Largest Island
Greenland (DEN)
------------------------
Largest lake
Caspian Sea (RUS/KAZ/AZE/TKM/IRN)
------------------------
Largest lake on an island
Nettilling Lake on Baffin Island (CAN)
------------------------
Largest island in a lake
Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
------------------------
Largest island in a lake on an island
Pulau Samosir in Danau Toba on Sumatera (INA)
------------------------
Largest lake on an island in a lake
Lake Manitou on Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
and
Largest island in a lake on an island in a lake
Island in Mindemoya Lake on Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
------------------------
Largest lake on an island in a lake on an island
Crater Lake on Vulcano Island in Lake Taal on Luzon (PHI)
------------------------
Largest island in a lake on an island in a lake on an island
Vulcan point in Crater Lake on Vulcano Island in Lake Taal on Luzon (PHI)
Some interesting Islands and Lakes
Ταξιδέψτε με τραίνο
• Με τον Υπερσιβηρικό από τη Μόσχα στο Βλαδιβοστόκ Ταξίδι για λίγους. Μοναδικά τοπία, από τη λίμνη Baikal στη Μογγολία ωςτην έρημο Gobi στα σύνορα με την Κίνα, πόλεις-μείγμα σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής και παράδοσης ασιατικού τύπου, αλλά και πικ νικ με βότκα και μπλίνις αποζημιώνουν τους ανήσυχους ταξιδιώτες που ταξιδεύουν για μέρες σε ένα τρένο χωρίς ντουσιέρες και με μίνιμουμ σέρβις.
• Με το Glacier Express από το Zermatt στο St Moritz Sightseeing Ταξίδι για όλη την οικογένεια, με ατμόσφαιρα μεσοπολέμου και θέα σε εκπληκτικά αλπικά τοπία.
• Με το Grand Canyon Railway στην 'Αγρια Δύση Κινηματογραφικό ταξίδι στο Far West με ένα τρένο-θεσμό, που ταξιδεύει από τις αρχές του 20ου αιώνα. www.thetrain.com
• Στη Στέγη του Κόσμου Η υψηλότερη σιδηροδρομική γραμμή στον κόσμο συνδέει το Πεκίνο με τη Λάσα σε 48 ώρες με πολυτελή βαγόνια ρυθμιζόμενης πίεσης, στα πρότυπα των αεροπλάνων, και θέα στους παγετώνες των Ιμαλαΐων.
(πηγή: athinoramatravel.gr)
Metro στον κόσμο
Η υπόγεια «καρδιά» της πόλης
Φώτα, χρώματα, άνθρωποι όλων των φυλών, ένας ολόκληρος κόσμος ζει κάτω από τα πόδια μας, στα μετρό του κόσμου
Για όσους ζουν και εργάζονται στις μεγάλες πόλεις, το μετρό είναι απλώς ένα μέσο συγκοινωνίας, συχνά ανιαρό. Για τον Μάρκο Πεζαρέζι όμως είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο.
«Θέλετε να γνωρίσετε τον κόσμο; Πάρτε ένα μετρό. Με λίγες πένες, λιρέτες, πέσος ή σεντς μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι ανά τη γη, να συναντήσετε ανθρώπους από κάθε κουλτούρα. Κάτω από τα πόδια μας, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, στην Καλκούτα ή στο Τόκιο, ζει ο κόσμος του μετρό, ένας υπόγειος καθρέπτης της υπέργειας ζωής» λέει. Ο φωτορεπόρτερ Πεζαρέζι γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1964. Οταν πήγε στο Λονδίνο, πριν από οκτώ χρόνια, μεγαλύτερη εντύπωση από οτιδήποτε άλλο του έκανε ο υπόγειος κόσμος: «Με συνεπήραν τα φώτα, ο χώρος, τα χρώματα, ένας κόσμος που μου αποκαλύφθηκε πρώτη φορά» λέει. Του δημιουργήθηκε λοιπόν η επιθυμία να καταγράψει «τα διάφορα έθιμα και τις αισθητικές των κατοίκων του κόσμου φωτογραφίζοντας τους υπόγειους σιδηροδρόμους των μεγαλύτερων πόλεων». Το αποτέλεσμα 110 φωτογραφίες δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Underground: Travels on the global metro» («Υπόγειος: Ταξίδια στο παγκόσμιο μετρό»), μια διαδρομή κάτω από την επιφάνεια της γης σε 10 πόλεις.
Βερολίνο, 1994
«Περνούσα τις ημέρες μου μετακινούμενος συνεχώς από σταθμό σε σταθμό. Με γοήτευαν οι σκληρές γραμμές στα πρόσωπα των ανθρώπων, η νέα τροπή που είχε πάρει η ιστορία. Το αστικό τοπίο είχε αλλάξει ριζικά από το τελευταίο ταξίδι μου. Ηταν μια μοναδική ευκαιρία για να παρατηρήσω και να καταγράψω την ένωση δύο πολιτισμών, της Ανατολής και της Δύσης».
Μιλάνο
«Στο τέλος της περιήγησής μου στα μετρό του κόσμου υπέφερα από κλειστοφοβία, δεν μπορούσα να παραμείνω κάτω από τη γη πολλή ώρα. Ονειρευόμουν τη θάλασσα, γαλάζια και διάφανη, και λιβάδια που έλαμπαν στον ήλιο. Ημουν εξαντλημένος αλλά ικανοποιημένος. Στις λεωφόρους που τρέχουν κάτω από τις πόλεις μας όλες οι γραμμές οδηγούν σε μια έκπληξη».
Τόκιο, Μάρτιος 1996
«Διέσχισα αυτή την ατελείωτη πόλη από τη μια άκρη ως την άλλη και έφθασα στον σταθμό Σιν-Τακασιμαντάιρα, μακριά από το ζωντανό και παλλόμενο κέντρο. Μου άρεσε να ακολουθώ παρέες νεαρών γυναικών, ντυμένων με παραδοσιακά κοστούμια. Από τις 8 ως τις 9.30 το πρωί, στους κυριότερους σταθμούς, άνδρες με μπλε στολές και άσπρα γάντια σπρώχνουν τους επιβάτες απαλά για να τους στριμώξουν στα βαγόνια προτού κλείσουν οι πόρτες».
Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1995
«Το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης είναι τεράστιο (1.160 χιλιόμετρα). Τότε μόλις είχαν καθαριστεί τα γκράφιτι και οι σταθμοί ήταν πιο καθαροί και ευχάριστοι, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι άνθρωποι. Αν πάρετε το 7-Train από το Κουίνς, γνωστό ως "Οριάν Εξπρές", θα συνταξιδεύσετε με μετανάστες από την Κίνα και την Κορέα· αν πάρετε το F-Train από το Μπρούκλιν, συνεπιβάτες σας θα είναι κοσμηματοπώλες ρωσικής καταγωγής και ορθόδοξοι Εβραίοι καθ' οδόν προς τη Γειτονιά των Διαμαντιών».
Καλκούτα, Απρίλιος 1995
«Το δίκτυο αποτελείται από μία μόνο γραμμή με 17 σταθμούς, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαχάτμα Γκάντι, ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Αφού διήνυσα τους πρώτους 11 σταθμούς της διαδρομής, αναγκάστηκα να βγω στη γη, να περπατήσω για 300 μέτρα και να ξαναπάρω το μετρό στον σταθμό Μπίρις Παρκ. Εκανε αφόρητη ζέστη, περίπου 45 βαθμούς, αλλά η υγρή ατμόσφαιρα γινόταν πιο υποφερτή χάρη στην ινδική μουσική που διαχεόταν παντού».
Λονδίνο, Ιανουάριος 1995
«Το Λονδίνο έχει το αρχαιότερο μετρό του κόσμου (εγκαινιάστηκε το 1863). Μια νύχτα στον σταθμό του Μπρίξτον φωτογράφισα έναν πανκ και συζήτησα μαζί του για την πόλη και τους κατοίκους της, την ελευθερία και τα βίτσια, τη μοναξιά και την ποίηση. Επειτα από αυτό τα κίνητρα της δουλειάς μου έγιναν πιο σαφή από ποτέ».
Μόσχα, Μάρτιος 1995
«Φωτογράφισα ένα μετρό που όμοιό του δεν είχα ξαναδεί. Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του '30 και επιθυμία των κατασκευαστών του ήταν κάθε εργάτης που το χρησιμοποιεί να αισθάνεται σαν τον τσάρο. Υπάρχουν σταθμοί φτιαγμένοι ολόκληροι από μάρμαρο με μεγαλοπρεπείς πολυελαίους που φωτίζουν μπρούτζινα γλυπτά. Οι Ρώσοι είναι μανιώδεις αναγνώστες και στα βαγόνια διαβάζουν βιβλία με φροντισμένα καλύμματα, απόδειξη του πόσο τα σέβονται».
Παρίσι, 1996
«Από τους 375 σταθμούς του μετρό, οι 370 έχουν τα ονόματα σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών προσώπων ή γεγονότων της γαλλικής ιστορίας και μόνο πέντε βαπτίστηκαν προς τιμήν ξένων (Κένεντι, Ρούζβελτ, Βασιλιάς Γεώργιος, Γκαριμπάλντι και Μπολιβάρ). Ενας από τους πιο ενδιαφέροντες είναι ο Μπαρμπές Ροσεσουάρ, που χρησιμοποιείται κυρίως από Αραβες, χαρακτηριστικούς τύπους της πόλης, έναν τυφλό που υμνεί τον Αλλάχ...».
Πόλη του Μεξικού, Σεπτέμβριος 1995
«Το μετρό της Πόλης του Μεξικού έχει πολύ αισθησιακά και φωτεινά χρώματα. Ομάδες τυφλών ζητούν ελεημοσύνη παίζοντας μουσική και ταξιδεύοντας διαρκώς από γραμμή σε γραμμή. Σταθμοί όπως ο Κοπίλκο και ο Τακουμπάγια είναι διακοσμημένοι με πανέμορφες "murales" (τοιχογραφίες) και έχουν μια ατμόσφαιρα ονειρική. Αποτελούν σημείο συνάντησης όπου μερικοί φιλιούνται, άλλοι διαβάζουν και άλλοι χαμογελούν».
(πηγή: www.tovima.gr)
Η νέα «μόδα» στη Ρωσία: εικοσιτετράωρα βιβλιοπωλεία
Tην ώρα που ο περισσότερος κόσμος βρίσκεται στα κρεβάτια του, διασκεδάζει ή κάθεται σε κάποιο βρώμικο ταχυφαγείο στη Μόσχα, όσοι δεν ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες, ως άρρωστοι βιβλιοφάγοι που είναι και θυμίζοντας αρουραίους, βρίσκονται χωμένοι ανάμεσα σε ράφια βιβλίων. Οχι δεν πρόκειται ούτε για την αναβίωση του «Κρυφού Σχολειού» σε ρωσική έκδοση, ούτε για φοιτητές που ξενυχτούν σε κάποια βιβλιοθήκη.
Πρόκειται για τη νέα «μόδα» που εδώ και μερικά χρόνια έχει δημιουργηθεί στην Ρωσία. Τα εικοσιτετράωρα βιβλιοπωλεία. Η ιδέα ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια, όταν τα μεγαλύτερα και ιστορικότερα βιβλιοπωλεία της Μόσχας παρέτειναν πιλοτικά το ωράριο τους αρχικά ώς τις 23.00 και στη συνέχεια ώς τις 24.00.
