Κλείνουν τα coffee shops που βρίσκονται κοντά στα σχολεία στο Αμστερνταμ

Στο Αμστερνταμ λειτουργούν συνολικά σήμερα 228 coffee shops

Ο δήμος του Αμστερνταμ ανακοίνωσε την Παρασκευή ότι πρόκειται να κλείσει 43 καταστήματα πώλησης κάνναβης (τα γνωστά ολλανδικά coffee shops) μέχρι το 2011, βάσει κυβερνητικής οδηγίας που απαγορεύει τη λειτουργία καταστημάτων που πουλούν μαλακά ναρκωτικά κοντά στα σχολεία.

Η οδηγία αυτή προβλέπει ότι δεν μπορεί να υπάρχουν coffee shops σε ακτίνα 250 μέτρων γύρω από τα σχολεία, διευκρινίζεται σε ανακοίνωση της δημαρχίας.

Ο δήμαρχος της πόλης Τζομπ Κοέν εξήγησε ότι θα σεβαστεί την κυβερνητική οδηγία, αλλά ότι ο ίδιος «δεν θα σκεφτόταν ποτέ ένα τέτοιο μέτρο», εκτιμώντας ότι η λειτουργία των coffee shops στην περίμετρο που εφεξής απαγορεύεται, δεν είχε μέχρι στιγμής δημιουργήσει κανένα πρόβλημα.

Διευκρίνσε, επίσης, ότι θα εφαρμόσει το μέτρο αυτό σε σχολεία όπου φοιτούν μαθητές 12 ετών και άνω, εφόσον η κατανάλωση κάνναβης είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη σε μικρότερες ηλικιακά ομάδες.

Το Αμστερνταμ φοβάται ότι εάν κλείσει μεγάλος αριθμός μαγαζιών θα αυξηθούν οι παράνομοι πωλητές κάθε είδους ναρκωτικών. Στην πόλη λειτουργούν τώρα 228 coffee shops, περίπου το ένα τέταρτο των καταστημάτων της χώρας.

Την Παρασκευή πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην πόλη Αλμέρ, κοντά στο Αμστερνταμ, συνέδριο με τη συμμετοχή 30 δημάρχων, οι οποίοι θα συζητήσουν την ολλανδική πολιτική στο θέμα των μαλακών ναρκωτικών.

Βάσει έρευνας που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό ειδικού εντύπου της ολλανδικής αυτοδιοίκησης, η πλειοψηφία των δημάρχων είναι υπέρ της νομιμοποίησης του συνόλου της «αλυσίδας της κάνναβης»: παραγωγή, τροφοδοσία των καταστημάτων και λιανική πώληση.

Προς το παρόν, από τις αρχές επιτρέπεται μόνο η πώληση κάνναβης, ενώ απαγορεύεται η παραγωγή και η τροφοδοσία, διαδικασίες που βρίσκονται συχνά στα χέρια παρανόμων που δρουν σε μεγαλύτερη κλίμακα, και τους οποίους οι Αρχές είναι αποφασισμένες να πατάξουν.

(πηγή: www.in.gr, 21/11/2008)

Τα Χριστούγεννα στην Ευρώπη I

Λουξεμβούργο
Χριστούγεννα στο Λουξεμβούργο, με «ουρανοκατέβατα» δώρα.
Kleeschen ονομάζεται ο Αγιος Βασίλης στο Λουξεμβούργο κι αρχίζει να εμφανίζεται προς το τέλος του Νοεμβρίου σε διάφορες τοποθεσίες στις πόλεις, όπως σε μαγαζιά, σε πλατείες και σε δρόμους. Σύμφωνα με την παράδοση της χώρας, ο Αγιος κατεβαίνει από τον ουρανό για να ανταμείψει τα καλά παιδιά με δώρα. Στις 6 Δεκεμβρίου γιορτάζεται ο Αγιος Βασίλης, ενώ την παραμονή της γιορτής του τα παιδιά περιμένουν να τους φέρει δώρα κι αφήνουν στην κουζίνα ένα πιάτο για να το γεμίσει με γλυκά ο Αγιος. Στις αγορές όλης της χώρας προσφέρεται ζεστό κρασί με μπαχαρικά σε ειδικές κούπες. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα δώρα δεν τα φέρνει ο Αγιος Βασίλης, αλλά όπως σε άλλες χώρες, το Θείο Βρέφος. Παραδοσιακά φαγητά είναι το Stollen, ένα κέικ με φρούτα και ρούμι, αλλά και το Buche de Noel, ένα γλυκό μεταξύ κέικ και παγωτού καλυμμένο με μαύρη σοκολάτα, ώστε να μοιάζει με κορμό. Την ημέρα των Χριστουγέννων, συχνά οι κάτοικοι της χώρας τρώνε την παραδοσιακή «μαύρη πουτίγκα», λαγό, ελάφι, ή γαλοπούλα

Γερμανία
Το άνοιγμα της Χριστουγεννιάτικης αγοράς είναι και το πρώτο σημάδι πως πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Στις γερμανικές μεγαλουπόλεις, η αγορά είναι ανοιχτή όλη την εβδομάδα μέχρι τα Χριστούγεννα, ενώ στις πιο μικρές πόλεις, η Χριστουγεννιάτικη αγορά ανοίγει τα Σαββατοκύριακα. Στην αγορά αυτή μπορεί κανείς να βρει μολυβένια στολίδια, χριστουγεννιάτικες μπάλες από φυσητό γυαλί, κεριά, φιγούρες για την φάτνη, γκι και ου, λουκάνικα και ζεστό αρωματικό κρασί.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 6 Δεκεμβρίου, μέρα του Αγίου Νικολάου. Εκείνη τη νύχτα ο Αι Βασίλης γυρνά από σπίτι σε σπίτι με το βιβλίο των αμαρτιών όπου έχει καταγράψει όλες τις κακές πράξεις των παιδιών. Αν τα παιδιά ήταν καλά αφήνει στα παπούτσια τους υπέροχα γλυκά, ενώ αν δεν ήταν φρόνιμα βάζει κλαράκια στα παπούτσια τους. Το Weihnachtskrippe, η χριστουγεννιάτικη φάτνη, είναι πολύ δημοφιλής στις νοτιότερες περιοχές της Γερμανίας και τις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, πολλή σκέψη αφιερώνεται στο πώς θα φτιαχτεί η μεγαλύτερη και ωραιότερη φάτνη.
Όλα αυτά όμως είναι μόνο τα προεόρτια. Πριν το δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων, έρχεται η παρουσίαση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι γερμανική εφεύρεση. Το εθιμοτυπικό προσδιορίζει πως τα παιδιά δεν επιτρέπεται να δουν το δέντρο πριν την παραμονή. Έτσι, περιμένουν σε ένα άλλο δωμάτιο, ενώ η μητέρα διακοσμεί το δέντρο με μήλα, με καραμέλες, παιχνίδια, αγγελάκια, κεριά και φωτάκια. Το καμπανάκι χτυπά και τα παιδιά μπορούν πια να δουν το δέντρο. Τραγουδούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια, διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες κι ανοίγουν δώρα. Το δείπνο είναι χοιρινό, λευκό λουκάνικο, μακαρονοσαλάτα, αλλά και διάφορα τοπικά πιάτα, ανάλογα με την περιοχή. Την ημέρα των Χριστουγέννων οι Γερμανοί τρώνε ψητή χήνα, το παραδοσιακό Christstollen(γλυκό ψωμί με ξηρούς καρπούς και φρούτα), το Lebkuchen (γλυκό με πιπερόριζα), μάρτζιπαν και το γνωστό Dresden Stollen (ένα βαρύ και ζουμερό κέικ με φρούτα).

Σουηδία
Κάθε Κυριακή της τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων, οι Σουηδοί ανάβουν ένα κερί με διαρκώς αυξανόμενη ανυπομονησία.
Οι εορτασμοί ξεκινούν στις 13 Δεκεμβρίου, ημέρα της Αγίας Λουκίας, που ο θρύλος λεει πως είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου, γι αυτό οι άνθρωποι και τα ζώα χρειάζονται περισσότερη τροφή. Σε κάθε σπίτι, την Αγία Λουκία προσωποποιεί η μεγάλη αδελφή, φορώντας ένα λευκό φόρεμα. Ξυπνά το πρωί τους γονείς της τραγουδώντας το τραγούδι της Αγίας Λουκίας και τους φέρνει καφέ, ψωμάκια, μπισκότα και glogg, ένα αρωματικό κρασί.
Στη Στοκχόλμη γίνεται η παρέλαση της Αγίας Λουκίας, για την οποία επιλέγεται μια κοπέλα. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται στην Σουηδία από το 1700 και κάθε οικογένεια στολίζει το δικό της. Η παραμονή των Χριστουγέννων είναι και η αποκορύφωση των εορτασμών. Είναι μια μέρα που απαγορεύεται από την παράδοση να γίνει οποιαδήποτε δουλειά εκτός από τη φροντίδα των ζώων. Στο τραπέζι υπάρχει χοιρινό σε ζελέ, lutfisk (λιαστός σολομός με κρεμώδη λευκή σάλτσα) και ρύζι. `Αλλη μια σουηδική παράδοση είναι το doppa i grytan, κατά την οποία η οικογένεια και οι καλεσμένοι βουτούν κομμάτια μαύρου ψωμιού σε μια κατσαρόλα όπου υπάρχει μαγειρεμένο λίπος από χοιρινό, λουκάνικο και μοσχαρίσιο κρέας.
Τα δώρα φέρνει ο Jultomten, ένας νάνος ο οποίος ζει στον στάβλο - αν υπάρχει βέβαια. Ο Jultomten είναι αυτός που φροντίζει την οικογένεια και τα ζωντανά της. Σε πολλά σπίτια, κάποιος μεταμφιέζεται ως `Αγιος Βασίλης και κουβαλά έναν μεγάλο σάκο με δώρα.
Τον παλιό καιρό, προκειμένου να πάνε στην Χριστουγεννιάτικη λειτουργία, οι Σουηδοί έκαναν ελκηθροδρομίες κι ο νικητής ήταν αυτός που θα είχε την καλύτερη σοδειά την επόμενη χρονιά. Η Χριστουγεννιάτικη περίοδος για τους Σουηδούς τελειώνει αργότερα από ό,τι για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους: Στις 13 Ιανουαρίου, αφού πριν μια χιλιετία αυτό το όριο θέσπισε ο βασιλιάς Canute.

Σκοτία
Σε ορισμένα μέρη της Σκοτίας, η παραμονή των Χριστουγέννων λέγεται Sowans Nicht, όπου «sowans» είναι ένα πιάτο που φτιάχνεται από βρώμη. Οι φίλοι κι οι συγγενείς έκαιγαν κλαδιά σουρβιάς την Παραμονή των Χριστουγέννων για να δείξουν πως δεν υπάρχει κανένα αρνητικό συναίσθημα μεταξύ τους.
Σύμφωνα με τον σκοτσέζικο μύθο, είναι κακό σημάδι να αφήσει κανείς τη φωτιά να σβήσει την Παραμονή των Χριστουγέννων, αφού αυτή η φωτιά θα κρατήσει τα ξωτικά μακριά. Τη μέρα των Χριστουγέννων είναι συνηθισμένο για τους Σκοτσέζους να ανάβουν μια μεγάλη φωτιά και να χορεύουν με τον ήχο της γκάιντας, πριν φάνε το δείπνο τους.
Στο Burghead, ένα βαρέλι με πίσσα παραδίνεται στις φλόγες και κάποιοι προσφέρονται να το μεταφέρουν με το κεφάλι τους, πριν καταστραφεί τελείως. Στα νησιά Shetland ένα μεγάλο ομοίωμα πλοίου των Βίκινγκς μεταφέρεται σε παρέλαση πριν το κάψουν, ενώ στην περιοχή Comrie, άνθρωποι με μεγάλες δάδες, κάνουν τον γύρο της περιοχής πριν τελικά τις ρίξουν στο νερό.
Εκτός από τα έθιμα που περιλαμβάνουν τη φωτιά, οι Σκοτσέζοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με κατάνυξη και κρατούν τους πολλούς εορτασμούς για την Πρωτοχρονιά, που ονομάζεται Hogmanay.
Οι Σκοτσέζοι προτιμούν ιδιαίτερα το Black Bunή αλλιώς κέικ της Δωδέκατης Νύχτας, ένα βαρύ κέικ γεμάτο φρούτα, αμύγδαλα, μπαχαρικά, που συνοδεύονται με ουίσκι.
Όπως σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, υπάρχει και στη Σκοτία η βραδιά των κεριών, όπου όλες οι οικογένειες τοποθετούν αναμμένα κεριά στα παράθυρα για να φωτίζουν τον δρόμο των ξένων περαστικών. Πάντως, στη Σκοτία υπάρχει η γνωστή δεισιδαιμονία του ποδαρικού της πρώτης ημέρας του χρόνου. Παλιά, μάλιστα, ανάλογα με την περιοχή, πίστευαν πως ποδαρικό θα έπρεπε να κάνει είτε κάποιος ξανθός ή κάποιος μελαχρινός για να φέρει γούρι.

Πορτογαλία
Κατάνυξη και θρησκευτική ευλάβεια, χαρακτηρίζουν τις γιορτές στην Πορτογαλία
Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο φαγητό είναι ο βραστός μπακαλιάρος με πατάτες το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου (μετά την επιστροφή από την εκκλησία) και η κλασική γαλοπούλα το μεσημέρι της 25ης Δεκεμβρίου, στα πιο εύπορα σπιτικά. Οι υπόλοιποι τρώνε κοτόπουλο. Το κλασικό Χριστουγεννιάτικο γλυκό είναι ένα κέικ με κρασί πορτό, το οποίο έχει μέσα ένα φασόλι. Αν σε κάποιον τύχει το φασόλι πρέπει να πληρώσει το αντίτιμο του γλυκού ή αν αγοράσει ένα άλλο που θα φαγωθεί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αλλα παραδοσιακά γλυκά είναι οι filhozes estendidas που γίνονται με ζύμη η οποία περιέχει αλκοόλ και οι filhozes de abobora, τηγανίτες από γλυκιά κολοκύθα. Οι Πορτογάλοι δε συνηθίζουν να διακοσμούν τα σπίτια τους, οι κεντρικοί δρόμοι όμως της Λισαβόνας είναι στολισμένοι. Γενικά, η γιορτή των Χριστουγέννων έχει περισσότερο θρησκευτικό χαρακτήρα από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη. Στην επαρχία, οι οικογένειες συγκεντρώνουν το καλύτερο κομμάτι της σοδειάς τους στην εκκλησία του χωριού και τη μοιράζονται μεταξύ τους. Τα ξημερώματα της ημέρας των Χριστουγέννων, οι Πορτογάλοι γιορτάζουν την consoada, βάζοντας έξτρα πιάτα στο τραπέζι για τις ψυχές των νεκρών. Σε ορισμένες περιοχές αφήνονται ψίχουλα στο τζάκι για τις ψυχές, για να βοηθήσουν τους ζωντανούς την επόμενη χρονιά.

