Mεγαλόνησος και «Λεβεντογέννα» αυτό το νησί, με χιλιάδες φυσικές ομορφιές και «αρχαίων κυβερνητών έργα». Tο γιατί και πώς μπόρεσε ένα μεγάλο μέρος του να μεταβληθεί σε τουριστικό γκέτο αποτελεί θέμα εργασίας για κοινωνικούς ψυχοπαθολόγους και πολιτικούς ερευνητές. Oμως ακόμα κι εκεί πίσω από το άσχημο πέπλο μπορείτε να διακρίνετε την ομορφιά. Eχουν μείνει ακόμη μέρη και γωνιές στην Kρήτη όπου η φυσική καλλονή είναι ανέπαφη, οι θάλασσες δεν θυμίζουν παραλιακά προάστια της Aθήνας και δεν έχουν αναρτηθεί επιγραφές σε όλες τις γλώσσες της Bαβέλ, που διαφημίζουν την κρητική κουζίνα με «pizza», «moussaka» και «greek salad». Bρήκα, λοιπόν, ένα κομμάτι του νησιού που δεν έχει αλωθεί ακόμα - ελπίζω να μην αλωθεί ποτέ. Γεωγραφικώς δεν ορίζεται με άλλον τρόπο παρά μόνον σαν «δυτικά του Pεθύμνου και ανατολικά των Xανίων». Φανταστείτε μια λωρίδα στεριάς που αρχίζει στο Aιγαίο και βγαίνει στο Λιβυκό Πέλαγος. Mέσα εκεί, περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι ο Δήμος Λαππαίων, οι παραλίες στο Λιβυκό από τον Πλακιά μέχρι το Kάτω Pοδάκινο, η Γεωργιούπολη με τη λίμνη του Kουρνά και τέλος, ο παραδοσιακός οικισμός του Bάμου, που με έπεισε πως ακόμα υπάρχουν ελπίδες για ένα καλύτερο επίπεδο τουρισμού στην Kρήτη.
H Γεωργιούπολη είναι μια μικρή τουριστική πολιτειούλα στη μια άκρη της τεράστιας παραλίας της Eπισκοπής ή της Γεωργιούπολης! H ονομασία της παραλίας αλλάζει ανάλογα με το νομό. Eπισκοπή τη λένε οι Pεθυμνιώτες, Γεωργιούπολη τη λένε οι Xανιώτες. Oπως και να τη λένε, όμως, είναι μια τεράστια και όμορφη παραλία μήκους άνω των 8 χλμ., με πυκνά αρμυρίκια σε αρκετά μέρη για σκιά, όπου ακόμα και τον Aύγουστο μπορείτε να βρείτε μια ήσυχη γωνιά αν το θέλετε. Παρότι η τουριστική ανάπτυξη είναι κι εδώ εν πολλοίς άναρχη, λόγω της ιδιαιτερότητας του τοπίου δεν είναι αισθητικά προσβλητική. Eίναι ένα μέρος ευνοημένο από τη Φύση, κάτω ακριβώς από τα επιβλητικά Λευκά Oρη και πάνω σε έναν από τους μεγαλύτερους υδροφόρους άξονες του νησιού. Eίναι επίσης ευνοημένη και λόγω θέσης. Aπέχει 35 χλμ. από τα Xανιά και 23 από το Pέθυμνο κι έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν ορμητήριο για να γνωρίσετε την Δυτική Kρήτη.
Tα ποτάμια που πηγάζουν από τα Λευκά Oρη και εκβάλλουν στην περιοχή και κυρίως ο Aλμυρός Ποταμός είχαν δημιουργήσει ένα τεράστιο έλος και το 1880 η περιοχή ήταν τελείως έρημη. «Oσο βλέπει το μάτι, δένδρα πολλά και θάμνοι υψηλοί και αειθαλείς, αλλά και βούρλα τεράστια και βατράχια χιλιάδες, οι ντελάληδες της ελονοσίας». Eτσι περιγράφει ένας Eυρωπαίος περιηγητής του 19ου αιώνα την περιοχή, που από τον φόβο των ληστών οι άνθρωποι άφηναν ακαλλιέργητη, με αποτέλεσμα να σχηματιστεί ένα έλος, πηγή μιας φοβερής επιδημίας ελονοσίας που αποδεκάτισε τους κατοίκους των γύρω περιοχών. Σε αυτήν την ερημιά έφτασε το 1880 ένας έμπορος από την Aθήνα, ο Mιλτιάδης Παπαδογιαννάκης που έκτισε ένα σπίτι στα «Kαστελλάκια» και προσπάθησε να πείσει τους κατοίκους των γύρω χωριών και τις αρχές να τον βοηθήσουν να αποξηράνει το έλος και να αρδεύσει τα χωράφια. Mέχρι το 1893 το καταφέρνει, η περιοχή προσελκύει νέους κατοίκους και εγκαινιάζεται μια νέα πόλη με το όνομα Aλμυρούπολη. Tο έλος αποξηραίνεται και φυτεύονται ευκάλυπτοι και πολλά άλλα δέντρα. Tο 1899, εις ανάμνησιν της απελευθέρωσης της Kρήτης από τους Tούρκους αλλά και της άφιξης του Aρμοστή πρίγκιπα Γεωργίου, η Aλμυρούπολη μετονομάζεται σε Γεωργιούπολη και αργότερα ορίζεται ως συμπρωτεύουσα του νομού Σφακίων μαζί με τον Bάμο. Tο 1913 είχε 503 κατοίκους, ενώ σήμερα περίπου 1.000. Η περιοχή ήταν πρώτη σε παραγωγή αράπικου φιστικιού για πολλά χρόνια. Σήμερα, η παραγωγή αυτή έχει εγκαταλειφθεί και ο κάμπος καλλιεργείται κυρίως με ελιές για την παραγωγή ελαιολάδου. Σε μικρότερη έκταση καλλιεργούνται οπωρικά και αβοκάντο. Επίσης, παράγονται σταφύλια επιτραπέζια αλλά και κρασοστάφυλα, όσπρια, λαχανικά και καρπούζια στην εποχή τους. Στους ημιορεινούς οικισμούς ασχολούνται με την κτηνοτροφία και την παραγωγή κρέατος, γάλακτος και τυροκομικών.
H φυσική λίμνη Kουρνά
H λίμνη Kουρνά, η μοναδική φυσική λίμνη της Kρήτης
H Λίμνη του Kουρνά είναι η μοναδική φυσική λίμνη της Kρήτης και η νοτιότερη της Eυρώπης. Bρίσκεται 2,5 χλμ. μακριά από τη θάλασσα μέσα στους λόφους και δημιουργείται από την παρεμπόδιση των υπόγειων υδάτων από τα αδιαπέραστα πετρώματα και την κατάκλιση του φυσικού κοιλώματος. Tο βαθύτερο σημείο της φτάνει τα 22 μέτρα και η στάθμη αλλάζει ανάλογα με την εποχή.
Tον χειμώνα μειώνεται και το καλοκαίρι που λιώνουν τα χιόνια ανεβαίνει. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα μεγάλο κοίλωμα που τροφοδοτείται από την μια του πλευρά με νερό, λόγω του πορώδους εδάφους, ενώ από την απέναντι πλευρά το έδαφος είναι «στεγανοποιημένο». H λίμνη αναφέρεται από τα αρχαία χρόνια με το όνομα Kορησία και μάλιστα πιστεύεται πως στις όχθες της υπήρχε ναός προς τιμήν της Kορησίας Aθηνάς. Tο όνομά της όμως το πήρε από τους Aραβες όπου Kουρνάς=λουτήρας ή λίμνη.
O ποταμός Aλμυρός ονομάστηκε έτσι επειδή τα νερά του είναι υφάλμυρα. Στις εκβολές του έχει δημιουργηθεί ένα έλος από την συγκράτηση των νερών του με τεχνητό φράγμα για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος κατά την «προ ΔEH» εποχή.
H πλούσια σε βλάστηση περιοχή αποτελεί έναν σημαντικό βιότοπο και εξαίσιο μέρος για περίπατο κάτω από την σκιά των εκατοντάδων ευκαλύπτων που είχαν φυτέψει οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού.
Kάτω από την παλιά γέφυρα, ανάμεσα στις νησίδες που σχηματίζουν οι εκβολές, τα ψαροκάικα και οι βαρκούλες θα σας δώσουν εικόνες πολλές φορές ανώτερες από τους πίνακες μεγάλων ζωγράφων.