Τα αποτελέσματα δεν εξέπληξαν κανέναν, καθώς είναι ιδιαίτερα γνωστή η «εξάρτηση» των Ρώσων από το βιβλίο. Κάτι που για να το διαπιστώσει κανείς δεν χρειάζεται να πάει σε κάποιο βιβλιοπωλείο, αλλά αρκεί μια μικρή βόλτα με το μετρό η με το τρόλεϊ για να το δει.
Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμα και για μια στάση οι Ρώσοι θα βγάλουν από την τσάντα τους ή από το μπουφάν τους το βιβλίο και θα αρχίσουν να το ξεκοκαλίζουν. Εχοντας λοιπόν «έτοιμους πελάτες», οι ιδιοκτήτες αρκετών βιβλιοπωλείων έλαβαν την απόφαση να δημιουργήσουν εικοσιτετράωρα βιβλιοπωλεία. Τα αποτελέσματα θεαματικά, καθώς κάνοντας μια μικρή νυχτερινή βόλτα εντυπωσιάζεσαι από δυο γεγονότα. Το πρώτο είναι ο μεγάλος αριθμός εκείνων που ακόμα και στις 03.00 το βράδυ επισκέπτονται τα βιβλιοπωλεία αυτά. Αν μάλιστα δεν γνώριζες τι ώρα είναι, δεν θα ήταν δύσκολο λόγω του πολύ κόσμου να μπερδέψεις τη μέρα με τη νύχτα.
Οι εμπνευστές μάλιστα της ιδέας αυτής δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά προχώρησαν και σε συμφωνία με την μεγαλύτερη αλυσίδα καφέ της Ρωσίας. Οπότε αρκετοί είναι εκείνοι που συνδυάζουν τις αγορές τους ή το χάζεμα με έναν καφέ ή ένα γλυκό. Το δεύτερο παρήγορο στοιχείο είναι πως οι πελάτες που διαβαίνουν το κατώφλι των βιβλιοπωλείων δεν κάνουν μια απλή, αλλά μια ενδελεχή επίσκεψη.
Οσο για τις προτιμήσεις τους, λογοτεχνία και σύγχρονη ιστορία βρίσκονται στις πρώτες θέσεις και ακολουθούν βιογραφίες και κάθε λογής βιβλία. Εκτός από τους βιβλιοφάγους η ιδέα αυτή βρήκε μεγάλη απήχηση και σε μια άλλη σειρά επαγγελμάτων, όπως είναι οι ζωγράφοι, οι αρχιτέκτονες και οι γραφίστες, όπου επισκέπτονται τα βιβλιοπωλεία για να αγοράσουν γραφική ύλη.
Τέλος, μια άλλη και μικρότερη ομάδα είναι εκείνη που μέσα στη νύχτα, τραβώντας κάποιο βιβλίο, αναζητά στο πίσω ράφι έναν νέο έρωτα.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/8/2008)
Ακριβές πόλεις
Η Μόσχα είναι για τρίτη συνεχή χρονιά η ακριβότερη πόλη στον κόσμο για τους ξένους εργαζόμενους και 1,5 φορά ακριβότερη από τη Νέα Υόρκη, τη Σανγκάη, το Αμστερνταμ και τη Μαδρίτη, σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η βρετανική εταιρεία διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων Mercer. Το Τόκιο ξεπέρασε το Λονδίνο και κατατάσσεται στη δεύτερη θέση, ενώ το Οσλο, ενισχυμένο από τα πετροδολάρια ανέβηκε έξι θέσεις και είναι τέταρτο στη λίστα. Στην 25η θέση η Αθήνα.
Η Ασουνσιόν (Παραγουάη) είναι η φθηνότερη μεγαλούπολη στον κόσμο για έκτη συνεχή χρονιά, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Mercer η οποία λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος περισσοτέρων 200 ειδών και υπηρεσιών σε 143 πόλεις.
Ο δείκτης του κόστους ζωής στη Μόσχα είναι 142,4 μονάδες συγκρινόμενο με τον ακριβότερη πόλη των ΗΠΑ, τη Νέα Υόρκη, που φέτος καταλαμβάνει την 22η θέση, και όπου το κόστος ζωής είναι 100 μονάδες.
Η Αθήνα καταλαμβάνει, μαζί με το Αμστερνταμ και το Σάο Πάολο, την 25η θέση, έχοντας ανέλθει κατά τέσσερις θέσεις σε σχέση με την περυσινή κατάταξη, και ο δείκτης του κόστους ζωής τοποθετείται στο 97 (έναντι 90,6 πέρυσι).
Αν και οι καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο αισθάνονται την πίεση του πληθωρισμού, οι μεγάλες συναλλαγματικές διακυμάνσεις και οι οικονομικές διαφορές διαφοροποιούν τις επιπτώσεις του από χώρα σε χώρα.
Η έρευνά μας επιβεβαιώνει την παγκόσμια τάση ανόδου των τιμών για ορισμένα είδη διατροφής και το πετρέλαιο, ωστόσο η αύξηση δεν είναι αντίστοιχη σε όλες τις χώρες, λέει η Ιβόν Τρέιμπερ, επικεφαλής των ερευνητικών προγραμμάτων της Mercer.
Σύμφωνα με την έρευνα, οι συναλλαγματικές διακυμάνσεις ευθύνονται για πολλές από τις ανακατατάξεις στη φετινή λίστα, καθώς με την ισχυροποίηση του ρουβλίου, του ευρώ και άλλων νομισμάτων έναντι του αμερικανικού δολαρίου, οι αμερικανικές πόλεις φαίνονται φτηνότερες.
Χώρες με υψηλό δείκτη οικονομικής ανάπτυξης κατέγραψαν υψηλούς δείκτες κόστους ζωής, με το Σάο Πάολο της Βραζιλίας (25η θέση από 62η πέρυσι) και την Κωνσταντινούπολη (23η θέση από 38η πέρυσι) να ανεβαίνουν κατά πολλές θέσεις στη φετινή λίστα.
Η έκθεση λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος ειδών και υπηρεσιών για έναν ξένο εργαζόμενο που θα επιθυμούσε να διατηρήσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης.
(πηγή: www.flash.gr, 24/7/2008)
Περιστρεφόμενοι ουρανοξύστες θα κατασκευαστούν σε Μόσχα και Ντουμπάι
Οι πρώτοι ουρανοξύστες στους οποίους κάθε όροφος περιστρέφεται ανεξάρτητα, για να προσφέρει θέα 360 μοιρών, θα ξεκινήσουν σύντομα να κατασκευάζονται στο Ντουμπάι και τη Μόσχα, ανακοίνωσε ο γνωστός αρχιτέκτονας Ντέιβιντ Φίσερ.
Τα φουτουριστικά κτίρια θα αλλάζουν σχήμα διαρκώς και «ποτέ δεν θα φαίνονται ίδια», δήλωσε ο Ιταλός αρχιτέκτονας, ο οποίος δεν έχει άλλο ουρανοξύστη στο ενεργητικό του. «Αποκαλώ αυτό το κτίριο 'μηχανή διαβίωσης'» είπε σε παρουσίαση στη Νέα Υόρκη.
Ένας «δυναμικός» πύργος 70 ορόφων έχει ήδη εγκριθεί στη Μόσχα, ενώ ένας δεύτερος, με 80 ορόφους και ύψος 420 μέτρα, αναμένεται να λάβει έγκριση στο Ντουμπάι.
Κάθε όροφος θα περιστρέφεται ανεξάρτητα με ταχύτητα που ρυθμίζεται από σύστημα φωνητικών εντολών, έτσι ώστε κάθε πλήρης περιστροφή να συμπληρώνεται κάθε μία έως τρεις ώρες.
Το κτίριο θα είναι επίσης εξοπλισμένο με ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες τοποθετημένες οριζόντια μεταξύ των ορόφων. Η παραγόμενη ενέργεια εκτιμάται ότι θα είναι υπεραρκετή για τη λειτουργία του πύργου και το πλεόνασμα θα διοχετεύεται στο δίκτυο ηλεκτροδότησης.
Όπως αναφέρει το Reuters, τα κτίρια θα διαθέτουν ακόμα πισίνες, κήπους, αλλά και ανελκυστήρες αυτοκινήτων, ώστε οι ένοικοι να παρκάρουν έξω από το σπίτι τους.
Το εγχείρημα είναι τολμηρό όχι μόνο όσον αφορά το σχεδιασμό αλλά και από κατασκευαστική άποψη, καθώς τα κτίρια θα αποτελούνται από επαναλαμβανόμενα δομικά στοιχεία που θα προκατασκευάζονται σε εργοστάσιο μακριά από τις οικοδομές.
Ο ουρανοξύστης του Ντουμπάι εκτιμάται ότι θα κοστίσει 700 εκατομμύρια δολάρια και προβλέπεται να εγκαινιαστεί το 2010, μόλις ενάμισι χρόνο μετά την έναρξη των έργων.
Η εταιρεία του Φίσερ Dynamic Architecture δέχεται ήδη κρατήσεις από υποψήφιους αγοραστές. Τα διαμερίσματα κοστίζουν από 3,7 έως 36 εκατομμύρια δολάρια.
(πηγή: www.in.gr, 25/6/2008)
Επαύλεις για ελίτ έγινε το χωριό του δρος Ζιβάγκο
Για 24 χρόνια το σπίτι υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Μπόρις Πάστερνακ. Από το γραφείο του στον πρώτο όροφο της μικρής ντάτσα, ο συγγραφέας ατένιζε την πλούσια φύση και τα δάση φτελιάς και πεύκου. Πέρα από το κτήμα, ο Πάστερνακ -που έζησε εκεί από το 1936 μέχρι και τον θάνατό του το 1960- έβλεπε τον χρυσό τρούλο ορθόδοξης εκκλησίας.
Το μικρό χωριό του Περεντελκίνο, τόπος διαμονής συγγραφέων στη σοβιετική εποχή, έχει όμως μεταμορφωθεί. Συγκρότημα κατοικιών, για τους βαθύπλουτους κατοίκους της ρωσικής πρωτεύουσας, χτίζεται στο κτήμα της ντάτσα του Πάστερνακ, μόλις 50 μέτρα από το μικρό ξύλινο κτίσμα. Λίγο πιο κάτω από το σπίτι του νομπελίστα συγγραφέα, οι κατασκευαστές επαύλεων έσκαψαν τον δρόμο, δίπλα σε πηγή που θεωρείται μαγική, για να τοποθετήσουν γιγάντιο αγωγό αποχέτευσης, που θα εξυπηρετεί τις νεόχτιστες νεοκλασικές βίλες.
«Οι κατασκευαστές αυτοί μου θυμίζουν δερματικά εξανθήματα. Εμφανίζονται εκεί που δεν τους θες και δεν φεύγουν με τίποτα. Η θέα από την ντάτσα του Πάστερνακ καταστράφηκε για πάντα», λέει η Ναταλία Πάστερνακ, νύφη του συγγραφέα, υπεύθυνη του μικρού μουσείου, που στεγάζεται στη ντάτσα, όπου έζησε ο Πάστερνακ και συνέγραψε το περίφημο μυθιστόρημά του, «Δρ Ζιβάγκο».
