Τα Χριστούγεννα στην Ευρώπη ΙΙ

Φινλανδία
Φυσικά η πατρίδα του «δωροκράτορα» Αϊ Βασίλη διατηρεί τις δικές της ξεχωριστές παραδόσεις, με κύριο αντικείμενο, όπως είναι φυσικό, τα ... δώρα.
Την παραμονή των Χριστουγέννων, που στην Φινλανδία αποτελεί την πιο σημαντική μέρα του χρόνου, μόλις το ρολόι δείξει δώδεκα το μεσημέρι, αρχίζει να ισχύει αυτό που οι Φινλανδοί αποκαλούν «Χριστουγεννιάτικη Ειρήνη». Αυτή είναι και η «επίσημη» έναρξη της εορταστικής περιόδου. Στις 5 το απόγευμα της ίδιας μέρας οι οικογένειες πηγαίνουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας όπου συνήθως βρίσκεται και το κοιμητήρι, για μια ειδική λειτουργία για τους νεκρούς. Είναι πολύ ωραίο να βλέπει κανείς τα αναμμένα κεριά στο σούρουπο. Την Παραμονή έρχεται και ο Αγιος Βασίλης, που έχει μια μικρή διαφορά από τους συναδέλφους του των άλλων χωρών. Ο Φινλανδός Αγιος Βασίλης, μπαίνει μέσα στο σπίτι από την πόρτα κι έρχεται νωρίς το απόγευμα για να τον δουν τα παιδιά. Ο Αγιος Βασίλης ρωτά «υπάρχει κανένα καλό παιδί εδώ;» και τότε οι βοηθοί του μοιράζουν τα δώρα ενώ ο ίδιος μιλά για το ταξίδι που έκανε από την Λαπωνία. Αφού τα παιδιά τραγουδήσουν ένα Χριστουγεννιάτικο τραγούδι, ο Αγιος Βασίλης φεύγει για άλλα σπίτια. Στη Φινλανδία στέλνονται κάθε χρόνο πάνω από ένα εκατομμύριο γράμματα για τον Αγιο Βασίλη, ενώ υπάρχει και το πάρκο του Αϊ Βασίλη στη χώρα, μαζί με το Πανεπιστήμιο του Αγιου Βασίλη!

Ιρλανδία
Συνδυάζονται οι Κέλτικες παραδόσεις με τα Χριστούγεννα; Οι παρακάτω περιγραφές απαντάνε, και προκαλούν το έντονο ενδιαφέρον μας.
«Nodlaig mhaith chugnat» Καλά Χριστούγεννα στα Κελτικά για τους Ιρλανδούς τα Χριστούγεννα είναι μια βαθιά θρησκευτική γιορτή. Στα περισσότερα σπίτια εκτός από δέντρο υπάρχει και μια περίτεχνη φάτνη, ενώ βέβαια φτιάχνεται και η παραδοσιακή Χριστουγεννιάτικη πουτίγκα.
Η 26η Δεκεμβρίου, μέρα του Αγίου Στεφάνου, γιορτάζεται ιδιαίτερα στην Ιρλανδία. Οι νέοι άνδρες φορούν τρελά ρούχα, μάσκες, και παρελαύνουν με αρκετό θόρυβο στους δρόμους της πόλης. Κρατούν ένα κοντάρι από το οποίο κρέμεται γκι στο οποίο υποτίθεται πως είναι παγιδευμένο ένα ζώο για το οποίο ζητούν χρήματα. Όπως και σε άλλες χώρες, συνηθίζεται να υπάρχει ένα αναμμένο κερί στο παράθυρο την παραμονή των Χριστουγέννων, το οποίο καλωσορίζει την Παρθένο Μαρία και τον Ιωσήφ στην πόλη ενώ ψάχνουν για καταφύγιο. Πάνω στο τραπέζι της Παραμονής υπάρχει σταφιδόψωμο, γάλα κι ένα κερί, στοιχεία που συμβολίζουν τη φιλοξενία προς την Αγία Οικογένεια.

Δανία
Στη Δανία η περίοδος που οδηγεί στα Χριστούγεννα αρχίζει με τον πρώτο στολισμό, που είναι το παραδοσιακό στεφάνι από γκι, ου και έλατο, με τέσσερα μεγάλα κόκκινα κεριά. Το στεφάνι αυτό τοποθετείται πάνω στο μεγάλο τραπέζι.
Τα Χριστούγεννα είναι το σημαντικότερο γεγονός στο δανέζικο ημερολόγιο. Λίγα είναι τα μέρη του κόσμου όπου τα Χριστούγεννα γιορτάζονται με τόση λαμπρότητα. Για να διώξουν τη μελαγχολία του σκοτεινού χειμώνα, οι Δανοί ανάβουν χιλιάδες χιλιάδων κεριά παντού.
Την πρώτη εβδομάδα της τεσσαρακοστής των Χριστουγέννων, ο δήμαρχος της Κοπεγχάγης φωτίζει ένα τεράστιο έλατο ενώ όλοι μαζεύονται για να παρακολουθήσουν.
Στη Δανία υπάρχει μια παλιά παράδοση που λέει πως όποιος φύγει από το σπίτι δίχως να φάει ίσως πάρει το πνεύμα των Χριστουγέννων από το σπίτι αυτό. Έτσι, σε όλες τις κουζίνες της χώρας, ψήνονται παραδοσιακά δανέζικα γλυκά.
Την παραμονή των Χριστουγέννων οι Δανοί κρεμούν τη σημαία τους, στολίζουν το δέντρο τους και τοποθετούν το συμβολικό της φιλοξενίας αναμμένο κερί στο παράθυρο.
Το πρώτο πιάτο του τραπεζιού της παραμονής είναι μια πουτίγκα ρυζιού με αμύγδαλο κρυμμένο μέσα της. Αυτός που βρίσκει το αμύγδαλο κρατά τους άλλους σε αγωνία μέχρι να φαγωθεί όλη η πουτίγκα κι έπειτα ανακοινώνει τη νίκη του και ζητά την ανταμοιβή του, που είναι κάποιο γλυκό. Στο τραπέζι υπάρχει και χήνα γεμιστή με μήλα και δαμάσκηνα και συνοδεύεται από κόκκινο λάχανο, καραμελωμένες πατάτες και μια σάλτα από μούρα. Το επιδόρπιο είναι κάποιο από τα πάμπολλα δανέζικα γλυκά.
Ένα πιάτο με πουτίγκα ρυζιού αφήνεται ειδικά για το Julnisse, ένα σκανταλιάρικο ξωτικό που ζει στη σοφίτα και κάνει φάρσες σε όλους. Αν του αρέσει η πουτίγκα θα προστατεύει την οικογένεια, όλη την χρονιά. Τα δώρα στην Δανία φέρνει ο Julemanden που καταφθάνει με το κλασικό έλκηθρο και τους ταράνδους, ενώ τον βοηθούν τα ξωτικά.

Ισπανία
Η Χριστουγεννιάτικη περίοδος ξεκινά επισήμως στις 8 Δεκεμβρίου, και γιορτάζεται κάθε χρόνο μπροστά από τον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, με μια τελετή που λέγεται los Seises ή «ο χορός των έξι». Είναι μια σειρά από συγκεκριμένες κινήσεις με χορευτικό ρυθμό που εκτελεί μια ομάδα αγοριών. Τη βραδιά των Χριστουγέννων, όλοι χορεύουν και γιορτάζουν στους δρόμους με μουσική και καστανιέτες.
Αν κι η Ισπανία μοιράζεται πολλά έθιμα με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, υπάρχει μια παράδοση που είναι μοναδική, το Hogueras. Στις 28 Δεκεμβρίου είναι η «γιορτή των Αθώων» και μεγάλες φωτιές ανάβονται παντού ενώ οι άνθρωποι πηδούν από πάνω τους. Με αυτό πίστευαν οι παλιοί πως προστατεύονταν από τις ασθένειες. Η παράδοση αυτή ισχύει ακόμη στην Granada και στην Jaen.
Το παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο δείπνο τρώγεται μετά τα μεσάνυχτα, αφού όλοι έχουν επιστρέψει από την εκκλησία. Συχνά υπάρχει Pavo Trufado de Navidad (χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα με μανιτάρια τρούφες). Μετά το φαγητό η οικογένεια τραγουδά χριστουγεννιάτικους ύμνους κι η γιορτή κρατά ως το πρωί.
Δεν έρχεται ο Αγιος Βασίλης με τα δώρα στην Ισπανία, αλλά οι Τρεις Μάγοι. Αυτοί μοιράζουν παιχνίδια στα παιδιά. Την παραμονή των Φώτων τα παιδιά βάζουν τα παπούτσια τους στην πόρτα για να τους τα γεμίσουν με δώρα οι Μάγοι. Την ημέρα των Επιφανίων γίνονται παρελάσεις παντού και γλυκά μοιράζονται σε όλα τα παιδιά.
Οι Τρεις Μάγοι βρίσκονται παντού τα Χριστούγεννα στην Ισπανία. Επισκέπτονται νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, κλπ. Ο θρύλος λέει πως οι τρεις Μάγοι περνούν από την Ισπανία στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ. Τα παιδιά στην Ισπανία αγαπούν ιδιαίτερα τις φιγούρες των τριών Μάγων, ιδίως αυτήν του Μπαλτάζαρ.

