωρίς ηλεκτρισμό, το οικολογικό ξενοδοχείο εκμεταλλεύεται άλλες πηγές ενέργειας και υπόσχεται μοναδικές εμπειρίες. Τιμές: Το δίκλινο κυμαίνεται από 90 έως 180 ευρώ την ημέρα.
Κρουαζιέρα -στη ξηρά- θα σε πάω Exploranter (Βραζιλία)
Το κινούμενο ξενοδοχείο Exploranter, με βάση το Σαο Πάολο, ξεναγεί τους πελάτες σε Βραζιλία, Χιλή και Αργεντινή. Σας γλιτώνει από τον κόπο να κλείνετε διαφορετικά δωμάτια σε κάθε μέρος, και είναι πλήρως εξοπλισμένο με κουζίνα, μπάνια και 28 κρεβάτια. Προσοχή όμως γιατί έχουμε μάθει ότι ο σεφ δείχνει προτίμηση στην τοπική κουζίνα και μπορεί να βρεθεί στο πιάτο σας ένα ωραίο γεύμα με τραγανιστά κόκκινα μυρμήγκια ...
(Δεν) ήμουνα εγώ για αεροπλάνα Woodlyn Park Motels (Νέα Ζηλανδία)
Αεροπλάνα, τρένα και ο άρχοντας των δαχτυλιδιών. Στα Woodlyn Park Motels έχεις τρεις επιλογές: να περάσεις τη νύχτα σε βαγόνι τρένου του 1950 ή ως επιβάτης αεροπλάνου τύπου Bristol Fighter. Αν είσαι φαν του Τόλκιν, μπορείς να μείνεις σε σπιτάκι πανομοιότυπο των χόμπιτ, χτισμένο στην άκρη ενός βουνού. Οι τιμές ξεκινάνε από 120 ευρώ. Κι όσο για το πώς θα περνάς την ώρα σου; Μπορείς να μάθεις να ξυρίζεις τα πρόβατα ή να κάνεις παρέα με τις αρκούδες και τα γουρούνια της περιοχής ...
Ο πιο καλός ο μαθητής McMenamins Kennedy School Hotel (Η.Π.Α.)
Έχεις δει ποτέ στον ύπνο σου ότι πήγαινες σχολείο με τα εσώρουχα και σε κορόιδευαν όλοι; Το ξενοδοχείο στο Πόρτλαντ, ζωντανεύει τον εφιάλτη σου επί πληρωμή. Το παλιό δημοτικό σχολείο έχει μετατραπεί σε ξενώνα και κάθε δωμάτιο θυμίζει σχολική αίθουσα, με μαυροπίνακα, κιμωλίες κι όλα τα κονφόρ. Όσο για την ταρίφα που θα πληρώσετε για να επιστρέψετε στα θρανία, κυμαίνεται από 80 μέχρι 110 ευρώ.
Το σπίτι του τρυποκάρυδου Woodpecker Hotel (Σουηδία)
Η κατοικία του τρυποκάρυδου, συγκαταλέγεται στα πιο μικρά ξενοδοχεία του κόσμου αφού μπορεί να φιλοξενήσει μόνο ένα άτομο ή ζευγάρι στο ένα και μοναδικό σπίτι του. Χτισμένο πάνω σε δέντρο, το ξύλινο σπίτι δεν είναι εντελώς ρουστίκ, καθώς μπορείς να απολαύσεις τον καφέ σου στη μεγάλη βεράντα ή στην αιώρα.
