Οι υγειονομικές αρχές του ινδικού κρατιδίου της δυτικής Βεγγάλης ανακοίνωσαν σήμερα μια νέα επιδημία της γρίπης των πτηνών, μετά το θάνατο 5.000 πουλερικών μέσα σε μια εβδομάδα.
Τα δείγματα αίματος επιβεβαίωσαν πως τα πουλερικά είχαν μολυνθεί με τον ιό Η5Ν1, δήλωσε τοπικός αξιωματούχος.
Τα πουλερικά βρέθηκαν νεκρά σε χωριό της περιοχής Μάλντα, 200 χιλιόμετρα από την Καλκούτα, πρωτεύουσα του κρατιδίου. Τον περασμένο Ιανουάριο περίπου πέντε εκατομμύρια πουλερικά θανατώθηκαν εξαιτίας της νόσου.
Στο κρατίδιο της δυτικής Βεγγάλης, με 80 εκατομμύρια κατοίκους, δεν έχουν εμφανιστεί κρούσματα της γρίπης των πτηνών σε ανθρώπους.
"Όμως ο κίνδυνος νέων επιδημιών στην Ινδία παραμένει μεγάλος και οι αρχές πρέπει να βρίσκονται σε συνεχή επαγρύπνηση", έχει επισημάνει ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO).
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, από την στέλεχος του ιού που πλήττει του ανθρώπους έχουν χάσει τη ζωή τους από το 2003 περίπου 250 άνθρωποι, κυρίως στη νοτιοανατολική Ασία.
(πηγή: www.skai.gr, 16/12/2008)
Επανεμφάνιση της γρίπης των πτηνών στη Βεγγάλη
Κρούσματα ιού της γρίπης των πτηνών
Την Τετάρτη οι αρχές της χώρας θα προχωρήσουν στη θανάτωση χιλιάδων πουλερικών.
Το Σαββατοκύριακο θανατώθηκαν περισσότερα από 40.000 κοτόπουλα και πάπιες σε περίπου 20 χωριά, μετά τον εντοπισμό του ιού σε ένα από αυτά.
(πηγή: www.skai.gr, 3/12/2008)
Βομβάη: η πόλη που αγάπησα, τόπος μνήμης
Οι γονείς μου εγκαταστάθηκαν στη Βομβάη ερχόμενοι από την Καλκούτα το 1965 όταν ήμουν νήπιο. Εμειναν στο Taj για δύο εβδομάδες έως ότου η εταιρεία τους βρει διαμέρισμα. Ηταν τότε που η Καλκούτα είχε αρχίσει να παρακμάζει. Εταιρείες και επαγγελματίες γύριζαν την πλάτη σε μια προβληματική αγορά και έβρισκαν νέα θέση στη Βομβάη, στην αισιόδοξη, παραθαλάσσια μητρόπολη της Δυτικής Ινδίας. Ηταν μια γοητευτική ζωή - τουλάχιστον στα δύο διαμερίσματα που ζήσαμε όσο ο πατέρας μου ήταν διευθυντής στην Britannia Biscuits.
«Μανχάταν» της Ινδίας
Ζούσαμε στις πλουσιότερες περιοχές απ' όπου μπορούσε κανείς να αγναντέψει σιλουέτες ψηλών κτιρίων που θύμιζαν κάπως το Μανχάταν (η Βομβάη είναι η μοναδική πόλη της Ινδίας που καλλιέργησε έρωτα με τον ουρανοξύστη και την κάθετη φόρμα του). Με τις λιακάδες της, τα φοινικόδεντρα, τον καλυμμένο αλλά ολοφάνερο αισθησιασμό της αντηχούσε αυτό που γνωρίζαμε για την Καλιφόρνια από τις ταινίες. Και τα γοτθικά της κτίρια ήταν απομεινάρια μιας παλιάς ιστορίας που είχε δέσει για πρώτη φορά μαζί τα επτά ψαράδικα νησιά.
Από διαφορετικά μπαλκόνια και παράθυρα σε αυτά τα διαμερίσματα, σε διάφορους σταθμούς της ζωής μου έως το 1982, όταν ο πατέρας μου συνταξιοδοτήθηκε, ο τρούλος του Taj (του «παλιού» Taj, όπως το αποκαλούσαμε αφότου χτίστηκε ο γείτονάς του, το Taj Intercontinental) ήταν ορατός, γκρίζος και ψευδαισθητικά ασάλευτος σαν ένα χαμηλό νέφος. Σαν την Καλκούτα, και αντίθετα από το Δελχί, με τη μουσουλμανική παράδοση των σουλτάνων, η Βομβάη δεν ήταν μάρτυρας μεγάλων ιστορικών ή θρησκευτικών στιγμών. Τα αξιοθέατά της, καθώς η πόλη ήταν κοιτίδα ενός σχεδόν αθώου αποικιοκρατικού μοντερνισμού, ήταν όλα κοσμικά. Ξενοδοχεία, κινηματογράφοι με ονόματα όπως «Ερως», «Regal», «Μetro», μεγάλοι, χαώδεις σιδηροδρομικοί σταθμοί όπως ο σταθμός «Βικτόρια». Το να αποκαλείς το Taj σαν το «παλιό Taj» ήταν μια συνειδητή επίκληση ενός ονόματος που άγγιζε κάτι βαθύ αλλά και σαν υπόμνηση της ευκολίας με την οποία η Βομβάη ξαναέγραφε την ιστορία της με γνώμονα το αστικό, το κιτς και το κωμικό στοιχείο. Ηταν σαν το πραγματικό Taj Mahal στην Αγρα να μην είχε υπάρξει ποτέ παρά μόνο στο πιο απίθανο από όλα τα αντικείμενα, τα σχολικά εγχειρίδια.
Πολλά άλλαξαν από τις αρχές της δεκαετίας του '90, μαζί με το όνομα. Η Βομβάη σβήστηκε και μετατράπηκε σε Μουμπάι, με εντολή της δεξιάς παράταξης Shiv Sena. Tα παλιά τοπωνύμια έγιναν αυτόματα εξαρτήματα της προφορικής κουλτούρας των αστών και ξεφεύγουν ενίοτε από χείλη που αποκαλύπτουν όσα ταυτόχρονα προσπαθούν να κρύψουν.
Η πολιτική ζωή στη Βομβάη γύρισε την πλάτη στην ανοχή τα τελευταία 25 χρόνια, αλλά η πόλη, ανακαλύπτοντας πόσο ταιριάζει με τη φιλελευθεροποίηση, έγινε περισσότερο ετερογενής και πολυπρόσωπη από ποτέ. Τα παλιά κέντρα του πλούτου έπρεπε να σκορπίσουν και να ανακατευτούν εξ αρχής, καθώς οι τιμές της γης κάλπαζαν. Παράλληλα, η διογκούμενη κίνηση πίεσε προς την κατασκευή νέων δρόμων, που περνούσαν μέσα από συνοικίες όπου οι αστοί κάποτε δεν πατούσαν ποτέ και που οδήγησαν σε απρογραμμάτιστο και ελκυστικά άνισο αστικό εξωραϊσμό.
Εντυπωσιάζει η αρχιτεκτονική μαγεία της πόλης.
Η συναρπαστική συνύπαρξη εκκλησιών, τεμενών και μικρών ινδουιστικών βωμών, και από δίπλα, οι ευγενείς κατοικίες στα προάστια με λουλουδιασμένα περβάζια και κούνιες σε δέντρα, που ποτέ δεν είχες σταθεί να παρατηρήσεις.
Καμιά πόλη που έχω γνωρίσει, ούτε καν η Νέα Υόρκη, δεν διαθέτει αυτήν την ποικλία ζωής, με την εξαίρεση ίσως του Λονδίνου. Η βασική διαφορά με τις δύο αυτές πόλεις είναι η σχετική έλλειψη ανοχής των μορφωμένων τάξεων. Δεν διαθέτει πλέον μεγάλο πανεπιστήμιο. Οταν, σε ένα μποτιλιάρισμα, γυρνάς και παρατηρείς τα πρόσωπα γύρω σου, δεν βλέπεις κανέναν που να είναι χαμένος ή αφηρημένος, που να μην είναι απασχολημένος, κατά κάποιον τρόπο, με τον τελικό, ενοποιητικό σκοπό της ημέρας: να βγάζει χρήματα. Και παρ' όλα αυτά, παρά τις όποιες σκιές και καθημερινές αδικίες, είναι αδύνατον να μη σκεφτώ τη Βομβάη χωρίς ένα φτερούγισμα ενθουσιασμού και χαράς και να μην ανακαλέσω αυτό το φτερούγισμα με δέος και σύγχυση σε στιγμές σαν αυτές που ζούμε τώρα.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 2/12/2008)
Οι επιθέσεις στη Βομβάη επιδεινώνουν ένα πρόβλημα που ήδη υπήρχε στην Ινδία
Οταν μιλάμε για τις χώρες όπου είναι πιο έντονο το πρόβλημα της τρομοκρατίας, συνηθίζουμε να αναφερόμαστε στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Εδώ και πολύ καιρό, όμως, σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνεται και η Ινδία. Χρειάζεται βέβαια να συμβαίνουν επιθέσεις όπως αυτές της Βομβάης για να το καταλάβουμε. Κι όμως, φέτος γίνονται στην Ινδία κάπου 100 τρομοκρατικές επιθέσεις τον μήνα. Ορισμένους μήνες, μάλιστα, ο αριθμός των επιθέσεων ήταν μεγαλύτερος από εκείνον που σημειωνόταν την ίδια περίοδο σε άλλες χώρες.
Οπως γράφει στην Ελ Παϊς ο Φερνάντο Ρεϊνάρες, διευθυντής του Προγράμματος για την Παγκόσμια Τρομοκρατία στο Real Instituto Elcano της Μαδρίτης, οι τελευταίες επιθέσεις αποτελούν ουσιαστικά μια ενισχυμένη έκδοση επιθέσεων που σημειώνονταν ήδη στην Ινδία στο παρελθόν. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν βόμβες, αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που οι επιθέσεις γίνονταν με αυτόματα όπλα ή χειροβομβίδες και συνοδεύονταν από απαγωγές.
Οκτώ στα δέκα θύματα αυτών των επιθέσεων είναι άμαχοι, ποσοστό που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο αν λάβουμε υπόψη μας τους τραυματίες. Είναι σαφές ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν στην Ινδία αποτελούν ένα πολύ ετερογενές σύνολο. Υπάρχουν μαοϊκοί και αυτονομιστές, υπάρχουν ισλαμιστές και «τζιχαντιστές», αλλά και οργανώσεις που συνδυάζουν αυτές τις ιδιότητες. Σε άλλες περιπτώσεις ο χαρακτήρας τους είναι ενδογενής και σε άλλες οι τρομοκράτες έχουν σχέση με τις γειτονικές χώρες, και ιδιαίτερα το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν.
Παρόλο που για τέσσερις από τις οργανώσεις που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία υπάρχουν ενδείξεις ότι συνδέονται με την αλ-Κάιντα, δεν είναι εξακριβωμένο ότι το τρομοκρατικό αυτό δίκτυο έχει δική του παρουσία στο ινδικό έδαφος.
Ένα κομμάτι αυτής της τρομοκρατίας, και ιδιαίτερα οι ισλαμιστές και οι «τζιχαντιστές», εξελίσσεται με τρόπο που διαφεύγει από τον έλεγχο των δυνάμεων ασφαλείας. Πολλές από τις οργανώσεις αυτές συνδέονται με τους Ινδούς Μουτζαχεντίν, που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2007 με μια σειρά επιθέσεων σε τρεις πόλεις του Ουτάρ Πραντές. Στη συνέχεια, θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για επιθέσεις στο Τζαϊπούρ (Μάιος, 60 νεκροί), στο Αχμενταμπάντ (Ιούλιος, 50 νεκροί) και στο Δελχί (Σεπτέμβριος). Στις τρεις αυτές περιπτώσεις, οι τρομοκράτες χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα τις διακρίσεις του δικαστικού συστήματος εναντίον τους, χωρίς αυτό να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η «ατζέντα» τους έχει αποκλειστικά εθνικό χαρακτήρα. Το πρώτο από τα ανακοινωθέντα τους άλλωστε, που εκδόθηκε πριν από ένα χρόνο, ξεκινούσε ως εξής: «Ο πόλεμος των πολιτισμών μεταξύ μουσουλμάνων και απίστων άρχισε στο έδαφος της Ινδίας».