Ουαλία
Η Ουαλία έχει τους δικούς της ξεχωριστούς τρόπους εορτασμού της γέννησης του Σωτήρα, με ένα πραγματικά ιδιαίτερο έθιμο.
Τα κάλαντα έχουν ιδιαίτερη σημασία στην Ουαλία, όπου ονομάζονται eisteddfodde και συνοδεύονται συχνά από άρπα. Σε επαρχιακές περιοχές, κάποιος ντόπιος επιλέγεται για να ενσαρκώσει τον Mari llwyd. Γυρίζει όλη την πόλη ντυμένος στα άσπρα και κρατά το κρανίο ενός αλόγου πάνω σε ένα ξύλο. Όποιον «δαγκώσει» το άλογο θα πρέπει να πληρώσει ένα πρόστιμο!

Ολλανδία
Εκεί που ο Άγιος Βασίλης έρχεται από την θάλασσα, και τιμάται με ξεχωριστό τρόπο.
Περίπου τρεις εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, ο Αγιος Βασίλης (Sinterklaas) φτάνει στην Ολλανδία από την Ισπανία με ατμόπλοιο! Όταν φτάνει στο λιμάνι του Αμστερνταμ όλη η κυκλοφορία σταματά, τα μαγαζιά κλείνουν και οι άνθρωποι βγαίνουν για να τον χαιρετήσουν. Ο Αγιος Βασίλης κατεβαίνει από το πλοίο με τον βοηθό του τον Μαύρο Πίτερ, πάνω στο λευκό του άλογο. Φορά κατακόκκινα άμφια, ενώ ο βοηθός του είναι ντυμένος με παραδοσιακά σπανιόλικα ρούχα. Ο δήμαρχος καλωσορίζει τον Αγιο Βασίλη, ο οποίος μετά κατευθύνεται προς το βασιλικό παλάτι, ενώ τον ακολουθεί μεγάλη παρέλαση. Τα παιδιά της βασιλικής οικογένειας τον περιμένουν και του δίνουν αναφορά για τη συμπεριφορά τους, τη χρονιά που πέρασε. Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όλα τα παιδιά. Στη συνέχεια, ο Αγιος Βασίλης πηγαίνει σε ένα μεγάλο ξενοδοχείο όπου θα παραμείνει όλη τη γιορτινή περίοδο.
Την παραμονή του Αγίου Νικολάου (στην πραγματικότητα πρόκειται για τον Αγιο Νικόλαο και όχι για τον Αι Βασίλη), στις 5 Δεκεμβρίου, ανταλλάσσονται τα δώρα που λέγονται «εκπλήξεις» γιατί είναι κρυμμένα σε χαρτιά, όσο καλύτερα γίνεται, για να γίνει πιο αγωνιώδης η διαδικασία. Όλα τα δώρα συνοδεύονται από μερικούς στίχους. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο δεσπόζει στα σπίτια, ενώ και η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων είναι γιορτή. Τη μέρα αυτή συνηθίζεται να ξεκουράζονται όλοι και να βγαίνουν για φαγητό έξω. Στην πόλη Twente της ανατολικής Ολλανδίας, υπάρχει μια μοναδική παράδοση, κατά την οποία οι άνθρωποι φυσούν ένα ειδικό κόρνο για να διώξουν τα κακά πνεύματα, αλλά και για να ανακοινώσουν τη γέννηση του Χριστού.

Ιταλία
Οι εορτασμοί για τα Χριστούγεννα στην Ιταλία έχουν δύο ρίζες: τις παγανιστικές γιορτές της ρωμαϊκής εποχής και τις χριστιανικές παραδόσεις. Στην εποχή της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η μεγαλύτερη γιορτή ήταν τα Saturnalia, μια γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου.
Μια ωραία παράδοση που αναβιώνει στην Ιταλία είναι και ο εορτασμός των Χριστουγέννων, με τους zampognari, αυτούς δηλαδή που παίζουν πίπιζα κατεβαίνοντας από τις περιοχές Abruzzo και Calabria και μεταδίδοντας την ευφορία των γιορτών με γνωστά παραδοσιακά ιταλικά τραγούδια. Στη Ρώμη, παίζουν σε πολλές περιοχές, όπως στη μεγάλη Χριστουγεννιάτικη αγορά στην Piazza Navonaκαι στην είσοδο της πλατείας του Αγίου Πέτρου.
Οι Ιταλοί δίνουν μεγάλη σημασία στη φάτνη και περίτεχνες φάτνες στήνονται παντού με όλους τους πρωταγωνιστές της γέννησης, φτιαγμένους με φροντίδα από τεχνίτες που ειδικεύονται σε αυτό. Συχνά, δεν είναι μόνο η φάτνη, αλλά και όλο το σκηνικό της Αγιας Νύχτας, όπως λίμνες, ποτάμια, δέντρα, τα φώτα της Βηθλεέμ στο βάθος, άγγελοι που κρέμονται από ψηλά, και, πότε - πότε, ακόμη και ντόπιες ηρωικές φιγούρες που έτσι «συμμετέχουν» στη στιγμή της γέννησης. Οι ωραιότερες φάτνες στήνονται στη Νάπολη, μέσα στις εκκλησίες και ορισμένες φορές γίνονται διαγωνισμοί για την ωραιότερη φάτνη.
Σε ορισμένες περιοχές την παραμονή των Χριστουγέννων το δείπνο αποτελείται κυρίως από ψάρι. Όπως και σε άλλες χώρες, οι πιστοί περιμένουν το βράδυ των Χριστουγέννων για να μεταλάβουν και δεν τρώνε κρέας. Για να εορταστεί όμως η παραμονή κατάλληλα, σε ορισμένα σπίτια, ίσως δείτε και δέκα διαφορετικά ψάρια στο τραπέζι. Συχνά το ψάρι συνοδεύεται από σαλάτα με φακές. Στη Ρώμη, το παραδοσιακό πιάτο της παραμονής είναι το Capitone, ένα μεγάλο χέλι, ψητό ή τηγανητό.
Κοινά σε όλη την Ιταλία είναι τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά, όπως το panettone (κέικ με ζαχαρωμένα φρούτα), το torrone, (μαντολάτο), και το panforte(με πιπερόριζα). Όλα τα Χριστουγεννιάτικα γλυκά περιέχουν αμύγδαλα και καρύδια.
Για πολλές γενιές ο Αγιος Βασίλης της Ιταλίας στις περισσότερες περιοχές ήταν ένα πρόσωπο του ιταλικού φολκλόρ, η Befana, που μοίραζε δώρα στα παιδιά στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα των Φώτων. Σε άλλες περιοχές, όπως η Βενετία κι η Μάντοβα, τα δώρα μοιράζει η Αγία Λουκία, ενώ σε άλλες περιοχές τη δουλειά του Αγιου Βασίλη είχε αναλάβει ο μικρός Ιησούς. Τώρα, πια, βέβαια, και οι Ιταλοί πιστεύουν στον `Αγιο Βασίλη τον οποίο αποκαλούν Babbo Natale.

Αγγλία
Τραγούδια και ιστορίες από τα παλιά, συνθετούν την εικόνα των Χριστουγέννων στην Γηραιά Αλβιόνα.
Οι `Αγγλοι γιορτάζουν τα Χριστούγεννα με μεγαλοπρέπεια, περισσότερο από μια χιλιετία τώρα. Σύμφωνα με τον μύθο, ο βασιλιάς Αρθούρος, γιόρτασε τα Χριστούγεννα το 521, στο Υork, παρέα με αρπιστές, κιθαρωδούς, ηθοποιούς, χορευτές, τραγουδιστές και ταχυδακτυλουργούς. Για τον πολύ κόσμο όμως τα Χριστούγεννα όπως τα ξέρουμε σήμερα είναι μια Βικτοριανή «εφεύρεση», του 19ου αιώνα.
Σήμερα, στο κέντρο των χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στην Αγγλία είναι τα κάλαντα, που τραγουδιούνται στους δρόμους από μεγάλες ομάδες ανθρώπων. Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο πρωτοστατεί φυσικά στους εορτασμούς, ιδίως από την εποχή που ο σύζυγος της βασίλισσας Βικτορίας, ο πρίγκιπας Αλμπερτ, έφερε την παράδοση από την πατρίδα του Γερμανία.
Ένα από τα δημοφιλέστερα δέντρα στολίζεται στην καρδιά του Λονδίνου, κοντά στην Trafalgar Square. To γιγάντιο αυτό έλατο είναι δώρο από την Νορβηγία, για να ευχαριστήσει τον αγγλικό λαό για τη φιλοξενία που προσέφεραν στον βασιλιά Haakon κατά τη διάρκεια της εξορίας του από τους Ναζί, στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

(πηγή: www.eone.gr)

Οι πόλεις που τόλμησαν...

- Στη Βαρκελώνη, όταν ο επισκέπτης κινείται στο εκτεταμένο ιστορικό κέντρο της πόλης και στη γοτθική συνοικία (που είναι όλη πλακοστρωμένη) συχνά αναρωτιέται «μα, πού είναι τα αυτοκίνητα;». Ακόμα και στην περίφημη Λα Ράμπλα, όπου το ιδιαίτερα φαρδύ πεζοδρόμιο στη μέση φιλοξενεί πλήθος κόσμου, οι δύο λωρίδες (μία ανόδου και μία καθόδου) έχουν ελάχιστη διέλευση τροχοφόρων. Οσο για την τροφοδοσία καταστημάτων (σε μια τουριστική περιοχή υπάρχουν άπειρα μαγαζιά) γίνεται συγκεκριμένες (λίγες) ώρες, δυο - τρεις φορές την εβδομάδα.

- Στο Λονδίνο και τη Στοκχόλμη θεσπίστηκαν διόδια για την είσοδο στο κέντρο της πόλης, ύψους 12 και 1 - 6 (ανάλογα με τις διελεύσεις) ευρώ αντίστοιχα. Στο Λονδίνο, ύστερα από τέσσερα χρόνια λειτουργίας παρατηρήθηκε μείωση της κυκλοφορίας Ι.Χ. κατά 33%, ενώ αυξήθηκαν 40% οι επιβάτες στα λεωφορεία. Στη Στοκχόλμη ο κυκλοφοριακός φόρτος μειώθηκε κατά 25%.

- Στο Παρίσι, ο δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ προειδοποίησε τους οδηγούς που επιμένουν να κατεβάζουν το Ι.Χ. στο κέντρο ότι θα ταλαιπωρηθούν, και δυσχεραίνει την είσοδο με ρυθμίσεις κυκλοφορίας, οδηγώντας σε... συνειδητό μποτιλιάρισμα όσους εισέρχονται στο κέντρο! Προσφέρει βέβαια και διέξοδο, με τη διάθεση δημοτικών ποδηλάτων σε 800 σημεία και σε μια σχετικά φτηνή τιμή για ολιγόωρη χρήση.

- Η Κοπεγχάγη και το Αμστερνταμ έχουν θέσει στόχο να μειώνουν (να μειώνουν και όχι να αυξάνουν!) τις θέσεις στάθμευσης κατά 1% τον χρόνο, έτσι ώστε να περιοριστούν τα Ι.Χ. και να απελευθερωθεί περισσότερος χώρος για τους κατοίκους.

- Στις Βρυξέλλες και σε άλλες πόλεις υλοποιούνται μεγάλα προγράμματα πλακοστρώσεων, ξηλώνοντας την άσφαλτο και δημιουργώντας άλλο αστικό περιβάλλον.

(πηγή: www.kathimerini,gr, 21/9/2008)

Ακριβές πόλεις

Η Μόσχα είναι για τρίτη συνεχή χρονιά η ακριβότερη πόλη στον κόσμο για τους ξένους εργαζόμενους και 1,5 φορά ακριβότερη από τη Νέα Υόρκη, τη Σανγκάη, το Αμστερνταμ και τη Μαδρίτη, σύμφωνα με την έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα η βρετανική εταιρεία διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων Mercer. Το Τόκιο ξεπέρασε το Λονδίνο και κατατάσσεται στη δεύτερη θέση, ενώ το Οσλο, ενισχυμένο από τα πετροδολάρια ανέβηκε έξι θέσεις και είναι τέταρτο στη λίστα. Στην 25η θέση η Αθήνα.

Η Ασουνσιόν (Παραγουάη) είναι η φθηνότερη μεγαλούπολη στον κόσμο για έκτη συνεχή χρονιά, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Mercer η οποία λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος περισσοτέρων 200 ειδών και υπηρεσιών σε 143 πόλεις.

Ο δείκτης του κόστους ζωής στη Μόσχα είναι 142,4 μονάδες συγκρινόμενο με τον ακριβότερη πόλη των ΗΠΑ, τη Νέα Υόρκη, που φέτος καταλαμβάνει την 22η θέση, και όπου το κόστος ζωής είναι 100 μονάδες.

Η Αθήνα καταλαμβάνει, μαζί με το Αμστερνταμ και το Σάο Πάολο, την 25η θέση, έχοντας ανέλθει κατά τέσσερις θέσεις σε σχέση με την περυσινή κατάταξη, και ο δείκτης του κόστους ζωής τοποθετείται στο 97 (έναντι 90,6 πέρυσι).

Αν και οι καταναλωτές σε ολόκληρο τον κόσμο αισθάνονται την πίεση του πληθωρισμού, οι μεγάλες συναλλαγματικές διακυμάνσεις και οι οικονομικές διαφορές διαφοροποιούν τις επιπτώσεις του από χώρα σε χώρα.

Η έρευνά μας επιβεβαιώνει την παγκόσμια τάση ανόδου των τιμών για ορισμένα είδη διατροφής και το πετρέλαιο, ωστόσο η αύξηση δεν είναι αντίστοιχη σε όλες τις χώρες, λέει η Ιβόν Τρέιμπερ, επικεφαλής των ερευνητικών προγραμμάτων της Mercer.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι συναλλαγματικές διακυμάνσεις ευθύνονται για πολλές από τις ανακατατάξεις στη φετινή λίστα, καθώς με την ισχυροποίηση του ρουβλίου, του ευρώ και άλλων νομισμάτων έναντι του αμερικανικού δολαρίου, οι αμερικανικές πόλεις φαίνονται φτηνότερες.

Χώρες με υψηλό δείκτη οικονομικής ανάπτυξης κατέγραψαν υψηλούς δείκτες κόστους ζωής, με το Σάο Πάολο της Βραζιλίας (25η θέση από 62η πέρυσι) και την Κωνσταντινούπολη (23η θέση από 38η πέρυσι) να ανεβαίνουν κατά πολλές θέσεις στη φετινή λίστα.

Η έκθεση λαμβάνει υπ΄όψιν το κόστος ειδών και υπηρεσιών για έναν ξένο εργαζόμενο που θα επιθυμούσε να διατηρήσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης.

(πηγή: www.flash.gr, 24/7/2008)

Ολυμπιακά Στάδια (Ελλάδα και αλλού...)

Τα ιστορικά Ολυμπιακά Στάδια διαφημίζουν τις πόλεις τους

Ειδική κατηγορία στην αρχιτεκτονική ιστορία αλλά και στον πολιτιστικό τουρισμό αποτελούν τα Ολυμπιακά Στάδια. Πόλεις με μεγάλα έσοδα από τον τουρισμό, ούτως ή άλλως, όπως το Βερολίνο ή το Λος Αντζελες, έχουν επενδύσει τεράστια κονδύλια όχι μόνο για την ανακαίνιση των σταδίων αλλά και για την προβολή τους.

