Τεράστια υπόγεια λίμνη ανακαλύφθηκε κάτω από τη Βουδαπέστη

Μια τεράστια λίμνη με θερμό νερό παρέμεινε κρυμμένη για αιώνες κάτω από ένα τουρκικό χαμάμ στη Βουδαπέστη.

Η λίμνη, η οποία εξερευνάται τις τελευταίες εβδομάδες από σπηλαιολόγους και δύτες, ανακαλύφθηκε μέσα σε ένα σπήλαιο μήκους 85 μέτρων και ύψους 15, αναφέρει το Sky News.

Οι σπηλαιολόγοι έχουν σχεδόν ολοκληρώσει τη διάνοιξη μιας σήραγγας μέχρι τη λίμνη και η δημαρχία ελπίζει ότι ο χώρος θα ανοίξει για το κοινό όταν ολοκληρωθούν οι έρευνες. «Θα ασκώ πιέσεις σε υπουργούς και την κυβέρνηση προκειμένου να διατηρηθεί το σύστημα σπηλαίων με τις λίμνες του κάτω από τη Βούδα» δήλωσε ο δήμαρχος Ζολτ Λανγκ.

Η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας είναι χτισμένη πάνω από ένα λαβυρινθώδες δίκτυο σπηλαίων με υδροθερμικές πηγές, από τα οποία πολλά δεν έχουν εξερευνηθεί σε όλο τους το μήκος.

Η πόλη έχει επίσης παράδοση στα τουρκικά λουτρά, καθώς κατακτήθηκε τον 16ο αιώνα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Τα χαμάμ παραμένουν εξαιρετικά δημοφιλή τόσο στους κατοίκους της Βουδαπέστης όσο και στα εκατομμύρια τουρίστες που την επισκέπτονται κάθε χρόνο.

Η Ουγγαρία σχεδιάζει τώρα να καταθέσει αίτηση προκειμένου τα υπόγεια σπήλαια της πρωτεύουσας να ενταχθούν στη λίστα της UNESCO με τις τοποθεσίες της Παγκόσμιας Κληρονομιάς.

(πηγή: www.in.gr, 5/1/2009)

Βουδαπέστη: Στη μαγεία των Μαγιάρων

Τη χαρακτηρίζουν ως το Παρίσι της Ανατολικής Ευρώπης με κύριο χαρακτηριστικό της το εκρηκτικό ταμπεραμέντο των κατοίκων της.

Με το Δούναβη να διασχίζει την καρδιά της πόλης, χωρίζοντάς τη στη Βούδα και την Πέστη, η πρωτεύουσα της Ουγγαρίας προσκαλεί τους επισκέπτες σε ένα ταξίδι πλούσιο σε εναλλαγές και εμπειρίες. Από την πλευρά της Βούδας (δυτική όχθη) το τοπίο είναι καταπράσινο, με χαμηλούς λόφους και ιστορικά κτίρια. Η Πέστη (ανατολική πλευρά) απλώνεται σε πεδιάδα και φιλοξενεί την -ας πούμε- πιο μοντέρνα πόλη, με τις πολυκατοικίες και τις φαρδιές λεωφόρους, χωρίς βέβαια να λείπουν και από εκεί τα όμορφα και ενδιαφέροντα κτίσματα. Στη μέση του Δούναβη υπάρχει το νησάκι-πάρκο της Μαργαρίτας, ό,τι πρέπει για ρομαντικές βόλτες. Η περιοχή κατοικήθηκε από τους Μαγιάρους (φιννοουγγρικό λαό) τον 9ο με 10ο αιώνα, ενώ παλιότερα είχαν εγκατασταθεί εκεί οι Κέλτες και οι Ρωμαίοι. Το 16ο αιώνα η πόλη παρουσίασε τη μεγαλύτερη ανάπτυξή της και εκείνη την εποχή κτίστηκαν και τα πρώτα της ιστορικά κτίρια. Στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι έμειναν εκεί για 140 χρόνια, αφήνοντας τη σφραγίδα τους, όπως τις έντονες επιρροές στη γλώσσα και στο φαγητό, αλλά και τα πολλά δημόσια λουτρά και χαμάμ.

Η Βούδα
Πηγαίνετε στο Λόφο του Γκέλερτ, όπου θα ανεβείτε με το τελεφερίκ. Θα επισκεφθείτε το κάστρο που κατασκεύασαν οι Αυστριακοί το 1848, το μνημείο της Απελευθέρωσης που στήθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και θα απολαύσετε μια καταπληκτική θέα στην πόλη. Σε άλλο ύψωμα της Βούδας θα δείτε το βασιλικό παλάτι, τη μεγαλειώδη εκκλησία του Ματία και το Λόφο των Ψαράδων. Κατεβείτε στα χαμηλά και διασχίστε το Δούναβη από τις πιο όμορφες γέφυρες: της Ελισάβετ, της Ελευθερίας και της Μαργαρίτας. Κάντε έναν περίπατο στο καταπράσινο νησάκι της Μαργαρίτας και πηγαίνετε βόλτα με το καραβάκι.

Και η Πέστη
Εδώ θα δείτε το θαυμάσιο κτίριο της Βουλής, την κρατική Όπερα, τη βασιλική του Αγίου Στεφάνου, το Εθνικό Μουσείο και το εμπορικό κέντρο της πόλης. Παράδοση στη Βουδαπέστη αποτελούν τα ατμοσφαιρικά της cafe, που προσφέρουν φοβερούς καφέδες συνοδεία φανταστικών γλυκών. Να πάτε στα: Gerbeaud, New York, Angelika, Ruszwurm. Παρακολουθήστε παραστάσεις όπερας και μπαλέτου και απολαύστε υπέροχη κλασική μουσική.

Εκδρομές - Λουτρά
Θα πρέπει να πάτε στο χωριό των καλλιτεχνών Σεντ Αντρέ (20 χλμ.) του 14ου αι., στο γραφικό χωριό Βίζεγκραντ του 15ου αι. και στο Έστεργκομ (70 χλμ.), μία πανέμορφη πόλη του 16ου αιώνα. Απολαύστε χαμάμ, σάουνα, πισίνες και ιαματικά μπάνια στην πόλη των λουτρών, των πηγών και των νερών. Πουθενά δεν θα βρείτε καλύτερα, πιο παραδοσιακά και συγκεντρωμένα.

(πηγή: www.7merestv.gr, 23/5/2008)

Τα 10 "ασυνήθιστα" ξενοδοχεία της Ευρώπης

Hotel Im Wasserturm, στην Κολωνία της Γερμανίας
Είναι μάλλον το πιο ασυνήθιστο ξενοδοχείο στην Γερμανίας. Τα στρογγυλό του κτήριο, χτίστηκε πριν από 130 χρόνια και υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη υδάτινη δεξαμενή στην Ευρώπη.
Ανασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Andree Putman και άρχισε να λειτουργεί σαν ξενοδοχείο το 1990.
Μπορείτε να συνεχίσετε την «υγρή» παράδοση ρουφώντας γουλιά-γουλιά το ποτό σας στο bar “La Vision”, που βρίσκεται στον 11ο και τελευταίο όροφο, απολαμβάνοντας την θέα της πόλης.
www.hotel-im-wasserturm.de



Four Seasons Hotel Gresham Palace, στην Βουδαπέστη της Ουγγαρίας
Πρόκειται για ένα νεοκλασικό παλάτι που με ιδιαίτερη προσοχή ανακατασκευάστηκε το 2004. Με σεβασμό στην αρχική του μεγαλοπρέπειά, χρησιμοποιήθηκαν υλικά της εποχής του και έδωσαν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα.
Οι χώροι του είναι δείγματα πραγματικής βασιλικής πολυτέλειας, όπως και οι υπερσύγχρονες υποδομές και υπηρεσίες του.
Η θέα στο Δούναβη και στους απέναντι λόφους της Βούδα θα σας μείνει αξέχαστη.
www.fourseasons.hu



K+K Hotel Central, στην Πράγα της Τσεχίας
Το νεοκλασικό κτήριο του ξενοδοχείου αυτού, που βρίσκεται στην παλιά πόλη της Πράγας, στέγαζε ένα ιστορικό cabaret, πριν από τη μετατροπή του το 2004.
Έχουν ανακαινισθεί με μεγάλη προσοχή τα θεατρικά στοιχεία του κτηρίου, όπως γυάλινοι ανελκυστήρες και η περίκομψη κεντρική εσωτερική σκάλα που οδηγεί στον παλιό χώρο του θεάτρου, ο
οποίος τώρα έχει μετατραπεί σε restaurant.
www.kkhotels.cz




Chateau de Trigance, στο Trigance της Γαλλίας
Βρίσκεται πάνω σε ένα βραχώδη λόφο, έξω από το χωριό Trigance στη νότια Γαλλία. Το κτήριο είναι ένα μεσαιωνικό φρούριο, χτισμένο τον 11ο αιώνα, που μετατράπηκε το 1961 σε ξενοδοχείο.
Δειπνήστε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου που φωτίζεται με κεριά απολαμβάνοντας ιδιαίτερες γαλλικές τοπικές γεύσεις.
Τα δωμάτια του ξενοδοχείου, με τους πέτρινους τοίχους και τα έπιπλα αντίκες θα σας ταξιδέψουν σε άλλες μακρινές «ηρωικές»εποχές.
www.chateau-de-trigance.fr




The Lighthouse, στο Llandudno της Βόρειας Ουαλίας
Το φρούριο που μέχρι το 1985 στέγαζε τον φάρο της περιοχής χτίστηκε το 1862. Οι εσωτερικοί του χώροι είναι όλοι επενδεδυμένοι με Oregon.
Η βικτοριανή διακόσμηση των δωματίων, είναι επηρεασμένη από την χρήση που είχαν οι χώροι στο παρελθόν.
Η τραπεζαρία που βρίσκεται στο βορινό τμήμα, θα σας γοητεύσει με την υπέροχη θέα που προσφέρει στο πέλαγος, την ώρα που θα απολαμβάνετε το διάσημο παραδοσιακό Ουαλλέζικο πρόγευμα.
www.lighthouse-llandudno.co.uk



Old Bank Hotel, στην Οξφόρδη της Αγγλίας
Το κτήριο ήταν στέγαζε την πρώτη τράπεζα της Οξφόρδης και το 1999, ανακατασκευάστηκε από τον Jeremy Mogford σε ξενοδοχείο.
Τα 42 του δωμάτια έχουν την δική τους ξεχωριστή προσωπικότητα. Οι κοινόχρηστοι χώροι εκφράζουν το σύγχρονο ύφος της βρετανικής τέχνης του 20ού αιώνα.
www.oldbank-hotel.co.uk




Hotel Pulitzer, στο Amsterdam της Ολλανδίας
Εάν μείνετε σ’ αυτό το ξενοδοχείο, θα έχετε την αίσθηση ότι βρίσκεστε σε κρουαζιέρα στα κεντρικά κανάλια της πόλης.
Βρίσκεται σε ένα σύμπλεγμα κτηρίων του 17ου και του 18ου αιώνα, που ανακαινίσθηκαν το 2000, ανάμεσα στα κανάλια Prinsengracht και Keizersgracht.
Το ξενοδοχείο είναι χαρακτηριστικό δείγμα της ολλανδικής τεχνοτροπίας, διαθέτει υψηλής ποιότητας ανέσεις και αποτελεί ένα από τα βασικά κέντρα τέχνης της Ολλανδικής πρωτεύουσας.
www.starwoodhotels.nl



The Krolewski Hotel, στο Γντανσκ της Πολωνίας
Το Krolewski βρίσκεται την παλιά πόλη του Γκτανσκ, στις όχθες του ποταμού Μολδάβα.
Είναι φτιαγμένο σε μια μετασκευασμένη παλιά σιταποθήκη.
Η κατασκευή του, που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, έγινε το 2000. Διαθέτει 30 υπερπολυτελή δωμάτια και σουίτες, που προσφέρουν όλες τις σύγχρονες ανέσεις στους φιλοξενούμενους του ξενοδοχείου.
www.hotelkrolewski.pl



Langholmen Hotel and Hostel, στην Στοκχόλμη της Σουηδία
Εδώ μπορείτε να υπηρετήσετε μια εθελοντική «φυλάκιση» στο Langholmen, που αποτελούσε την μεγαλύτερη φυλακή της Σουηδίας πριν από τη μετατροπή του το 1989, σε ξενοδοχείο.
Τα δωμάτιά του, είναι φτιαγμένα μέσα στα παλιά κελιά της φυλακής και προσφέρει 24ωρη εξυπηρέτηση.
www.langholmen.sw




Mandarin Oriental, Prague, στην Πράγα της Τσεχίας
Εδώ θα συναντήσετε την εσωτερική ειρήνη που προσφέρει ένα δομινικανό μοναστήρι του 14ου αιώνα.
Η μετατροπή του σε ξενοδοχείο έγινε το 2006. Διαθέτει 99 δωμάτια και σουίτες, Spa, εστιατόρια και bar.
Δειπνήστε σ’ ένα από τα πέντε θολωτά δωμάτια του εστιατορίου Essentia ή απολαύστε τη θέα των ιστορικών κτηρίων της πόλης από τα μπροστινά δωμάτια του ξενοδοχείου.
www.mandarinoriental.cz

(πηγή: www.fe-mail.gr, 10/12/2007)

Βουδαπέστη

Η ανατολή αρχίζει στις πύλες της Βιέννης, υποστήριζε ο καγκελάριος της Αυστρίας Μέτερνιχ και όριζε έτσι τα σύνορα της Ουγγαρίας, που την εποχή εκείνη απείχαν λίγα μόλις χιλιόμετρα από εκει. Πράγματι, στην Ουγγαρία η Ευρώπη παραδίνεται στα θέλγητρα της Ασίας. Στη καρδιά αυτής της χώρας, όπου οι ποιητές στήνουν οδοφράγματα και οι μουσικοί ξεγηκώνουν το λαό, υπάρχει μια πόλη που τα εκφράζει όλα: η Βουδαπέστη.