Ο σχεδιασμός και η εκτέλεση των επιθέσεων στη Βομβάη δεν παραπέμπουν πάντως λογικά σε μια συγκεκριμένη τρομοκρατική οργάνωση. Ισως το όνομα με το οποίο ανέλαβαν την ευθύνη να κρύβει ένα μίγμα εξτρεμιστών, από τους Μουτζαχεντίν της Ινδίας μέχρι την οργάνωση Λασκάρ-ε-Ταϊμπα (με έδρα το Πακιστάν) ή τη Χαρκάτ ουλ Τζιχάντ ουλ Ισλάμι (με έδρα το Μπανγκλαντές).
Στην Ινδία οξύνεται ένα πρόβλημα που ήδη υπήρχε. Η κυβέρνησή της πρέπει τώρα να λύσει σοβαρά προβλήματα στους τομείς της εθνικής αντικατασκοπείας και της αστυνομικής συνεργασίας, που υπονομεύουν την πρόληψη και τη μάχη κατά της τρομοκρατίας. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Ινδία είναι μια πυρηνική χώρα. Το πρόβλημα πρέπει επίσης να αντιμετωπιστεί σε περιφερειακό επίπεδο, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το Πακιστάν, άλλη μια πυρηνική χώρα.
Οι ινδικές αρχές, καταλήγει ο αρθρογράφος, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας είναι κι αυτή ευάλωτη στη διαδικασία βίαιης ριζοσπαστικοποίησης που λαμβάνει χώρα ήδη σε αντίστοιχες κοινότητες άλλων χωρών. Δεν είναι περίεργο ότι οι τρομοκράτες έχουν επικαλεστεί για κάποιες από τις επιθέσεις τους αυτά που συμβαίνουν στην Τσετσενία.
(πηγή: www.flash.gr, 28/11/2008)
Βομβάη ή Μουμπάι
Με πληθυσμό 13 εκατ. η Βομβάη είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ινδίας και η πιο ποικιλόμορφη, κοσμοπολίτικη και δυτικοποιημένη. Η κινηματογραφική βιομηχανία του Μπόλιγουντ, μερικά από τα πολυτελέστερα ξενοδοχεία στον κόσμο και οι μεγαλύτερες βιομηχανικές και οικονομικές εταιρείες ευημερούν δίπλα δίπλα με την ακραία φτώχεια.
Ηδη το οικονομικό κέντρο της Ινδίας, η Βομβάη, σημείωσε ραγδαία ανάπτυξη, όταν η Ινδία αναδύθηκε ως η μεγαλύτερη οικονομία της Ασίας. Τον περασμένο χρόνο, το Χρηματιστήριό της έφθασε σε μεγάλα ύψη, ενισχυμένο από επενδυτές, οι οποίοι αναζητούσαν ένα ασφαλές καταφύγιο από την παγκόσμια πιστωτική κρίση. Στην πόλη έχουν την έδρα τους πολλοί από τους βιομηχανικούς γίγαντες της χώρας και οι καινούργιοι ουρανοξύστες αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες της εισροής νέου χρήματος. Καταστήματα και μπαρ, που θα μπορούσαν κάλλιστα να βρίσκονται στα πιο μοντέρνα μέρη των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, ανοίγουν κάθε εβδομάδα.
Η Βομβάη είναι μαγνήτης για όσους Ινδούς επιδιώκουν μια καλύτερη ζωή. Αλλά πολλοί από αυτούς, που έρχονται με το όνειρο του Μπόλιγουντ, καταλήγουν στην πορνεία ή το οργανωμένο έγκλημα. Ο πληθυσμός της πόλης έχει διπλασιαστεί τα τελευταία 25 χρόνια, με τους μισούς να ζουν σε τενεκεδουπόλεις. Σε ορισμένα μέρη, λέγεται ότι 50.000 άνθρωποι συνωστίζονται ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Ως Βομβάη, η πόλη διακρίθηκε υπό τη βρετανική αποικιοκρατία και είναι γεμάτη από μνημεία. Δίπλα στο μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο Taj Mahal, που χτίστηκε το 1903 και συνδυάζει ποικίλες καλλιτεχνικές επιρροές, βρίσκεται το Gateway of India κτισμένο, για να θυμίζει την άφιξη του Γεωργίου Ε΄, στην πόλη.
Η Βομβάη έγινε Μουμπάι το 1995, όταν η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του ακροδεξιού ινδουιστικού κόμματος Shiv Sena απέρριψε το αποικιακό όνομα, προς όφελος αυτού που χρησιμοποιούσαν οι Μαχαράστριοι (Marathis), ο αυτόχθονος πληθυσμός της περιοχής. Δεν είναι η πρώτη φορά, που η πόλη βιώνει τη βία -η αισθητή δυτική επιρροή και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αναρριπίζουν παμπάλαιες πολιτιστικές και θρησκευτικές αντιπαλότητες.
(πηγή: www.kathimerini.gr, 28/11/2008)
Metro στον κόσμο
Η υπόγεια «καρδιά» της πόλης
Φώτα, χρώματα, άνθρωποι όλων των φυλών, ένας ολόκληρος κόσμος ζει κάτω από τα πόδια μας, στα μετρό του κόσμου
Για όσους ζουν και εργάζονται στις μεγάλες πόλεις, το μετρό είναι απλώς ένα μέσο συγκοινωνίας, συχνά ανιαρό. Για τον Μάρκο Πεζαρέζι όμως είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο.
«Θέλετε να γνωρίσετε τον κόσμο; Πάρτε ένα μετρό. Με λίγες πένες, λιρέτες, πέσος ή σεντς μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι ανά τη γη, να συναντήσετε ανθρώπους από κάθε κουλτούρα. Κάτω από τα πόδια μας, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, στην Καλκούτα ή στο Τόκιο, ζει ο κόσμος του μετρό, ένας υπόγειος καθρέπτης της υπέργειας ζωής» λέει. Ο φωτορεπόρτερ Πεζαρέζι γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1964. Οταν πήγε στο Λονδίνο, πριν από οκτώ χρόνια, μεγαλύτερη εντύπωση από οτιδήποτε άλλο του έκανε ο υπόγειος κόσμος: «Με συνεπήραν τα φώτα, ο χώρος, τα χρώματα, ένας κόσμος που μου αποκαλύφθηκε πρώτη φορά» λέει. Του δημιουργήθηκε λοιπόν η επιθυμία να καταγράψει «τα διάφορα έθιμα και τις αισθητικές των κατοίκων του κόσμου φωτογραφίζοντας τους υπόγειους σιδηροδρόμους των μεγαλύτερων πόλεων». Το αποτέλεσμα 110 φωτογραφίες δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Underground: Travels on the global metro» («Υπόγειος: Ταξίδια στο παγκόσμιο μετρό»), μια διαδρομή κάτω από την επιφάνεια της γης σε 10 πόλεις.
Βερολίνο, 1994
«Περνούσα τις ημέρες μου μετακινούμενος συνεχώς από σταθμό σε σταθμό. Με γοήτευαν οι σκληρές γραμμές στα πρόσωπα των ανθρώπων, η νέα τροπή που είχε πάρει η ιστορία. Το αστικό τοπίο είχε αλλάξει ριζικά από το τελευταίο ταξίδι μου. Ηταν μια μοναδική ευκαιρία για να παρατηρήσω και να καταγράψω την ένωση δύο πολιτισμών, της Ανατολής και της Δύσης».
Μιλάνο
«Στο τέλος της περιήγησής μου στα μετρό του κόσμου υπέφερα από κλειστοφοβία, δεν μπορούσα να παραμείνω κάτω από τη γη πολλή ώρα. Ονειρευόμουν τη θάλασσα, γαλάζια και διάφανη, και λιβάδια που έλαμπαν στον ήλιο. Ημουν εξαντλημένος αλλά ικανοποιημένος. Στις λεωφόρους που τρέχουν κάτω από τις πόλεις μας όλες οι γραμμές οδηγούν σε μια έκπληξη».
Τόκιο, Μάρτιος 1996
«Διέσχισα αυτή την ατελείωτη πόλη από τη μια άκρη ως την άλλη και έφθασα στον σταθμό Σιν-Τακασιμαντάιρα, μακριά από το ζωντανό και παλλόμενο κέντρο. Μου άρεσε να ακολουθώ παρέες νεαρών γυναικών, ντυμένων με παραδοσιακά κοστούμια. Από τις 8 ως τις 9.30 το πρωί, στους κυριότερους σταθμούς, άνδρες με μπλε στολές και άσπρα γάντια σπρώχνουν τους επιβάτες απαλά για να τους στριμώξουν στα βαγόνια προτού κλείσουν οι πόρτες».
Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1995
«Το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης είναι τεράστιο (1.160 χιλιόμετρα). Τότε μόλις είχαν καθαριστεί τα γκράφιτι και οι σταθμοί ήταν πιο καθαροί και ευχάριστοι, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι άνθρωποι. Αν πάρετε το 7-Train από το Κουίνς, γνωστό ως "Οριάν Εξπρές", θα συνταξιδεύσετε με μετανάστες από την Κίνα και την Κορέα· αν πάρετε το F-Train από το Μπρούκλιν, συνεπιβάτες σας θα είναι κοσμηματοπώλες ρωσικής καταγωγής και ορθόδοξοι Εβραίοι καθ' οδόν προς τη Γειτονιά των Διαμαντιών».
Καλκούτα, Απρίλιος 1995
«Το δίκτυο αποτελείται από μία μόνο γραμμή με 17 σταθμούς, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαχάτμα Γκάντι, ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Αφού διήνυσα τους πρώτους 11 σταθμούς της διαδρομής, αναγκάστηκα να βγω στη γη, να περπατήσω για 300 μέτρα και να ξαναπάρω το μετρό στον σταθμό Μπίρις Παρκ. Εκανε αφόρητη ζέστη, περίπου 45 βαθμούς, αλλά η υγρή ατμόσφαιρα γινόταν πιο υποφερτή χάρη στην ινδική μουσική που διαχεόταν παντού».
Λονδίνο, Ιανουάριος 1995
«Το Λονδίνο έχει το αρχαιότερο μετρό του κόσμου (εγκαινιάστηκε το 1863). Μια νύχτα στον σταθμό του Μπρίξτον φωτογράφισα έναν πανκ και συζήτησα μαζί του για την πόλη και τους κατοίκους της, την ελευθερία και τα βίτσια, τη μοναξιά και την ποίηση. Επειτα από αυτό τα κίνητρα της δουλειάς μου έγιναν πιο σαφή από ποτέ».
Μόσχα, Μάρτιος 1995
«Φωτογράφισα ένα μετρό που όμοιό του δεν είχα ξαναδεί. Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του '30 και επιθυμία των κατασκευαστών του ήταν κάθε εργάτης που το χρησιμοποιεί να αισθάνεται σαν τον τσάρο. Υπάρχουν σταθμοί φτιαγμένοι ολόκληροι από μάρμαρο με μεγαλοπρεπείς πολυελαίους που φωτίζουν μπρούτζινα γλυπτά. Οι Ρώσοι είναι μανιώδεις αναγνώστες και στα βαγόνια διαβάζουν βιβλία με φροντισμένα καλύμματα, απόδειξη του πόσο τα σέβονται».
Παρίσι, 1996
«Από τους 375 σταθμούς του μετρό, οι 370 έχουν τα ονόματα σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών προσώπων ή γεγονότων της γαλλικής ιστορίας και μόνο πέντε βαπτίστηκαν προς τιμήν ξένων (Κένεντι, Ρούζβελτ, Βασιλιάς Γεώργιος, Γκαριμπάλντι και Μπολιβάρ). Ενας από τους πιο ενδιαφέροντες είναι ο Μπαρμπές Ροσεσουάρ, που χρησιμοποιείται κυρίως από Αραβες, χαρακτηριστικούς τύπους της πόλης, έναν τυφλό που υμνεί τον Αλλάχ...».
Πόλη του Μεξικού, Σεπτέμβριος 1995
«Το μετρό της Πόλης του Μεξικού έχει πολύ αισθησιακά και φωτεινά χρώματα. Ομάδες τυφλών ζητούν ελεημοσύνη παίζοντας μουσική και ταξιδεύοντας διαρκώς από γραμμή σε γραμμή. Σταθμοί όπως ο Κοπίλκο και ο Τακουμπάγια είναι διακοσμημένοι με πανέμορφες "murales" (τοιχογραφίες) και έχουν μια ατμόσφαιρα ονειρική. Αποτελούν σημείο συνάντησης όπου μερικοί φιλιούνται, άλλοι διαβάζουν και άλλοι χαμογελούν».