Βέλγιο
Παραδοσιακοί εορτασμοί στο Βέλγιο με θέατρο και κεράσματα.
Στο Βέλγιο, ο Αγιος Βασίλης κάνει δύο επισκέψεις σε κάθε σπίτι. Στις 4 Δεκεμβρίου έρχεται για να δει αν τα παιδιά είναι φρόνιμα, ενώ στις 6 Δεκεμβρίου έρχεται για να μοιράσει δώρα.
Για να τον καλοπιάσουν τα παιδιά αφήνουν γλυκά και νερό για τον ίδιο, αλλά και καρότα για το άλογό του.
Την ημέρα των Χριστουγέννων ανεβαίνουν πολλά έργα με θέμα τη γέννηση του Ιησού και μάλιστα μέσα στην εκκλησία. Συνήθως οι συμμετέχοντες φορούν κοστούμια του 16ου αιώνα. Στην επαρχία, επιλέγονται κάποιοι ενάρετοι άνδρες για να ντυθούν Τρεις Μάγοι και να διασχίσουν το χωριό λέγοντας τα κάλαντα.

(πηγή: www.eone.gr)

Ολυμπιακά Στάδια (Ελλάδα και αλλού...)

Τα ιστορικά Ολυμπιακά Στάδια διαφημίζουν τις πόλεις τους

Ειδική κατηγορία στην αρχιτεκτονική ιστορία αλλά και στον πολιτιστικό τουρισμό αποτελούν τα Ολυμπιακά Στάδια. Πόλεις με μεγάλα έσοδα από τον τουρισμό, ούτως ή άλλως, όπως το Βερολίνο ή το Λος Αντζελες, έχουν επενδύσει τεράστια κονδύλια όχι μόνο για την ανακαίνιση των σταδίων αλλά και για την προβολή τους.

Η πόλη του Βερολίνου ολοκλήρωσε την ανακαίνιση του ιστορικού Ολυμπιακού Σταδίου το 2006 έναντι 242 εκατ. ευρώ. Είναι το στάδιο όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί του 1936, σχεδιασμένο τότε σε μοντέρνο στυλ εποχής από τον αρχιτέκτονα Βέρνερ Μαρχ. Αλλά και στο Μόναχο, όπου για τους Ολυμπιακούς του 1972, δημιουργήθηκε το αντίπαλον δέος στο Βερολίνο, το Στάδιο έχει ενταχθεί στη λίστα των σύγχρονων παγκόσμιων θαυμάτων. Είναι ένας τουριστικός πόλος έλξης. Αλλωστε, όταν χτίστηκε πριν από 36 χρόνια από τον αρχιτέκτονα Γκίντερ Μπένις, ήταν η επιτομή της αισιοδοξίας που η τότε Δυτική Γερμανία ήθελε να προβάλει στον κόσμο, άσχετα αν οι Αγώνες έμειναν στην ιστορία όχι για την πρώτη εφαρμογή των τεράστιων αστάλινων καλωδίων (που μιμούνταν τις πλαγιές των Αλπεων) αλλά για την τρομοκρατική επίθεση παλαιστινιακής οργάνωσης.

Στο Ελσίνκι, ο ύψους 72 μέτρων πύργος στο Ολυμπιακό Στάδιο χαρίζει πανοραμική θέα στην πόλη. Το Στάδιο ανακαινίστηκε το 2005 και στην είσοδό του το άγαλμα του εθνικού ήρωα των Φινλανδών, του δρομέα Παάβο Νούρμι (1897-1973) - που ταυτίστηκε με την εθνική περηφάνια της χώρας μετά την ανεξαρτησία της το 1917- είναι από τα πιο πολυφωτογραφημένα νεότερα μνημεία. Το Στάδιο είχε χτιστεί το 1938 για τους Ολυμπιακούς του 1940, που τελικά δεν έγιναν λόγω πολέμου. Χρησιμοποιήθηκε για τους Ολυμπιακούς του 1952.

Στο Αμστερνταμ, το Ολυμπιακό Στάδιο του 1928 είναι μνημείο αρχιτεκτονικής σχεδιασμένο από τον Γιαν Βιλς σε ρυθμό της Σχολής του Αμστερνταμ. Από το 2005 φιλοξενεί Μουσείο Αθλητισμού και προβάλλεται η σχέση της πόλης με το Ολυμπιακό κίνημα και τους Αγώνες.

Στο Λος Αντζελες, πόλη που οργάνωσε δύο φορές Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1932 και το 1984, το Ολυμπιακό Στάδιο είναι Εθνικό Ιστορικό Μνημείο (National Historic Landmark) εδώ και 24 χρόνια. Είναι χτισμένο από τη δεκαετία του 1920 με διακοσμητικά στοιχεία που παραπέμπουν στο εξωτικό αρ ντεκό στυλ που ευδοκιμούσε στην Καλιφόρνια τα χρόνια του βωβού κινηματογράφου.

Υπάρχουν, φυσικά, πολλά ακόμη παραδείγματα, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι ολυμπιακές πόλεις δείχνουν να έχουν συναίσθηση τόσο της ιστορικής όσο και της οικονομικής παραμέτρου. Τα Ολυμπιακά Στάδια, ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς, με εύληπτο συμβολισμό από ένα διεθνές κοινό, γίνονται μαγνήτες και ενισχύουν την περηφάνια των πόλεων. Μήπως είναι καιρός να κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο το συγκρότημα Καλατράβα στην Αθήνα και να το ανοίξουμε στους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης; Τι περιμένει άραγε η Αθήνα;

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)


Η Βαρκελώνη ωφελείται ακόμη από τους Αγώνες

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 ήταν μόνο η αφορμή. Μέσα σε 15 χρόνια η πρωτεύουσα της Καταλωνίας αναγεννήθηκε με 68 δημοτικά πάρκα, αρχιτεκτονική αιχμής, υψηλό κόστος διαβίωσης αλλά και ποιότητα ζωής. Εκμεταλλεύτηκε ιδανικά την ολυμπιακή της κληρονομιά. Οι Αγώνες όχι μόνο την έβαλαν ξανά στον ταξιδιωτικό χάρτη. Της έδωσαν την ευκαιρία να αποκτήσει το δικό της στίγμα, ενισχύοντας την καταλανική αλλά και κοσμοπολίτική της ταυτότητα.

Σε αντίθεση με την Αθήνα, οι Ισπανοί είχαν την πρόνοια να ιδρύσουν από το 1989 την εταιρεία που θα διαχειριζόταν τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις μετά το πέρας των Αγώνων. Δεν άφησαν ούτε μια ημέρα να πάει χαμένη. Τα οφέλη αυτής της κίνησης είναι προφανή, αν διαβάσει κανείς τους παρακάτω αριθμούς. Σήμερα η πόλη έχει 1,6 εκατ. κατοίκους. Κάθε χρόνο δέχεται 7,2 εκατ. τουρίστες. Περίπου 1,5 εκατ. εξ αυτών (όσο δηλαδή και οι κάτοικοι) επισκέπτονται τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, για να πάρουν μια γεύση από το αθλητικό γεγονός που έγινε πριν από μια 15ετία αλλά η θετική του επίδραση είναι ακόμα ορατή.

H Oλυμπιακή κληρονομιά της Βαρκελώνης χωρίζεται σε τρία μέρη: Το τέως Ολυμπιακό Χωριό που είναι σήμερα μια σύγχρονη ζώνη κατοικιών με κτίρια και παρεμβάσεις που έχει σχεδιάσει ο Φράνκ Γκέρι και άλλοι αρχιτέκτονες. Το Ολυμπιακό Λιμάνι που έχει μπαρ, εστιατόρια και άλλες εμπορικές χρήσεις και ο Ολυμπιακός Δακτύλιος που βρίσκεται στο ύψωμα Montjuic και περιλαμβάνει τις πιο εμβληματικές εγκαταστάσεις των Αγώνων: Το ολυμπιακό στάδιο όπου έγιναν οι τελετές έναρξης και λήξης, το Παλάου Σαν Τζορντί, οι πισίνες Πικορνέλ, η Σχολή Φυσικής Αγωγής κ.ά.