Γέννημα του Δούναβη, εκτείνεται θορυβώδης στη πεδιάδα του Ράκος δίνοντας άλλο τόνο στους λόφους του Βάρεγκι με τα παλάτια και τις εκκλησίες τους. Η γεωγραφική δυαδικότητα της Βουδαπέστης στηρίζεται επίσης στην ιστορία της, με σύνδεσμο πάντα το ποταμό Δούναβη. Η Βούδα, η παλαιά πόλη χτίστηκε το μεσαίωνα στο λόφο και αργότερα στη θέση της Ρωμαικής πόλης προστέθηκε η Οβούδα. Στην άλλη πλευρά του ποταμού ευημερούσε ένας μικρός οικισμός εμπόρων , αλλά μεταξύ των δύο πόλεων οι δεσμοί ήταν ανύπαρκτοι ή λίγοι. Η Βούδα, βασιλική πόλη, ήταν τόπος ευγενών και στρατιωτικών, αποτελούσε την έδρα της διοίκησης, η Πέστη, εργατική και θορυβώδης ήταν εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο στη καρδιά της πεδιάδας του Δούναβη.
Τον 19ο αιώνα ήρθε η ευμάρεια και η εκβιομηχάνιση οπότε τα όρια της πόλης χρειάστηκε να επεκταθούν. Η πεδιάδα του Ράκος ήταν εκεί, επίπεδη και φιλόξενη. Μεγαλοπρεπής γέφυρες συνδέουν σήμερα τα δύο τμήματα της Βουδαπέστης, αλλά υπάρχει πάντα η Βούδα στο λόφο και η Πέστη στη πεδιάδα.
Στη Βούδα κυριαρχεί η νοσταλγία του παρελθόντος: μικροί δρόμοι, ωραία σπίτια, εκπληκτικά τοπία, όλα ήρεμα χωρίς βιασύνη. Στη Πέστη συμβαίνει εκριβώς το αντίθετο, έντονη κυκλοφορία, μεγάλες λεωφόροι, ογκώδη κτίρια.
Η Βουδαπέστη δεν θα ήταν τίποτα χωρίς το Δούναβη που τη διασχίζει, το πλάστη της και πηγή της ομορφιάς της.

Δούναβης: Πρόκειται για το 2ο μεγαλύτερο ποταμό της Ευρώπης με μήκος 2.850 χμ., μετά το Βόλγα, η κεντρική του όμως θέση του δίνει τα πρωτία στο μυαλό και τη καρδιά των Ευρωπέων. Οι οκτώ γέφυρες που κρέμονται στο ποτάμι παρουσιάζουν όλες τους τεχνικό και αισθητικό ενδιαφέρον.

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
Η εκκλησία του Αγίου Ματθία: Βρίσκεται στη πλατεία της Αγίας Τριάδας και ονομάζεται και εκκλησία της στέψης επειδή σε αυτήν νομιμοποιούνταν οι μονάρχες της Ουγγαρίας φέροντας το στέμμα του Αγίου Στεφάνου. Είναι ένα κομψό οικοδόμημα γνήσιου γοτθικού ρυθμού με στέγες "βουργουνδίας" με τα χρωματιστά κεραμίδια που το κάνουν ανάλαφρο.
Ο Πύργος της Βούδας: Το 14ο αιώνα γίνεται βασιλική κατοικία. Το 1867 ο βασιλιάς Φραγκίσκος Ιωσήφ Β' και η γυναίκα του η ξακουστή Σίσσυ μένουν στο πύργο συχνά κάνοντάς τον θερινή κατοικία τους. Η αρχιτεκτονική του πελώρια και ογκώδης δεν έχει καμία σχέση με ό,τι αντιπροσωπευτικό δημιούργησε η ούγγρικη τέχνη , παρόλα αυτά ο πύργος είναι αναπόσπαστο τμήμα του θαυμάσιου τοπίου της ουγγρικής πρωτεύουσας.
Ο λόφος του Γκέλερτ: Η πανοραμική τοποθεσία δίνει την επιβλητική όψη σ’αυτό το λόφο που στη πραγματικότητα υψώνεται μόνο 140 μέτρα πάνω από το Δούναβη. Σε αυτή τη θέση είναι το στενότερο τμήμα του ποταμού στη πόλη. Ο Γκέλερτ - Ενετικής καταγωγής - ήταν ενας από τους κήρυκες του Ευαγγελίου στην Ουγγαρία, μετά το μαρτύριό του κατετάγη στους Αγίους.
Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου: Ογκώδες μνημείο , αρκετά βαρύ χτίστηκε από το 1851 εως το 1905. Αρχιτέκτονες ο Γιόζεφ Χίλντ και Μίκλος Ύμπλ. Ο ναός εχει κάποιες επιρροές από το σχέδιο της εκκλησίας του Αγίου Παύλου στο Βρέν του Λονδίνου. Το μήκος του είναι 86 μέτρα και το πλάτος του 55 μέτρα. Ο τρούλος του υψώνεται στα 96 μέτρα, καθιστώντας τον τον υψηλότερο θρησκευτικό κτίριο της Βουδαπέστης. Το εσωτερικό του ναού είναι ψυχρό και πομπώδης.
Το Κοινοβούλιο του Ούγγρικου Έθνους: Έδρα της Ούγγρικης Εθνοσυνέλευσης , του προέδρου και του πρωθυπουργού της χώρας , ανώτατο όργανο του κράτους. Πρόκειται για βαριά κατασκευή που αντιγράφει ποικίλα μνημεία και γοτθικές μητροπόλεις και επιπλέον συγχωνεύει επιδράσεις από στοιχεία βυζαντινά και ανατολίτικα, ρωμανικά και γοτθικά..Τη νύχτα είναι θαμάσιο, σχεδόν ονειρικό όταν φωτίζεται και καθρεφτίζετε στο Δούναβη αποκτώντας μια όψη εξωπραγματική που θυμίζει τη μαγεία των βενετσιάνικων παλατιών στη ομίχλη.
Η Όπερα: Την έχτισε ο Μίκλος Ύμπλ από το 1875 αντιγράφοντας πλήρως σχεδόν την όπερα της Βιέννης. Στη πρόσοψή της υψώνονται αγάλματα του Μπιζέ και του Γκουνό. Εκπληκτικός είναι ο εσωτερικός της διάκοσμος, τέλεια διατηρημένος.
Το μάρμαρο και ο ορείχαλκος θριαμβέυουν στη όπερα δίνοντάς της μια εκπληκτικά πολυτελή όψη.
Πλατεία Ηρώων: Αναπτύσετε γύρω από μια στήλη και πλαισιώνεται από δύο ελληνικά κτίρια με κιονοστοιχία. Σύνολο αξιοπρεπές και λιτό. Το μνημείο της Χιλιετηρίδας υψώθηκε για να τιμήσει τα χίλια χρόνια από την κατάκτηση της χώρας από τους Μαγγυάρους.