(πηγή: www.tovima.gr)
36 ώρες στο Μουμπάι
Η εποχή της τζαζ επέστρεψε στο Μουμπάι (την παλιά Βομβάη) της Ινδίας. Η πολυπληθής μεγαλούπολη απολαμβάνει τα χρηματιστηριακά κέρδη, με τη νεολαία της να εκμεταλλεύεται όλα τα αγαθά του σύγχρονου τρόπου ζωής. Μεγάλα κομμάτια της πόλης συνεχίζουν, όμως, να απέχουν από την ομοιομορφία της διεθνούς χλιδής, με μία ταπεινή κατσίκα να είναι ικανή να διακόψει την κυκλοφορία αυτοκινητόδρομων.
Παρασκευή
5-9 μ.μ. Θέα και παραλία
Η παραλία Τσαουπάτι θα σας εκπλήξει με τα καταγάλανα νερά και την καθαρή της άμμο, παρότι βρίσκεται σε πόλη 17 εκατομμυρίων κατοίκων. Εκεί, μπορείτε να απολαύσετε μασάζ ή τις υπηρεσίες χειρομάντη. Μετά το μπάνιο σας, πηγαίνετε στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ Μαρίνα Ντράιβ, από την οροφή του οποίου θα έχετε την καλύτερη θέα της πόλης. Στη συνοικία Κάλα Γκόντα θα δοκιμάσετε τα ψαρικά της θάλασσας της Αραβίας, όπως το λαχταριστό καβούρι με βούτυρο και πιπέρι.
Σάββατο
7 π.μ. - Μεσημέρι.
Ενδυση και γαστρονομία
Σηκωθείτε νωρίς και πηγαίνετε στην ψαραγορά Φέρι Ουόρφ. Το χάος που επικρατεί αξίζει τη διαδρομή. Οι τοπικοί μόδιστροι βρίσκονται συγκεντρωμένοι κοντά στο ξενοδοχείο Ταζ Μαχάλ, ενώ η καλύτερη μπουτίκ είναι σαφώς η Μπομπέι Ελέκτρικ σε τρεις συναρπαστικούς ορόφους. Λίγες χώρες έχουν πετύχει να εξάγουν την κουζίνα τους σε όλο τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, στο Μουμπάι θα βρείτε κάθε είδους γαστρονομία, όπως την κουζίνα της ιρανικής παροικίας, στο εστιατόριο Μπριτάνια.
2 μ.μ. - 1 π.μ. Παζάρι και τέχνη
Η εμπειρία στο παζάρι Τσορ, τον δαίδαλο από δρομάκια στην καρδιά της πόλης, είναι μοναδική. Εκεί, θα βρείτε σπάνιες αντίκες και κάθε είδους μπιχλιμπίδια. Η αγορά τέχνης ακμάζει. Αυτό θα διαπιστώσετε, μετά τη βόλτα σας στη συνοικία Κάλα Γκόντα, με τις μυριάδες γκαλερί. Μόλις βραδιάσει, πηγαίνετε στην Κολάμπα για παραδοσιακό μουσουλμανικό κεμπάπ, ενώ από εκεί περάστε να δείτε από κοντά τη μοδάτη νεολαία, στο μπαράκι Μπλου Φρογκ.
Κυριακή
10 π.μ. Πραγματικότητα
Για να δείτε πώς ζει η πλειοψηφία των κατοίκων του Μουμπάι, κρατήστε θέση στο ειδικευμένο τουριστικό γραφείο «Ριάλιτι Τουρς», που θα οργανώσει επίσκεψη στην παραγκούπολη Νταραβί, τη μεγαλύτερη στην Ασία. Μέσα στην εξαθλίωση, θα δείτε βιοτεχνίες και επιχειρήσεις ανακύκλωσης, που αποδεικνύουν τη ζωντάνια και τον δυναμισμό των κατοίκων της πόλης.
Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
InterContinental Mumbai Marine Drive Hotel (135 Marine Drive, 91-22-6639-9999, www.mumbai.intercontinental.com)
Ferry Wharf Mazgaon Dock (Malet Bunder Road)
Bombay Electric (1 Reay Marg, Best Marg, 91-22-2287-6276, www.bombayelectric.in)
Britannia (11 Sprott Road, Ballard Estate, 91-22-2261-5264)
Blue Frog (D/2 Mathuradas Mills Compound, Lower Parel, 91-22-4033-2300, www.bluefrog.co.in)
Reality Tours and Travel (91-98-2082-2253, www.realitytoursandtravel.com)
(πηγή: www.kathimerini.gr, 28/6/2008)
36 ώρες στο Νεο Δελχί
Πρωτεύουσα για πάνω από χίλια χρόνια, η πόλη-κράτος του Νέου Δελχί επέζησε κατακτητών και κοσμογονικών αλλαγών. Οι δυναστείες που κυριάρχησαν εκεί, μεταξύ τους και οι βρετανικές, έδωσαν σήμερα τη θέση τους στους κυρίαρχους του ινδικού οικονομικού θαύματος. Αν και η εκτίναξη της τιμής της στέγης οδήγησε σε εξαφάνιση πολλές μικρές παραδοσιακές επιχειρήσεις, τα μνημεία της εντυπωσιακής ιστορίας του τόπου έχουν παραμείνει σχεδόν αλώβητα, επιτρέποντας πραγματικό ταξίδι στον χρόνο.
Παρασκευή
4 μ.μ. Μαυσωλείο το ηλιοβασίλεμα
Αυτή είναι μια πόλη αρχαίων μνημείων, ενώ κανένα από αυτά δεν είναι καλύτερα διατηρημένο από τον Τάφο του Ουμαγιούν, πρόδρομο του Ταζ Μαχάλ και εξαίρετο δείγμα της πρώιμης αρχιτεκτονικής των Μογγόλων. Χτισμένο το 1560 για τον Ουμαγιούν, τον δεύτερο αυτοκράτορα της δυναστείας Μουγκάλ, το θολωτό μαυσωλείο διαθέτει φροντισμένο κήπο και ισλαμικό τέμενος. Απολαύστε το με το ηλιβασίλεμα.
6 μ.μ. Τέχνη τώρα!
Η νέα ευμάρεια γέννησε ζωντανή σκηνή σύγχρονης τέχνης. Πολλές γκαλερί βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, στο Νέο Δελχί. Μελετήστε το περιοδικό (δωρεάν) TimeOut Delhi για τις τελευταίες εκθέσεις.
8 μ.μ. Τέχνη του στομάχου
Για να συνεχίσετε την πρόσληψη έντονων συγκινήσεων, κατευθυνθείτε στην Αγορά Μπασάντ Λοκ. Αυτή η μεσοαστική πολύβουη αγορά στη συνοικία Βασάντ Βιχάρ στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης διαθέτει το φημισμένο εστιατόριο Παντζάμπι. Κάθε τι στο μέρος αυτό είναι φωνακλάδικο και μεγάλο, συμπεριλαμβανομένου και του φαγητού. Δοκιμάστε το απεριτίφ βότκα γκολ γκάπα: ξεροψημένα σφηνάκια από ζύμη, τα οποία γεμίζετε με βότκα και τα καταπίνετε ολόκληρα. Για τους κρεατοφάγους: δοκιμάστε το αρνί ταντούρι ή το ψάρι τίκα. Οι φυτοφάγοι θα πρέπει να αρκεστούν στο πικάντικο ταντούρι με μπρόκολο. Για πιο ήρεμη ατμόσφαιρα -και πιο λογικές μερίδες- πηγαίνετε στην αγορά Ντιφένς Κόλονι και περιμένετε στην ουρά του Σουάγκαθ, για σπεσιαλιτέ της Νότιας Ινδίας. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε το καλαμάρι σε σάλτσα σκόρδου και τις τηγανητές γαρίδες.
10 μ.μ. Ωρα παγωτού
Για επιδόρπιο, δοκιμάστε κάποιον από τους δεκάδες πλανόδιους πωλητές παγωτού, μπροστά στη μνημειώδη Πύλη της Ινδίας, σημείο συγκέντρωσης των περιπατητών του σούρουπου.
Σάββατο
8 π.μ. Παλιά μεγαλεία
Πάρτε ταξί μέχρι το Κόκκινο Φρούριο και το τέμενος Τζαμά Μαστζίντ για να τα δείτε στην πρωινή τους μεγαλοπρέπεια. Το υπόλοιπο πρωινό αφιερωθείτε στην παρατήρηση της καθημερινότητας στο εσωτερικό της οχυρής πόλης του αυτοκράτορα Σαχ Τζαχάν, γνωστής και ως Παλαιό Δελχί. Κάθε δρόμος είναι και ένας διαφορετικός κόσμος, αφιερωμένος στα ανταλλακτικά αυτοκινήτων, τις γαμήλιες προσκλήσεις ή τα φρεσκοψημένα μπαχαρικά. Ενας από τους πιο ζωντανούς δρόμους είναι εκείνος του Κιράνι μπαζάρ, ένας πραγματικός παράδεισος καταστημάτων ρούχων, χαντρών και πωλητών με κατακόκκινα τουρμπάνια, δίπλα σε ερειπωμένες επαύλεις.
1 μ.μ. Δελχί Εξπρές
Το χάος της παλιάς πόλης δίνει τη θέση του στον πεντακάθαρο σταθμό μετρό Τσάντνι Τσάουκ. Οκτώ λεπτά αργότερα θα βρεθείτε στον σταθμό Ρατζίβ Τσάουκ, στο σύγχρονο κέντρο της πόλης, Κονότ Πλέις. Αλυσίδες καταστημάτων καταλαμβάνουν με γρήγορους ρυθμούς τις βικτωριανές στοές, αν και πολλά ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία, κοσμηματοπωλεία και οπλουργεία, συνεχίζουν να στεγάζονται εκεί. Δεν θα βρείτε καλύτερο μπουφέ από εκείνον του εστιατορίου 1911 στο ξενοδοχείο Imperial.
3 μ.μ. Αγορά του σιτάρ
Για να χωνέψετε μετά το λουκούλειο γεύμα σας, πηγαίνετε για ψώνια. Για λινά τραπεζομάντιλα, παπλώματα ή «κουρτίς» πηγαίνετε στο Φαμπίντια και το Σόμα, απέναντι από τον κινηματογράφο PVR. Λίγο πιο κάτω, το μυθικό κατάστημα A. Godin & Co. πουλάει τα έγχορδα όργανα σιτάρ, αλλά και κρουστά «τάμπλα». Προχωρήστε στην Πάρλιαμεντ στριτ, μετά τον τεράστιο κήπο Τζαντάρ Μαντάρ, μέχρι το κτίριο του Κοινοβουλίου, αγαπημένο τόπο συγκέντρωσης όλων των διαδηλώσεων στην πρωτεύουσα.
5 μ.μ. Οδός μόδας
Αν θέλετε να δείτε πώς ζει η εύπορη Ινδία, πηγαίνετε στην κεντρική αγορά της Λόντι Κόλονι, για να δείτε τη δουλειά δύο εκ των πλέον δημιουργικών σύγχρονων Ινδών μόδιστρων: του συνεσταλμένου Ρατζές Πρατάπ Σινγκ και του υπερπροβεβλημένου Μανίς Αρόρα. Ο Σινγκ προτείνει απαλά χρώματα, ενώ η γραμμή του είναι ευθεία και κοφτή (ίσως υπερβολικά κοφτή, ιδιαίτερα εάν διαθέτετε γοφούς). Ο Μανίς Αρόρα επιλέγει τη χρωματική πρόκληση, χρησιμοποιώντας με τόλμη το βελούδο, σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς.
8 μ.μ. Ακριβά γούστα
Οι νέοι, πλούσιοι και δυναμικοί κάτοικοι του Δελχί έχουν στη διάθεσή τους πολύ μεγαλύτερη ποικιλία μπαρ από ό,τι παλιότερα. Το Σμόουκ Χάους Γκριλ καταλαμβάνει δύο ορόφους στη συνοικία Γκρέιτερ Καϊλάς και ειδικεύεται στα καπνιστά τρόφιμα. Οι φυτοφάγοι θα λατρέψουν την καπνιστή αγκινάρα με ραβιόλι, ενώ όλοι οι άλλοι δεν θα μείνουν απογοητευμένοι από το καπνιστό κοτόπουλο με άνηθο και το πικάντικο καλαμάρι. Αν θέλετε κανονικό καθιστό δείπνο, κλείστε τραπέζι στον επάνω όροφο.