(πηγή: από e-mail που έλαβα)
Σύνορα-παγίδες σε όλο τον κόσμο
Ο κ. Τσαρλς Πέντι είναι μέλος τής Mondo Enduro, μιας ανεξάρτητης βρετανικής ομάδας μοτοσικλετιστών με βασικό χόμπι τους οδικούς γύρους του κόσμου. Η ιδιότητά του αυτή του έδωσε την ευκαιρία να πραγματοποιήσει μέσα σε 14 μήνες ένα ταξίδι 62.000 χιλιομέτρων περνώντας συνολικά 42 συνοριακούς σταθμούς. Σύμφωνα με την προσωπική μαρτυρία του αλλά και των "συναδέλφων" του που τον συνόδευσαν στις εξορμήσεις του αυτές, ο έλεγχος και η εν γένει κατάσταση στα σύνορα διαφοροποιείται, όπως άλλωστε είναι αναμενόμενο, από κράτος σε κράτος. Κάποια από αυτά είναι για τον κ. Πέντι αληθινά εξαίσια. Στην Καρθαγένη της Κολομβίας, επί παραδείγματι, τρυφερές υπάρξεις κέρασαν τους βρετανούς ταξιδιώτες παγωμένο τσάι ενώ μια μπάντα έπαιζε σάλσα με φόντο τα χρυσά νερά της Καραϊβικής. Δεν ήταν όμως και λίγοι οι σταθμοί που άφησαν τους επισκέπτες με... τραυματικές εντυπώσεις πάσης φύσεως. Ο κ. Πέντι έσπευσε μάλιστα να συντάξει μια λίστα με τις δέκα χειρότερες συνοριακές γραμμές που έχει απαντήσει στον δρόμο του.
Ονδούρα - Ελ Σαλβαδόρ
"Τα οδικά ταξίδια είναι καλό να αποφεύγονται τις βραδινές ώρες καθώς τελευταία σημειώθηκε έξαρση της εγκληματικότητας". Οι ταξιδιωτικές συμβουλές του βρετανικού υπουργείου Εξωτερικών δεν αποδείχθηκαν και τόσο ακριβείς για τον κ. Πέντι αφού παρέλειψαν να επισημάνουν ότι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες της Ονδούρας δουλεύουν ως τελωνειακοί υπάλληλοι στα σύνορα του Αματίλο με το Ελ Σαλβαδόρ. Η διαδικασία περιελάμβανε μεταξύ άλλων την υποβολή στους εν λόγω κυρίους ενός εγγράφου που έπρεπε να συγκεντρώνει συνολικά επτά σφραγίδες υποτίθεται για την ασφάλιση κάθε ταξιδιώτη ή μηχανήματος σε περίπτωση χρεοκοπίας, διακοπής λειτουργίας και πλείστων τροπικών ασθενειών. Αυτό το τελετουργικό, αναφέρει ο παθών, θα μπορούσε να μοιάζει απλώς γελοίο αν καθένας από τους τελωνειακούς υπαλλήλους δεν ζητούσε "προμήθεια" δέκα δολάρια. Οταν μάλιστα η παρέα των άγγλων ταξιδιωτών αρνήθηκε να καταβάλει το ποσόν, ένας τελωνειακός επεσήμανε ότι οι "γκρίνγκος" (οι Αμερικανοί) είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν ακόμη περισσότερο. Οταν κατάλαβε ότι ούτε αυτό το επιχείρημα θα έφερνε το ποθητό αποτέλεσμα, θεώρησε πρέπον να βγάλει ένα περίστροφο Μάγκνουμ.
Τουρκμενιστάν
Τελικά, πόσο πρέπει να πληρώσεις για να διασχίσεις 1.300 χιλιόμετρα ερήμου; Βίζα και ειδική άδεια για το αυτοκίνητο (συνολικής αξίας 130 δολαρίων) ήταν τα "προαπαιτούμενα" για την είσοδο στη φτωχότερη από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Τουλάχιστον η αίτηση που δόθηκε στον κ. Πέντι στο τελωνείο του Κρασνοβόντσκ της Κασπίας έδινε την εντύπωση ότι έφερε την υπογραφή του ιδίου του προέδρου Τουρκμενμπάσι. Τις υποψίες όμως των ταξιδιωτών κίνησε εν συνεχεία η επιμονή ενός τελωνειακού να πάρει δείγμα από τα αντιβιοτικά και τα παυσίπονα που είχαν πάρει μαζί τους διά παν ενδεχόμενον.