Το συγκρότημα κατοικιών για συγγραφείς ιδρύθηκε το 1934, ώστε οι καλύτεροι Σοβιετικοί συγγραφείς να αποκτήσουν τόπο έμπνευσης και ηρεμίας. Παρά την κατάρρευση του κομμουνισμού, πάνω από 100 συγγραφείς και φιλόσοφοι συνεχίζουν να ζουν εκεί, πληρώνοντας συμβολικό ενοίκιο. Παρά τις διαμαρτυρίες των λογοτεχνών, όμως, τα έργα κατασκευής των συγκροτημάτων για νεόπλουτους Ρώσους συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό.
Το κτήμα της ντάτσα του Πάστερνακ, όπου χτίζονται σήμερα οι επιβλητικές επαύλεις, ανήκε σε κολχόζ (κολεκτιβοποιημένο αγρόκτημα). Η Ναταλία Πάστερνακ λέει ότι οι δύο επικεφαλής του κολχόζ, που διαφώνησαν με την πώληση της γης στην εταιρεία κατασκευών των επαύλεων, βρέθηκαν δολοφονημένοι. Τα νέα κτίσματα, στο μεταξύ, κλείνουν εντελώς τη θέα της μικρής ντάτσα του Πάστερνακ, προς το μικρό κοιμητήριο, όπου βρίσκεται θαμμένος.
«Είναι τρομερό. Η φύση κυριαρχούσε στην περιοχή μας. Οταν ακούσετε σήμερα ότι οι επαύλεις πουλιούνται για τρία και τέσσερα εκατομμύρια δολάρια, ξέρετε ότι αγοράζονται από μαφιόζους. Μόνο αυτοί έχουν τόσα λεφτά», λέει ο γείτονας του Πάστερνακ, Λεονίντ Λατίνιν. Οι νέοι κάτοικοι του Περεντελκίνο, όμως, αποφεύγουν τους συγγραφείς. «Δεν βλέπουμε ποτέ τους πλούσιους γείτονές μας. Ζούμε σε δύο διαφορετικούς κόσμους», λέει ο κ. Λατίνιν, που διαμένει στην ντάτσα, που ανήκε κάποτε στη Λίλια Μπρικ, τη μούσα και ερωμένη του φουτουριστή ποιητή Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.
Ο Πάστερνακ μετακόμισε το 1936 στο Περεντελκίνο. Το βουκολικό τοπίο τον ενέπνευσε να γράψει σειρά λυρικών ποιημάτων, σε μία περίοδο κατά την οποία οι συλλήψεις φίλων του τον είχαν βυθίσει σε βαθιά κατάθλιψη.
«Ο Πάστερνακ λάτρευε αυτό το μέρος. Ηταν ιδιαίτερα συνδεδεμένος με αυτό. Σκεφτόταν να εγκαταλείψει την ΕΣΣΔ, ώστε να παραλάβει αυτοπροσώπως το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, που κέρδισε το 1958, αλλά οι σοβιετικές αρχές δεν του έδωσαν διαβατήριο. Μπορούσε, όμως, να φύγει, εφόσον δεχόταν ότι δεν θα γύριζε πίσω. Δεν ήθελε, όμως, κάτι τέτοιο. Η ντάτσα του Περεντελκίνο είναι αυτή που τον κράτησε εδώ», λέει η Αλα Λατίνιν, κριτικός λογοτεχνίας και σύζυγος του Λεονίντ Λατίνιν.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 10/6/2008)
Η Μόσχα του πλούτου και της νέας ισχύος
Δεν υπάρχει άλλη πόλη στην Ευρώπη σήμερα με τον οικοδομικό οργασμό της Μόσχας. Η διεθνής ειδησεογραφία αναμεταδίδει, σχεδόν σε καθημερινή βάση, εντυπωσιακές εικόνες από μακέτες μαξιμαλιστικών αρχιτεκτονικών σχεδίων που πρόκειται να υλοποιηθούν τα αμέσως επόμενα χρόνια στην πρωτεύουσα της Ρωσίας. Ουρανοξύστες, οικιστικά πρότζεκτ-μαμούθ, τεχνητά νησιά, κάθε αστική φαντασίωση μπορεί να γίνει πραγματικότητα στη Μόσχα του φρέσκου χρήματος των πετρελαίων και του φυσικού αερίου και που με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο αναζητεί νέες καθηλωτικές εικόνες. Για να δείξει σε όλο τον κόσμο ότι τα ταπεινωτικά χρόνια της μεταψυχροπολεμικής περιόδου είναι πολύ μακριά. Ο μοσχοβίτικος ορίζοντας του 2015, όπως τον υπόσχονται οι εκατοντάδες γερανοί, είναι από μόνος του μια διακήρυξη ισχύος, επιτυχίας και αχαλίνωτης φιλοδοξίας, τόσο πειστικός όσο καμία καλοδουλεμένη στρατιωτική μηχανή ή οποιαδήποτε αλαζονική δήλωση του προέδρου Πούτιν.
Επαναξιολόγηση
Η οικοδομική φρενίτιδα στη Μόσχα δεν μπορεί να είναι αναίμακτη. Για να υψωθούν οι νέοι καθεδρικοί της ρωσικής υπερηφάνειας σαρώνονται οικοδομικά τετράγωνα, κτίρια αδιάφορα ή της σειράς, αλλά και αξιόλογα, υψηλών συμβολισμών. Ο ενθουσιασμός για το καινούργιο σκοντάφτει σε λιγότερο ή περισσότερο οργανωμένες εστίες προβληματισμού που εκλιπαρούν για ψυχραιμία και λίγο περισσότερο χρόνο. Αν συνεχίσουμε, έτσι, προειδοποιούν, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο. Η επαναξιολόγηση όλων των ιστορικών φάσεων της ρωσικής πρωτεύουσας και κυρίως της κομμουνιστικής - σταλινικής από τη μία και της τεράστιας μοντέρνας παράδοσης από την άλλη είναι ένα παράλληλο κέρδος με αβέβαια, ωστόσο, αποτελέσματα. Ο κίνδυνος να ισοπεδωθούν μεγάλης αξίας αρχιτεκτονήματα και των δύο περιόδων παραμένει μεγαλύτερος από ποτέ. Και όσο ο πυρετός της ανοικοδόμησης ενθαρρύνεται από την κεντρική πολιτική εξουσία (κύριος εκφραστής της είναι ο δήμαρχος της Μόσχας Γιούρι Λουζκόφ) οι πόλοι αντίστασης δεν έχουν πολλά περιθώρια αντίδρασης. Ζητούν μόνο να δοθεί χρόνος, έτσι ώστε να γίνει μια ψύχραιμη καταγραφή της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, πριν παρθούν οριστικές, αμετάκλητες και πιθανότατα μοιραίες αποφάσεις.
Σήμερα ούτε λίγο ούτε πολύ κατασκευάζονται στο κέντρο και στην περιφέρεια της Μόσχας 60 ουρανοξύστες! Μόνο ο σερ Νόρμαν Φόστερ, ο διασημότερος, ίσως, σήμερα αρχιτέκτονας στον κόσμο, υπογράφει τρία project. Ανάμεσά τους και το υψηλότερο κτίριο της πρωτεύουσας, οι λεγόμενοι «Πύργοι της Πόλης της Μόσχας». Υψους 600 μέτρων, αναμένεται να κοστίσει περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο ευρώ και θα είναι υψηλότερος κατά 220 μέτρα σε σχέση με το Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ στη Νέα Υόρκη. Θα δεσπόζει στην «καρδιά» του επιχειρηματικού κέντρου, το οποίο αναπτύσσεται κοντά στο Κρεμλίνο και, φυσικά, χαίρει της υποστήριξης του Γιούρι Λουζκόφ. Οχι, όμως, και πολλών ακαδημαϊκών, όπως ο διαπρεπής ιστορικός Αρχιτεκτονικής Αλεξέι Κόμετς που προχώρησε στην παρακάτω δήλωση: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το ίδιο το κτίριο, αλλά είμαι 100% εναντίον της κατασκευής του στη Μόσχα. Πρόκειται για μια πόλη με χαμηλό ορίζοντα και ελάχιστους ουρανοξύστες. Το κτίριο του Φόστερ θα αλλάξει την εικόνα της Μόσχας για πάντα, γιατί θα εκμηδενίσει όλα τα υπόλοιπα. Οταν θα στέκονται οι πολίτες κοντά στην Κόκκινη Πλατεία, αυτό θα προβάλλει πίσω από το Κρεμλίνο. Κανείς δεν σκέπτεται τις επιπτώσεις που θα έχει στην παλιά Μόσχα».
Μέχρι να ανεγερθεί ο ορανοξύστης του Νόρμαν Φόστερ τα σκήπτρα θα κρατάει ο, επίσης, υπό κατασκευή Πύργος της Ομοσπονδίας ύψους 354 μέτρων.
Ουτοπία της ουτοπίας
Ολα αυτά τα πολύ εντυπωσιακά ωχριούν μπροστά στο «σχέδιο των σχεδίων», την ουτοπία της ουτοπίας πίσω από την οποία συναντάμε ξανά τον Φόστερ. Το κολοσσιαίο οικοδόμημα που βαφτίστηκε «Κρυστάλινο νησί» θα είναι, όταν ολοκληρωθεί (το 2014), το μεγαλύτερο κτίριο στον κόσμο και θα στεγάσει στο εσωτερικό του μια ολόκληρη πόλη. Υψους 450 μ. και σε σχήμα σπειροειδούς πυραμίδας, διαμέτρου 701 μ., στις όχθες του ποταμού Μόσχοβα και σε απόσταση 10 χλμ. από το κέντρο της ρωσικής πρωτεύουσας, θα κοστίσει τουλάχιστον τέσσερα δισ. δολάρια. Θα έχει τη δυνατότητα να στεγάσει 30.000 ανθρώπους και θα αποτελείται από 900 πολυτελή διαμερίσματα, 3.000 δωμάτια ξενοδοχείων, ένα διεθνές σχολείο για 500 μαθητές, κινηματογράφο, θέατρο, μουσείο, γυμναστήρια, δεκάδες καταστήματα και υπόγειο χώρο στάθμευσης για 16.500 αυτοκίνητα. Είπατε κάτι;
(πηγή: www.kathimerini.gr, 9/2/2008)
Καθυστερεί να ανοίξει το Μπολσόι
Το Θέατρο Μπολσόι θα ξανανοίξει τις πόρτες του στο κοινό. Οχι στο τέλος της φετινής χρονιάς, όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί, αλλά σε ένα χρόνο, τον Νοέμβριο του 2009. Φαντάζεστε εκείνη τη μοναδική στιγμή; Η πρεμιέρα θα γίνει την πρώτη Νοεμβρίου με την όπερα Ruslan and Lyudmila του Μιχαήλ Γκλίνκα, ενώ το πρόγραμμα του μήνα περιλαμβάνει λαμπερές παραστάσεις μεταξύ των οποίων συναυλία της Ορχήστρας και Χορωδίας της Σκάλας του Μιλάνου.