11 μ.μ. Κοκτέιλ στην πισίνα
Για ένα ποτό, πριν πλαγιάσετε, επιλέξτε το Κούκι, από την άλλη πλευρά της αυλής από το Σμόουκ Χάους Γκριλ. Το Κούκι είναι μια «παραδοσιακή» ντίσκο, που δεν επιτρέπει την είσοδο σε ασυνόδευτους άνδρες τα Σαββατοκύριακα. Θα απολαύσετε το ποτό σας καλύτερα στο μπαρ Άκουα του ξενοδοχείου Παρκ, που δεν απαιτεί και εισιτήριο εισόδου.
Κυριακή
Ανάπαυση του γιόγκι
Οι Κήποι Λόντι είναι σίγουρα το καλύτερα κρυμμένο μυστικό (και ο πνεύμονας πρασίνου) του Νέου Δελχί.
Περπατήστε μέχρι το Τσοκολά, το χαριτωμένο καφέ στην αγορά Χαν. Σπεσιαλιτέ του το μπουρεκάκι «κάθι», με γέμιση κοτόπουλο, αρνί ή κολοκύθι.
Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε
Punjabi www.punjabibynature.in Swagath www.swagath.in Restaurant 1911 www.theimperialindia.com
Fabindia www.fabindia.com Soma www.somashop.com Singh www.pratap.ws
Manish Arora www.manisharora.ws
Smoke House Grill 91-11-29225241
ChokoLa 91-11-41757570
(πηγή: www.kathimerini.gr, 29/3/2008)
Where to go in 2008
A mix of ancient wonders, Caribbean delights, European gems and off the beaten track locations make up the Top 10 travel destinations for 2008.
That's according to the well-travelled folk at Flight Centre, whose global network of travel consultants have studied travel trends, surveyed customers and come up with the list of places to explore in 2008.
Philippines
Great for travellers who have visited her neighbours numerous times, the Philippines is home to bustling Manila, remote tropical islands and legendary scuba diving spots.
The Philippines has some superb all-inclusive luxury resorts spread around the islands. Independent travellers who like to wander off the beaten track, and don't mind doing without the conveniences like running water, will find plenty to fascinate them in the countryside and coastal parts of the Philippines.
The Philippines is one of the few places left in the world where adventurers can wander through tribal lands. Also, the food is delicious, and English is widely spoken.
Visit http://www.tourism.gov.ph
Cyprus
There is a great deal packed into a small space on the island of Cyprus in the eastern Mediterranean. Not only does it abound with good beaches and holiday resorts, but its relatively tiny landmass is riddled with the relics of ancient history, from the beehive huts of primitive man to classical Greek and Roman ruins, and everything imaginable in-between.
Perfect for travellers who have visited Europe numerous times and want somewhere new and exciting. The island has a range of accommodation from backpackers to five-star resorts to cater for all travellers.
In Cyprus it is possible to mingle with crowds, or seek isolation off the beaten track as the mood takes you, even in peak holiday season. For this reason the island is also a favoured destination for honeymooners, a reputation enhanced by the fact that legend has it that Cyprus was where Aphrodite, Greek goddess of love, rose from the sea.
Visit http://www.visitcyprus.com
India
From the snow-capped Himalayas in the north to the sun drenched coastal villages of the south, India is the land of extremes.
The country has soared in popularity over the past few years and is now a main player in traveller's must-see lists. The cultural hotspot of India draws tourists every year to discover the beginnings of Buddhism and Hinduism, explore the jewelled palaces, visit the chaotic cities and treasure the untouched rural areas.
Visit http://www.incredibleindia.org
Kenya
Kenya is the 'Land of the Lion King' and sits at the centre of the African safari experience, with an outstanding variety of wild animals and Big Five viewing opportunities.
Travellers are starting to flock to Kenya in droves as they can choose to do as little or as much as they like. There are now more tours to Kenya then ever before and availability during peak season is limited. The combination of wildlife, together with its beaches and mountains, make Kenya a fantastic holiday destination. Best to wait until the post-election strife has calmed down though.
Visit http://www.magicalkenya.com
Croatia
A welcome return to Flight Centre?s top 10 list ? Croatia is becoming a firm favourite with South Africans. So much so that the Croatian Embassy is having trouble keeping up with the demand for visas.
With its sublime stretch of Adriatic coast, Croatia has long been regarded as one of the most beautiful parts of Europe. Despite the tragedy of war, its charms remain largely intact; most of the tourist areas have been lovingly recreated.
Visit http://www.croatia.hr
Samoa
The Pacific?s secret is rich in culture and unspoilt scenery and is regarded as one of the most beautiful islands of the South Pacific. Some say it set the scene for Treasure Island written by author Robert Louis Stevenson who lived there.
Offering exceptional value for money, Samoa is full of adventure, natural beauty and pure relaxation. Enjoy a stay in a traditional Samoan fale, swim near waterfalls, go surfing, look out for blowholes, trek into lush rainforest covered mountains, and relax on white sandy beaches. Samoa has plenty to offer.
Visit http://www.visitsamoa.ws
Chile
Travellers are drawn to this country because of its many natural attractions, from the northern desert to the Lake District, and the mountains and fjords in the south. It has some superb National Parks, including Easter Island; famous for its mysterious giant statues, and numerous activities for outdoor enthusiasts.
Chile offers the visitor excellent wines and seafood, unique handicrafts and shopping, and a variety of characteristic architecture, making it a beautiful and memorable place to visit.
Visit http://www.visitchile.com
Jordan
With Petra now a modern wonder of the world, Jordan is firmly on the tourist radar. With a reputation for being one of the friendliest countries on earth, it is time for people to explore its immense sense of history, as well as two of the most magnificent sights in the Middle East: the ancient rock-hewn city of Petra and Wadi Rum's spectacular desert scenery.
Jordan is a kingdom layered in antiquity, from the work of Nabataean stonemasons to characters such as Moses and Lawrence of Arabia; from ancient cities and Biblical sites to desert castles, Crusader forts and Byzantine mosaics. This ancient culture belies the fact that it is also a modern country with a good infrastructure, a thriving business and arts scene, and first class hotels, restaurants and shopping opportunities. The contradictions between the old and new are astonishing.
Visit http://www.visitjordan.com
Laos
Slowly gaining popularity, Laos offers natural beauty and shy hospitality combined with a mix of original Buddhist culture and French influences.
It is the least developed of the three former French Indochina states and offers visitors a glimpse of the traditional way of life.
Those willing to brave the lack of infrastructure will discover charming towns and rural villages, smiling, endearing people, splendid scenery, and a slow, relaxed pace of life.
Visit http://www.tourismlaos.gov.la
Cuba
Cuba is the Caribbean's largest and least commercialised island and one of the world's last bastions of communism. Its relative political isolation has prevented it from being overrun by tourists, and locals are sincerely friendly to those who do venture in. Cuba will change significantly over the next few years, so get in quick and watch it evolve.
Situated in the mouth of the Gulf of Mexico, Cuba is an attractive alternative to the usual Caribbean fare. Cuba?s most famous export must be cigars, and even non-smokers will be fascinated by a tour to one of two factories in Havana. Visitors can see cigars still rolled by hand. At the Partagas factory, founded in 1827, a reader is employed to keep workers entertained while they roll the world famous cigars.
Visit http://www.gocuba.ca
(πηγή: travel.iafrica.com, 16/1/2008)
Shimla, ταξίδι στην ορεινή Ινδία
Himalayas mountains - Shimla's lofty location has captivated foreigners for centuries
There is a scent of pine, the air is thrillingly fresh and, looking across the valley, I see mountain after mountain, each taller than the last, stretching into the distance. But there is no getting away from the monkey. He is a beauty, with a touch of Ralph Fiennes in the cheek-bones, and he struts about the hotel as if he owns it.
To the majesty of the Himalayas, shimmering in the sun, he brings a breath of light comedy, scratching his red backside with his paw. Mountain and jungle meet in perfect communion, with a blue sky above.
I am not the first Englishman to be captivated by this corner of India — quite different from anywhere else I have visited on the sub-continent — and I will certainly not be the last.
Exactly 100 years ago, Wildflower Hall, my sumptuous hotel, was the mountain eyrie of Lord Kitchener when he was commander of the British Army in India. It is just a few miles from Shimla, the remote hill station 8,200 feet above sea level, which, in the 19th century, became the official summer capital of the Raj.
advertisement
When Delhi became too hot for comfort, the whole colonial shooting-match, from the viceroy down, upped sticks and migrated to the foothills of the Himalayas, where they stayed until the weather cooled. While the cities of the plain baked, the business of empire carried on amid the pine forests and the mountain streams.
Never in the field of human bureaucracy were so many filing-cabinets carted such long distances for such a short period. Never was so much pink gin drunk by so many men in silly moustaches on so many rickety verandas.
There was a kind of mad magnificence to the arrangements — which left their mark on modern Shimla, the capital of Himachal Pradesh. It is not just a very beautiful city, but one shaped, indelibly, by its history.
Whether you travel by car, via a succession of hair-pin bends, or by the single-gauge railway favoured by the families of the Raj, you cannot fail to be stirred by the view when you arrive: the cavernous valleys lined with cedars; the houses perched precariously on the hillsides; the distant peaks of the Himalayas; the clouds curling around the rooftops.
In the centre of old Shimla, the dominant building is the mustard-yellow Christ Church, built in the 1850s. Why does the C of E always collar the best locations?
But this is not a city where echoes of the colonial past stifle expressions of the new India. Scandal Point, close to the church, might evoke memories of racy Victorian trysts, but the statues in the adjacent square are of Mahatma and Indira Gandhi.
All over Shimla, past and present enjoy a peaceful co-existence. The pedestrianised mall that runs through its heart would once have been the preserve of ladies in white muslin taking their afternoon promenade.
But today Indian street life — the better for the absence of cars — unfolds in all its teeming variety. An old man crouches over a sewing-machine in a darkened doorway. A candyfloss-seller shouts his wares. Hand-painted signs promise fine shawls and cheap haircuts, conveyancing services and confectionery, sandals and mobile phones. Dogs sleep in the storm-drain. Schoolgirls with pigtails saunter past crowded cafés. There is a smell of okra and cumin and sweet lime juice.
All the flummery of empire has been reinvented for a different age. A pompous-looking mock-Tudor building is now the Shimla library. The old Gaiety Theatre — how many dodgy Gilbert and Sullivan productions must that have seen? — is now an exclusive private club, undergoing refurbishment. The vast, vulgar pink-and-white premises of the old railway board have become municipal offices.
Shimla is a walking city par excellence and it is well worth slogging up the hill to the Jakhu Temple, at the highest point. It is dedicated to the Hindu monkey god, Hanuman, and after the Anglo-Saxon stolidity of Christ Church, has a dainty, homespun quality that is very affecting.
Worshippers kneel in front of a tiny inner sanctum, perfumed by joss-sticks and garlands of flowers. The pine forest echoes to the bonging of bells.
"Mind your wallet, Max," says my guide Dheeraj, as we leave the temple. It is not pick-pockets he is worried about but the monkeys, dozens of them, that infest the area.
One of them spots an American backpacker in a silly T-shirt, jumps on to his back, removes his glasses and scuttles off. "Classic hostage-taking ploy," says Dheeraj. "The monkey will give the glasses back, but only after he has been given some food."
We clamber back down the hill into the city centre and along the ridge to the Viceregal Lodge. Signs of decay are all around us. Colonial-era homes with names such as Aldershot and Walsingham are overrun with weeds.
The old Regal cinema has burnt down and not been replaced. Decrepit-looking Morris Ambassadors are parked outside the old Post Office. The windows of the Shimla Typewriter Company are boarded up. If you enjoy fin-de-siècle melancholy, you will be in your element here.
The Viceregal Lodge itself is such a vast superannuated pile, part neo-gothic, part Scottish baronial, that it is hard to know whether to laugh or cry. Built in the 1880s when Viscount Dufferin was Viceroy, it was given to the Indian government after Independence and is now a study centre.