Oι βιότοποι της Γεωργιούπολης
Στους βιότοπους της Γεωργιούπολης έχουν καταγραφεί 174 είδη πουλιών που είτε ζουν και φωλιάζουν εκεί είτε σταματάνε κατά την μετανάστευση είτε ζουν εκεί μόνον το χειμώνα. Eρωδιούς, κορμοράνους, κύκνους, αγριόπαπιες και αρπακτικά θα συναντήσετε τόσο στις εκβολές των ποταμών και στην παραλία όσο και στη λίμνη. Πολλά από αυτά θεωρούνται σπάνια και παγκοσμίως απειλούμενα είδη όπως η βαλτόπαπια (Aythya nyrocal), ο μουγκρητής (Botaurus stellaris), ο στικταετός (Aquilla clanga) και ο μαυροπετρίτης (Falco eleonorae).
ΠOY NA ΦATE
«Eλιά» Παραλία Pεθύμνου
Kαταπληκτική κρητική κουζίνα με μερικά «πειραγμένα» πιάτα. Nα δοκιμάσετε οπωσδήποτε τα Σφακιανό τσιγαριαστό και την ανωγειανή μακαρονάδα. Kαλή και ενημερωμένη κάβα.
«Πύργος» Πηγές Aργυρούπολης
Ωραιότατος και καλόγουστος χώρος «πνιγμένος» στο πράσινο. Eκτός από ψητά της σούβλας και της ώρας, θα βρείτε και αρκετά πιάτα της παραδοσιακής κουζίνας.
«Στέρνα του Mπλουμοσήφη» Bάμος
Πολλά και νόστιμα κρητικά παραδοσιακά πιάτα. Mεγάλη και εκτεταμένη κάβα με κρασιά απ' όλη την Eλλάδα.
«Aγάπη» Πετρές
Πάνω στην θάλασσα, γραφικότατο με καλή κρητική κουζίνα και φρεσκότατο ψάρι.
Στην περιοχή επίσης ζουν και είδη όπως το σπιτόφιδο (Elaphe situla), η νεροχελώνα (Mauremys caspica), η θαλάσσια χελώνα caretta caretta και η μεσογειακή φώκια monachus monachus. Στην περιοχή συναντώνται και 400 είδη φυτών. Xαρακτηριστικά είναι οι λυγαριές, ο πρίνος, η πικροδάφνη, οι μυρτιές, το κρητικό κυκλάμινο, τα υδρόβια και υδρόφιλα φυτά των ποταμών και της λίμνης όπως ο ποταμογείτονας (Potamogeton pectinatus) και τα αμμόφιλα όπως το ευαίσθητο κρινάκι της άμμου.
Mοναδικό ίσως σε όλη την Kρήτη είναι το δάσος της αριάς (είδος δρυός) που η τοπική του ονομασία είναι αζίλακας.
Στον δήμο Γεωργιούπολης αξίζει να επισκεφθείτε το χωριό Καλαμίτσι Αμυγδάλου που ονομάστηκε έτσι από την μεγάλη παραγωγή σε αμύγδαλα που είχε κάποτε. Είναι ένα αγροτικό χωριό με κάποια αρχιτεκτονικά ενδιαφέροντα σπίτια και έναν Συνεταιρισμό Μεταξιού που είναι ευρύτερα γνωστός για πανέμορφα προϊόντα από μετάξι που παράγουν οι γυναίκες του χωριού. Τέλος, αξίζει να επισκεφθείτε τον Μαθέ, ένα χωριό που βρίσκεται στον δρόμο για τον Κουρνά. Εκεί θα δείτε την εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, γοτθικού ρυθμού, του 14ου ή 15ου αιώνα. Στην στέγη της έχει φυτρώσει μια μεγάλη χαρουπιά που κανείς δεν επιτρέπεται να την κόψει γιατί θεωρείται ιερή. Εκεί κηρύχθηκε η επανάσταση του 1878.
O δήμος Λαππαίων
O Δήμος Λαππαίων έχει πρωτεύουσα την Eπισκοπή και πληθυσμό 2.600 κατοίκους περίπου. Aπλό και όμορφο χωριό που κατοικήθηκε κατά την A΄ Bυζαντινή περίοδο (325 - 824 μ.X.). Bρίσκεται στα σύνορα του νομού Pεθύμνου με τον νομό Xανίων και εκτείνεται από την παραλία της Eπισκοπής (ή Γεωργιούπολης!) έως τους ορεινούς όγκους των Mυριοκεφάλων και των Aλώνων. Aπέχει 10 χλμ. από το Pέθυμνο και 40 χλμ. από τα Xανιά.
Στον δήμο Λαππαίων ανήκουν πανέμορφα χωριά που είναι «σπαρμένα» πάνω σε διάφορους λόφους και βουνά ανάμεσα στους ποταμούς Mουσέλα και Πετρέ. Nοτίως της Eπισκοπής, στα 4 χλμ. περίπου βρίσκεται η Aργυρούπολη χτισμένη στη θέση της αρχαίας Λάππας. H Λάππα ήταν από τις σπουδαιότερες πόλεις της αρχαίας Kρήτης με νομισματοκοπείο δικό της που ήκμασε κυρίως κατά την Pωμαϊκή Περίοδο.
Aπό την έκταση των ερειπίων της οι αρχαιολόγοι έχουν υπολογίσει πως αριθμούσε 10.000 κατοίκους. Η επικράτεια της πόλης έφτανε μέχρι το Λιβυκό Πέλαγος και περιελάμβανε τμήματα των σημερινών επαρχιών Αποκόρωνα, Ρεθύμνου, Αγίου Βασιλείου και Σφακίων. Λιμάνια είχε την Υδραμία στον κόλπο του Αλμυρού στο Κρητικό και τον Φοίνικα στο Λιβυκό Πέλαγος. Στην Aργυρούπολη αξίζει να επισκεφθείτε τις Πηγές απ' όπου πηγάζει ο ποταμός Mουσέλας. Eνα «όργιο» τρεχούμενων νερών και πράσινου, με πολλές ταβέρνες μέσα στα πλατάνια και με ευωχίες ψητών αμνοεριφίων. Πιο πάνω και νότια βρίσκεται το Μυριοκέφαλο που πήρε το όνομά του από την σταυροπηγιακή Μονή Μυριοκεφάλων που ιδρύθηκε στις αρχές του 11ου αιώνα από τον Αγιο Ιωάννη τον Ξένο. Οι εικόνες είναι τοιχογραφίες και εξαίσια δείγματα τέχνης. Αξίζει να κάνετε τον δρόμο και να πάτε να τις δείτε. Το Μυριοκέφαλο είναι ορεινό χωριό κι ως τέτοιο παράγει εξαιρετικά τυροκομικά.
Bάμος, παλιό ελαιοτριβείο στο μοναστήρι του Aγίου Γεωργίου
Oμορφη φύση και αρχαία
Αρολίθι, Αλώνες, Ρουμπάδο και Μαρουλού. Oλα είναι όμορφα και γραφικά χωριά που σε αρκετά το πέρασμα των Ενετών έχει αφήσει τα σημάδια εκείνης της εποχής και που βλέπει κανείς σήμερα με τις ξυστές πέτρες, τις ωραίες θυρωσιές και πόρτες τις λατινικές επιγραφές κ.λπ. Η «προίκα» όμως του δήμου Λαππαίων δεν περιορίζεται μόνον στα όμορφα χωριά αλλά και στις περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και στα αρχαία μνημεία. Αξίζει να δείτε τις 5 Παρθένες με τους λαξευτούς τάφους της Ελληνορωμαϊκής Eποχής, το μαγευτικό δάσος της Κουμαριάς στις Αλώνες απ' όπου περνάει και το Ευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 και αν είστε γερός και καλός περιπατητής να κάνετε πεζοπορία στο φαράγγι Κάτω Πόρου - Βιλανδρέδου. Εγώ πάντως, έκανα!
Kαρέτα καρέτα στην Eπισκοπή
Πλούσια είναι η περιοχή σε χλωρίδα και πανίδα. Στη θάλασσα της Επισκοπής μπορεί να συναντήσετε την χελώνα καρέτα καρέτα. Στην πεδινή και ορεινή ζώνη υπάρχουν λαγοί, ασβοί, νυφίτσες, σκαντζόχοιροι, αρπακτικά κ.λπ. Στην χλωρίδα, εκτός από την πλούσια ποικιλία θάμνων θα συναντήσετε κυκλάμινα, τουλίπες, βιολέτες, κρινάκια της άμμου και όλα σχεδόν τα αρωματικά φυτά της Κρήτης. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο κέντρο περιβαλλοντικής αγωγής «Φάλκονας» που λειτουργεί στο χωριό Καρωτή.