Πριν από τρία χρόνια το Μπολσόι έκλεισε επειδή οι τοίχοι του κατέρρεαν και τα θεμέλιά του χρειάζονταν επειγόντως ενίσχυση... Ολοι οι λάτρεις του θεάτρου, της μουσικής και του χορού παρακολουθούσαν τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα. Δεν είναι και τόσο ευχάριστο να μαθαίνεις ότι ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά θέατρα του κόσμου είναι έτοιμο να καταρρεύσει την ίδια ώρα που το υπουργείο Οικονομικών της Ρωσίας ανακοίνωνε ότι δεν διέθετε τα κονδύλια που απαιτούνταν για την ανακαίνισή του. Σήμερα τρία χρόνια μετά, σε δήλωση του στο BBC ο Azari Lapidus, επικεφαλής των μηχανικών που ανέλαβαν τις εργασίες αποκατάστασης, αναφέρει πως: «Εκείνες οι ρωγμές που παραλίγο να καταστρέψουν το θέατρο δεν μας φοβίζουν πια». Μόνο η ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου θα κοστίσει 18 δισεκατομμύρια ρούβλια (550 εκατ. ευρώ)...
(πηγή: www.kathimerini.gr, 5/2/2008)
Επτά φυλακές του κόσμου
Υποτίθεται ότι οι φυλακές έχουν δημιουργηθεί για να κρατάνε σε ασφάλεια τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς του πλανήτη. Όλοι μας έχουμε στο μυαλό μας μια πολύ συγκεκριμένη εικόνα για το πως πρέπει να είναι μια φυλακή. Έλα όμως που υπάρχουν κάποιες που ξεπερνούν τη φαντασία μας αλλά και μερικές φορές, ξεπερνούν και τις προσδοκίες μας.
1. Η πιο μικρή
Sark Prison, Sark, Γκέρνσεϋ
Χωρητικότητα: 2 κρατούμενοι 
Η μικρότερη φυλακή του κόσμου χτίστηκε το 1856 και χρησιμεύει περισσότερο σαν κρατητήριο. Δεν έχει ούτε καν παράθυρα στα δύο μικρά δωμάτια, που χωράνε- δε χωράνε δύο άτομα με το ζόρι. Αν ο κρατούμενος έχει κλειστοφοβία, θα έπρεπε να το είχε σκεφτεί πριν παραβεί το νόμο .....
2. Η πιο ασφαλής
Adx Supermax, Κολοράντο
Χωρητικότητα: 550 κρατούμενοι
Είναι ο εφιάλτης κάθε παρανόμου. Βασικά επιβεβαιώνει στο έπακρο τον όρο φυλακή, γιατί εκεί δεν περνάνε τα πολλά πολλά. Βία, πειθαρχία και σύστημα ασφαλείας που δε κάνει να ξεχνάς το ενδεχόμενο διαφυγής. Άνοιξε τις πύλες της μόλις το 1994 και είναι το σπίτι των πιο βίαιων και επικίνδυνων εγκληματιών της χώρας. Εκεί, οι φυλακισμένοι δεν έχουν σχεδόν καμία επαφή ο ένας με τον άλλον, καθώς περνάνε 22 ώρες την ημέρα στην απομόνωση, για να αναλογιστούν τις πράξεις τους. Έχει παρατηρηθεί ότι αρκετοί από αυτούς που πέρασαν στα κελιά της, έχουν χάσει το μυαλό τους από την πολλή μοναξιά και αυστηρότητα. Οπότε οι ιθύνοντες δέχονται μόνο αυτούς που έχουν να εκτίσουν από 25 χρόνια ποινή και άνω .....
3.Η πιο πολύτιμη
San Quentin, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα: 3317 κρατούμενοι
Είναι η πιο ακριβή φυλακή του κόσμου. Δεν αναφερόμαστε βέβαια στο ..... ενοίκιο αλλά στην αξία του τεράστιου οικοπέδου. Υπολογίζεται ότι η γη στην οποία είναι χτισμένη η συγκεκριμένη φυλακή αξίζει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια. Υπάρχει η φήμη, σύμφωνα με την οποία, είναι ένα από τα πιο ακριβά οικόπεδα σε όλη τη χώρα! Ίσως παίζει ρόλο το γεγονός ότι έχει θέα τον ωκεανό, προσφέροντας στους «φιλοξενούμενους» μια πιο καλαίσθητη διαμονή. Ποιος ξέρει;
4. Η πιο παράξενη
San Pedro, Βολιβία
Χωρητικότητα: 800 κρατούμενοι
Εδώ η κατάσταση αρχίζει και θυμίζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Οι κρατούμενοι των φυλακών αυτών είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν νοίκι (!), έχουν κανονικές δουλείες μέσα στη φυλακή, ενώ κάποιοι από αυτούς μπορούν να συγκατοικούν με την οικογένεια τους. Αν είσαι τουρίστας, μπορείς ακόμα να επισκεφτείς με ξεναγό τις εγκαταστάσεις αυτές και να διανυκτερεύσεις αν θες! Φημολογείται έντονα ότι οι κάτοικοι των φυλακών έχουν στα χέρια τους την πιο φτηνή κοκαΐνη στη χώρα κι αυτός είναι ο λόγος ότι έχουν πολλούς επισκέπτες καθημερινά. Άκου να δεις .....
5. Η πιο κυριλέ
Leoben Justice Centre, Αυστρία
Χωρητικότητα: 205 κρατούμενοι
Κι όμως πρόκειται για φυλακή κι όχι για ξενοδοχείο πολλών αστέρων. Σε προκαλεί έμμεσα να πυροβολήσεις επιτέλους τη γυναίκα σου για να καταλήξεις εκεί. Τώρα για ποιο λόγο να χαλάνε τα λεφτά και την ώρα τους για να κάνουν τη φυλακή αυτή εμφανίσιμη και δελεαστική; Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να περιμένουν οι κρατούμενοι σε λίστα αναμονής για να εκτίσουν την ποινή τους μέσα στη χλιδή.
6. Η πιο διάσημη
Αlcatraz, Καλιφόρνια
Χωρητικότητα : 336
Είναι σε νησί. Δεν μπορείς να δραπετεύσεις, όσο καλά και να το σχεδιάσεις, γιατί απλούστατα δεν έχεις που να πας. Στα 30 σχεδόν χρόνια λειτουργίας της, επίσημα δεν έχει δραπετεύσει ποτέ κανείς (ο Σον Κόνερι μήπως;) αν κι έχουν σημειωθεί 14 αποτυχημένες προσπάθειες. Μάλιστα, δύο άντρες το προσπάθησαν δύο φορές! Επτά άλλοι σκοτώθηκαν κατά την απόπειρα (οι 2 πνίγηκαν) κι οι υπόλοιποι απλά ξαναπιάστηκαν. Η προσπάθεια μετράει όμως, που πέρασε και στην ιστορία.
7. Η πολυπληθέστερη
Kresty, Αγία Πετρούπολη, Ρωσία
Επίσημη Χωρητικότητα: 3000
Αν και υποτίθεται ότι χωράνε 3000 άτομα, στην πραγματικότητα οι κρατούμενοι ξεπερνάνε τους 10 χιλιάδες! Δηλαδή, σε κάθε έναν αναλογούν 4 τετραγωνικά μέτρα να ζήσει και να αναπνεύσει! Το μπάνιο επιτρέπεται μόνο μια φορά την εβδομάδα και στον κάθε κρατούμενο επιτρέπουν μόνο 15 λεπτά κάτω από το ντους. Μάλλον οι περισσότεροι να πεθαίνουν από τη βρόμα και την έλλειψη επαρκούς ... οξυγόνου!
(πηγή: www.men.gr)
Ο αρκτικός δίαυλος γεννιέται...
Τι προοπτικες και διαμάχες προκαλεί στον Βόρειο Πόλο η άνοδος της θερμοκρασίας
Ο Aρκτικός Ωκεανός έως σήμερα απολαμβάνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο από τους φυσιοδίφες αλλά, τις τελευταίες δεκαετίες, και από πολιτικούς, οικονομολόγους, με σκοπό τη διαμόρφωση εξωτερικών πολιτικών και συμμαχιών λόγω των διαγραφόμενων νέων ενεργειακών προοπτικών. Το 20-30% των προς ανεύρεση αποθεμάτων υπολογίζεται ότι βρίσκονται στη συγκεκριμένη περιοχή. Οι υψηλές τιμές παραγωγής ενέργειας, τα νέα ναυπηγικά σχέδια, τα σύγχρονα εξαρτήματα και οι σύγχρονοι μέθοδοι εξόρυξης, τα υψηλής ευαισθησίας ανεπτυγμένα συστήματα εντοπισμού και εξεύρεσης κοιτασμάτων πετρελαίου, οι αισθητήρες ογκομετρικού υπολογισμού κοιτάσματος, σε συνδυασμό με την οικονομικότερη εκμετάλλευση των μεταφορών από Ατλαντικό προς Ειρηνικό, έχουν δραστηριοποιήσει τις κυβερνήσεις της περιοχής όπως των ΗΠΑ, Καναδά, Δανίας / Γροιλανδίας, Νορβηγίας και Ρωσίας στον ανταγωνισμό δικαιωμάτων ή και καθορισμό διεκδικήσεων με γνώμονα το οικονομικό τους συμφέρον.
1.000 μίλια λιγότερα
Η προοπτική δημιουργίας αρκτικού διαύλου δεν προσβλέπει μόνο στη μείωση των αποστάσεων αλλά και στην ασφαλή διέλευση των μεταφερόμενων φορτίων. Η απόσταση Σαγκάη – Ρότερνταμ μέσω της βορειοανατολικής αρκτικής θαλάσσιας διαδρομής είναι μικρότερη περίπου κατά 1.000 ναυτικά μίλια από αυτή της γνωστής μέσω Σουέζ. Οι διώρυγες όμως του Παναμά και του Σουέζ εκμεταλλεύονται ήδη το μέγιστο των δυνατοτήτων τους, ενώ ο σχεδιασμός διεύρυνσης προβλέπεται ότι θα αξιοποιηθεί από την αναμενόμενη οικονομική ανάπτυξη των νοτιοανατολικών χωρών της Ασίας. Οποια επιπρόσθετη ανάπτυξη εμπορίου θα πρέπει να διέρχεται είτε από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος ή μέσω της σύντομης διέλευσης του Αρκτικού Κύκλου. (Η Κίνα εύλογα ενδιαφέρεται άμεσα για τη διέλευση των μεγάλων πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.)
Σύμφωνα με τις παρούσες κλιματολογικές μετρήσεις, η μέση θερμοκρασία στον Αρκτικό Ωκεανό υπολογίζεται ότι θα αυξηθεί μεταξύ 3 και 9 βαθμών Κελσίου κατά τη διάρκεια του αιώνα, ήτοι σε διπλάσια μέση τιμή από ό,τι στον υπόλοιπο κόσμο. Οι σχετικές μετρήσεις μάλιστα οδηγούν σε συμπέρασμα ότι το 2040 ο Αρκτικός Ωκεανός θα είναι ελεύθερος πάγων έστω για μικρό χρονικό διάστημα, ενώ ο σχηματιζόμενος πάγος κατά τη διάρκεια του χειμώνα θα είναι νέος και όχι προστιθέμενος στον ήδη υφιστάμενο, βελτιώνοντας τις προοπτικές διέλευσης όλες τις εποχές.