Shy turbanned scholars stalk the old ballrooms, looking vaguely anxious, as though they are worried about falling chandeliers. Arrows of sunlight fall on dusty photographs of Lord Mountbatten hob-nobbing with Nehru.
There never was a whiter elephant than Viceregal Lodge; but for the locals it seems to symbolise a colonial past that is remembered more with affection than rancour. Why else should a young Indian couple approach me and ask if they can take my photograph in front of the lodge? Do they think I am David Beckham?
Or is there something about my ruddy English cheeks that conjures images of tight cummerbunds, croquet on the lawn and jam roly-poly?
If Shimla were no more than Memory Lane, Himalayan style, it would not merit a detour. It is the conjunction of faded grandeur with the buzz of a livewire modern community that is so beguiling. Himachal Pradesh is known for its apple production, and the Shimla fruit and veg market is one of the best shows in town, a feast for the senses.
Horns beep; dogs bark; housewives in saris barter with sly-faced farmers, while bananas get trampled underfoot. But nobody loses their cool. Nobody gets hurt. It is the perfect poetry of Indian provincial life.
In the early evening, much as my colonial predecessors would have done, I retreat from the bustle of the city centre and take a stroll through the pine forest before the cocktail hour.
My hotel is in a forest reserve, so the sense of peace and tranquillity is absolute. Apart from the crunch of needles underfoot, the only sound is the tweeting of a bird in the upper branches of the trees. A butterfly zig-zags through the cedars and, if I stoop double, I can just smell the wild strawberries that are lining the forest floor.
And I have not even got to The View yet — that magical moment when the pine trees part, the clouds dissolve and I am gazing at the distant peaks of the Himalayas. No Everest, alas: we are much too far south. But nevertheless a landscape of such elemental beauty that, of all the faces of Shimla, this is the one I shall treasure longest.
# The India specialist Cox & Kings (020 7873 5000, www.coxandkings.co.uk ) offers seven nights from £1,785 per person (twin share), including international and domestic flights with Jet Airways, private transfers, six nights' b&b at Wildflower Hall and one night's b&b at the Oberoi New Delhi.
(πηγή: www.telegraph.co.uk, 3/11/2007)
Παγκόσμια Διάσκεψη Τουαλέτας ξεκίνησε στην Ινδία
Ειδικοί από 40 χώρες συναντώνται από την Τετάρτη για την έβδομη Παγκόσμια Διάσκεψη Τουαλέτας στο Νέο Δελχί, κατά την οποία θα συζητηθούν τεχνολογίες και προτάσεις για ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν 2,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο.
Περίπου το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τουαλέτες συνδεδεμένες με σύστημα αποχέτευσης και αναγκάζονται να χρησιμοποιούν υπαίθρια αποχωρητήρια, τόνισαν ομιλητές στην τετραήμερη συνάντηση. Περίπου 1,8 εκατ. παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια.
Η διάσκεψη οργανώνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουαλέτας, με έδρα τη Σιγκαπούρη, την ινδική μη κυβερνητική οργάνωση Sulabh International και την κυβέρνηση της Ινδίας.
Στις συνομιλίες συμμετέχουν πολιτικοί, αρχιτέκτονες, ειδικοί σε θέματα υγιεινής και κατασκευαστές συστημάτων αποχέτευσης, με στόχο να μειώσουν στο μισό έως το 2015 τον αριθμό των ανθρώπων που δεν εξυπηρετούνται από σύστημα αποχέτευσης.
Το χρονοδιάγραμμα αυτό περιλαμβάνεται στους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας που έθεσαν το 2000 τα Ηνωμένα Έθνη.
Στη χώρα που φιλοξενεί τη διάσκεψη, το πρόβλημα της έλλειψης βασικών υποδομών υγιεινής αφορά 700 εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι σήμερα ανακουφίζονται στους αγρούς, στα δάση, ακόμα και στις σιδηροδρομικές γραμμές.
Σε περίπου 50.000 υπολογίζονται οι Ινδοί που αγνοούν τη σχετική απαγόρευση και έχουν ως επάγγελμα τον καθαρισμό κλειστών αποχωρητηρίων με τα χέρια.
(πηγή: www.in.gr, 31/10/2007)
Ινδία, συλλέγοντας τσάι στην περιοχή Darjeeling
The Himalayas rose almost out of nowhere. One minute the Maruti Suzuki hatchback was cruising the humid plains of West Bengal, palm trees and clouds obscuring the hills to come; the next it was navigating a decrepit road that squiggled up through forests of cypress and bamboo. The taxi wheezed with the strain of the slopes. For an hour or more, as we climbed ever higher, all I saw was jungle with hardly a village to break the anxious monotony.
Finally, around 1,200 meters, or 4,000 feet, the foliage opened just enough to allow a more expansive view. From the edge of the road, the hills flowed up and down and back up, covered with low, flat-topped bushes. Tiny dots marched among the bushes and along the dirt tracks that zigzagged up the hillsides - workers plucking leaves from Camellia sinensis, the tea bushes of Darjeeling.
Flying to a remote corner of India and braving the long drive into the Himalayas may seem like an awful lot of effort for a good cup of tea, but Darjeeling tea isn't simply good. It's about the best in the world, fetching record prices at auctions in Calcutta and Shanghai. In fact, Darjeeling is so synonymous with high-quality black tea that few non-connoisseurs realize it's not one beverage but many: 87 tea estates operate in the Darjeeling district, a region that sprawls across several towns (including its namesake) in a mountainous corner of India between Nepal and Bhutan, with Tibet not far to the north. Each has its own approach to growing tea, and in a nod to increasingly savvy and adventurous consumers, a few have converted bungalows into tourist lodging, while others are accepting day visitors keen to learn the production process, compare styles and improve their palates.
I set out to travel from estate to estate last March during the "first flush" harvest, said to produce the most delicate, flavorful leaves. (The second flush, in May and June, is really just as good.) My first stop was Makaibari, an estate just south of the town of Kurseong, around 1,500 meters above sea level. Founded by G.C. Banerjee in the 1840s, during the region's first great wave of tea cultivation, Makaibari remains a family operation, run by Banerjee's great-grandson Swaraj - better known as Rajah. Rajah is a Darjeeling legend: He's arguably done more for Darjeeling tea than anyone else in the district.
In 1988, he took the estate organic; four years later, it was fully biodynamic, the first in the world.Today, it produces the most expensive brew in Darjeeling, a "muscatel" that sold for 50,000 rupees a kilogram (about $555 a pound) at auction in Beijing last year. You won't often spot his logo on grocery store shelves, but you'll find his leaves in boxes marked Tazo and Whole Foods.
(πηγή: www.ith.com)
Κουζίνες του κόσμου
ΙΝΔΙΑ
Εδώ τα μπαχαρικά αποτελούν διακριτικό χαρακτηριστικό της ινδικής και της ινδοκινέζικης κουζίνας. Στην Ινδία κάθε καλός μάγειρας φτιάχνει ένα κάρι -μίγμα από τριμμένα αρωματικά μπαχαρικά, όπως καρδάμωμο, κανέλα, γαρύφαλλο, κύμινο, μοσχοκάρυδο και κουρκούμη. Το μίγμα μπαχαρικών φυλάγεται μέσα σε βάζο στην κουζίνα και χρησιμοποιείται σε όλα σχεδόν τα φαγητά. Ο Ινδουιστές της Ινδίας έχουν δημιουργήσει τη μεγαλύτερη ίσως χορτοφαγική κουζίνα του κόσμου. Χρησιμοποιούν δημητριακά, όσπρια, (φακές, μπιζέλια και φασόλια), και ρύζι με πολλή φαντασία δημιουργώντας μιαν ευρύτατης ποικιλίας αλλά χωρίς κρέας κουζίνα.
Οι Ινδοί μάγειροι παρασκευάζουν τα νοστιμότατα τσάτνι (chutneys), λαχανικά και φρούτα με πολλά μπαχαρικά, που χρησιμοποιούνται ως παράπλευρα πιάτα. Φτιάχνουν επίσης μικρομεζεδάκια, τα idlis, πίτες από ρύζι και φακές που γίνονται στον ατμό, τα pakoras, λαχανικά που τηγανίζονται σε κουρκούτι από ρεβίθια και jalebis, κάτι σαν αλμυρά ορεκτικά που γίνονται μουσκεύοντας ένα τηγανισμένο κουρκούτι από αλεύρι σιταριού και ρεβιθιού σε γλυκό σιρόπι. Οι Raytas είναι γιαούρτι με φρούτα ή λαχανικά, όπως το δικό μας τζατζίκι. Άλλες σπεσιαλιτέ είναι τα biryani, μια οικογένεια από περίπλοκα πιάτα ρυζιού μαγειρεμένα με κρέατα ή γαρίδες; τα samosa, πάστες νιφαδωτές, βαθυτηγανισμένες, το korma,αρνί με κάρι με μια παχιά σάλτσα που περιέχει τριμμένα φιστίκια και γιαούρτι; masala, η ξηρή ή βρεγμένη βάση για το κάρι; και μεγάλη ποικιλία από ψωμιά και καυτερά μπισκότα, όπως naan, pappadam, parathas και chapatis.
Στη νότια Ινδία και ειδικότερα στην ιστορική περιοχή της Telingana, ή της Andhra, το φαγητό καρυκεύεται με φρέσκες πιπεριές τσίλι και μπορεί να είναι πάρα πολύ καυτερό. Το αρνίσιο κρέας είναι το σπουδαιότερο που σερβίρεται στη βόρεια Ινδία. Παρασκευάζεται με εκατοντάδες διαφορετικούς τρόπους, όπως κεμπάπ, διάφορα κάρι, ψητά και σε πιάτα ρυζιού. Πριν από την ανεξαρτησία της Ινδίας η κουζίνα Mughal εθεωρείτο ανάμεσα στις πιο πλούσιες του κόσμου. Αυτή γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της ισλαμικής αυτοκρατορίας του μεγάλου βασιλείου Mughal. Βασίζεται κύρια, εξαιτίας θρησκευτικών και γεωγραφικών περιορισμών, στο αρνί. Παρασκευάζεται κύρια ψητό ή στα κάρβουνα, επίσης σε κεμπάπ και τα λεγόμενα ξηρά κάρι, σε αντιδιαστολή προς την τύπου στιφάδου μαγειρική της νότιας Ινδίας. Στην Ινδία οι εορτασμοί και οι γιορτές χαρακτηρίζονται από γλέντι και διασκέδαση. Ανάμεσα στις κυριότερες γιορτές είναι η Onam, που γιορτάζεται η συγκομιδή του ρυζιού, η Diwali, που σημειώνει την αρχή του καινούργιου χρόνου των Ινδουιστών; η Dashera, που σημειώνει το θρίαμβο του καλού πρίγκηπα Rama πάνω στο κακό και η Holi, ο εορτασμός των φώτων, που τιμάει τον Κύριο Κρίσνα, την ενσάρκωση του θεού Βισνού. Η πεμπτουσία των εορτών αυτών είναι η προσφορά τροφής στους θεούς και τους φίλους.
ΙΣΠΑΝΙΑ - ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν πολλά κοινά από τη μαγειρική άποψη. Το ελαιόλαδο και τα ψαρικά κυριαρχούν, όπως και συγκεκριμένα πιάτα κοτόπουλου και κρεατικών, όπως paella, zarzuela de mariscos (στιφάδο θαλασσινών), πικάντικα λουκάνικα chorizo, η σούπα gazpacho, οι κρεατόπιτες empanadas.
Η Πορτογαλία διαθέτει κάπως πιο πικάντικη και πλουσιότερη κουζίνα με πολλά θαλασσινά (π.χ. βακαλάος), σούπες, ψάρια μαρινάτα και κρέατα.
Οι επίδραση των Μαυριτανών είναι φανερή σε ολόκληρη την Ιβηρική χερσόνησο.
ΙΤΑΛΙΑ
Όπως και η Γαλλία, η Ιταλία διαιρείται σε πολλές γαστρονομικές περιοχές (Piedimonte, Lombardia, Genoa, Ρώμη, Νάπολη, Φλωρεντία κλπ.)