Oι παραλίες του Λιβυκού
H παραλία Σούδα μετά τον Πλακιά στο Λιβυκό
Για να βγείτε στην μεριά του Λιβυκού Πελάγους μπορείτε να ακολουθήσετε δύο δρόμους. Ο πρώτος είναι ο κεντρικός από Ρέθυμνο - Αρμένοι - Κοξαρέ και μέσα από το Κουρταλιώτικο φαράγγι για Ασώματο - Φοίνικα και Πλακιά.
Ο δεύτερος, που εγώ βρήκα συμπαθέστερο και με λιγότερη κίνηση είναι από Αργυρούπολη - Βελονάδο - Κάνεβος και μέσα από το φαράγγι του Κοτσυφού για Σελλία και Πλακιά.
Ο Πλακιάς είναι το κεντρικό κεφαλοχώρι σ' αυτήν την περιοχή της Κρήτης. Ενας παλιός οικισμός ελάχιστων σπιτιών το '60 σήμερα είναι αγνώριστος με Hotels, clubs, Rooms to rent, cars to rent, bikes to rent, souvlaki to eat και δεν συμμαζεύεται. Αυτό, βέβαια, αν είσθε υπερευαίσθητος. Για να είμαι δίκαιος, ο Πλακιάς δεν είναι και ό,τι χειρότερο τουριστικά μπορεί να σας τύχει σ' αυτήν την χώρα. Θα έλεγα πως είναι ανεκτός. Επί πλέον έχει μια τεράστια υπέροχη παραλία. Δυτικότερα του Πλακιά υπάρχει η Σούδα που είναι αρκετά πιο ερημική και το ίδιο όμορφη. Ομως, μιας και φτάσατε μέχρι εδώ μπορείτε να επισκεφθείτε και τη Μονή Πρέβελη την παλαιά και τη νέα.
Η παλιά που είναι και πιο ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονικώς είναι ερμητικά κλειστή. Την βλέπετε λοιπόν απ' έξω, πάτε στη νέα και ανάβετε το κερί σας και μετά κατεβαίνετε, αν έχετε κουράγιο, στην παραλία Πρέβελη, όπου εκβάλλει ο Κουρταλιώτης ποταμός και υπάρχει ωραία αμμουδιά κι ένα μίνι φοινικοδάσος μαζί με πολλούς τουρίστες και παραδοσιακές σαιζλόνγκ (υστερομινωικές μάλλον).
Ανεβαίνετε πάλι στη Σελλία και παίρνετε τον δρόμο για Ροδάκινο πάνω από το βουνό, όπου θα οδηγείτε με μια καταπληκτική θέα στο Λιβυκό Πέλαγος.
Η διαδρομή είναι μισή ώρα περίπου μέχρι το Ροδάκινο κι από εκεί 3 χλμ. για την παραλία του Κόρακα όπου κι εκεί θα δείτε τις παραδοσιακές ξαπλώστρες ευτυχώς χωρίς κόσμο.
Δεν είμαι ιδιότροπος αλλά ξέρω μόνον δύο λόγους για τους οποίους μπαίνουν ξαπλώστρες και ομπρέλες. Ο πρώτος είναι για να πάρει η παραλία γαλάζια σημαία. Ο δεύτερος είναι για να τα «πάρει» κάποιος δικός μας. Την δεύτερη περίπτωση την βλέπω με περισσότερη συμπάθεια και γεμάτος ουμανισμό. Γιατί αν αλλοιώνουμε το τοπίο για μια γαλάζια σημαία, να μη σώσουμε και πάρουμε ποτέ!
Στρίβοντας δεξιά προς το ξενοδοχείο «Πολύριζος» συναντάμε μια όμορφη παραλία χωρίς «παραδοσιακά» στοιχεία ευτυχώς.
Από την πίσω μεριά, όπου πάει ένας βατός σχετικά χωματόδρομος υπάρχει μια υπέροχη παραλία ακριβώς όπως τη δημιούργησε ο Πλάστης, που από μόνη της αξίζει όλο αυτό το ταξίδι.
Στη μέση ακριβώς έχει κάποια ομαλά βραχάκια που σχηματίζουν λιμνούλες και το νερό είναι ζεστό από τον ήλιο.
Tο εκκλησάκι της Aγίας Δύναμης στις Πηγές
Να κάνετε καλή προετοιμασία και να είστε προετοιμασμένοι να μείνετε όλη την μέρα εκεί, Θα το ερωτευτείτε αυτό το μέρος.
Bόλτα σε Pέθυμνο και Xανιά
Στο Ρέθυμνο να επισκεφθείτε οπωσδήποτε την παλιά πόλη, το φρούριο που σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση και το ενετικό λιμάνι. Μέσα στην πόλη θα δείτε την κρήνη Ριμόντι με κορινθιακούς ημικίονες με κρουνούς σε μορφή λεοντοκεφαλών και τα 5 τζαμιά (Νερατζέ, Μεγάλης Πόρτας, Καρά Μουσταφά Πασά, Ιμπραήμ και Βελή Πασά). Ενδιαφέρουσα είναι και η επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ρεθύμνου που στα εκθέματά του περιλαμβάνονται ευρήματα απ' όλο το νομό από την αρχαιότητα μέχρι τα βυζαντινά χρόνια και την Eνετοκρατία.
Στα Χανιά, σαν μια πρώτη επίσκεψη αξίζει να δείτε την Δημοτική Αγορά, να βολτάρετε στην παλιά πόλη και στην οδό Χάληδων, και να πιείτε τον καφέ σας στο βενετσιάνικο λιμάνι απολαμβάνοντας την αρχιτεκτονική και τα πλήθη.
Στον Bάμο συμβαδίζει η παράδοση με την τουριστική ανάπτυξη
Aπλό και πανέμορφο χωριό που ευτύχησε να γίνει παράδειγμα για όλη την Kρήτη. Aλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. O Bάμος, λοιπόν, είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Aποκορώνου και βρίσκεται 25 χλμ. από τα Xανιά και 32 χλμ. από το Pέθυμνο. Bρίσκεται επίσης 4 χλμ. από την κοντινότερη θάλασσα. Xτισμένος πάνω σε ένα λόφο έχει θέα στη θάλασσα και στις κορυφές των Λευκών Oρέων. Xωριό 600 περίπου κατοίκων με μακραίωνη ιστορία από τον 9ο αιώνα όπου εκατοικείτο από Aραβες πειρατές. Στη διάρκεια της Tουρκοκρατίας υπήρξε διοικητικό κέντρο και το 1863 ο Σάββας Πασάς το διάλεξε ως πρωτεύουσα του νομού Σφακίων. Aυτά τα χρόνια ως πρωτεύουσα ο Bάμος γνώρισε μια ιδιαίτερη άνοδο στο πλαίσιο ενός ξεχωριστού μοντέλου ανάπτυξης. Aπό την εποχή αυτή ξεχωρίζουν πολυτελείς οικίες αστικού τύπου με νεοκλασικά στοιχεία. Στην αρχιτεκτονική, ωστόσο, μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η επιρροή από την Eνετοκρατία. Aπό την εποχή αυτή ξεκινά η διάκριση των οικιών σε πολυτελείς και μη που απεικονίζει την κοινωνική διαστρωμάτωση του τόπου. Γινόταν εντονότερη η αντίθεση ανάμεσα στους εύπορους που κατοικούσαν σε «κονάκια» και στους ασθενέστερους οικονομικά που ζούσαν σε έναν λαϊκότερο τύπο σπιτιού γνωστό με τον όρο «καμαρόσπιτο».
Kι από τα δύο είδη θα δείτε αρκετά στον Bάμο κι εδώ βρίσκεται η ιστορία.
Mια παρέα 10 Bαμιανών, αφού έκαναν κατά τα ειωθότα τις σπουδές τους στην Aθήνα, αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω στον τόπο τους και να συμβάλουν το κατά δύναμιν στην ανάπτυξη αυτού και της ευρύτερης περιοχής. Eτσι, δημιουργήθηκε η εταιρεία BAMOΣ A.E. με το επεξηγηματικό «Eταιρεία διατήρησης της παράδοσης και ανάπτυξης του Aποκόρωνα» και στόχο να αναδειχθεί μια εικόνα της Kρήτης διαφορετική από αυτήν που αποτυπώνει ο επισκέπτης στα πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα. Mια προσπάθεια να συνδυαστούν οι διακοπές με τον πολιτισμό και η κουλτούρα με την ψυχαγωγία.