ΕΚΤΟΣ ΠΟΛΗΣ
Β Ι Σ Ε Χ Ρ Α Ν Τ
Στην έξοδο από την Καμπή του Δούναβη , στη δεξιά όχθη του ποταμού εκτείνεται το Βίσεχραντ σε 695 περίπου στρέμματα και με λιγότερους από 2000 κατοίκους.
Ο στρατιωτικός καταυλισμός στο λόφο του Sibrik μπορεί να θεωρηθεί σαν προκάτοχος σου Βίσεχραντ. Το φρούριο το οποίο ήταν αραιοκατοικημένο την εποχή των μεγάλων μεταναστέυσεων και το οποίο εγκαταλήφθηκε στη πορεία, χρησιμοποιούνταν από τις στρατιωτικές δυνάμεις της ηγεμονίας το Geza το 970. To 1900 οι πρώτες εγγεγραμένες πηγές αναφέρουν το Βίσεχραντ ως καίρια τοποθεσία που ανακάλυψε ο St Stephen. To σύστημα οχύρωσης καταρίφθηκε μετά την εισβολή των Μογγόλων (1250-1260) από την σύζυγο του Bela IV , βασίλισα Μαρία. Ο Chares Rohe μετέφερε το Ανάκτορo του στο Βίσεχραντ το 1323, έχτισε εκεί τη κατοικία του στη περιοχή η οποία και εξελίχθηκε από τους διαδόχους του στη συνέχεια σε βασιλικό παλάτι. Κατα τη διάρκεια του επόμενου αιώνα ο Mathias Hunyadi ανακατασκεύασε το παλάτι προσθέτοντας αναγεννησιακά στοιχεία.
Πρέσβυρες της Ευρωπαικής μεσαιωνικής κυριαρχίας συχνά φιλοξενούνταν στη βασιλική αυλή. Το 1483 ο κληροδόχος του πάπα ανέφερε στη Ρώμη "Βίσεχραντ, ο επίγειος παράδεισος".
Ο τόπος χρησιμοποιήθηκε και ως εξοχική κατοικία Ούγγρων βασιλέων μέχρι την εισβολή των Τούρκων το 1544. Σαν αποτέλεσμα των συνεχών πολέμων 16ο και 17ο αιώνα και τη Τουρκική εισβολή , το Βίσεχρεαντ σχεδόν καταστράφηκε. Το παλάτι περιγράφθηκε από έναν ταξιδιώτη το 1587 ως ολοκληρωτικά κατεστραμένο. Η πόλη αναγεννήθηκε ως επαρχία Γερμανών αποίκων το 17ο με 18 ο αιώνα.
Στα μέσα του 19ου αιώνα το Βίσεχραντ θεωρούνταν περιβάλλον κατάληλλο για αναζωογόνηση. Με πρωτοβουλία του Joseph Victorin το Ουγγρικό κοινοβούλιο απεφάνθει το 1871 για την ανακαίνηση του Κάστρου.
Ο Janos Schulek άρχισε τις ανασκαφές το 1934. Η μεγαλοπρέπεια και το μέγεθος του κτιρίου είναι εμφανή ακόμη και σήμερα. Η λαμπρότητα του παρελθόντος φαίνεται από την αυλή του παλάτιού, το σιντριβάνι του Ηρακλή και το αίθριο που βρίσκεται μέσα σε αυτήν. Η καθημερινή ζωή μέσα στο παλάτι καταμαρτυράται στους διαδρόμους, τα δωμάτια τη κουζίνα και το κήπο.
Το 1991 Πολωνοί και Ούγγροι προκαθίμενοι της πολιτείας, ύστερα από την αλλαγή του πολιτεύματος επέλεξαν τη περιοχή το 1335 για τη υπογραφή της Συνθήκης Συνεργασιας.
Η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, το ιστορικό περιβάλλον, η φυσική ομορφιά τροφοδοτούν την έντονη πολιτιστική ζωη οπου κυριαρχούν μέχρι και σήμερα τα μουσικά γεγονότα.
Βασιλικό παλάτι: διατίθεται για συνέδρια και παρουσιάσεις.
Βασιλικά παιχνίδια: διοργανώνονται από το 1985 κάθε χρόνο τη 2η εβδομάδα του Ιουλίου.
Κονταρομαχίες Ιπποτών: περιλαμβάνει παρουσίαση μεσαιώνικών τεχνικών και όπλα.
Ε Σ Τ Ε Ρ Γ Κ Ο Μ
Η μαγευτική αυτή πόλη εκτείνεται στις όχθες του ποταμού Δούναβη, διαδραμάτισε ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό ρόλο στη Ρωμαική εποχή ενώ τον 2ο αιώνα ο φιολόσοφος Emperor Marcus Aurelius έγραψε εκεί το 12ο άτομο του Διαλογισμού .
Το 972 ο πρίγκιπας Geza μετέφερε την έδρα του στο Έστεργκομ , έχτισε το παλάτι του και σύμφωνα με το μύθο ο γιός του Vajk που γεννήθηκε στο Έστεργκομ, βαπτίστηκε Χριστιανός με το όνομα Istav και ενθρονίστηκε εκεί ως ο πρώτος Ούγγρος βασιλιάς.
Ύστερα από την εισβολή των βαρβάρων η έδρα του βασιλείου μεταφέρθηκε στη Βούδα , παρ’όλα αυτά το Έστεργκομ παρέμεινε μια πόλη σε πλήρη άνθηση λόγω της Αρχιεπισκοπής την οποία θεμελίωσε στη περιοχή ο Istav, στης οποίας τη δικαιοδοσία ήταν η στέψη των Ούγγρων βασιλέων.
Ενθυμητής της ένδοξης αυτής εποχής είναι τα θαυμάσια κτίρια του Κάστρου στο λόφο του Έστεργκομ. Οι διατηρημένες αίθουσες και εκκλησίες του μεσαιωνικού βασιλικού παλατιού αποτελούν άριστα δείγματα της τέχνης και της αρχιτεκτονικής της εποχής.
Πλησιάζοντας τη πόλη διακρίνουμε το τεράστιο θόλο-τρούλο του Καθεδρικού Ναού του Έστεργκομ ή αλλιώς Βασιλική. Η μεγαλοπρεπέστερη εκκλησία της Ουγγαρίας κατέχει δεσπόζουσα θέση στη πόλη και εντυπωσιάζει με τις διαστάσεις της: μήκος 118 μέτρα και ύψος τρούλου 100 μέτρα. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1822 στη θέση της Szent Adalbert Church του 11ου αιώνα και ολοκληρώθηκε 13 χρόνια αφού εγκαινιάστηκε, το 1869.
Ο Ναός Bakocz, ένα πό τα αρτιότερα δείγματα αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής , χτισμένος πάνω στα ερείπια μεσιωνικής εκκλησίας. Τα υπολέιματα αυτής φυλάσονται σε κρύπτη. Οι θησαυροί του Καθεδρικού Ναού είναι συλλογή έργων της Ουγγρικής θρησκευτικής κοινότητας , έργα απαράμιλης ομορφιάς όπως κεντημένα άμφια ιερέων του 12ου και 13ου αιώνα.
Το Αρχιεπισκοπικό Παλάτι, χτισμένο σε ρυθμό μπαρόκ , βρίσκεται ανάμεσα στο Λόφο του Κάστρου και το ποταμό Δούναβη. Το παλάτι φιλοξενεί τη διάσημη συλλογή έργων τέχνης του χριστιανικού μουσείου. Πρόκειται για μια γκαλερί που μπορεί να συναντήσει κανείς αριστουργήματα Ιταλών ζωγράφων του 13ου και 14ου αιωνά και σημαντικές δημιουργίες της Ούγγρικης αγιογραφείας. Στα 2 δωμάτια της Καθεδρικής Βιβλιοθήκης που μετρά 800 χρόνια ζωής φυλασονται χριστιανικοί Κώδικες και αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα των θησαυρών που υπάρχουν σε αυτήν.
Γι αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν περισσότερα για την ιστορία της πόλης προτείνουμε να επισκευθούν την αρχαιολογική έκθεση Balassi Balint Museum και τις εκθέσεις τοπικής ιστορίας.
Α Γ Ι Ο Σ Α Ν Δ Ρ Ε ΑΣ
Τα στενά δρομάκια της, τα 7 καμπαναριά της, τα χρωματιστά της σπίτια, οι δασώδεις εκτάσεις της, η Μεσογειακή της ατμόσφαιρα αλλα και τα πολλά της μουσεία, έχουν μετατρέψει τη πόλη αυτή σε ένα από τους δημοφιλέστερους προορισμούς της Ουγγαρίας.
Οι Σέρβοι που δραπέτευσαν από τους Τούρκους βρήκαν καταφύγιο εδώ το 16ο και 17ο αιώνα χτίζοντας πλήθος εκκλησιών από τις οποίες οι 4 ανήκουν ακόμη στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Η στύλ ροκοκό Blagovestenska Church, Pozsarevacska Church, Preobrazsenszka Church και η κεντρική εκκλησία με την αριστουργηματικά φιλοτεχνημένη πύλη Belgrade Cathedral που ονομάζεται επίσης Saborna Cathedral.
Η Καθολική εκκλησία πήρε κάτω από τη κυριαρχία της την Csiprovacsach και αυτή των ευαγγελιστών Opovacska Church. Tα εικονίσματα και τα υπόλοιπα φιλοτεχνημένα με χρυσό έργα τέχνης της Σέρβικης Ορθόδοξης Εκκλησίας ολοκληρώνουν τη παρουσίαση των Σέρβικων εκκλησιών.
Στα τείχη του 13ου και 14ου στο Ρωμαιοκαθολικό μοναστήρι που βρίσκεται στο Κάστρο, μπορεί να συναντήσει κανείς εκει το παλαιότερο ηλιακό ρολόι της χώρας.
Όλα σε αυτή τη πόλη συνωμοτούν στη δημιουργία μια νοσταλγικής ατμόσφαιρας, τα μαγαζιά, τα εστιατόρια, τα οικόσημα, ο διάκοσμος των σπιτιών, τα μουσείαόπως αυτό του Kovacs Magrit με τις γοητευτικές φιγούρες που αντιπροσωπεύουν την καλοσύνη και την ομορφιά, προερχόμενη από τις πηγές της ανθρωπότητας.
Η πιό ταλαντούχα οικογένεια καλλιτεχνών του 19ου αιώνα ήταν του Karoly Ferenczy (1862-1917) και τα παιδιά του, έργα τους τα οποία εκτείθονατι στο μουσείο Ferenczy.
Κατόπιν της καθιέρωσης του Συνδέσμου ζωγράφων του Αγίου Ανδρέα το 1928, δυλλογές και έργα ζωής των καλλιτεχνών του 20ου αιώνα αποτελούν τα πολυτιμότερα εκθέματα της πόλη.
Το μουσείο Szabo Marzipan παρουσιάζει τα εξαιρετικά υλικά του για τη παραγωγή γλυκισμάτων και του Dobos που προσφέρει αληθινή “dobostorta” (σοκολατένιο κέικ με καραμέλα). Άλλα μουσεία που προσελκύουν επισκέπτες είναι το Εθνικό μουσείο οίνου, το Μουσείο κέρινων ομοιομάτων, το μουσείο Μεταφορών που βρίσκεται στο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό και απαριθμεί μια πλούσια συλλογή σε μέσα μαζικής μεταφοράς και το Εθνογραφικό μουσείο.

(πηγή: www.neotourismos.gr)

Διευρύνεται ο ευρωπαϊκός χώρος Σένγκεν

Από σήμερα (21/12/2007) η Εσθονία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Σλοβακία και η Σλοβενία θα ανήκουν επίσημα στο χώρο Σένγκεν. Οι έλεγχοι στα εσωτερικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα μεταξύ αυτών των χωρών και των 15 σημερινών κρατών-μελών θα αρθούν. Με αυτόν τον τρόπο θα υλοποιηθεί το ιδανικό της ελεύθερης κυκλοφορίας στην ΕΕ. Η τελευταία διεύρυνση σημαίνει ότι τα ανατολικά σύνορα του χώρου Σένγκεν φθάνουν τα 4.278 χμ. Εκτός ζώνης Σένγκεν παραμένει η Κύπρος, η οποία θέλει να διατηρήσει τον έλεγχο στα σύνορά της για ακόμη ένα χρόνο. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Χοσέ Μανουέλ Μπαρόσο, δήλωσε χθες ότι «από τις 21 Δεκεμβρίου οι πολίτες θα μπορούν να ταξιδεύουν ανεμπόδιστα στις 24 χώρες του χώρου Σένγκεν -από την Πορτογαλία μέχρι την Πολωνία και από την Ελλάδα μέχρι τη Φινλανδία- χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά χερσαία και θαλάσσια σύνορα. Επιθυμώ να συγχαρώ τα εννέα νέα μέλη του Σένγκεν, την πορτογαλική προεδρία και όλα τα κράτη-μέλη της Ένωσης για τις προσπάθειες που κατέβαλαν. Μαζί καταργήσαμε τους ελέγχους στα σύνορα -αυτά τα εμπόδια για την ειρήνη, την ελευθερία και την ενότητα στην Ευρώπη- δημιουργώντας παράλληλα τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη ασφάλεια». Η συμφωνία για τη Συνθήκη Σένγκεν, που υπογράφηκε στις 14 Ιουνίου 1985 μεταξύ της Γερμανίας, του Βελγίου, της Γαλλίας, του Λουξεμβούργου και των Κάτω Χωρών, θεσπίζει καθεστώς ελεύθερης κυκλοφορίας όλων των υπηκόων των κρατών τα οποία την έχουν υπογράψει, των άλλων κρατών της κοινότητας ή τρίτων χωρών. Η Ιρλανδία και η Βρετανία συμμετέχουν μόνον εν μέρει στο κεκτημένο, ενώ μέρος του χώρου αποτελούν δύο τρίτες χώρες, η Ισλανδία και η Νορβηγία.
(πηγή: www.simerini.com.cy, 21/12/2007)



Kυκλοφοριακό στα σύνορα Πολωνίας-Ουκρανίας μετά την ένταξη στη ζώνη Σένγκεν
(πηγή: news.pathfinder.gr)



Ο Τσέχος Πρωθυπουργός Mirek Topolanek, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Hans-Gert Poettering, ο Πολωνός Πρωθυπουργός Donald Tusk, η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel, ο Πρωθυπουργός της Πορτογαλίας και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Jose Socrates και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jose Manuel Barroso παρευρέθηκαν στην τελετή για το άνοιγμα των συνόρων, στην πόλη Porajow της Πολωνίας, που συνορεύει με τη Γερμανία και την Τσεχία. Εννέα νέα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - η Τσεχία, η Εσθονία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Σλοβενία και η Σλοβακία - εντάχθηκαν στις 21 Δεκέμβρη στη ζώνη Σένγκεν, όπου οι πολίτες των ανωτέρω χωρών μπορούν να παιρνούν ελεύθερα τα σύνορα των χωρών εντός της ζώνης χωρίς να χρειάζεται να επιδεικνύουν διαβατήριο.
(πηγή: news.pathfinder.gr)

«Η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα της ΕΕ σημαίνει ταυτόχρονα και αποτελεσματική διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων των χωρών του Σένγκεν» γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Monde για την σημερινή είσοδο στην αποκαλούμενη ζώνη του Σένγκεν εννέα εκ των δέκα χωρών της διεύρυνσης του 2004: «ήδη υπάρχουν φωνές που προειδοποιούν για τον κίνδυνο παράνομης μετανάστευσης εξ Ανατολών, αυτή η ανησυχία είναι κατανοητή, διότι το οργανωμένο έγκλημα και οι δουλέμποροι κάθε είδους θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τη νέα κατάσταση προς όφελός τους.» «Τώρα εναπόκεινται στις ευρωπαϊκές υπηρεσίες να επιδείξουν αποτελεσματικότητα στη δίωξη του εγκλήματος και ταυτόχρονα σεβασμό έναντι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για μια τεράστια πρόκληση.»
Τελεσίδικη η κατάργηση των συνόρων του Ψυχρού Πολέμου
«Από τα μεσάνυχτα μπορεί να περάσει κανείς χωρίς ελέγχους τα πιο τραγικά σύνορα της Ευρώπης, εκείνα μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας, που πέθαναν πολεμώντας εκατομμύρια άνθρωποι,» παρατηρεί η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera: «σήμερα η Πολωνία και η Γερμανία κερδίζουν έναν πόλεμο. Σήμερα πέφτουν σύνορα αιώνων.
Αυτή είναι η τελεσίδικη πτώση του σιδηρού παραπετάσματος που κάποτε καθόριζε από τη Βαλτική μέχρι την Αδριατική τα σύνορα του Ψυχρού Πολέμου». «Στην εποχή της παγκόσμιας τρομοκρατίας, του μαζικού προσφυγικού κύματος και της μαφίας των δουλεμπόρων φαίνεται ότι η συνθήκη του Σένγκεν είναι η κατάλληλη απάντηση στις νέες προκλήσεις του αιώνα μας» υπογραμμίζει η ισπανική εφημερίδα El Periodico de Catalunya και καταλήγει: «Γι’ αυτό έχει πια πολύ λίγη σημασία το γεγονός ότι η Μ. Βρετανία και η Ιρλανδία λάμπουν δια της απουσίας τους, διότι επιβεβαιώνουν ότι είναι θιασώτες της παρωχημένης μορφής κρατικής κυριαρχίας και αποδεικνύουν ότι δυσπιστούν έναντι της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης και προτιμούν να υποκύπτουν στις υπαγορεύσεις των ΗΠΑ.» Στην τροχιά προς τη δημοκρατία, την ελευθερία και τον καπιταλισμό «Η ένταξη της Πολωνίας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ ή η πολιτική άνοιξη του 1989 είναι ουσιαστικές τομές στην ιστορία μας, αλλά η σημερινή ένταξη της Πολωνίας στη ζώνη του Σένγκεν ξεπερνάει σε σημασία τις παραπάνω ιστορικές στιγμές» διαπιστώνει η πολωνική εφημερίδα Rzeczpospolita: «το γεγονός της ένταξης στη ζώνη Σένγκεν σηματοδοτεί την τελεσίδικη απομάκρυνση από τη σκοτεινή εποχή του σοβιετικού ολοκληρωτισμού και την τροχιά προς τη δημοκρατία, την ελευθερία και τον καπιταλισμό.»
(πηγή: www.deutsche-welle.de, 21/12/2007)

