5.376 δολοφονίες το 2008 στο Μεξικό

Εκρηξη βίας σημειώθηκε το 2008 στην πόλη Σιουδάδ Χουάρες, που θεωρείται η πλέον επικίνδυνη του Μεξικού, με 1,653 δολοφονίες -οι 75 αστυνομικών- έναντι 318 το 2007, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία.

Στο Μεξικό καταγράφηκαν την χρονιά που μας πέρασε 5.376 ανθρωποκτονίες που αποδίδονται στα καρτέλ ναρκωτικών της χώρας, όπως προκύπτει από στοιχεία της κυβέρνησης. Μόνο στην Σιουδάδ Χουάρες σημειώθηκε σχεδόν το 1/3.

Ο πόλεμος των καρτέλ για τον έλεγχο της διακίνησης κοκαΐνης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίστηκε και το 2008, με επίκεντρο την περιοχή αυτή του βόρειου Μεξικού που συνορεύει με τις πολιτείες της Καλιφόρνιας, του Τέξας, της Αριζόνας και του Νέου Μεξικού.

Το 2008 έφυγε με το θάνατο 12 ανθρώπων στο Σαν-Σιλβέστρε κοντά στα σύνορα με το Τέξας και το 2009 ήρθε με οκτώ δολοφονίες στην Σιουδάδ Χουάρες και άλλες τρεις στην ίδια επαρχία.

Από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά του το 2006 ο πρόεδρος Φελίπε Καλντερόν έχει θέσει ως πρώτη προτεραιότητα τον αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος και περισσότεροι από 36.000 στρατιώτες και αστυνομικοί έχουν αναπτυχθεί σε όλη τη χώρα με αυτόν τον στόχο.

Ο επικεφαλής της μεξικανικής εξέγερσης του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού των Ζαπατίστας (EZLN), υποδιοικητής Μάρκος, κατηγόρησε τον Καλδερόν ότι διεξάγει τον πόλεμο εναντίον των καρτέλ των ναρκωτικών σαν να ηγείται «μιας αγέλης», η οποία «έχει εμπλακεί σε πόλεμο με μια άλλη αγέλη». «Ο Καλδερόν υποσχέθηκε να χρησιμοποιήσει όλη την δύναμη του κράτους εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά είναι προφανές ότι είναι το οργανωμένο έγκλημα που διευθύνει την δύναμη του κράτους», είπε ειρωνικά.

(πηγή: www.flash.gr, 3/1/2009)

Metro στον κόσμο

Η υπόγεια «καρδιά» της πόλης
Φώτα, χρώματα, άνθρωποι όλων των φυλών, ένας ολόκληρος κόσμος ζει κάτω από τα πόδια μας, στα μετρό του κόσμου

Για όσους ζουν και εργάζονται στις μεγάλες πόλεις, το μετρό είναι απλώς ένα μέσο συγκοινωνίας, συχνά ανιαρό. Για τον Μάρκο Πεζαρέζι όμως είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γνωρίσει κανείς τον κόσμο.

«Θέλετε να γνωρίσετε τον κόσμο; Πάρτε ένα μετρό. Με λίγες πένες, λιρέτες, πέσος ή σεντς μπορείτε να κάνετε ένα ταξίδι ανά τη γη, να συναντήσετε ανθρώπους από κάθε κουλτούρα. Κάτω από τα πόδια μας, στο Λονδίνο ή στο Μιλάνο, στην Καλκούτα ή στο Τόκιο, ζει ο κόσμος του μετρό, ένας υπόγειος καθρέπτης της υπέργειας ζωής» λέει. Ο φωτορεπόρτερ Πεζαρέζι γεννήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας το 1964. Οταν πήγε στο Λονδίνο, πριν από οκτώ χρόνια, μεγαλύτερη εντύπωση από οτιδήποτε άλλο του έκανε ο υπόγειος κόσμος: «Με συνεπήραν τα φώτα, ο χώρος, τα χρώματα, ένας κόσμος που μου αποκαλύφθηκε πρώτη φορά» λέει. Του δημιουργήθηκε λοιπόν η επιθυμία να καταγράψει «τα διάφορα έθιμα και τις αισθητικές των κατοίκων του κόσμου φωτογραφίζοντας τους υπόγειους σιδηροδρόμους των μεγαλύτερων πόλεων». Το αποτέλεσμα ­ 110 φωτογραφίες ­ δημοσιεύτηκε στο βιβλίο «Underground: Travels on the global metro» («Υπόγειος: Ταξίδια στο παγκόσμιο μετρό»), μια διαδρομή κάτω από την επιφάνεια της γης σε 10 πόλεις.

Βερολίνο, 1994
«Περνούσα τις ημέρες μου μετακινούμενος συνεχώς από σταθμό σε σταθμό. Με γοήτευαν οι σκληρές γραμμές στα πρόσωπα των ανθρώπων, η νέα τροπή που είχε πάρει η ιστορία. Το αστικό τοπίο είχε αλλάξει ριζικά από το τελευταίο ταξίδι μου. Ηταν μια μοναδική ευκαιρία για να παρατηρήσω και να καταγράψω την ένωση δύο πολιτισμών, της Ανατολής και της Δύσης».

Μιλάνο
«Στο τέλος της περιήγησής μου στα μετρό του κόσμου υπέφερα από κλειστοφοβία, δεν μπορούσα να παραμείνω κάτω από τη γη πολλή ώρα. Ονειρευόμουν τη θάλασσα, γαλάζια και διάφανη, και λιβάδια που έλαμπαν στον ήλιο. Ημουν εξαντλημένος αλλά ικανοποιημένος. Στις λεωφόρους που τρέχουν κάτω από τις πόλεις μας όλες οι γραμμές οδηγούν σε μια έκπληξη».

Τόκιο, Μάρτιος 1996
«Διέσχισα αυτή την ατελείωτη πόλη από τη μια άκρη ως την άλλη και έφθασα στον σταθμό Σιν-Τακασιμαντάιρα, μακριά από το ζωντανό και παλλόμενο κέντρο. Μου άρεσε να ακολουθώ παρέες νεαρών γυναικών, ντυμένων με παραδοσιακά κοστούμια. Από τις 8 ως τις 9.30 το πρωί, στους κυριότερους σταθμούς, άνδρες με μπλε στολές και άσπρα γάντια σπρώχνουν τους επιβάτες απαλά για να τους στριμώξουν στα βαγόνια προτού κλείσουν οι πόρτες».

Νέα Υόρκη, Νοέμβριος 1995
«Το δίκτυο του μετρό της Νέας Υόρκης είναι τεράστιο (1.160 χιλιόμετρα). Τότε μόλις είχαν καθαριστεί τα γκράφιτι και οι σταθμοί ήταν πιο καθαροί και ευχάριστοι, αλλά μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι άνθρωποι. Αν πάρετε το 7-Train από το Κουίνς, γνωστό ως "Οριάν Εξπρές", θα συνταξιδεύσετε με μετανάστες από την Κίνα και την Κορέα· αν πάρετε το F-Train από το Μπρούκλιν, συνεπιβάτες σας θα είναι κοσμηματοπώλες ρωσικής καταγωγής και ορθόδοξοι Εβραίοι καθ' οδόν προς τη Γειτονιά των Διαμαντιών».

Καλκούτα, Απρίλιος 1995
«Το δίκτυο αποτελείται από μία μόνο γραμμή με 17 σταθμούς, εκ των οποίων ο ένας, ο Μαχάτμα Γκάντι, ήταν ακόμη υπό κατασκευή. Αφού διήνυσα τους πρώτους 11 σταθμούς της διαδρομής, αναγκάστηκα να βγω στη γη, να περπατήσω για 300 μέτρα και να ξαναπάρω το μετρό στον σταθμό Μπίρις Παρκ. Εκανε αφόρητη ζέστη, περίπου 45 βαθμούς, αλλά η υγρή ατμόσφαιρα γινόταν πιο υποφερτή χάρη στην ινδική μουσική που διαχεόταν παντού».

Λονδίνο, Ιανουάριος 1995
«Το Λονδίνο έχει το αρχαιότερο μετρό του κόσμου (εγκαινιάστηκε το 1863). Μια νύχτα στον σταθμό του Μπρίξτον φωτογράφισα έναν πανκ και συζήτησα μαζί του για την πόλη και τους κατοίκους της, την ελευθερία και τα βίτσια, τη μοναξιά και την ποίηση. Επειτα από αυτό τα κίνητρα της δουλειάς μου έγιναν πιο σαφή από ποτέ».

Μόσχα, Μάρτιος 1995
«Φωτογράφισα ένα μετρό που όμοιό του δεν είχα ξαναδεί. Σχεδιάστηκε τη δεκαετία του '30 και επιθυμία των κατασκευαστών του ήταν κάθε εργάτης που το χρησιμοποιεί να αισθάνεται σαν τον τσάρο. Υπάρχουν σταθμοί φτιαγμένοι ολόκληροι από μάρμαρο με μεγαλοπρεπείς πολυελαίους που φωτίζουν μπρούτζινα γλυπτά. Οι Ρώσοι είναι μανιώδεις αναγνώστες και στα βαγόνια διαβάζουν βιβλία με φροντισμένα καλύμματα, απόδειξη του πόσο τα σέβονται».

Παρίσι, 1996
«Από τους 375 σταθμούς του μετρό, οι 370 έχουν τα ονόματα σημαντικών ή λιγότερο σημαντικών προσώπων ή γεγονότων της γαλλικής ιστορίας και μόνο πέντε βαπτίστηκαν προς τιμήν ξένων (Κένεντι, Ρούζβελτ, Βασιλιάς Γεώργιος, Γκαριμπάλντι και Μπολιβάρ). Ενας από τους πιο ενδιαφέροντες είναι ο Μπαρμπές Ροσεσουάρ, που χρησιμοποιείται κυρίως από Αραβες, χαρακτηριστικούς τύπους της πόλης, έναν τυφλό που υμνεί τον Αλλάχ...».

Πόλη του Μεξικού, Σεπτέμβριος 1995
«Το μετρό της Πόλης του Μεξικού έχει πολύ αισθησιακά και φωτεινά χρώματα. Ομάδες τυφλών ζητούν ελεημοσύνη παίζοντας μουσική και ταξιδεύοντας διαρκώς από γραμμή σε γραμμή. Σταθμοί όπως ο Κοπίλκο και ο Τακουμπάγια είναι διακοσμημένοι με πανέμορφες "murales" (τοιχογραφίες) και έχουν μια ατμόσφαιρα ονειρική. Αποτελούν σημείο συνάντησης όπου μερικοί φιλιούνται, άλλοι διαβάζουν και άλλοι χαμογελούν».

(πηγή: www.tovima.gr)

36 Ωρες στην Πόλη του Μεξικού

Η Πόλη του Μεξικού μοιάζει να πετυχαίνει ό,τι προσπαθεί τα τελευταία χρόνια. Οι ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές της πόλης έχουν αναδειχθεί στο εξωτερικό, με τη «Βαβέλ» του Αλεχάντρο Ιναρίτου να κερδίζει Χρυσή Σφαίρα και επτά υποψηφιότητες για Οσκαρ το 2007 και το «Λαβύρινθο του Πάνα» του Γκουγιέρμο ντελ Τόρο να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία τη χρονιά εκείνη στις κινηματογραφικές αίθουσες του κόσμου. Την ίδια ώρα, διευθυντές μουσείων από όλο τον κόσμο σπεύδουν στη μεξικανική μεγαλούπολη για να εξασφαλίσουν σπάνια έργα τέχνης της σύγχρονης γενιάς καλλιτεχνών της χώρας.

Παρασκευη
3 μ.μ. Για νάκο...
Στην καθομιλούμενη γλώσσα των Μεξικανών, «νάκο» σημαίνει κακόγουστο ή πορνογραφικό. Σήμερα, όμως, νάκο μπορεί να σημαίνει κάτι που είναι της μόδας, όπως οι αλυσίδες που φορούν οι μουσικοί χιπ χοπ. Θα βρείτε ό,τι πιο «νάκο» υπάρχει στο κατάστημα Νάκο Μισελάνα, που πουλάει δημοφιλή μπλουζάκια με τα συνθήματα της ημέρας, που θα σας κάνουν να περνάτε απαρατήρητοι στους πολύβουους δρόμους.
4 μ.μ. Διαγωνισμός τάκος
Μην προσπαθήσετε να συνειδητοποιήσετε την έκταση και τον πληθυσμό της Πόλης του Μεξικού. Προτιμήστε τις μικρές απολαύσεις, όπως τους πλανόδιους πωλητές τάκος. Οι τρεις καλύτεροι: Ελ Τιζοντσίτο, Ελ Καλίφα και Ελ Φαρολίτο, βρίσκονται σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο, στη μοδάτη και συμπαθητική συνοικία της Κοντέζα. Παραγγείλετε μια δροσερή άγουα χορτσάτα (ποτό ρυζιού με άρωμα κανέλας) και το δημοφιλές τάκο αλ παστόρ (με γέμιση ψιλοκομμένο χοιρινό) σε κάθε ένα από τα μικρά εστιατόρια και αποφασίστε μόνοι ποιος είναι ο καλύτερος.
8.30 μ.μ. Aνδρες με μάσκες
Ορμήστε στην εκπληκτική σύγχυση της «λούτσα λίμπρε» (ελεύθερη πάλη). Φαντασθείτε μια αζτέκικη εκδοχή του αμερικανικού κατς και θα καταλάβετε τι είναι αυτό το πολυαγαπημένο σπορ. Θα διασκεδάσετε προσπαθώντας να καταλάβετε τους κανόνες, μέσα στις ιαχές του κοινού και την εκκωφαντική μεξικάνικη ροκ μουσική.
10 μ.μ. Τρελή γαστρονομία
Δεν θα βρείτε τίποτε πιο παλαβό και διασκεδαστικό από το Λα Μπιπολάρ, μια ζωντανή «καντίνα» (εστιατόριο) ιδιοκτησίας του ηθοποιού Ντιέγκο Λούνα. Οι τοίχοι είναι καλυμμένοι με πλαστικά καφάσια και τα τραπέζια φτιαγμένα από πάγκους κρεοπωλείων. Τα μπλουζάκια «νάκο» που αγοράσατε νωρίτερα θα σας κάνουν να περάσετε απαρατήρητοι. Στον κατάλογο, θα βρείτε νόστιμα κλασικά μεξικάνικα εδέσματα, με σύγχρονη άποψη.
Μεσάνυχτα. Κοκτέιλ και κιτς
Για να περάσετε καλά, σε απολαυστικά κακόγουστο σκηνικό, πηγαίνετε στο Μαλβέρντε, που πήρε το όνομά του από τον Χεσούς Μαλβέρντε, το θρυλικό Ρομπέν των Δασών του Μεξικού. Διακοσμημένο με πολύχρωμο κολάζ από μάσκες παλαιστών του κατς και αφίσες της Παρθένου της Γουαδελούπης, το μικρό κλαμπ προσελκύει χαρούμενο πλήθος, που λικνίζεται στους ήχους της σάλσα, της μεξικάνικης ποπ και της μούζικα νορτένια (της μουσικής του Βορρά).