Δωρεάν είσοδος
«Η Sociedad Barcelona Servicios Municipales που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου αλλά τη διαχειρίζονται ιδιώτες, φροντίζει για την εκμετάλλευση των χώρων που είναι μέσα στον Δακτύλιο και βρίσκονται 10 λεπτά από το κέντρο της πόλης με λεωφορείο. Οι μεμονωμένοι επισκέπτες μπορούν να μπουν δωρεάν σε πολλούς από τους χώρους και το μουσείο Ολυμπιακών Αγώνων. Σε ομάδες 15 ατόμων και άνω κάνουμε ξεναγήσεις που κοστίζουν 70 ευρώ το γκρουπ. Στους υπόλοιπους χώρους έχουμε κάθε μέρα πολιτιστικά και αθλητικά γεγονότα. Ολες οι πληροφορίες είναι στην ιστοσελίδα μας» λέει στην «Κ» η υπεύθυνη Τύπου της BSM, Maira Nieto.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)


Ο Καλατράβα άλλαξε και τη Βαλένθια

Ετριβα τα μάτια μου από έκπληξη. Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση όταν μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, είδα το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο μακρινό Μιλγουόκι των ΗΠΑ αλλά και την Πόλη Επιστημών και Τεχνών που έχει σχεδιάσει ο Σαντιάγο Καλατράβα στην πατρίδα του την Βαλένθια. Τα εντυπωσιακά αρχιτεκτονήματα, επιβάλλονταν με τους όγκους και τις αεροδυναμικές τους γραμμές. Την ίδια αντίδραση (σάστισμα και θαυμασμός) έβλεπα και στο πρόσωπο των επισκεπτών που ήταν δίπλα μου.

Οι κάτοικοι της ισπανικής πόλης ξεχείλιζαν από καμάρι για τον συμπατριώτη τους. O Καλατράβα μαζί με τον διευθυντή της Τέιτ Μόντερν, Βιθέντε Τοντολί, είναι οι καλύτεροι πρεσβευτές της Βαλένθια στη διεθνή πολιτιστική σκηνή. Και οι κάτοικοι του Μιλγουόκι όμως, αισθάνονταν υπερήφανοι για τον «Ευρωπαίο» αρχιτέκτονα στον οποίον ανέθεσαν να φτιάξει το πιο εμβληματικό κτίριο της πόλης τους: μια σιλουέτα διαστημικού πτηνού που έχει ανοικτά τα «φτερά - σκέπαστρο» την ημέρα και το βράδυ με ειδικό μηχανισμό μαζεύονται γύρω από το κέλυφος. Ενα χαρισματικό οικοδόμημα στις όχθες της Λίμνης Μίσιγκαν. Τον ίδιο εμπνευσμένο διάλογο με το υγρό στοιχείο είχαν και οι δημιουργίες του στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ενα εξαιρετικό σύμπλεγμα κτιρίων που κοιτάει κατάματα τη Μεσόγειο. Βρίσκεται πέντε λεπτά από το κέντρο της πόλης, στην εκβολή του ποταμού Τούρια, που χωρίζει τη Βαλένθια στα δύο. Η απόληξή του έχει αποξηραθεί εδώ και 20 χρόνια και έχει μετατραπεί σε έναν ιδανικό τεράστιο κήπο. Το Palau de les Arts για εκδηλώσεις μουσικής και χορού ήταν το πρώτο που ολοκληρώθηκε. Το Ωκεανογραφικό μουσείο έχει εκπληκτικό κέλυφος και επισκέψιμους χώρους κάτω από το νερό, το Μουσείο Επιστημών «Πρενθίπε Φελίπε» σφύζει από επισκέπτες. Το Hemisferic είναι ένας θόλος που αναδύεται από το νερό και στο κοίλο εσωτερικό του προβάλλονται ταινίες επιστημονικού περιεχομένου.

Σε μια έκθεση του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης με μακέτες των μεγαλύτερων του έργων αλλά και γλυπτά του, λύθηκαν όλες μου οι απορίες. Ηταν σαφές ότι στην Αθήνα στην αρχή τον υποτιμήσαμε βάναυσα και μετά καταλάβαμε εν μέρει την αξία του. Ηταν επίσης όμως σαφές ότι η γέφυρα στην Κατεχάκη πρέπει να είναι το χειρότερό του έργο, όχι διότι είναι κακοσχεδιασμένη αλλά τα διόροφα στο φόντο θα κατέστρεφαν οτιδήποτε χτιζόταν μπροστά τους. Πιο κακή χωροθέτηση δεν θα μπορούσε να γίνει...

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)

Εκτός κοινωνίας το έργο του Καλατράβα

Πριν ακριβώς από τέσσερα χρόνια εκατομμύρια Ελληνες αγωνιούσαμε για την αγχώδη μεταμόρφωση του Ολυμπιακού Σταδίου από ένα επιβλητικό αλλά γερασμένο γήπεδο σε μια μνημειακή αθλητική εγκατάσταση υψηλού επιπέδου. Ο Ισπανός αρχιτέκτονας Σαντιάγο Καλατράβα είχε αναλάβει τον σχεδιασμό του νέου στεγάστρου, όπως και την αισθητική και λειτουργική αναμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του ΟΑΚΑ με μια σειρά παρεμβάσεων (η Αγορά, το Τείχος των Εθνών, ο Πύργος της Ολυμπιακής Φλόγας) που όταν, τελικά, ολοκληρώθηκαν, μετέδωσαν σε όλον τον κόσμο μια ονειρική εικόνα. Εκείνες τις ωραίες ημέρες της μεγάλης γιορτής ούτε ο πιο απαισιόδοξος Ελληνας δεν θα μπορούσε να φανταστεί τη σημερινή πραγματικότητα. Το ΟΑΚΑ, αυτονόητος πόλος έλξης για χιλιάδες επισκέπτες της Αθήνας, Ελληνες και ξένους, παραμένει κλειστός και αναξιοποίητος. Οταν ο δημοφιλής ταξιδιωτικός οδηγός «Time Out» κυκλοφορεί στην έκδοσή του για την Αθήνα με εξώφυλλο την αέρινη, τοξωτή ραχοκοκαλιά της Αγοράς, διαλαλώντας το μεταολυμπιακό λίφτινγκ της ελληνικής πρωτεύουσας, εμείς αντιμετωπίζουμε το ΟΑΚΑ σαν να μην έγιναν ποτέ οι παρεμβάσεις του Σαντιάγο Καλατράβα, σαν να μην έγιναν ποτέ εκεί Ολυμπιακοί Αγώνες. Είναι δυνατόν;

Μόνο στα λόγια
Ολα είναι δυνατά από τη στιγμή που το ΟΑΚΑ είναι ένας ακόμα δυσκίνητος δημoσοσιοϋπαλληλικός οργανισμός και οι δύο τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις αποδεικνύονται καλές μόνο στα λόγια. Δήλωνε στις 25 Ιανουαρίου του 2005 η τότε υφυπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη - Πετραλιά: «Στο OAKA χωροθετούνται εμπορικές χρήσεις και ο ολυμπιακός περίπατος. Ηδη προχωρούν τα σχέδια για τη λειτουργία του Μουσείου Ελληνικών Ολυμπιακών Αγώνων στο τμήμα του Διεθνούς Κέντρου Ραδιοτηλεόρασης (IBC) που «βλέπει» προς το OAKA».

Ας δούμε λοιπόν τι έγινε από εκείνον τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά. Ας δούμε τι συναντάει ένας ξένος επισκέπτης φτάνοντας στις περιφραγμένες εγκαταστάσεις του ΟΑΚΑ. Κατ' αρχήν καμία ενημερωτική σήμανση που να τον κατευθύνει κάπου συγκεκριμένα. Υποχρεωτικά θα «πέσει» πάνω στους ανθρώπους της ασφάλειας του ΟΑΚΑ.