Σούπες στον κόσμο

Τα ψάρια είναι για τους μούτσους και το ζουμί για τους καπεταναίους

Στη μαγειρική η σούπα είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση, καθώς μια μέτρια σούπα ως πρώτο πιάτο μπορεί να καταστρέψει εντελώς ένα άψογο μενού που ακολουθεί. Ο ζωμός είναι απαραίτητο στοιχείο για οποιαδήποτε σούπα, είτε βράζουμε κόκαλα, είτε ψάρια ή λαχανικά. Σημαντικός από τον αρχαίο σπαρτιατικό «Μέλαν ζωμόν» ως τη σούπα από σέλινο που επινόησε η μαντάμ ντε Πομπαντούρ, για να ξυπνήσει το πάθος του Λουδοβίκου του ΙΔ', με θλιβερά όμως αποτελέσματα.

Οι διάσημοι σεφ ισχυρίζονται ότι η εκτίμηση της απλότητας είναι το πρώτο μεγάλο μάθημα και το μετέπειτα σημαντικό η απλή τεχνική, δηλαδή βράσιμο και πολτοποίηση. Τα λαχανικά βρασμένα, πολτοποιημένα και αραιωμένα με ζωμό ή κρέμα είναι τελικά ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της απλής μαγειρικής. Και όπως ξέρετε μια ζεστή σούπα είναι ό,τι πρέπει για το κρύο.

Το αγαπημένο φαγητό του Ηρακλή ήταν ζωμός από μπιζέλια. Ο πρόγονος Αθήναιος ο Δειπνοσοφιστής στο τρίτο βιβλίο των "Δειπνοσοφιστών" (κεφ. Ι 437-443) παρωδεί μια ολόκληρη σκηνή στην οποία ο μάγειρας δημιουργεί θέμα στο δούλο βοηθό του επειδή δεν έχει καταφέρει να εκτελέσει το πιάτο (ψάρι με γάρο) με την ακρίβεια που απαιτεί η συνταγή. Στην Αθήνα ένα γεύμα δεν άρχιζε ποτέ με σούπα. Αν και οι σούπες θεωρούνταν υγιεινά και θρεπτικά φαγητά ήταν ταυτόχρονα "φαγητό των φτωχών" και γι' αυτό σ' ένα τραπέζι με καλεσμένους δεν ταίριαζε να προσφέρεις ζωμό. Στο πρώτο μέρος του γεύματος σέρβιραν χορταστικά φαγητά, και ειδικά ψάρια και πουλερικά. Έτρωγαν σχετικά λίγο κρέας.

Όσο απλή και να είναι σούπα, το τελικό αποτέλεσμα πάντα περιέχει και κάτι εκτός από την πρώτη ύλη. Τα μπαχαρικά και τα ενισχυτικά της γεύσης λαχανικά, όπως τα κρεμμύδια, τα πράσα και το σκόρδο, παίζουν σημαντικό ρόλο στις πιο απλές σουπίτσες. Πολλές φορές προσθέτουν όχι μόνο θρεπτικές και γευστικές ουσίες, αλλά και θεραπευτικές. Για παράδειγμα το σκόρδο που έχει θεραπευτικά στοιχεία και είναι γνωστό ότι οι αρχαίοι Έλληνες το κατανάλωναν σαν «φάρμακο» για διάφορες μολύνσεις, για αρρώστιες του αίματος και των πνευμόνων. Ο περίφημος Γάλλος επιστήμονας Λουί Παστέρ (μέσα 19 ου ) απέδειξε ότι το σκόρδο σκοτώνει τα μικρόβια και ο περίφημος γιατρός Άλμπερτ Σβάιτζερ στην αρχή του 20ού αιώνα χρησιμοποιούσε το σκόρδο για να θεραπεύει τον τύφο στην Αφρική. Τα κρεμμύδια και τα πράσα προσθέτουν γεύση, αλλά και θεραπευτικά και θρεπτικά στοιχεία στις σούπες.

Σούπα τραχανά ή αλλιώς η τραγανή σούπα
Μια φορά και έναν καιρό, σε κάποια πόλη της Ανατολής, ένας πασάς μαζί με τον καλύτερο του φίλο, αποφάσισαν να μεταμφιεστούν σε απλούς ανθρώπους και να απολαύσουν μια απογευματινή βόλτα στην πόλη τους. Εκείνη την περίοδο γιόρταζαν το Ραμαζάνι και καθώς γνωρίζετε, στον ένα μήνα που διαρκεί, οι Μουσουλμάνοι νηστεύουν κατά τη διάρκεια της ημέρας και τρώνε μετά τη δύση του ήλιου. Καθώς περπατούσαν, επειδή στο μεταξύ είχαν πεινάσει, συμφώνησαν ότι με τη δύση του ήλιου, θα έμπαιναν στο πρώτο σπίτι που θα συναντούσαν και θα κατέλυαν τη νηστεία, κατά το έθιμο. Πράγματι, μόλις άκουσαν τον ήχο από τον πυροβολισμό που σήμανε τη δύση του ηλίου και τη διακοπή της νηστείας, μπήκαν σε ένα σπίτι. Ο οικοδεσπότης, εάν και ήταν πολύ φτωχός, τους καλοδέχτηκε, χωρίς να γνωρίζει ότι το τραπέζι του, που ήταν κιόλας στρωμένο, θα φιλοξενούσε έναν πασά. «Καθίστε», τους προέτρεψε ευγενικά. Πάνω στο τραπέζι βρίσκονταν ένα μεγάλο μπωλ με μια σούπα που έμοιαζε με χυλό και ψωμί. Τίποτε άλλο. Μόλις ο πασάς και ο φίλος του δοκίμασαν τη σούπα αυτή, έμειναν έκπληκτοι από τη νοστιμιά της. «Πασά μου» αναφώνησε ο ακόλουθος «δεν έχω ξαναφάει τόσο νόστιμη σούπα». Μόλις ο οικοδεσπότης κατάλαβε ότι στο τραπέζι του καθόταν ένα υψηλό πρόσωπο, αμέσως σηκώθηκε από τη θέση του και του είπε: «Πασά μου ήρθες σε φτωχό σπίτι γι΄ αυτό και τρως τη σούπα του φτωχού, τη σούπα του darhane ». Από τότε, μπορεί να άλλαξε το όνομα της σούπας από νταρχανέ σε τραχανάς, αλλά παραμένει μια από τις πιο αγαπητές σούπας των λαών που κατοικούν από τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή έως το Ιράκ.

Τραχανάς ή ταρχανάς στα τουρκικά, λέξη με αβέβαιη ετυμολογική προέλευση. Το ελληνικό τραχανάς ίσως προέρχεται από το τραγανός με την επίδραση του τραχύς. Όπως και να έχει, ο τραχανάς πρέπει να είναι ένα από τα αρχαιότερα ζυμαρικά, τα οποία όπως είδαμε ανακαλύφθηκαν από τους Άραβες. Η παρασκευή του ζυμαρικού αυτού αποσκοπούσε όχι τόσο στη συντήρηση του αλευριού, αλλά του γάλακτος που είναι ένα βασικό συστατικό. Eπίσης η σούπα τραχανά αποτελούσε ένα πολύ εύκολο και θρεπτικό γεύμα για τους βοσκούς που μετακινούνταν συνέχεια.

Υπάρχουν δύο είδη τραχανά. Ο ξυνός και ο γλυκός, με πιο δημοφιλή, τον πρώτο. Ο ξυνός τραχανάς είναι ζύμη από αλεύρι και γάλα ή γιαούρτι η οποία πρέπει να μείνει για μια μέρα για να «ξυνίσει». Στη συνέχεια τον στεγνώνουν στον ήλιο και τον σπάζουν σε μικρά κομμάτια. Αφού πάρει την τελική του μορφή, τον στεγνώνουν για λίγες μέρες ακόμη κάτω από τον ήλιο. Ο ξυνός τραχανάς μαγειρεύεται ως σούπα Ο γλυκός τραχανάς παρασκευάζεται από κοπανισμένο καλαμπόκι βρασμένο σε γάλα. Μόλις το καλαμπόκι «πιει» όλο το γάλα και γίνει μια μάζα πρέπει να στεγνώσει. Όταν στεγνώσει, τρίβεται όπως και ο ξυνός. Ο γλυκός τραχανάς χρησιμοποιείται ως γέμιση και ως συνοδευτικό κρέατος, κυρίως κοτόπουλου.

Η σούπα ως πρώτο πιάτο, είναι αυτή που δημιουργεί την πρώτη εντύπωση για τις ικανότητες του μάγειρα.

Τις σούπες τις χωρίζουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τους αραιούς ζωμούς (κυρίως από κρέας) και τις πηχτές (δεμένες) σούπες.

Ακόμη ανάλογα με τον τρόπο δεσίματός τους οι σούπες χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες:

- Σούπες-πουρέ λαχανικών : δένουν από το άμυλο που περιέχουν τα λαχανικά που πολτοποιούμε.

- Σούπες Bisque: σούπες που δένονται από πουρέ από πολτοποιημένα κελύφη από οστρακόδερμα (γαρίδες, καραβίδες, αστακούς) και κρέμα γάλακτος.

- Σούπες-κρέμα: δένονται είτε με μπεσαμέλ είτε μ' ένα λευκό roux (αυτό προφέρεται ρου)

- Σούπες βελουτέ : δένονται με κρόκους αυγών, βούτυρο και κρέμα γάλακτος.

Τα κυβάκια ζωμού έχουν επικρατήσει στην κουζίνα. Ποια η ιστορία των γευστικών κύβων που νοστιμίζουν τις σούπες μας; Ο Justus Liebig , γερμανός επιστήμονας του 19ου αιώνα, τα δημιούργησε. Στον ίδιο χρωστάμε την εφεύρεση των λιπαντικών, του βρεφικού γάλακτος, του μπέικιν πάουντερ, της δίαιτας Άτκινς και της γενικότερης άποψης περί μαγειρικής κρέατος, που μας καθοδηγεί στο σοτάρισμα και το ρόδισμα της επιφάνειας για να «εγκλωβίζουμε» τον ζωμό. Ενώ η φήμη του ήταν μεγάλη, δεν είχε βγάλει ούτε μια πατέντα για τις εφευρέσεις του.

Για τους κύβους, όλα λένε ότι άρχισαν από μια μοιραία επικοινωνία στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ένας Ευρωπαίος μηχανικός, ο οποίος δούλευε στη Αργεντινή, θέλησε να αξιοποιήσει το κρέας από τα εκατοντάδες χιλιάδες ζώα που σφάζονταν τότε μόνο και μόνο για το δέρμα τους. Το κρέας και τα κόκαλά τους τα πετούσαν, ενώ από την άλλη πλευρά του Ωκεανού η Ευρώπη πεινούσε. H ιδέα του ήταν να διατηρήσει την ουσία του κρέατος και έτσι επικοινώνησε με τον κορυφαίο χημικό της εποχής, τον κ. Liebig. Χρησιμοποιώντας την τεχνική της αφυδάτωσης, την οποία τότε χρησιμοποιούσαν στην παραγωγή της ζάχαρης, βρήκε τρόπο να πολτοποιήσει τα κόκαλα των αγελάδων, να τα μαγειρέψει με ατμό και κατόπιν να «σώζει» τον πολτό. Τα τεχνικά του πειράματα άνοιξαν τον δρόμο κι έτσι βρήκε τρόπο να «παγιδεύσει» τις γευστικές ουσίες του κρέατος μέσα σε ένα μικρό κυβάκι. Σήμερα, σχεδόν σε όλο τον πλανήτη, τα κυβάκια είναι από τα πιο κοινά και καθημερινά «μπαχαρικά» στην κουζίνα.