Σαββατο
Μεσημέρι. Ταξίδι στον χρόνο
Επισκεφθείτε οπωσδήποτε το περίφημο Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας. Μην παραλείψετε, όμως, να περπατήσετε και στην κεντρική πλατεία Ζόκαλο, που είναι μία από τις μεγαλύτερες πλατείες στον κόσμο και πραγματική «χρονο-κάψουλα» στη μεξικανική ιστορία. Το φθινόπωρο του 2006, αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στο βόρειο άκρο της μνημειώδους πλατείας γιγάντιο μονόλιθο, με απεικόνιση της θεότητας Τλαλόκ των Αζτέκων, προστάτη της βροχής. Για να δείτε από κοντά τα ευρήματα του Ζόκαλο, πηγαίνετε στα ερείπια του Τέμπλο Μαγιόρ, του σημαντικότερο ναού της αρχαίας πρωτεύουσας των Αζτέκων, της Τενοχιτλάν, που σήμερα έχει γίνει μουσείο. Ολοκληρώστε τη βόλτα στο προεδρικό μέγαρο για να δείτε τις τοιχογραφίες του Ντιέγκο Ριβέρα.
1.30 μ.μ. Σκελετοί που χορεύουν
Η φθινοπωρινή γιορτή της Ημέρας των Νεκρών, που γιορτάζεται τον Νοέμβριο, ζωντανεύει στο Μουσείο Λαϊκής Τέχνης.
3 μ.μ. Μεξικάνικο σάντουιτς
Οι τόρτας είναι τα σάντουιτς των Μεξικάνων. Το καλύτερο κατάστημα γι' αυτά είναι το Λα Τεξκοκάνα, δίπλα στο μουσείο. Δοκιμάστε το δημοφιλές σάντουιτς με μπακαλιάρο ή ψητό χοιρινό, σερβιρισμένο με φρέσκο αβοκάντο ή τσίλι.
4 μ.μ. Ψώνια χειροτεχνίας
Το κατάστημα του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης είναι ακριβό. Για τον λόγο αυτό, προχωρήστε μερικά τετράγωνα πιο κάτω, μέχρι το Τσέντρο Αρτιζανάλ λα Σιουνταντέλα. Στον υπαίθριο αυτό χώρο, θα βρείτε πάνω από 300 λαϊκούς καλλιτέχνες που πουλούν κάθε τι χειροποίητο που μπορείτε να φαντασθείτε.
9.30 μ.μ. Φιέστα στην Κοντέζα
Με το δημοφιλές ρουφ-μπαρ του, τη μοδάτη ντίσκο και την κινηματογραφική αίθουσα στο υπόγειο, το ξενοδοχείο Κοντέζα είναι διάσημο για τη νυχτερινή διασκέδαση, αλλά και για τα περιποιημένα δωμάτιά του. Το μόνιμα γεμάτο εστιατόριο, στην κατάλευκη εσωτερική αυλή του ξενοδοχείου, είναι ιδανικό σημείο παρατήρησης της «χρυσής νεολαίας» της μεξικανικής μεγαλούπολης.

Κυριακή
10 π.μ. Προ-κολομβιανή γυμναστική
Ουδείς γνωρίζει γιατί ακριβώς έπεσε η πρωτεύουσα των Αζτέκων, Τενοχιτλάν. Μεταξύ 150 μ.Χ. και 450 μ.Χ., η πόλη υπήρξε επίκεντρο του ισχυρού πολιτισμού των Αζτέκων, που κυριάρχησε στην Κεντρική Αμερική. Ανεβείτε λοιπόν στην πανύψηλη Πυραμίδα του Ηλιου, μία ώρα με το αυτοκίνητο έξω από την πρωτεύουσα, για να απολαύσετε τη θέα, που προκαλεί ζάλη.
Μεσημέρι. Δροσιά της τεκίλα
Ανταμείψτε τους εαυτούς σας για τη σκληρή ανάβαση στην πυραμίδα με ένα σφηνάκι τεκίλα στο Τετσινάνκο, πίσω από την Πυραμίδα της Σελήνης. Το άνετο εστιατόριο διαθέτει και εξαίρετο γεύμα.
2 μ.μ. Ιδρώστε!
Συνεχίστε την εξερεύνηση του προ-ισπανικού Μεξικού στη σύγχρονη σπα του ξενοδοχείου W. Στο κέντρο της σπα θα δείτε -και θα χρησιμοποιήσετε- την παραδοσιακή σάουνα των Αζτέκων, την Τεμαζκάλ, που διαθέτει ακόμη και τις προβλεπόμενες ψαλμωδίες του σαμάνου των Αζτέκων.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε
NaCo Miscelanea (126-B Yautepec, Condesa; 52-55-5286-1343)
El Tizoncito (362 Campeche, 52-55-5286-5374),
El Califa (22 Altata, 55-52-5271-6285)
El Farolito (19 Altata, 52-55-5273-7297)
Arena Mexico (189 Calle Dr. Lavista, Col. Doctores; 52-55-5588-0385)
La Bipolar (155 Malitzin, Coyoacan; 52-55-5484-8230)
Malverde (Amsterdam at Teotihuacn, Condesa; 52-5584-0486)
National Museum of Anthropology (www.mna.inah.gob.mx)
Museo de Arte Popular (11 Revillagigedo, Centro Historico; 52-55-5510-2201; www.map.org.mx)
La Texcocana (87 Avenida Independencia; 52-55-5521-7871)
Centro Artesanal la Ciudadela (Balderas y Plaza de la Ciudadela, 1 and 5; www.laciudadela.com.mx)
W Hotel spa (252 Campos Eliseos, Polanco; 52-55-9-138-1800; www.whotels.com/mexicocity)

Γυμνές διακοπές, τώρα και σε δημοφιλή θέρετρα

Οταν ο Λάρι Μάσα λέει ότι θέλει να ταξιδεύει ελαφρύς, το εννοεί. Δεν χρειάζεται σακάκι και γραβάτα για το δείπνο, λευκό συνολάκι για το τένις, όταν πηγαίνει στο γήπεδο, ούτε μπουρνούζι, όταν κατεβαίνει από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του, στην πισίνα.

Κι αυτό, επειδή όταν ο 74χρονος Μάσα, πλοίαρχος εν αποστρατεία, πηγαίνει διακοπές με τη σύζυγο του Νταρλίν, το κάνουν γυμνοί. «Αν δεν έχεις δοκιμάσει, δεν υπάρχει τρόπος να εξηγήσω πόσο διασκεδαστικό είναι, πόσο διαφορετικές μπορεί να κάνει τις διακοπές σου», λέει ο Λάρι Μάσα, ο οποίος πέρασε τις τελευταίες διακοπές του, σ’ ένα θέρετρο γυμνιστών, στο Μεξικό.

Για πολλούς, και μόνο η αναφορά σε θέρετρο γυμνιστών ισοδυναμεί με εικόνες από απομονωμένες παραλίες, με γήπεδα βόλεϊ, χίπικες συγκεντρώσεις ή πάρκα χωμένα στα δάση, όπου κάποιοι επιμένουν να συζητούν για τον έρωτα του καλοκαιριού.

Και παρότι τέτοιου είδους προσφορές εξακολουθούν να υφίστανται για τον Μάσα και τους ομοϊδεάτες του, φυσιολάτρες, όπως προτιμούν να τους αποκαλούν, η πραγματική έξαρση του γυμνού τουρισμού βρίσκεται προ των πυλών, καθώς μεγάλα ξενοδοχεία και θέρετρα, ακόμη και κρουαζιερόπλοια πολυτελείας έχουν αρχίσει να βλέπουν σ’ αυτόν μια νέα προσοδοφόρα δυναμική - ειδικά όσον αφορά εκείνους οι οποίοι θέλουν να απαλλαγούν από τα ρούχα τους, όχι όμως και από την καλοπέρασή τους.

Το Hidden Beach Hotel, ένα ξενοδοχείο πολυτελείας αποκλειστικά για γυμνιστές, που άνοιξε κατά μήκος της δημοφιλούς Mayan Riviera στο Μεξικό και χρεώνει 300 δολάρια το άτομο, με όλα πληρωμένα, υποδέχεται τους πελάτες του με σαμπάνια. Τα κρεβάτια είναι σπαρμένα με ροδοπέταλα και το προσωπικό στην παραλία προσφέρει πετσέτες και Τύπο στους πελάτες, οι οποίοι χαλαρώνουν γυμνοί, ενώ οι ίδιοι περιφέρονται ντυμένοι με πουκάμισο και χακί παντελόνι.

Το Sea Mountain Inn, ένα θέρετρο και spa γυμνιστών στο Desert Hot Springs της Καλιφόρνια, με τιμές που κυμαίνονται από $269 μέχρι $900 τη βραδιά, διαθέτει δωμάτια με ασιατική διακόσμηση, επίπεδη τηλεόραση και ντους με μεταλλικό νερό. Το υψηλών προδιαγραφών Occidental Grand Fuerteventura, στα Κανάρια Νησιά έχει παραχωρήσει ολόκληρο σύμπλεγμα δωματίων αποκλειστικά για γυμνιστές πελάτες. Και πολλά ξενοδοχεία της σειράς, όπως το Caesar’s Palace και το Mirage στο Λας Βέγκας έχουν καθιερώσει πισίνες γυμνιστών, τα τελευταία λίγα χρόνια.

Το 2007, η γυμνή αναψυχή εκπροσωπούσε μια βιομηχανία $440 εκατομμυρίων -πάνω από τα $400 εκατ. το 2001 και τα $200 εκατ. το 1992- κι εξακολουθεί να αυξάνεται, αναφέρει η Αμερικανική Ενωση για τη Γυμνή Ψυχαγωγία, το 20% των μελών της οποίας έχει ένα μέσο ετήσιο εισόδημα της τάξεως των $106.000, οδηγεί πολυτελή αυτοκίνητα και δαπανά $3.000 ή και παραπάνω, για ταξίδια.

Πλήθος επιλογών

Τα είδη των γυμνών διακοπών έχουν διευρυνθεί επίσης. Οι εκδρομείς μπορούν τώρα ν’ αρχίσουν μαθήματα γιόγκα, σε θέρετρα-γιόγκα αποκλειστικά για γυμνιστές, να συμμετέχουν σε ορεινή ποδηλασία γυμνοί στο High Desert της Καλιφόρνια, αλλά και να περιφέρονται γυμνοί στο κατάστρωμα κρουαζιερόπλοιων, ειδικά ναυλωμένων για όσους δεν αντέχουν τα ρούχα τους. Στη Γερμανία, ταξιδιωτικός πράκτορας οργάνωσε γι’ αυτό το καλοκαίρι πτήσεις γυμνιστών, με προορισμό τη Βαλτική. Οι φυσιολάτρες θα επιβιβαστούν και θα αποβιβαστούν με τα ρούχα τους, αλλά θα απαλλαγούν απ’ αυτά μόλις ανέβουν στο αεροπλάνο.

Το SpaFinder.com, μια μηχανή αναζήτησης στο Διαδίκτυο για spa δημιούργησε προσφάτως μια ειδική κατηγορία για «γυμνές διακοπές σε spa», καθώς διαπίστωσε μια αύξηση της ζήτησης προς αυτή την κατεύθυνση.

«Δεν πρόκειται πια για επιστροφή στις ρίζες και τα παρόμοια», ισχυρίζεται η Νάνσι Τίεμαν, πρόεδρος του Bare Necesseties που ειδικεύεται στον γυμνό τουρισμό και προσφέρει επταήμερη κρουαζιέρα στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο, μαζί με τέσσερις άλλους το 2008 και 2009.

Οι περισσότεροι γυμνιστές ισχυρίζονται ότι αυτό που κυρίως απολαμβάνουν είναι μια αίσθηση απελευθέρωσης από την τυπική κοινωνική υποκρισία. «Οταν δεν φοράς τίποτα, δεν ξέρεις αν ο άλλος είναι δικαστής ή δικηγόρος, γιατρός ή μηχανικός», λέει ο Λάρι Μάσα. «Είσαι αυτό που είσαι».

(πηγή: www.kathimerini.gr, 3/5/2008)

36 ώρες στην ιστορική Πουέμπλα του Μεξικού

Αν και η Πουέμπλα είναι η κοιτίδα διάσημων σπεσιαλιτέ της μεξικανικής κουζίνας, όπως το μόλε πομπλάνο, η πλούσια αυτή πόλη έχει πολύ περισσότερα να προσφέρει. Σε απόσταση δύο ωρών από την Πόλη του Μεξικού, η διαδρομή προς την Πουέμπλα θα σας ξεναγήσει σε χιονισμένες βουνοκορφές και ηφαίστεια. Η πόλη του 1,3 εκατομμυρίου κατοίκων, γεμάτη αποικιακούς θησαυρούς, πλατείες με καφενεία και ζωντανή αγορά παραδοσιακών προϊόντων. Το μεγάλο ιστορικό κέντρο έχει ανακηρυχθεί Μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO. Αν είστε κοιλιόδουλος, η Πουέμπλα δεν θα σας απογοητεύσει, εφόσον θεωρείται δικαίως η γαστρονομική πρωτεύουσα του Μεξικού.

Παρασκευή
5 μ.μ. Αν βρεθείτε εκεί...
Οπως και σε κάθε άλλη μεξικανική πόλη, η ψυχή της Πουέμπλα βρίσκεται στο ζόκαλο, το κέντρο της παλιάς πόλης και σε αυτή την περίπτωση στην Πλάζα ντε λα Κονστιτουσιόν (πλατεία Συντάγματος). Αυτό το τετράγωνο αποικιακής νοσταλγίας και κοσμοπολίτικου πνεύματος πλαισιώνεται από καλαίσθητες στοές και κυριαρχείται από τον επιβλητικό καθεδρικό του 1575, την Κατεντράλ ντε Πουέμπλα. Οι πύργοι έξω από τον ναό φθάνουν τα 70 μέτρα, ενώ στο εσωτερικό του, η περίτεχνα στολισμένη με μάρμαρο και όνυχα κρύπτη μαρτυρά ότι η πόλη υπήρξε κέντρο αποικιακού πλούτου.
8 μ.μ. «Νουέβο» Μέξικο
Το νέο ξενοδοχείο Πουριφικαδόρα συνδυάζει το παρελθόν της πόλης, καθώς πρόκειται για ανακαινισμένη παγοποιία, με σύγχρονο ντιζάιν. Το πολύχρωμο ξενοδοχείο προσελκύει μοδάτους καλεσμένους, αλλά και πεινασμένους χίπις που θέλουν να γευθούν την εξαιρετική κουζίνα του. Ο σεφ Ενρίκε Ολιβέρα συνδυάζει τις ευρωπαϊκές γεύσεις με τις μεξικανικές.
10 μ.μ. Ολη νύχτα
Μετά το δείπνο, ακολουθήστε τη νεολαία μέχρι το Λα Τεράτσα, το ρουφ-μπαρ του Πουριφικαδόρα, με την εκπληκτική πισίνα και τη μοναδική θέα της εκκλησίας του 16ου αιώνα, τον Αγιο Φραγκίσκο. Μετά τα μεσάνυχτα, προτιμήστε το Λα Μπουτίκ, με τους μπιτάτους χορευτικούς ρυθμούς και στην επιστροφή, κάντε μια στάση στην Τακερία λος Ανχελες, για ένα παραδοσιακό μεζεδάκι τάκος αράβες.