Tις προσπάθειές τους βράβευσαν οι δημοσιογράφοι της EPA τον Φεβρουάριο του 1998 και δύο μήνες μετά τους επισκέφθηκε ο τότε πρόεδρος της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής κ. Σαντέρ. Eγώ, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι ευχαριστώ τον Θεό που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στην Eλλάδα.
XPHΣIMA THΛEΦΩNA
Δήμος Λαππαίων 28310-61.244
Δήμος Γεωργιούπολης 28250-61.793-4
Αστυνομία 28250-61.350
Αγροτικό Ιατρείο Κουρνά 28250-96314
Νοσοκομείο Χανίων 28210-27.000
Νομαρχία 28210-28.000
Νοσοκομείο Ρεθύμνου 28310-27.814
Νομαρχία Ρεθύμνου 28310-22.288
H BAMOΣ A.E. άρχισε τις δραστηριότητές της το 1995, μια εποχή που το χωριό είχε αρχίσει να ψιλο-εγκαταλείπεται. Mεταμόρφωσαν, λοιπόν, σε τουριστικά καταλύματα οικήματα του περασμένου αιώνα με προσεκτική αναπαλαίωση και κυρίαρχο στοιχείο την πέτρα και το ξύλο προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της σημερινής ζωής. H επίπλωση και ο διάκοσμος γενικά στα οικήματα είναι από ντόπια υλικά ώστε να δένουν με το περιβάλλον. Oι χώροι έχουν δυνατότητα θέρμανσης το χειμώνα με τζάκια ή ξυλόσομπες που δημιουργούν μια ξεχωριστή θαλπωρή. Oι αναπαλαιώσεις είναι από τις καλύτερες δουλειές που έχω δει.
Tο παλιό Παρθεναγωγείο (κτισθέν το 1883 υπό του Σάββα Πασά) λειτουργεί σαν ξενοδοχείο. H εταιρεία λειτουργεί μια οικοτεχνία παραδοσιακών προϊόντων με γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες, λαδοτύρι, ξίδι, χυλοπίτες, πετιμέζι, ξινόχοντρο τραχανά, σπιτικό σαπούνι και άλλα πολλά. Tα παραπάνω προϊόντα πωλούνται στο Oινοπαντοπωλείον «Tο Mυροβόλον», ένα αναπαλαιωμένο κτίσμα του προηγούμενου αιώνα, που τη δεκαετία του '20 λειτούργησε σαν μπιραρία.
H ταβέρνα «Στέρνα του Mπλουμοσήφη» είναι ένα αναπαλαιωμένο κτίσμα του 1905, όπου σερβίρονται πιάτα της παραδοσιακής κρητικής κουζίνας.
Tο Kαφε-Tέχνη «Tο Λιακωτό» είναι κι αυτό ένα αναπαλαιωμένο κτίσμα των αρχών του αιώνα. Eίναι το μέρος όπου μπορείτε να απολαύσετε το πρωινό σας, τον καφέ σας καθισμένος στην βεράντα του και απολαμβάνοντας τη θέα πάνω από τις στέγες του χωριού. Tο Λιακωτό λειτουργεί και σαν μπαρ και είναι το κέντρο της νυχτερινής ζωής του Bάμου. Ολος ο οικισμός αναδίδει μια απέραντη γοητεία γιατί δεν υπάρχει τίποτα το περιττό. Συμβαδίζει με την αρχαία παράδοση του «Μηδέν Αγαν» και του «φιλοκαλλούμεν μετ' ευτελείας». Είναι, αν θέλετε, με κάποιες βελτιώσεις στη λογική της «άγονης γραμμής» της δεκαετίας το '70. Το μόνο μικρό πρόβλημα είναι πως οι κοντινότερες παραλίες της Αλμυρίδας και της Κεράς απέχουν 7 χλμ. Ισως όμως να 'ναι κι αυτό που έσωσε τον Βάμο.
(πηγή: www.kathimerini.gr)
Δυτικά του Pεθύμνου και ανατολικά των Xανίων
Μυλοπόταμος
Ο Μυλοπόταμος, μία από τις τέσσερις πρώην επαρχίες του Νομού Ρέθυμνου, είναι γνωστός για την ιδιαίτερη ταυτότητα των Ανωγείων και των Ζωνιανών.
Στην καρδιά της «επαρχίας» βρίσκεται ο δήμος Κουλούκωνα, που περιλαμβάνει μια σειρά ορεινών χωριών, πλούσιων σε ιστορία, φυσικό κάλλος, αλλά και ανάπτυξη!
Αντίθετα με ότι συμβαίνει στα περισσότερα ορεινά μέρη της Ελλάδας, σε ορισμένα χωριά παρατηρείται πρωτοφανή αύξηση της γεννητικότητας, όπως επίσης και μετανάστευση ξένων (κυρίως συνταξιούχων Βρετανών) στα οποία γίνονται μόνιμοι κάτοικοι και… η παραγωγή της σταφίδας, του λαδιού και της ρακί καλά κρατεί…
Δημοτικό Διαμέρισμα Γαράζου
Στην παλιά Εθνική Οδό Ρέθυμνου-Ηρακλείου, στο 35ο χιλιόμετρο όπως κατευθυνόμαστε προς Ηράκλειο, θα στρίψουμε δεξιά προς το Γαράζο.
Είναι ο ίδιος δρόμος που οδηγεί προς τα φημισμένα Ανώγεια.
Το πρώτο «παράταιρο» θέαμα, σε σχέση με το άγριο και ξηρό σκηνικό αυτού του τμήματος του Μυλοποτάμου, εμφανίζεται λίγο πριν την είσοδό μας στο χωριό: το «Νησί», ονομασία η οποία προέρχεται από τον παλαιό εγκαταλελειμμένο οικισμό της περιοχής, ένα σύγχρονο συγκρότημα πολυτελούς διαμονής σε μεζονέτες, με εστιατόριο που προσφέρει όλες τις σπεσιαλιτέ της τοπικής κουζίνας και μια μεγάλη πισίνα στη μέση του κήπου, μας υπαινίσσεται ότι η περιοχή όχι μόνο ανθεί (και) τουριστικά, αλλά και ότι ο ντόπιος πληθυσμός απέκτησε το δικό του καλαίσθητο υπερσύγχρονο στέκι διασκέδασης!
Γαράζο
Φτάνοντας στο Γαράζο, χωριό κτισμένο απέναντι από τα Ταλαία Όρη (εδώ γεννήθηκε ο μύθος για τον Τάλω), την «πρωτεύουσα» του δήμου Κουλούκωνα που είναι αντικείμενο της περιήγησής μας, θα κάνουμε την πρώτη στάση στην τεράστια κατάφυτη πλατεία του χωριού.
Πρόκειται για μία πρόσφατη ανάπλαση, με την εκκλησία της Αγίας Κυριακής να δεσπόζει στο κέντρο της.
Ο περιηγητής μπορεί να πιει σε ένα πολύ ευχάριστο περιβάλλον τον καφέ του, γνωρίζοντας τους ιδιαίτερα φιλόξενους και φιλικούς κατοίκους. Άπαξ και γίνει συμπαθής, τα κεράσματα –χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των Κρητικών- γίνονται… συνήθεια, μιας και «στο Γαράζο δεν πληρώνεις ποτέ», όπως μας είπαν…
Σύμβολο του χωριού είναι η βελανιδιά.
Οι μεγάλες βελανιδιές που υπήρχαν στην πλατεία (τα μεγαλύτερα δέντρα της Κρήτης τον προηγούμενο αιώνα) δυστυχώς κόπηκαν, μια νέα όμως αναπτύσσεται σηματοδοτώντας την ιστορική συνέχεια της πορείας του χωριού μέσα στο χρόνο…
Στο Γαράζο είναι διαθέσιμες όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, ενώ ο εκπολιτιστικός-επιμορφωτικός σύλλογος του χωριού διακρίνεται για τις συχνές πολιτιστικές διοργανώσεις που χαίρουν μεγάλης αποδοχής.
Αξίζει να αναφερθεί ότι εδώ οργανώνεται κάθε χρόνο η Παγκρήτια Γιορτή Κίτρου (το «εθνικό προϊόν» της περιοχής), που αποτελεί την παλαιότερη πολιτιστική εκδήλωση του Νομού Ρεθύμνης.
Σε πολύ μικρή απόσταση από το κέντρο του χωριού, βρίσκεται ο παλιός οικισμός, που προσελκύει τον περιηγητή να περπατήσει μέσα στα πετρόκτιστα στενά σοκάκια, που θυμίζουν έντονα Χώρα αιγαιοπελαγίτικου νησιού.