Διάφορα μπαχαρικά ενισχύουν τις σούπες, προσθέτοντας γεύση, θρεπτικά και θεραπευτικά στοιχεία. Ένα από αυτά είναι ο κουρκουμάς, που δίνει μια χρυσαφένια χροιά και γήινη γεύση σε πάμπολλες σούπες (ταιριάζει εξαιρετικά με καρότα και κολοκύθα). Το μπαχαρικό αυτό έχει αντιφλεγμονώδη στοιχεία, όπως έχει επίσης και το τζίντζερ, ένα μπαχαρικό με αρκετές θεραπευτικές αρετές.

Η γαλλική κουζίνα έχει να δείξει πολλά, είτε ως potage parmentier είτε ως κλασική vichyssoise, προσθέτοντας ζωμό κότας και κρέμα, βάζοντας τη σούπα να κρυώσει στο ψυγείο. Για παράδειγμα προσθέτοντας στην ίδια βάση μια χούφτα σπανάκι και λίγη κρέμα μετατρέπεται σε σπανακόσουπα. Μια κλασική, απλή γαλλική σούπα είναι η potage St. Germain, από φρέσκα μπιζέλια και τρυφερό μαρούλι, μαγειρεμένα με λίγο βούτυρο, κατόπιν βρασμένα και τέλος πολτοποιημένα. Η σούπα αγκινάρας με τρούφα είναι ένα από τα πιάτα που προτείνει ο γκραν σεφ του Guy Savoy στο κομψό του εστιατόριο. Μια από τις καλύτερες γευστικές εμπειρίες που έχει να προσφέρει το Παρίσι

Στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας θα απολαύσετε μεγάλη ποικιλία θαλασσινών. Η Πορτογαλική κουζίνα φημίζεται κυρίως για τα ψάρια, τα οστρακοειδή και γενικώς τα θαλασσινά της. Το Caldo Verde είναι η τυπική σούπα της Λισαβόνας με διάφορα λαχανικά και το Acorda σούπα από ψωμί και σκόρδο. Εξέχουσα θέση έχουν και το φίνο ελαιόλαδο, το σκόρδο και τα διάφορα αρωματικά μπαχαρικά. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο μπακαλιάρος είναι το εθνικό ψάρι και μαγειρεύεται με 365 διαφορετικούς τρόπους.

Η Ισπανία έχει τη παραδοσιακή σούπα γκασπάτσο. Κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου και επειδή τα τρόφιμα ήταν λιγοστά, οι Ισπανοί επινόησαν έναν πρωτότυπο τρόπο για να ανακυκλώνουν τα περισσευούμενα τρόφιμα: τα άλεθαν και τα έριχναν σε μια κατσαρόλα μαζί με πολτό ντομάτας και μπαχαρικά και έτσι έφτιαχναν τη σούπα gazpacho. Με αυτό τον τρόπο πετύχαιναν δύο στόχους: και τίποτα δεν πήγαινε χαμένο (ειδικά σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς) και τα στομάχια τους γέμιζαν. Η gazpacho είναι μεν παραδοσιακή συνταγή, αλλά πρακτικά μπορεί να περιέχει τα πάντα, από ψάρι και κρέας, μέχρι φακές, λαχανικά και μακαρόνια. Και το σημαντικότερο: συχνά όλα αυτά μαζί... Η περιοχή της Ανδαλουσίας φημίζεται ιδιαίτερα για το γκασπάτσο, μια περίφημη κρύα ντοματόσουπα.

Η μινεστρόνε είναι χορτόσουπα της Ιταλίας. Από τη λέξη minestra (σούπα), η minestrone, σημαίνει πηχτή σούπα, είναι φτιαγμένη από κομμάτια λαχανικών με κοφτό μακαρονάκι ή κόκκινα ξερά φασόλια. Σερβίρεται με τριμμένο τυρί, ζεστή αλλά και κρύα.

Στην Ουγγαρία έχουμε τη παραδοσιακή σούπα «Γκούλας» σε μπόγρατς και τη κοτόσουπα «Ούϊχαζι». Το κύριο γεύμα τρώγεται μεταξύ 12.00 και 14.00 και αποτελείται από τρία πιάτα. Το πρώτο είναι η σούπα εντράδα , ακολουθεί το κύριο πιάτο, συνήθως με κάποιο κρέας με λαχανικά γιαχνί. Γνωστά πιάτα της Πολωνίας είναι οι πίτες από σπόρους παπαρούνας, αλλά και το borshch σούπα από παντζάρια. Στη Γερμανία μαγειρεύουν πρωτότυπες σούπες όπως τη σούπα με σκόρδο και αμύγδαλα που γαρνίρεται με σταφύλια.

Η Κίνα έχει τα νουντλς όπου σε κάθε μπολ, πίνονται σαν σούπα. Τα νουντλς και τα λαχανικά ρίχνονται μέσα στον ζωμό, είτε από κρέας, ψάρι ή θαλασσινά και αφήνονται να βράσουν.

Στην Ιαπωνία τα καφέ θαλασσινά φύκια υπάρχουν σε διάφορες ποικιλίες και προσφέρονται για κατανάλωση. Χρησιμοποιούνται σε διάφορα φαγητά όπως το σούσι, αλλά και στη γνωστή σούπα Miso , μαζί με βραστά λαχανικά.

(πηγή: www.cucina.gr)

Βουδαπέστη

Aπό τις ομορφότερες και πιο ρομαντικές πρωτεύουσες της Eυρώπης, η Bουδαπέστη, πασίγνωστη για τα λουτρά -χαμάμ- της (θεωρούνται τα καλύτερα στον κόσμο), είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Δούναβη, ο οποίος σε μήκος 28 χιλιομέτρων και με πλάτος που κυμαίνεται από τα 230 έως τα 1.000 μέτρα τη διχοτομεί στη Bούδα και στην Πέστη.

Mε περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους -το ένα πέμπτο του πληθυσμού της Oυγγαρίας- η Bουδαπέστη, αν και είναι το κυριότερο πολιτικό, βιομηχανικό, εμπορικό και οικονομικό κέντρο της χώρας, ωστόσο παραμένει πλημμυρισμένη από κτίρια εξαίρετης αρχιτεκτονικής, όπως αυτή αποτυπώθηκε από την τεχνική του Oύγγρου αρχιτέκτονα Όντον Λέχνερ.

Λίγα λόγια για την ιστορία της πόλης
H Bουδαπέστη προέκυψε ως ενιαία πόλη το 1873, όταν ενώθηκαν οι ανεξάρτητες πόλεις που υπήρχαν στις δύο όχθες του Δούναβη, η Bούδα, η Oβούδα (παλιά Bούδα), η Πέστη και το νησί της Mαργαρίτας.
Oι Pωμαίοι έφτασαν στην περιοχή τον 1ο αιώνα μ.X. δημιουργώντας ένα φρούριο-οχυρό με την ονομασία Aquincum στη θέση όπου κάποτε υπήρχε οικισμός Kελτών. Tο 896 μ.X. έκαναν την εμφάνισή τους οι Mαγυάροι, οι ιδρυτές του ουγγρικού έθνους, οι οποίοι έναν αιώνα αργότερα ίδρυσαν το βασίλειο της Oυγγαρίας. Έως εκείνη την περίοδο η Bούδα και η Πέστη ήταν ακόμα μικρά χωριουδάκια. Mετά την καταστροφή της Oυγγαρίας (1241-1242) από τους Mογγόλους ο βασιλιάς Mπέλα διέταξε να κατασκευαστούν νέα κάστρα και οχυρά σε όλη τη χώρα, ενώ έδωσε εντολή να κτιστεί το πρώτο Bασιλικό Παλάτι στη Bούδα. H Bούδα έγινε η βασιλική έδρα και γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της από το 1458 έως το 1490 υπό τη βασιλεία του Mατίας, περίοδο κατά την οποία αναπτύχθηκε ραγδαία και η Πέστη. Tο 1526 ήταν η σειρά των Tούρκων να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος της Oυγγαρίας και να καταστρέψουν τη Bούδα. H Oθωμανική κυριαρχία έλαβε τέλος το 1686 και έκτοτε και οι δύο πόλεις συνέχισαν την αναπτυξιακή τους πορεία. H Πέστη έγινε το διοικητικό κέντρο και η Bούδα παρέμεινε η βασιλική έδρα, ενώ η κατασκευή της πρώτης γέφυρας (The Chain Bridge) το 1849 έδωσε το έναυσμα για να ενοποιηθούν ύστερα από 24 χρόνια και διοικητικά οι δύο πόλεις στις όχθες του Δούναβη.
Aν και η Bουδαπέστη έμεινε αλώβητη κατά τη διάρκεια του A' Παγκοσμίου Πολέμου, ωστόσο ο B' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν καταστροφικός. Kατά την αποχώρησή τους τα ναζιστικά στρατεύματα ανατίναξαν όλες τις γέφυρες του Δούναβη και κατέστρεψαν τα Bασιλικά Aνάκτορα και την ευρύτερη περιοχή του Kάστρου. Tο επόμενο μεγάλο γεγονός της ιστορίας της χώρας και της πόλης σημειώθηκε το 1956 με την εξέγερση του λαού της Oυγγαρίας κατά του σοβιετικού καθεστώτος, διαδήλωση που προκάλεσε την επέμβαση του Kόκκινου Στρατού και άφησε πίσω της 2.000 με 3.000 νεκρούς πολίτες. Tο 1989 η Oυγγαρία ήταν η πρώτη χώρα του ανατολικού μπλοκ που άνοιξε τα σύνορά της με τη Δύση, σηματοδώντας την έναρξη μιας νέας εποχής ανεξαρτησίας.

Διαδρομές στην πόλη
H Bουδαπέστη χωρίζεται σε 23 περιοχές, οι οποίες αριθμούνται με λατινικούς χαρακτήρες, θυμίζοντας αρκετά τον τρόπο που έχει διαχωριστεί διοικητικά το Παρίσι.

Bούδα
H Bούδα είναι η πιο ακριβή και η πιο γραφική περιοχή της πρωτεύουσας. Λέγεται πως η ονομασία της προέρχεται από τον Bούδα, αν και πιο πιθανό είναι να προέρχεται από μια τοπική λέξη που σημαίνει «νερό» και αποδίδεται στον ποταμό Δούναβη. Eκτείνεται στο λόφο στα δυτικά του ποταμού, καταλαμβάνει το ένα τρίτο της Bουδαπέστης και είναι το πιο ήσυχο μέρος της πόλης με πολλά και αξιόλογα μνημεία. H περιοχή του Kάστρου είναι αναμφίβολα ο κυριότερος πόλος έλξης για τους τουρίστες καθώς εκτός από τα καταπληκτικά μπαρόκ κτίρια των Bασιλικών Aνακτόρων, εδώ βρίσκονται το Oχυρό των Ψαράδων, η Eθνική Πινακοθήκη και πολλά ακόμα μουσεία.

Πέστη
H Πέστη εκτείνεται στα ανατολικά του ποταμού, στο επίπεδο τμήμα της πόλης καταλαμβάνοντας τα 2/3 της έκτασης της Bουδαπέστης. Oι Oύγγροι αναφερόμενοι στην Πέστη εννοούν όλη την πρωτεύουσα. Mεταξύ των πιο αξιόλογων τμημάτων της είναι το Kοινοβούλιο, η πλατεία των Hρώων, ο λόφος του Γκέλερτ, όπου υπάρχει το άγαλμα της Nίκης που είναι αφιερωμένο στους Pώσους στρατιώτες.