ΚΙΝΑ
Εκτός από τη Γαλλία, η υψηλότερη έκφραση της γαστρονομικής τέχνης θεωρείται
η γαστρονομία της Κίνας, όπου η μαγειρική χαρακτηρίζεται ως "Η αρχαία και έντιμος τέχνη." Δεν είναι τυχαίο πως η Κίνα και η Γαλλία δημιούργησαν τις πλέον ξεχωριστές και σεβαστές κουζίνες. Κι οι δυο χώρες ευλογήθηκαν από τη φύση με αφθονία και πλούσια ποικιλία πρώτων υλών-συστατικών. Στην κάθε μια η γαστρονομία προσέλκυε παραδοσιακά μεγάλο ενδιαφέρον και σεβασμό. Οι πνευματικοί, καλλιτεχνικοί, πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες της Κίνας και της Γαλλίας έδιναν μεγάλη σημασία στο καλό φαγητό. Παραδείγματα είναι οι βασιλείς του οίκου των Βουρβόνων στη Γαλλία και σπουδαίοι πολιτικοί, όπως ο Ταλλεϋράνδος.
Στην αρχαία Κίνα η ετοιμασία και το σερβίρισμα του φαγητού έπαιζαν σπουδαίο ρόλο στις αυλικές τελετές. Η πρώτη ενέργεια πολλών αυτοκρατόρων ήταν να προσλάβουν ένα καλό σεφ της αυλής, κι όλοι οι σεφ, μόλις ανελάμβαναν, επιδίδονταν σε σκληρό συναγωνισμό. Στην αρχαία Κίνα το κυνήγι και η κτηνοτροφία προμήθευαν μεγάλο μέρος της τροφής. Aγρια ζώα, όπως ελάφια, ζαρκάδια, αγριόχοιροι, λύκοι, ορτύκια και φασιανοί τρώγονταν μαζί με μοσχάρι, αρνί και χοιρινό. Τα διάφορα λαχανικά, όπως βασιλική φτέρη, φύκια και το φυλλώδες σταυράγκαθο μαζεύονταν από τη γη. Τα κρέατα διατηρούνταν παστά, κοπανιστά με μπαχαρικά ή με ζύμωση μέσα σε κρασί. Για να επιτύχουν γευστική αντίθεση, τηγάνιζαν το κρέας στο λίπος άλλου ζώου.
Με την ανάπτυξη της κινέζικης γεωργίας, τα διάφορα είδη μαγειρικής καθορίζονταν από τα φυσικά προϊόντα κάθε περιοχής της χώρας, κι έτσι αναπτύχθηκαν μαγειρικές με τεράστιες διαφορές μεταξύ τους καθώς και οι ξεχωριστές περιφερειακές μαγειρικές της Κίνας. Καθώς άρχισαν να αναφαίνονται διαφορετικά εδεσματολόγια, οι γεύσεις άρχισαν να γίνονται πιο εκλεπτυσμένες. Την εποχή του Κομφούκιου (551-479 π.Χ.) εμφανίστηκαν γαστρονόμοι σημαντικά προοδευμένοι. Ο Κομφούκιος γράφει για κάποιον απ' αυτούς τους ιδιότροπους φαγάδες: Γι' αυτό ποτέ το ρύζι δεν ήταν αρκετά λευκό. Αν δεν ήταν σωστά μαγειρεμένο, δεν έτρωγε. Αν το φαγητό ήταν εκτός εποχής, δεν έτρωγε. Όταν το κρέας δεν ήταν σωστά κομμένο, δεν έτρωγε. Αν το φαγητό δεν είχε σερβιριστεί με τη σωστή σάλτσα, δεν έτρωγε.
Όπως όλες οι άλλες μορφές υψηλής μαγειρικής, η κλασική κινέζικη κουζίνα είναι προϊόν μιας κοινωνίας αφθονίας. Και κατά το 2ο αιώνα μ.Χ. η κινεζική αυλή είχε επιτύχει εξαιρετική μεγαλοπρέπεια. Κατά τον 10ο ή 11ο αιώνα είχε αρχίσει να αναδύεται μια ξεχωριστή κουζίνα, που έφθασε στο απόγειό της κατά τη δυναστεία των Ch'ing (1644-1911/12).
Παραδοσιακά η Κίνα διακρίνεται σε πέντε γαστρονομικές περιοχές, τις τρεις μεγάλες σχολές του Πεκίνου του Σετσουάν και Τσεκιάγκ-Κιαγκσου και τις λιγότερο σημαντικές Φουκιέν και Κουανγτούγκ.
(πηγή: www.epicurus.org)
The world's best campsites
Australia
Point the remote-control at the electronic blinds; put on the CD of Aboriginal music and lean back against plump pillows with a drink from the complimentary mini-bar to watch Uluru's chameleon colour change as the sun rises. From your luxury tented room at Longitude 131 you have uninterrupted views towards this icon of Australia's Red Centre. On the walls, old photographs of brave explorers remind you how inhospitable this land can be to newcomers. But it's hard to see how you'd perish at Longitude 13. As you reach the end of a guided walk, a member of staff magically appears presenting a silver salver of canapés and flutes of chilled Champagne. Austravel (0870 166 2070; www.austravel.com)
India
The Narmada River flows cool and clear in front of the beautiful Ahilya Fort and temple in Madhya Pradesh. The 18th-century fort, with its courtyards and maze of rooms, has extra accommodation for guests in one of the riverside gardens. Here, two tents with ensuite bathrooms have bougainvillaea-framed views to the intricate carvings of the neighbouring temple and the holy river. There are no hectic Ganges scenes here even though, according to resident 'Prince' Holkar, the centre of the universe is marked by a nearby shrine in the eddying waters. The river is clean enough to swim or work up an appetite for a delicious candlelit dinner in the gardens. Indus Tours (0208 901 7320; www.industours.co.uk)
Kenya
Views of the Maasai Mara National Reserve are frequently marred by herds of tourists in safari buses. Not so at Ol Seki, a luxury, seasonal tented camp north of the Mara in little-visited Eastern Koiyaki. Here, six spacious, circular tents stand on a promontory above the Il Supukiai river. Each has an ensuite bathroom and is furnished in neutral colours with African artwork (some have wi-fi access). From your deck, the panorama over the tree-filled valley looms large. You will see topi, elephant, lion and, if you are very lucky, wild dogs. The calls of rain birds and doves mingle with the sound of cow bells from Maasai livestock. Aardvark Safaris (01980 849 160; www.aardvarksafaris.com)
Nepal
At nearly 13,000ft, surrounded by spectacular peaks of the Himalayas and dropping down to the deepest valley on the planet, Nepal's Kopra Ridge has to be one of the most breathtaking places to pitch a tent in the world. After a steep hike above the tree line, you will arrive at your campsite to find your two-person tent already erected by the porters. There'll be a cup of tea waiting and a bowl of hot water to wash in. Hearty meals are cooked over the campfire. The loo is a long-drop, but with views like this, who needs luxury? Peregrine Adventures (0844 736 0170; www.peregrineadventures.co.uk)
Oman
It's neither the red desert sand-dunes, spotting an ibex nor even the view of the Indian Ocean that is the most amazing thing about a new mobile tented safari in Oman; it's that your luxury billet, complete with bed, Egyptian linen, Turkoman-style rugs and hand-carved furniture including a chest that doubles as a cold-box, reappears at a new site each evening. At the end of a day's four-wheel-drive safari, you will find yourself on a rug by a new campfire, G&T in hand, while the chef prepares dinner. There's a different view each morning - from the dunes of the Empty Quarter to the thundering ocean. It's a fairytale safari. Cazenove+Loyd (020 7384 2332; www.cazloyd.com)
Switzerland
The wood-burning stove keeps you warm inside the white canvas, geodesic domes. Outside, the crisp night sky is scattered with stars and moonlight sparkles on thick, fresh snow. Welcome to Whitepod: nine cosy tents on wooden platforms, 4,500ft up in the Swiss Alps. The views are of pine trees frosted with snow and rugged mountain peaks. It's as if you are on top of a giant, roughly iced Christmas cake. Only two of the tents have their own bathrooms, none has electricity. By day you can wrap up in a rug and cheer as lively huskies pull you along in a dog-sled or ski down the private ski-slopes where there are never queues at the lifts. For groups, there is a "Group Pod" that sleeps eight. Whitepod (0041 24 471 38 38; www.whitepod.com)
Thailand
This Four Seasons' luxury tented camp is in the Golden Triangle, the opium-growing region covering northern Thailand, eastern Burma and western Laos. So as you relax in your hand-beaten copper bath after a day learning to ride an elephant, the views from your open-sided bathroom are of the Ruak river in Burma and the mountains of Laos. The only opium you may come across today will be at the nearby Hall of Opium, an exhibition on the history, use and abuse of the drug. Other attractions include artisans, shrines and a royal villa built in a curious blend of northern Thai and Swiss Alpine architecture. Or stay put and enjoy the spa or laze in the pool before you zip up your flaps and fall asleep to the music of the jungle's insect symphony. Exsus (020 7292 5060; www.exsus.com)
UK
Kilims and scatter cushions, sheepskins, lanterns, a pot-belly stove…this could only be a yurt (or 'ger'), the large round canvas and felt tents that are home to the nomadic people of the Steppes. But rather than a view of yaks, there are Friesians and fields: this is Devon not Mongolia. In an Area of Outstanding Natural Beauty, the four yurts in this two-acre field have views over the Otter Valley. Outside, hammocks are perfectly placed for star-gazing. The yurts are large, with five beds and a kitchen area. There's also a well-equipped "farmhouse kitchen" in the field. With the Jurassic coast nearby, walks over rolling hills and villages called Newton Poppleford, it's more the place for lashings of ginger beer than yak-butter tea. Hunger Hill Yurt Holidays (01395 568454; www.yurt-holidays.co.uk)
United States
Here's one you'll have to wait until next spring to enjoy but it's worth the wait: the Gold Rush camping trip includes some of the most stunning camps in the world, including several national parks from the Grand Canyon to Yosemite and the desolate Great Basin Desert. Of all the trips featured, this is the least luxurious with accommodation in simple two-person tents. But imagine the thrill of unzipping your tent flaps in the morning and looking out over Monument Valley. And there are the odd touches of luxury, including a four-wheel drive safari in Monument Valley. Trekamerica (0870 444 8735; www.trekamerica.com)
(πηγή: www.telegraph.co.uk)
Περίεργα ξενοδοχεία ανά τον κόσμο
Ice, Ice Baby Ice Hotel (Σουηδία)
Απλώνεται σε μία έκταση 6 χιλιάδων στρεμμάτων και αποτελεί το μεγαλύτερο- και το αυθεντικό- παγωμένο ξενοδοχείο στο κόσμο. Όλες του οι εγκαταστάσεις, ακόμα και τα κρεβάτια είναι φτιαγμένα από χιόνι και πάγο. Οι πελάτες τους μπορούν να απολαύσουν τον υπνάκο τους μέσα σε θερμικό sleeping bag στο ειδικά σχεδιασμένο, παγωμένο κρεβάτι, υπενδεδυμένο με δέρμα τάρανδου. Το πρωί, το προσωπικό του ξενοδοχείου σου φέρνει στο κρεβάτι ζεστό χυμό για να ζεσταθούν τα κοκαλάκια σου, αφού η μέση θερμοκρασία μέσα στα δωμάτια είναι -8 βαθμοί Κελσίου. Όσο για το βραδάκι, αν ακόμα δε μπορείς να συνέλθεις από τον παγετώνα, μπορείς να επισκεφτείς το Absolut μπαρ και να ζεστάνεις ... το συκώτι σου με λίγη βότκα.
Ψάχνοντας τον Νέμο Poseidon Undersea Resort (Νησιά Φίτζι)
Στις αρχές του 2009, οι επισκέπτες των νησιών Φίτζι θα έχουν την ευκαιρία να διαμείνουν υπό τη θάλασσα. Το ξενοδοχείο αυτό είναι «βυθισμένο» δέκα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, και το 70% των σουιτών είναι υπενδεδυμένο με ειδικές τζαμαρίες για να μπορεί ο επισκέπτης να έχει ατελείωτη θέα στο βυθό. Με ένα πάτημα ενός κουμπιού, μπορείς να ταΐσεις τα ψάρια, ακόμα και τη νύχτα, εφόσον έχουν τοποθετηθεί προβολείς για καλύτερη ορατότητα. Τις τιμές θα μπορούσες να τις χαρακτηρίσεις... τσουχτερές καθώς για ένα δεκαήμερο περίπου θέλεις 15 χιλιάδες ευρώ!