Η πόλη του Βερολίνου ολοκλήρωσε την ανακαίνιση του ιστορικού Ολυμπιακού Σταδίου το 2006 έναντι 242 εκατ. ευρώ. Είναι το στάδιο όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί του 1936, σχεδιασμένο τότε σε μοντέρνο στυλ εποχής από τον αρχιτέκτονα Βέρνερ Μαρχ. Αλλά και στο Μόναχο, όπου για τους Ολυμπιακούς του 1972, δημιουργήθηκε το αντίπαλον δέος στο Βερολίνο, το Στάδιο έχει ενταχθεί στη λίστα των σύγχρονων παγκόσμιων θαυμάτων. Είναι ένας τουριστικός πόλος έλξης. Αλλωστε, όταν χτίστηκε πριν από 36 χρόνια από τον αρχιτέκτονα Γκίντερ Μπένις, ήταν η επιτομή της αισιοδοξίας που η τότε Δυτική Γερμανία ήθελε να προβάλει στον κόσμο, άσχετα αν οι Αγώνες έμειναν στην ιστορία όχι για την πρώτη εφαρμογή των τεράστιων αστάλινων καλωδίων (που μιμούνταν τις πλαγιές των Αλπεων) αλλά για την τρομοκρατική επίθεση παλαιστινιακής οργάνωσης.

Στο Ελσίνκι, ο ύψους 72 μέτρων πύργος στο Ολυμπιακό Στάδιο χαρίζει πανοραμική θέα στην πόλη. Το Στάδιο ανακαινίστηκε το 2005 και στην είσοδό του το άγαλμα του εθνικού ήρωα των Φινλανδών, του δρομέα Παάβο Νούρμι (1897-1973) - που ταυτίστηκε με την εθνική περηφάνια της χώρας μετά την ανεξαρτησία της το 1917- είναι από τα πιο πολυφωτογραφημένα νεότερα μνημεία. Το Στάδιο είχε χτιστεί το 1938 για τους Ολυμπιακούς του 1940, που τελικά δεν έγιναν λόγω πολέμου. Χρησιμοποιήθηκε για τους Ολυμπιακούς του 1952.

Στο Αμστερνταμ, το Ολυμπιακό Στάδιο του 1928 είναι μνημείο αρχιτεκτονικής σχεδιασμένο από τον Γιαν Βιλς σε ρυθμό της Σχολής του Αμστερνταμ. Από το 2005 φιλοξενεί Μουσείο Αθλητισμού και προβάλλεται η σχέση της πόλης με το Ολυμπιακό κίνημα και τους Αγώνες.

Στο Λος Αντζελες, πόλη που οργάνωσε δύο φορές Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1932 και το 1984, το Ολυμπιακό Στάδιο είναι Εθνικό Ιστορικό Μνημείο (National Historic Landmark) εδώ και 24 χρόνια. Είναι χτισμένο από τη δεκαετία του 1920 με διακοσμητικά στοιχεία που παραπέμπουν στο εξωτικό αρ ντεκό στυλ που ευδοκιμούσε στην Καλιφόρνια τα χρόνια του βωβού κινηματογράφου.

Υπάρχουν, φυσικά, πολλά ακόμη παραδείγματα, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι ολυμπιακές πόλεις δείχνουν να έχουν συναίσθηση τόσο της ιστορικής όσο και της οικονομικής παραμέτρου. Τα Ολυμπιακά Στάδια, ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, με εύληπτο συμβολισμό από ένα διεθνές κοινό, γίνονται μαγνήτες και ενισχύουν την περηφάνια των πόλεων. Μήπως είναι καιρός να κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο το συγκρότημα Καλατράβα στην Αθήνα και να το ανοίξουμε στους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης; Τι περιμένει άραγε η Αθήνα;

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)


Η Βαρκελώνη ωφελείται ακόμη από τους Αγώνες

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 ήταν μόνο η αφορμή. Μέσα σε 15 χρόνια η πρωτεύουσα της Καταλωνίας αναγεννήθηκε με 68 δημοτικά πάρκα, αρχιτεκτονική αιχμής, υψηλό κόστος διαβίωσης αλλά και ποιότητα ζωής. Εκμεταλλεύτηκε ιδανικά την ολυμπιακή της κληρονομιά. Οι Αγώνες όχι μόνο την έβαλαν ξανά στον ταξιδιωτικό χάρτη. Της έδωσαν την ευκαιρία να αποκτήσει το δικό της στίγμα, ενισχύοντας την καταλανική αλλά και κοσμοπολίτική της ταυτότητα.

Σε αντίθεση με την Αθήνα, οι Ισπανοί είχαν την πρόνοια να ιδρύσουν από το 1989 την εταιρεία που θα διαχειριζόταν τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις μετά το πέρας των Αγώνων. Δεν άφησαν ούτε μια ημέρα να πάει χαμένη. Τα οφέλη αυτής της κίνησης είναι προφανή, αν διαβάσει κανείς τους παρακάτω αριθμούς. Σήμερα η πόλη έχει 1,6 εκατ. κατοίκους. Κάθε χρόνο δέχεται 7,2 εκατ. τουρίστες. Περίπου 1,5 εκατ. εξ αυτών (όσο δηλαδή και οι κάτοικοι) επισκέπτονται τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, για να πάρουν μια γεύση από το αθλητικό γεγονός που έγινε πριν από μια 15ετία αλλά η θετική του επίδραση είναι ακόμα ορατή.

H Oλυμπιακή κληρονομιά της Βαρκελώνης χωρίζεται σε τρία μέρη: Το τέως Ολυμπιακό Χωριό που είναι σήμερα μια σύγχρονη ζώνη κατοικιών με κτίρια και παρεμβάσεις που έχει σχεδιάσει ο Φράνκ Γκέρι και άλλοι αρχιτέκτονες. Το Ολυμπιακό Λιμάνι που έχει μπαρ, εστιατόρια και άλλες εμπορικές χρήσεις και ο Ολυμπιακός Δακτύλιος που βρίσκεται στο ύψωμα Montjuic και περιλαμβάνει τις πιο εμβληματικές εγκαταστάσεις των Αγώνων: Το ολυμπιακό στάδιο όπου έγιναν οι τελετές έναρξης και λήξης, το Παλάου Σαν Τζορντί, οι πισίνες Πικορνέλ, η Σχολή Φυσικής Αγωγής κ.ά.

Δωρεάν είσοδος
«Η Sociedad Barcelona Servicios Municipales που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου αλλά τη διαχειρίζονται ιδιώτες, φροντίζει για την εκμετάλλευση των χώρων που είναι μέσα στον Δακτύλιο και βρίσκονται 10 λεπτά από το κέντρο της πόλης με λεωφορείο. Οι μεμονωμένοι επισκέπτες μπορούν να μπουν δωρεάν σε πολλούς από τους χώρους και το μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων. Σε ομάδες 15 ατόμων και άνω κάνουμε ξεναγήσεις που κοστίζουν 70 ευρώ το γκρουπ. Στους υπόλοιπους χώρους έχουμε κάθε μέρα πολιτιστικά και αθλητικά γεγονότα. Ολες οι πληροφορίες είναι στην ιστοσελίδα μας» λέει στην «Κ» η υπεύθυνη Τύπου της BSM, Maira Nieto.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)


Ο Καλατράβα άλλαξε και τη Βαλένθια

Ετριβα τα μάτια μου από έκπληξη. Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση όταν μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είδα το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο μακρινό Μιλγουόκι των ΗΠΑ αλλά και την Πόλη Επιστημών και Τεχνών που έχει σχεδιάσει ο Σαντιάγο Καλατράβα στην πατρίδα του την Βαλένθια. Τα εντυπωσιακά αρχιτεκτονήματα, επιβάλλονταν με τους όγκους και τις αεροδυναμικές τους γραμμές. Την ίδια αντίδραση (σάστισμα και θαυμασμός) έβλεπα και στο πρόσωπο των επισκεπτών που ήταν δίπλα μου.

Οι κάτοικοι της ισπανικής πόλης ξεχείλιζαν από καμάρι για τον συμπατριώτη τους. O Καλατράβα μαζί με τον διευθυντή της Τέιτ Μόντερν, Βιθέντε Τοντολί, είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές της Βαλένθια στη διεθνή πολιτιστική σκηνή. Και οι κάτοικοι του Μιλγουόκι όμως, αισθάνονταν υπερήφανοι για τον «Ευρωπαίο» αρχιτέκτονα στον οποίον ανέθεσαν να φτιάξει το πιο εμβληματικό κτίριο της πόλης τους: μια σιλουέτα διαστημικού πτηνού που έχει ανοικτά τα «φτερά - σκέπαστρο» την ημέρα και το βράδυ με ειδικό μηχανισμό μαζεύονται γύρω από το κέλυφος. Ενα χαρισματικό οικοδόμημα στις όχθες της Λίμνης Μίσιγκαν. Τον ίδιο εμπνευσμένο διάλογο με το υγρό στοιχείο είχαν και οι δημιουργίες του στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ενα εξαιρετικό σύμπλεγμα κτιρίων που κοιτάει κατάματα τη Μεσόγειο. Βρίσκεται πέντε λεπτά από το κέντρο της πόλης, στην εκβολή του ποταμού Τούρια, που χωρίζει τη Βαλένθια στα δύο. Η απόληξή του έχει αποξηραθεί εδώ και 20 χρόνια και έχει μετατραπεί σε έναν ιδανικό τεράστιο κήπο. Το Palau de les Arts για εκδηλώσεις μουσικής και χορού ήταν το πρώτο που ολοκληρώθηκε. Το Ωκεανογραφικό μουσείο έχει εκπληκτικό κέλυφος και επισκέψιμους χώρους κάτω από το νερό, το Μουσείο Επιστημών «Πρενθίπε Φελίπε» σφύζει από επισκέπτες. Το Hemisferic είναι ένας θόλος που αναδύεται από το νερό και στο κοίλο εσωτερικό του προβάλλονται ταινίες επιστημονικού περιεχομένου.

Σε μια έκθεση του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης με μακέτες των μεγαλύτερων του έργων αλλά και γλυπτά του, λύθηκαν όλες μου οι απορίες. Ηταν σαφές ότι στην Αθήνα στην αρχή τον υποτιμήσαμε βάναυσα και μετά καταλάβαμε εν μέρει την αξία του. Ηταν επίσης όμως σαφές ότι η γέφυρα στην Κατεχάκη πρέπει να είναι το χειρότερό του έργο, όχι διότι είναι κακοσχεδιασμένη αλλά τα διόροφα στο φόντο θα κατέστρεφαν οτιδήποτε χτιζόταν μπροστά τους. Πιο κακή χωροθέτηση δεν θα μπορούσε να γίνει...

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)

Εκτός κοινωνίας το έργο του Καλατράβα

Πριν ακριβώς από τέσσερα χρόνια εκατομμύρια Ελληνες αγωνιούσαμε για την αγχώδη μεταμόρφωση του Ολυμπιακού Σταδίου από ένα επιβλητικό αλλά γερασμένο γήπεδο σε μια μνημειακή αθλητική εγκατάσταση υψηλού επιπέδου. Ο Ισπανός αρχιτέκτονας Σαντιάγο Καλατράβα είχε αναλάβει τον σχεδιασμό του νέου στεγάστρου, όπως και την αισθητική και λειτουργική αναμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του ΟΑΚΑ με μια σειρά παρεμβάσεων (η Αγορά, το Τείχος των Εθνών, ο Πύργος της Ολυμπιακής Φλόγας) που όταν, τελικά, ολοκληρώθηκαν, μετέδωσαν σε όλον τον κόσμο μια ονειρική εικόνα. Εκείνες τις ωραίες ημέρες της μεγάλης γιορτής ούτε ο πιο απαισιόδοξος Ελληνας δεν θα μπορούσε να φανταστεί τη σημερινή πραγματικότητα. Το ΟΑΚΑ, αυτονόητος πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες της Αθήνας, Ελληνες και ξένους, παραμένει κλειστός και αναξιοποίητος. Οταν ο δημοφιλής ταξιδιωτικός οδηγός «Time Out» κυκλοφορεί στην έκδοσή του για την Αθήνα με εξώφυλλο την αέρινη, τοξωτή ραχοκοκαλιά της Αγοράς, διαλαλώντας το μεταολυμπιακό λίφτινγκ της ελληνικής πρωτεύουσας, εμείς αντιμετωπίζουμε το ΟΑΚΑ σαν να μην έγιναν ποτέ οι παρεμβάσεις του Σαντιάγο Καλατράβα, σαν να μην έγιναν ποτέ εκεί Ολυμπιακοί Αγώνες. Είναι δυνατόν;

Μόνο στα λόγια
Ολα είναι δυνατά από τη στιγμή που το ΟΑΚΑ είναι ένας ακόμα δυσκίνητος δημoσοσιοϋπαλληλικός οργανισμός και οι δύο τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις αποδεικνύονται καλές μόνο στα λόγια. Δήλωνε στις 25 Ιανουαρίου του 2005 η τότε υφυπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη - Πετραλιά: «Στο OAKA χωροθετούνται εμπορικές χρήσεις και ο ολυμπιακός περίπατος. Ηδη προχωρούν τα σχέδια για τη λειτουργία του Μουσείου Ελληνικών Ολυμπιακών Αγώνων στο τμήμα του Διεθνούς Κέντρου Ραδιοτηλεόρασης (IBC) που «βλέπει» προς το OAKA».

Ας δούμε λοιπόν τι έγινε από εκείνον τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά. Ας δούμε τι συναντάει ένας ξένος επισκέπτης φτάνοντας στις περιφραγμένες εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ. Κατ' αρχήν καμία ενημερωτική σήμανση που να τον κατευθύνει κάπου συγκεκριμένα. Υποχρεωτικά θα «πέσει» πάνω στους ανθρώπους της ασφάλειας του ΟΑΚΑ.

Εκεί θα τους εξηγήσει τι θέλει (να δει από κοντά το Στάδιο, να περπατήσει στον περιβάλλοντα χώρο, που ευτυχώς διατηρείται σε καλή κατάσταση) και θα του επιτρέψουν την είσοδο. Θεωρητικά υπάρχει η δυνατότητα για οργανωμένη ξενάγηση, αλλά για κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρξει προσυνεννόηση μέσω φαξ (!) κι εφόσον η ομάδα των επισκεπτών υπερβαίνει τα 15 άτομα. Το κόστος κατ' άτομο είναι ανησυχητικά χαμηλό (μόλις τρία ευρώ), ενώ οι οργανωμένες επισκέψεις ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν χρεώνονται καθόλου. Συνήθως αυτό που συμβαίνει είναι ελληνικά τουριστικά γραφεία να οργανώνουν επισκέψεις ξένων πελατών τους στο ΟΑΚΑ, κυρίως τους καλοκαιρνούς μήνες. Η δυνατότητα επίσκεψης ή οργανωμένης ξενάγησης αποτελεί πρόοδο αν θυμηθούμε τις ντροπιαστικές εικόνες τουριστών να βγάζουν φωτογραφίες έξω από το κλειδαμπαρωμένο ΟΑΚΑ λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φυσικά, όμως, δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο.