Tο κέντρο της πόλης (Belvaros) βρίσκεται στην περιοχή 5 της Πέστης και σε αυτήν υπάρχει το καταπληκτικό γοτθικού ρυθμού Kοινοβούλιο. Άλλες αξιόλογες περιοχές είναι η έκτη, στην οποία υπάρχει ο πιο γνωστός δρόμος της Bουδαπέστης, ο Andrasssy, ο οποίος περνά από το κτίριο της Όπερας και της Aκαδημίας του Λιστ, ενώ ιδιαίτερης ομορφιάς είναι η ιστορική εβραϊκή συνοικία, η εργατική περιοχή Ferencevaros, η Oβούδα με πλήθος ρωμαϊκών μνημείων αλλά και ο «λόφος των Tριαντάφυλλων» (Rozsadomb) όπου και κατοικεί η ελίτ της ουγγρικής πρωτεύουσας.

Πού να πάτε, τι να δείτε
H γέφυρα των Aλυσίδων:
Eίναι η πρώτη και η πιο γνωστή γέφυρα της Bουδαπέστης. Oλοκληρώθηκε το 1849, φωτίζεται εντυπωσιακά τη νύχτα, «φρουρείται» από τα άγρυπνα πέτρινα λιοντάρια της και αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη της πόλης για τους τουρίστες. Eπισκεφθείτε επίσης τις γέφυρες της Eλισάβετ (καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Nαζί το 1945 και ξανάνοιξε το 1964), της Eλευθερίας (κομψή αλλά απλή) και της Aρπάντ, η οποία είναι η μεγαλύτερη σε μήκος γέφυρα (913 μέτρα).
O λόφος των Kάστρων:
H πιο γραφική περιοχή της Bουδαπέστης με τους παλιούς και ρομαντικούς δρόμους, η οποία προστατεύεται από την Oυνέσκο ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Eπισκεφθείτε τα Bασιλικά Aνάκτορα (σύμβολο της πόλης, τόπος των πιο αιματηρών μαχών και πολέμων και επίσημη κατοικία του Προέδρου της Oυγγαρίας), την Eθνική Πινακοθήκη (βρίσκεται εντός των Aνακτόρων και διαθέτει μια εκπληκτική συλλογή από ζωγραφικούς πίνακες), το Oχυρό του Ψαρά, το οποίο κατασκευάστηκε το 19ο αιώνα και προσφέρει απίστευτη θέα προς την πλευρά της Πέστης καθώς και τη νεογοτθική εκκλησία του Mατίας (εκεί γινόταν η στέψη των βασιλέων) που σκεπάζει με την επιβλητικότητά της τον ουρανό της Bουδαπέστης.
Tο νησί της Mαργαρίτας:
Bρίσκεται μέσα στο Δούναβη μεταξύ των γεφυρών Mαργαρίτα και Aρπάντ. Πλημμυρισμένο από πράσινο, το νησί κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τους Pωμαϊκούς χρόνους από μοναχούς οι οποίοι επιζητούσαν ηρεμία, ενώ αποτελούσε το καταλληλότερο μέρος για τους Oύγγρους βασιλείς για να εξασκούν το χόμπι του κυνηγιού. Aπαγορεύεται η κυκλοφορία των οχημάτων και πέρα από έναν απαραίτητο περίπατο ή μια βόλτα με ποδήλατο ανάμεσα στους κήπους μπορεί κανείς να διακρίνει τα ερείπια του μοναστηριού, το παλιό υδραγωγείο καθώς και μια σειρά από αθλητικές εγκαταστάσεις.
Tο πάρκο των Aγαλμάτων:
Eπιβεβλημένη θεωρείται μια επίσκεψη στο πάρκο, το οποίο αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του «Σοσιαλιστικού Pεαλισμού». Mετά την κατάρρευση του Kομμουνισμού, τα αγάλματα και τα πολιτικά μνημεία που υπήρχαν διασκορπισμένα στην πόλη συγκεντρώθηκαν και μεταφέρθηκαν στο πάρκο. Mεταξύ των «εκθεμάτων» είναι ένα γιγάντιο άγαλμα του Λένιν καθώς και άλλα αναμνηστικά από την κομμουνιστική περίοδο, όπως ένα αυτοκίνητο Trabant και αναπτήρες με ζωγραφισμένο πάνω τους το σφυροδρέπανο.
Tο Γεωλογικό Iνστιτούτο:
Aπό τα πιο εντυπωσιακά και χαρακτηριστικά δείγματα της αρχιτεκτονικής του Oύγγρου αρχιτέκτονα Όντορ Λέχνερ. H εντυπωσιακή μπλε απόχρωση της οροφής που καλύπτεται από τα κεραμικά πλακάκια συμπληρώνεται από την υδρόγειο στην κορυφή της (παραπέμποντας στο σκοπό που επιτελεί το κτίριο), η οποία συγκρατείται από καταφανώς ουγγρικές μορφές με τα μαλλιά πλεγμένα σε πλεξούδες και χαρακτηριστικά μακριά μουστάκια. Eξίσου εντυπωσιακός είναι και ο διάκοσμος του Tαχυδρομικού Tαμιευτηρίου.
Στο κέντρο της πόλης:
Tο Belvaros είναι το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της πόλης με σημαντικά αξιοθέατα. Eπισκεφθείτε το νεογοτθικό κτίριο του Kοινοβουλίου, τον καθεδρικό του Aγίου Στεφάνου (η μεγαλύτερη εκκλησία της Bουδαπέστης, χαρακτηριστικό δείγμα της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής), τη Συναγωγή (η μεγαλύτερη στην Eυρώπη) και το Eβραϊκό Mουσείο. Aκολουθώντας τον εντυπωσιακό δρόμο Andrassy με κατεύθυνση προς το Πάρκο, δείτε τα κτίρια της Kρατικής Όπερας, του σπιτιού του Tρόμου (μουσείο με τη δράση των Nαζί και των κομμουνιστών), την πλατεία των Hρώων και το Mουσείο των Kαλών Tεχνών.
Tα λουτρά Gellert
Mια και βρίσκεστε στην πόλη με τα καλύτερα λουτρά δοκιμάστε να χαλαρώσετε στα λουτρά Gellert, τα οποία είναι τα πιο γνωστά στη Bουδαπέστη (κυρίως για τους τουρίστες) και βρίσκονται στην πλευρά της Bούδας. Aν τώρα θέλετε να αναμειχθείτε με τον ντόπιο πληθυσμό, επιλέξτε τα λουτρά Szechenyi, τα οποία βρίσκονται δίπλα στο ζωολογικό κήπο στην πλευρά της Πέστης.

Φαγητό
H Bουδαπέστη (όπως και η υπόλοιπη Oυγγαρία) φημίζεται για τα καυτερά μπαχαρικά της και κυρίως την πάπρικα αλλά και τα σαλάμια. Δοκιμάστε οπωσδήποτε το κλασικό γκούλας και τις σούπες, ενώ από γλυκά μην παραλείψετε τη γεύση των Strudel και των κέικ Gundel. Aπό κρασί, δοκιμάστε οπωσδήποτε το Tokaji (γλυκό λευκό) και το Egri Bikaver (κόκκινο, το οποίο σημαίνει το «αίμα του ταύρου»).

Aγορές
Yπάρχει πληθώρα μικρών καταστημάτων και εμπορικών κέντρων. Aπό τις παραδοσιακές γωνιές της Bουδαπέστης προμηθευτείτε τα αυθεντικά χειροποίητα ρούχα και κεντήματα με τα χαρακτηριστικά υφάσματα με τα πλούσια μοτίβα καθώς και τις περίφημες πορσελάνες Herend.

Mετακινήσεις
H Bουδαπέστη αποτελεί τον κυριότερο συγκοινωνιακό κόμβο της Oυγγαρίας και διαθέτει ένα επαρκές δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς για τις διαδρομές στην πόλη. Eπιβιβαστείτε οπωσδήποτε στη γραμμή 1 του μετρό (είναι η πιο παλιά στην Eυρώπη μετά το μετρό του Λονδίνου και κατασκευάστηκε το 1896), στην οποία ακόμα κυκλοφορούν οι παλιοί ξύλινοι συρμοί. Tο δίκτυο του μετρό (3 γραμμές) συμπληρώνουν οι γραμμές του τραμ. Mάλιστα η γραμμή 2 υπόσχεται μαγευτικές διαδρομές στη Bουδαπέστη καθώς περνά από τα σημαντικότερα αξιοθέατά της. Πάντως, επαρκή είναι τα δρομολόγια των λεωφορείων και κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα οποία κυκλοφορούν με συχνότητα 15-60 λεπτών από τις 11 το βράδυ έως τις 4 τα ξημερώματα. Φροντίστε να έχετε προμηθευθεί εγκαίρως τα εισιτήρια καθώς οι ελεγκτές δεν θα διστάσουν να εξαντλήσουν την αυστηρότητά τους και να σας επιβάλουν πρόστιμο, ιδιαιτέρως αν αντιληφθούν ότι είστε τουρίστες.

Διασκέδαση
H πρωτεύουσα της Oυγγαρίας προσφέρει πολλές επιλογές όσον αφορά τη διασκέδαση. Πέρα από την έντονη νυχτερινή της ζωή, μην παραλείψετε να παρακολουθήσετε μια παράσταση στην Όπερα ή κονσέρτα κλασικής μουσικής σε οποιαδήποτε από τις δεκάδες αίθουσες της πόλης. Aν τώρα επιθυμείτε πιο χαλαρές στιγμές, πιείτε έναν καφέ στις δημοφιλείς καφετέριες που βρίσκονται στις περιοχές Raday και Liszt Ferenc ή μια μπύρα στο καραβάκι A38 που διασχίζει το Δούναβη.

Kλίμα: Tα καλοκαίρια είναι ζεστά και ξηρά και οι χειμώνες κρύοι με βαριές παγωνιές και χιονοπτώσεις. Bροχοπτώσεις συνήθως σημειώνονται κατά το φθινόπωρο και την άνοιξη.
Ενδυση: Άνοιξη-φθινόπωρο μέτρια, καλοκαίρι ελαφρά με κάπως βαρύτερα για τα δροσερά απογεύματα. Tο χειμώνα μέτρια αλλά με βαριά πανωφόρια, αδιάβροχα και μπότες.

(πηγή: www.cpress.gr)

Βουδαπέστη

Περίτεχνα κτήρια, εντυπωσιακές γέφυρες, εκκλησίες με μπαρόκ πύργους και βέβαια ο Δούναβης που διατρέχει τη πόλη και σημαδεύει τις ταξιδιωτικές αναμνήσεις. Η Βουδαπέστη είναι ένα ζωντανό παραμύθι, κρυμμένο στη καρδιά της Ευρώπης, που αποκαλύπτεται σε εκείνους που ξέρουν να το αναζητούν.

Η Βουδαπέστη σε κερδίζει με τη πρώτη ματιά. Τα μνημεία, ο Δούναβης, το καταπράσινο νησάκι Μαργαρίτα στη καρδιά του ποταμού, η παλιά πόλη της Βούδας. Το "χθες" και το "σήμερα" σμίγουν σε κάθε γωνιά της πόλης. Σχεδόν αμέσως θα συνειδητοποιήσετε ότι πρόκειται για μια πόλη που χρειάζεται περπάτημα. Το μετρό, με τρεις γραμμές και κυρίως το τραμ θα σας βοηθήσουν, ώστε να γνωρίσετε τα αξιοθέατα χωρίς να αγωνιάτε για το πάρκιν του αυτοκινήτου. Φορέστε λοιπόν άνετα και μαλακά παπούτσια, την φωτογραφική μηχανή ανά χείρας και φύγαμε…

Η Βουδαπέστη ιδρύθηκε το 1873 και όπως δηλώνει το όνομα της ήταν αποτέλεσμα της συνένωσης της Βούδας και της Πέστης.

Η συνοικία του Πύργου, στη Βούδα είναι το πρώτο σημείο επίσκεψης. Το εντυπωσιακό Ανάκτορο έχει βέβαια ανακατασκευαστεί, αφού καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με τα πρωτότυπα σχέδια. Ανάμεσα στα κτίρια του Ανακτόρου αξίζει να κάνετε μια στάση στο κεντρικό, που στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, με αξιόλογα έργα τέχνης από το 10ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας.

Στη βόρεια πλευρά του Ανακτόρου απλώνεται η παλιά πόλη της Βούδας. Ακολουθώντας την οδό Ούρι νοιώθεις ότι ζωντανεύει το παρελθόν της πόλης Κτίρια με μπαρόκ και γοτθικά στοιχεία σε ταξιδεύουν στο χθες. Η εκκλησία του Αγίου Ματθία σε γοτθικό ρυθμό θα τραβήξει τη προσοχή σας.
Θα σας φανεί παράξενο αλλά και το ξενοδοχείο Χίλτον αποτελεί ένα αξιοθέατο της περιοχής. Ένα πρωτότυπο αρχιτεκτονικό σχέδιο καταφέρνει τα "δέσει" το σύγχρονο κτίριο με τα ερείπια του ιερού της εκκλησίας των Δομινικανών και με τον πύργο της.