Σε κάθε γωνία, εκτός από τους φιλικούς χαιρετισμούς των ντόπιων μόνιμων κατοίκων, τον περιμένουν πολυποίκιλες εκπλήξεις: ένα καλαίσθητο μοντέρνο άγαλμα στην είσοδο τιμά τον αγώνα επιβίωσης των κατοίκων σε παλαιότερες, πολύ πιο δύσκολες εποχές.
Οι πηγές είναι διάσπαρτες σε όλη την «πόλη», ορισμένες από αυτές μάλιστα προσφέρουν τη δροσιά τους στον περιπατητή.
Τα σοκάκια, έχουν χαρακτηριστεί για την υψηλή πολιτιστική αξία τους, κάτι που γίνεται αμέσως κατανοητό μιας και η περιοχή έχει προσεχθεί ιδιαίτερα: τα σπίτια είναι φρεσκοβαμμένα και οι μικροί αλλά κατάφυτοι κήποι τους παρουσιάζουν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα χρωματική και φυσική αντίθεση.
Κάτω από την αψίδα του χωριού θα κινήσει την περιέργεια ένα καταγώγι, οι παλιές τουρκικές φυλακές.
Το δημοτικό υδραγωγείο, κατασκευής 1915 είναι το δεύτερο αξιοθέατο που θα τραβήξει την προσοχή μέχρι την άφιξή μας στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: πρόκειται για μια πανέμορφη δίκλητη εκκλησία με καμπαναριό.
Το έφτιαξε ο ίδιος αρχιτέκτονας που διαμόρφωση τη θρυλική Μονή Αρκαδίου, της οποίας αποτελεί μικρογραφία. Ακριβώς δίπλα, αξίζει τον κόπο να επισκεφτούμε το Λαογραφικό Μουσείο.
Ο παλιός οικισμός συνδέεται με ένα ενετικό λιθόστρωτο με την Κάτω Βρύση, από όπου οι κάτοικοι υδροδοτούνταν τα παλιά χρόνια.
Πρόκειται για μία πανέμορφη διαδρομή εξαιρετικού φυσικού κάλλους, ανάμεσα σε πλατύφυλλα πλατάνια, καρυδιές και οπωροφόρα δέντρα.
Εκεί βρίσκεται το ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, ανοιχτό για τον επισκέπτη καθώς και τα απομεινάρια του πρώτου εργοστασίου παραγωγής αναψυκτικών της Κρήτης.
Η πεζοπορία στο γραφικό μονοπάτι διαρκεί μόλις λίγα λεπτά, αλλά το αποτέλεσμα είναι κάτι περισσότερο από ανταποδοτικό…
Μουρτζανά
Το πλησιέστερο χωριό στο Γαράζο, και ένας από τους παλιότερους και γραφικότερους οικισμούς, είναι τα Μουρτζανά, του οποίο ο πληθυσμός «εμπλουτίζεται» με μόνιμους μετανάστες από την Αγγλία!
Σε έναν λόφο του χωριού, αμέσως μετά τον Πυροσβεστικό Σταθμό της περιοχής, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Αλεξάνδρου, μια σύγχρονη κατασκευή που συνδυάζει αρμονικά το μοντέρνο με το παραδοσιακό.
Ο παλιός και εγκαταλελειμμένος πλέον οικισμός του χωριού θυμίζει εν πολλοίς αυτόν του Γαράζου και οδηγεί στο Μούσαι το οποίο χαρακτηρίζεται από την εξής μαντινάδα:
«Απούχει θηλυκό παιδί στο Μούσαι μην το δώσει, γιατί γοργοβραδιάζει ο Θεός κι αργεί να ξημερώσει».
Ο λόγος δεν είναι άλλος από τα ψηλά δέντρα και την άγρια φύση που κρύβουν τον ήλιο, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό τοπίο.
Πρόκειται για την αγαπημένη εκδρομική εξόρμηση των ντόπιων και όχι μόνο.
Χαρακτηρίζεται από τον ορμητικό χείμαρρο που διασχίζει το μικρό φαράγγι, στο οποίο αφήνονται κοπάδια πρόβατα για να βοσκήσουν.
Τα κουδούνια των προβάτων, το σκεπασμένο από φύλλα πλατάνου έδαφος, τα τεράστια δέντρα, το περιορισμένο φως και ο χείμαρρος του απρόσιτου φαραγγιού δημιουργούν μια πραγματικά παραμυθένια ατμόσφαιρα …
Ομάλα – Φαράτσι – Αγρίδια – Δροσιά
Στο ίδιο δημοτικό διαμέρισμα και σε πολύ κοντινή απόσταση, βρίσκεται η Ομάλα, ένας μικρός γραφικός οικισμός, όπου αξίζει να επισκεφτεί κανείς το ναό του Αγίου Δημητρίου που ανακαινίσθηκε για πρώτη φορά το 1742, ενώ στο Φαράτσι, στην είσοδο του χωριού θα συναντήσουμε ένα σπάνιο θέαμα χλωρίδας, τη φραγκοσυκιά με τους ιδιαίτερα γευστικούς καρπούς της!
Τελειώνοντας την περιήγησή μας σε αυτό το κομμάτι του Μυλοπόταμου και οδεύοντας προς το Ηράκλειο, μετά από 10λεπτη οδήγηση από τα Μουρτζανά θα συναντήσουμε τη διασταύρωση προς Αγρίδια.
Αξίζει τον κόπο να στρίψουμε κι αφού περάσουμε ακόμη ένα γραφικό χωριό θα ανηφορίσουμε για το ιστορικότατο Μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Μονή Χαλέπας), κατεστραμμένο τον 16ο αιώνα από τους Τούρκους και πρόσφατα ανακαινισμένο.
Ο επισκέπτης μπορεί να παρακολουθήσει από κοντά τη μοναστική ζωή, απολαμβάνοντας μια ανυπέρβλητη θέα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα :αμπέλια, ελαιώνες, όρη (Κουλούκωνας, Ψηλορείτης) και οι γύρω οικισμοί δεσπόζουν ως εκεί που φτάνει το μάτι.
Τέλος, επιστρέφοντας από τον ίδιο δρόμο και κατευθυνόμενοι πάντα προς Ηράκλειο, θα κάνουμε στάση στο επόμενο χωριό που συναντάμε, τη Δροσιά (Γενί Γκαβέ όπως το λένε οι ντόπιοι) στο οποίο υπάρχουν πολλές παραδοσιακές ταβέρνες, που φημίζονται για το ψητό γουρουνόπουλο, ενώ τα πολλά δέντρα που υπάρχουν διάσπαρτα στο δρόμο δημιουργούν πράγματι φυσική «δροσιά».
Το οδοιπορικό αυτό αναφέρεται σε ένα μικρό μέρος από τον «άγνωστο» Μυλοπόταμο: το φυσικό κάλλος, τα ιστορικά και πολιτιστικά αξιοθέατα καθώς και η φιλοξενία και ο «ντόμπρος» χαρακτήρας των κατοίκων, ενδείκνυνται για ενδελεχή εξερεύνηση του περιηγητή και μας προκαλούν να τον ανακαλύψουμε με τον ίδιο τρόπο που πίνουμε τη ρακί: σιγά-σιγά
(πηγή: walking-greece.ana-mpa.gr)
Πλακιάς
Ο Πλακιάς βρίσκεται στα νότια παράλια του Νομού Ρεθύμνης, σε μια περιοχή που ονομάζεται Γιαλιά. Ήταν ένα γραφικό ψαροχώρι -το όνομα τού το έδωσαν οι ψαράδες, γιατί αποτελεί συνέχεια μιας υποθαλάσσιας πλάκας- χτισμένο στον όρμο του Λιβυκού Πελάγους, πλάι στα ερείπια της μινωικής πόλης Λάμων, με φανταστικές παραλίες τριγύρω, μια καταπληκτική φύση να το περιβάλλει και με... ηλιοφάνεια 328 ημέρες το χρόνο! Με αυτά τα χαρίσματα δεν άργησε -και μάλιστα αφού πρωτοανακαλύφθηκε από Γερμανούς τουρίστες- να μετατραπεί γρήγορα σε ένα σημαντικό τουριστικό θέρετρο του νομού και ολόκληρης της Κρήτης. Χτίστηκαν πολλά ξενοδοχεία και κέντρα, αλλά η γραφικότητα και η όλη κρητική ατμόσφαιρα δεν χάθηκαν.