Το αναγνωρίζει και ο γενικός διευθυντής του ΟΑΚΑ Κυριάκος Γιαννόπουλος ο οποίος βλέπει στην αξιοποίηση των εγκαταστάσεων έναν τρόπο για να περιοριστούν τα ελλείμματα που κληρονομεί κάθε χρόνο στους Ελληνες φορολογουμένους η λειτουργία και η συντήρησή τους. Και θα πρέπει να ζηλεύει πολύ τους συναδέλφους του στο Σίδνεϊ που εισπράττουν πολλά εκατομμύρια δολάρια ετησίως από την οροθολογική χρήση του Ολυμπιακού Πάρκου. Σήμερα το Ολυμπιακό Πάρκο του Σίδνεϊ χρησιμοποιείται ως ένας μεικτός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων, ψυχαγωγίας και εμπορικών χρήσεων. Μόνο το 2003, τρία, μόλις, χρόνια μετά τους δικούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Ολυμπιακό Πάρκο προσέλκυσε 5,5 εκατομμύρια επισκέπτες! Και φιλοξένησε μέσα σ' ένα χρόνο 1.800 διαφορετικές εκδηλώσεις πολιτιστικού και άλλου χαρακτήρα.

Απέχουμε πολύ από αυτό το σημείο και ο κ. Γιαννόπουλος μας ζητάει να κάνουμε υπομονή μέχρι το καλοκαίρι του 2009, όταν ελπίζει πως θα έχει εφαρμοστεί η μελέτη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα βασικά της σημεία προβλέπει τη λειτουργία παιδότοπων, κινηματογράφων και θεάτρων, χώρων εστίασης, εκθεσιακού χώρου και καταστημάτων αναμνηστικών. Οσο για τα δύο Μουσεία δεν πρόκειται να λειτουργήσουν νωρίτερα από το 2010, σύμφωνα με το ευνοϊκότερο σενάριο. Aλλά ακόμα και σήμερα, υπάρχουν περιθώρια με απλές κινήσεις από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης και τον ΕΟΤ, να υποστηριχθεί η αρχιτεκτονική και τουριστική υπεραξία του ΟΑΚΑ. Πόση φαντασία χρειάζεται για να διαφημιστεί σε περιοδικά, οδηγούς ή απλά στο αεροδρόμιο των Σπάτων η ολυμπιακή κληρονομιά της Αθήνας; Αρκεί, φυσικά, να υποστηρίζεται από μια υποδομή που σήμερα υφίσταται στοιχειωδώς.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)

24 hours in Amsterdam's historic center

Like a perfectly formed tic-tac-toe board, the quaint streets that straddle three of Amsterdam's grandest canals form the city's most quirky neighborhood: the Nine Streets, or Negen Straatjes (www.theninestreets.com). In the heart of the western canal belt, only a few minutes' walk from the Royal Palace in Dam Square, the Nine Streets — easily Amsterdam's best shopping hub — is a charming mixture of designer boutiques, art galleries, vintage clothing stores, hair salons, gift shops and places to eat and drink.

On these historic brickwork lanes, the building facades represent the beauty and heritage of the Golden Age of the Netherlands in the 17th century. But behind the shop doors lies an array of specialty items, art and design, reminding visitors of the city's blend of things simultaneously historic and modern.

Before becoming an art gallery, Galerie de Salon (Wolvenstraat 13; 31-20-624-6058; www.galerie-de-salon.nl) was a barbershop. In 2000, the owners, Herman Deen and his wife, Marianne Sikkes, reshaped the salon, converting the back half into an art gallery, which has a new exhibition of contemporary art every six weeks. Deen is both a hairstylist and an artist, but Sundays are purely for art —no haircuts.

Enjoy an espresso or a glass of prosecco at Spoiled Denim Bar (Wolvenstraat 19; 31-20-626-3818; www.spoiled.nl), while waiting for sales help, or contemplating the choice among Dutch Bluebloods, Swedish Nudies or Levi's. With many brands and styles to choose — light or dark, skinny or bootcut — jeans there range in price from 100 euros ($150 at $1.50 to the euro) to 450 euros.

For pop art in myriad forms, step into Mendo (Berenstraat 11; 31-20-612-1216; www.mendo.nl), a high-concept bookstore and art gallery. Peek in between the thick tomes of photography and architecture, where you'll find nooks of candy, music and umbrellas — all for sale. With its sleek space and pristinely propped displays, it's no surprise to learn that behind the retail operation is a bustling graphic design firm.

An icon of Dutch style and home design, the Frozen Fountain (Prinsengracht 645; 31-20-622-9375; www.frozenfountain.nl) houses a dynamic collection of contemporary furniture and practical yet wacky home accessories. Their "shop within a shop" display features Dutch creations like Claudy Jongstra's textile designs; modern ceramics from Royal Tichelaar Makkum; and Piet Hein Eek's inspiring furnishings made from scrap timber, leftover aluminum, old doors and window units.

A couture cult favorite, Van Ravenstein (Keizersgracht 359; 31-20-639-0067; www.van-ravenstein.nl), has the latest in Dutch and Belgian fashion. Women's wear by local designers, Viktor & Rolf, mix with the latest collections from Balenciaga, Givenchy, and the Belgians Dries van Noten and Ann Demeulemeester.

You'll come upon all sorts of culinary kitsch at What's Cooking (Reestraat 16, 31-20-427-0630; www.whatscooking.nl). From jam spoons and silk sari tablecloths to colorful market bags and disposable place mats with maps of cities around the world, there are enough gadgets there to help inspire your next dinner party.

Shopping often provokes hunger, so for a quick sandwich on freshly baked bread, stop in at Bertram & Brood (Reestraat 15; 31-20-423-1963). For an intense dose of homemade chocolates, cakes and tarts, stop in to Pompadour Chocolaterie, (Huidenstraat 12; 31-20-623-9554), where you can refuel on sugar and caffeine.

For a place to stay in the Nine Streets area, try the new Miauw Suites hotel (Hartenstraat 36; 31-20-717-3429; www.miauw.com), which opened last summer above its own exhibition space. The decor is vintage meets modern luxury in the hotel's two rooms and two suites (145 euros and 245 euros a night); the suites have a bedroom, a bathroom, a living room and an open-style kitchen.

(πηγή: www.iht.com, 18/2/2008)

Τα 10 "ασυνήθιστα" ξενοδοχεία της Ευρώπης

Hotel Im Wasserturm, στην Κολωνία της Γερμανίας
Είναι μάλλον το πιο ασυνήθιστο ξενοδοχείο στην Γερμανίας. Τα στρογγυλό του κτήριο, χτίστηκε πριν από 130 χρόνια και υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη υδάτινη δεξαμενή στην Ευρώπη.
Ανασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Andree Putman και άρχισε να λειτουργεί σαν ξενοδοχείο το 1990.
Μπορείτε να συνεχίσετε την «υγρή» παράδοση ρουφώντας γουλιά-γουλιά το ποτό σας στο bar “La Vision”, που βρίσκεται στον 11ο και τελευταίο όροφο, απολαμβάνοντας την θέα της πόλης.
www.hotel-im-wasserturm.de



Four Seasons Hotel Gresham Palace, στην Βουδαπέστη της Ουγγαρίας
Πρόκειται για ένα νεοκλασικό παλάτι που με ιδιαίτερη προσοχή ανακατασκευάστηκε το 2004. Με σεβασμό στην αρχική του μεγαλοπρέπειά, χρησιμοποιήθηκαν υλικά της εποχής του και έδωσαν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Οι χώροι του είναι δείγματα πραγματικής βασιλικής πολυτέλειας, όπως και οι υπερσύγχρονες υποδομές και υπηρεσίες του.
Η θέα στο Δούναβη και στους απέναντι λόφους της Βούδα θα σας μείνει αξέχαστη.
www.fourseasons.hu



K+K Hotel Central, στην Πράγα της Τσεχίας
Το νεοκλασικό κτήριο του ξενοδοχείου αυτού, που βρίσκεται στην παλιά πόλη της Πράγας, στέγαζε ένα ιστορικό cabaret, πριν από τη μετατροπή του το 2004.
Έχουν ανακαινισθεί με μεγάλη προσοχή τα θεατρικά στοιχεία του κτηρίου, όπως γυάλινοι ανελκυστήρες και η περίκομψη κεντρική εσωτερική σκάλα που οδηγεί στον παλιό χώρο του θεάτρου, ο
οποίος τώρα έχει μετατραπεί σε restaurant.
www.kkhotels.cz




Chateau de Trigance, στο Trigance της Γαλλίας
Βρίσκεται πάνω σε ένα βραχώδη λόφο, έξω από το χωριό Trigance στη νότια Γαλλία. Το κτήριο είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο, χτισμένο τον 11ο αιώνα, που μετατράπηκε το 1961 σε ξενοδοχείο.
Δειπνήστε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου που φωτίζεται με κεριά απολαμβάνοντας ιδιαίτερες γαλλικές τοπικές γεύσεις.
Τα δωμάτια του ξενοδοχείου, με τους πέτρινους τοίχους και τα έπιπλα αντίκες θα σας ταξιδέψουν σε άλλες μακρινές «ηρωικές»εποχές.
www.chateau-de-trigance.fr




The Lighthouse, στο Llandudno της Βόρειας Ουαλίας
Το φρούριο που μέχρι το 1985 στέγαζε τον φάρο της περιοχής χτίστηκε το 1862. Οι εσωτερικοί του χώροι είναι όλοι επενδεδυμένοι με Oregon.
Η βικτοριανή διακόσμηση των δωματίων, είναι επηρεασμένη από την χρήση που είχαν οι χώροι στο παρελθόν.
Η τραπεζαρία που βρίσκεται στο βορινό τμήμα, θα σας γοητεύσει με την υπέροχη θέα που προσφέρει στο πέλαγος, την ώρα που θα απολαμβάνετε το διάσημο παραδοσιακό Ουαλλέζικο πρόγευμα.
www.lighthouse-llandudno.co.uk



Old Bank Hotel, στην Οξφόρδη της Αγγλίας
Το κτήριο ήταν στέγαζε την πρώτη τράπεζα της Οξφόρδης και το 1999, ανακατασκευάστηκε από τον Jeremy Mogford σε ξενοδοχείο.
Τα 42 του δωμάτια έχουν την δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα. Οι κοινόχρηστοι χώροι εκφράζουν το σύγχρονο ύφος της βρετανικής τέχνης του 20ού αιώνα.
www.oldbank-hotel.co.uk




Hotel Pulitzer, στο Amsterdam της Ολλανδίας
Εάν μείνετε σ’ αυτό το ξενοδοχείο, θα έχετε την αίσθηση ότι βρίσκεστε σε κρουαζιέρα στα κεντρικά κανάλια της πόλης.
Βρίσκεται σε ένα σύμπλεγμα κτηρίων του 17ου και του 18ου αιώνα, που ανακαινίσθηκαν το 2000, ανάμεσα στα κανάλια Prinsengracht και Keizersgracht.
Το ξενοδοχείο είναι χαρακτηριστικό δείγμα της ολλανδικής τεχνοτροπίας, διαθέτει υψηλής ποιότητας ανέσεις και αποτελεί ένα από τα βασικά κέντρα τέχνης της Ολλανδικής πρωτεύουσας.
www.starwoodhotels.nl



The Krolewski Hotel, στο Γντανσκ της Πολωνίας
Το Krolewski βρίσκεται την παλιά πόλη του Γκτανσκ, στις όχθες του ποταμού Μολδάβα.
Είναι φτιαγμένο σε μια μετασκευασμένη παλιά σιταποθήκη.
Η κατασκευή του, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, έγινε το 2000. Διαθέτει 30 υπερπολυτελή δωμάτια και σουίτες, που προσφέρουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις στους φιλοξενούμενους του ξενοδοχείου.
www.hotelkrolewski.pl



Langholmen Hotel and Hostel, στην Στοκχόλμη της Σουηδία
Εδώ μπορείτε να υπηρετήσετε μια εθελοντική «φυλάκιση» στο Langholmen, που αποτελούσε την μεγαλύτερη φυλακή της Σουηδίας πριν από τη μετατροπή του το 1989, σε ξενοδοχείο.
Τα δωμάτιά του, είναι φτιαγμένα μέσα στα παλιά κελιά της φυλακής και προσφέρει 24ωρη εξυπηρέτηση.
www.langholmen.sw




Mandarin Oriental, Prague, στην Πράγα της Τσεχίας
Εδώ θα συναντήσετε την εσωτερική ειρήνη που προσφέρει ένα δομινικανό μοναστήρι του 14ου αιώνα.
Η μετατροπή του σε ξενοδοχείο έγινε το 2006. Διαθέτει 99 δωμάτια και σουίτες, Spa, εστιατόρια και bar.
Δειπνήστε σ’ ένα από τα πέντε θολωτά δωμάτια του εστιατορίου Essentia ή απολαύστε τη θέα των ιστορικών κτηρίων της πόλης από τα μπροστινά δωμάτια του ξενοδοχείου.
www.mandarinoriental.cz

(πηγή: www.fe-mail.gr, 10/12/2007)

10 ξενοδοχεία με στυλ

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
Pousada Flor da Rosa, Γκράτο, Αλεντέζο
Ενα εντυπωσιακά συμπαγές κτίριο από γρανίτη κυριαρχεί σε ένα κατάλευκο χωριό στην περιοχή του Αλεντέzο της Πορτογαλίας, το Flor de la Rosa, το οποίο βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Ανακαινισμένο, με αρκετές μετατροπές, και διακοσμημένο από τον κορυφαίο διακοσμητή Joao Luis Carrilho da Graca, το μοναστήρι του 14ου αιώνα ­ το οποίο μοιάζει περισσότερο με κάστρο ­ έχει διατηρήσει τη μεταμεσαιωνική μυστικότητά του. Τα 24 δωμάτιά του, όλα δίκλινα, διαθέτουν μια αισθητική που βρίσκεται μεταξύ του όχι ιδιαίτερα ακραίου νέου κύματος της εκδοχής του 1995 και της τυπικής αισθητικής του μοναστηριού. Ο πλέον τυχερός θα νοικιάσει τη σουίτα 601: στην κορυφή του πύργου, με θέα τους ελαιώνες του Βόρειου Αλεντέzο. Τα δωμάτια είναι παραδοσιακά και πολύ δροσερά κατά τους θερινούς μήνες, με ξύλινα πατώματα, με λιτή επίπλωση και τουλάχιστον έναν τοίχο από γρανίτη έτσι ώστε να συντηρείται η αυστηρότητα της διακόσμησης.
Το εστιατόριό του κατέχει ξεχωριστή θέση, με τα γνωστά τοις πάσι πιάτα: migas a Alentejana (χοιρινό με λουκάνικο και κρουτόν) και sopa de cacao (που είναι σούπα με σκυλόψαρο). Τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα σημεία του κτιρίου παραμένουν ανέπαφα. Ο λόγος είναι απλός: παιδιά της περιοχής κάποτε έπαιζαν και προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε διατηρητέα κτίσματα... Σε ό,τι αφορά το σέρβις, αυτό μάλλον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αργό. Αλλά σε ένα εξοχικό μέρος της Πορτογαλίας η οποιαδήποτε βιαστική κίνηση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το λιγότερο... ακατάλληλη.
Pousada Flor da Rosa, Mosteiro Sta Maria Flor da Rosa, 7430-999 Crato, Portugal
τηλ.: 00-351-245-997.210, φαξ: 997.212, guest@pousadas.pt, www.pousadas.pt

ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Ambassade Hotel, Αμστερνταμ
Οταν οι διανοούμενοι του κόσμου επισκέπτονται το Αμστερνταμ, τότε επιλέγουν να μείνουν σε ένα ξενοδοχείο, στο Ambassade Hotel. Και αυτή η λογοτεχνική του φήμη είναι που του έδωσε και πρωταγωνιστικό ρόλο στο καινούργιο βιβλίο του Χάουαρντ Νόρμαν «The Museum Guard». Βρίσκεται σε ένα από τα μεγαλύτερα κανάλια του Αμστερνταμ και αποτελεί αμάλγαμα δέκα σπιτιών εμπόρων του 17ου αιώνα. Τα δωμάτια είναι διακοσμημένα με αντίκες και έχουν ποικιλία χρωμάτων. Υπάρχουν δύο τύποι δωματίων: ο ένας προσφέρει την αυθεντική αίσθηση του Αμστερνταμ, με τα κλασικά του στοιχεία, ενώ ο άλλος είναι πιο σύγχρονος, με πολύ φως και μεγάλη άνεση.
Τα δύο καθιστικά, με ρολόγια και πίνακες των παππούδων, είναι ιδανικοί τόποι για ανάγνωση, ωστόσο το ξενοδοχείο παρέχει και πιο σύγχρονες ανέσεις. Αν και δεν διαθέτει εστιατόριο, το πρωινό του είναι εξαιρετικό, όπως και το προσωπικό του, το οποίο είναι πάντα έτοιμο να εκτελέσει τις επιθυμίες σας. Εκτός των τειχών του υπάρχουν πολλά εστιατόρια και πολύ καλά εμπορικά καταστήματα. Το προσωπικό του ξενοδοχείου θα σας «οδηγήσει» σε όποιο από αυτά επιθυμείτε ­ και φυσικά στο καλύτερο βιβλιοπωλείο της περιοχής!
Ambassade Hotel, Herengracht 341, Amsterdam
τηλ.:00-31-20-626.2333, fax: 555.0277, www.ambassade-hotel.nl

ΚΑΝΑΡΙΑ ΝΗΣΙΑ
La Casona de Argual, Λα Πάλμα
Πρόκειται για ένα νησί που δεν το επισκέπτονται ιδιαίτερα πολλοί τουρίστες, ωστόσο διαθέτει ένα από τα ωραιότερα ξενοδοχεία που υπάρχουν στα Κανάρια Νησιά. Το Casona de Argual βρίσκεται σε μια κατάφυτη πλατεία στην άκρη της ήσυχης πόλης του Los Lanos de Aridane. Δεν πρόκειται για κάποια ιδιαίτερη περιοχή, αλλά είναι πρακτική: ο τεράστιος κρατήρας του Caldera de Taburiente βρίσκεται σε απόσταση μόλις 15 λεπτών. Είναι ένα οίκημα του 18ου αιώνα, με στυλ που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μάλλον αποικιακό - ισπανικό, ένα μικρό ξενοδοχείο, το οποίο έχει μόλις τέσσερα δίκλινα δωμάτια, που δεν διαθέτουν όλα προσωπικό μπάνιο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το να μένεις εδώ είναι σαν να επισκέπτεσαι έναν παλιό σου φίλο, ο οποίος είναι ιδιαίτερα κομψός. Τα δωμάτια είναι φωτεινά, ευάερα με απλή επίπλωση, αλλά με κρεβάτια αντίκες. Τα χρώματα είναι παλ, οι τοίχοι ροζ και οι κουρτίνες λευκές λινές. Τα πατώματα είναι ξύλινα, όπως και οι πόρτες, στα μπαλκόνια θα βρείτε αρωματικά λουλούδια, αλλά και... καλάθια με κρασιά, ενώ ο κήπος, όλο λουλούδια και δέντρα, έχει έπιπλα αντίκες και παλιά κάγκελα. Το εστιατόριο δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο γιατί συνήθως εξυπηρετεί τις ανάγκες των ντόπιων. Δεν υπάρχει πισίνα και το σέρβις του θυμίζει κατάσταση υπνοβασίας... Το πλεονέκτημα του εν λόγω ξενοδοχείου βρίσκεται στην έλλειψη επιτήδευσης, στην ησυχία και στην πρωτόγονη γοητεία του.
La Casona de Argual, 6 Liano de San Pedro, Los Lianos de Aridane, La Palma, Islas Canarias, Spain
τηλ. και φαξ: 00-34-922-401.816

ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ξενοδοχείο Atoll Helgoland
Το Χέλγκολαντ είναι ένα μικρό νησάκι, 70 χιλιόμετρα από τη βόρεια ακτή της Γερμανίας. Παρά το γεγονός ότι, για να φθάσει κανείς στο ξενοδοχείο Atoll Helgoland, πρέπει να ταξιδέψει με αεροπλάνα, τρένα και πλοία, αξίζει τον κόπο. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο του κτίσματος, το οποίο υπογράφει η αρχιτέκτονας Αλισον Μπρουκς (συνεργάτις του σχεδιαστή Ρον Αραντ), έχει στόχο, όπως η ίδια ισχυρίζεται, να προσφέρει «μια αίσθηση υδάτινης γαλήνης»: δύο γυάλινες κατασκευές σε σχήμα κώνου διαπερνούν το πάτωμα του φουαγέ, προσφέρουν αστραφτερές εκλάμψεις στο νερό της πισίνας, ενώ η λάμψη του εστιατορίου σε συνδυασμό με το θαλασσινό μενού δίνουν μια αίσθηση από ωκεανό...
Το εν λόγω νησί είναι γνωστό για τους αστακούς και τα καβούρια του, που αποτελούν φυσικά και τον βασικό άξονα του μενού του εστιατορίου. Το σέρβις είναι εξαιρετικό και συνδυάζει τη γερμανική επάρκεια με τη φιλικότητα, δίχως επιτήδευση, γεγονός σπάνιο για ένα τόσο μοντέρνο ξενοδοχείο. Ενας γυάλινος ανελκυστήρας δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να δουν ταυτόχρονα τη θάλασσα και τον ουρανό λίγο προτού μπουν στα φωτεινά τους δωμάτια, 32 εκ των οποίων διαθέτουν επίπλωση πρωτοποριακή. Αν μπορείτε να ζήσετε και χωρίς τις καρέκλες «Πορτοκαλόφλουδα» του Πιερ Πολέν, τα φώτα Καστιλιόνι, το σέξι διακοσμημένο ντους και άλλα παρεμφερή, τότε μπορείτε να διαλέξετε ένα από τα 19 κλασικά διακοσμημένα δωμάτια. Μεταξύ των προσφερομένων ανέσεων: πισίνα, γυμναστήριο και spa. Αυτά μπορείτε να τα απολαύσετε ανεξάρτητα από την επίπλωση του δωματίου που θα επιλέξετε!
Atoll Helgoland, Lung Wai 27, 27498 Helgoland
τηλ.: 00-49-4725-8000, fax: 800.444, info@atoll.de

ΓΑΛΛΙΑ
Hotel Square, Παρίσι
Βρίσκεται σε μια περιοχή όχι ιδιαίτερα ελκυστική. Μόλις όμως αντικρίσεις την όψη από τον συμπαγή γυαλισμένο γρανίτη του, τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν. Σε αντίθεση με τα άλλα ξενοδοχεία αυτού του είδους, όπου το ψυχρό ντιζάιν παγώνει και την ατμόσφαιρα, το Square είναι ευχάριστο και γοητευτικό. Το μικρό αυτό ξενοδοχείο με τα 22 του δωμάτια καταφέρνει να είναι μοναδικό στο είδος του χάρη στη γυάλινη οροφή του και στην πληθώρα των γκαλερί που διαθέτει. Πλούσιο σε χώρο και φως, διαθέτει και ζεστασιά πίσω από το φαινομενικά ψυχρό του ντιζάιν. Τα δωμάτιά του, τα οποία για τα παριζιάνικα δεδομένα είναι πλούσια σε παροχές, δημιουργούν ζεστή ατμόσφαιρα με τα πλούσια χρώματά τους που έρχονται σε αντίθεση με τη γεωμετρικότητα των σκοτεινών από ινδικό ξύλο επίπλων του. Το μπαρ και το εστιατόριό του αποτελούν αντίδοτο για την ασχήμια της κοντινής Λεωφόρου των Βερσαλλιών. Το όνομα αυτών: Ζέμπρα: δικαιολογείται αφενός μεν από το μωσαϊκό με σχέδιο «ζέμπρα», αφετέρου δε από λάμπες με επένδυση ξύλου δάσους. Παραμένει ανοιχτό ως και τη 1 π.μ. Ευχάριστο και άνετο, έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει διασημότητες, μεταξύ των οποίων και ο παλιός ροκ σταρ Τζόνι Χάλιντεϊ.
Hotel Square, 3 rue de Boulainvilliers, 75016 Paris
τηλ.: 00-33-1-44-149.190), hotel.square@wanadoo.fr

ΒΕΛΓΙΟ
De Witte Lelie, Αμβέρσα
Τον 16ο αιώνα η πολιτιστική ζωή της Αμβέρσας επικεντρωνόταν στο στυλ του Πίτερ-Πάουλ Ρούμπενς και των συγχρόνων του. Στις ημέρες μας τους κανόνες πλέον ορίζουν οι σχεδιαστές μόδας όπως η Ann Demeulemeester και ο Dries van Noten. Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο είναι το κομψότερο της πόλης και συνδυάζει στοιχεία και από τις δύο αυτές εποχές. Βρίσκεται σε έναν ήσυχο δρόμο και στο παρελθόν υπήρξε το σπίτι ενός πλούσιου εμπόρου του 16ου αιώνα, το οποίο αναπαλαιώθηκε το 1993. Οπως στα σπίτια του Ρούμπενς και των φίλων του, και εδώ τα έπιπλα είναι στυλ μπαρόκ και οι αυλές ηλιόλουστες. Στο εσωτερικό τα μαρμάρινα πατώματα, τα τζάκια και τα έργα τέχνης παραπέμπουν στο παρελθόν. Τα υπόλοιπα όμως είναι άμεσα συνδεδεμένα με το σύγχρονο στυλ. Το κυρίαρχο χρώμα είναι το λευκό, και τα λουλούδια που θα συναντήσει κάποιος στα περισσότερα σημεία είναι τα λίλιουμ. Το μόνο διαθέσιμο γεύμα είναι το πρωινό, ενώ καλό φαγητό δύσκολα μπορεί να βρει κανείς στην υπόλοιπη πόλη. Το ξενοδοχείο διαθέτει 10 δωμάτια. Παντού υπάρχουν σκάλες, που οδηγούν από τα δωμάτια στο τεράστιο καθιστικό. Οι σουίτες έχουν δικό τους μπαλκόνι. Στη λίστα των επισκεπτών φιγουράρουν ονόματα όπως αυτά του Πολ Σμιθ και του Ζαν-Πολ Γκοτιέ. Ωστόσο καλοδεχούμενοι είναι και όσοι διαθέτουν πιο απλό στυλ.
De Witte Lelie, Keizerstraat 16-18, 2000 Antwerpen
τηλ.: 00-32-3-226.1966, φαξ: 234.0019

ΙΤΑΛΙΑ
Locarno, Ρώμη
Οταν άνοιξε, το 1925, το Locarno είχε σκαλιστά κάγκελα τα οποία διακοσμούσαν τα τζάμια στις πόρτες της εισόδου του, liberty style κατασκευές στις πλάτες των καρεκλών του, ένα καλογυαλισμένο ξύλινο μπαρ και μια ταμπέλα στην οποία αναγραφόταν: «Shall we charleston?». Εχει ακόμη αυτά τα πράγματα. Σήμερα η ατμόσφαιρα που αποπνέει το στυλ της αίθουσας υποδοχής και του μπαρ ίσως να μην επιβεβαιώνεται απόλυτα από το στυλ που έχουν οι κρεβατοκάμαρες, αλλά η νέα πτέρυγα, που λειτούργησε τον περασμένο Ιούνιο, ανταποκρίνεται και με το παραπάνω. Κατά μήκος μιας κομψής, γεμάτης λουλούδια βεράντας ένας διάδρομος σε παλ αποχρώσεις οδηγεί σε μια δωδεκάδα κομψά δωμάτια και σουίτες. Οι κουρτίνες είναι μεταξωτές. Τα κρεβάτια είναι επιβλητικά λόγω των μοναδικών σχεδίων που έχουν τα κάγκελα στο πάνω μέρος τους, που θυμίζουν κοσμήματα παλαιότερων εποχών. Ο μάνατζερ του ξενοδοχείου σινιόρ Γουστάβος είναι ο κλειδοκράτορας όχι μόνο των 60 δωματίων, αλλά επίσης και των γυαλιστερών μαύρων ποδηλάτων, τα οποία διαθέτει το ξενοδοχείο για τους επισκέπτες του.
Αν δεν ταιριάζει με τα γούστα σας να πάρετε πρωινό στη βεράντα σας, τότε μπορείτε να επισκεφθείτε το ρουφ γκάρντεν και να απολαύσετε τη θέα της Ρώμης.
Hotel Locarno, via della Penna 22, 00186 Rome
τηλ.: 00-39-06-0841, φαξ: 321.5249

ΙΡΛΑΝΔΙΑ
The Clarence, Δουβλίνο
Παρά το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια ολοένα και πιο μοντέρνα ξενοδοχεία έχουν κάνει την εμφάνισή τους στο Δουβλίνο, το πέντε ετών Clarence αποτελεί τον βασικό πόλο έλξης για τον κόσμο της μόδας της πόλης και όχι μόνο. Σχεδιασμένο από την Κέιτ Χομπς (είχε αναλάβει και το Μετροπόλιταν στη Νέα Υόρκη), είναι ένα μέρος το οποίο, αν μη τι άλλο, διαθέτει στυλ. Επίσης βρίσκεται στο μέσον του «ναού των μπαρ», περιτριγυρισμένο από μπαρ και καφέ, με θέα τον ποταμό Λίφι. Το σέρβις είναι διακριτικό, οι υπάλληλοι εξαιρετικοί, γνώστες των πάντων και χαμογελαστοί. Και φυσικά όχι μόνο σε ό,τι αφορά τα εντός του ξενοδοχείου. Οχι βέβαια πως αυτό σημαίνει ότι οι παροχές του ξενοδοχείου δεν επαρκούν: το εστιατόριο Tea Room διαθέτει ίσως το καλύτερο φαγητό στο Δουβλίνο. Το μπαρ Octagon σερβίρει εξαιρετικό μαρτίνι, ενώ το κλαμπ The Kitchen θυμίζει κάτι από Νέα Υόρκη με τους κόκκινους βελούδινους καναπέδες του, που δεσπόζουν στον χώρο.
Τα 46 δίκλινα δωμάτια είναι άνετα και όχι τεράστια, με επένδυση από λευκό αμερικανικό ξύλο βαλανιδιάς, πέτρινα πατώματα και παρεμβάσεις από γκρίζο δέρμα, μοβ μετάξι και πορφυρό σουέντ. Από την άλλη οι τρεις σουίτες που διαθέτει το ξενοδοχείο είναι απέραντες: το δωμάτιο 508 διαθέτει χώρο που μπορεί να φιλοξενήσει 30 άτομα. Επιπλέον το Clarence δεν είναι υψηλών προδιαγραφών. Ιδιοκτήτες του είναι ο Μπόνο και ο Δι Ετζ από το συγκρότημα των U2, που είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ροκ συγκροτήματα.
The Clarence, 6-8 Wellington Quay, Dublin
τηλ.: 00-353-1-670-9000, φαξ: 407.0820