Σάββατο
10 π.μ. Αρχαία γυμναστική
Το μικροσκοπικό χωριό Τσολούλα, λίγα χιλιόμετρα από την Πουέμπλα, είναι γνωστό για δύο πράγματα: τη μεγάλη πυραμίδα και τις 365 εκκλησίες του (μία για κάθε ημέρα του χρόνου). Η πυραμίδα, που χτίσθηκε τον 2ο π.Χ. αιώνα, αποτελείται από επτά τραπέζια, το ένα πάνω στο άλλο, και είναι 30% μεγαλύτερη από τη Μεγάλη Πυραμίδα της Γίζας.
11.30 π.μ. Βλέμμα Πόπο
Στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται η εκκλησία Ντε λος Ρεμέντιος, του 16ου αιώνα, που κατασκεύασαν οι Ισπανοί για να γιορτάσουν τον προσηλυτισμό των Αζτέκων στον χριστιανισμό. Αν και ο ναός δεν είναι μεγάλος, η θέα του χιονοσκεπούς Ποποκατεπέτλ, ενός από τα πλέον ενεργά ηφαίστεια του Μεξικού, αξίζει τη διαδρομή. Στο κατέβασμα, δοκιμάστε μια κούπα Πόπο, το αφρώδες σκούρο ποτό, φτιαγμένο από ρύζι, κακάο και το τοπικό φρούτο τσουπίπι.
1 μ.μ. Περίεργη κεσαδίγια
Η σκεπαστή αγορά της πόλης, το Μερκάδο ντε Τσολούλα, είναι ένα ζωντανό μείγμα χασάπικων, ψαράδικων και μανάβικων. Φτάστε εκεί νηστικοί και αποφύγετε τα μεζεδοπωλεία τακερίας. Πιάστε κάθισμα στις κεσαδιγιερίας κοντά στο κέντρο της αγοράς. Οι τορτίγιας από καλαμπόκι, γεμιστές με λαχταριστό τυρί, πολύχρωμες κολοκυθοκορφάδες και μικρά μαύρα μανιτάρια θα σας αφήσουν άφωνους, ενώ μην παραλείψετε να ολοκληρώσετε την εμπειρία με δροσιστικό ανάμεικτο φρουτοχυμό.
3 μ.μ. Μάγιας μέχρι σήμερα
Αν και δεν διαθέτει τα μεγαλειώδη μουσεία της Πόλης του Μεξικού, το μουσείο Αμπάρο της Πουέμπλα διαθέτει μία από τις καλύτερες συλλογές μεξικανικής τέχνης στη Λατινική Αμερική. Στεγάζεται σε συγκρότημα αποικιακών κτιρίων 17ου και 18ου αιώνα, ενώ οι συλλογές του καλύπτουν την περίοδο από το 2500 π.Χ. μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. 5.30 μ.μ. Μεξικανικό μοχίτο
«Αράξτε» στη σύγχρονη Πουέμπλα με ένα μενχούλ, τη μεξικανική εκδοχή του μοχίτο, με ρούμι, ζάχαρη και μέντα. Παραγγείλετε το ποτό σας στο μπαρ Λος Πορτάλες του ξενοδοχείου Ρόγιαλτι στο ζόκαλο.
8.30 μ.μ. Δείπνο σοκολάτας
Κορυφαία στιγμή κάθε επίσκεψης στην Πουέμπλα είναι η κατανάλωση της ομώνυμης σπεσιαλιτέ, που αποκαλείται και μόλε πομπλάνο. Πρόκειται για λαχταριστή σάλτσα που θυμίζει το ινδικό κάρι και βασίζεται στο τσίλι, την κανέλα και το κακάο. Ενα από τα καλύτερα μέρη για να δοκιμάσετε τη σπεσιαλιτέ είναι το Μεσόν Σακριστία ντε λα Κομπανία.
10.30 μ.μ. Τι έγινε;
Πιείτε το ποτό σας σαν ντόπιος και δοκιμάστε το πασίτα, λικέρ σταφίδας του τοπικού φρούτου «πάσα». Το καλύτερο μέρος για μια πασίτα είναι το μπαρ Λα Πασίτα, ένα μικρό μπαράκι πίσω από την υπαίθρια αγορά του Καγεχόν ντε λος Σάπος. Γεμάτο μικροαντικείμενα, το μπαρ σερβίρει λικέρ σε σφηνάκια, με συνοδεία τοπικών τυριών.

Κυριακή
11 π.μ. Σεμίτες σουσαμιού
Την ώρα που η πόλη κοιμάται ακόμη, κάντε μια ήρεμη βόλτα στο Μερκάδο ελ Κάρμεν, την παραδοσιακή αγορά της πόλης. Εδώ ψωνίζουν οι καταστηματάρχες της πόλης τα υλικά για το μόλε τους, ενώ το μέρος είναι διάσημο για τις σεμίτες, την τοπική εκδοχή της μεξικανικής τορτίγιας.
Μεσημέρι Οδός Βατράχων
Η Κυριακή είναι η ημέρα των παλαιοπωλείων για την Πουέμπλα. Η Καγεχόν ντε λος Σάπος είναι γεμάτη παλαιοπωλεία, όπου μπορείτε να βρείτε ό,τι μπορείτε να φαντασθείτε. Συνεχίστε παρακάτω στο Μπάριο ντελ Αρτίστα, την υπαίθρια αγορά του 18ου αιώνα, με τις πάμπολλες γκαλερί σύγχρονης ζωγραφικής. Αν σας έχει μείνει ενέργεια, ολοκληρώστε την επίσκεψή σας στο Μερκάδο ντε Αρτεζάνιας, όπου θα βρείτε περίτεχνα πύλινα αντικείμενα των Ινδιάνων της περιοχής.

Xρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε
La Boutique, 222-4820603. Taqueria los Angeles, δεν έχει πληροφορίες.
Museo Amparo, www.museoamparo.com
Bar Los Portales, 222-2424740. Meson Sacristia de la Compania, www.mesones-sacristia.com
La Pasita, 222-2324422.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/3/2008)

A view of pueblo life in Mexico from the inside

At about 8:30 at night, an artillery-like barrage of fireworks shattered the silence, followed by the oompah of a tuba and the beating of drums. My curiosity aroused, I left the simple wooden cabin in which I was staying and went into the darkness to investigate. I found a slow-moving parade of perhaps 200 people shuffling down the streets of the Mexican village of Santa Ana del Valle, some 20 miles east of the city of Oaxaca. Indigenous Zapotec faces, from the newborn to the elderly, glowed in the flickering light of the candles many carried, along with bouquets of poinsettias, roses, or gladiolus.

A traditional holiday song was chanted in slow repetitions. From flat rooftops lining the route, children showered the marchers with candy; mischievous boys in the street tossed lighted firecrackers back at the kids up above. In the center of the procession, atop a canopied litter and amid a pungent cloud of copal, were Barbie-size figures of Mary and Joseph, with baby Jesus in a basket.

I'd stumbled onto a small-town posada, a ritual re-enactment of the troubles that Mary and Joseph had finding a room at an inn; after visiting two homes where they were turned away, the marchers were at last invited into a third, where more songs were sung, tamales and rice pudding were devoured, and many a pinata was smashed by gleeful children. The only stranger there, I was welcomed warmly. And I was only there because I'd chosen to spend this December night at the cabana turistica — also known as a yu'u — run by the village, and part of a government-sponsored system of rural lodging spread across the state of Oaxaca.

For prices starting as low as 80 pesos a night per person, or 400 pesos a night for an entire cabin that sleeps four ($7 or $36 at 11 pesos to the dollar), the cabanas offer the best way to get a deeper glimpse of life in Oaxaca's small pueblos than is possible in a day trip.

Some of the 16 pueblos featuring cabanas offer horseback riding and mountain bike rentals; others tout their scenic locations or traditional handicrafts.


While many of these destinations are featured on Oaxaca's Spanish-only tourism Web site, www.oaxaca.travel, the best way to decide which to visit is to stop at the state's tourist information bureau, in Oaxaca city (Murguia 206; 52-951-516-0123). Brochures describe most of the pueblos in the program, and English-speaking staff members can answer questions and phone in reservations, which are recommended.

But traveler beware: The first time I enquired about Santa Ana del Valle, I was told there was no cabana there. After I pressed the matter, it turned out there was one, and a reservation was made. The caretaker in the village, however, failed to meet my family at the cabana, resulting in a half-hour hunt for him. Later, when trying to make reservations at Santiago Apoala, phone contact proved impossible, and the information sheet the bureau provided was riddled with inaccuracies. An easier and more efficient way is to go to the office of Expediciones Sierra Norte (52-951-514-8271; www.sierranorte.org.mx), which books lodging and organizes tours for a group of eight pueblos in the cabana system known as the Pueblos Mancomunados.

In the Sierra Norte mountain range, these pueblos are the heart of Oaxacan ecotourism. They've teamed up to create a network of walking and biking trails, linking the villages and creating possibilities for treks up to a week long. Visitors pay a fee of 50 pesos to enter the area, and despite the availability of fantastic trail maps, guides are required even for day hiking, in an effort to create jobs for local people and keep tourists safe. A guide for one to 10 people costs 120 pesos a day.

"I didn't think we'd need the guide, but we wouldn't have known where to go without one," said Brian Hirsch, of Homer, Alaska, who spent a day hiking around the village of Cuajimoloyas with his wife and two daughters, before staying the night in a cabana there. His daughter, Aviva, 14, said the villagers had been very welcoming and "wanted to make us comfortable," explaining, "If they can make money off of us coming to see their forest, they won't have to cut down their trees to sell them."

For some pueblos, the cabanas have financed schools and health clinics; others have barely recovered their operating expenses. In summer, the Pueblos Mancomunados receive up to about 500 visitors each month; Apoala may get 150; other pueblos see a mere handful.

While the state of Oaxaca has promoted the eco-lodging project for over a decade, each cabana is run by a local committee. Since committee members are usually performing a year of unpaid mandatory community service, quality control can be inconsistent. "There would definitely be better services if the managers earned a salary," said Carlos Gutierrez, an Oaxaca state tourism official. "But that's up to the pueblos."

In Santa Ana del Valle, a village renowned for its weavers, the cabana grounds were beautifully tended and the bedding was spotless; the poorly built, thin wooden walls, however, were covered in spider webs and were useless against the freezing night air and the insane ruckus of barking dogs.

In Santiago Apoala — tucked in a dramatic, isolated valley in Oaxaca's Mixteca region and popular for its waterfall — the newly refurbished cabana was solid and clean, but a propane leak in the kitchen emitted a slightly noxious aroma and required that windows in the dining room stay open. "It's dangerous to close those," warned Hector Guzman, manager of the cabana. "The place might explode."

In Benito Juarez, one of the Pueblos Mancomunados, the staff was well organized, but broken reading lights dangled from the cabin's adobe walls, the brick floor was coated with grunge, and in January at 10,000 feet above sea level, it was refrigerator-cold, inspiring us to creatively redecorate — moving beds away from windows that leaked wind and rain, and as near to the fireplace as safety permitted. The personable manager, 24-year-old Ulises Santiago, just days away from completing his year of involuntary tourism service, was attentive, though his mind wandered to other things; in a week, he'd be leaving the cloud forest and moving to California, with dreams of making money. "I've got a job lined up in a restaurant," he said optimistically. "Jack in the Box."

Despite their imperfections, it's hard to complain too much about such inexpensive lodging in such special destinations. After pointing out multiple minor shortcomings of the cabana in Apoala, Eduardo Uribe, visiting from Canada, said, "I thought I might stay here a night, but this area is so nice, I've already stayed four."

(πηγή: www.iht.com, 11/2/2008)

36 ώρες στην «πικάντικη» Οαχάκα του Μεξικού

Η Οαχάκα, η πόλη του Νότιου Μεξικού, με τις ρίζες στον αρχαίο πολιτισμό των Ζαποτέκ και το ισπανικό αποικιακό αρχιτεκτονικό ύφος, διακρίνεται για το πάθος των κατοίκων της. Αν και η πόλη έγινε πρόσφατα γνωστή ως επίκεντρο κοινωνικών διεκδικήσεων, με τη μεγάλη απεργία εκπαιδευτικών του 2006, η επιμονή και ο ζήλος φαίνονται σε κάθε δραστηριότητα στην Οαχάκα. Θα νιώσετε τα χαρακτηριστικά αυτά στην πολύβουη αγορά, θα τα δείτε στα πολύχρωμα τοπικά υφαντά και θα τα γευθείτε στη γαστρονομική σπεσιαλιτέ του τόπου: το μόλε, την πικάντικη σάλτσα (ντιπ) που συνοδεύει όλα τα γεύματα. Φροντίστε το ταξίδι σας να συμπέσει με κάποια από τις πολλές γιορτές, όπως την εβδομάδα των Χριστουγέννων ή τη Γιορτή των Ραδικιών και θα βιώσετε την πόλη σε όλο της το μεγαλείο.

Παρασκευη
3 μ.μ. Γλυκιά και πικάντικη πλατεία
Η καρδιά της Οαχάκα χτυπάει στην κεντρική σκιερή της πλατεία, το ζόκαλο, όπου εκτός από καφενεία θα βρείτε ζευγαράκια στη βόλτα τους, περιστασιακούς διαδηλωτές, καλλιτέχνες δρόμου, μουσικούς και επίμονους μικροπωλητές, που θα σας πουλήσουν χειροποίητες χτένες και αιώρες. Απολαύστε τη ζωντανή ατμόσφαιρα, μαζί με μία κούπα ζεστής πικάντικης σοκολάτας, όπως την πίνουν οι ντόπιοι, με αφράτο ψωμί για βούτημα. Ανηφορίστε την Αλκαλά, το δρόμο από καλντερίμι με τις χρωματιστές αποικιακές προσόψεις και προχωρήστε μέχρι το συμπαγές και γεμάτο κόσμο «Μερκάδο Χουαρέζ», το καλύτερο μέρος για να δοκιμάσετε τον αγαπημένο μεζέ των ντόπιων: τις ξεροτηγανισμένες ακρίδες, «τσαπουλίνες».