Εκεί θα τους εξηγήσει τι θέλει (να δει από κοντά το Στάδιο, να περπατήσει στον περιβάλλοντα χώρο, που ευτυχώς διατηρείται σε καλή κατάσταση) και θα του επιτρέψουν την είσοδο. Θεωρητικά υπάρχει η δυνατότητα για οργανωμένη ξενάγηση, αλλά για κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρξει προσυνεννόηση μέσω φαξ (!) κι εφόσον η ομάδα των επισκεπτών υπερβαίνει τα 15 άτομα. Το κόστος κατ' άτομο είναι ανησυχητικά χαμηλό (μόλις τρία ευρώ), ενώ οι οργανωμένες επισκέψεις ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν χρεώνονται καθόλου. Συνήθως αυτό που συμβαίνει είναι ελληνικά τουριστικά γραφεία να οργανώνουν επισκέψεις ξένων πελατών τους στο ΟΑΚΑ, κυρίως τους καλοκαιρνούς μήνες. Η δυνατότητα επίσκεψης ή οργανωμένης ξενάγησης αποτελεί πρόοδο αν θυμηθούμε τις ντροπιαστικές εικόνες τουριστών να βγάζουν φωτογραφίες έξω από το κλειδαμπαρωμένο ΟΑΚΑ λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φυσικά, όμως, δεν μπορεί να είναι το ζητούμενο.

Το αναγνωρίζει και ο γενικός διευθυντής του ΟΑΚΑ Κυριάκος Γιαννόπουλος ο οποίος βλέπει στην αξιοποίηση των εγκαταστάσεων έναν τρόπο για να περιοριστούν τα ελλείμματα που κληρονομεί κάθε χρόνο στους Ελληνες φορολογουμένους η λειτουργία και η συντήρησή τους. Και θα πρέπει να ζηλεύει πολύ τους συναδέλφους του στο Σίδνεϊ που εισπράττουν πολλά εκατομμύρια δολάρια ετησίως από την οροθολογική χρήση του Ολυμπιακού Πάρκου. Σήμερα το Ολυμπιακό Πάρκο του Σίδνεϊ χρησιμοποιείται ως ένας μεικτός χώρος αθλητικών δραστηριοτήτων, ψυχαγωγίας και εμπορικών χρήσεων. Μόνο το 2003, τρία, μόλις, χρόνια μετά τους δικούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το Ολυμπιακό Πάρκο προσέλκυσε 5,5 εκατομμύρια επισκέπτες! Και φιλοξένησε μέσα σ' ένα χρόνο 1.800 διαφορετικές εκδηλώσεις πολιτιστικού και άλλου χαρακτήρα.

Απέχουμε πολύ από αυτό το σημείο και ο κ. Γιαννόπουλος μας ζητάει να κάνουμε υπομονή μέχρι το καλοκαίρι του 2009, όταν ελπίζει πως θα έχει εφαρμοστεί η μελέτη του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα βασικά της σημεία προβλέπει τη λειτουργία παιδότοπων, κινηματογράφων και θεάτρων, χώρων εστίασης, εκθεσιακού χώρου και καταστημάτων αναμνηστικών. Οσο για τα δύο Μουσεία δεν πρόκειται να λειτουργήσουν νωρίτερα από το 2010, σύμφωνα με το ευνοϊκότερο σενάριο. Aλλά ακόμα και σήμερα, υπάρχουν περιθώρια με απλές κινήσεις από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης και τον ΕΟΤ, να υποστηριχθεί η αρχιτεκτονική και τουριστική υπεραξία του ΟΑΚΑ. Πόση φαντασία χρειάζεται για να διαφημιστεί σε περιοδικά, οδηγούς ή απλά στο αεροδρόμιο των Σπάτων η ολυμπιακή κληρονομιά της Αθήνας; Αρκεί, φυσικά, να υποστηρίζεται από μια υποδομή που σήμερα υφίσταται στοιχειωδώς.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 23/2/2008)

To ski the lights: Fantastic

On four nights of the year, when the moon is full and if the sky is clear, the ski resort of Zermatt in Switzerland offers the rare opportunity to journey to the 10,180-foot-high top of the Rothorn ski area, enjoy a traditional fondue dinner, and then ski down, with only the glow of the moon and stars to guide the skiers.

Similarly, on the slopes of Diavolezza in St. Moritz, a cable car stays open until 11:15 on moonlit nights, from December through April, for what they call "the souvenir of your vacation."

On such nights, "It is so quiet, you only hear the sound of your skis on the snow," Chantal Bittel-Kappeli, a marketing manager for Zermatt, says.

Martha Winfield, an American mother of two living in London, recalls a less romantic moonlight ski run in Zermatt last winter.

"It was both exciting and frightening," said Winfield, who was there with her husband and children, who were 10 and 8. "At times, it didn't appear as though anything was lit at all."

She said her family had trouble keeping up with the guide, who led their group down with only a torch to light the way. "Anyone with kids might want to consider bringing their own headlights," she said jokingly.

Most night skiing and snowboarding, however, does not require charting the phases of the moon. Modern lights have long been illuminating the slopes of small suburban ski resorts throughout the United States, particularly on weekends, when they turn into sporty social clubs for teenagers. Now many of the larger ski resorts in the United States, Europe, British Columbia and Japan are offering night skiing. And for those willing to brave the cold, the benefits — smaller crowds and a twinkling nighttime view — far outweigh the chill.

Stowe Mountain Resort in Vermont offers 2,160 vertical feet of night skiing, keeping the slopes open every Saturday until 9 p.m. through March 15. Jeff Wise, the communications director at Stowe, said most runs are regroomed for the evening and are "perfect for skiers who like to cruise and carve away from the crowds."

Keystone in Colorado also offers "sunset" skiing on 15 lighted trails until 9 p.m. during peak times (Wednesday through Sunday from Jan. 9 to Feb. 24, then daily Feb. 27 through March 30). Amy Kemp, a spokeswoman, said the resort offered "the largest night-skiing experience in Colorado."

In St. Moritz, Corvatsch, known for its bowl skiing, boasts that it has the "longest flood lit piste in Switzerland," every Friday night during the ski season. In addition, there is a mountain restaurant, the Alpetta, which stays open for dinner, as well as the Hossa Bar, where a DJ entertains crowds and there are even occasional fireworks. Parents wanting a night out on the slopes can drop their children off at the nearby "Bambino land" from 7 to 10 p.m.

In British Columbia, night skiers and snowboarders can take in the twinkling lights of Vancouver, only a 15-minute drive away, while gliding down Grouse Mountain. It has 13 runs open daily during the winter from 4 to 10 p.m.

Across the Pacific, Niseko is one of the largest lighted ski areas in Japan and advertises some of the best night life of any Japanese ski resort. All-day lift tickets include night skiing on the final day of the ticket from early December to early April.

One advantage to night skiing is that it is less expensive then daytime skiing. A night-only lift ticket at Stowe costs $27 for an adult, less than half the cost of an afternoon (12:30 to 4 p.m.) ticket.

But for $75 a person, skiers can also take part in Stowe's winter Cliff House Summit Series on Saturdays. These are themed dinners (a jazz evening, Valentine dinner and Dominican Republic night) at a mountaintop restaurant, with the chance to ski off your meal afterward. On the gondola ride up, guests are given Vermont cider, a fleece blanket and a camp lantern to keep them warm.

For those skiers who like the idea of exploring the mountain by night, but prefer a more peaceful setting than a brightly lighted downhill slope, the Whistler Resort in British Columbia has the Lost Lake Cross Country trail system. It offers 20 miles of groomed trails that wind around the park, the grounds of the Chateau Whistler and golf courses that are open daily until 8 p.m.

But 2.4 miles of those trails are lighted from 3 to 9 p.m. What's more, skiing is free after 8 p.m. and every Monday after 3 p.m.

Even more slow paced, Keystone has the Full Moon Snowshoe Tour, a hike and a soup buffet dinner. It is open to anyone 12 and older for $35, including equipment rental.

Perhaps the most exceptional place in the world for night cross-country skiing is Finland, where it is dark most of the day during winter. At Kuusamo, in Lapland, about 25 of the 310 miles of cross-country ski trails are illuminated and have rest stops, some with fireplaces. Nonskiiers can take part in a two-and-a-half-hour snowmobile Starlight Safari, in search of the Northern Lights.

There are few safety issues associated with night skiing, as long as skiers follow the rules. Timothy White, a spokesman for the National Ski Patrol in Colorado, however, does advise night skiers to "add an extra layer for warmth, use the buddy system and never wander beyond the lit slopes."

But what do you do if the lights suddenly go out when you are skiing? To his surprise, Malcolm Hobbs, a seasoned West Coast skier, found himself in that situation a couple of years ago while skiing with his three children one evening in Utah.

"We were halfway down the slope when the lights went dark for no apparent reason," he said. "Everyone on the slope just kept laughing and talking to each other in the dark as we all tried to find our way down."

It was, he added, "not just fun, but also one of the family's more memorable ski moments."