Κάτι να καίει (σα λάβα) Gamirasu Cave Hotel (Τουρκία)
Πώς θα σας φαινόταν αν περνούσατε τις διακοπές σας μέσα σε ένα ηφαίστειο; Το ξενοδοχείο Gamirasu είναι χτισμένο σε μια σπηλιά μέσα σε ηφαιστειογενή βράχο, και παλιότερα ήταν Βυζαντινό μοναστήρι. Η σπηλιά, ηλικίας χιλίων ετών, μέχρι πρόσφατα αποτελούσε καταφύγιο για Χριστιανούς καλόγερους και μάλιστα κάποια από τα δωμάτια του χρησιμοποιούνταν ως κελιά.
Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους τουρίστες! Old Jail Mount (Αυστραλία)
Αν έχεις περάσει μια νύχτα στη φυλακή, μάλλον αυτές οι διακοπές θα σου ξυπνήσουν άσχημες αναμνήσεις. Το ξενοδοχείο-πραγματική φυλακή- στο βουνό Γκάμπιερ, σου προσφέρει την εμπειρία στη στενή, χωρίς να σε μπλέκει με δικαστήρια και παρανομίες. Κοιμάσαι σε κανονικά κελιά με την τουαλέτα μέσα στο δωμάτιο και τρως στο «εστιατόριο» των κρατουμένων. Ελπίζουμε βέβαια το φαγητό να μην είναι ανάλογο με το συσσίτιο των τυπικών κάτεργων..
Καμαρούλα μια σταλιά Capsule Inn (Ιαπωνία)
Πως θα σας φαινόταν να κοιμόσασταν μέσα σε ένα δωμάτιο 2 επί 3; Το πρωτότυπο ξενοδοχείο του Τόκιο αντί για υπερπολυτελή σουίτα προσφέρει την εμπειρία του ύπνου μέσα σε πλαστικές κάψουλες που διαθέτουν τηλεόραση, ραδιόφωνο, ακόμα και ξυπνητήρι. Η τιμή του; Γύρω στα 25 ευρώ τη βραδιά. Τώρα το γιατί θες να περάσεις τις ωραίες σου διακοπούλες σαν κοτόπουλο σε φούρνο μικροκυμάτων είναι μια άλλη ιστορία ...
Me Tarzan, you Jane Green Magic Treehouses (Ινδία)
Αν όταν ήσασταν μικροί είχατε ζαλίσει τον πατέρα σας να σας φτιάξει ένα σπιτάκι πάνω στο δέντρο, ζηλεύοντας τις αμερικάνικες νεανικές ταινίες, η Ινδία μπορεί να σας χαρίσει έστω και καθυστερημένα αυτό το όνειρο. Χτισμένα μέσα σε δάσος και εξ ' ολοκλήρου επάνω σε ψηλά δέντρα, τα σπίτια του Green Magic Treehouses προσφέρουν όλες τις βασικές ανέσεις συν ανεμόσκαλα, σε περίπτωση που ξυπνήσει μέσα σας ο Ταρζάν. Χωρίς ηλεκτρισμό, το οικολογικό ξενοδοχείο εκμεταλλεύεται άλλες πηγές ενέργειας και υπόσχεται μοναδικές εμπειρίες. Τιμές: Το δίκλινο κυμαίνεται από 90 έως 180 ευρώ την ημέρα.
Κρουαζιέρα -στη ξηρά- θα σε πάω Exploranter (Βραζιλία)
Το κινούμενο ξενοδοχείο Exploranter, με βάση το Σαο Πάολο, ξεναγεί τους πελάτες σε Βραζιλία, Χιλή και Αργεντινή. Σας γλιτώνει από τον κόπο να κλείνετε διαφορετικά δωμάτια σε κάθε μέρος, και είναι πλήρως εξοπλισμένο με κουζίνα, μπάνια και 28 κρεβάτια. Προσοχή όμως γιατί έχουμε μάθει ότι ο σεφ δείχνει προτίμηση στην τοπική κουζίνα και μπορεί να βρεθεί στο πιάτο σας ένα ωραίο γεύμα με τραγανιστά κόκκινα μυρμήγκια ...
(Δεν) ήμουνα εγώ για αεροπλάνα Woodlyn Park Motels (Νέα Ζηλανδία)
Αεροπλάνα, τρένα και ο άρχοντας των δαχτυλιδιών. Στα Woodlyn Park Motels έχεις τρεις επιλογές: να περάσεις τη νύχτα σε βαγόνι τρένου του 1950 ή ως επιβάτης αεροπλάνου τύπου Bristol Fighter. Αν είσαι φαν του Τόλκιν, μπορείς να μείνεις σε σπιτάκι πανομοιότυπο των χόμπιτ, χτισμένο στην άκρη ενός βουνού. Οι τιμές ξεκινάνε από 120 ευρώ. Κι όσο για το πώς θα περνάς την ώρα σου; Μπορείς να μάθεις να ξυρίζεις τα πρόβατα ή να κάνεις παρέα με τις αρκούδες και τα γουρούνια της περιοχής ...
Ο πιο καλός ο μαθητής McMenamins Kennedy School Hotel (Η.Π.Α.)
Έχεις δει ποτέ στον ύπνο σου ότι πήγαινες σχολείο με τα εσώρουχα και σε κορόιδευαν όλοι; Το ξενοδοχείο στο Πόρτλαντ, ζωντανεύει τον εφιάλτη σου επί πληρωμή. Το παλιό δημοτικό σχολείο έχει μετατραπεί σε ξενώνα και κάθε δωμάτιο θυμίζει σχολική αίθουσα, με μαυροπίνακα, κιμωλίες κι όλα τα κονφόρ. Όσο για την ταρίφα που θα πληρώσετε για να επιστρέψετε στα θρανία, κυμαίνεται από 80 μέχρι 110 ευρώ.
Το σπίτι του τρυποκάρυδου Woodpecker Hotel (Σουηδία)
Η κατοικία του τρυποκάρυδου, συγκαταλέγεται στα πιο μικρά ξενοδοχεία του κόσμου αφού μπορεί να φιλοξενήσει μόνο ένα άτομο ή ζευγάρι στο ένα και μοναδικό σπίτι του. Χτισμένο πάνω σε δέντρο, το ξύλινο σπίτι δεν είναι εντελώς ρουστίκ, καθώς μπορείς να απολαύσεις τον καφέ σου στη μεγάλη βεράντα ή στην αιώρα.
(πηγή: από e-mail που έλαβα)
Προτάσεις και ιδέες για κάθε μήνα (Δεκέμβριος - Φεβρουάριος)
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Ο χριστουγεννιάτικος εορτασμός στην επιβλητική Βιέννη διαρκεί ολόκληρο τον μήνα χάρη στις υπαίθριες αγορές, μία παράδοση 700 ετών· εκείνη της Πλατείας του Δημαρχείου είναι η μεγαλύτερη. Μία παρόμοια χριστουγεννιάτικη αγορά διαθέτει και η Νυρεμβέργη, στη Βαυαρία: η Christkindlesmarkt, στην κεντρική πλατεία της πόλης, εγκαινιάζεται 40 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα και λειτουργεί ως τις 24 Δεκεμβρίου. Τόσο στις αυστριακές όσο και στη γερμανική αγορά, οι πάγκοι είναι διακοσμημένοι με κλαδιά από έλατο και φανάρια και πωλούν χριστουγεννιάτικα στολίδια, κεριά, παιχνίδια, λουκάνικα, ζεστό κρασί με μπαχαρικά και στρούντελ.
Η εταιρεία Dr. W. Luftner Reisen (τηλ 0043-512-365781) διοργανώνει επταήμερες κρουαζιέρες από τη Βιέννη στη Νυρεμβέργη ή αντίστροφα, μέσω του Δούναβη και του καναλιού του Δούναβη Μάιν, ειδικά για να επισκεφθείτε τις χριστουγεννιάτικες αγορές.
Αν όμως είστε μανιώδης καταναλωτής, μάλλον πρέπει να διασχίσετε τον Ατλαντικό για να "λεηλατήσετε" τα εμπορικά κέντρα των ΗΠΑ. Η Νέα Υόρκη, με τα διάσημα πολυκαταστήματα και τους περιπλανώμενους άγιους Βασίληδες, έρχεται πρώτη στη λίστα της υπερκατανάλωσης αλλά ακολουθούν επάξια η Βοστόνη και το Σικάγο, ενώ ο ανταγωνισμός από το Τορόντο και το Μόντρεαλ του Καναδά είναι σφοδρός.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Δραπετεύστε από το κρύο του χειμώνα αναζητώντας τον ήλιο στις ακτές της Ινδίας, όπου οι ήδη φθηνές τιμές μειώνονται ακόμη περισσότερο μετά τα Χριστούγεννα ενώ ο καιρός είναι ιδανικός για μπάνιο στη θάλασσα. Η Κεράλα, επαρχία στα νότια της χώρας, διαθέτει μερικές θαυμάσιες παραλίες που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη από τους τουρίστες εν αντιθέσει με την Κοβαλάμ, το κύριο παραθαλάσσιο θέρετρο που είναι αρκετά εξελιγμένο. Αλλά η γοητεία της Κεράλα οφείλεται και στα υπέροχα τοπία της που περιλαμβάνουν 1.600 χλμ. υδάτινων δρόμων στους οποίους αξίζει χωρίς αμφιβολία να πλεύσετε.
Ο Σιδηρόδρομος Κονκάν, συνδέει την Κεράλα με τη Γκόα, την ινδική επαρχία που θεωρείται ότι, από άποψη τουριστικής ανάπτυξης (ή υπερανάπτυξης), βρίσκεται μία δεκαετία μπροστά από το υπόλοιπο της χώρας. Επιλέξτε την όχι μόνο για τα 100 χλμ. από αμμουδερές παραλίες σας προτείνουμε την Παλολέμ στα νότια αλλά και για το καλό φαγητό και για το γεγονός ότι το αλκοόλ είναι ευρύτερα διαθέσιμο.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Αν θέλετε να δείτε πώς γλεντούν οι κάτοικοι διαφόρων ηπείρων, θυσιάστε τις καλοκαιρινές σας διακοπές και πάρτε την άδειά σας τον Φεβρουάριο, τον κατ' εξοχήν μήνα της διασκέδασης. Το μεγαλύτερο αποκριάτικο πάρτι είναι το Καρναβάλι του Ρίο: ολονύχτιο ξεφάντωμα, με παρελάσεις των σχολών της σάμπα και χορούς μεταμφιεσμένων, διαδέχεται τις ζεστές ημέρες στις παραλίες Κοπακαμπάνα και Ιπανέμα. Πρόκειται για την πιο εντυπωσιακή, έντονα σεξουαλική και ενίοτε επικίνδυνη πόλη του κόσμου αυτή την εποχή.
Εναλλακτικά κατευθυνθείτε στη Νέα Ορλεάνη, όπου η προαναφερθείσα Τετάρτη είναι γνωστή ως "Mississippi Hangover Day" "ημέρα πονοκέφαλου ύστερα από μεθύσι στον Μισισιπή" επί το ελληνικότερον. Στη μικροσκοπική γαλλική γειτονιά French Quarter, 50 διαφορετικά κλαμπ του Καρναβαλιού, γνωστά ως krewes, παρελαύνουν με τα εντυπωσιακά άρματά τους. Η γιορτή συνοδεύεται από υπερβολική κατανάλωση κοκτέιλ "Cajun" (δηλαδή της Λουϊζιάνας), καραβίδες, καβούρια και καλή ή κακή τζαζ.
Πιο κοντά σε εμάς, η Βενετία μετατρέπεται σε ένα τεράστιο φυσικό σκηνικό για το εκεί Καρναβάλι. Το έθιμο, που είχε καταργήσει ο Ναπολέων το 1797, αναβιώνει από το 1979. Σήμερα, μπορείτε να απολαύσετε ένα δεκαήμερο γεμάτο βεγγαλικά στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, ιδιωτικούς χορούς στα palazzo και μασκοφόρους γλεντοκόπους παντού.
(πηγή: BHMA)
Προτάσεις και ιδέες για κάθε μήνα (Σεπτέμβριος - Νοέμβριος)
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Την πρώτη Κυριακή του μήνα η Βενετία φιλοξενεί τη Regata Storica, μία πολύχρωμη λεμβοδρομία με γόνδολες. Περιλαμβάνει παρελάσεις στο Grand Canal με βάρκες, παλαιές και καινούργιες, τις οποίες οδηγούν Βενετοί ντυμένοι με αναγεννησιακά κοστούμια, και ακολουθούν αγώνες ταχύτητας στα κανάλια και στη λιμνοθάλασσα μπροστά από την Πλατεία του Αγίου Μάρκου.