Εντούτοις και αντίθετα με τις μετρήσεις το ανησυχητικό φαινόμενο τήξης των πάγων επιταχύνεται, με τις απεικονίσεις ομοιωμάτων να οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ίσως και μόλις το 2015 οι διελεύσεις στον Αρκτικό Ωκεανό θα πραγματοποιούνται χωρίς τη χρήση παγοθραυστικών – για ορισμένες τουλάχιστον χρονικές περιόδους.
Οσον αφορά τις παραπλήσιες χώρες, η μικρή σε μέγεθος Ισλανδία αναμένεται να πρωταγωνιστήσει στην περιοχή λόγω της γεωπολιτικής ιδανικής της θέσης στις μεταφορτώσεις εμπορευματοκιβωτίων προερχομένων από Κίνα καθώς και αποθηκεύσεις πρώτων υλών. Ηδη η πρεσβεία της Κίνας στο Ρέικιαβικ είναι η μεγαλύτερη όλων των υπολοίπων χωρών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ιδιαίτερη υποδοχή επεφυλάχθη στον πρόεδρό της κατά την επίσκεψή του στην Κίνα το 2007. Επιπλέον, η Κίνα της παρέχει σημαντική βοήθεια για εξασφάλιση εκλογής της στο Συμβούλιο Ασφαλείας το 2008.
Τα νέα δεδομένα συνεπώς οδηγούν σε ατραπούς πρωτόγνωρων νομικών θεμάτων και περιβαλλοντικών προβλημάτων, με τα περισσότερα αρκτικά κράτη να υποστηρίζουν ανεμπόδιστες διελεύσεις σε αντίθεση με τη Ρωσία, η οποία διεκδικεί περιοχή έως τον Β. Πόλο, θέτοντας όρο ελέγχου των διελεύσεων λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών ναυσιπλοΐας στην περιοχή, επιδιώκοντας στο να αποτρέπει τη διέλευση ορισμένων φορτίων ή να επιβάλλει εισφορές διέλευσης καθώς και ύψη αποζημιώσεων στην περίπτωση ατυχημάτων. Ο Καναδάς επίσης αξιώνει προνόμια εστιάζοντας το έντονο ενδιαφέρον του στις διελεύσεις, θέτοντας όρους και συνθήκες προστασίας περιβαλλοντικού περιεχομένου, υποστηρίζοντας την εισαγωγή και θέσπιση νέων διεθνώς αποδεκτών νόμων καλύπτοντας τις ιδιαιτερότητες εμπορίας σε συνθήκες πάγου.
Οικολογικές συνέπειες
Η ναυτιλία όμως, όπως δυστυχώς γνωρίζουμε, διατηρεί το «προνόμιο» των σημαντικότερων οικολογικών καταστροφών, ενώ ο φόβος έστω και ενός ενδεχόμενου συμβάντος θα είναι ικανός να επιφέρει οδυνηρότερες συνθήκες καταστροφής λόγω των ευπρόσβλητων περιβαλλοντικών και κλιματολογικών συνθηκών (πετρέλαιο και παρεμφερή συστατικά διαλύονται ευκολότερα σε υψηλότερες θερμοκρασίες).
Εκπομπές επίσης από ορυκτά καύσιμα ίσως επιθέσουν λεπτό στρώμα κάλυψης επιταχύνοντας τη διαδικασία τήξης, με την αντίθετη άποψη να υποστηρίζει ότι η συντόμευση θαλάσσιων μεταφορών στο σύνολο αναμένεται να περιορίσει την κατανάλωση μαζούτ καθώς και τις εκπομπές αερίων στην περίπτωση λειτουργίας υδρογόνου.
Με γνώμονα την εξεύρεση κοινών αποδεκτών κανόνων ναυσιπλοΐας, έχει ιδρυθεί το Αρκτικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από τα 5 προαναφερθέντα κράτη συμπεριλαμβανομένων και των Ισλανδίας, Σουηδίας και Φινλανδίας με ανάλογους αντιπροσώπους.
Το Συμβούλιο επίσης συμπεριλαμβάνει έναν «αυξανόμενο» αριθμό παρατηρητών από κράτη όπως Μεγ. Βρετανία, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, καθώς και αριθμό οργανισμών με την Κίνα πρόσφατα να υποβάλλει αίτηση μέλους.
Οι διαφορές όμως και τα συμφέροντα είναι μεγάλα, είναι δυσεπίλυτα, οδηγώντας ακόμη και σε εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Οι ΗΠΑ απρόθυμα συνευρίσκονται στα συμβούλια με έντονη προδιάθεση απόρριψης στη λήψη σημαντικών αποφάσεων πλην των ανώδυνων συμπερασμάτων, αν και γνωρίζει ότι οι κλιματολογικές συνθήκες θα απαιτήσουν λύσεις «αργά ή γρήγορα».
(πηγή: www.kathimerini.gr, 27/1/2008)
City lights
Washington 
Vienna 
Las Vegas
Singapore 
Paris
Niagara Falls 
Moscow 
London
Cologne
Chicago
Denver
Ράλι «Πεκίνο - Παρίσι» 2007
Χρυσό μετάλλιο και τρίτη θέση γενικής για τον έλληνα πλαστικό χειρουργό Θόδωρο Βουκύδη στο μαραθώνιο ράλι ιστορικών αυτοκινήτων «Πεκίνο - Παρίσι» με σλόγκαν «Driving the Ιmpossible».
Όταν προκηρύχτηκε ο αγώνας, η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου υποστήριξε ότι είναι αδύνατο να ολοκληρώσει έστω και ένα από τα προπολεμικά αυτοκίνητα τη διαδρομή. Μάλιστα οι οργανωτές δεν είχαν «κόψει» μετάλλια νικητών, αφού κανείς πίστευαν πως δεν θα τερμάτιζε.
Κι αυτό γιατί ο αγώνας είχε μήκος 12.214 χλμ., διάρκεια 35 ημέρες, άλλαζε 8 φορές γεωγραφικό παράλληλο και διέσχιζε δύο ηπείρους και άγνωστες, απομονωμένες περιοχές, όπου τα πληρώματα έμεναν σε σκηνές και επισκεύαζαν τα αυτοκίνητα μόνοι τους.
Σαν παραμύθι
Όταν το 2004 έμαθα ότι θα αναβίωνε το αυθεντικό «Πεκίνο - Παρίσι», με έπιασε ένας φοβερός ρομαντισμός. Σχεδόν ξέχασα την οικογένεια και τη δουλειά μου και αποφάσισα να συμμετάσχω. Και μάλιστα με ένα αυτοκίνητο με έντονη σημειολογία. Μια Itala, δέκα χρόνια νεότερη αυτής του νικητή του 1907. Επί δυόμισι χρόνια προετοίμαζα, όσο μπορούσα καλύτερα, το αυτοκίνητο, με τη βοήθεια του μόνιμου μηχανικού μου και καλού φίλου Κούλη Ανδρεάκου. Συνεχώς πήγαινα στο χώρο όπου βρισκόταν το αυτοκίνητο και επέβλεπα τα πάντα. Γι αυτό, αν με ρωτήσει κανείς πώς τα κατάφερα, κόντρα σε κάθε προγνωστικό, να συναγωνιστώ αυτοκίνητα-θηρία με επαγγελματίες οδηγούς, θα απαντήσω με το εξής τρίπτυχο: προσεκτική προετοιμασία, άψογη γνώση του αυτοκινήτου και εμπειρία. Τονίζω τη γνώση του αυτοκινήτου, γιατί δεν πέρασε ούτε μια μέρα χωρίς να «ζητήσει» μια επισκευή (μικρή ή πολύ μεγάλη). Μην ξεχνάτε ότι μιλάμε για μια κατασκευή του 1920 με τεχνολογία του 1917, που σίγουρα δεν κατασκευάστηκε για κάτι τέτοιο.
Στην Κίνα τα πράγματα ήταν σχετικά εύκολα, η Μογγολία όμως είναι μια άλλη ιστορία. Η εντύπωσή μου γι αυτή τη χώρα συνοψίζεται σε μία και μόνη λέξη: δέος. Για την απεραντοσύνη, την αγριάδα, τους κατοίκους της και εικόνες που δεν πρόκειται να ξεχάσω. Οι Μογγόλοι φορούν τις παραδοσιακές ρόμπες και καπέλα, κρατούν ένα κοντάρι στο χέρι (οι πεζοί μικρό, αλλά οι έφιπποι μακρύ, που ακουμπούσε στο έδαφος) και στα άλλο χέρι ένα... κινητό τηλέφωνο!
Παντού υπάρχουν άλογα. Εκατοντάδες ή και χιλιάδες, αφού η αντιστοιχία είναι δεκαπέντε άλογα για κάθε άτομο. Τα χωριά είναι καταυλισμοί που περιβάλλονται από ξύλινο τείχος και μέσα υπάρχουν σπίτια και γκερ (οι λευκές στρογγυλές σκηνές στις οποίες ζουν). Μέσα, η σόμπα καίει αποξηραμένη κοπριά (ούτε λόγος για ξύλο στη μέση της ερήμου), αλλά δίπλα μπορεί να δεις... φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή! Αυτά τα διαπίστωσα όταν είχα τη μοναδική ευκαιρία να ζήσω σε ένα γκερ για μια νύχτα.
Κάθε βράδυ οργανώναμε μικρούς καταυλισμούς και στήναμε τις σκηνές μας πλάι στα αυτοκίνητα. Εγώ όμως ήθελα να ζήσω την πραγματική ζωή της χώρας, γι αυτό, μόλις «χτύπαγα» το χρόνο μου στο control, έπαιρνα το αυτοκίνητο και έψαχνα να βρω ένα πανδοχείο στο κοντινότερο χωριουδάκι. Εκεί πραγματικά μου δόθηκε η ευκαιρία να ζήσω με τους απλούς ανθρώπους, να δω τι τρώνε, πού κοιμούνται και πώς περνούν την ημέρα τους. Μοναδική εμπειρία. Πίνουν απίστευτες ποσότητες μπίρας και τρώνε μόνο ένα είδος κρέατος, το γιακ, που μοιάζει με κατσίκα, αλλά μυρίζει έντονα. Είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις φρούτα ή λαχανικά και οι πορτοκαλάδες που μας πρόσφεραν ήταν τόσο νερωμένες, που ίσα που καταλάβαινες το άρωμα του φρούτου.
Μοναδική φιλοξενία
Ένα βράδυ, μέσα σε πραγματικά σεληνιακό τοπίο, με βράχια και μοβέ-φούξια χρώματα, με αντανακλάσεις σαν λίμνες, έφτασα στον τελικό προορισμό μου, με το ψυγείο της Itala σχεδόν κατεστραμμένο. Πήγα λοιπόν σε ένα κοντινό χωριό, όπου υπήρχε ένα στρατόπεδο, για να βρω τρόπο να το επισκευάσω και με βοήθησαν απίστευτα ο διοικητής και οι φαντάροι, με τα εργαλεία και τη γεννήτριά τους. (Καταλαβαίνετε βεβαίως ότι όλες οι συνεννοήσεις έγιναν με παντομίμα!) Όταν τελειώσαμε, η θερμοκρασία ήταν -7C κι έτσι δεχτήκαμε με πολλή ανακούφιση τη φιλοξενία που μας πρόσφερε ο ηλεκτρολόγος του χωριού στο γκερ όπου ζούσε με τις δύο γυναίκες και τους πέντε γιους του. Είχαν μια σόμπα στη μέση, μια μπαταρία για τη μοναδική λάμπα και μια μικρή μαυρόασπρη 12βολτη τηλεόραση, που όλη μέρα ήταν συντονισμένη σε ένα κανάλι με προσευχές.