Συγκεντρώνονται εκεί πλέον ξένοι και Έλληνες τουρίστες και κυρίως πολλοί νέοι. Περπατήστε στον Πλακιά και μετά ανεβείτε με το τρενάκι στα όμορφα ορεινά χωριά. Στο χωριό Ασώματος επισκεφθείτε το ιστορικό και λαογραφικό μουσείο Παπαγεωργουλάκειο. Γνωρίστε ακόμη τα όμορφα χωριά Σέλλια (5 χλμ.) και Μύρθιος (3 χλμ.).
Κοντινή περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ιστορικού όπως και θρησκευτικού ενδιαφέροντος είναι η Πρέβελη. Ακόμη, αν είστε άνθρωποι της περιπέτειας και αγαπάτε την άγρια φυσική ομορφιά, περπατήστε το Φαράγγι του Κοτσύφου. Υπάρχουν πολλά εντυπωσιακά φαράγγια στην περιοχή, με πιο διάσημο εκείνο της Πρέβελης.
Παραλίες
Θα βρείτε μερικές από τις ομορφότερες της Ελλάδας! Μπροστά στον Πλακιά υπάρχει μια πρώτη θαυμάσια παραλία, όπου θα απολαύσετε το μπάνιο σας. Καλό είναι όμως να μετακινηθείτε και λίγο για να κάνετε μπάνιο και σε άλλες καταπληκτικές παραλίες που απλώνονται ανατολικά, όπως το Δαμνόνι, το Αμμούδι και τα Σχοινάρια, ή δυτικά, όπως η Σούδα και το Ροδάκινο. Όσο προχωρείτε και προς τις δύο πλευρές, θα ανακαλύπτετε κι άλλες, ήσυχες και εξίσου πανέμορφες.
Εκδρομές
Από τον Πλακιά μπορείτε να πραγματοποιήσετε θαυμάσιες εξορμήσεις σε όλη τη νότια πλευρά του νομού, αλλά και της Κρήτης. Είστε πολύ κοντά στην Πρέβελη, στην Αγία Γαλήνη, στα Μάταλα και στα Σφακιά. Μπορείτε να πάτε και στο φαράγγι της Σαμαριάς, που είναι από τα ομορφότερα της Ευρώπης και η διάσχισή του αποτελεί μια εμπειρία ζωής. Επίσης, μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε το Φραγκοκάστελο.
Σπορ
Μπορείτε να κάνετε καταδύσεις στο θαυμάσιο βυθό της περιοχής, λειτουργεί μάλιστα και σχολή για να πάρετε σχετικά μαθήματα. Επίσης, μπορείτε να κάνετε περιπάτους ή ποδήλατο, αφού υπάρχουν πολλά μονοπάτια μέσα στη φύση. Επιπλέον, οι θάλασσες της περιοχής είναι παράδεισος για ερασιτέχνες ψαράδες!
Τολμήστε το
Μοναδική εμπειρία και θεραπεία κατά του άγχους(!) είναι να καθίσετε στο καφενείο του χωριού και να πιάσετε την κουβέντα με τους «γεροφιλόσοφους» Κρητικούς πίνοντας ένα καφεδάκι ή αν προτιμάτε, μια ρακή που θα συνοδεύσετε με ωμή αγκινάρα, φρέσκα κουκιά, ελιές ή ακόμη με κεράσια ή πεπόνι.
(πηγή: www.7merestv.gr)
Καθαρά Δευτέρα στην Ελλάδα
Ξέφρενα γλέντια, πολύχρωμες παρελάσεις, πάρτι στους δρόμους της πόλης, clubbing εντός… τειχών, παραδοσιακά κούλουμα, χαρταετοί σε γαλάζιο φόντο, βόλτες στην εξοχή, οικογενειακές συναθροίσεις, βλάχικοι γάμοι, ευφάνταστα κοστούμια, μίνι και μάξι αποδράσεις…
Ό,τι κι αν σας φέρνει στο μυαλό το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς, όσο κι αν λατρεύετε –ή βαριέστε– τα παραδοσιακά έθιμα, το βέβαιο είναι πως το πρώτο τριήμερο του χρόνου είναι, επισήμως, γεγονός –πράγμα που δε φαίνεται να περνά απαρατήρητο από κανέναν.
Είτε, λοιπόν, σκέφτεστε να τιμήσετε τις παραδόσεις, συμμετέχοντας σε κάποιο από τα δημοφιλή καρναβάλια της χώρας, είτε αναζητάτε εναλλακτικές ιδέες προορισμών απαλλαγμένων από μαζικούς εορτασμούς, αυτό το τριήμερο έχει κάτι για όλους. Εμείς βάζουμε τις ιδέες. Εσείς, απλά, ετοιμάστε βαλίτσες.
Ξανθιώτικο Καρναβάλι: Παράδοση σε ρυθμούς... latin
Η Θράκη φέτος μας έβαλε τα γυαλιά με τις εξαιρετικές λαογραφικές εκδηλώσεις της. Το δε καρναβάλι της Ξάνθης, ένα από τα πιο παλιά και παραδοσιακά της Ελλάδας, οργανώθηκε όσο ποτέ, με συναυλίες, latin party, και θεατρικές παραστάσεις, με αποτέλεσμα όλη η πόλη, από τις αρχές του χρόνου, να ζει μία ατέλειωτη γιορτή της παράδοσης και του πολιτισμού.
Το Σάββατο το απόγευμα και την Κυριακή το πρωί θα πραγματοποιηθούν δύο μεγάλες παρελάσεις, με άρματα και μουσικές που θα ξεπροβοδίσουν και φέτος τις απόκριες με κάψιμο του ”Τζάρου”, την Κυριακή το απόγευμα στη γέφυρα του ποταμού Κοσύνθου, μέσα σε φαντασμαγορική ατμόσφαιρα από πυροτεχνήματα. Τέλος, τη Δευτέρα, θα ξεκινήσει η Σαρακοστή με κούλουμα, παραδοσιακούς χορούς και άλλα τοπικά έθιμα.
Πατρινό Καρναβάλι: Κλασικό και αγαπημένο
Στην Πάτρα, από την άλλη, πραγματοποιείται κάθε χρόνο το πλέον πολυπληθές καρναβάλι. Λίγο ο πολύς φοιτητόκοσμος, λίγο η κοντινή απόσταση από την Αθήνα, το Πατρινό καρναβάλι συγκεντρώνει χιλιάδες κόσμου που πλημμυρίζουν τους δρόμους και τις πλατείες.
Από την Παρασκευή το πρωί θα ξεκινήσουν εκδηλώσεις, όπως το ζωντανό σκάκι, πάρτυ και συναυλίες, που θα πραγματοποιηθούν στις δύο μεγάλες πλατείες, των Τριών Συμμάχων και του Γεωργίου Α’. Κατά τις 22:00 όλοι θα κατευθυνθούν στη δημοτικό θέατρο Απόλλων, όπου θα πραγματοποιηθεί ο χορός του δημάρχου Πατρών με θέμα ”Μια βραδιά στην όπερα” (Un ballo in maschera).
Το Σάββατο γύρω στις 18:00 θα ξεκινήσει από την Παπαφλέσσα η Νυχτερινή Ποδαράτη Παρέλαση, που θα καταλήξει στο Δημοτικό Θέατρο για το 3ο φετινό Μπουρμπούλι. Μεγάλη μέρα όμως είναι η Κυριακή, αφού από το πρωί οι καρναβαλιστές θα σπεύσουν για τον Διαδικτυακό Κρυμμένο Θησαυρό, μετά για την παραδοσιακή Μεγάλη Παρέλαση, μετά στο μόλο Αγ. Νικολάου για το κάψιμο του Καρνάβαλου και τέλος για το 4ο Μπουρμπούλι. Ουφ! Τι μέρα κι αυτή!
Ρεθυμνιώτικο Καρναβάλι: Αποκριά με νησιώτικο άρωμα
Ένα από τα σημαντικότερα Καρναβάλια της Ελλάδας, και ακόμα περισσότερο της Κρήτης, είναι αυτό του Ρεθύμνου, που και φέτος οργανώθηκε με περισσό μεράκι και κέφι. 5.000 καρναβαλιστές υπολογίζονται πως θα οδηγήσουν φέτος τη Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής με τα πληρώματα και τις Άμαξες, ενώ κάθε βράδυ θα γίνεται και ένα διαφορετικό, ξέφρενο πάρτυ από τις συμμετέχουσες ομάδες. Αξίζει να το επισκεφτεί κανείς γιατί μέσα από το Ρεθεμνιώτικο Καρναβάλι, προβάλλεται η ιδιαίτερη ταυτότητα του ανθρώπινου δυναμικού του και αναδεικνύεται η μακραίωνη ιστορία η πλούσια παράδοση του Ρεθύμνου.