NIGHT LIFE, OUTDOORS IN THE SNOW

In Zermatt, Switzerland (www.bergbahnen.zermatt.ch), the moonlight ski run costs 63 Swiss francs and 47.50 francs for children 9 to 16, or about $53 and $40, respectively, at 1.18 Swiss francs to the dollar. The price includes dinner and one-way transport.

At Diavolezza in St. Moritz (www.Diavolezza.ch) moonlight skiing costs 9.5 to 28 Swiss francs. At Corvatsch (www.bergbahnenengadin.ch), it is 20 Swiss francs.

Stowe Mountain Resort (802-253-3500; www.stowe.com) charges $21 to $27 for night skiing. The Saturday night Cliff House Summit Series requires reservations and costs $80.

Keystone in Colorado (800-344-8878; www.keystone.snow.com) charges $51 to ski from 4 to 9 p.m. Full Moon Snowshoe Tours ($35) are on Jan. 19, Feb. 22 and March 21; reservations required.

At Grouse Mountain in British Columbia (604-980-9311; www.grousemountain.com), night lift tickets cost 19 to 37 Canadian dollars, which is about the same amount of U.S. dollars based on current exchange rates.

A one-day adult high-season ticket at Niseko in Japan (www.niseko.ne.jp/en)is 5,200 yen, about $45 at 116 yen to the dollar. Tickets for children 7 to 15 range from 3,000 to 3,800 yen.

Night cross-country skiing at the Whistler Resort (604-905-0071; www.crosscountryconnection.bc.ca) costs 4 to 8 Canadian dollars. Family tickets are 16 dollars.

For information on skiing in the Ruka-Kuusamo area of Finland, see www.ruka.fi/winter_eng. Starlight Safari snowmobile outings are 65 euros a person, two to a snowmobile; 35 euros for ages 4 to 12.

(πηγή: www.iht.com, 9/1/2008)

Λαπωνία

Στην άκρη του κόσμου, η πατρίδα του χιονιού, των ταράνδων και του Αϊ-Βασίλη είναι γοητευτική σαν παραμύθι!

Συγκεντρωμένοι γύρω από το τζάκι, με τα χέρια τεντωμένα μπροστά από τη φωτιά. Πλάι, ένα ποτήρι κονιάκ. Τριγύρω, το ξύλινο ντεκόρ ζεσταίνει περισσότερο την ατμόσφαιρα και μονάχα το παγερό βλέμμα της ταρανδοκεφαλής με τα τεράστια κέρατα που κρέμεται στον τοίχο υποδηλώνει το κρύο που κάνει. Έξω το χιόνι καλύπτει ολόκληρο το πλάνο που προσφέρει το τζάμι, ενώ την ηρεμία σπάει ο ήχος από τα κουδουνάκια και τα χαϊδευτικά αλυχτίσματα των φουντωτών χάσκι, που ανυπομονούν να σύρουν το έλκηθρο που βρίσκεται έξω από την πόρτα. Το σκηνικό δεν βγαίνει από τα παραμύθια. Είναι καθημερινό και στημένο στην άκρη του κόσμου λίγο πιο κάτω από τον Βόρειο Πόλο, στη Λαπωνία. Η περιοχή αυτή της Βόρειας Φινλανδίας -ένας από τους λίγους εναπομείναντες οικολογικούς παραδείσους της Ευρώπης- έχει πρωτεύουσα το Ροβανιέμι και μεγάλο πλεονέκτημα την πατρότητα του Αϊ-Βασίλη - κατά κάποιους. Πιστεύετε ότι χρειάζονται και άλλοι? πόλοι έλξης για να βρεθείτε στο βαρυχειμωνιάτικο Πόλο της Γης;

Ελσίνκι - Ροβανιέμι
Ξεκινήστε την εκδρομή σας από την πρωτεύουσα της Φινλανδίας, το Ελσίνκι, γνωστό και ως η «κόρη της Βαλτικής». Είναι μία ευχάριστη παραλιακή πόλη περιτριγυρισμένη από καταπράσινα δάση που απλώνονται μέχρι τα προάστια. Ξεκινήστε την περιήγησή σας από το Χιεταλάχτι, τη μεγαλύτερη και παλαιότερη αγορά. Δείτε το Σουηδικό Θέατρο που χρονολογείται από το 1827 και την Παλιά Εκκλησία, ένα από τα ελάχιστα απομεινάρια της παλαιάς ξυλόχτιστης πρωτεύουσας. Εάν είστε θαυμαστές της τέχνης, μην παραλείψετε να αναζητήσετε τα μουσεία της.
Με αεροπλάνο και ύστερα από μία ώρα πτήση θα φτάσετε στο Ροβανιέμι, την πρωτεύουσα της Λαπωνίας, παράδεισος των χειμερινών σπορ και πόλη των θαυμάτων, αφού μόλις 10 χλμ. έξω από αυτήν περνά ο Αρκτικός Κύκλος και στα 3 χλμ. μπορείτε να θαυμάσετε το Βόρειο Σέλας! Σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου από το μεγάλο Φινλανδό αρχιτέκτονα Alvar Aalto μετά την καταστροφή της πόλης από το γερμανικό στρατό.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το εκθεσιακό κέντρο Αρκτικουμ και το Λαπωνικό Μουσείο, ενώ εδώ βρίσκεται και το «Arctic Circle Glass» με αντικείμενα τέχνης φτιαγμένα από γυαλί.

Οδοιπορικό
Πολύ κοντά βρίσκεται το γραφικό λιμάνι Κέμι, μία όμορφη περιοχή που συνδυάζει ποτάμια και την παγωμένη θάλασσα. Εκεί θα θαυμάσετε το μεγαλύτερο στον κόσμο κάστρο από χιόνι με πύργους, δωμάτια, σαλόνια και ένα θέατρο όπου δίνονται παραστάσεις. Ενδιαφέρον έχει και το εκτροφείο σολομών. Από το λιμάνι του Κέμι κάντε μία κρουαζιέρα, όχι όμως με πολυτελές κρουαζιερόπλοιο, αλλά με παγοθραυστικό! Στο Κέμι μπορείτε ακόμα να κάνετε πατινάζ και να παίξετε γκολφ και χόκεϊ στον πάγο. Παντού θα βρείτε σάουνες, πισίνες, γήπεδα τένις και σκουός, όπως επίσης και μπόουλινγκ.
Τελευταίος σταθμός η περιοχή Ρούκα - Κουούσαμο (195 χλμ. από το Ροβανιέμι), γνωστή για τη φυσική της ομορφιά αλλά και για το υπερσύγχρονο χιονοδρομικό της κέντρο. Λίγο πιο έξω από το Ροβανιέμι επισκεφτείτε το περίφημο εργαστήρι του Αϊ-Βασίλη. Θα φτάσετε εκεί με snowmobile ή έλκηθρο σε ένα παραμυθένιο χωριό. Θα συναντήσετε τον Αγιο Βασίλη, τους βοηθούς του και τη γυναίκα του, αφού πουθενά δεν αναφέρεται ότι ο Αγιος ήταν εργένης. Όσο για δικά του παιδιά δεν τίθεται θέμα, γιατί θα υπήρχε άνιση μεταχείριση με τα παιδιά του υπόλοιπου κόσμου! Μπορείτε, μάλιστα, να του παραγγείλετε το δώρο που επιθυμείτε, αλλά θα το παραλάβετε τον επόμενο χρόνο... Δηλαδή θα κάνετε αυτό που λέμε... κράτηση! Ποιος είπε ότι ο Αϊ-Βασίλης, ο πρωταγωνιστής των παιδικών μας ονείρων, δεν είναι αληθινός;

Σπορ
Απολαύστε τη βόλτα με snowmobile και γνωρίστε τα παρθένα λαπωνικά δάση. Παντού μπορείτε να κάνετε σκι και στο Ροβανιέμι μάλιστα θα το απολαύσετε ακόμη και τη νύχτα, που διαρκεί περισσότερο από την ημέρα. Επίσης, μπορείτε να ψαρέψετε στον πάγο και να κάνετε μία εκδρομή με έλκηθρο που το σέρνουν χάσκι.

Δείτε οπωσδήποτε
Μια πραγματική «τροπική όαση» στον Βόρειο Πόλο και μέσα στα χιόνια και τους πάγους! Σας φαίνεται περίεργο; Και όμως, θα τη συναντήσετε στη διαδρομή ανάμεσα στη Ρούκα και το Κουούσαμο.