Τουρκία - Αρμενία
Ο κ. Πέντι και η παρέα του δεν γνώριζαν ότι τα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας παραμένουν κλειστά εδώ και χρόνια. Η οδύσσειά τους άρχισε όταν επιχειρώντας να τα προσεγγίσουν βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια ομάδα τούρκων κομάντος η οποία όργωνε την περιοχή αναζητώντας ίχνη κούρδων ανταρτών. Ακολούθησε μια διανυκτέρευση σε στρατιωτική φυλακή ώσπου ο τοπικός διοικητής να αποφασίσει ποια θα ήταν η μοίρα των βρετανών εισβολέων. Μετά από ολονύκτιο προβληματισμό και ενδοσκόπηση αποφάσισε να τους καλέσει σε δείπνο με την προϋπόθεση βεβαίως να κάνουν ένα πέρασμα από τα τουρκικά λουτρά. Και ενώ διένειμε στους στρατιώτες του τις σοκολάτες και τα τσιγάρα των πολύπαθων ταξιδιωτών, υπενθύμισε στους επισκέπτες του ότι θα μπορούσε να τους καταδικάσει σε πέντε χρόνια φυλάκισης. Τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση και διατηρούν ως σήμερα τις επιφυλάξεις τους για το αν θα πρέπει να βασιστούν στη φιλοξενία του κυρίου αυτού και στο εγγύς μέλλον.
Ουζμπεκιστάν - Τουρκμενιστάν
Ενα βαγόνι τρένου είχε αναλάβει να στεγάσει τον συνοριακό σταθμό μεταξύ Ουζμπεκιστάν και Τουρκμενιστάν στο Khodzha Davlet και το όλο σκηνικό θύμιζε σπαγκέτι γουέστερν. Οι ταξιδιώτες δεν άργησαν να πληροφορηθούν ότι οι τελωνειακοί είναι αληθινοί καουμπόηδες οι οποίοι περιμένουν εναγωνίως την διέλευση κάποιου δυστυχούς επισκέπτη της Δύσης. Σίγουρα η παρουσία επτά βρετανών μοτοσικλετιστών ήταν "λαβράκι" γι' αυτούς, συμβιβάστηκαν όμως με 20 δολάρια για την υποτιθέμενη επιστροφή ενός "απολεσθέντος" διαβατηρίου.
Ιορδανία - Συρία
Στα σύνορα της Ιορδανίας με τη Συρία οι άγγλοι επισκέπτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον γραφειοκρατικό ζήλο του ντόπιου τελωνείου. Προνοητική η παρέα του κ. Πέντι είχε φροντίσει πριν από την είσοδό της στη Συρία να αλλάξει τις ιορδανικές λίρες στο τοπικό νόμισμα. Στο τελωνείο όμως φάνηκε ότι είχαν διαφορετική άποψη για τη δύναμη του συναλλάγματος αφού δεν δέχονταν τα δικά τους νομίσματα (κάπου 40 δολάρια για κάθε μοτοσικλέτα). Ο επικεφαλής του σταθμού κ. Χασάν αρνήθηκε πεισματικά να τους επιτρέψει να γυρίσουν στην Ιορδανία προκειμένου να αλλάξουν συνάλλαγμα. Η απαγόρευση κράτησε δύο ημέρες με αποτέλεσμα να κατασκηνώσουν μέσα στο κρύο υπενοικιάζοντας τους υπνοσάκους τους σε θεόρατους αρουραίους.
Μεξικό - Γουατεμάλα
Το "ταξίδι" ξεκίνησε με την αστυνομία της Γουατεμάλας να τους επιβάλλει πρόστιμο επειδή δεν φορούσαν κράνη στο Μεξικό. Εν συνεχεία τους πλησίασε ένας επιτήδειος ονόματι Μιγκουέλ και προσφέρθηκε να τους βοηθήσει να υπερπηδήσουν τον σκόπελο του τελωνείου της Γουατεμάλας. Τελικά αποδείχθηκε ότι οι τελωνειακοί είχαν κλείσει ειδική πειρατική συμφωνία με τον Μιγκουέλ. Οι ταξιδιώτες πέρασαν τα σύνορα αρκούμενοι έκαστος στο ειδικό πρόστιμο των 30 δολαρίων και σε 15 ακόμη που χρειάστηκαν για την είσοδο στο Puente Internacional. Και για να μη μείνει παραπονεμένος ο Μιγκουέλ απαίτησε ένα πενιχρό φιλοδώρημα της τάξεως των 5 δολαρίων.