Πάντα είχα την απορία πώς ζουν δύο γυναίκες κάτω από την ίδια «στέγη» και μοιράζονται τον ίδιο άντρα, αλλά αυτό που είδα ήταν ένα ρομπότ με τέσσερα χέρια και τέσσερα πόδια. Οι δύο γυναίκες συνεργάζονταν αρμονικά μεταξύ τους και μαγείρευαν στη μοναδική κατσαρόλα του σπιτιού (όπου προηγουμένως είχαν φτιάξει τσάι). Καθίσαμε οι πέντε μεγάλοι στο τραπέζι και τα πέντε παιδιά κάτω, πίσω από τον πατέρα. Εκείνος πήρε το κρέας με το μαχαίρι (μοναδικό κι αυτό) και άρχισε να ξεκοκαλίζει. Κάθε κόκαλο το έδινε στα παιδιά, που έπειτα από δύο λεπτά το είχαν επιστρέψει απόλυτα καθαρό. Τα κομμάτια το κρέας μαζί με το ζουμί και κάποια ζυμαρικά μπήκαν στο ίδιο μπολ στο οποίο είχαμε πιει το τσάι και σέρβιρε πρώτα εμάς και μετά την οικογένειά του.
Ήταν υπέροχο φαγητό, νοστιμότατο, αλλά δυσκολευτήκαμε να μη γελάσουμε και τους προσβάλλουμε όταν ρουφούσαν με πολύ θόρυβο τη σούπα και κάθε τόσο... ρεύονταν. Μόλις τελειώσαμε, ο πατέρας πήρε τη σπάλα, «έγραψε» ένα τρίγωνο με το μαχαίρι και έκανε μια σπονδή πετώντας το κομμάτι προς τα πίσω. Ό,τι είχε περισσέψει κόκαλα, ζουμί, τσάι κ.λπ. το πήγε στα σκυλιά και τα γιακ. Πλήρης ανακύκλωση. Δεν πετάνε τίποτα. Μετά καθάρισαν με ένα πανί την κατσαρόλα, έβρασαν πάλι τσάι και μας άφησαν να κοιμηθούμε πάνω στα χαλιά, με τα sleeping bags και τα μπουφάν μας για μαξιλάρια.
Γι αυτούς ήταν κάτι πολύ απλό και καθημερινό. Για εμένα όμως ήταν μια εκπληκτική εμπειρία, την οποία δεν θα είχα ζήσει, αν είχα μείνει στη σκηνή με τους άλλους. Τέτοιες εμπειρίες δεν τις ζεις δεύτερη φορά, γι αυτό, όταν ξαναγίνει αυτός ο αγώνας, υποσχέθηκα στο μεγάλο γιο μου (ο οποίος μέχρι τότε θα έχει την κατάλληλη ηλικία) ότι θα πάμε μαζί.
Στα εύκολα...
Όταν μπήκαμε στη Ρωσία και την καταπράσινη Σιβηρία, οδηγούσαμε πια σε κανονικούς δρόμους, μέναμε σε ξενοδοχεία, αλλά είχε πολύ κρύο και βροχές. Το πρόβλημα εκεί ήταν ότι μας σταματούσε συνεχώς η αστυνομία για έλεγχο. Τουλάχιστον είκοσι πέντε φορές (αν θυμάμαι καλά, γιατί κάπου έχασα το μέτρημα!). Στην αρχή λοιπόν ήμουν πολύ τυπικός, αλλά μετά άρχισα να τους δίνω ό,τι έβρισκα μπροστά μου. Μόλις με σταματούσαν δηλαδή, έπιανα τον πρώτο φάκελο που έβλεπα δίπλα μου (με οποιοδήποτε περιεχόμενο), τους τον έδειχνα, αυτοί τον κοίταζαν για λίγο, δεν καταλάβαιναν τίποτα και μας άφηναν να φύγουμε. Μία από αυτές τις φορές ήταν τόσο αφοσιωμένοι στα χαρτιά μας, που ένας από αυτούς άφησε το καπέλο του πάνω στο αυτοκίνητο. Όλα τα χωριουδάκια είχαν στη μέση ορθόδοξες εκκλησίες με χρυσούς τρούλους, τα σπίτια ήταν ξύλινα και στην άκρη του δρόμου υπήρχαν πάγκοι με σαμοβάρια, γεμάτα ζεστό τσάι. Εμείς βεβαίως δεν είχαμε πολύ χρόνο για τουρισμό, γιατί κάθε βράδυ το αυτοκίνητο χρειαζόταν έλεγχο και επισκευές, όμως δεν μπορούσαμε να μην εντυπωσιαστούμε από αυτή την πραγματικά όμορφη χώρα.
Πολύπαθο
Το μόνο που με στενοχώρησε ήταν η νοοτροπία μερικών πληρωμάτων, που είχαν έρθει στον αγώνα απλώς και μόνο για να πάρουν κάποιο κύπελλο.
Το φιλικό πνεύμα του προηγούμενου μαραθωνίου «Πεκίνο - Παρίσι» του 1997 δεν υπήρχε πουθενά. Μόνον προς το τέλος έγινε πιο χαλαρή η ατμόσφαιρα, όταν πια μπήκαμε στην Εσθονία και οι θέσεις ήταν ξεκάθαρες. Δυστυχώς, οι καιροί αλλάζουν...
Για εμάς, όμως, το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό, γιατί πήραμε την τρίτη θέση στη γενική κατάταξη και το χρυσό μετάλλιο του αγώνα στα δύο αντίστοιχα σκέλη του: την αντοχή αυτοκινήτων/πληρωμάτων και την ταχύτητα.
Κάθε μέρα οδηγούσαμε από 300 έως 700 χλμ. με μέση ωριαία ταχύτητα περίπου 50 χλμ./ώρα. Κάτι που δεν ήταν καθόλου εύκολο μέσα στην έρημο, γιατί από την πρώτη ημέρα είχαν σπάσει και τα δύο πίσω αμορτισέρ (τα οποία δεν επισκεύασα, γιατί θα έχανα πολύτιμο χρόνο), ενώ ύστερα από τρεις ημέρες έχασα και τα μπροστινά και συνέχισα όλο τον αγώνα μόνο με τις σούστες.
Κάθε βράδυ πάντως (χωρίς ούτε μια εξαίρεση) έκανα λεπτομερή έλεγχο του αυτοκινήτου και επισκεύαζα ό,τι ήταν δυνατόν. Το πρώτο δεκαήμερο με πρόδωσε η αντλία του νερού και έμεινα αρκετές ημέρες χωρίς αντλία, μέχρι που έκανα μια πατέντα, όταν βρήκα μια ηλεκτρική από παλιό ρώσικο τζιπ. Επίσης, τρύπησε πολλές φορές το ψυγείο, αλλά επειδή δεν είχα τα μέσα για να το κολλήσω, έκανα ένα πολύ παλιό κόλπο: έριξα ένα ωμό αβγό μέσα στο ψυγείο, το οποίο μόλις πέσει μέσα, πήζει και βουλώνει προσωρινά τις τρύπες. Συμπτωματικά, το κόλπο μου το είδε όλος ο κόσμος, γιατί εκείνη τη στιγμή το έδειχναν σε ζωντανή σύνδεση το CNN και το BBC. (Ο αγώνας είχε τεράστια δημοσιότητα στις υπόλοιπες χώρες.)-
Τα τρίτα γενέθλια
Παρά τον εορτασμό των εκατό χρόνων από το πρώτο «Πεκίνο - Παρίσι» είναι μόλις η τρίτη φορά που γίνεται αυτός ο μαραθώνιος.
Τον πρώτο αγώνα, που έγινε το 1907, είχε κερδίσει ο Ιταλός πρίγκιπας Borghese με μια κόκκινη Itala και καθιέρωσε το κόκκινο χρώμα ως επίσημο αγωνιστικό χρώμα της πατρίδας του.
Το 1997 οργανώθηκε και πάλι ο αγώνας, αλλά δεν πέρασε από την ίδια διαδρομή εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης των περιοχών, που δεν εγγυώνταν την ασφάλεια των συμμετεχόντων.
Τότε είχαμε κερδίσει το αργυρό μετάλλιο.
Η κοιλάδα των δεινοσαύρων...
...στην έρημο Γκόμπι, μεταξύ Κίνας και Μογγολίας. Εκεί έχουν βρει τους περισσότερους απολιθωμένους δεινόσαυρους και έχουν κατασκευάσει χάλκινα ομοιώματα όλων των ειδών σε φυσικό μέγεθος, στη μέση του τίποτα.
Με το πέρασμα του χρόνου ο διαβρωμένος χαλκός πήρε το γκριζοπράσινο χρώμα που τους κάνει να μοιάζουν αληθινοί.
(πηγή: www.e-go.gr, 30/10/2007)
Ο υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος
Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος (ΥΣ - Transsib) ονομάστηκε η σιδηροδρομική σύνδεση, η οποία είναι και η μεγαλύτερη ενιαία γραμμή, από τη Μόσχα μέχρι το Βλαδιβοστόκ (9.300 km) ή μέχρι τη Ναχότκα (9.440 km), αμφότερες πόλεις στον Ειρηνικό Ωκεανό. Έτσι, αυτή ο ΥΣ αποτελεί την κυκλοφοριακή και εμπορική ραχοκοκαλιά της Ρωσίας. Το τραίνο έχει στη διαδρομή του 396 σταθμούς μέχρι το Βλαδιβοστόκ και άλλους 4 μέχρι τη Ναχότκα.
Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ανακαλύπτονταν όλο και περισσότερα κοιτάσματα πρώτων υλών στο υπέδαφος της Σιβηρίας και έπρεπε να αλλάξει ο τρόπος μεταφοράς τους που ήταν μέχρι τότε οι άμαξες αλόγων και τα ποταμόπλοια. Ένας άλλος, επίσης σημαντικός λόγος γι’ αυτή τη σιδηροδρομική σύνδεση ήταν η διακίνηση προϊόντων από και προς την αχανή κινέζικη αγορά, την οποία θα μπορούσε να εξυπηρετήσει προνομιακά η Ρωσία. Απ’ τη μια μεριά, η διοχέτευση του κινέζικου τσαγιού στην Ευρώπη, σε αντιπερισπασμό προς το ινδικό τσάι που διακινούσαν μονοπωλιακά οι Βρετανοί και από την άλλη η προώθηση ευρωπαϊκών σιτηρών στην ανατολική Ασία. Μάλιστα οι σύμβουλοι του Ρώσου βασιλιά Αλέξανδρου Γ’ εισηγούνταν και παράπλευρες επιδιώξεις, ως προέκταση των σχεδίων για την κατασκευή του ΥΣ: η προσάρτηση της Μογγολίας και η κατάκτηση του Θιβέτ, μέσω του οποίου θα υπήρχε πρόσβαση στη νότια Ασία.