ΙΣΠΑΝΙΑ
Hacienda de San Rafael, Las Cazebas de San Juan, Ανδαλουσία
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο συγγραφέας Ρίτσαρντ Κέρτις επέλεξε να μείνει στο εν λόγω ξενοδοχείο ολοκληρώνοντας το βιβλίο του «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία» ή ότι ο Ρικ Στάιν κατέφυγε εδώ για να ολοκληρώσει τη συγγραφή του βιβλίου του για τη μαγειρική. Οι ιδιοκτήτες του, η Κούκου και ο Τιμ Ράιντ, έχουν δημιουργήσει έναν υπέροχα ανακαινισμένο χώρο 300 ετών, από όπου οτιδήποτε μπορεί να θυμίζει σύγχρονη τεχνολογία έχει εξοστρακιστεί: τηλέφωνα και τηλεοράσεις είναι σχεδόν άγνωστα για τα διακοσμημένα σαν γκαλερί δωμάτια, το καθένα από τα οποία έχει τη δική του βεράντα, που καταλήγει σε μια μεγάλη αυλή.
Τα δωμάτια, τα καθιστικά και η τραπεζαρία έχουν στυλ αρχαίο - ευρωπαϊκό και έχουν διακοσμηθεί με μικρούς θησαυρούς, τους οποίους έχουν συλλέξει οι ιδιοκτήτες στα ταξίδια που έχουν κάνει ανά τον κόσμο. Οι κήποι «περικυκλώνουν» όλα τα δωμάτια και καταλήγουν σε μια μεγάλη φάρμα. Το δείπνο, όσο και αν αυτό φανεί παράξενο, «μετακινείται» ανάλογα με τον καιρό! Υπάρχουν διάφορα σημεία στον κήπο όπου μπορεί κάποιος να δειπνήσει, βεράντες, αυλές γεμάτες μπουκαμβίλιες και φυσικά η τραπεζαρία. Εξάλλου κάτι που μπορεί να σας εγγυηθεί ο ίδιος ο σεφ αυτοπροσώπως είναι ότι ποτέ δεν θα ξαναφάτε το ίδιο φαγητό: το μενού αλλάζει κάθε δέκα ημέρες.
Η οικογένεια Ράιντ είναι διακριτική και μπορεί να σας συμβουλεύσει ακόμη και για δραστηριότητες εκτός των ορίων του ξενοδοχείου: περιπάτους, ιππασία, εκδρομές στα βουνά και στην ακτή. Ωστόσο οι περισσότεροι επισκέπτες δύσκολα αποχωρίζονται την πισίνα του ξενοδοχείου. Πάντως το συγκεκριμένο μέρος ενδείκνυται για να δραπετεύσει κανείς από τα παιδιά και όχι για να τα πάρει μαζί του: δεν είναι τυχαίο ότι οι μικρότερης ηλικίας επισκέπτες είναι περίπου δεκαπέντε ετών.
Hacienda de San Rafael, Carretera Nacional IV km 594, Las Cazebas de San Juan, Seville
τηλ.: 00-955-872.193, φαξ: 872.201

ΙΤΑΛΙΑ
San Domenico Palace, Ταορμίνα, Σικελία
Αν έλεγαν σε κάποιον να διαλέξει το στοιχείο εκείνο που αποδεικνύει την ευστροφία των ιταλών μοναχών, δεν θα χρειαζόταν παρά να δει τις τοποθεσίες που έχουν επιλέξει για να κτίσουν τα μοναστήρια τους: είναι ίσως οι καλύτερες της Ιταλίας: Κάπρι, Ακτή Αμάλφι, Πορτοφίνο. Στη θέση τους σήμερα βρίσκονται μερικά από τα ωραιότερα ξενοδοχεία της χώρας. Ενα από τα διασημότερα και πολυτελέστερα είναι το Παλάτι του Αγίου Δομήνικου, το οποίο στο παρελθόν ­ τον 15ο αιώνα ­ υπήρξε μοναστήρι, το οποίο είχε ιδρύσει ένας ευγενής στην Ταορμίνα. Εκεί που κάποτε οι δομινικανοί μοναχοί προσεύχονταν, κοιμούνταν και έτρωγαν, σήμερα βρίσκονται 108 δωμάτια, ανακαινισμένα με γούστο μάλλον αριστοκρατικό. Ξύλινα έπιπλα - αντίκες, υφάσματα μπροκάρ και μεταξωτά και φυσικά το σήμα κατατεθέν της περιοχής: κόκκινα μάρμαρα Σικελίας. Υπάρχουν δύο εστιατόρια, ένα εκ των οποίων βρίσκεται δίπλα από την πισίνα. Σε ό,τι αφορά το μικρό εκκλησάκι που υπήρχε, αυτό έχει μετατραπεί σε αίθουσα συνεδριάσεων, χωρητικότητας 400 ατόμων. Το σέρβις είναι επαρκές και οι υπάλληλοι ευγενικοί. Μπορούν να ρυθμίσουν τα πάντα: από το να κάνουν τις κρατήσεις και να βγάλουν εισιτήρια για το αρχαιοελληνικό θέατρο ως και να κανονίσουν να κάνετε τον γύρο της Αίτνας με ελικόπτερο.
Από τα περισσότερα δωμάτια ­ αλλά και από τον κήπο του ξενοδοχείου, όπου μπορεί κάποιος να συναντήσει από ιβίσκους και κουμκουάτ ως και μπουκαμβίλιες ­ η θέα απλώνεται από την ανατολική ακτή της Σικελίας ως τον κρατήρα του ηφαιστείου. Μεταξύ Νοεμβρίου και Απριλίου, όταν η Αίτνα καλύπτεται από χιόνι, η θέα είναι πιο ρομαντική και η Ταορμίνα δεν αποτελεί πόλο έλξης για το πλήθος. Ποιοι έχουν περάσει από εδώ; Ρίχαρντ Στράους, Οντρεϊ Χέπμπορν, Τζον Στάινμπεκ είναι μερικοί από τους διασημότερους επισκέπτες του παρελθόντος.
Πολλοί εκ των επισκεπτών ίσως δεν θα ενθουσιαστούν από την αυστηρή και παλιομοδίτικη διακόσμηση, όμως αυτό αποτελεί και το σημαντικότερο μέρος της γοητείας του Αγίου Δομήνικου, το οποίο δεν μπορεί βέβαια να χαρακτηριστεί ξενοδοχείο σύγχρονης τεχνολογίας!
San Domenico Palace, piazza San Domenico 5, 98039 Taormina, Sicily
τηλ.: 00-39-0942-23701, φαξ: 625.506

(πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ)

Άμστερνταμ

Προειδοποίηση. Ό,τι έχετε ακούσει για το Άμστερνταμ είναι αλήθεια. Όλα, μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια –αυτή που μοιάζει τραβηγμένη στην υπερβολή της, και εκλαμβάνεται από την πλειοψηφία των υπολοίπων Ευρωπαίων ως αστικός μύθος.

Ιδρυθέν περί τα τέλη του 12ου αιώνα, το Άμστερνταμ εξελίχθηκε πολύ γρήγορα σε ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά, εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα της Μεσαιωνικής Ευρώπης, γνώρισε τη χρυσή εποχή του κατά την αποικιοκρατική περίοδο του 17ου αιώνα και κατάφερε να βγει σχεδόν αλώβητο από την τραγωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αντικρίζοντας τον 21ο αιώνα με το υπεροπτικό, και ταυτόχρονα συγκαταβατικό, βλέμμα της αδιαφιλονίκητης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας της ελευθερίας.

Κι αν η ελευθερία αυτή έγινε, στο πέρασμα του χρόνου, αντικείμενο διενέξεων, αμφισβήτησης, κατηγοριών περί τουριστικού κινήτρου και υπερβολής, και προσπαθειών φίμωσης και καταστολής, η πόλη κατάφερε να κρατήσει την ατμόσφαιρα και το χρώμα της και να αποδείξει περίτρανα ότι έχει πολλά περισσότερα να προσφέρει στους επισκέπτες της από την εκτόνωση των νεανικών απωθημένων για την οποία διαφημίζεται, ηθελημένα ή μη.

Σπουδαία δείγματα αρχιτεκτονικής, κυρίως του 17ου και 18ου αιώνα, αμέτρητα μουσεία που στεγάζουν μεγάλο μέρος της ιστορίας της πόλης, της συμβολής της στις τέχνες και τον πολιτισμό αλλά και της σύγχρονης κουλτούρας της, μοναδική ρυμοτομία και ατμόσφαιρα, στην οποία δε συντελούν μόνο η χαλαρή διάθεση κατοίκων και επισκεπτών και τα ολονύχτια πάρτι, αλλά και οι εικόνες εκείνες που χάρισαν στο Άμστερνταμ το προσωνύμιο ”Βενετία του Βορρά”, συνθέτουν το προφίλ μιας πόλης που μάλλον αδικείται από την αντίληψη πως όλοι την επισκέπτονται για την ελαστικότητα του νομοθετικού πλαισίου της.
Το άρθρο συνεχίζεται παρακάτω

Το κέντρο του Άμστερνταμ, που αντιστοιχεί ουσιαστικά στην παλιά πόλη και διατηρεί σχεδόν το σύνολο της αρχιτεκτονικής και ρυμοτομίας της, είναι το ημικύκλιο που οριοθετείται από τα πέντε ομόκεντρα κανάλια, Singel, Herengracht, Keizersgracht, Prinsengracht και Singelgracht. Καθένα με το δικό του προσωπικό ύφος, που διαμορφώνεται ανάλογα με τα κτίρια που το πλαισιώνουν, τα κανάλια αποτελούν ένα αξιοθέατο από μόνα τους. Το Herengracht ήταν η συνοικία των πλουσιότερων εμπόρων της πόλης, κατά τη χρυσή εποχή του 17ου αιώνα, και διατηρεί μέχρι σήμερα τον αριστοκρατικό του αέρα, ενώ στο Prinsengracht θα δείτε μερικά από τα μικρότερα σε πλάτος κτίρια της πόλης.

Στο κέντρο του ημικυκλίου, σημείο εκκίνησης πολλών διαδρομών εξερεύνησης της πόλης, βρίσκεται ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός (Centraal Station). Η πλειοψηφία των ξενοδοχείων, αξιοθέατων, εστιατορίων και νυχτερινής ζωής εν γένει είναι συγκεντρωμένη σε αυτή την περιοχή.

Ξεκινώντας την περιήγησή σας εδώ, καλό θα ήταν, προς αποφυγή εκπλήξεων, να θεωρήσετε δεδομένο ότι θα χαθείτε αρκετές φορές, τουλάχιστον μέχρι να συνηθίσετε τη διάταξη των καναλιών και τη λογική με την οποία τέμνουν τους δρόμους –ή μήπως είναι το αντίθετο;

Επόμενη οπτική πρόκληση –που όμως συνηθίζεται ευκολότερα– είναι τα κτίρια στις όχθες των καναλιών που γέρνουν προς τα εμπρός. Η αρχιτεκτονική αυτή καινοτομία έχει έναν πολύ πρακτικό λόγο ύπαρξης: την ασφαλή μεταφορά των πιάνων, που έπρεπε, κατά τις μετακομίσεις, να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν από τα παράθυρα, εξαιτίας των στενών σκαλών που συνέδεαν τους ορόφους.

Ξεκινώντας από τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό διασχίζουμε τον πολυσύχναστο δρόμο Damrak, όπου κυλούσε ο Άμστελ πριν την κατασκευή του φράγματος που έδωσε στην πόλη το όνομά της –το αρχικό Amstelredam, φράγμα στον Άμστελ, έγινε, με τα χρόνια, Amsterdam. Μπαρ, cafe, coffee shops, εστιατόρια, θέατρα και καταστήματα τουριστικών ειδών είναι συγκεντρωμένα εδώ, και στους γύρω δρόμους, ενώ από το σημείο αυτό ξεκινά και η περίφημη συνοικία με τα κόκκινα φανάρια, η οποία αποτελεί περισσότερο τουριστική ατραξιόν και λιγότερο κακόφημη γειτονιά.

Οι ”βιτρίνες” που αποτελούν το σήμα κατατεθέν της περιοχής συγκεντρώνουν περισσότερο πλήθη περίεργων τουριστών παρά υποψήφιων ”πελατών”, πολλά ξενοδοχεία, εστιατόρια και cafe ακριβώς δίπλα σφύζουν από ζωή όλες τις ώρες της ημέρας, και η περιοχή γενικότερα απέχει μακράν από την ατμόσφαιρα παρανομίας και υποκόσμου που αποπνέουν αντίστοιχες συνοικίες άλλων πόλεων. Πρόκειται, άλλωστε, για κατοικημένη περιοχή, η οποία με το φως της ημέρας δε θυμίζει σε τίποτα τις νυχτερινές της εικόνες. Εδώ βρίσκεται και η παλαιότερη από τις εκκλησίες του Άμστερνταμ, η γοτθική Oude Kerk.

Συνεχίζοντας την περιήγηση, καταλήγουμε, μέσω της Damrak, στην πλατεία Dam, με το εντυπωσιακό θερινό ανάκτορο της βασίλισσας, όπου γιορτάζεται η εθνική Ημέρα της Βασίλισσας, στις 30 Απριλίου. Εδώ αξίζει να αφιερώσετε αρκετό χρόνο, για να θαυμάσετε τόσο το ίδιο το παλάτι, μοναδικό δείγμα αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα, όσο και τα υπόλοιπα αξιοθέατά της, όπως το άγαλμα του Άτλαντα που κουβαλά στους ώμους του τη Γη, τον πύργο με το καμπαναριό, το παράρτημα του μουσείου της Madame Tussaud, την γοτθική βασιλική του 15ου αιώνα Neuwe Kerk και, ακριβώς απέναντι, το Εθνικό Μνημείο, αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κοντά στην Dam, στον αριθμό 263 της οδού Prinsengracht, βρίσκεται το σπίτι όπου η Άννα Φρανκ έγραψε το περίφημο ημερολόγιό της. Το κτίριο χρονολογείται από το 1635, ενώ τα δωμάτια πίσω από τη βιβλιοθήκη, όπου κρυβόταν η οικογένεια από το 1942 έως το 1944 είναι σήμερα επισκέψιμα.