Η περιπλάνηση θα συνεχιστεί στο λόφο του Γκέλερτ με το ομώνυμο άγαλμα του επισκόπου Αγ. Γεράρδου που είναι ο πολιούχος της πόλης. Η θέα από εκεί είναι συγκλονιστική. Ολόκληρη η Πέστη απλώνεται μπροστά στα μάτια σας. Αν η περιπλάνηση σας κούρασε, τότε σπεύστε προς το ξενοδοχείο Gellertμε τα διάσημα λουτρά και το υδροθεραπευτήριο για μια κούρα περιποίησης. Θα αποδειχθεί άκρως αναζωογονητική!

Στην ανατολική όχθη του Δούναβη, σημείο αναφοράς είναι το Κοινοβούλιο φτιαγμένο σε νεογοτθικό ρυθμό. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κοινοβούλια του κόσμου με μήκος 268μ. ύψος 96μ. και διαθέτει 691 αίθουσες! Φτάνοντας στη Πλατεία Ρούσβελτ, στο βάθος δεσπόζει η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου, θα δείτε άλλο ένα σύμβολο της πόλης, την Γέφυρα των Αλυσίδων, τη πρώτη μόνιμη γέφυρα του Δούναβη. Τη γέφυρα, που έχει μήκος 380μ, "φυλάνε" εντυπωσιακά πέτρινα λιοντάρια.
Ήρθε η ώρα να αφήσετε για λίγο τα αξιοθέατα και τα μουσεία και να περιπλανηθείτε στους εμπορικούς δρόμους της Κεντρικής Πέστης. Ανακαλύψτε το παράδεισο του καταναλωτισμού της οδού Βάτσι και των γύρω δρόμων και βέβαια δεν θα αντισταθείτε σε ένα φλιτζάνι καφέ στις καφετέριες της περιοχής.
Όσο για τις μικρές ώρες η Βουδαπέστη γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική. Η νυχτερινή ζωή της έχει μακρά παράδοση. Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, όπερες αλλά και discos, pubs, night clubsκαι καζίνο θα ικανοποιήσουν τις όλες τις απαιτήσεις για διασκέδαση.
Αν πάλι αναζητάτε κάτι έξω από τα κατεστημένα, τότε επιλέξτε να περάσετε τουλάχιστον μια νύχτα υπό τους ήχους της τσιγγάνικης μουσικής με θέα στο μαγευτικό Δούναβη. Θα σας μείνει αξέχαστη…
Νερό, το θαυματουργό

Η Βουδαπέστη είναι διάσημη για τα ιαματικά νερά της. Ευκαιρία λοιπόν να απολαύσετε τις ευεργετικές ιδιότητες των spa,όχι μόνο για θεραπευτικούς λόγους αλλά για να ξεχάσετε το άγχος και να ξαναβρείτε την ευεξία και τη φόρμα σας. Εκτός από τα υδροθεραπευτήρια που λειτουργούν σε ξενοδοχεία, τις ανοιχτές πισίνες, υπάρχουν και τα λουτρά που χτίστηκαν από τους Οθωμανούς και διατηρούν τη μαγεία μιας άλλης εποχής. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα από τα λουτρά και τα υδροθεραπευτήρια της πόλης

Λουτρά Gellert: Kelenhegyiut 4-6
Λουτρά Szechenyi: Allatkerti krt.11
Λουτρά Rac:Hadnagy u. 8-10.
Λουτρά Rudas:Dobrentei ter. 9

Γεύσεις ξεχωριστές
Η πάπρικα χαρακτηρίζει την ουγγρική κουζίνα. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε το Paloc goulash, εξαιρετικές ψαρόσουπες σε ευφάνταστες μαγειρικές εκδοχές, κοτόπουλο με πάπρικα, χoιρινό, κυνήγι και βέβαια εξαιρετικά γλυκά.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα εστιατόρια με τοπική κουζίνα.
Margaskert, Moanarchia, Kehli, Gundel, Robinson, Ksbuda Gyongye

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Στη Βουδαπέστη

Στου Γκέρμπο, ένα από τα ωραιότερα ζαχαροπλαστεία και καφενεία της Ευρώπης, πρέπει να κλείσεις τραπέζι από 48 ώρες πριν, αν θέλεις να έχεις θέα στην πλατεία Βόροσμαρτι. Ξεχάστε τη δίαιτα και μη διστάσετε να παραγγείλετε μια πάστα "Λίντσερ" ή "Ζάχερ" πολύ γευστικότερες από τις αντίστοιχες της Βιέννης. Φυσικά, κοστίζουν περίπου 18 δολάρια χωρίς το (απαραίτητο 15%) πουρμπουάρ. Ηρθε η ώρα για φαγητό; Δεν έχουμε πρόβλημα ως Ελληνες. Και στις 3 το μεσημέρι είτε στις 11 τη νύχτα, αν μπείτε σε ένα από τις δεκάδες καλά εστιατόρια, θα σας σερβίρουν ζεστό φαγητό και όχι μόνο γκούλας. Προσωπικά, απολαμβάνω τα μπιστρό των άνετων πεζόδρομων της Πέστης.

Στο καφέ Κορ θα έχετε παρέα κάποια μοντέλα της διπλανής "γειτονιάς των φορεμάτων" και όχι λίγους νεόκοπους επιχειρηματίες. Διαλέξτε από τους δίσκους που είναι έτοιμοι, καθήστε σε ένα τραπέζι έστω και αν κάθονται άλλοι και απολαύστε το φαγητό. Θα σας φέρουν καφέ μόλις τελειώσετε το πιάτο και είναι "προσφορά του καταστήματος".

Θέλετε μαζί με το πρόχειρο φαγητό και πολύ καλό κρασί του κάμπου της λίμνης Μπάλαντον; Στου Λου Λου θα κάνετε επιλογή ανάμεσα σε 166 διαφορετικά είδη. Κατά τα άλλα, θυμίζει παριζιάνικο μπιστρό.

Θαυμάστε το κτήριο της Βουλής, ένα ψευτογοτθικό μεγαθήριο από την άλλη πλευρά του Δούναβη.

Ο υπόγειος περνά κάτω από την λεωφόρο Αντρασι, δεύτερος σε αρχαιότητα, μετά του Λονδίνου.

H κουζίνα στην Ουγγαρία

Η ουγγρική κουζίνα αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης γαστρονομικής περιοχής (της πρώην Αυστρο-ουγγρικής Αυτοκρατορίας), που δεν συμπίπτει με τα σημερινά γεωγραφικά όρια μετά το τέλος του Α` Παγκοσμίου πολέμου. Στην περιοχή αυτή ανήκουν η Αυστρία, η Ουγγαρία, τμήματα της Ρουμανίας, της Γιουγκοσλαβίας και άλλων των Βαλκανίων και επίσης η Τσεχία και η Σλοβακία. Οι λαοί των χωρών αυτών, αν και ζουν κάτω από τελείως διάφορες συνθήκες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές και μιλούν ξεχωριστές γλώσσες, έχουν κοινή γαστρονομική κληρονομιά. Το gulyas ή goulash με ποικίλες μορφές σε όλες αυτές τις χώρες. Το βιεννέζικο schnitzel συναντώνται σε όλη την περιοχή. Τα καφενεία είναι εξαιρετικά δημοφιλή.

Ο ταξιδιώτης μπορεί να φάει στην Αυστρία nockerl, μια μικρή κρέπα, στην Ουγγαρία nokedli, στην Τσεχία και τη Σλοβακία noky, στη Σερβία nokla. Στην Ουγγαρία τα nokedli συνοδεύουν το porkolt, ένα στιφάδο από κρεμμύδια τηγανισμένα σε λαρδί με την προσθήκη πάπρικας, ή κάποια παρόμοια πάπρικα αλλά με την προσθήκη γλυκιάς ή ξινής κρέμας. Υπάρχει επίσης μεγάλη ποικιλία από παρόμοια γλυκίσματα, σοκολατούχα και τούρτες.

Δεν είναι εύκολη μια σύντομη περιγραφή της σημερινής ουγγρικής κουζίνας. Μπορούμε μόνο να αναφερθούμε σε εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια νοικοκυριών και εστιατορίων με chefs των οποίων το μαγειρικό στυλ χαρακτηρίζει μικρές κοινότητες, που η κάθε μια διαφέρει ανάλογα με τα προσωπικά γούστα, την πείρα, τη δεξιότητα και φυσικά την οικονομική δυνατότητα.
Εν τούτοις εδώ καταβάλλεται προσπάθεια να παρουσιασθούν τα πιο ειδικά χαρακτηριστικά από τις ουγγαρέζικες γαστρονομικές συνήθειες, που δίνουν ένα αλάθητα ξεχωριστό χαρακτήρα στα αντίστοιχα πιάτα ανεξάρτητα από κοινωνικές τάξεις, περιφερειακές διαφορές και οικονομικές δυνατότητες.

Στην Ουγγαρία υπάρχουν τρία "υποχρεωτικά" φαγητά την ημέρα. Το πρωινό που διαφέρει από μια οικογένεια σε άλλη, από το πιο απλό (το λεγόμενο continental ή ευρωπαϊκό) μέχρι το πιο πλήρες με κρύα κρέατα, μπέηκον, λουκάνικα, αβγά, τυρί (και σήμερα με χυμούς φρούτων και δημητριακά).
Το γεύμα είναι το κύριο φαγητό, που τρώγεται μεταξύ 12.00 και 14.00 και αποτελείται από τρία πιάτα. Το πρώτο είναι η σούπα ή εντράδα, ακολουθεί το κύριο πιάτο, συνήθως με κάποιο κρέας (ή ένα υποκατάστατο) με λαχανικά γιαχνί, ή κρέας με κάποιο γαρνίρισμα και σαλάτα από φρέσκα λαχανικά ή τουρσιά, ή ένα γεύμα του ενός πιάτου με ή χωρίς κρέας και σαλάτα. Το φαγητό τελειώνει με επιδόρπιο ή/και φρούτο.Ένας άλλος τύπος γεύματος αποτελείται από μια γερή σούπα ακολουθούμενη από ζυμαρικό (αλατισμένο ή γλυκό) και φρούτο.

Παραδοσιακά τα ουγγαρέζικα φαγητά δεν περιλαμβάνουν ορεκτικά. Ένα σύνολο από κύρια πιάτα και ειδικά γλυκά κάνουν το γεύμα εορταστικό.

Το δείπνο σερβίρεται το βράδυ (19.00-20.00) και εμφανίζει μεγαλύτερη ποικιλία. Οικογένειες που δεν γευματίζουν στο σπίτι, τρώνε το δείπνο τα βράδυ συνήθως χωρίς τη σούπα. ?λλοι τρώνε μόνο ένα πιάτο, ενώ άλλοι αρέσκονται στα κρύα κρεατικά και το τυρί.
Το φαγητό στην Ουγγαρία είναι αδιανόητο χωρίς φρέσκο, ευωδιαστό λευκό ψωμί με τραγανή κρούστα. Το "μαύρο ψωμί", παλαιά συνώνυμο της φτώχειας, δεν το συναντάμε συχνά.
Η χρήση του roux ή μίγματος ξινής κρέμας με αλεύρι για να κάνει τις σάλτσες παχύρρευστες αποτελεί ξεχωριστό χαρακτηριστικό της ουγγρικής κουζίνας.

Από τα κρέατα το χοιρινό είναι το πιο δημοφιλές, ακολουθούν η κότα και το κοτόπουλο και σε αρκετή απόσταση τα άλλα κρέατα και τα ψάρια. Ακόμη και σήμερα ένας ή περισσότεροι χοίροι σφάζονται σχεδόν σε κάθε νοικοκυριό στα χωριά το χειμώνα (συνήθως πριν από τα Χριστούγεννα). Η επεξεργασία του κρέατος και η γιορτή που ακολουθεί αποτελούν και αφορμή οικογενειακών και φιλικών συγκεντρώσεων (πρβλ. τη γερμανική Schlachtfest = γιορτή του σφαξίματος). Επίσης πολλές αστικές οικογένειες αγοράζουν ένα γουρουνάκι και δίνουν να το μεγαλώσουν φιλικές οικογένειες που ζουν στην ύπαιθρο, για να εξασφαλίσουν τα ετήσια αποθέματά τους σε κρέας, λουκάνικα, ζαμπόν, μπέηκον και λαρδί. Το κάπνισμα αποτελεί τον παραδοσιακό τρόπο διατήρησης, και πολλά πιάτα παίρνουν την ιδιαίτερη γεύση τους από το καπνιστό κρέας ή από το λιωμένο λίπος του καπνιστού μπέηκον, που μαζί με τα καπνιστά λουκάνικα κάνουν συχνά την εμφάνισή τους στο τραπέζι. Επίσης το φρέσκο ζαμπόν μαγειρεμένο με αβγά σημειώνει το τέλος των εορτών του Πάσχα. Έτσι το λαρδί αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ουγγρικής κουζίνας.
Παραδοσιακά κάθε πιάτο, και κύρια τα ζυμαρικά και οι πάστες γίνονται από λαρδί ή τηγανίζονται μέσα σε λαρδί. Η συνήθεια αυτή, αν και εξασθενεί, παραμένει ζωντανή και ζωηρή. Το λαρδί μπορεί βέβαια πάντα να αντικατασταθεί από ηλιέλαιο, χωρίς μεγάλη απώλεια γεύσης.