5 μ.μ. Τυμβωρύχοι
Για μία γεύση πολιτισμού, επισκεφθείτε το Μουσείο των Πολιτισμών της Οαχάκα, που κρύβει στο πίσω μέρος του τον Εθνοβοτανολογικό Κήπο και στεγάζεται στην επιβλητική παλιά μονή του Σάντο Ντομίνγκο, εκπληκτικό κτίσμα του 16ου αιώνα σε ρυθμό μπαρόκ. Οι αίθουσες του μουσείου διηγούνται τη συναρπαστική ιστορία του πολιτισμού των αυτοχθόνων. Εντύπωση προκαλούν οι χρυσοί, αργυροί και κρυστάλλινοι θησαυροί που βρέθηκαν στο «Μόντε Αλμπάν», την αρχαία πόλη, χτισμένη στην απέναντι βουνοκορφή, που γέννησε τον πολιτισμό της Οαχάκα.

8 μ.μ. Ραβιόλια Οαχάκας
Η τοπική κουζίνα είναι περισσότερο γνωστή για τα πλούσια υλικά της (γέμιση τσίλι, μαλακό κατσικίσιο τυρί, παχύ και πικάντικο μόλε) παρά για τις λεπτές γεύσεις της. Το εστιατόριο «Λος Ντανζάντες», όμως, πετυχαίνει να συνδυάσει τα παραπάνω γνωρίσματα. Σύγχρονα τοπικά πιάτα σερβίρονται στον καλαίσθητο εσωτερικό κήπο, ενώ δεν πρέπει να χάσετε το τσίλι ρεγιένο, με γέμιση μόλε και τα ραβιόλι ουιτλακότσε με σαλάτα κολοκύθας και αβοκάντο.

10 μ.μ. Ρυθμικό έθνος
Η νυχτερινή ζωή δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί εκρηκτική σε αυτή την ήσυχη επαρχιακή πρωτεύουσα, αλλά μην πείτε κάτι τέτοιο στη νεολαία που συνωστίζεται κάθε βράδυ στην Καντέλα, με τη ζωντανή ορχήστρα σάλσα να ξεσηκώνει τους χορευτές. Τα τραπεζάκια στην καλαίσθητη αυλή προσφέρουν καταφύγιο σε όσους δεν έμαθαν ακόμη τα βήματα του λατινοαμερικάνικου χορού.

Σαββατο
9.30 π.μ. Γαστρονομική μύηση
Αποκτήστε οικειότητα με την κουζίνα της Οαχάκα, επιλέγοντας μονοήμερο μάθημα μαγειρικής στα Αγγλικά, που προσφέρει η Κάζα ντε λος Σαμπόρες Β&Β. Η «δασκάλα», Πιλάρ Καμπρέρα, θα σας δείξει πώς να ψωνίσετε τα σωστά υλικά στην αγορά της πόλης, προτού σας μάθει πώς να φτιάξετε νόστιμο γεύμα τεσσάρων πιάτων. Μπορείτε πάλι να περάσετε το πρωινό σας στην αγορά Μερκάδο ντελ Αμπάστος, για να δείτε και να μυρίσετε από κοντά τα ινδιάνικα μυρωδικά, τα γλυκίσματα, το φρεσκοψημένο κακάο, τα βουνά από ξερές καυτερές πιπεριές και τα προϊόντα των μικρών ορεινών τυροκομείων.

Μεσημέρι. Στο ψηλότερο βουνό
Παρ’ ότι η Οαχάκα βρίσκεται σε 1.520 υψόμετρο, το «Μόντε Αλμπάν», χτισμένο 400 μέτρα πιο ψηλά, δεσπόζει πάνω από την πόλη. Πρόκειται για την αρχαία πρωτεύουσα των Ζαποτέκ, ενώ σήμερα θα βρείτε εκεί άριστα διατηρημένες πλατείες, πέτρινους ναούς, απότομες σκάλες και ένα μικρό μουσείο. Για να φθάσετε εκεί, πάρτε το λεωφορείο από το ξενοδοχείο «Ριβέρα ντελ Ανχέλ», το οποίο πραγματοποιεί δρομολόγια κάθε μία ώρα.

3 μ.μ. Ονειρικός καμβάς
Οι εικαστικές τέχνες στην Οαχάκα διακρίνονται από πνεύμα «μαγικού ρεαλισμού». Η γεμάτη ζωντάνια γκαλερί «Αρτε ντε Οαχάκα», δίπλα στην κεντρική πλατεία, καταδεικνύει του λόγου το αληθές.

6 μ.μ. Δημιουργική διέξοδος
Η Οαχάκα είναι η πρωτεύουσα της λαϊκής τέχνης του Μεξικού, χάρη στα χειροτεχνήματα των γηγενών πολιτισμών των Ζαποτέκ και Μιξτέκο της κοιλάδας της Οαχάκα. Στο Κέντρο Χειροτεχνίας (Κάσα ντε λας Αρτεσάνιας) θα βρείτε τα περίφημα πράσινα ινδιάνικα κεραμικά, χειροποίητα κεντήματα και ζωγραφισμένα ξύλινα αγαλματίδια.

10 μ.μ. Ωρα για γιορτή
Αφού τσιμπήσετε τα αναγκαία μεζεδάκια «μόλε» στο εστιατόριο «Ελ Ναράνχο», γυρίστε πίσω στο Ζόκαλο για να απολαύσετε τη νυχτερινή θέα του καταπληκτικού καθεδρικού ναού της πόλης. Ακόμη και αργά τα βράδυ, θα παρακολουθήσετε σίγουρα κάποια θρησκευτική τελετή, μία επίδειξη πυροτεχνημάτων και αρκετούς πλανόδιους μουσικούς.

11 μ.μ. Καλά (οινο)πνεύματα
Πιείτε ένα ποτό στο σκοτεινό ρομαντικό μπαράκι «Λα Κουκαράτσα», όπου μπορείτε να διαλέξετε από μεγάλη ποικιλία μεσκάλ (τεκίλα). Μπορείτε αν θέλετε να ακούσετε τζαζ μουσική στο «Ελ Νουέβο Μπαμπέλ», δίπλα από την ολονύχτια υπαίθρια αγορά, γεμάτη μεζέδες και μεθυστικές μυρωδιές.

Κυριακή
9 π.μ. Πηλοπλαστική τέχνη
Προλαβαίνετε μια τελευταία βόλτα για ψώνια. Πάρτε ταξί μέχρι το μικρό χωριό Σαν Μπαρτόλο Κογιοτεπέκ, έντεκα χιλιόμετρα από την Οαχάκα, διάσημο για τα μαυριδερά κεραμικά του, που μοιάζουν περισσότερο με μεταλλικά σκεύη. Το μοναδικό χρώμα τους επιτυγχάνεται χάρη σε ειδικό τρίψιμο του πηλού, ενώ οι ντόπιοι ειδικοί δίνουν δημόσια μαθήματα, σε καθημερινή βάση, αποκαλύπτοντας τα μυστικά τους στους ενθουσιασμένους επισκέπτες.

Χρήσιμες πληροφορίες
Πού θα μείνετε:
Hotel La Provincia www.hotellaprovincia.com.mx
Camino Real Oaxaca www.camino-real-oaxaca.com
Csa de Las Bugambilias www.lasbugambilias.com

Τι θα κάνετε:
Μουσείο Πολιτισμών της Οαχάκα 951-5162991

Που θα φάτε:
Εστιατόριο Λος Ντανζάντες www.losdanzantes.com
Καντέλα 951-5142010
Κάσα ντε Λος Σαμπόρες www.laolla.com.mx/Oaxaca/sabores1.htm
Αρτε ντε Οαχάκα www.artedeoaxaca.com
Κάσα ντε λας Αρτεσάνιας 951-5141878
Εστιατόριο Ελ Ναράνχο www.elnaranjo.com.mx
Λα Κουκαράτσα 951-5011636

(πηγή: www.kathimerini.gr, 1/12/2007)

Φωτοκαταγραφές (13/11/2007)

(όπως πάντα click για μεγέθυνση)

Πανοραμική άποψη του Κανκούν (Μεξικό)

10 ταξίδια του ζην επικινδύνως

Μία ευρύτατα διαδεδομένη αντίληψη λέει ότι η αναζήτηση του κινδύνου είναι κατάλοιπο του τρόπου ζωής των πρωτόγονων προγόνων μας –παράμετρο την οποία αποκλείσαμε αργά αλλά σταθερά, κατασκευάζοντας ασφαλή περιβάλλοντα ζωής και προσπαθώντας να ελαχιστοποιήσουμε κινδύνους και ρίσκα σε αναζήτηση της «ποιότητας ζωής» και μην καταφέρνοντας να προβλέψουμε ότι ο κίνδυνος και η επιβίωση σε πείσμα αυτού είχε χαραχτεί τόσο βαθιά στο DNA μας που θα συνεχίζαμε να την αποζητάμε. Μία άλλη, περισσότερο χειροπιαστή, εξήγηση θέλει την αδρεναλίνη, την ουσία που παράγει ο εγκέφαλος σε κατάσταση κινδύνου να μην απέχει πολύ από το συναίσθημα ευφορίας εν γένει.

Όπως και να έχει, ο κίνδυνος δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί ζητούμενο για μια μεγάλη μερίδα πληθυσμού, που αισθάνεται την ανάγκη να φτάσει τόσο κοντά στα όρια που χωρίζουν τη ζωή από το θάνατο για να κατακτήσει το συναίσθημα που προκαλούν οι στιγμές που αργότερα κατηγοριοποιούνται υπό τον όρο «εμπειρίες ζωής» –ή που το βλέπει ως τρόπο διασκέδασης.

Ράφτινγκ με τους κροκόδειλους
Ποταμός Zambezi, Αφρική
Από τον Ιούλιο έως τον Ιανουάριο, στο φαράγγι Batoka, κάτω από τους Καταρράκτες Βικτόρια, τα διασημότερα –και δυσκολότερα– ορμητικά σημεία βαφτίζονται με εύγλωττα ονόματα όπως Highway to Hell, Stairway to Heaven και Mother. Αν νομίζατε ότι αυτά ήταν κλασσικά ροκ κομμάτια ξανασκεφτείτε το –μία λάθος κίνηση και θα μπορούσαν να είναι, επίσης, το κύκνειο άσμα σας.
Ακόμη και κάτω από τα πλέον γαλήνια νερά του ποταμού, κοπάδια κροκοδείλων απολαμβάνουν τις βόλτες τους περιμένοντας παρέα. Τα επίσημα στοιχεία λένε ότι τη βρίσκουν, περίπου 30 φορές το χρόνο. Λιγότερο επικίνδυνα, αλλά αρκετά ενοχλητικά, τα συμπαθέστατα μαϊμουδάκια στα δέντρα πάνω από το ποτάμι διασκεδάζουν δροσίζοντας τους τουρίστες με τα ούρα τους.

Οδήγηση στο Nuerburgring
Κολωνία, Γερμανία
Γνωστή και ως «Πράσινη Κόλαση» η πίστα αυτή, που ολοκληρώθηκε το 1927, θεωρείται –και δικαίως– από τις δυσκολότερες της Ευρώπης. Επαγγελματίες, ντόπιοι και τουρίστες συρρέουν από κάθε γωνιά του κόσμου, φιλοδοξώντας να δαμάσουν το θηρίο. Γεμάτη επικίνδυνες στροφές και ατελείωτες προκλήσεις, έκανε τον Juan Manuel Fangio να σταματήσει τους αγώνες μετά από μερικούς γύρους – ρεκόρ σε αυτήν. Η… ασφαλής λύση είναι να επιβιβαστείτε σε μια BMW για μερικούς γύρους με επαγγελματία οδηγό –αν και κατά πάσα πιθανότητα θα μπείτε στον πειρασμό να οδηγήσετε ένα αγωνιστικό αυτοκίνητο μόνοι σας. Με λίγη τύχη, στο τέλος της ημέρας θα έχει τραυματιστεί μόνο ο εγωισμός σας.

Τρέξιμο με τους ταύρους
Pamplona, Ισπανία
Οι γιορτές του San Fermin στην Ισπανία δε θα αποτελούσαν το στάνταρ θέμα της δεύτερης εβδομάδας του Ιουλίου κάθε δελτίου ειδήσεων που σέβεται τον εαυτό του, αν δεν περιελάμβαναν το παγκοσμίως γνωστό πλέον “running with the bulls” και τους τραυματισμούς και θανάτους που ορισμένες φορές συνεπάγεται.
Η όλη κούρσα δε διαρκεί περισσότερο από 3 λεπτά, αλλά, όπως λένε οι έχοντες εμπειρία, ο χρόνος αυτός είναι αρκετός για να δείτε όλη σας τη ζωή να περνά μπροστά από τα μάτια σας –ξανά και ξανά. Η παράδοση κρατά αιώνες ολόκληρους και θα μπορούσε άνετα να διεκδικήσει τον τίτλο του πρώτου και αυθεντικότερου extreme sport όλων των εποχών. Πριν ξεκινήσετε, φροντίστε να δείτε τη διαδρομή, να εντοπίσετε τα δύσκολα σημεία της, να μιλήσετε με έμπειρους runners –ναι, υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν συχνά αυτό– και να βεβαιωθείτε πως διαθέτετε ικανοποιητική φυσική κατάσταση. Η ταχύτητα χαρίζει extra πόντους στην προσπάθεια να αποφύγετε τη δημιουργία νέων τρυπών στο σώμα σας.
Αν επιβιώσετε την κούρσα –που δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο φαίνεται, αφού, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, μόνο 15 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί κατά τη διάρκειά της από το 1924 μέχρι σήμερα– θα πάρετε το T-shirt που γράφει “I ran through hell”, το οποίο και θα επιδεικνύετε με υπερηφάνεια μια ολόκληρη ζωή.