Από εδώ ξεκινά η περίφημη περιοχή Jordaan, με τα κανάλια και τους δρόμους που φέρουν αποκλειστικά ονόματα λουλουδιών και δέντρων, τα διατηρητέα κτίρια του 17ου αιώνα, τα δημοφιλή brown cafes, εξολοκλήρου διακοσμημένα με ξύλο, και τις stylish boutiques. Φτωχική συνοικία εργατικών κατοικιών πριν από μερικούς αιώνες, το Jordan θεωρείται σήμερα μία από τις πλέον artistic περιοχές της πόλης.

Νοτιότερα του κέντρου, αμέσως μετά το κανάλι Singelgracht, η πλατεία Museumplein φιλοξενεί το Royal Concert Hall, καθώς και τρία από τα πλέον ενδιαφέροντα μουσεία της πόλης –το εντυπωσιακό μουσείο Van Gogh, φιλοξενεί πλούσια συλλογή των έργων του Ολλανδού ζωγράφου, το Rijksmuseum κατέχει τον τίτλο του εντυπωσιακότερου μουσείου τέχνης και ιστορίας της πόλης, με έργα των Rembrant, Vermeer και άλλων Ολλανδών δημιουργών, ενώ το Stedelijk είναι το δημοτικό μουσείο σύγχρονης τέχνης.

Πολύ κοντά στην Museumplein, το Vondelpark αποτελεί μία όαση πρασίνου, εντυπωσιακότατης έκτασης, που σφύζει από ζωή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Στο πάρκο στεγάζεται και το μουσείο κινηματογράφου, που προβάλλει καθημερινά τρεις επιλεγμένες ταινίες.

Μία επίσκεψη αξίζει, επίσης, και ο βοτανικός κήπος Hortus Botanicus, που ανήκε παλαιότερα στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, ενώ αν αποφασίσετε να επισκεφθείτε τον παρακείμενο ζωολογικό κήπο Artis υπολογίστε τουλάχιστον ένα ολόκληρο πρωινό. Ένας από τους μεγαλύτερους και παλαιότερους -ιδρύθηκε το 1838- ζωολογικούς κήπους της Ευρώπης, φιλοξενεί ζώα –από πιγκουΐνους και θαλάσσιους ελέφαντες μέχρι βίσονες και οπόσουμ– στο φυσικό τους περιβάλλον, αλλά και το εντυπωσιακότερο, ίσως, ενυδρείο που είδατε ποτέ –σε ένα διώροφο κτίριο που θα σας κάνει να κολλήσετε για ώρες– και πλανητάριο και μουσείο φυσικής ιστορίας.

Για πάσης φύσεως αγορές και σουβενίρ, εκτός των τυποποιημένων καταστημάτων με τουριστικά είδη, κατευθυνθείτε στη Waterlooplein. Η υπαίθρια αγορά που στήνεται καθημερινά εδώ προσφέρει κυριολεκτικά τα πάντα –από τρόφιμα μέχρι σουβενίρ και έργα τέχνης– σε λογικότατες τιμές και με αδιαφιλονίκητο extra bonus τη μοναδική, αν και πολύβουη, ατμόσφαιρα κλασσικού ευρωπαϊκού street market. Ιδανικοί για window shopping, καθ’ ότι οικονομικά ασύμφοροι, είναι οι δύο εμπορικοί πεζόδρομοι που καταλήγουν στην Dam, Kalverstraat και Nieuwendijk.

Σε γενικές γραμμές, το Άμστερνταμ μπορείτε να το διασχίσετε άνετα με τα πόδια –αν και ο αγαπημένος τρόπος μετακίνησης των ντόπιων είναι το ποδήλατο, που συνιστάται ανεπιφύλακτα αν δεν κάνει πολύ κρύο, δεδομένου ότι όλη η πόλη είναι αξιοπρόσεκτα επίπεδη. Η ενοικίαση ποδηλάτου θα σας κοστίσει περίπου 15-20 ευρώ την ημέρα, ενώ με 3 ευρώ επιπλέον ασφαλίζετε το ποδήλατο για την περίπτωση κλοπής, η οποία είναι εξαιρετικά πιθανή.

Το δίκτυο συγκοινωνιών είναι εξαιρετικό, με τέσσερις γραμμές μετρό και δεκαέξι τραμ να καλύπτουν το σύνολο της πόλης και τα προάστια. Οι κάτοικοι είναι φιλικότατοι, με πολύ ελάχιστες εξαιρέσεις, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία μιλά άριστα αγγλικά.

Αυτό που τελικά μένει από το Άμστερνταμ όταν κανείς συνηθίσει –και χορτάσει– την αίσθηση της ελευθερίας που διέπει σχεδόν τα πάντα, τον χαλαρό τρόπο ζωής, την τόσο αρμονική συνύπαρξη του υδάτινου στοιχείου με τη στεριά που μοιάζει να το πλαισιώνει, αντί να πλαισιώνεται από αυτό, και την πολυπολιτισμική κουλτούρα του είναι η εικόνα μιας πόλης που κατέκτησε το επίπεδο ζωής της και τη γοητεία της, όχι τόσο επειδή οι κάτοικοί της έκαναν τις επιλογές τους, όσο επειδή σεβάστηκαν τις επιλογές των άλλων. Μιας πόλης που θα μπορούσε να αποτελεί μοντέλο για τις πόλεις του μέλλοντος. Μιας πόλης που, πολύ περισσότερο από όμορφη, είναι αυθεντική.

Διαμονή

Δεδομένου ότι το Άμστερνταμ αριθμεί πάνω από 400 καταλύματα, από οικονομικής κατηγορίας μέχρι πολυτελείας, είναι πολύ πιθανότερο να δυσκολευτείτε στην επιλογή, παρά στην εύρεση δωματίου. Παρ’ όλα αυτά, αν ταξιδεύετε σε περίοδο αιχμής, ή Σαββατοκύριακο, καλό θα ήταν να κάνετε εγκαίρως κράτηση, καθώς η πόλη πλημμυρίζει κυριολεκτικά από επισκέπτες που φτάνουν εδώ από γειτονικές χώρες, όπως το Βέλγιο, η Γαλλία και η Γερμανία, για διακοπές ή απλώς για Σαββατοκύριακο.

Μερικές από τις καλύτερες επιλογές διαμονής είναι οι εξής.

Το συγκρότημα Bridgewater Residences, στην καρδιά της πόλης, στο κανάλι Keizersgracht προσφέρει εννέα κατοικίες με ένα, δύο ή τρία υπνοδωμάτια, σαλόνι και κουζίνα που χρονολογούνται από το 1687. Πρόσφατα ανακαινισμένα και πλήρως εξοπλισμένα με όλες τις σύγχρονες παροχές και ανέσεις, τα δωμάτια φέρουν τα ονόματα διάσημων Ολλανδών ζωγράφων και δημιουργών, τα έργα των οποίων ενέπνευσαν τους ιδιοκτήτες για τη διακόσμηση του καθενός από αυτά. Οι τιμές ξεκινούν από 225 ευρώ.

Στο κανάλι Singel, το ξενοδοχείο Estherea συνδυάζει την αύρα του 17ου αιώνα, οπότε και κτίσθηκε, με τη φιλική εξυπηρέτηση και όλες τις παροχές που θα περιμένατε από ένα ξενοδοχείο 4 αστέρων. Τα 71 πλήρως ανακαινισμένα δωμάτιά του είναι διακοσμημένα με μοναδικό στυλ, καθένα διαφορετικό από το άλλο, και εξοπλισμένα με χρηματοκιβώτιο, minibar, ασύρματη πρόσβαση στο internet, δορυφορική τηλεόραση, ραδιόφωνο και DVD player. Οι τιμές ξεκινούν από 175 ευρώ.

Αν αναζητάτε μία πρωτότυπη ιδέα διαμονής, το δημοφιλές HouseBoat Phildutch αποτελεί την ιδανική επιλογή. Πέντε λεπτά από την Museumplein, το καράβι – ξενοδοχείο προσφέρει δωμάτια εξοπλισμένα με τηλεόραση, ραδιόφωνο, κουζίνα, καφετιέρα, ξυπνητήρι, πλυντήριο και στεγνωτήρα και, βέβαια, μαγευτική θέα στο κανάλι, τα οποία δε θα σας κοστίσουν περισσότερα από 50 ευρώ κατ’ άτομο.

Φαγητό και διασκέδαση

Προς απογοήτευση όσων θεωρούν πως για να γνωρίσεις μια χώρα πρέπει να δοκιμάσεις και την κουζίνα της, οι Ολλανδοί θεωρούν πως η δική τους δεν είναι αξιοπρόσεκτη –και δεν επενδύουν στο ελάχιστο για την προβολή της.

Έτσι, στο Άμστερνταμ είναι πολύ εύκολο να βρείτε εστιατόρια που σερβίρουν πολυνησιακή, ασιατική, σουριναμέζικη, ινδονησιακή, μεξικάνικη και ιταλική κουζίνα, φαλάφελ, γύρο και τηγανιτές πατάτες, αλλά πολύ δύσκολο να δοκιμάσετε έστω και ένα πιάτο αυθεντικής ολλανδικής κουζίνας –με εξαίρεση τις προαναφερθείσες πατάτες, που σερβίρονται με μαγιονέζα σε συσκευασίες ”to go” και θεωρούνται, από τη νεολαία της πόλης, εθνικό πιάτο.

Όταν δεν αντέξετε άλλες, κατευθυνθείτε στο Iguazu (Prinsengracht 703) για μερικά από τα καλύτερα φιλέτα και T-bone steaks της πόλης, με Βραζιλιάνικη – Αργεντίνικη φιλοσοφία και εξαιρετικές sauce με εμφανείς τις επιρροές από τις λατινοαμερικανικές χώρες. Οι φίλοι του καλού –αν και όχι απαραίτητα καλοψημένου– κρέατος θα εκτιμήσουν και το Parana (Geldersekade 5), όπου το κρέας ψήνεται στα κάρβουνα. Και για τα δύο υπολογίστε περίπου 25 ευρώ το άτομο.

Από τους καλύτερους εκπροσώπους της ασιατικής κουζίνας στην πόλη, το Top Thai (Herenstraat 22) κοντά στο σπίτι της Άννας Φρανκ, σερβίρει ταϊλανδέζικες σπεσιαλιτέ με ποικιλία sauce και, βέβαια μπαχαρικών –ζητήστε την σαλάτα Papaya Pok Pok, για μία από τις πλέον πικάντικες γεύσεις που δοκιμάσατε ποτέ. Υπολογίστε περίπου 25-30 ευρώ το άτομο. Οικονομικότερο, αλλά εξίσου καλό, είναι το Eat Mode (Zeedijk 105), όπου θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε ιαπωνική, κινέζικη και βιετναμέζικη κουζίνα με μόλις 15-20 ευρώ το άτομο.

Για όσους αναζητούν κάτι περισσότερο πρωτότυπο, την απουσία εθνικής κουζίνας έρχεται να αντισταθμίσει το Semhar, με πιάτα και γεύσεις κατ’ ευθείαν από την Αιθιοπία. Κρέατα, λαχανικά, παραδοσιακές πίτες, ακόμη και… αιθιοπική μπύρα, στην τιμή των 13 ευρώ το άτομο.

Η βραδινή, αλλά και εν γένει, διασκέδαση στο Άμστερνταμ, παρά τα όσα λέγονται, δεν εξαντλείται στα ναρκωτικά. Τα coffee shops που διαθέτουν μαριχουάνα και χασίς κανονικά δεν πωλούν αλκοόλ –και αντίστροφα, στα μεγάλα bar και club της πόλης δε θα βρείτε κατάλογο αντίστοιχων ουσιών.

Έτσι, γύρω στη 1.00 μετά τα μεσάνυχτα, οπότε κλείνουν τα μπαράκια και τα coffee shops, το κέντρο της νυχτερινής ζωής μετατοπίζεται λίγο έξω από το κέντρο, στη Leidseplein, που φιλοξενεί μερικά από τα καλύτερα bar και club της πόλης.

Εδώ αξίζει να επισκεφθείτε τα μεγάλα dance clubs Zebra, Jimmy Woo και Sugar Factory, για ολονύχτιο clubbing. Εξίσου καλό και το lounge bar The Mansion, ενώ για κοκτέιλ ιδανική πρόταση αποτελεί το Suzi Wong.

Στη Rembrandtplein, στις όχθες του ποταμού Amstel βρίσκεται ένα από τα μέλη της διεθνούς φήμης αλυσίδας Ice Bar, εξολοκλήρου φτιαγμένο από πάγο –για όσους δεν αντέξουν, ακριβώς δίπλα υπάρχει το ζεστό lounge bar με το… οξύμωρο όνομα Xtra Cold. Μια επίσκεψη αξίζει, επίσης, και το massive club Escape.

Live μουσική, που ποικίλλει από rock και jazz μέχρι blues και funk, θα ακούσετε στο The Waterhole (Korte Leidse-dwars-str 49), ενώ οι φανατικοί της jazz θα εκτιμήσουν περισσότερο τα Alto (Korte Leidse-dwars-str 115) και Bourbon Street (Leidse-kruis-straat 6).

(πηγή: www.in2life, 9/1/2008)

Affordable Europe: Amsterdam

Affordable accommodation within Amsterdam's tiny and coveted historic center is almost impossible to come by, and even the shortest of taxi rides seems to cost at least 10 euros ($12.40, at $1.24 to the euro). But if you take your cues from the locals who get around on bikes and make do with living on the outskirts, this city can be done on a tight budget.

Where to Eat Cheaply

You get what you pay for when it comes to food in the Netherlands, where most ingredients are imported or grown at fairly high cost in greenhouses. So unless you have a strong affinity for bitterballs — fried meatballs that are the buffalo wings of the Netherlands — you can't avoid spending a fairly substantial amount for decent meals. Fortunately, the intimate and cozy Balthazar's Keuken (Elandsgracht 108; 31-20-420-2114), while considered one of Amsterdam's top restaurants, is also one of the most affordable, serving up a three-course prix-fixe meal at 24.50 euros. A typical menu might start with an assortment of five hot and cold appetizers like wild spinach croquettes or cinnamon crostini with spicy beet root, followed with a choice of a meat or a fish main dish like a bouillabaisse with saffron, fennel and red onions and end with a dessert of espresso mascarpone with prunes poached in sherry. A bottle of house wine is 15 euros.

Lodging for Under 100 Euros

The Lloyd (Oostelijke Handelskade 34; 31-20-561-3636; www.lloydhotel.com), a 1921 building on the water in the Eastern Docklands about 10 minutes east of Central Station, recently transformed into a modern and airy hotel, offers rooms at 80 to 300 euros. While the small 80-euro rooms mean sharing a bathroom and shower down the hall, they are one of the best deals in town. Single rooms for 85 euros a night can be found at the newly opened NL Hotel (Nassaukade 368; 31-20-689-0030; www.nl-hotel.com), just a few minutes' walk from Leidseplein. Decorated by the well-known Dutch designer Edward van Vliet, rooms are small but stylish. Prices for a single go up to 100 euros on weekend nights, and breakfast is 10 euros a person.

Best Deal on a Cultural Event

This year marks the 400th anniversary of Rembrandt's birth, and to celebrate, the city has organized a whirlwind of exhibits and events. The cheapest way to experience it all is to buy the I Amsterdam Card (www.iamsterdamcard.com), which for 31 euros offers access to the city's most important museums, two boat tours and unrestricted use of the city's efficient public transportation system. It's good for 24 hours after its initial use.