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
Στη φινλανδική κουζίνα βασικό πιάτο είναι το ψάρι, μαγειρεμένο με δεκάδες τρόπους. Δοκιμάστε και «εξωτικές» γεύσεις, όπως: φιλέτο τάρανδου με σάλτσα από έλατο, γαλοπούλα του χιονιού, μπρικ, φρέσκες ωμές ρέγκες με κρέμα γάλακτος, ψαρόπιτες. Εστιατόρια με παραδοσιακή κουζίνα στο Ροβανιέμι είναι το Pamir, το Frasmani και το εστιατόριο του ξενοδοχείου Ounasvaaran. Στο Κέμι δοκιμάστε σολομό στο εστιατόριο του ξενοδοχείου Remihovi. Στη Ρούκα και στο Κουουσάμο απολαύστε φοντί στο Ski Bistro, ψάρι και θαλασσινά στο Riipisen, σκανδιναβική κουζίνα στο ξενοδοχείο Kuusamo Tro Piiki.
Στο Ροβανιέμι θα βρείτε πολλά μπαράκια και ντίσκο. Οι γιορτές των Χριστουγέννων εκεί είναι φαντασμαγορικές!
Αγοράστε άψογα φινιρισμένα ξύλινα διακοσμητικά, σκεύη και παιχνίδια, τα φημισμένα κρύσταλλα Kosta Boda, κεραμικά Arabica και πορσελάνες.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Στο χωριό του Άη Βασίλη

Συνήθως τα Χριστούγεννα, χρησιμοποιούμε σαν άλλοθι τα παιδιά μας για να ξαναζήσουμε εμείς οι μεγάλοι τα χριστουγεννιάτικα όνειρα που δε μπορέσαμε ποτέ να πραγματοποιήσουμε.

Ένα τέτοιο «ευχάριστο άλλοθι είναι και το ταξίδι στη μακρινή Φινλανδία , όπου σύμφωνα με την παράδοση είναι η χώρα του Αϊ Βασίλη, το χωριό του που τόσες φορές έχουμε απολαύσει στις τηλεοπτικές οθόνες μας και πολλές φορές έχουμε ευχηθεί «αχ να ήμουνα και εγώ εκεί»!

Στη πραγματικότητα η χώρα του Αϊ Βασίλη, η παγωμένη αλλά μαγευτική Λαπωνία, ούτε ιδιαίτερα μακριά μας βρίσκεται, ούτε απρόσιτη είναι.

Απέχει μόλις τέσσερις ώρες με το αεροπλάνο και όλα τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία οργανώνουν ταξίδια εκεί. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, να ταξιδέψουμε μαζί στην παγωμένη Λαπονία....

Ξεκινάμε με πτήση τσάρτερ και φθάνουμε κατά κανόνα μεσημέρι. Με την άφιξη, μας μοιράζονται στολές, μπότες, σκουφιά και γάντια, για να αντιμετωπίσουμε το πολικό ψύχος της χώρας...Το τοπίο γύρω μας είναι μαγευτικό. Τα ξύλινα σπιτάκια μέσα στα δάση που περνάμε στο Ροβανιέμι (62 χιλιάδες κάτοικοι) την πλησιέστερη πόλη στο ποθητό χωριό , είναι σαν τα παραμυθένια σπιτάκια των νάνων.

Ο στολισμός είναι διακριτικός και βασίζεται κυρίως στον φωτισμό , παρά στην πολυτέλεια. Εδώ η ημέρα διαρκεί το χειμώνα, μόνο περίπου δυόμισι ώρες και όλη η άλλη «ημέρα» είναι νύχτα. Εδώ ζούμε τις μακριές πολικές νύχτες, που είναι γεμάτες από χριστουγεννιάτικα όνειρα και μύθους....

Χιόνι πολύ, χαμηλές θερμοκρασίες και φυσικά οι χιονάνθρωποι, κάνουν το Ροβανιέμι ξεχωριστό

Στο κεντρικό οίκημα στο χωριό του Αη Βασίλη, συναντάς επισκέπτες κάθε ηλικίας και βέβαια κάθε φυλής

Τα ξενοδοχεία της πόλης του Ροβανιέμι είναι πολλά, αλλά δύο είναι τα πλέον γνωστά και άνετα και συγκεντρώνουν πολλούς έλληνες επισκέπτες. Είναι καλύτερα πάντως να προτιμήσουμε οργανωμένες εκδρομές. Τα μέρη που αξίζει να επισκεφτούμε είναι:

Το πάρκο της Ρανούα.
Πολικές αρκούδες , τάρανδοι και πουλιά που επιβιώνουν σε κρύο, μας μεταφέρουν σε τόπους και εποχές μαγικές. Μετά από περιπλάνηση τριών ωρών στο δάσος του πάρκου καταλήγουμε σε ζεστό σαλέ με σούπα από σολομό και κρασί από βατόμουρα.

Το αγρόκτημα με τα χάσκις (όμορφα σκυλιά).
Έλκηθρα με γούνες σέρνονται από χάσκις , ενώ καταλήγουμε σε βόλτα με snowmobiles , μέσα σε άλλο δάσος προς το Ροβανιέμι.

Βόλτα με το παγοθραυστικό
εμπειρία μοναδική που ολοκληρώνεται με μια «βουτιά» στα παγωμένα νερά του Βόρειου Πόλου.

Ξενάγηση στο ονειρεμένο χωριό του Αϊ Βασίλη, στα όρια του αρκτικού κύκλου. Ακούστε τα ξωτικά και τις φωνές τους στη σπηλιά του Αϊ Βασίλη, στείλτε κάρτες στους αγαπημένους σας από το Ταχυδρομείο του Αϊ Βασίλη, πάρτε πιστοποιητικό ότι φθάσατε στον αρκτικό κύκλο. Το κυριότερο φωτογραφηθείτε μαζί του και πιείτε ζεστή σοκολάτα στα όμορφα καφέ, ρουφήξτε κάθε ώρα από αυτό το ταξίδι. Είναι το ομορφότερο παιδικό σας όνειρο....

Ο σολομός δεν λείπει από κανένα αξιοπρεπές Φινλανδικό menu και φυσικά, δεν θα πρέπει να παραλείψετε να δοκιμάσετε τον τάρανδο, που τον μαγειρεύουν υπέροχα

Μπορείτε να βρείτε στο ίντερνετ λεπτομέρειες για το Ροβανιέμι στη διεύθυνση www.rovaniemi.fi και www.santaclauslive.com. To κυριότερο μπορείτε να βλέπετε εικόνες από τη πόλη με κάμερες που έχουν τοποθετηθεί στους κεντρικούς της δρόμους.

Πρακτικές συμβουλές:
Φορέστε ισoθερμική στολή, προμηθευτείτε ζεστές μπότες για το χιόνι, καλύψτε το κεφάλι με ζεστά σκουφιά η καπέλα ,και οι φωτογραφικές μηχανές και βιντεοκάμερες είναι απαραίτητες για ένα ταξίδι που από όλους χαρακτηρίζεται ως «ταξίδι ζωής»...

(πηγή: www.fe-mail.gr, 16/12/2007)

Υπερέχουν ξεκάθαρα...

Σας έχει τύχει να φθάσετε στον προορισμό σας και να διαπιστώσετε (με τρόμο) ότι οι τουρίστες είναι περισσότεροι από τους ντόπιους; Στο Ορλάντο της Φλόριδας κάπως έτσι συμβαίνει: σε κάθε δεκαπέντε κατοίκους της πόλης αντιστοιχεί ένας επισκέπτης. Αλλού βέβαια τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.

Δηλαδή:

Νέα Ζηλανδία: φαίνεται ότι τα πρόβατα θα μπορούσαν (αν είχαν το δικαίωμα ψήφου) να... κυβερνούν τη χώρα. Ο αριθμός τους; Πενήντα εκατομμύρια έναντι των τριάμισι εκατομμυρίων πολιτών.

Χέινς, Αλάσκα: Ποιος είπε ότι ο φαλακρός αετός είναι είδος το οποίο τείνει να εξαφανισθεί; Το φθινόπωρο θα μετρήσετε εδώ περισσότερους (3.500) από όσοι είναι οι κάτοικοι της πόλης (1.240).

Λαπωνία, Φινλανδία: παρ' όλο που οι τάρανδοι εξακολουθούν να προτιμώνται από τους κυνηγούς για το νόστιμο κρέας τους, εξακολουθούν να υπερέχουν ελαφρώς (220.000) από τους Λάπωνες (200.000).

Ουάσιγκτον, Μιζούρι: η πόλη κατασκευάζει ετησίως 2,5 εκατ. πίπες (από κοτσάνια καλαμποκιού). Δηλαδή, διακόσιες οκτώ πίπες ανά κάτοικο (αφού όλοι κι όλοι είναι 12.000).