Ανάβαση στο Έβερεστ
Κατμαντού, Νεπάλ
Η κορυφή των κορυφών, το υψηλότερο σημείο του κόσμου, η πιο αφιλόξενη γωνιά του πλανήτη… Από την πρώτη του «κατάκτηση» μέχρι σήμερα, το Έβερεστ δεν έχει πάψει να αποτελεί τον απόλυτο στόχο –και ταυτόχρονα το απόλυτο όνειρο– όλων εκείνων που αναζητούν δυνατές ταξιδιωτικές εμπειρίες και συγκινήσεις. Τα 9 χιλιάδες μέτρα υψόμετρο, βέβαια, δε συνιστούν φιλόξενο σημείο και η ανάβαση εγκυμονεί κινδύνους που μπορεί να κοστίσουν από το μισό σωματικό βάρος μέχρι τη ζωή των φιλόδοξων εξερευνητών.
Τα μέτρα προστασίας που απαιτούνται ε, πιβάλλεται να τηρούνται ευλαβικά και η προετοιμασία –πνευματική και σωματική– μπορεί να διαρκέσει μέχρι και δύο χρόνια. Επιπλέον, καθότι δεν μπορείτε να επιχειρήσετε την ανάβαση μόνοι σας, το κόστος συμμετοχής σε μια αποστολή μπορεί να ανέλθει ή και να ξεπεράσει τα 40.000 ευρώ. Αν δεν αποθαρρυνθείτε, η ανταμοιβή ισούται με το συναίσθημα της κατάκτησης της υψηλότερης κορυφής του κόσμου –και με ατελείωτα χρόνια συναρπαστικών διηγήσεων.

Παρατήρηση άγριων ζώων
Κένυα, Αφρική
Εννοείται πως δεν αναφερόμαστε στις οργανωμένες εκδρομές – τουριστοπαγίδες που πραγματοποιούνται με βαμμένα λεοπάρ μπάγκι τα οποία κινούνται με 4 χιλιόμετρα την ώρα, αλλά στην αυθεντική παρατήρηση της άγριας ζωής την ξενάγηση στην οποία θα σας προσφέρουν οι ντόπιοι και όχι τα γραφεία τουρισμού. Η παντελώς απρόβλεπτη συμπεριφορά των άγριων ζώων αναμφισβήτητα θα κάνει τη ζωή σας να περάσει μπροστά από τα μάτια σας σε κλάσματα δευτερολέπτου –αλλά ταυτόχρονα θα σας γοητεύσει. Ακούγεται προφανές, αλλά οποιαδήποτε απόπειρα να πλησιάσετε τα ζώα μπορεί να αποβεί καταστροφική. Κι αν τολμήσετε την κατασκήνωση στη ζούγκλα, σίγουρα θα αναρωτηθείτε σχετικά με τις… ορέξεις που προκαλείτε στα αντικείμενα της παρατήρησής σας.

Luging στους δρόμους της Νέας Υόρκης
Ο όρος luging –που είναι ακόμη πολύ φρέσκος για να μεταφραστεί στα ελληνικά, είναι όμως ζήτημα χρόνου για να ακούσουμε και στην Αθήνα κάτι του στυλ «λαγκάρισμα»– αναφέρεται στο νέο αγαπημένο χόμπι των skaters να διασχίζουν τους δρόμους των πόλεων ξαπλωμένοι στις σανίδες τους. Οι επίσημοι αγώνες που διοργανώνονταν στο Signal Hill, κοντά στο Long Beach της Καλιφόρνια, διεκόπησαν λόγω του ανησυχητικά υψηλού ποσοστού τραυματισμών.
Έχοντας καταστεί παράνομο σε αρκετές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, το luging επιφέρει κινδύνους τόσο προφανείς, όπως η κίνηση και το ενδεχόμενο οι lugers να περάσουν εντελώς απαρατήρητοι μπροστά –ή κάτω– από μια νταλίκα, όσο και μη, όπως τα σπασμένα πεζοδρόμια ή οι ανισόπεδες διαβάσεις που όσο εύκολα θεωρούνται ασήμαντοι άλλο τόσο μπορούν να σας χαρίσουν μια σπασμένη πλάτη. Στο μεγαλύτερο γεγονός του ιδιότυπου αυτού σπορ, το Madison County Gravity Fest που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Munnsville της Νέας Υόρκης, το ζητούμενο δεν είναι μόνο η ταχύτητα. Είναι και η επιβίωση, για να μπορέσουν οι παράτολμοι αθλητές να διηγηθούν αργότερα τις εμπειρίες τους.

Baja 1000
Ensenada έως Cabo San Lucas, Μεξικό
Το Baja 1000 είναι μια εκτός δρόμου διαδρομή που πραγματοποιείται κάθε φθινόπωρο στο Μεξικό. Ο αγώνας, που παρά το όνομά του αφορά την οδήγηση στην έρημο επί μόλις…1.200 μίλια, επιτρέπει τη συμμετοχή με διάφορα οχήματα από δίκυκλα έως αυτοκίνητα παραγωγής, buggies, φορτηγά και «κάστομ» οχήματα. Το πρωτότυπο αυτού του ράλι; Οι θεατές δικαιούνται να σαμποτάρουν τους οδηγούς με όποιον τρόπο θεωρούν ενδεδειγμένο. Αν και η δημοφιλία του Baja πόρρω απέχει από αυτή του διάσημου Παρίσι- Ντακάρ, από το 1967 που διοργανώνεται, έλκει (δικαίως) τη φήμη του πιο επικίνδυνου ράλι. Φέτος το Νοέμβριο η 40η επέτειος αναμένεται λαμπρή.

Αγώνας ιστιοπλοΐας Mini Transat
Από τη Γαλλία στη Βραζιλία
Αν νομίζετε ότι πρόκειται για ιστιοπλοϊκό αγώνα, απλώς κάνετε λάθος. Εκτός και αν 5.000 μίλια στον Ατλαντικό, από τη Γαλλία έως τη Βραζιλία, με σκάφη μικρότερα των 21 ποδών και με κατάρτι μικρότερο των 40 ποδών σας μοιάζει για κρουαζιέρα αναψυχής… Εκεί, ακόμη και έμπειροι ναυτικοί χάνονται για αρκετές ημέρες στη θάλασσα, αφού οι σφοδρές καταιγίδες μόνο σπάνιες δεν είναι. Οι στατιστικές λένε ότι περίπου το 10% των συμμετεχόντων σε κάποια στιγμή της διαδρομής πέφτουν στη θάλασσα. Δεν είναι τυχαίο ότι επτά από αυτούς –από το 1977 που οργανώνεται ο αγώνας– δεν ανέβηκαν ποτέ ξανά στο σκάφος τους.

Ποδηλατάδες στο Camino de la Muerte
La Paz, Βολιβία
Τι υποθέτουμε αν δούμε ντόπιους να προσεύχονται πριν ξεκινήσουν να διασχίσουν ένα δρόμο που περνά από βουνά; Είτε ότι είναι θρησκόληπτοι, είτε ότι πάσχουν από υψοφοβία είτε ότι ο δρόμος είναι επικίνδυνος. Το σωστό σε αυτή την περίπτωση είναι το τρίτο. Αν αναρωτιέστε, το όνομα στα ισπανικά σημαίνει Δρόμος του Θανάτου –και κατά πάσα πιθανότητα τον έχετε θαυμάσει σε διάφορα e-mail με «απίστευτες φωτογραφίες απ’ όλο τον κόσμο».
Ο δρόμος καλύπτει μια απόσταση 70 χιλιομέτρων από τη La Paz στο Coroico, έχοντας σε αρκετά σημεία πλάτος μικρότερο της μιας λωρίδας και αρκετές κάθετες χαράδρες –χωρίς προστατευτικά– ύψους 500 μέτρων. Οι extreme ποδηλάτες που τον διασχίζουν κάνουν λόγο για απίστευτα επίπεδα αδρεναλίνης –ειδικά στο κατέβασμα– και υπέροχα φυσικά τοπία, τα οποία όμως καλό θα ήταν να μη σας αποσπάσουν την προσοχή. Αυτό το τελευταίο ισχύει και για τα διάσπαρτα αυτοκίνητα που μπορεί να πιάσετε με την άκρη του ματιού σας να «κοιμούνται» στη χαράδρα.

Αναρρίχηση στους πάγους
Χιντερχάιν, Ελβετία
Καταπίπτοντες βράχοι, κατολισθήσεις, απίστευτο κρύο και φυσικά η… βαρύτητα. Με όλα αυτά να συνωμοτούν εναντίον του επίδοξου αναρριχητή ο αγώνας δεν φαίνεται και πολύ δίκαιος. Αντί για κάποιο ηλιόλουστο θέρετρο της Μεσογείου, οι ριψοκίνδυνοι θα επιλέξουν την τοποθεσία κάπου δυτικά του διάσημου St Moritz κοντά στα ιταλοελβετικά σύνορα. Οι τολμηροί θα νιώσουν ευγνώμονες αν συναντήσουν τμήματα στα οποία η καθετότητα είναι «μόνο» 50 μοίρες, αφού τα περισσότερα από αυτά είναι στις 90 μοίρες.

(πηγή: www.in2life.gr, 9/11/2007)

Μεξικό: ο εορτασμός της Ημέρας των Νεκρών

http://www.nytimes.com/slideshow/2007/11/03/travel/20071003_MEXICO_SLIDESHOW_index.html

Εορτές στην Καραϊβική (Απρίλιος - Μάιος)

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΙΣΤΙΟΠΛΟΪΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΓΚΟΥΑ
Πρώτη φορά διοργανώθηκε πριν από 30 χρόνια με μάλλον πρωτόγονα μέσα, αλλά έκτοτε έχει εξελιχθεί στο μεγαλύτερο ιστιοπλοϊκό γεγονός της Καραϊβικής. Η εβδομάδα ιστιοπλοΐας αρχίζει το τελευταίο Σαββατοκύριακο του Απριλίου, ενώ κάθε αγώνας τελειώνει με πάρτι σε κάποια από τις θρυλικές 365 παραλίες του νησιού. Η εβδομάδα κορυφώνεται την Ημέρα του Ναυπηγείου στα γεωργιανά ναυπηγεία του Νέλσονος όπου απονέμονται και τα βραβεία στους νικητές των αγώνων. Μετά την τελετή η γιορτή μεταφέρεται στο Admiral's Inn για τον Χορό του Λόρδου Νέλσονος· όταν αυτός τελειώσει, όλοι πηγαίνουν στο μουσικό φεστιβάλ Sweet Cry Freedom, όπου μερικά από τα καλύτερα συγκροτήματα της Καραϊβικής παίζουν μουσική ως το πρωί.

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ ΣΕΝΤ ΤΟΜΑΣ
Το οκτάωρο αυτό Καρναβάλι διοργανώνεται στα τέλη Απριλίου. Στην πραγματικότητα είναι ένα υπαίθριο πάρτι όπου μασκαράδες, βασίλισσες του Καρναβαλιού, μουσικοί, χορευτές και πυροτεχνήματα χαίρουν πλήρους ελευθερίας κινήσεων, αρκεί να κρατούν τον ρυθμό. Συγχρόνως οι δρόμοι φιλοξενούν και το γαστριμαργικό παζάρι, μια ευκαιρία αναβίωσης της παραδοσιακής κουζίνας των Παρθένων Νήσων.

ΜΑΪΟΣ

GROS ISLET JUMP UP ΣΤΗ ΣΑΝΤΑ ΛΟΥΣΙΑ (Πράσινο Ακρωτήριο)
Το μικρό ψαροχώρι Gros Islet δικαιώνει την ιδέα που έχουν οι κάτοικοι της Σάντα Λουσία για το νησί τους, το οποίο θεωρούν κατ' εξοχήν νησί της γιορτής. Κάθε Παρασκευή στις 10.00 μ.μ., στη μοναδική διασταύρωση των δύο δρόμων του χωριού, τα μεγάφωνα δίνουν το σύνθημα και ο κόσμος αρχίζει να κουνιέται στους ρυθμούς της μουσικής σόκα, ζουκ και καλύψο. Μικροπωλητές στήνουν τους πάγκους τους και πουλούν τηγανητό ψάρι με πολύ καυτερή σάλτσα και παγωμένα ποτά.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΖΑΖ ΣΤΟ ΚΑΝΚΟΥΝ
Εβδομαδιαίο φεστιβάλ που περιλαμβάνει υπαίθριες συναυλίες τζαζ δίπλα στο κύμα υπό το φως του φεγγαριού, πάρτι, μπάρμπεκιου στην παραλία, διαγωνισμούς μαγιό και αγώνες θαλάσσιων σπορ. Μόνιμοι θαμώνες οι Αμερικανοί ως και παίκτες του ΝΒΑ έχουν θεαθεί στις συναυλίες στο Κανκούν οι οποίοι ενθουσιάζονται με την προοπτική μιας εβδομάδας γεμάτης μουσική στο Νότιο Μεξικό.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Πολη του Μεξικό

MEXICO CITY - Perhaps better known for impossible traffic, kidnappings and some of the world's worst air, Mexico's sprawling capital of 20 million seems like the last place you would go for natural splendor and pristine wilderness.

But with snowcapped volcanos, alpine meadows, deep pine woods and tropical forests all within two hours, the city has enough base camp potential to make a Yellowstone park ranger blush.

For travelers feeling smothered by Mexico City's claustrophobic chaos, fresh air and wide-open spaces are not far away.

If you are adventurous, and have a smattering of Spanish, ask your hotel or hostel to help you figure out the city's complicated but cheap subway and bus network.

Alternatively, hire a taxi for the day. But beware that street cabs can be dangerous. Although more expensive, it's best to take a cab that is either registered with the hotel or waiting at a cab stand.

Tepozteco
An hour south of the city, this relatively small mountain is a piece of cake to find: Take a bus to the village of Tepoztlan and walk straight down the main street until it turns into a trail and begins snaking up the mountainside.

At its summit, Tepozteco is slightly lower in elevation than Mexico City; it would require little or no acclimatization if not for its surprising steepness. The rocky trail ascends an abrupt 1,200 feet in less than a mile. Tall rock spires covered in vegetation jut dramatically up from the slopes.

The hike is a fun scramble. But the real reward is at the summit, which is home to what may be Mexico's most curious archaeological site: a 30-foot-high pyramid that dates back to the 12th century. After huffing and puffing up the mountain, nothing feels better than sitting atop the sun-drenched pyramid with your feet hanging off, eating a snack and soaking in the breathtaking view of the valley below.

Getting to Tepozteco: Go to the Terminal Sur bus station at the Tasquena metro stop. Take a bus to Tepoztlan and walk up to the trailhead.

Desierto De Los Leones National Park
Tucked away in the mountainous western corner of Mexico City's Federal District, this park is as attractive for its cultural and historical significance as it is for its rugged topography and vast forest of towering, old-growth conifers.

A view of the Nevado de Toluca, a massive, extinct volcano that is Mexico's fourth-highest mountain, near the city of Toluca, Mexico. For travelers feeling smothered in the claustrophobic chaos that Mexico City can sometimes be, fresh air and wide-open spaces are just a bus or taxi ride away.
Desierto de los Leones has been a place of retreat for Mexicans since Carmelite monks built a monastery there almost 400 years ago, and its deep woods serve as an important carbon lung for the smoggy city below.