Σαουδική Αραβία
Στο τελωνείο της Σαουδικής Αραβίας στο λιμάνι της Τζέντα οι τελωνειακοί εμφανίστηκαν ιδιαιτέρως φιλόξενοι και ανοιχτοχέρηδες (κέρασαν και τσάι). Δυσκολεύθηκαν βεβαίως να πιστέψουν ότι οι επισκέπτες είχαν νόμιμη βίζα ενώ στη συνέχεια επιδόθηκαν στο έργο τους με απρόσμενο ζήλο: ήλεγξαν μία προς μία όλες τις αποσκευές και έβαλαν να δουν ένα βίντεο συνολικής διαρκείας 6 ωρών προκειμένου να σιγουρευθούν για την παντελή απουσία οποιουδήποτε πορνογραφικού στοιχείου.
Τουρκία - ΒουλγαρίαΣύμφωνα με τον κ. Πέντι και την παρέα του, το πέρασμα στη Βουλγαρία ξεκίνησε με ένα "στήσιμο" σε μια τεράστια ουρά στο Σβίλενγκραντ και ολοκληρώθηκε με την καταβολή 60 δολαρίων έκαστος για την απαραίτητη βίζα.
Ιορδανία - Σαουδική Αραβία
Στα σύνορα της Ιορδανίας με τη Σαουδική Αραβία, στο Haql, είναι δύσκολο να μη σταθείς να απολαύσεις την ομορφιά του τοπίου κατά μήκος του κρυσταλλένιου Κόλπου της Ακαμπα θαυμάζεις το ισραηλινό θέρετρο του Εϊλάτ και την ίδια την Ακαμπα. Η ομορφιά όμως του τόπου μπαίνει σιγά σιγά σε δεύτερη μοίρα όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον γραφειοκρατικό κυκεώνα: το συνολικό κόστος για το πέρασμα στην Ιορδανία φθάνει τα 100 δολάρια το κεφάλι.
(πηγή: BHMA)
Προτάσεις και ιδέες για κάθε μήνα (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Την πρώτη Κυριακή του μήνα η Βενετία φιλοξενεί τη Regata Storica, μία πολύχρωμη λεμβοδρομία με γόνδολες. Περιλαμβάνει παρελάσεις στο Grand Canal με βάρκες, παλαιές και καινούργιες, τις οποίες οδηγούν Βενετοί ντυμένοι με αναγεννησιακά κοστούμια, και ακολουθούν αγώνες ταχύτητας στα κανάλια και στη λιμνοθάλασσα μπροστά από την Πλατεία του Αγίου Μάρκου.
Η Κύπρος έχει τον ιδανικό καιρό αυτή την εποχή για να κάνετε πεζοπορία στα καλά σηματοδοτημένα μονοπάτια και να εξερευνήσετε τις κοιλάδες, τα μοναστήρια και τις εκκλησίες του νησιού. Ενδεικτικά σας προτείνουμε τις δύο διαδρομές της Χερσονήσου του Ακάμα (7,5 χλμ. η καθεμία), την κοιλάδα με τις αμυγδαλιές (6 χλμ.) και οποιαδήποτε διαδρομή από τις πολλές γύρω από τον Σταυρό της Ψώκας και την κοιλάδα των κέδρων.
Αν αντί κίνησης και πεζοπορίας προτιμάτε την ακινησία της παραλίας, πηγαίνετε στη νοτιοδυτική Τουρκία. Το Γκουμουσλούκ, στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (Μποντρούμ), είναι ένα γραφικό ψαροχώρι που έχει διατηρήσει την παραδοσιακή όψη του λόγω οικοδομικών περιορισμών· το Κας, το Καλκάν και το Γκοτσέκ είναι επίσης κατάλληλες βάσεις για να εξερευνήσετε την πλούσια σε αρχαιολογικό και φυσικό ενδιαφέρον περιοχή.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Το φθινόπωρο είναι πολύ εντυπωσιακό στη Νέα Αγγλία των ΗΠΑ. Το βορινό Μέιν είναι συνήθως η πρώτη πολιτεία όπου το φύλλωμα των δένδρων αλλάζει χρώμα και ακολουθούν το Ρόουντ Αϊλαντ και το Κονέκτικατ ενώ τα καλύτερα φθινοπωρινά χρώματα έχει το δασώδες Βερμόντ, που αυτή την εποχή μοιάζει σαν να φλέγεται. Αν θέλετε να πληροφορηθείτε τις ακριβείς ημερομηνίες κατά τις οποίες αλλάζουν χρώμα τα φύλλα των δένδρων, επικοινωνήστε με τον τουριστικό οργανισμό Discover New England, στο τηλέφωνο 0044-1732-742777.