Βοστώνη, Μασαχουσέτη: οι κάτοικοι (650.000 τον αριθμό), αν τους αρέσει το διάβασμα, θα πρέπει να είναι κατευχαριστημένοι με τη δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης τους· έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε 16,5 εκατ. τίτλους.

Κόλμα, Καλιφόρνια: εκεί όπου βασιλεύει η απόλυτη σιωπή. Περισσότερο από ένα εκατομμύριο μνήματα στο τοπικό νεκροταφείο και μόνο 11.000 εν ζωή κάτοικοι.

Ιντιάνα: θα μπορούσε να είναι ένα τεράστιο (ξέφραγο) κοτέτσι, αφού οι γαλοπούλες και τα κοτόπουλα φτάνουν τα 40 εκατομμύρια συγκριτικά με τα έξι εκατομμύρια των κατοίκων.

Βραβείο ποιότητας ζωής στη Φινλανδία

Βραβείο ποιότητας ζωής παίρνει η Φινλανδία στην έρευνα του περιοδικού Readers Digest που δόθηκε στη δημοσιότητα και κατατάσσει την Ελλάδα στην 20η θέση.

Οι σκανδιναβικές χώρες έχουν το περισσότερο πράσινο και, παρά τους ψυχρούς χειμώνες, η Φινλανδία είναι η χώρα με τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Την πεντάδα των χωρών με την καλύτερη ποιότητα ζωής συμπληρώνουν η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Σουηδία και η Αυστρία. Καλύτερη πόλη μεταξύ 72 μητροπόλεων αναδείχθηκε η Στοκχόλμη και ακολουθούν το Όσλο, το Μόναχο και το Παρίσι.

Στην πρώτη δεκάδα υπάρχουν ακόμη τέσσερις γερμανικές πόλεις. Η Νέα Υόρκη βρίσκεται στη 15η θέση και το Λονδίνο στην 27η ενώ η Αθήνα κατατάσσεται 63η.

Η Φινλανδία κέρδισε υψηλή βαθμολογία για την ποιότητα του νερού και του αέρα της, τα χαμηλά ποσοστά ασθενειών στα παιδιά αλλά και επειδή προστατεύει τους πολίτες της από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τις φυσικές καταστροφές, σημειώνεται στην έρευνα.

Στον κατάλογο των 141(μια) χωρών η Ελλάδα βρίσκεται στην 20ή θέση, οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν την 23η θέση, η Βρετανία την 25η και η Κίνα την 84. Οι τελευταίες χώρες προέρχονται όλες από την Αφρική. Οι πιο βρόμικες πόλεις βρίσκονται στην Ασία - το Πεκίνο μάλιστα, που θα φιλοξενήσει τους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, κατατάσσεται τελευταίο λόγω της μόλυνσης της ατμόσφαιρας.

Η μελέτη διενεργήθηκε από τον περιβαντολόγο-οικονομολόγο Μάθιου Καν, ο οποίος εξέτασε τομείς όπως η ποιότητα του πόσιμου νερού, οι εκπομπές καυσαερίων, η εκπαίδευση και το εισόδημα.

Τα συνολικά αποτελέσματα της έρευνας του Readers Digest είναι:
1. Finland
2. Iceland
3. Norway
4. Sweden
5. Austria
6. Switzerland
7. Ireland
8. Australia
9. Uruguay
10. Denmark
11. Canada
12. Japan
13. Israel
14. Italy
15. Slovenia
16. France
17. Netherlands
18. Portugal
19. New Zealand
20. Greece
21. Germany
22. Latvia
23. United States
24. Lithuania
25. United Kingdom
26. Belgium
27. Argentina
28. Croatia
29. Spain
30. Hungary
31. Albania
32. Estonia
33. Slovakia
34. Costa Rica
35. South Korea
36. Cuba
37. Belarus
38. Czech Republic
39. Bosnia and Herzegovina
40. Brazil
41. Panama
42. Armenia
43. Chile
44. Paraguay
45. United Arab Emirates
46. Macedonia
47. Bulgaria
48. Poland
49. Kuwait
50. Oman
51. Russia
52. Peru
53. Colombia
54. Malaysia
55. Guyana
56. Romania
57. Trinidad & Tobago
58. Georgia
59. Kazakhstan
60. Moldova
61. Thailand
62. Tunisia
63. Mexico
64. Libya
65. Ukraine
66. Sri Lanka
67. Lebanon
68. Venezuela
69. Ecuador
70. Turkey
71. Jordan
72. Algeria
73. Kyrgyzstan
74. Azerbaijan
75. Bolivia
76. Gabon
77. Dominican Republic
78. Syria
79. El Salvador
80. Saudi Arabia
81. Jamaica
82. Indonesia
83. Iran
84. China
85. Nicaragua
86. Namibia
87. Philippines
88. Egypt
89. Mongolia
90. Viet Nam
91. Myanmar
92. Honduras
93. Botswana
94. Turkmenistan
95. Tajikistan
96. South Africa
97. Guatemala
98. Cambodia
99. Uzbekistan
100. Bhutan
101. Laos
102. Morocco
103. Ghana
104. India
105. Congo
106. Cameroon
107. Uganda
108. Nepal
109. Papua New Guinea
110. Gambia
111. Bangladesh
112. Madagascar
113. Senegal
114. Togo
115. Pakistan
116. Kenya
117. Rwanda
118. Guinea
119. Zimbabwe
120. Zambia
121. Nigeria
122. Sudan
123. Tanzania
124. Benin
125. Central Africa Republic
126. Malawi
127. Mauritania
128. Yemen
129. Angola
130. Côte d'Ivoire
131. Democratic Republic of the Congo
132. Haiti
133. Mali
134. Guinea-Bissau
135. Mozambique
136. Burundi
137. Chad
138. Burkina Faso
139. Sierra Leone
140. Niger
141. Ethiopia

http://www.rd.com/content/best-places-to-live-green

Τα οινοπνεύματα του Βορρά

Με κόκκινους καρπούς του δάσους οι Φινλανδοί θα φτιάξουν ηδύποτα. Με μανιτάρια θα αρωματίσουν τη βότκα. Οσο για τα ρούσικης έμπνευσης σναπς, οι ειδικοί συμβουλεύουν τη χρήση της Koskenkorva που περιέχει λίγη ζάχαρη.

Τα άκουαβιτ έφθασαν στη χώρα ­ μέσω της Δανίας ­ από τον καιρό της σουηδικής ηγεμόνευσης. Ο Runeberg, εθνικός ποιητής στο πρώτο ήμισυ του 19ου αι., συνιστούσε μαζί με τα οινοπνευματώδη αποστάγματα τη βρώση ιχθύων. «Ελλείψει όμως αξιοπρεπούς ψαριού, μια τηγανίτα θεωρείται επίσης ψάρι». Πρακτικός νους. Μάραθος, γλυκάνισο, αρτεμισία, πιπέρι, νεράντζι θα δώσουν στα δυνατά ετούτα αλκοολούχα μια γευστική αιχμή.

Εκτιμούν ορισμένοι πως η φινλανδέζικη βότκα είναι η καλύτερη διεθνώς.

Το πιο καθημερινό πάντως ποτό είναι η μπίρα. Παράγεται από την εποχή του σιδήρου και οφείλει την υπεροχή της στην καθαρότητα και σύσταση του νερού και στο είδος της βύνης. Εκτός από τις μεγάλες βιομηχανίες, τα μικρότερα ζυθοποιεία, μπίρα φτιάχνεται και στα σπίτια. Δοκιμάστε τη Lapycoulta που εισάγεται. «Ο ζύθος τιμάται στην Kalevala, το μεγάλο εθνικό μας επικό ποίημα» και η οικοδέσποινα φέρνει από τη βιβλιοθήκη τον πολυτελή τόμο που θα φυλλομετρήσουμε. Οι φινλανδέζικες εκδόσεις καταπλήσσουν με την εξαιρετική τους καλαισθησία. Δένδρα - ξυλεία - χαρτί.

Τι θα βρείτε στην αγορά

Οι Φινλανδοί διδάχθηκαν την τυροκόμηση του έμενταλ από έναν Ελβετό το 1856. Και το μιμήθηκαν επιτυχώς.