Μία ιδιαίτερη πρόταση για τη διαμονή σας εκεί είναι το ξενοδοχείο Veneto (τηλ. 28310 56 634), στο κέντρο του Ρεθύμνου.
Καρναβάλι στα Ιόνια νησιά: Όταν η τρέλα δεν πάει στα βουνά
Μεγάλα και εντυπωσιακά καρναβάλια πραγματοποιούνται και στα Ιόνια νησιά. Πιο συγκεκριμένα, στην Κεφαλονιά θα γίνει και φέτος το Ληξουριώτικο Καρναβάλι, σε μία γιορτή με άρματα, χορευτικά και φιλαρμονικές, που θα ολοκληρωθεί και εδώ με το κάψιμο του καρνάβαλου. Η παράδοση συναντάει τα τρελοκεφαλονίτικα καλαμπούρια και το κέφι απογειώνεται.
Εξίσου διασκεδαστικό πρόκειται να είναι και το καρναβάλι στη Ζάκυνθο. Αυτοσχέδιοι χοροί και θεατρικά παίζονται στις πλατείες από μασκαρεμένους άνδρες, ενώ την Κυριακή, μαζί με την περιφορά του Καρνάβαλου γίνεται και η πολύ αστεία ”Κηδεία της Μάσκας”, με τους ”θλιμμένους” συγγενείς να την οδηγούν σε απρόοπτες εξελίξεις!
Καρναβάλι στη Νάουσα: ”Μπούλες” και ”Γενίτσαροι” σέρνουν το χορό
Στη Νάουσα, το Καρναβάλι είναι ξεχωριστό. Η πόλη γιορτάζει την Αποκριά με τις Μπούλες και τους Γενίτσαρους, ένα έθιμο ριζωμένο στην ιστορία, την παράδοση και τους ηρωικούς αγώνες. Σε αντίθεση με τα άλλα μέρη της Ελλάδας, το Καρναβάλι εδώ δεν χαρακτηρίζεται από ”αταξία”, αλλά από μία τυπικά οργανωμένη διαδικασία ετοιμασίας των χειροποίητων στολών και της διαδρομής που οι καρναβαλιστές θα ακολουθήσουν. Ταυτόχρονα, την Κυριακή της Αποκριάς και την Καθαρά Δευτέρα οι δρόμοι γεμίζουν με παραδοσιακά εδέσματα, γλυκά και τοπικό κρασί και η γιορτή μετατρέπεται σε ένα μεγάλο φαγοπότι.
Σκυριανό Καρναβάλι: Αποκριάτικα έθιμα με παρελθόν και... μέλλον
Άλλο ένα νησί που αξίζει κανείς να επισκεφτεί αυτό το τριήμερο είναι η Σκύρος. Οι Σκυριανές Απόκριες ξεχωρίζουν κυρίως για την τριάδα μεταμφιέσεων του ”γέρου”, της ”κορέλας” και του ”φράγκου”. Πρόκειται για ένα πολύ παλιό έθιμο, με παραδοσιακές χειροποίητες στολές, που περιλαμβάνει αποκλειστικά άνδρες.
Οι τρεις ομάδες μετέχουν σε ένα μυστηριακό χορό, που θυμίζει Διονυσιακό μυστήριο, υπό τους ήχους των κουδουνιών, που κρέμονται από τους ”γέρους” και τα σφυρίγματα των κοχυλιών, που κρατούν οι ”φράγκοι”. Το γλέντι κρατά όλο το βράδυ, όπου πλέον μετέχουν και κοπέλες, ντυμένες με παραδοσιακές ανοιξιάτικες στολές, και ολοκληρώνεται την Καθαρά Δευτέρα με τα κούλουμα.
(πηγή: www.in2life.gr, 14/2/2007)
Νότια Κρήτη
Το πιθανότερο είναι πως η φήμη της ομορφιάς της Νότιας Κρήτης έχει φτάσει και στα αυτιά αυτών που δεν είχαν έως τώρα την ευκαιρία να την επισκεφτούν. Παραλίες που μοιάζουν εξωτικές, φοίνικες... και πολύ φαγοπότι σε καλούν σαν σύγχρονες σειρήνες.
Χρησιμοποιήσαμε την Ιεράπετρα ως ”βάση” και από εκεί οργανώσαμε περιηγήσεις στη νότια και τη νοτιοδυτική Κρήτη. Βέβαια, το μέγεθος του νησιού είναι τέτοιο που δεν είναι δυνατόν για τον επισκέπτη να το γυρίσει όλο- εκτός εάν δεν έχει πάρει άδεια από τη δουλειά του, αλλά βγήκε οριστικά στη σύνταξη!
Αποφύγαμε τους κλασικούς τουριστικούς προορισμούς και προτιμήσαμε κυρίως τη νότια Κρήτη, κάνοντας το λάθος όμως να μην χρησιμοποιήσουμε την Εθνική Οδό αλλά το ελλιπές οδικό δίκτυο στο νότο, κάτι που είχε σημαντικές επιπτώσεις στους χρόνους των διαδρομών. Ευτυχώς αποζημιωθήκαμε από τα υπέροχα κρητικά τοπία.
Σε γενικές γραμμές, το μέγεθος του νησιού είναι τέτοιο που παρά την -έντονη- τουριστική κίνηση, είναι πολύ εύκολο να συναντήσετε ερημικές και όχι δύσβατες παραλίες με έντονη φυσική ομορφιά. Το Βάι είναι ένα σκηνικό μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα ενώ τα χωριά στα βουνά της Κρήτης -και κυρίως στον Ψηλορείτη- δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσετε καλύτερα την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του Κρητικού.
Ιεράπετρα
Οι παραλίες της Ιεράπετρας βραβεύτηκαν για το 2002 με 10 ”Γαλάζιες Σημαίες” πληρώντας τα κριτήρια που τίθενται σχετικά με την καθαριότητα, την οργάνωσή τους και την προστασία του περιβάλλοντος.
Ειδικά η παραλία της Χρυσής ψηφίστηκε φέτος η έκτη καλύτερη και καθαρότερη παραλία της Ελλάδας, σε ηλεκτρονική ψηφοφορία που έχει καθιερώσει η Δημοτική Επιχείρηση Ενημέρωσης Προβολής και Ποιοτικού Ελέγχου του Δήμου Αθηναίων.
Η Χρυσή είναι ένας προορισμός που προτείνεται από όλους τους τουριστικούς οδηγούς και όχι άδικα. Το καραβάκι αναχωρεί καθημερινά από την Ιεράπετρα για να σας οδηγήσει επτά μίλια νότια, σε ένα νησάκι καλυμμένο με κεδρόδασος και περιστοιχισμένο από παραλίες στρωμένες με ροζ θραύσματα οστράκων.
Κούτσουρας
Πάνω στο νότιο άξονα, λίγα χιλιόμετρα πριν το Μακρύ Γιαλό και 41 περίπου χιλιόμετρα από τη Σητεία βρίσκεται ο Κούτσουρας, το πιο καινούργιο από τα χωριά της επαρχίας. Η ραγδαία ανάπτυξη του οικισμού κατά τη δεκαετία του 1980 είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σημαντικού τουριστικού κέντρου.
Πρόκειται για μια υπέροχη παραλία με σκούρο σταχτί μοναδικό βότσαλο που βρίσκεται απλωμένο στα πλάτη της με τα πεντακάθαρα γαλανοπράσινα νερά και με τα παχύσκιωτα αλμυρίκια αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους επισκέπτες. Η παραλία είναι δικαίως βραβευμένη με γαλάζιες σημαίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ιδιαίτερα προσεγμένα και με καλή σχέση ποιότητας/τιμής είναι και τα πάμπολλα ταβερνάκια πάνω ακριβώς από τη θάλασσα.
Αγία Γαλήνη-Άγιος Παύλος
Πίσω από το προφυλαγμένο λιμάνι, αμμόλοφοι τριάντα μέτρων και εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα πίσω από την Τριόπετρα. Το ανέβασμα του αμμόλοφου στην επιστροφή δεν είναι και ότι ευκολότερο, ειδικά όταν ο ήλιος καίει – και καίει πολύ εδώ.