Best Things to Do Free

Vondelpark, the city's largest park, hosts a series of free open-air concerts throughout the summer starting in June (www.openluchttheater.nl ). Also, every Friday at 8 p.m. hundreds of in-line skaters and roller skaters — all experienced visitors are welcome — converge on the park near the Filmmuseum for a night of rolling through the city (www.fridaynightskate.com).

Best Money-Saving Tip

Like-a-Local is a quirky travel company that offers an affordable variety of experiences with Amsterdamers as hosts. That might include living with a local in the emerging De Pijp neighborhood (79 euros a night for a room with its own bathroom) or a four-course dinner cooked by Liedewij and Jolein (27.50 euros a person including wine) in their home. Or there are private boat rides through the canals at night. At 60 euros for two hours, that's an especially good deal when shared among a few friends. (31-20-670-2483; www.like-a-local.com).

(πηγή: www.iht.com, 23/4/2007)

5 όμορφες πόλεις της Ευρώπης

Kutna Hora, Τσεχία
Έχοντας κερδίσει δικαίως μια θέση στη λίστα των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, το ιστορικό κέντρο της πόλης έχει διατηρηθεί σχεδόν αναλλοίωτο από τη χρυσή εποχή στα μέσα του 14ου αιώνα, όταν η Kutna Hora ανταγωνιζόταν την Πράγα ως σημαντικότερη πόλη της Βοημίας, χάρη στα ορυχεία ασημιού της. Πλημμυρισμένη από χρώμα, με εμφανή το γοτθικό στοιχείο στην αρχιτεκτονική των κτιρίων της και μερικά άκρως ενδιαφέροντα αξιοθέατα, περιτριγυρισμένη από τα καταπράσινα δάση της Βοημίας και κτισμένη σε στρατηγική θέση, λιγότερο από μία ώρα με το τραίνο από την Πράγα, η Kutna Hora διεκδικεί επάξια το χαρακτηρισμό του “next best thing” της Δυτικής Τσεχίας.

Από τα πλέον ενδιαφέροντα αξιοθέατα, το οστεοφυλάκιο του μοναστηριού Sedlec φιλοξενεί μία κατά τι μακάβρια συλλογή από κρανία και κόκαλα ανθρώπων, τα οποία εκμεταλλεύτηκε ένας ξυλογλύπτης για να διακοσμήσει (!) το χώρο όταν η οικογένεια Schwarzenderg αγόρασε το μοναστήρι το 1870. Οι ιδιότυπες κατασκευές κρέμονται από το ταβάνι σαν χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, τέσσερις γιγάντιες οστεοπυραμίδες κοσμούν τα παρεκκλήσια, ενώ ο κεντρικός πολυέλαιος έχει να επιδείξει τουλάχιστον ένα κόκαλο από κάθε σημείο του σώματος.

Λιγότερο πρωτότυπος, αλλά εξίσου εντυπωσιακός, ο γοτθικός καθεδρικός ναός της Αγίας Βαρβάρας, προστάτιδας των ασημορύχων και της πόλης, αποτελεί το πλέον διάσημο αξιοθέατο της πόλης, ορατό σχεδόν από κάθε σημείο της. Στο δρόμο που οδηγεί εδώ, η μακρόστενη αυλή της Ιησουΐτικης Σχολής του 17ου αιώνα φιλοξενεί 13 μπαρόκ αγάλματα αγίων, εμπνευσμένα από εκείνα που κοσμούν τη Γέφυρα του Καρόλου στην Πράγα. Η κεντρική πλατεία της πόλης φιλοξενεί μερικά από τα γοητευτικότερα κτίρια της μεσαιωνικής περιόδου, δημιουργώντας την αίσθηση ότι ο χρόνος έχει σταματήσει.

Παρά το μικρό της μέγεθος, η πόλη δεν υστερεί σε επιλογές διαμονής και διασκέδασης –κάθε άλλο. Κλείστε ένα δωμάτιο στο Hotel Zlata Stoupa, με τα έπιπλα εποχής και το εξαιρετικό κρασί στο mini bar, δοκιμάστε την τοπική μπύρα –απαραιτήτως με παραδοσιακά μεζεδάκια– στην μπυραρία Pivnice Dacicky και απολαύστε διεθνή –ιταλική ή κινέζικη– κουζίνα στα Piazza Navona και Cinsky.

Ουτρέχτη, Ολλανδία
Από τις μεγάλες «μικρές πόλεις», η Ουτρέχτη ξεχωρίζει για τη χαλαρή της ατμόσφαιρα, την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, τα γραφικά κανάλια που αναλαμβάνουν να σας θυμίσουν –ελλείψει της πολύβουης ατμόσφαιρας του Άμστερνταμ– πως βρίσκεστε ακόμα στην Ολλανδία. Κάνοντας για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία της στο χάρτη το 42 μ.Χ., όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος ζήτησε να κτισθεί ένα αμυντικό τείχος στον Ρήνο, το βόρειο σύνορο της αυτοκρατορίας, η πόλη διαθέτει μακραίωνη ιστορία και σημαντικά μνημεία να της την υπενθυμίζουν. Ζωντανή φοιτητούπολη σήμερα, συνδυάζει την αίγλη του παρελθόντος με το κεφάτο vibe και την έντονη νυχτερινή ζωή.

Από τα διασημότερα αξιοθέατα, ο γοτθικός καθεδρικός ναός Dom –η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1284, για να ολοκληρωθεί μόλις το 1520– κυριαρχεί στην ομώνυμη πλατεία, ενώ ο ύψους 112 μέτρων πύργος που φιλοξενεί το καμπαναριό του είναι ο υψηλότερος της χώρας –ανεβείτε στην κορυφή του, για πανοραμική θέα της πόλης που κόβει την ανάσα. Ο πανέμορφος κήπος δίπλα στο ναό ενδείκνυται για χαλάρωση και ατελείωτες βόλτες, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της πόλης –ιδιαίτερα οι πλημμυρισμένες με cafe, bar και εστιατόρια όχθες των γραφικών καναλιών της. Μια επίσκεψη αξίζουν, επίσης, τα αμέτρητα –και άκρως πρωτότυπα στην πλειοψηφία τους– μουσεία της πόλης.

Οι επιλογές διαμονής είναι υπεραρκετές, για κάθε γούστο και budget –από οικονομικότατα hostel μέχρι πολυτελή ξενοδοχεία. Οι γαστρονομικές σας αναζητήσεις εδώ δε θα έχουν όρια, αφού τα παντός είδους εστιατόρια σερβίρουν τα πάντα, από το εθνικό έδεσμα τηγανιτές πατάτες με μαγιονέζα μέχρι ισπανικά tapas, μαροκινή κουζίνα και παραδοσιακές τηγανίτες. Για τις τελευταίες, αναζητήστε το De Oude Muntkelder, ενώ για αυθεντική ολλανδική κουζίνα κλείστε τραπέζι στο Stadskasteel Oudaen (Oudegracht 99) ένα κάστρο του 13ου αιώνα που έχει μετατραπεί σε ένα από τα πιο stylish εστιατόρια της πόλης, ή στο εξίσου στιλάτο Luce στη Visschersplein.

Μπριζ, Βέλγιο
Αν η αμφιβόλου ευστοχίας σύλληψη της φράσης “live your myth” μπορεί πραγματικά να αντικατοπτρίσει ένα μέρος, αυτό είναι η Μπριζ. Από τα σημαντικότερα εμπορικά και οικονομικά κέντρα της Ευρώπης τον 14ο αιώνα, η πόλη εγκαταλείφθηκε όταν η δίοδός της στη θάλασσα αποκλείστηκε, με αποτέλεσμα οι αιώνες να περνάνε κι εκείνη, χωρίς κατοίκους, να μένει ανέγγιχτη από το χρόνο. Μέχρι που κάποιοι Βέλγοι με όραμα κατάλαβαν ότι μια μεσαιωνική πόλη στην καρδιά της βιομηχανοποιημένης Ευρώπης θα μπορούσε να αποδειχθεί χρυσωρυχείο. Περί τα τέλη του 19ου αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία των κτιρίων άρχισε να ανακαινίζεται προσεκτικά, ώστε να αντανακλά τη χρυσή εποχή της. Έναν αιώνα αργότερα, οι ανακαινίσεις είχαν ολοκληρωθεί και η πόλη κατέστη ο σημαντικότερος πόλος έλξης τουριστών της χώρας.

Παρά τα πλήθη τουριστών που την κατακλύζουν, η Μπριζ παραμένει η ομορφότερη και πλέον ατμοσφαιρική πόλη της Δυτικής Ευρώπης. Οι δυο κεντρικές πλατείες της, Markt και Burg, αποτελούν τα εναρκτήρια σημεία κάθε περιήγησης και αυτά στα οποία χτυπά η μεσαιωνική καρδιά της πόλης. Στην πρώτη, τα 366 σκαλοπάτια οδηγούν στην κορυφή του καμπαναριού Belfort –περιττό να αναφέρουμε την εκπληκτική θέα που προσφέρει– ενώ η δεύτερη φιλοξενεί το παλαιότερο δημαρχείο της χώρας καθώς και τη Βασιλική του Αγίου Αίματος, όπου φυλάσσονται σταγόνες από το αίμα του Χριστού. Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν την εκκλησία Onze Lieve Vrouwkerk όπου φιλοξενείται το μαρμάρινο αριστούργημα του 1504 Παναγία και Βρέφος του Μιχαήλ Άγγελου –το μόνο έργο που βγήκε από την Ιταλία ενόσω ζούσε ο καλλιτέχνης– και το μουσείο σοκολάτας με τον εύγλωττο τίτλο Choco Story.

Για τη διαμονή σας στη Μπριζ μπορείτε να ξοδέψετε από λιγότερα από 60 μέχρι περισσότερα από 250 ευρώ, ανάλογα με το ξενοδοχείο που θα επιλέξετε. Εξαιρετική πολυτελής πρόταση είναι το De Orangerie, που στεγάζεται στο χώρο ενός μοναστηριού του 15ου αιώνα, με μοναδική θέα στο κανάλι. Από τις οικονομικές επιλογές, ξεχωρίζουν τα Snuffel Sleep In και Bauhaus, για τη νεανική τους ατμόσφαιρα, το φιλικό σέρβις και τα καθαρά, προσεγμένα δωμάτιά τους. Οι έχοντες γαστρονομικές ανησυχίες, κλείστε οπωσδήποτε ένα τραπέζι στο βραβευμένο με τρία αστέρια Michelin De Karmeliet, στο De Zilveren Pauw του Patrick Devos –δε χρειάζεται συστάσεις– ή στο αγαπημένο των ντόπιων και σαφώς οικονομικότερο ‘t Begijntje.

Λβυβ, Ουκρανία
Αν το όνομα σας θυμίζει κάτι, είναι κατά πάσα πιθανότητα το ομώνυμο, εξαιρετικό ουκρανικό εστιατόριο στην Κυψέλη, στους τοίχους του οποίου έχετε σίγουρα θαυμάσει τις πανέμορφες φωτογραφίες από το ανακηρυγμένο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO κέντρο της πόλης. Με ιστορικά κτίρια πολλών διαφορετικών περιόδων –ροκοκό, μπαρόκ, αναγεννησιακά και γοτθικά–, στενά λιθόκτιστα δρομάκια και περίτεχνα αγάλματα σε κάθε γωνιά της, η πόλη γοητεύει όχι μόνο χάρη στην πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της, αλλά και χάρη στην ατμόσφαιρα μυστηρίου που αποπνέει.

Πληθώρα μουσείων, από τα οποία ξεχωρίζει το πρωτότυπο Pharmacy Museum στο πίσω μέρος ενός φαρμακείου που λειτουργεί από το 1735, η μεσαιωνική Πλατεία Αγοράς με το δημαρχείο της πόλης, ο Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός και αμέτρητες άλλες εκκλησίες, και το Κάστρο με τη μοναδική, πανοραμική θέα της πόλης είναι μερικά από τα αξιοθέατα που δεν πρέπει να χάσετε. Αν αντέχετε μετά από ατελείωτες ώρες περπατήματος, η πόλη διαθέτει εξαιρετική νυχτερινή ζωή και προσφέρει πολλές επιλογές σε bar, club και live σκηνές.

Για τη διαμονή σας, έχετε να επιλέξετε από μια ευρύτατη γκάμα τόσο οικονομικών όσο και πολυτελών καταλυμάτων. Από τα πρώτα, ξεχωρίζουν τα Hotel George και Wien Guest Rooms, ενώ αν αναζητάτε πολυτέλεια θα τη βρείτε στα Grand Hotel και Opera. Τοπικές σπεσιαλιτέ θα δοκιμάσετε στα Europa (prospect Shevchenka 14), Puzata Khata (vul Sichovykh Striltsiv) και Zolota Bochka (vul Doroshenka 38).

Σιένα, Ιταλία
Περικυκλωμένη από υψηλού prestige γείτονες, όπως η Πίζα και η Φλωρεντία, η μικρή πόλη των 50.000 κατοίκων δεν υπολείπεται καθόλου σε γοητεία –αντίθετα, διαθέτει ατμόσφαιρα, μεσαιωνικό ιστορικό κέντρο που θυμίζει λαβύρινθο, λιθόκτιστα καλντερίμια και γοτθικά κτίρια που της προσθέτουν μυστήριο. Έχοντας ιδρυθεί, σύμφωνα με το μύθο, από τους γιους του Ρέμου, υπήρξε ανεξάρτητη δημοκρατία το Μεσαίωνα και γέννησε τη διάσημη καλλιτεχνική Σχολή της Σιένα.

Η καρδιά της πόλης χτυπά εδώ και 700 χρόνια στην Piazza del Campo που φιλοξενεί το χιλιοφωτογραφημένο Palazzo Publico, ένα από τα επιβλητικότερα γοτθικά κτίρια ολόκληρης της χώρας. Ο ύψους 102 μέτρων Torre del Mangia προσφέρει πανοραμική θέα που κόβει την ανάσα. Ο καθεδρικός Duomo, η ανέγερση του οποίου ξεκίνησε το 1196, είναι ένα ακόμη γοτθικό αριστούργημα. Το εσωτερικό του θεωρείται το εντυπωσιακότερο όλων των ναών της Ιταλίας, αν δε συνυπολογίσουμε τη Βενετία. Αρκετές ακόμη εκκλησίες και μουσεία ολοκληρώνουν τον κατάλογο με τα αξιοθέατα της πόλης.

Οι επιλογές διαμονής είναι λίγες αλλά καλές. Κατά τη διάρκεια της υψηλής τουριστικής περιόδου, καλό θα ήταν να κλείσετε δωμάτια εκ των προτέρων. Από τις καλύτερες –και σχετικά οικονομικές– επιλογές είναι το Piccolo Hotel Etruria, στην κεντρικότερη πλατεία της πόλης. Παραδοσιακές σπεσιαλιτέ της Τοσκάνης θα δοκιμάσετε στο ταβερνάκι Permalico (Via di Camollia 193) με τη μεσαιωνική διακόσμηση και στην Osteria di Calzoleria (Via di Calzoleria 12).

(πηγή: www.in2life.gr)