Μέχρι το έτος 1886 είχε φτάσει το σιδηροδρομικό δίκτυο στα Ουράλιο και χρειαζόταν μια πολιτική απόφαση, μαζί με τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους, για να επεκταθεί αυτό το δίκτυο μέχρι τον Ειρηνικό. Επειδή το ρωσικό δημόσιο είχε σημαντικά ελλείμματα, αποφασίστηκε η χρηματοδότηση του έργου με εξωτερικό δάνειο. Τα απαιτούμενα υλικά (χάλυβας, τσιμέντο, χαλίκι, ξύλα κ.ά.) και οι εργασίες θα καλύπτονταν από εγχώριες εταιρίες και εργατικό δυναμικό, οπότε θα υπήρχε ευνοϊκή ώθηση στη ρώσικη οικονομία.
Οι εργασίες για την κατασκευή του ΥΣ άρχισαν το 1891 και ολοκληρώθηκαν το 1916, αφού το έτος 1908 άρχισε να κατασκευάζεται και δεύτερη γραμμή δίπλα στη μονή αρχική. Είναι προφανές ότι ένα τόσο μεγάλο έργο που διήρκεσε συνολικά 25 χρόνια, θα συνάντησε πολλές απρόβλεπτες δυσκολίες, πέρα από τις συνήθη τεχνικά προβλήματα και τις ακραίες κλιματικές συνθήκες της περιοχής (-56ο C το χειμώνα). Στην περιοχή της λίμνης Βαϊκάλη έπρεπε σε ένα τμήμα 260 km να κατασκευαστούν 200 γέφυρες και 30 τούνελ
Τα σημαντικότερα από τα απρόβλεπτα γεγονότα που επιβάρυναν την κατασκευή του ΥΣ ήταν η πλημμύρα του 1897 στην περιοχή της Υπερβαϊκάλης, η οποία υπέσκαψε τη γραμμή σε σημαντικό μήκος, μαζί με 15 γέφυρες, καταστροφή περίπου 700 km της γραμμής από επαναστατημένους εργάτες που συμμετείχαν στην εξέγερση των «Πυγμάχων» (Boxer, ένα απελευθερωτικό κίνημα στην Κίνα), η επιδημία πανούκλας που έπληξε τη Σιβηρία το έτος 1901 και η επιδημία χολέρας του 1902. Τον Αύγουστο του 1898 έφτασε τελικά το πρώτο τραίνο του ΥΣ από τη Μόσχα στο Ιρκούτσκ. Η μέση ταχύτητα του ΥΣ ήταν αρχικά 20 km/h, ένα τέταρτο της συνήθους ταχύτητας εκείνης της εποχής, κυρίως λόγω των πολλών ανωφερειών σε βουνά. Ο προϋπολογισμός δεν επαρκούσε για την κατασκευή τούνελ.
Το έτος 1904 ήταν διαθέσιμη η ενιαία γραμμή από τη Μόσχα μέχρι τον Ειρηνικό, αν και στη Βαϊκάλη χρησιμοποιείτο ένα πλοίο για να διεκπεραιώσει το τραίνο στην απέναντι όχθη, μέχρι που τελείωσε το 1905 και η παράκαμψη της λίμνης. Ήδη με την έναρξη του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου τον Οκτώβριο του 1904 προωθούνταν καθημερινά με τον ΥΣ 10 συρμοί με πολεμικό και άλλο υλικό.
Η γραμμή του ΥΣ βελτιώθηκε πολλές φορές κατά τον 20ο αιώνα και έπαιξε σημαντικό ρόλο, τόσο στους δύο παγκόσμιους πολέμους, όσο και για τη διακίνηση ορυκτών και άλλων προϊόντων μεταξύ Ευρώπης και της ανατολικής Ασίας. Πέρα απ’ αυτά, σήμερα αποτελεί ο ΥΣ ένα ελκυστικό μεταφορικό μέσο για Ευρωπαίους τουρίστες που θέλουν να γνωρίσουν τη φύση και τους πληθυσμούς της Σιβηρίας, για την επίσκεψη της οποίας δεν έχουν άλλη συγκοινωνιακή δυνατότητα.
(πηγή: sfrang.com)
Στις κουζίνες του κόσμου
Ποια είναι τα καλύτερα εστιατόρια του Παρισιού; Πού θα πιείτε τη γευστικότερη μπίρα στην Αυστρία; Ποιες είναι οι σπεσιαλιτέ της Βραζιλίας; Πώς μπορείτε να κλείσετε από το σαλόνι του σπιτιού σας τραπέζι για την επόμενη εβδομάδα, όταν θα βρίσκεστε στη Νέα Υόρκη; Ποιο είναι το αγαπημένο φαγητό των Ρώσων και ποια εστιατόρια πρέπει να αποφύγετε στη Σιγκαπούρη; Προτού φτιάξετε τις βαλίτσες σας ανοίξτε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή σας και ταξιδέψτε με το ποντίκι σας στις κουζίνες όλου του κόσμου.
ΚΙΝΑ www.chopstix.com
Χρήσιμες πληροφορίες για την κινεζική κουζίνα, τα παραδοσιακά πιάτα της και το πάντρεμα των ασιατικών γεύσεων. Μην αμελήσετε να ρίξετε μια ματιά στη λίστα με τους κανόνες καλής συμπεριφοράς στο κινεζικό τραπέζι π.χ., "όταν τρώτε κρέας με ξυλάκια μη διστάσετε να φτύσετε τα κόκαλα στο τραπεζομάντιλο".
ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ www.indochef.com
Ολες οι πληροφορίες για να γνωρίσετε τη γευστικότατη κουζίνα της Ινδονησίας, χωρισμένες ανά περιοχή.
ΙΤΑΛΙΑ www.dolcevita.com
Η αγαπημένη ιστοσελίδα όλων όσοι πρόκειται να ταξιδέψουν στη γειτονική μας χώρα. Αμέτρητες διευθύνσεις, πληροφορίες και χρήσιμα tips (π.χ., εύχρηστο λεξικό για τις παραδοσιακές τοπικές σπεσιαλιτέ που θα συναντήσετε σε αρκετές επαρχίες) για την πεντανόστιμη κουζίνα των Ιταλών.
ΡΩΣΙΑ www.ruscuisine.com
Ο,τι έχει σχέση με το ρωσικό τραπέζι θα το βρείτε σε αυτή την άρτια οργανωμένη ιστοσελίδα.
ΙΑΠΩΝΙΑ www.japanweb.co.uk/listing/index.htm
Ξέρατε ότι ένα από τα αγαπημένα πιάτα είναι τα "αβγά-μάτια"; Τροποποιούν, βέβαια, λίγο τη συνταγή προσθέτοντας στο τηγάνι λίγη σος σόγιας, αλλά τα υλικά και ο τρόπος παρασκευής είναι ίδια.
ΗΠΑ www.foodline.com
Ενας ενημερωμένος κατάλογος των εστιατορίων 24 αμερικανικών πολιτειών στα οποία μπορείτε να κάνετε κράτηση μέσω του υπολογιστή σας. Επίσης στην ίδια ιστοσελίδα θα βρείτε πρακτικές πληροφορίες από ντόπιους χρήστες της διεύθυνσης οι οποίοι σας προτείνουν τα κατάλληλα εστιατόρια για τα διάφορα γεύματα της ημέρας μεσημεριανό στο Λος Αντζελες, δείπνο στη Νέα Υόρκη κτλ.
H "υπόγεια" Μόσχα
These are photos of different underground parts of Moscow by Russos. He makes official photos for Moscow Subway System so he often visits different underground places in Moscow that cannot be accessed by a regular person.
http://englishrussia.com/?p=720
Ποτάμιες κρουαζιέρες
Κρουαζιέρες σε ποτάμια πραγματοποιούνται σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στην Ευρώπη τα περισσότερα δρομολόγια πραγματοποιούνται στον Δούναβη και τον Ρήνο από τον Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο.
Σε τι διαφέρει όμως η ποταμίσια από την οδική περιπλάνηση και γιατί αξίζει να την προτιμήσεις;
Κατ' αρχάς, δίνει τη δυνατότητα να απολαύσεις τοπία που είναι απρόσιτα από τη στεριά. Οι όχθες των ποταμών της Ευρώπης κρύβουν όμορφες εκπλήξεις: ξεχασμένα κάστρα, μικρούς οικισμούς όπου τα σπίτια στέκονται πάνω σε πασσάλους για να αντιμετωπίζουν τις υπερχειλίσεις, λιμανάκια με ψαρόβαρκες... Επίσης, μπορείς να γνωρίσεις διαφορετικές πόλεις χωρίς να αδειάζεις και να γεμίζεις βαλίτσες αλλάζοντας ξενοδοχεία.
Ένα σημαντικό πλεονέκτημα των ποταμόπλοιων είναι ότι δένουν σε λιμάνια που βρίσκονται στο κέντρο κάθε πόλης, σε αντίθεση με τα κρου-αζιερόπλοια, των οποίων ο τεράστιος όγκος τα αναγκάζει να καταφεύγουν σε εκτός πόλης λιμάνια. 'Αλλωστε, ο χρόνος παραμονής σε κάθε πόλη είναι αρκετός και, εκτός από την καθιερωμένη περιήγηση, μπορείς να πεταχτείς για ένα ποτό ή να εξερευνήσεις τη νυχτερινή ζωή...
Τέλος, είναι το ίδιο το ταξίδι: η μαγεία του να κινείσαι απαλά στα νερά του ποταμού, απολαμβάνοντας τον ήλιο σε αναπαυτικές πολυθρόνες στο κατάστρωμα, να δοκιμάζεις εκλεκτές γεύσεις στο εστιατόριο, να πίνεις το ποτό σου στο μπαρ παρακολουθώντας την κίνηση στις φωτισμένες γέφυρες...
Επιλέγοντας το σωστό πλοίο, νιώθετε σαν να βρίσκεστε πάνω σ' ένα «πλεούμενο boutique hotel». Συχνά οι χρόνοι παραμονής στα λιμάνια επιτρέπουν να δεις το κέντρο κάθε πόλης, ενίοτε δε να απολαύσεις και τη βραδινή της ζωή.
- Στο www.rivercruisetours.com θα βρείτε ένα μεγάλο κατάλογο με κρουαζιέρες στην Ευρώπη και πληροφορίες για δρομολόγια και ημερομηνίες. Στις περισσότερες εταιρείες μπορείτε να κάνετε κράτηση και μέσω Internet. Ωστόσο δεν το συνιστούμε, διότι, πρώτο, θα πρέπει να φροντίσετε μόνοι σας για το αεροπορικό εισιτήριο και δεύτερο γιατί τα ποταμόπλοια δεν μοιάζουν όλα με «boutique hotels». Είναι καλύτερα λοιπόν να επικοινωνήσετε με κάποιο εξειδικευμένο ταξιδιωτικό γραφείο.