Still standing, the monastery is open to the public and is easily found at the park's main parking area and entrance, at an altitude of around 9,500 feet. Desierto de los Leones is a popular escape for Mexico City families; any taxi driver will know how to get there.

Starting at the parking area, walk downhill until you reach a small river and a mill pond. From there, pick one of the countless trails that branch off the main path along the river and start exploring. The small, crumbling houses you might stumble upon are hermitages built hundreds of years ago by the monks.

Despite its relatively high altitude — most of the park lies above 10,000 feet — Desierto de los Leones offers easy and moderate trails suitable for all ability levels. On the other hand, Cerro San Miguel, the park's highest peak, stands at over 12,400 feet and could be a challenge.

Before heading back to town, be sure to order a hot chocolate at the restaurant adjacent to the parking area.

Getting to Desierto de los Leones: A taxi from your hotel is easiest, or take the metro to Barranca del Muerto and go by cab from there.

Paso De Cortes
Located on the saddle between Mexico's famous twin volcanos, Popocatepetl and Iztaccihuatl, this high mountain pass is where Spanish conqueror Hernan Cortes first laid eyes on the Valley of Mexico.

To get to Paso de Cortes from Mexico City, take a two-hour bus to the village of Amecameca and then catch a cab on the street; the driver will know where to go.

The pass is 12,000 feet above sea level, and you are sure to feel the altitude. "Popo" and "Izta," as the volcanos are commonly called, are Mexico's second- and third-highest peaks, respectively, at 17,802 feet and 17,158 feet. On a clear day, the view from the saddle is magnificent.

The trails and dirt roads that branch off from the pass meander through gently rolling hills and golden alpine meadows, while snow glistens on the glaciated volcanos above.

If you are looking for a more challenging hike, ask to be taken to La Joya, at the foot of Izta, where serious climbers embark on summit attempts. It is 1,000 feet higher than Paso de Cortes and about 4 miles away.

From La Joya, depending on the time of year, you might be able to reach the snow line if you are in good shape and get an early start. Do not try to go higher. While Popo is closed to the public due to a cycle of volcanic activity that began in 1994, Izta's summit is open and, unfortunately, claims lives every year. Previous mountaineering experience, proper equipment (ropes, crampons, ice axes, etc.) and a knowledgeable guide are absolute prerequisites for a summit bid.

Getting to Paso de Cortes: Go to the TAPO bus station at the San Lazaro metro stop. Take the bus to the town of Amecameca, and take a taxi from there.

Cumbres Del Ajusco National Park
Occupying at least one third of the Federal District, the Ajusco mountain range easily makes up the largest expanse of wilderness in the immediate vicinity of Mexico City, although ever-growing suburbs are climbing higher and higher.

Still, the 12,894-foot summit of Cerro Ajusco — the park's tallest peak — has a quiet and isolated feel.

Several trails crisscross the park, but the summit is easy enough to find: Just go up. You will begin hiking through a thick pine forest on Ajusco's steep lower slopes before breaking the treeline. From there, whatever trail you are on will gravitate toward the nearest ridge and lead you to the summit.
Story continues below vadvertisement

Ajusco is best climbed on a clear, sunny day, when you will be able to see the surrounding countryside, Mexico City to the north and perhaps Izta and Popo to the southeast.

Getting to Ajusco: Take a taxi from your hotel, or take the metro to the Universidad stop, on the south end of Line 3. Buses will be waiting outside, and their drivers can give you further instructions. You will eventually have to take a taxi to the trailhead.

Nevado De Toluca
Mexico's fourth-highest mountain, the Nevado de Toluca is a massive, extinct volcano that looms tall and lonesome over the valley below.

It is Mexico's most accessible major peak, with a dirt road that winds up its slopes, above the treeline and right into its gaping caldera at about 13,800 feet above sea level.

The best way to get to Nevado de Toluca is to take a bus to the city of Toluca, at the foot of the mountain, and from there either rent a car or take a taxi the remaining distance.

Once on the mountain, you may either explore the moonlike landscape of the caldera and its two cold, turquoise lakes, or climb to the summit, which at 15,354 feet is higher than any peak in the United States outside of Alaska.

Mexico City life
Take a virtual tour of one of the world’s largest cities.
While mantled with snow during the winter months, hence its name ("nevado" means "snowy"), the Nevado generally requires little or no specialized equipment or expertise to climb during the summer.

The best route to the summit is along the knife-edge ridge that begins to rise from near the Lake of the Moon. The ridge is narrow, windy and exposed the higher you get, and it falls off abruptly to either side. But it makes for a thrilling scramble with a rewarding view.

For an exciting descent, try glissading down the steep rocky field that drops from the rim all the way down to the larger Lake of the Sun.

Getting to Nevado de Toluca: Go to the Terminal Poniente bus station at the Observatorio metro stop. Get on a bus to the city of Toluca, and take a taxi from there.

Tips
* Mexico's dry season runs October-May, ideal for hiking.
* Mexico City is more than 7,000 feet (2,100 meters) above sea level. With the exception of Tepozteco, all of these hikes take place above that altitude. Spend at least a day walking around Mexico City to adjust before you begin exerting yourself. Plenty of water and sunscreen are musts.

(πηγή: www.msnbc.msn.com)

Τα ταξί του κόσμου

Ολες οι διαδρομές με το ταξί μοιάζουν μεταξύ τους. Εκτός και αν είναι δυσάρεστες: οι οδηγοί τους μπορεί να σας κλέψουν, να σας εξαπατήσουν, να κινηθούν απειλητικά εναντίον σας, να σας παρατήσουν "στη μέση του πουθενά"... Τι μπορείτε να κάνετε;

α) Αποφύγετε όσα δεν έχουν αριθμό κυκλοφορίας.

β) Μόλις μπείτε, σιγουρευτείτε πως ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία. Αν δεν υπάρχει, συμφωνήστε εκ των προτέρων το ποσό της διαδρομής.

γ) Κοιτάξτε από το παράθυρο και προσπαθήστε να διαπιστώσετε αν σας πηγαίνει εκεί όπου θέλετε ή "κάνει κύκλους".

δ) Αν έχετε μόνο μία βαλίτσα, πάρτε τη μαζί σας μέσα στο αυτοκίνητο. Εχουν αναφερθεί περιστατικά όπου ο οδηγός αθέτησε τη συμφωνία και ζήτησε περισσότερα χρήματα και όταν ο επιβάτης διαμαρτυρήθηκε εκείνος αρνήθηκε να του επιστρέψει τη βαλίτσα που είχε κλειδωμένη στο πορτμπαγκάζ.

Εκτός από τις προαναφερθείσες γενικές συμβουλές, κάθε πόλη έχει τους δικούς της κώδικες συμπεριφοράς όσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους. Διαβάστε τις πληροφορίες που συγκεντρώσαμε για 10 πόλεις του κόσμου.

Μπανγκόκ: Προτιμήστε όσα στη σκεπή τους έχουν το σήμα "Ταξίμετρο" (και όχι μόνο "Ταξί"). Αγνοήστε τον οδηγό που προσφέρεται να σας συστήσει ένα καλύτερο εστιατόριο από αυτό που εσείς έχετε διαλέξει. Αυτό που θα σας αντιπροτείνει θα είναι κάποιο άθλιο τουριστικό εστιατόριο, γεμάτο με ανυποψίαστους τουρίστες που θα έχουν πέσει στην ίδια με εσάς παγίδα. "Σημαία": 35 μπαχτ συν δύο μπαχτ για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο (ή λεπτό, αν βρίσκεστε "σε κίνηση"). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 μπαχτ.

Πεκίνο: Εχετε μαζί σας πάντοτε ψιλά ή "μικρά" χαρτονομίσματα, γιατί η συνηθέστερη δικαιολογία των οδηγών είναι πως δεν έχουν να σας δώσουν ρέστα, άρα θα κρατήσουν ό,τι τους δώσετε.
"Σημαία": Ανάλογα με τη μάρκα του αυτοκινήτου. Συνήθως υπάρχει τιμολόγιο αναρτημένο στο τζάμι του αυτοκινήτου. Κυμαίνονται μεταξύ 7 και 14 γουάν, ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 100-150 γουάν.

Βομβάη: Λόγω του ότι τα ταξίμετρά τους είναι απαρχαιωμένα, προτού πληρώσετε θα πρέπει να κάνετε κάποιους υπολογισμούς: πολλαπλασιάστε ό,τι βλέπετε στο ταξίμετρο επί 11 (ως τις 12 το βράδυ) και επί 14 για μετά τα μεσάνυχτα. Υποτίθεται ότι όλοι οι οδηγοί έχουν αριθμομηχανή για τους υπολογισμούς, αλλά ο δικός σας μπορεί να δικαιολογηθεί πως την έχασε και να σας χρεώσει κατά βούλησιν. "Σημαία": μία ρουπία, ανά χιλιόμετρο (και μετά κάνετε τον πολλαπλασιασμό). "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης 400 ρουπίες, 500 το βράδυ.

Κωνσταντινούπολη: Πολλοί οδηγοί δυσκολεύονται να βρουν τον δρόμο και να σας πάνε στη σωστή διεύθυνση, για αυτό προτού μπείτε στο ταξί ζητήστε από κάποιον ντόπιο να σας δώσει οδηγίες. Σιγουρευτείτε ότι ο οδηγός έχει θέσει το ταξίμετρο σε λειτουργία και ότι δεν σας έχει χρεώσει "διπλή" ταρίφα. "Σημαία": 120.000 λίρες (την ημέρα), 180.000 λίρες (το βράδυ) συν 135.000 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης: 3,5 εκατ. λίρες, 4 εκατ. λίρες μετά τα μεσάνυχτα.

Γιοχάνεσμπουργκ: Προτιμήστε τα ταξί που έχουν στην πόρτα τους το όνομα και τον κωδικό της εταιρείας. Αν δυσκολευτείτε να βρείτε ταξί στον δρόμο, καλέστε ραδιοταξί. "Σημαία": δύο ραντ συν 33,50 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 70-100 ραντ.

Μανίλα: Τα ταξί που έχουν άδεια έχουν γραμμένο - στην πόρτα το όνομα της εταιρείας τους. Μόλις επιβιβαστείτε, κλειδώστε τις πόρτες. Μερικοί οδηγοί συνεργάζονται με κακοποιούς, οι οποίοι, όταν το ταξί είναι σταματημένο, ορμούν μέσα και σας κλέβουν την τσάντα. Αν σταματήσει για να πάρει και "δεύτερη κούρσα", αρνηθείτε, πληρώστε και βγείτε αμέσως από το ταξί. "Σημαία": 20 πέσος συν ένα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 90-100 πέσος.

Μεξικό: Κατανικήστε την αγάπη σας για τους "σκαραβαίους" όσο βρίσκεστε σε αυτή την πόλη. Ποτέ, μα ποτέ, μην μπείτε σε ταξί "σκαραβαίο". Αν θέλετε ταξί, κατευθυνθείτε στις πιάτσες όπου συγκεντρώνονται ή ζητήστε από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου να σας καλέσει ένα. "Σημαία": 3,60 πέσος συν τέσσερα για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 50-70 πέσος.

Μόσχα: Ποτέ μην μπείτε σε ταξί ενώ ήδη βρίσκεται μέσα και άλλος επιβάτης, γιατί μπορεί να σας την έχουν "στημένη". Τα περισσότερα ταξί δεν διαθέτουν ταξίμετρο, για αυτό θα πρέπει να προσυμφωνήσετε την τιμή της διαδρομής με τον οδηγό. "Σημαία": τρία ρούβλια ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: 300-500 ρούβλια.

Πράγα: Οσον αφορά τα ταξί και τους οδηγούς τους, η πόλη έχει πολύ άσχημη φήμη και γι' αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Οσα έχουν άδεια έχουν την ένδειξη ΤΑΧΙ στη σκεπή του οχήματος. Μην πάρετε ποτέ ταξί από την πλατεία Wenceslas και από την πλατεία της παλιάς πόλης, είναι πιάτσες-παγίδες. Οταν είστε μέσα στο ταξί, σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο βρίσκεται και παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής στην ένδειξη 1 (jedna στα τσεχικά). "Σημαία": 20 κορόνες συν 15 για κάθε επιπλέον χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 600 κορόνες.

Ρίο Ντε Τζανέιρο: Τα κίτρινα ταξί είναι σχετικά ασφαλή. Παρ' όλα αυτά σιγουρευτείτε ότι το ταξίμετρο δουλεύει. Μερικοί οδηγοί ενδέχεται να σας χρεώσουν επιπλέον ανύπαρκτους φόρους. Υπάρχει και η επιλογή των ραδιοταξί, αλλά είναι ακριβότερα. "Σημαία": δύο ρεάλ ανά χιλιόμετρο. "Ταρίφα" από το αεροδρόμιο ως το κέντρο της πόλης: περίπου 40 ρεάλ.

(πηγή: BHMA)

Άλλες χώρες, άλλα ήθη κι έθιμα (1)

Χειρονομίες
Θυμηθείτε όλους τους "καλούς τρόπους" που προσπαθούσε επί χρόνια να σας διδάξει η μητέρα σας. Μη δείχνετε. Εκτός κι αν βρίσκεστε στη Σιγκαπούρη, όπου όμως πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον αντίχειρα και όχι τον δείκτη διαφορετικά, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε είτε αισχρός είτε αγενής. Αν πάλι βρίσκεστε στη Ρωσία, μην ανταλλάξετε χειραψία ενώ βρίσκεστε στο κατώφλι ενός κτιρίου, θεωρείται γρουσουζιά. Στις βουδιστικές χώρες, όπως η Βιρμανία για παράδειγμα, μη χαϊδεύετε το κεφάλι των παιδιών: θεωρείται το σημείο του σώματος στο οποίο συγκεντρώνεται όλη η πνευματικότητα του ανθρώπου.

Κρυφές σημασίες
Στην Ιαπωνία να κουνάτε συμφωνώντας το κεφάλι: ο συνομιλητής σας θα θεωρήσει ότι τον προσέχετε όταν σας μιλάει.

Στην Αίγυπτο όταν κουνάτε πέρα δώθε το κεφάλι σας σημαίνει ότι διαφωνείτε.

Στο Μεξικό, αν ο συνομιλητής σας είναι γυναίκα μην την αποκαλέσετε σινιόρα (έτσι αφήνετε να εννοηθεί η ηλικία της) αλλά σινιορίτα.