Στην Ανατολική Αφρική το χορτάρι είναι ακόμη αρκετά χαμηλό ώστε να μπορείτε να θαυμάσετε ανεμπόδιστα τα άγρια ζώα. Αλλά και στην περίπτωση που οι βροχές αρχίσουν νωρίτερα από την ώρα τους, η μετατροπή των ξηρών πεδιάδων σε μια πλούσια σε βλάστηση Εδέμ είναι μία εμπειρία που αξίζει τον κόπο να βιώσετε. Πηγαίνετε στην Κένυα, Τανζανία και σε όλες τις χώρες της περιοχής.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, στην πανσέληνο του Νοεμβρίου, η κοιμισμένη Πούσκαρ, μία πόλη στην άκρη της ερήμου της Ινδίας, προσελκύει περίπου 20.000 άτομα και διπλάσιες καμήλες για το Παζάρι των Καμήλων, ένα εκπληκτικό θέαμα με θρησκευτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον. Από εκεί, μπορείτε να επισκεφθείτε και το υπόλοιπο της ινδικής επαρχίας Ρατζαστάν με τις παραδοσιακές χρυσές και ροζ πόλεις Τζαϊπούρ και Τζοντπούρ, το πανέμορφο Ουνταϊπούρ με τη λίμνη και το Τζαϊσαλμέρ, κοντά στα σύνορα του Πακιστάν, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει πριν από αιώνες.
Η θερμοκρασία αυτού του μήνα είναι ιδανική για να επισκεφθείτε το νότιο Μαρόκο. Πηγαίνετε στο Μαρακές, στους πρόποδες του Ατλαντα, και προσπαθήστε να ξεφύγετε από τις συνηθισμένες τουριστικές δραστηριότητες. Λάβετε μέρος, λ.χ., σε περιηγήσεις με καμήλες και διανυκτερεύστε στα χωριά των Βερβέρων.
Η υψηλή τουριστική περίοδος στις Μαλδίβες διαρκεί από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο αλλά, αν σας ενδιαφέρουν οι καταδύσεις, είναι προτιμότερο να επισκεφθείτε το σύμπλεγμα των νησιών, που αποτελούν τη χώρα, κατά τον μεταβατικό (μεταξύ βροχών και ξηρασίας) μήνα Νοέμβριο. Οι ειδικοί λένε ότι τότε τα νερά της θάλασσας είναι πιο καθαρά και προσφέρουν καλύτερη ορατότητα στους δύτες. Σχεδόν κάθε ατόλη έχει τη δική της σχολή καταδύσεων.
(πηγή: BHMA)
Τα ταξί του κόσμου
Ολες οι διαδρομές με το ταξί μοιάζουν μεταξύ τους. Εκτός και αν είναι δυσάρεστες: οι οδηγοί τους μπορεί να σας κλέψουν, να σας εξαπατήσουν, να κινηθούν απειλητικά εναντίον σας, να σας παρατήσουν "στη μέση του πουθενά"... Τι μπορείτε να κάνετε;
α) Αποφύγετε όσα δεν έχουν αριθμό κυκλοφορίας.
β) Μόλις μπείτε, σιγουρευτείτε πως ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία. Αν δεν υπάρχει, συμφωνήστε εκ των προτέρων το ποσό της διαδρομής.
γ) Κοιτάξτε από το παράθυρο και προσπαθήστε να διαπιστώσετε αν σας πηγαίνει εκεί όπου θέλετε ή "κάνει κύκλους".
δ) Αν έχετε μόνο μία βαλίτσα, πάρτε τη μαζί σας μέσα στο αυτοκίνητο. Εχουν αναφερθεί περιστατικά όπου ο οδηγός αθέτησε τη συμφωνία και ζήτησε περισσότερα χρήματα και όταν ο επιβάτης διαμαρτυρήθηκε εκείνος αρνήθηκε να του επιστρέψει τη βαλίτσα που είχε κλειδωμένη στο πορτμπαγκάζ.