Ακριβώς πριν τον Αγιο Παύλο Ρεθύμνου, στρίβετε δεξιά και προχωράτε για λίγο στο χωματόδρομο μέχρι το τέρμα του. Εδώ θα βρεθείτε στην κορυφή ενός μεγάλου αμμόλοφου (όσο απόλαυση είναι η κατάβασή του με…κουτρουβάλημα, τόσο δύσκολη είναι η ανάβαση, ειδικά εάν φυσάει δυνατά και σηκώνει άμμο). Από κάτω σας εκτείνεται μια υπέροχη, ”παρθένα” παραλία, από τις πιο όμορφες στην Κρήτη. Πρόβλημα είναι τα δυνατά μελτέμια.
Βάι
Το Βάι είναι η ελληνική απάντηση στους τροπικούς προορισμούς του εξωτερικού. Το μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη φοινικοδάσος αποτελεί ιδανικό σκηνικό και παράλληλα, προστατεύει με τη σκιά του τους λουόμενους στα κρυστάλλινα νερά της λουτρόπολης. Γιατί φοινικιές θα βρείτε και αλλού στον κόσμο, αλλά πού αλλού θα μπορέσετε να τους συνδυάσετε με ρακές και μεζέδες;
Πρέβελη
Η Μονή Πρέβελης περιβάλλεται από ένα τοπίο που, σαν την Αγία Άννα στην Αμοργό, σε κάνει να σκέφτεσαι μήπως έχει έλθει η ώρα να εγκαταλείψεις τα εγκόσμια. Το ποτάμι ξεπροβάλλει σαν γαλάζιο φίδι από το φαράγγι και χύνεται στη θάλασσα μπροστά στα μάτια σου, ενώ οι φοίνικες στις όχθες του ποταμού παραπέμπουν σε ..τροπικότερους προορισμούς.
Ζάκρος
Αν ακολουθήσετε την δίωρη διαδρομή μέσα από το ”φαράγγι των νεκρών” θα αποζημιωθείτε με την υπέροχη παραλία αλλά και το μινωικό παλάτι της Ζάκρου που καταστράφηκε το 1450 π.Χ., πιθανόν από μια έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας.
Ξερόκαμπος
Ο Ξερόκαμπος είναι διάσημος για τις πανέμορφες παρθένες παραλίες του, αλλά και τα κρίνα που φυτρώνουν πάνω στην αμμουδιά. Το τοπίο αποζημιώνει για τη δύσκολη διαδρομή. Στις παραλίες του Ξερόκαμπου μπορείτε να απολαύσετε, εκτός από την υπέροχη θάλασσα, και το φρέσκο ψάρι στις ταβέρνες που υπάρχουν. Μπορείτε ακόμα να διανυκτερεύσετε, αφού υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα. Κέρδος είναι η υπέροχη ανατολή.
Λίμνη Κουρνά (από σπόντα)
Η λίμνη του Κουρνά είναι η μοναδική λίμνη με φρέσκο νερό στην Κρήτη. Βρίσκεται στους πρόποδες των Λευκών Ορέων και φιλοξενεί πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Το νερό της λίμνης αλλάζει χρώμα κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με το πώς το φωτίζει ο ήλιος. Το βάθος της λίμνης είναι ιδιαίτερα μεγάλο (εικάζεται ότι παρά τις προσπάθειες δεν έχει εντοπιστεί ο βυθός της).
Σε όσους αρέσει το παραπέντε, η λίμνη του Κουρνά, με τα δυνατά ρεύματα αέρα που δημιουργούν τα γύρω βουνά μπορεί να εξασφαλίσει μια μοναδική πτήση. Μπορείτε επίσης να νοικιάσετε θαλάσσια ποδήλατα (τα μοναδικά που έχω δει με τέντες για τον ήλιο) ή κανό και να απολαύσετε αμεσότερα τη γοητεία αυτού του ειδυλλιακού τοπίου.
(πήγή: www.in2life.gr, 4/9/2006)
Ρέθυμνο
Πρώτες εικόνες το ενετικό λιμάνι και το φρούριο της Φορτέτζας. Πόλη με έντονη ζωή και φοιτητόκοσμο, θα σας χαρίσει χαλαρές ανοιξιάτικες βόλτες στα στενά σοκάκια, αλλά και κλάμπιγκ στα στέκια της πλατείας Πλαστήρα.
Ξεκινήστε τη βόλτα σας από την οδό Αρκαδίου, τον πιο εμπορικό δρόμο, που σας εισάγει στην παλιά πόλη με το Τζαμί του Καρά Μουσά Πασά (Αρκαδίου & Βίκτωρος Ουγκώ). Εμπορικά καταστήματα ρούχων, ακριβά κοσμηματοπωλεία, τουριστικά μαγαζιά και μανάβικα ορίζουν την αγορά του δρόμου και τραβούν όλους τους επισκέπτες.
Το Ενετικό Λιμάνι, η ρεθυμνιώτικη "Ριβιέρα"
Στο τέρμα της Αρκαδίου, η Λότζια (16ος αι.) εντυπωσιάζει με την κομψότητα της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής -λειτουργεί ως Πωλητήριο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Χωθείτε στην οδό Σουλίου, το πιο στενό δρομάκι της παλιάς πόλης -θυμίζει Πλάκα- με τα έθνικ κοσμηματοπωλεία και τα τουριστικά μαγαζιά. Συνεχίζοντας ευθεία από τη Λότζια, βγαίνετε στην Πλατεία Πετυχάκη, το χωνευτήρι της παλιάς πόλης. All day καφέ, τουριστικά εστιατόρια και παραδοσιακά καφενεία, κόσμος που χαζεύει την περίφημη Κρήνη Ριμόντι (1626), ένας γέροντας ντυμένος με την παραδοσιακή στολή του Κρητικού που πίνει ρακί στο καφενείο, είναι καθημερινές εικόνες σε αυτό το κομβικό σημείο. Χαθείτε στα στενά Αραμπατζόγλου, Επιμενίδου, Βερνάρδου, Ξανθουδίδου, Ραδαμάνθυος, Νικηφόρου Φωκά, Κλειδή, που κρύβουν όλο το άρωμα και το χρώμα του βενετσιάνικου Ρεθύμνου. Αρχοντικά με θαυμαστά περιθυρώματα και σαχνισιά, ανθισμένες αυλές, τζαμιά, και ένα βαθύ κιτρινωπό χρώμα που λούζει αυτά τα στενά. Όσο για τη Φορτέτζα, το παλιό κάστρο, οι βόλτες στον περίβολό της ντύνονται με ένα εκτυφλωτικό φως και θέα στην απέραντη θάλασσα.
Στη Βερνάρδου θα δείτε τους φοιτητές αραγμένους στα ρακάδικα από νωρίς το απόγευμα, ενώ στα καφέ της Πλατείας Πλαστήρα κάθε βράδυ ξεκινάει το night life με συγκεντρωμένη όλη την αφρόκρεμα της νεολαίας. Ξεχωρίζει το Ναυπηγείο για την αισθητική, τον κόσμο, και τις μουσικές επιλογές του. Η νύχτα τελειώνει στο Fortezza Club, το παλιότερο και πιο mainstream club της πόλης.
Κοντινές Βόλτες
-Σε απόσταση μόλις 5-6 χιλιομέτρων από το Ρέθυμνο, βρίσκεται το βενετσιάνικο διατηρητέο χωριό Μαρουλάς. Θα περάσετε κάτω από καμάρες, θα χαζέψετε πανέμορφα πέτρινα αρχοντόσπιτα με ανθισμένες αυλές και θα απολαύσετε υπέροχη θέα στο Κρητικό πέλαγος από την πλατεία του χωριού όπου υπάρχει και καφενείο-ταβέρνα.
-Βόλτα που δεν γνωρίζουν οι πολλοί, το χωριό Μύλοι απέχει μόλις 6 χλμ. από το Ρέθυμνο. Η έκπληξη δεν κρύβεται τόσο στο χωριό (δεν ξεχωρίζει για κάτι ιδιαίτερο), όσο στο φαράγγι των Μύλων, βγαίνοντας από το χωριό. Χωμένα μέσα στο πλούσιο σε βλάστηση φαράγγι - η φύση είναι πραγματικά εντυπωσιακή - βρίσκονται ριζωμένα τρία-τέσσερα πέτρινα σπιτάκια όπου και λειτουργεί μεζεδοπωλείο, το "Myli cafe-snack-grill". Παρκάρετε το αυτοκίνητο πάνω στον ασφαλτόδρομο και κατηφορίστε το πέτρινο μονοπάτι μέχρι τα σπιτάκια. Αίσθηση ηρεμίας μοναδική.
(πηγή: www.athinorama.gr)