- Το Navigator (210 3609801-3, 210 3606323) προσφέρει κρουαζιέρες με το ποταμόπλοιο River Cloud. Ένα σύγχρονο πλοίο (κατασκευάστηκε το 2001), με 44 καμπίνες, διακόσμηση που παραπέμπει σε πολυτέλεια περασμένων εποχών, αξιόλογη κουζίνα και άψογη εξυπηρέτηση από τα 33 μέλη του πληρώματος. Τα δρομολόγια πραγματοποιούνται από τον Απρίλιο μέχρι τέλος Οκτωβρίου, υπάρχουν προγράμματα για τη βόρεια Ιταλία (ποταμός Πο) και πολλοί συνδυασμοί πόλεων της κεντρικής Ευρώπης που βρίσκονται στην πορεία του Δούναβη. Οι τιμές για 7ήμερο πρόγραμμα με πλήρη διατροφή αρχίζουν από € 1.490/άτ. (δεν συμπεριλαμβάνονται αεροπορικά εισιτήρια).
- Στο Cosmorama (210 3642707, 210 3648251) θα βρείτε τις κρουαζιέρες της Viking River Cruises. Εκτός από ποτάμια της Ευρώπης, η Viking πραγματοποιεί και κρουαζιέρες στην Κίνα, στον Yangtze. Οι τιμές για ένα δεκαήμερο πρόγραμμα αρχίζουν από $ 2.079 κατ' άτομο (δεν συμπεριλαμβάνονται τα αεροπορικά εισιτήρια).
Οι ευρωπαϊκές κρουαζιέρες πραγματοποιούνται στον Δούναβη, τον Βόλγα, τη Νορμανδία, τον Ρήνο και τον Δνείπερο (Ουκρανία). Οι κρουαζιέρες στον Δούναβη, στον Ρήνο και στη Νορμανδία πραγματοποιούνται από τον Μάιο μέχρι τον
Νοέμβριο, είναι 8ήμερες και κοστίζουν περίπου € 1.190 κατ' άτομο (δεν συμπεριλαμβάνονται τα αεροπορικά εισιτήρια).
- Στα Zim Travel (210 9818117, 210 9817369) και Taxidevo.gr (210 6800563-5) θα βρείτε μια 11ήμερη κρουαζιέρα στον Βόλγα (Αγία Πετρούπολη έως Μόσχα). Πραγματοποιείται Ιούλιο και Αύγουστο και η τιμή αρχίζει από € 1.570/άτ. (περιλαμβάνονται τα αεροπορικά εισιτήρια).
- Από το καλοκαίρι του 2007, η easyCruise βάζει πλώρη για τα κανάλια της Ολλανδίας και του Βελγίου με σταθμούς σε Άμστερνταμ, Ρότερνταμ, Βρυξέλλες και Αμβέρσα. Το νέο δρομολόγιο θα ξεκινήσει την Παρασκευή 14 Ιουλίου από το λιμάνι του 'Αμστερνταμ με το καινούργιο πλοίο της εταιρείας, το easyCruiseTwo, ένα άνετο κρουαζιερόπλοιο με 50 δίκλινες εξωτερικές καμπίνες, sun deck με εξωτερικό jacuzzi, bar και εστιατόριο. Το easyCruiseTwo έχει μήκος 80 μέτρα και δυναμικότητα 100 επιβατών και προσωπικού 15 ατόμων. Οι τιμές για τη συμμετοχή στην κρουαζιέρα, με την γνωστή easy... ευελιξία, αρχίζουν από € 10/άτ. www.easyCruise.com
(πηγή: www.athinoramatravel.gr)
Ταξίδι στα ηφαίστεια που... βρυχώνται
Υπάρχουν περίπου 1.500 ενεργά ηφαίστεια με τον όρο ενεργά περιγράφονται όσα έχουν εκραγεί τα τελευταία 10.000 χρόνια. Τριάντα από αυτά παρουσιάζουν ιδιαίτερη εκρηκτική κινητικότητα τους τελευταίους 12 μήνες. Οι εκρήξεις που προκαλούνται διαρκούν μερικές ημέρες, άλλες πάλι βρίσκονται σε λανθάνουσα μορφή για αρκετά χρόνια. Τα περισσότερα από αυτά έχουν μετατραπεί σε πόλο έλξης για τους ταξιδιώτες που επιθυμούν να δουν από κοντά τη γη να βρυχάται. Σας ενημερώνουμε για τα πιο γνωστά από αυτά.
Αίτνα. Η περιπλάνηση στις πλαγιές του επιτρέπεται μόνο αν οι επισκέπτες συνοδεύονται από κάποιον έμπειρο οδηγό-ξεναγό. Το πιο διάσημο ηφαίστειο, ο Βεζούβιος δίνει σημάδια ζωής. Σε περίπτωση που εκραγεί, η Νάπολι θα πρέπει να εκκενωθεί.
Στην Αλάσκα υπάρχουν ουκ ολίγα ηφαίστεια, ιδιαίτερα στο εθνικό πάρκο του Κάτμαϊ, το οποίο οι ντόπιοι ονομάζουν "Η κοιλάδα του καπνού". Τα τοπικά τουριστικά γραφεία προσφέρουν προγραμματισμένες πτήσεις, στις οποίες οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά τους κρατήρες των ηφαιστείων.
Το μεγαλύτερο ηφαίστειο του κόσμου Mauna Loa βρίσκεται στη Μεγάλη Νήσο της Χαβάης. Στο ίδιο νησί βρίσκεται και το ηφαίστειο Κιλαουέα, το οποίο βρυχάται ασταμάτητα από το 1983.
Πέντε ηφαίστεια στη Νικαράγουα (Cerro, Negro, Telica, San Cristobal και Masaya) παρουσιάζουν κινητικότητα από τον Αύγουστο του 1999, ενώ στο Εκουαδόρ δύο βουνά της οροσειράς "Η Ηφαιστειακή Αλυσίδα", που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από την πρωτεύουσα Κίτο, έχουν "θυμώσει" για τα καλά.
Στην Κόστα Ρίκα δεν χρειάζεται να περπατήσετε στις πλαγιές του βουνού για να φθάσετε κοντά στο ηφαίστειο Αρεναλ, μπορείτε να το θαυμάσετε από το μπαλκόνι του δωματίου σας στο ξενοδοχείο "Arenal Lodge".
Το ηφαίστειο στο βουνό Βιλαρρίκα, στη Χιλή, βρυχάται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Σας λέει τίποτε το όνομα Καμτσάκα; Ανοίξτε τον παγκόσμιο άτλαντα και θα το εντοπίσετε στα ανατολικά της Ρωσίας. Γιατί σας τα λέμε όλα αυτά; Γιατί σας έχουμε υποσχεθεί ότι θα σας ενημερώνουμε για όλες τις ταξιδιωτικές "καινοτομίες" του πλανήτη. Η χερσόνησος αυτή διαθέτει περισσότερα από 200 ηφαίστεια και εκεί συγκεντρώνονται οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί ταράνδων, λύκων και άγριων αλόγων στον κόσμο.
Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: http://volcano.und.edu
Θα βρείτε περισσότερες από 6.000 ιστοσελίδες με τις τελευταίες πληροφορίες για τις εκρήξεις των ηφαιστείων ανά τον κόσμο.
(πηγή: BHMA)
Περιήγηση σε... φυλακές
"Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες..." αλλά και για τους τουρίστες, μπορούμε να συμπληρώσουμε εμείς. Τι εννοούμε; Ολοένα αυξάνεται ο αριθμός των τουριστών οι οποίοι επιθυμούν να επισκεφθούν φυλακές όπου έχουν "φιλοξενηθεί" μερικοί από τους μεγαλύτερους εγκληματίες στον κόσμο και όχι μόνο. Πέρα από το Αλκατράζ, τη φυλακή-φρούριο των Ηνωμένων Πολιτειών, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί για σωφρονιστικά ιδρύματα της Ιταλίας, της Ρωσίας και της Νοτίου Αμερικής.
Στη Ρωσία, και συγκεκριμένα στην Αγία Πετρούπολη, η φυλακή Kresty κατέχει τον τίτλο της μεγαλύτερης αλλά και της πολυπληθέστερης φυλακής στον κόσμο το οίκημα κατασκευάστηκε με σκοπό σε κάθε κελί να διαμένει ένα άτομο, αλλά ελλείψει χώρου αναγκάζονται να το μοιράζονται 11. Εκτιμάται ότι στα κελιά της διαμένουν περισσότεροι από 10.000 κρατούμενοι. Παρ' όλα αυτά, εδώ και αρκετό καιρό οι υπεύθυνοι της φυλακής διοργανώνουν τουριστικές περιηγήσεις.
Οι Ιταλοί παρουσιάζονται πιο οργανωμένοι και έχουν μετατρέψει τη νήσο Pianosa σε πραγματικό τουριστικό αξιοθέατο. Το νησάκι, που έχει μετονομαστεί "Νησί του Διαβόλου", φιλοξενούσε όλα τα "κεφάλια" της Μαφίας. Πάνω από 100 νονοί των οικογενειών της Cosa Nostra κρατούνταν σε απόλυτη απομόνωση. Σήμερα οι γκάγκστερ έχουν αποχωρήσει και οι επισκέπτες μπορούν να περάσουν μία ημέρα στη φυλακή του νησιού, με ξεναγούς.... κρατουμένους άλλων φυλακών του νησιού οι οποίοι βρίσκονται έξω με ημερήσια άδεια.
Επτά μίλια έξω από το Κέιπ Τάουν βρίσκεται η νήσος Ρόμπεν, η οποία έγινε γνωστή διότι στις φυλακές της κρατούνταν ο Νέλσον Μαντέλα επί 18 ολόκληρα χρόνια. Η πρώτη φυλακή που κατασκευάσθηκε στο νησάκι ήταν το 1488, ενώ το 1961 μετατράπηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας όπου προωθούνταν άτομα που θεωρούνταν εχθροί της κυβέρνησης του απαρτχάιντ. Από το 1991, με την εκλογή και της πρώτης δημοκρατικής κυβέρνησης, η φυλακή μετατράπηκε σε μουσείο.
Οι φυλακές του Αλκατράζ θεωρούνται must για όσους επισκέπτονται το Σαν Φρανσίσκο. Στους χώρους της έχουν διαμείνει οι χειρότεροι εγκληματίες της ιστορίας της Αμερικής. Εκεί έστελναν όσους ήταν πολύ επικίνδυνοι για να κρατηθούν στις υπόλοιπες φυλακές της χώρας. Ανοιξε τις πόρτες του για το κοινό το 1972 και οι τουρίστες, εκτός από τα κελιά, μπορούν να επισκεφθούν το νοσοκομείο και την αίθουσα συσσιτίου των κρατουμένων (η οποία ήταν εφοδιασμένη με κυλινδρικούς αγωγούς αερίου).
* Φυλακή Kresty: Ανοιχτή μόνο τις Κυριακές. Φροντίστε να έχετε μαζί και το διαβατήριό σας.
* Pianosa: Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στο γραφείο Madrugada Travel, το οποίο διοργανώνει την εκδρομή, στο τηλ. 0039.0565.977170.
* Νήσος Robben: Τηλ. 0027.21.419.1300.
* Αλκατράζ: Οι αναχωρήσεις από το Σαν Φρανσίσκο γίνονται από την προβλήτα 41.
(πηγή: BHMA)