Εκτός από τις προαναφερθείσες γενικές συμβουλές, κάθε πόλη έχει τους δικούς της κώδικες συμπεριφοράς όσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους. Διαβάστε τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε για 10 πόλεις του κόσμου.
Μπανγκόκ: Προτιμήστε όσα στη σκεπή τους έχουν το σήμα "Ταξίμετρο" (και όχι μόνο "Ταξί"). Αγνοήστε τον οδηγό που προσφέρεται να σας συστήσει ένα καλύτερο εστιατόριο από αυτό που εσείς έχετε διαλέξει. Αυτό που θα σας αντιπροτείνει θα είναι κάποιο άθλιο τουριστικό εστιατόριο, γεμάτο με ανυποψίαστους τουρίστες που θα έχουν πέσει στην ίδια με εσάς παγίδα. "Σημαία": 35 μπαχτ συν δύο μπαχτ για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο (ή λεπτό, αν βρίσκεστε "σε κίνηση"). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 μπαχτ.
Πεκίνο: Εχετε μαζί σας πάντοτε ψιλά ή "μικρά" χαρτονομίσματα, γιατί η συνηθέστερη δικαιολογία των οδηγών είναι πως δεν έχουν να σας δώσουν ρέστα, άρα θα κρατήσουν ό,τι τους δώσετε.
"Σημαία": Ανάλογα με τη μάρκα του αυτοκινήτου. Συνήθως υπάρχει τιμολόγιο αναρτημένο στο τζάμι του αυτοκινήτου. Κυμαίνονται μεταξύ 7 και 14 γουάν, ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 100-150 γουάν.
Βομβάη: Λόγω του ότι τα ταξίμετρά τους είναι απαρχαιωμένα, προτού πληρώσετε θα πρέπει να κάνετε κάποιους υπολογισμούς: πολλαπλασιάστε ό,τι βλέπετε στο ταξίμετρο επί 11 (ως τις 12 το βράδυ) και επί 14 για μετά τα μεσάνυχτα. Υποτίθεται ότι όλοι οι οδηγοί έχουν αριθμομηχανή για τους υπολογισμούς, αλλά ο δικός σας μπορεί να δικαιολογηθεί πως την έχασε και να σας χρεώσει κατά βούλησιν. "Σημαία": μία ρουπία, ανά χιλιόμετρο (και μετά κάνετε τον πολλαπλασιασμό). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 400 ρουπίες, 500 το βράδυ.
Κωνσταντινούπολη: Πολλοί οδηγοί δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο και να σας πάνε στη σωστή διεύθυνση, για αυτό προτού μπείτε στο ταξί ζητήστε από κάποιον ντόπιο να σας δώσει οδηγίες. Σιγουρευτείτε ότι ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία και ότι δεν σας έχει χρεώσει "διπλή" ταρίφα. "Σημαία": 120.000 λίρες (την ημέρα), 180.000 λίρες (το βράδυ) συν 135.000 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης: 3,5 εκατ. λίρες, 4 εκατ. λίρες μετά τα μεσάνυχτα.
Γιοχάνεσμπουργκ: Προτιμήστε τα ταξί που έχουν στην πόρτα τους το όνομα και τον κωδικό της εταιρείας. Αν δυσκολευτείτε να βρείτε ταξί στον δρόμο, καλέστε ραδιοταξί. "Σημαία": δύο ραντ συν 33,50 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 70-100 ραντ.
Μανίλα: Τα ταξί που έχουν άδεια έχουν γραμμένο - στην πόρτα το όνομα της εταιρείας τους. Μόλις επιβιβαστείτε, κλειδώστε τις πόρτες. Μερικοί οδηγοί συνεργάζονται με κακοποιούς, οι οποίοι, όταν το ταξί είναι σταματημένο, ορμούν μέσα και σας κλέβουν την τσάντα. Αν σταματήσει για να πάρει και "δεύτερη κούρσα", αρνηθείτε, πληρώστε και βγείτε αμέσως από το ταξί. "Σημαία": 20 πέσος συν ένα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 90-100 πέσος.