Φέτες ψωμιού με απλωμένο λαρδί αποτελούν μεγάλη πρόκληση για τον επισκέπτη στην Ουγγαρία, όσο κι αν έχει χορτοφαγικές συνήθειες ή είναι οπαδός της nouvelle cuisine ή έχει πρόβλημα χοληστερίνης, καθώς το αλάτι με την πάπρικα, η φρέσκια πράσινη πιπεριά, η ντομάτα και το ξηρό ή φρέσκο κρεμμυδάκι, τις κάνουν μια ανεκτίμητη γαστρονομική εμπειρία.
Όσο για τα μπαχαρικά, αναμφίβολα η πάπρικα έχει τον πρώτο λόγο. Όχι μόνο δίνει γεύση σε πολλά ουγγαρέζικα πιάτα, αλλά καθορίζει και το χρώμα τους. Υπάρχει σε μεγάλη ποικιλία χρώματος και καυστικότητας, ανάλογα με την περιοχή που παράγεται.

Η ουγγρική κουζίνα, αντίθετα με ότι πιστεύεται από πολλούς, δεν χαρακτηρίζεται από καυτερές γεύσεις αλλά μάλλον από μια αρμονία γεύσεων. Εκτός από την περίπτωση που η πάπρικα χρησιμοποιείται για να δώσει χρώμα, πρέπει να τη ρίχνουμε ανακατεύοντας μέσα σε καυτό λαρδί, που το έχουμε βγάλει από τη φωτιά (η πάπρικα, αν καεί γίνεται σκούρα και πικρή) αντί να την προσθέσουμε κατ' ευθείαν στο φαγητό.
Τα κρεμμύδια, ο μαϊντανός, οι πιπεριές και μεγάλες, ζουμερές ντομάτες αποτελούν επίσης πολύ σημαντικά συστατικά. Ακόμη η ξινή κρέμα δίνει σε πολλά πιάτα την ιδιαίτερη γεύση τους και είναι αναντικατάστατη.

Ειδικές πληροφορίες:
· Τα γιαχνιστά λαχανικά αποτελούν τον κορμό της ουγγρικής διαιτητικής. Φτιάχνονται από φρέσκα λαχανικά ή χορταρικά με παχιά σάλτσα που γίνεται από roux ή μίγμα ξινής κρέμας και αλευριού με την προσθήκη μπαχαρικών.
· Παραδοσιακά οι σαλάτες δεν σερβίρονται χωριστά αλλά είναι παράπλευρα πιάτα για κρέας και ζυμαρικά.
· Το roux (Rantas) φτιάχνεται από αλεύρι τηγανισμένο σε πηκτικό υγρό (π.χ. λάδι ή λιωμένο βούτυρο) και συχνά είναι αρωματισμένο. Η σχέση αλευριού προς πηκτικό και η διάρκεια του τηγανίσματος καθορίζουν τη γεύση του roux και κατά συνέπεια του φαγητού. Για το "ελαφρό" roux τηγανίζεται μέχρι το αλεύρι να ασπρίσει. Για να γίνει το roux "ροδαλό", το αλεύρι τηγανίζεται περισσότερο. Για το "σκούρο" roux το αλεύρι τηγανίζεται ακόμη περισσότερο, επηρεάζεται το χρώμα του φαγητού και επίσης η γεύση του. Το roux φτιάχνεται με ανάμιξη αλευριού με καυτό λαρδί (σε βασική σχέση 1:1, που μπορεί να μεταβάλλεται) ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να επιτύχουμε το επιθυμητό χρώμα. Στο σημείο αυτό προσθέτουμε το μπαχαρικό (Μη ξεχνούμε, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά πριν προσθέσουμε την πάπρικα.) Ακολουθεί το λεπτότερο σημείο της όλης διαδικασίας: η προσθήκη του υγρού. Βάζουμε αργά 50-100 ml κρύο υγρό, συνήθως νερό, στο καυτό roux ανακατεύοντας συνεχώς (να μη σβολιάσει), που στη συνέχεια το ρίχνουμε στο φαγητό που σιγοβράζει και το αφήνουμε να βράσει για 10 ακόμη λεπτά. Αν έχουμε φτιάξει το roux από πριν και έχει κρυώσει, προσθέτουμε καυτό υγρό στην ίδια αναλογία, για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

(πηγή: www.epicurus.org)

Βουδαπέστη

Περίτεχνα κτίρια, εντυπωσιακές γέφυρες, εκκλησίες με μπαρόκ πύργους και βέβαια ο Δούναβης που διατρέχει τη πόλη και σημαδεύει τις ταξιδιωτικές αναμνήσεις. Η Βουδαπέστη είναι ένα ζωντανό παραμύθι, κρυμμένο στη καρδιά της Ευρώπης, που αποκαλύπτεται σε εκείνους που ξέρουν να το αναζητούν.

Η Βουδαπέστη σε κερδίζει με τη πρώτη ματιά. Τα μνημεία, ο Δούναβης, το καταπράσινο νησάκι Μαργαρίτα στη καρδιά του ποταμού, η παλιά πόλη της Βούδας. Το «χθες» και το «σήμερα» σμίγουν σε κάθε γωνιά της πόλης. Σχεδόν αμέσως θα συνειδητοποιήσετε ότι πρόκειται για μια πόλη που χρειάζεται περπάτημα. Το μετρό, με τρεις γραμμές και κυρίως το τραμ θα σας βοηθήσουν, ώστε να γνωρίσετε τα αξιοθέατα χωρίς να αγωνιάτε για το πάρκιν του αυτοκινήτου. Φορέστε λοιπόν άνετα και μαλακά παπούτσια, την φωτογραφική μηχανή ανά χείρας και φύγαμε?
Η Βουδαπέστη ιδρύθηκε το 1873 και όπως δηλώνει το όνομα της ήταν αποτέλεσμα της συνένωσης της Βούδας και της Πέστης.
Η συνοικία του Πύργου, στη Βούδα είναι το πρώτο σημείο επίσκεψης. Το εντυπωσιακό Ανάκτορο έχει βέβαια ανακατασκευαστεί, αφού καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Β? Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με τα πρωτότυπα σχέδια. Ανάμεσα στα κτίρια του Ανακτόρου αξίζει να κάνετε μια στάση στο κεντρικό, που στεγάζει την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας, με αξιόλογα έργα τέχνης από το 10ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας.
Στη βόρεια πλευρά του Ανακτόρου απλώνεται η παλιά πόλη της Βούδας. Ακολουθώντας την οδό Ούρι νοιώθεις ότι ζωντανεύει το παρελθόν της πόλης Κτίρια με μπαρόκ και γοτθικά στοιχεία σε ταξιδεύουν στο χθες. Η εκκλησία του Αγίου Ματθία σε γοτθικό ρυθμό θα τραβήξει τη προσοχή σας.
Θα σας φανεί παράξενο αλλά και το ξενοδοχείο Χίλτον αποτελεί ένα αξιοθέατο της περιοχής. Ένα πρωτότυπο αρχιτεκτονικό σχέδιο καταφέρνει τα «δέσει» το σύγχρονο κτίριο με τα ερείπια του ιερού της εκκλησίας των Δομινικανών και με τον πύργο της.
Η περιπλάνηση θα συνεχιστεί στο λόφο του Γκέλερτ με το ομώνυμο άγαλμα του επισκόπου Αγ. Γεράρδου που είναι ο πολιούχος της πόλης. Η θέα από εκεί είναι συγκλονιστική. Ολόκληρη η Πέστη απλώνεται μπροστά στα μάτια σας. Αν η περιπλάνηση σας κούρασε, τότε σπεύστε προς το ξενοδοχείο Gellertμε τα διάσημα λουτρά και το υδροθεραπευτήριο για μια κούρα περιποίησης. Θα αποδειχθεί άκρως αναζωογονητική!
Στην ανατολική όχθη του Δούναβη, σημείο αναφοράς είναι το Κοινοβούλιο φτιαγμένο σε νεογοτθικό ρυθμό. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα κοινοβούλια του κόσμου με μήκος 268μ. ύψος 96μ. και διαθέτει 691 αίθουσες! Φτάνοντας στη Πλατεία Ρούσβελτ, στο βάθος δεσπόζει η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου, θα δείτε άλλο ένα σύμβολο της πόλης, την Γέφυρα των Αλυσίδων, τη πρώτη μόνιμη γέφυρα του Δούναβη. Τη γέφυρα, που έχει μήκος 380μ, «φυλάνε» εντυπωσιακά πέτρινα λιοντάρια.
Ήρθε η ώρα να αφήσετε για λίγο τα αξιοθέατα και τα μουσεία και να περιπλανηθείτε στους εμπορικούς δρόμους της Κεντρικής Πέστης. Ανακαλύψτε το παράδεισο του καταναλωτισμού της οδού Βάτσι και των γύρω δρόμων και βέβαια δεν θα αντισταθείτε σε ένα φλιτζάνι καφέ στις καφετέριες της περιοχής.
Όσο για τις μικρές ώρες η Βουδαπέστη γίνεται ακόμη πιο συναρπαστική. Η νυχτερινή ζωή της έχει μακρά παράδοση. Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, όπερες αλλά και discos, pubs, night clubsκαι καζίνο θα ικανοποιήσουν τις όλες τις απαιτήσεις για διασκέδαση.
Αν πάλι αναζητάτε κάτι έξω από τα κατεστημένα, τότε επιλέξτε να περάσετε τουλάχιστον μια νύχτα υπό τους ήχους της τσιγγάνικης μουσικής με θέα στο μαγευτικό Δούναβη. Θα σας μείνει αξέχαστη?
Νερό, το θαυματουργό
Η Βουδαπέστη είναι διάσημη για τα ιαματικά νερά της. Ευκαιρία λοιπόν να απολαύσετε τις ευεργετικές ιδιότητες των spa,όχι μόνο για θεραπευτικούς λόγους αλλά για να ξεχάσετε το άγχος και να ξαναβρείτε την ευεξία και τη φόρμα σας. Εκτός από τα υδροθεραπευτήρια που λειτουργούν σε ξενοδοχεία, τις ανοιχτές πισίνες, υπάρχουν και τα λουτρά που χτίστηκαν από τους Οθωμανούς και διατηρούν τη μαγεία μιας άλλης εποχής. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα από τα λουτρά και τα υδροθεραπευτήρια της πόλης
Λουτρά Gellert: Kelenhegyiut 4-6
Λουτρά Szechenyi: Allatkerti krt.11
Λουτρά Rac:Hadnagy u. 8-10.
Λουτρά Rudas:Dobrentei ter. 9
Διαμονή
Τα καταλύματα της Βουδαπέστης ικανοποιούν όλες τις απαιτήσεις. Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα από τα πιο γνωστά ξενοδοχεία της πόλης.
Hilton: Hess Andras ter 1-3
Taverna: Vaci utca 20
Atrium Hyatt: Roosevelt ter 2
Inter-Continental: Apaczai Csere Janos utca 12-14
Gellert: Szent Cellert ter 1
Γεύσεις ξεχωριστές
Η πάπρικα χαρακτηρίζει την ουγγρική κουζίνα. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε το Paloc goulash, εξαιρετικές ψαρόσουπες σε ευφάνταστες μαγειρικές εκδοχές, κοτόπουλο με πάπρικα, χoιρινό, κυνήγι και βέβαια εξαιρετικά γλυκά.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένα εστιατόρια με τοπική κουζίνα.
Margaskert
Moanarchia
Kehli
Gundel
Robinson
Ksbuda Gyongye
Σχετικά link :
http://www.globewalker.com/Budapest/Budap_main.htm:
http://budapest.com/tour/GeneralInformation.htm