Στη Ζιμπάμπουε, πάλι, αν χαθείτε και απευθυνθείτε σε κάποιον ντόπιο για να σας δώσει οδηγίες, προσπαθήστε να είστε πολύ συγκεκριμένοι. Για παράδειγμα: αν θέλετε να μάθετε πόσο μακριά βρίσκεται ο προορισμός σας, μη ρωτήσετε "Είναι μακριά;" γιατί η μόνη απάντηση που θα πάρετε είναι "Οχι μακριά". (Διατυπώστε την ερώτησή σας με σαφήνεια, όπως: "Πόσο μακριά είναι με τα πόδια;")

(πηγή: BHMA)

Μεξικό

Για πολλά χρόνια η πιο γνωστή εικόνα του Μεξικού ήταν αυτή των 10.000 χιλιομέτρων ακτής κατά μήκος του Ειρηνικού Ωκεανού, της Καραϊβικής και του κόλπου του Μεξικού. Οι παραλίες με τα κρυστάλλινα νερά όμως δεν είναι η μοναδική ομορφιά που έχει να επιδείξει το Μεξικό. Η ενδοχώρα έχει μια ακαταμάχητη γοητεία. Τη γοητεία της κουλτούρας των Μάγιας και του αποικιακού χρώματος. Του βουνού και της ζούγκλας. Της ερήμου και της πεδιάδας.

Καθώς ξεκινάτε το ταξίδι σας στο Μεξικό θα γνωρίσετε το μεγαλείο του παρελθόντος και θα ανακαλύψετε πολλές από τις παραδόσεις των Μάγιας οι οποίες είναι ακόμα ζωντανές. Η περιπλάνηση στα καθαρά πλακόστρωτα σοκάκια των μεξικάνικων πόλεων σας δίνει το αίσθημα ότι είστε σε ένα ζωντανό μουσείο της αποικιακής αρχιτεκτονικής. Την ίδια στιγμή θα εκτιμήσετε τη μεγάλη ποικιλία της φύσης του Μεξικού, από τα χιονισμένα βουνά που ανθίζουν την άνοιξη έως τις έρημους και από τα τροπικά δάση έως τις εύκρατες κοιλάδες.

Εξερευνώντας αυτόν τον ιδιαίτερο κόσμο θα συναντήσετε εκπληκτικά θεάματα όπως κοπάδια από τζάγκουαρ και εκατομμύρια χρωματιστές πεταλούδες κάθε είδους και ποικιλίας. Μπορείτε ακόμα να ανακαλύψετε μία από τις πιο νόστιμες κουζίνες του κόσμου, όπου γεύσεις και αρώματα αναμειγνύονται για να δώσουν μοναδικά αποτελέσματα. Θα αισθανθείτε κατάπληξη με την επιδεξιότητα και τη δημιουργικότητα των τεχνιτών, που δουλεύουν στο χέρι για να δώσουν σχήμα και μορφή σε όλα τα είδη των υλικών. Θα διασκεδάσετε επίσης με τη μουσική, η οποία έχει ξεπεράσει τα όρια της χώρας και έχει κατακτήσει όλο τον κόσμο. Θα διασκεδάσετε όπως ποτέ πριν. Ένα ταξίδι σε αυτή τη χώρα της Κεντρικής Αμερικής δεν σημαίνει απλώς "διακοπές". Στο Μεξικό θα βρείτε έναν ολόκληρο καινούργιο κόσμο έτοιμο να τον εξερευνήσετε.

Η πρώτη σας επαφή με τη χώρα του Μεξικού θα ξεκινήσει από την πρωτεύουσα, το γνωστό Mexico City. Η πόλη του Μεξικού συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης πόλης, πλούσιας σε πολιτισμό και ιστορία. Το Mexico City βαδίζει με τον ρυθμό του 21ου αιώνα, κουβαλώντας μαζί την προ-ισπανική και αποικιακή κληρονομιά της.

Στην πόλη του Μεξικού θα συναντήσετε ναούς των Αζτέκων, εκκλησίες ρυθμού μπαρόκ αλλά και σύγχρονα εμπορικά κέντρα, τα οποία την έχουν μεταμορφώσει σε μία από τις πιο εντυπωσιακές και κοσμοπολίτικες πόλεις του κόσμου. Υπάρχουν τόσα πολλά για να δείτε στην πόλη του Μεξικού με τα είκοσι εκατομμύρια κατοίκους, που σίγουρα θα πρέπει να έχετε αρκετές μέρες στη διάθεσή σας.
Καλή ιδέα είναι να αρχίσετε την περιήγησή σας από το κέντρο της πόλης. Η πλατεία Ζόcalo είναι το κεντρικότερο σημείο, που ήταν τμήμα της προ-ισπανικής Tenochtitlan. Εκεί έχουν χτιστεί τα σπουδαιότερα κτίρια της χώρας, ενώ στη γύρω περιοχή βρίσκονται μουσεία, ανάκτορα και εκκλησίες που προδίδουν τη λαμπρότητα των περασμένων αιώνων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η πλατεία Ζόcalo είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πλατεία στον κόσμο.

Αξίζει να επισκεφθείτε το πάρκο Alameda, το Ανάκτορο των Καλών Τεχνών (Palacio de Bellas Artes) και το μεγάλο πάρκο Capultepec (6 χλμ. από την πλατεία Zόcalo), όπου θα έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε μερικά από τα πιο φημισμένα μουσεία της χώρας, όπως το Μουσείο της Ανθρωπολογίας. Για να αλλάξετε το ύφος της περιήγησής σας μπορείτε να επισκεφθείτε την Ροζ Ζώνη (Zona Rοsa) ή την Colonia Polanco, δύο από τις πιο όμορφες και ζωντανές περιοχές της πόλης, όπου υπάρχει πληθώρα καταστημάτων. Στο Coyoacan μπορείτε να επισκεφθείτε το Μουσείο Frida Kahlo. Μπορείτε να κάνετε μία βόλτα με βάρκα κατά μήκος των πλωτών Κήπων του Xochimilco, όπου στα κανάλια ζουν ακόμα άνθρωποι, όπως ακριβώς έκαναν οι ιθαγενείς πριν από περισσότερα από 500 χρόνια. Μπορείτε ακόμα να επισκεφτείτε την Εκκλησία της Παναγίας της Γουαδελούπης (Basilica de Guadalupe), προστάτιδα του Μεξικού. Εκεί, στις 12 Σεπτεμβρίου γίνεται πανηγύρι που προσελκύει περισσότερους από ένα εκατομμύριο προσκυνητές από ολόκληρη τη χώρα.

Τα περίχωρα της πόλης του Μεξικού μπορούν να εξερευνηθούν με μία μονοήμερη εκδρομή. Σίγουρα θα μαγευτείτε από τις πυραμίδες του Τeotihuacan, ένα από τα πιο εντυπωσιακά αρχαιολογικά αξιοθέατα στον κόσμο. Εκεί βρίσκονται και οι πιο γνωστές πυραμίδες, του Ήλιου και της Σελήνης. Ακόμα μπορείτε να απολαύσετε μία επίσκεψη στις αποικίες του Taxco, Toluca, Tepotzotlan και να θαυμάσετε τους Άτλαντες, τα γιγαντιαία αγάλματα που υπάρχουν στην κορυφή του ναού του Tlahizcalpantecuhtli στην Tula. Ή μπορείτε να ανεβείτε στο ηφαίστειο Popocatepetl εξερευνώντας τη φύση.

Κατά την διάρκεια της διαμονής σας στην πρωτεύουσα θα πρέπει να αφιερώσετε κάποιο χρόνο για μία διαφορετική, αυτή τη φορά, γαστρονομική περιπλάνηση στη μεξικάνικη κουζίνα. Επίσης μπορείτε να διαλέξετε από μία απίστευτη ποικιλία εκδηλώσεων από μουσικά κονσέρτα της Εθνικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας στο Ανάκτορο των Καλών Τεχνών ή απλώς να απολαύσετε τη μουσική των mariachis (μεξικάνικη μπάντα) στην πλατεία Garibaldi. Με μία βόλτα στα μαγαζιά της πόλης σας δίνεται η ευκαιρία να διαλέξετε διάφορα πολύχρωμα χειροποίητα αντικείμενα.

Στη συνέχεια μπορείτε να επισκεφθείτε την επαρχία Chihuahua, στο βόρειο τμήμα της χώρας, και να κάνετε ένα μοναδικό ταξίδι με το τρένο, τη διαδρομή Chihuahua-Pacifico. Οι επιβάτες αυτού του τρένου δεν ταξιδεύουν απλώς από τον ένα σταθμό στον άλλο, αλλά απολαμβάνουν την πιο εντυπωσιακή διαδρομή με τρένο της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής. Η διαδρομή αυτή που ενώνει την Chihuahua και το Los Mochis, στην Mar de Cortes, καλύπτει μια απόσταση 674 χιλιομέτρων και από πολλούς θεωρείται ως η πιο γραφική στον κόσμο.

Πριν ξεκινήσετε το ταξίδι σας κάντε μία βόλτα στην Chihuahua για να γνωρίσετε την La Quinta Luz, το κτίριο όπου στεγαζόταν το γενικό επιτελείο του επαναστατημένου στρατού του Pancho Villa, και που τώρα έχει γίνει το Μουσείο της Επανάστασης. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μεταξύ της Chihuahua και του Los Mochis, το παράθυρο του τρένου μεταμορφώνεται σε μία συναρπαστική "οθόνη", σαν κι αυτή του κινηματογράφου. Στην αρχή της διαδρομής θα διασχίσετε τις πεδιάδες όπου οι κοινότητες των Menonites ήρθαν από τον Καναδά για βρουν καταφύγιο το 1921. Μετά θα δείτε το τούνελ Continental και κατόπιν την πόλη Creel, απ' όπου μπορείτε να ξεκινήσετε μία άλλη διαδρομή προς τους καταρράκτες της Gurazare και προς το φαράγγι του Batopilas.

Το τρένο ανεβαίνει μέχρι το όρος Los Ojitos (2.421 μέτρα) και συνεχίζει την πορεία του προς τον Ειρηνικό Ωκεανό ανάμεσα από δάση με πεύκα που καλύπτουν τις απόκρημνες πλαγιές των βουνών. Άλλες βασικές στάσεις είναι οι εξής: το El Divisadero από όπου έχετε την καλύτερη θέα προς το Cooper Canyon, το Bahuichivo από όπου μπορείτε να εξερευνήσετε το Urique Canyon, όπου λειτουργούν ακόμα χρυσωρυχεία.

Τα φαράγγια (barrancas) είναι ο παράδεισος για τους ταξιδιώτες που επιθυμούν να έρθουν σε άμεση επαφή με τη φύση και τα μυστήριά της. Παρόλο που το ταξίδι με το τρένο είναι από μόνο του μια φανταστική εμπειρία, ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε την περιοχή είναι να σταματάτε στη διαδρομή και να ακολουθείτε τα μονοπάτια που παίρνουν και οι Ινδιάνοι Tarahumara που ζουν σ' αυτές τις περιοχές εδώ και αιώνες. Εάν αποφασίσετε να εξερευνήσετε την οροσειρά Tarahumara, δεν πρέπει να παραλείψετε να επισκεφτείτε το εθνικό πάρκο Cascada de Basaseachic.

Μετά το βουνό, μπορείτε να απολαύσετε τις παραλίες του Ειρηνικού στο Los Cabos. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να διασχίσετε την θάλασσα του Cortes και θα βρεθείτε στο νότιο τμήμα της χερσονήσου Baja California, όπου θα αντικρίσετε ένα διαφορετικό Μεξικό. Ανάμεσα στο San Jose del Cabo και στο Cabo San Lucas θα βρείτε ονειρεμένες παραλίες όπου μπορείτε να κάνετε μπάνιο, καταδύσεις ή να ασχοληθείτε με άλλα θαλάσσια σπορ. Οι ψαράδες θεωρούν το Los Cabos την παγκόσμια πρωτεύουσα για το ψάρεμα του ξιφία. Άλλοι πάλι επισκέπτες θα βρουν πίστες του γκολφ δίπλα στη θάλασσα ή ήρεμους όρμους για ιστιοπλοΐα με περιέργους βραχώδεις σχηματισμούς, όπως στο El Arce ή το Finisterra.

Η χερσόνησος του Yucatan είναι ένας τόπος που δεν πρέπει να παραλείψετε να επισκεφθείτε στο Μεξικό. Εκεί βρίσκεται η περίφημη πόλη των Μάγιας, Chichen Itza. Στη γλώσσα των Μάγιας, Chichen Itza σημαίνει "στόμα του πηγαδιού των Itza" (ιδρυτές της πόλης, φυλή αγροτών, πολεμιστών και εμπόρων Μάγιας). Η ονομασία αυτή αναφέρεται σε ένα φυσικό πηγάδι που υπάρχει στην πόλη, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι Itza για τελετουργικούς σκοπούς, και συγκεκριμένα σε τελετές προς τιμήν του θεού της βροχής, Chaac. Η Chichen Itza βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου και κατά τη διάρκεια της κλασικής (250-900 μ.Χ.) και μετά-κλασικής περιόδου (900-1519 μ.Χ.) αποτέλεσε το σπουδαιότερο θρησκευτικό κέντρο της περιοχής.

Οι Μάγιας δεν διέθεταν μια αυτοκρατορία όπως αυτή των Ίνκας ή των Ρωμαίων. Είχαν πόλεις-κράτη, που συχνά δημιουργούσαν μεταξύ τους συμμαχίες ή συνομοσπονδίες. Η Chichen Itza, μία από αυτές τις πόλεις-κράτη, κυριάρχησε στη χερσόνησο του Yucatan κατά τη διάρκεια της κλασικής περιόδου, όταν δηλαδή ο πολιτισμός των Μάγιας βρισκόταν στην μεγαλύτερή του ακμή. Ακόμα και μετά την κλασική περίοδο, όταν οι γειτονικές πόλεις-κράτη άρχισαν να παρακμάζουν, η Chichen Itza όχι μόνο διατήρησε την αίγλη της αλλά ανανεώθηκε, λόγω των επιρροών που δέχθηκε από τους κατακτητές Τολτέκους. Οι Τολτέκοι, ευτυχώς, αντί να έρθουν με διάθεση καταστροφής του υπάρχοντος πολιτισμού, αντάλλαξαν πληθώρα πολιτιστικών στοιχείων με τους Μάγιας. Κάποιοι μελετητές μάλιστα πιστεύουν ότι οι Τολτέκοι, πολιτισμικά, δεν κατέκτησαν αλλά "κατακτήθηκαν".