Μεξικό: Κατανικήστε την αγάπη σας για τους "σκαραβαίους" όσο βρίσκεστε σε αυτή την πόλη. Ποτέ, μα ποτέ, μην μπείτε σε ταξί "σκαραβαίο". Αν θέλετε ταξί, κατευθυνθείτε στις πιάτσες όπου συγκεντρώνονται ή ζητήστε από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου να σας καλέσει ένα. "Σημαία": 3,60 πέσος συν τέσσερα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 50-70 πέσος.
Μόσχα: Ποτέ μην μπείτε σε ταξί ενώ ήδη βρίσκεται μέσα και άλλος επιβάτης, γιατί μπορεί να σας την έχουν "στημένη". Τα περισσότερα ταξί δεν διαθέτουν ταξίμετρο, για αυτό θα πρέπει να προσυμφωνήσετε την τιμή της διαδρομής με τον οδηγό. "Σημαία": τρία ρούβλια ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 ρούβλια.
Πράγα: Οσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους, η πόλη έχει πολύ άσχημη φήμη και γι' αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Οσα έχουν άδεια έχουν την ένδειξη ΤΑΧΙ στη σκεπή του οχήματος. Μην πάρετε ποτέ ταξί από την πλατεία Wenceslas και από την πλατεία της παλιάς πόλης, είναι πιάτσες-παγίδες. Οταν είστε μέσα στο ταξί, σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο βρίσκεται και παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής στην ένδειξη 1 (jedna στα τσεχικά). "Σημαία": 20 κορόνες συν 15 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 600 κορόνες.
Ρίο Ντε Τζανέιρο: Τα κίτρινα ταξί είναι σχετικά ασφαλή. Παρ' όλα αυτά σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο δουλεύει. Μερικοί οδηγοί ενδέχεται να σας χρεώσουν επιπλέον ανύπαρκτους φόρους. Υπάρχει και η επιλογή των ραδιοταξί, αλλά είναι ακριβότερα. "Σημαία": δύο ρεάλ ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 40 ρεάλ.
(πηγή: BHMA)
Αγορές του κόσμου
Φλωρεντία
Η κεντρική αγορά της πόλης (Mercato Centrale) βρίσκεται λίγα στενά πιο κάτω από τον σιδηροδρομικό σταθμό. Υπάρχει επίσης η Νέα Αγορά (Mercato Nuovo), η οποία βρίσκεται κοντά στο Ponte Vecchio. Μεταξωτές γραβάτες και δερμάτινες ζώνες για 10 δολάρια, φουλάρια από κασμίρ για 20 δολάρια και τεράστια μπουκέτα λουλουδιών για πέντε δολάρια.
Τζακάρτα
Στη συνοικία Ciputat θα βρείτε χειροποίητα ξυλόγλυπτα έπιπλα σε πολύ χαμηλές τιμές.
Ινδία
Στις αγορές των πόλεων μπορείτε να βρείτε τα πάντα: υφάσματα, κοσμήματα, γλυπτά, έπιπλα. Στις υπαίθριες αγορές επιβάλλεται να παζαρέψετε, αλλά και οι τιμές των καταστημάτων είναι εξίσου καλές. Στο πολυκατάστημα Cottage Industry Store στο Δελχί, λόγου χάριν, θα βρείτε τεράστια ποικιλία ειδών σε πολύ λογικές τιμές.
Κωνσταντινούπολη
Χαλιά. Υπέροχα σχέδια και πολύ καλή ποιότητα. Σε καταστήματα αλλά και στις υπαίθριες αγορές. Μη διστάσετε να παζαρέψετε, όπου κι αν βρίσκεστε.
Βοστώνη
Για πραγματικές ευκαιρίες και προσφορές σε είδη ρουχισμού υπάρχει το Filene's Basement.
Χονγκ Κονγκ
Προτού πάτε οπουδήποτε αλλού για ψώνια, επισκεφθείτε το κτίριο Pedder Building. Εξι όροφοι γεμάτοι προϊόντα που πωλούνται είτε σε προσφορά είτε με μεγάλη έκπτωση.
Κάλγκαρι
Η περιοχή του Kensington είναι γεμάτη καταστήματα που πουλάνε παλιούς δίσκους και βιβλία (δεύτερο χέρι) αλλά και παιχνίδια αντίκες.
(πηγή: BHMA)