Η Κύπρος έχει τον ιδανικό καιρό αυτή την εποχή για να κάνετε πεζοπορία στα καλά σηματοδοτημένα μονοπάτια και να εξερευνήσετε τις κοιλάδες, τα μοναστήρια και τις εκκλησίες του νησιού. Ενδεικτικά σας προτείνουμε τις δύο διαδρομές της Χερσονήσου του Ακάμα (7,5 χλμ. η καθεμία), την κοιλάδα με τις αμυγδαλιές (6 χλμ.) και οποιαδήποτε διαδρομή από τις πολλές γύρω από τον Σταυρό της Ψώκας και την κοιλάδα των κέδρων.
Αν αντί κίνησης και πεζοπορίας προτιμάτε την ακινησία της παραλίας, πηγαίνετε στη νοτιοδυτική Τουρκία. Το Γκουμουσλούκ, στη Χερσόνησο της Αλικαρνασσού (Μποντρούμ), είναι ένα γραφικό ψαροχώρι που έχει διατηρήσει την παραδοσιακή όψη του λόγω οικοδομικών περιορισμών· το Κας, το Καλκάν και το Γκοτσέκ είναι επίσης κατάλληλες βάσεις για να εξερευνήσετε την πλούσια σε αρχαιολογικό και φυσικό ενδιαφέρον περιοχή.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Το φθινόπωρο είναι πολύ εντυπωσιακό στη Νέα Αγγλία των ΗΠΑ. Το βορινό Μέιν είναι συνήθως η πρώτη πολιτεία όπου το φύλλωμα των δένδρων αλλάζει χρώμα και ακολουθούν το Ρόουντ Αϊλαντ και το Κονέκτικατ ενώ τα καλύτερα φθινοπωρινά χρώματα έχει το δασώδες Βερμόντ, που αυτή την εποχή μοιάζει σαν να φλέγεται. Αν θέλετε να πληροφορηθείτε τις ακριβείς ημερομηνίες κατά τις οποίες αλλάζουν χρώμα τα φύλλα των δένδρων, επικοινωνήστε με τον τουριστικό οργανισμό Discover New England, στο τηλέφωνο 0044-1732-742777.
Στην Ανατολική Αφρική το χορτάρι είναι ακόμη αρκετά χαμηλό ώστε να μπορείτε να θαυμάσετε ανεμπόδιστα τα άγρια ζώα. Αλλά και στην περίπτωση που οι βροχές αρχίσουν νωρίτερα από την ώρα τους, η μετατροπή των ξηρών πεδιάδων σε μια πλούσια σε βλάστηση Εδέμ είναι μία εμπειρία που αξίζει τον κόπο να βιώσετε. Πηγαίνετε στην Κένυα, Τανζανία και σε όλες τις χώρες της περιοχής.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Κατά τα τελευταία 1.000 χρόνια, στην πανσέληνο του Νοεμβρίου, η κοιμισμένη Πούσκαρ, μία πόλη στην άκρη της ερήμου της Ινδίας, προσελκύει περίπου 20.000 άτομα και διπλάσιες καμήλες για το Παζάρι των Καμήλων, ένα εκπληκτικό θέαμα με θρησκευτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον. Από εκεί, μπορείτε να επισκεφθείτε και το υπόλοιπο της ινδικής επαρχίας Ρατζαστάν με τις παραδοσιακές χρυσές και ροζ πόλεις Τζαϊπούρ και Τζοντπούρ, το πανέμορφο Ουνταϊπούρ με τη λίμνη και το Τζαϊσαλμέρ, κοντά στα σύνορα του Πακιστάν, όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει πριν από αιώνες.
Η θερμοκρασία αυτού του μήνα είναι ιδανική για να επισκεφθείτε το νότιο Μαρόκο. Πηγαίνετε στο Μαρακές, στους πρόποδες του Ατλαντα, και προσπαθήστε να ξεφύγετε από τις συνηθισμένες τουριστικές δραστηριότητες. Λάβετε μέρος, λ.χ., σε περιηγήσεις με καμήλες και διανυκτερεύστε στα χωριά των Βερβέρων.
Η υψηλή τουριστική περίοδος στις Μαλδίβες διαρκεί από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο αλλά, αν σας ενδιαφέρουν οι καταδύσεις, είναι προτιμότερο να επισκεφθείτε το σύμπλεγμα των νησιών, που αποτελούν τη χώρα, κατά τον μεταβατικό (μεταξύ βροχών και ξηρασίας) μήνα Νοέμβριο. Οι ειδικοί λένε ότι τότε τα νερά της θάλασσας είναι πιο καθαρά και προσφέρουν καλύτερη ορατότητα στους δύτες. Σχεδόν κάθε ατόλη έχει τη δική της σχολή καταδύσεων.
(πηγή: BHMA)
Τα ταξί του κόσμου
Ολες οι διαδρομές με το ταξί μοιάζουν μεταξύ τους. Εκτός και αν είναι δυσάρεστες: οι οδηγοί τους μπορεί να σας κλέψουν, να σας εξαπατήσουν, να κινηθούν απειλητικά εναντίον σας, να σας παρατήσουν "στη μέση του πουθενά"... Τι μπορείτε να κάνετε;
α) Αποφύγετε όσα δεν έχουν αριθμό κυκλοφορίας.
β) Μόλις μπείτε, σιγουρευτείτε πως ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία. Αν δεν υπάρχει, συμφωνήστε εκ των προτέρων το ποσό της διαδρομής.
γ) Κοιτάξτε από το παράθυρο και προσπαθήστε να διαπιστώσετε αν σας πηγαίνει εκεί όπου θέλετε ή "κάνει κύκλους".
δ) Αν έχετε μόνο μία βαλίτσα, πάρτε τη μαζί σας μέσα στο αυτοκίνητο. Εχουν αναφερθεί περιστατικά όπου ο οδηγός αθέτησε τη συμφωνία και ζήτησε περισσότερα χρήματα και όταν ο επιβάτης διαμαρτυρήθηκε εκείνος αρνήθηκε να του επιστρέψει τη βαλίτσα που είχε κλειδωμένη στο πορτμπαγκάζ.
Εκτός από τις προαναφερθείσες γενικές συμβουλές, κάθε πόλη έχει τους δικούς της κώδικες συμπεριφοράς όσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους. Διαβάστε τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε για 10 πόλεις του κόσμου.
Μπανγκόκ: Προτιμήστε όσα στη σκεπή τους έχουν το σήμα "Ταξίμετρο" (και όχι μόνο "Ταξί"). Αγνοήστε τον οδηγό που προσφέρεται να σας συστήσει ένα καλύτερο εστιατόριο από αυτό που εσείς έχετε διαλέξει. Αυτό που θα σας αντιπροτείνει θα είναι κάποιο άθλιο τουριστικό εστιατόριο, γεμάτο με ανυποψίαστους τουρίστες που θα έχουν πέσει στην ίδια με εσάς παγίδα. "Σημαία": 35 μπαχτ συν δύο μπαχτ για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο (ή λεπτό, αν βρίσκεστε "σε κίνηση"). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 μπαχτ.
Πεκίνο: Εχετε μαζί σας πάντοτε ψιλά ή "μικρά" χαρτονομίσματα, γιατί η συνηθέστερη δικαιολογία των οδηγών είναι πως δεν έχουν να σας δώσουν ρέστα, άρα θα κρατήσουν ό,τι τους δώσετε.
"Σημαία": Ανάλογα με τη μάρκα του αυτοκινήτου. Συνήθως υπάρχει τιμολόγιο αναρτημένο στο τζάμι του αυτοκινήτου. Κυμαίνονται μεταξύ 7 και 14 γουάν, ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 100-150 γουάν.
Βομβάη: Λόγω του ότι τα ταξίμετρά τους είναι απαρχαιωμένα, προτού πληρώσετε θα πρέπει να κάνετε κάποιους υπολογισμούς: πολλαπλασιάστε ό,τι βλέπετε στο ταξίμετρο επί 11 (ως τις 12 το βράδυ) και επί 14 για μετά τα μεσάνυχτα. Υποτίθεται ότι όλοι οι οδηγοί έχουν αριθμομηχανή για τους υπολογισμούς, αλλά ο δικός σας μπορεί να δικαιολογηθεί πως την έχασε και να σας χρεώσει κατά βούλησιν. "Σημαία": μία ρουπία, ανά χιλιόμετρο (και μετά κάνετε τον πολλαπλασιασμό). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 400 ρουπίες, 500 το βράδυ.
Κωνσταντινούπολη: Πολλοί οδηγοί δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο και να σας πάνε στη σωστή διεύθυνση, για αυτό προτού μπείτε στο ταξί ζητήστε από κάποιον ντόπιο να σας δώσει οδηγίες. Σιγουρευτείτε ότι ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία και ότι δεν σας έχει χρεώσει "διπλή" ταρίφα. "Σημαία": 120.000 λίρες (την ημέρα), 180.000 λίρες (το βράδυ) συν 135.000 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης: 3,5 εκατ. λίρες, 4 εκατ. λίρες μετά τα μεσάνυχτα.
Γιοχάνεσμπουργκ: Προτιμήστε τα ταξί που έχουν στην πόρτα τους το όνομα και τον κωδικό της εταιρείας. Αν δυσκολευτείτε να βρείτε ταξί στον δρόμο, καλέστε ραδιοταξί. "Σημαία": δύο ραντ συν 33,50 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 70-100 ραντ.
Μανίλα: Τα ταξί που έχουν άδεια έχουν γραμμένο - στην πόρτα το όνομα της εταιρείας τους. Μόλις επιβιβαστείτε, κλειδώστε τις πόρτες. Μερικοί οδηγοί συνεργάζονται με κακοποιούς, οι οποίοι, όταν το ταξί είναι σταματημένο, ορμούν μέσα και σας κλέβουν την τσάντα. Αν σταματήσει για να πάρει και "δεύτερη κούρσα", αρνηθείτε, πληρώστε και βγείτε αμέσως από το ταξί. "Σημαία": 20 πέσος συν ένα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 90-100 πέσος.
Μεξικό: Κατανικήστε την αγάπη σας για τους "σκαραβαίους" όσο βρίσκεστε σε αυτή την πόλη. Ποτέ, μα ποτέ, μην μπείτε σε ταξί "σκαραβαίο". Αν θέλετε ταξί, κατευθυνθείτε στις πιάτσες όπου συγκεντρώνονται ή ζητήστε από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου να σας καλέσει ένα. "Σημαία": 3,60 πέσος συν τέσσερα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 50-70 πέσος.
Μόσχα: Ποτέ μην μπείτε σε ταξί ενώ ήδη βρίσκεται μέσα και άλλος επιβάτης, γιατί μπορεί να σας την έχουν "στημένη". Τα περισσότερα ταξί δεν διαθέτουν ταξίμετρο, για αυτό θα πρέπει να προσυμφωνήσετε την τιμή της διαδρομής με τον οδηγό. "Σημαία": τρία ρούβλια ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 ρούβλια.
Πράγα: Οσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους, η πόλη έχει πολύ άσχημη φήμη και γι' αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Οσα έχουν άδεια έχουν την ένδειξη ΤΑΧΙ στη σκεπή του οχήματος. Μην πάρετε ποτέ ταξί από την πλατεία Wenceslas και από την πλατεία της παλιάς πόλης, είναι πιάτσες-παγίδες. Οταν είστε μέσα στο ταξί, σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο βρίσκεται και παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής στην ένδειξη 1 (jedna στα τσεχικά). "Σημαία": 20 κορόνες συν 15 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 600 κορόνες.
Ρίο Ντε Τζανέιρο: Τα κίτρινα ταξί είναι σχετικά ασφαλή. Παρ' όλα αυτά σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο δουλεύει. Μερικοί οδηγοί ενδέχεται να σας χρεώσουν επιπλέον ανύπαρκτους φόρους. Υπάρχει και η επιλογή των ραδιοταξί, αλλά είναι ακριβότερα. "Σημαία": δύο ρεάλ ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 40 ρεάλ.
(πηγή: BHMA)