Έκταση: Το Μεξικό έχει έκταση 1.972.574 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Γλώσσα: Τα ισπανικά είναι η επίσημη γλώσσα του Μεξικού. Επιπλέον υπάρχουν 50 διαφορετικοί διάλεκτοι που χρησιμοποιούνται κυρίως σε απομονωμένες περιοχές. Όμως είναι εύκολο να βρείτε ανθρώπους που μιλούν αγγλικά στις τουριστικές περιοχές της χώρας
Απαραίτητα έγγραφα: Για την είσοδο στο Μεξικό είναι απαραίτητο το διαβατήριο καθώς και η τουριστική κάρτα που παρέχεται από την Πρεσβεία του Μεξικού, τα διάφορα ταξιδιωτικά γραφεία και τις αεροπορικές εταιρείες που εξυπηρετούν το Μεξικό.
Εμβολιασμοί: Δεν χρειάζεται να κάνετε κανένα εμβόλιο για να επισκεφθείτε το Μεξικό. Εάν ταξιδέψετε σε τροπικές περιοχές του νότιου τμήματος της χώρας σας συμβουλεύουμε να πάρετε μαζί σας κάποιο φάρμακο για την ελονοσία. Συμβουλευτείτε τις τοπικές ιατρικές αρχές πριν ταξιδέψετε.
Κλίμα: Το κλίμα είναι ποικίλο στο Μεξικό, επηρεάζεται κυρίως από το γεωγραφικό πλάτος και ύψος της χώρας. Η κεντρική ζώνη έχει ξηρό και εύκρατο κλίμα, με τα ψηλότερα βουνά συχνά χιονισμένα. Η παραλιακή ζώνη των πεδινών περιοχών, ιδιαίτερα στο νότιο ημισφαίριο, έχει ζεστό και υγρό κλίμα. Οι πιο ζεστοί και οι πιο βροχεροί μήνες του χρόνου είναι από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.
Γιορτές: Το μεξικάνικο εορτολόγιο είναι το πιο πλούσιο στον κόσμο! Αφορά είτε εθνικές είτε τοπικές γιορτές. Μερικές από τις πιο σημαντικές γιορτές είναι οι εξής: το Καρναβάλι (Φεβρουάριος ή Μάρτιος), η Μεγάλη Εβδομάδα (Μάρτιος ή Απρίλιος), η Ημέρα της Ανεξαρτησίας (15 & 16 Σεπτεμβρίου), η Ημέρα των Νεκρών (1 & 2 Νοεμβρίου) και τα Χριστούγεννα (25 Δεκεμβρίου).
Φαγητό: Η μεξικάνικη κουζίνα αποτελεί μία από τις πιο σπουδαίες γαστρονομικές παραδόσεις στον κόσμο. Ενώ αρχικά μπορεί να βρείτε μερικά φαγητά αρκετά πικάντικα, στην συνέχεια χωρίς αμφιβολία θα δείτε ότι είναι πολύ γευστικά. Ένα παραδοσιακό μεξικάνικο γεύμα μπορεί να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα τρία βασικά συστατικά που υπάρχουν στη μεξικάνικη κουζίνα, όπως τορτίγια, φασόλια και τσίλι.
Αγορές: Η μεξικάνικη λαϊκη τέχνη διακρίνεται για την μεγάλη της ποικιλία στα χειροτεχνήματα. Μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε αμέτρητα είδη υφαντών (κιλίμια, μεξικάνικου τύπου κάπες, εσάρπες), κεραμικά (διακοσμητικά κεραμίδια, πιάτα, κανάτες), κοσμήματα (χρυσά, ασημένια, χάλκινα), ζωγραφική σε πεπιεσμένο χαρτί, ξύλινα αντικείμενα (μάσκες, μουσικά όργανα) κ.λπ

Ο καιρός στον κόσμο - κατάλληλη εποχή για επίσκεψη (6)

ΜΑΡΟΚΟ
Ηπια καλοκαίρια και χειμώνες χαρακτηρίζουν τις περιοχές κοντά στις ακτές, όπου η θερμοκρασία δεν πέφτει τον χειμώνα κάτω από τους 10 βαθμούς. Χιόνι πέφτει τον χειμώνα σε υψόμετρο άνω των 1.600 μέτρων και διατηρείται από 7 ως 9 μήνες σε υψόμετρο 2.000 μέτρων. Το καλοκαίρι είναι θερμό στις πόλεις του Νότου και στις εσωτερικές περιοχές, όχι όμως και στις ορεινές. Βρέχει από τον Νοέμβριο ως τον Φεβρουάριο. Προφυλαχθείτε από τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: όλος ο χρόνος για τις παραθαλάσσιες περιοχές (καλύτεροι μήνες ο Ιούλιος και ο Αύγουστος), το φθινόπωρο και η άνοιξη για την πόλη.

ΜΑΥΡΙΚΙΟΣ
Το κλίμα είναι αυτό της περιοχής των τροπικών, με υγρασία κατά μήκος των ακτών. Η περίοδος των ισχυρών βροχών, με πιθανότητα κυκλώνων, είναι μεταξύ Νοεμβρίου και Μαρτίου - Απριλίου. Σποραδικές βροχές, όμως, εκδηλώνονται όλο τον χρόνο, ενώ η θερμοκρασία παραμένει σταθερή. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Μάρτιο ως τον Οκτώβριο.

ΜΕΞΙΚΟ
Το κλίμα ποικίλλει ανάλογα με το υψόμετρο. Στην Πόλη του Μεξικού τα καλοκαίρια είναι ξηρά και οι χειμώνες βροχεροί. Οι ημέρες είναι ζεστές ενώ οι νύχτες δροσερές. Περίοδος βροχοπτώσεων από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβριο. Προφυλαχθείτε από τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Οκτώβριο ως τον Απρίλιο.

ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ
Το κλίμα είναι αυτό των τροπικών περιοχών. Από τον Απρίλιο ως τον Οκτώβριο η περίοδος είναι ξηρή, από τον Νοέμβριο ως τον Μάρτιο επικρατούν βροχές. Κατά την περίοδο της ξηρασίας το κλίμα είναι δροσερό στα υψίπεδα και στις ακτές.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος.

ΜΑΛΔΙΒΕΣ
Κλίμα τροπικό, με μέση θερμοκρασία από 27 ως 33 βαθμούς. Οι νοτιοανατολικοί μουσώνες εκδηλώνονται μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου και προκαλούν θαλασσοταραχή. Οι βορειοανατολικοί μουσώνες, λιγότερο ισχυροί, εκδηλώνονται από τον Οκτώβριο ως τον Δεκέμβριο. Οι βροχές είναι άφθονες μεταξύ Σεπτεμβρίου - Οκτωβρίου και Μαΐου - Ιουνίου. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο.

ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟ
Κλίμα ξηρό τροπικό, με ανέμους από τον Νοέμβριο ως τον Ιούλιο και δροσερές νύχτες από τον Ιανουάριο ως τον Μάρτιο. Η μέση θερμοκρασία φτάνει τους 24 βαθμούς στα ηπειρωτικά και τους 23 στις παραθαλάσσιες περιοχές. Από τον Δεκέμβριο ως τον Μάιο έχει πιο πολλή δροσιά. Προστατευθείτε από την ελονοσία, τη χολέρα, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: όλος ο χρόνος.

(πηγή: BHMA)

Μεξικό

Προορισμός μαγευτικός και παραμυθένιος, που φωλιάζει στα όνειρα των περισσότερων ταξιδιωτών! Αξίζει κάποτε να προγραμματίσετε αυτό το ταξίδι ζωής...

Το Μεξικό είναι μια χώρα με πλούσια ιστορία και σημαντικό πολιτισμό, αφού εκεί έζησαν οι Μάγιας και οι Αζτέκοι, ίχνη του οποίου μπορεί να συναντήσει κανείς στην πεδινή χερσόνησο του Γιουκατάν. Παράλληλα, είναι η χώρα του κοσμοπολίτικου Ακαπούλκο με τις μαγευτικές παραλίες, που το έκαναν γνωστό στις τουριστικές αγορές όλου του κόσμου. Πάνω απ όλα όμως, είναι η χώρα των Μεξικανών! Ενός λαού που φημίζεται για το ταμπεραμέντο, τη ζεστή καρδιά και την κουλτούρα του, που αγαπά τη μουσική, το χορό και το τραγούδι. Βεβαίως, είναι και η πατρίδα της πικάντικης κουζίνας που λάτρεψε με πάθος η υφήλιος!

Γνωριμία με την πόλη
Πρωτεύουσα του Μεξικού είναι η Πόλη του Μεξικού, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου, με πληθυσμό 14 εκατομμύρια κατοίκους. Ανάμεσα στα αξιοθέατά της ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν το κάστρο του Τσαπουλτέπεκ, η πλατεία των Τριών Πολιτισμών και ο καθεδρικός ναός της Μαύρης Παναγίας της Γουαδελούπης, που θεωρείται ιερός χώρος για τους Ινδιάνους του Μεξικού. Εκεί υπάρχει και μια μεγάλη αγορά με δερμάτινα και ασημικά, που σίγουρα θα σας ενθουσιάσει. Τα βράδια περιπλανηθείτε στη Ζόνα Ρόσα, που συγκεντρώνει το σύνολο της νυχτερινής ζωής στην πόλη, και αφεθείτε στους λάτιν ρυθμούς, παρέα με σφηνάκια γνήσιας τεκίλα!

Εκδρομές
Ξεκινήστε από το τροπικό Ακαπούλκο, που ναι μεν για πολλούς είναι συνώνυμο του μαζικού τουρισμού και του εκσυγχρονισμού, δεν παύει όμως να διατηρεί τον αυθεντικό χαρακτήρα του με τις τοπικές μυρωδιές, τα ήθη και έθιμα, τη φυσική ομορφιά και κουλτούρα. Η καρδιά του πραγματικού Ακαπούλκο χτυπά στο Ζοκάλο, την κεντρική πλατεία, περιτριγυρισμένο από επιβλητικούς φοίνικες, γραφικά καφέ και εστιατόρια, που ευτυχώς δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί από την πλειονότητα των τουριστών. Πολύ κοντά στο Ζοκάλο βρίσκεται η Λα Κουεμπράντα, δηλαδή οι γνωστοί λόφοι των υποβρύχιων δυτών! Σε αυτό το σημείο συγκεντρώνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας, προσεύχονται και από μία γέφυρα που βρίσκεται πάνω από τη θάλασσα κάνουν μια θεαματική βουτιά, που κόβει την ανάσα, στα άγρια κύματα. Κάντε το γύρο της λίμνης Κογιούκα. Εκεί θα δείτε τα υπέροχα σπίτια των ψαράδων, έναν κόλπο στον οποίο γυρίστηκε μία από τις ταινίες «Ράμπο» και ένα νησί όπου βρίσκουν καταφύγιο διάφορα είδη εξωτικών πουλιών. Συνεχίστε το ταξίδι σας στη μαγευτική χώρα και περιπλανηθείτε στο νότιο Μεξικό. Αναζητήστε τα μέρη όπου γεννήθηκε ο αρχαίος πολιτισμός των Μάγιας, ιδιαίτερα στη χερσόνησο του Γιουκατάν. Αποτελεί το σημαντικότερο πόλο έλξης των ταξιδιωτών από όλα τα μέρη του κόσμου. Στο Τσίχεν Ίτζα, που θεωρείται ένα από τα πιο φωτογραφημένα μέρη του κόσμου στην αρχαιότητα ήταν τόπος προσκυνήματος θα δείτε την πυραμίδα του Κουκουλκάν, το αστεροσκοπείο, το ναό με τις χίλιες κολόνες, ενώ θα θαυμάσετε το αρχαίο γήπεδο που έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα σχεδόν ανέπαφο.
Προτιμότερο είναι να κάνετε τις επισκέψεις σας στις 8 το πρωί ή μετά τις 4 το μεσημέρι. Τότε η ζέστη είναι υποφερτή και επιπλέον θα αποφύγετε την κοσμοπλημμύρα. Στο Παλένκ θα συναντήσετε τον τάφο του βασιλιά Πακάλ. Τα λείψανά του ανακαλύφθηκαν σε μία σαρκοφάγο που βρίσκεται ακόμη στη θέση της, στολισμένη με θαυμάσια ιερογλυφικά, τα οποία κανείς δεν μπόρεσε να αποκρυπτογραφήσει. Το Τουλούμ είναι η μόνη αρχαία πόλη των Μάγιας που βρίσκεται κατά μήκος της ακτής της Καραϊβικής. Ήταν το μέρος που επισκέπτονταν οι βασιλείς για τις καλοκαιρινές διακοπές τους, αφού έχει θέα στην απέραντη τιρκουάζ θάλασσα της Καραϊβικής, την κατάλευκη άμμο και τα φοινικόδεντρα!

Πληροφορίες
Νόμισμα: Το επίσημο νόμισμα του Μεξικού είναι το πέσος, αλλά και τα δολάρια γίνονται δεκτά. Κλίμα: Το κλίμα είναι τροπικό και εύκρατο, με μέση θερμοκρασία τους 40 βαθμούς τον Ιούλιο και τους 20 βαθμούς τον Ιανουάριο.

Φαγητό Αγορές
Απολαύστε τις γνωστές λιχουδιές της μεξικανικής κουζίνας: τορτίγιας, τάκος, εντσιλάδα. Δοκιμάστε όμως και το ταμάλε, που είναι μείγμα από καλαμπόκι, πάπρικα και τριμμένο τυρί με πικάντικη σάλτσα από πράσινο πιπέρι, γνωστή ως μόλε βέρντε, και βέβαια τα εθνικά ποτά, τεκίλα και μεσκάλ.
Στην Πόλη του Μεξικού πολύ καλό αυθεντικό μεξικανικό εστιατόριο θεωρείται το Cicero Centenario, με σπεσιαλιτέ το παγωτό με ροδοπέταλα, το Champs Elysees, με διεθνή κουζίνα, το Estoril, ενώ εάν νοσταλγήσετε την ελληνική κουζίνα, στην πόλη υπάρχει ελληνική ταβέρνα ονόματι Αγάπη μου! Στο Ακαπούλκο υπάρχουν πολλά πανάκριβα διεθνή εστιατόρια, που προσφέρουν προκλητικά μενού με πολύπλοκα πιάτα. Όμως, το καλύτερο φαγητό θα απολαύσετε στα μικρά οικογενειακά εστιατόρια. Για φρέσκο ψάρι και θαλασσινά προτιμήστε το El Amigo Miguel, ενώ τα καλύτερα torta (μεξικανικό σάντουιτς με κρέας, τυρί, φασόλια, αβοκάντο και κρεμμύδι) και χοιρινό της πόλης θα βρείτε στη La Tortuga.
Από τις θαυμάσιες υπαίθριες αγορές μπορείτε να προμηθευτείτε τοπικά προϊόντα, τεράστια σομπρέρο, καπέλα παναμά, υφαντά και υφάσματα σε πολύ καλές τιμές.

(πηγή: www.7merestv.gr)