Το αταβιστικό δέος των Φινλανδών εμπρός στον άρτο έχει τις ρίζες του σε εκείνους τους καιρούς που οι παγετοί καταργώντας μεταφορές και συγκοινωνίες προξενούσαν λιμούς. Ο πιο μακρινός βρίσκεται κοντά. Το 1867-68 ακόμη οι αποκομμένοι από τα χιόνια πληθυσμοί έλεγαν ψωμάκι το ψωμί. Εκαμαν αλεύρι από τους κορμούς των δέντρων. Η κλασική αρτοπαρασκευή είναι η παξιμαδένια κουλούρα από σίκαλη που στέγνωνε και διετηρείτο κρεμασμένη σε οριζόντια δοκάρια του μαγειρείου. Παραλλαγή της το Finn Crisp, ελαφρώς ξινούτσικο. Η σκάφη του ζυμώματος δεν πλενόταν ποτέ. Τα ξερά απομεινάρια προηγούμενων ζυμαριών, κολλημένα στα τοιχώματα, αναμειγνυόμενα με το φρέσκο, προσέδιδαν στον σικαλίσιο άρτο την ευχάριστα όξινη γεύση του που καταγράφεται ως εθνικό γούστο. Κριθάρι, βρώμη, ακοσκίνιστο, σπασμένο μα όχι τριμμένο σιτάρι χρησιμοποιούνται επίσης. Στην ανατολική πλευρά της χώρας έτρωγαν φρέσκο ψωμί διότι ζύμωναν τακτικά. Στη δυτική όμως έκαμαν μοναχά δυο φορές τον χρόνο ψωμί, που βεβαίως γινόταν σκληρό σαν βράχος.

Γλυκόξινους άρτους από βύνη θα βρούμε στις νοτιοδυτικές επαρχίες, ενώ στον Βορρά μεταξύ των υλικών συγκαταλέγεται το αίμα των ζώων! Σήμερα πολλοί παρασκευάζουν το δικό τους σπιτικό ψωμί χρησιμοποιώντας ηλεκτρικά οικιακά ζυμωτικά μηχανήματα. Και σπιτικά ή αγορασμένα από τον φούρνο, μια νοικοκυρά που τηρεί τα πατροπαράδοτα δεν θα εμφανίσει στο γιορτινό τραπέζι λιγότερα από επτά είδη γλυκών ή αλμυρών αρτιδίων.

­ Pulla ονομάζουμε την πάστα εκείνη που θα μεταχειριστούμε για τα κουλουράκια κανέλας ή τις ανοιχτές πίτες γεμιστές με φρούτα. Mην παραλείψετε να γευτείτε τα κουλουράκια Καρελίας, την υλική ανάμνηση της κουλτούρας μιας παλιάς επαρχίας.

Στα παγωμένα ύδατα

Tο φινλανδικό διαιτολόγιο εμφανίζεται πλούσιο σε ψάρια. Τα ποτάμια της Λαπωνίας δίνουν άφθονους σολομούς στο εποχικό τους διάβα. Το ίδιο ψάρι επίσης εκτρέφεται. Στους αρυτίδωτους καθρέφτες των λιμνών αρκεί συχνά να βουτήξετε το χέρι και να βγάλετε, όχι λαβράκι βέβαια, μα πέστροφα οπωσδήποτεΩ ή μια πέρκα. Παστά, ξερά, καπνιστά, τηγανητά, μαγειρευτά, τα ψάρια διατίθενται με κάθε τρόπο και σε κάθε σημείο. Στην αγορά ή στους δρόμους σε τετρακάθαρα καμιόνια με προστέγασμα όπου πωλούνται ψητά φιλετάκια ή άλλες πιο ασυνήθιστες σπεσιαλιτέ. Οπως η «ροδέλα», δηλαδή η επιδερμίδα λιπαρών ψαριών, αφού ζεσταθεί για τα καλά πάνω σε στρώμα χονδρού αλατιού, ψήνεται, ρολάρεται και κόβεται σε δίσκους.

Βασίλισσα της ιχθυοφαγίας η ρέγγα που κατεβαίνει με τα κρύα νερά από την Ισλανδία ή τη Νορβηγία. Με εκατό διαφορετικές συνταγές παρασκευάζεται και μάλιστα κάποια παράξενα ραγού. Δεύτερη εξαδέλφη της από ταπεινότερο σόι η ρέγγα της Βαλτικής που συνήθως θα πάρει ένα λουτρό σε μαρινάτες ξιδιού προτού μαγειρευτεί. Ψάρι φθηνό που στύλωσε τους Φινλανδούς σε χαλεπά χρόνια. Στον «πειρασμό του Jansson» αναμειγνύεται με πατάτες, κρεμμύδια, κρέμα.

Ενα άλλο ιχθυοκαύχημα της χώρας αποτελούν τα μπρικ. Μικρούλες ή μεγαλύτερες χάντρες «τάρριχα ωά» διαφόρων ψαριών. Τα φινλανδέζικα τούτα χαβιάρια προσφέρονται σε μια ποικιλία μέσα στο ίδιο πιάτο παρέα με ψιλοκομμένο λευκό και κόκκινο κρεμμύδι, τα βρασμένα συκωτάκια των ψαριών (ένας έξοχος μεζές), κρέμα γάλακτος, μπλίνις καμωμένα από φαγόπυρο ή ψωμάκια σκέτα και άνηθο. Ο άνηθος βεβαίως πρωταγωνιστεί στις βόρειες κουζίνες.

Στα ρομαντικά δάση

Φθινόπωρο και ανάμεσα στα πυκνά χρυσοπράσινα φυλλώματα να οι παραμυθένιες φιγούρες των έφιππων κυνηγών ταράνδου με τις κόκκινες κάπες. Με την παροιμιώδη οικολογική φειδώ των Σκανδιναβών εκδίδονται ετησίως περιορισμένες θηρευτικές άδειες. Ωστόσο θα φθάσουν στον χασάπη της αγοράς αρκετά ωραία ζώα και αν τα ευρέα καταναλωτικά στρώματα δεν δύνανται να φάγουν το φιλέτο από τα τσιγκέλια του κρεοπώλη θα πουληθούν σε λογικές τιμές τα δεύτερα κομμάτια που μαγειρεύονται σε πλούσιες σάλτσες.

Τον χειμώνα οι Φινλανδοί επιδίδονται στις δύσκολες παγιδεύσεις της λυγερής αγριόχηνας που διατηρείται καλά στην κατάψυξη για κάμποσο διάστημα. Φίνας υφής η σάρκα της με έντονη γεύση κυνηγιού που δεν πρέπει να συγκαλυφθεί από άλλα δυνατά υλικά και παρατεταμένο ψήσιμο. Απαιτείται μαεστρία για να κρατηθεί το ροδαλό χρώμα του κρέατος.

Η Δημοκρατία της Φινλανδίας είναι το βασίλειο των κόκκινων φρούτων. Κόκκινα ναι, μα όχι μόνον. Διότι ας πούμε ο θάμνος του tyrni στη Λαπωνία έχει κιτρινο-πορτοκαλιά μούρα. Τόσο σπάνια, γευστικά και εμπλουτισμένα σε βιταμίνες που στοιχίζουν 500.000 το κιλό.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Ο καιρός στον κόσμο - κατάλληλη εποχή για επίσκεψη (3)

ΡΩΣΙΑ
Εκεί συναντά κανείς όλα τα είδη κλίματος, από το αρκτικό ως το τροπικό. Στο ευρωπαϊκό κομμάτι της Ρωσίας το κλίμα είναι ηπειρωτικό, με ήπιο καλοκαίρι, κρύα άνοιξη, κρύο φθινόπωρο και ψυχρό χειμώνα. Στη Μαύρη θάλασσα τα καλοκαίρια είναι ήπια και υγρά (μπορείτε να κολυμπήσετε από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο), οι χειμώνες σύντομοι και εύκρατοι.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τα μέσα Ιουνίου ως τις αρχές Ιουλίου.

ΣΕΥΧΕΛΛΕΣ
Κλίμα της περιοχής των τροπικών, ήπιο κοντά στη θάλασσα. Μέση θερμοκρασία από 25 ως 30 βαθμούς, με μια πιο δροσερή περίοδο από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο και βροχές από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο. Προφυλαχθείτε από τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: Μάιος, Ιούνιος και από μέσα Σεπτεμβρίου ως μέσα Νοεμβρίου.

ΣΥΡΙΑ
Κλίμα μεσογειακό, με τέσσερις σαφείς εποχές. Το καλοκαίρι είναι σχετικά ζεστό και ξηρό στο εσωτερικό, χωρίς πολλή υγρασία, και τον χειμώνα το κλίμα είναι ηπειρωτικό. Οι χειμερινές βροχές είναι άφθονες στην ακτή, σποραδικές στο εσωτερικό. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τύφο, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: Απρίλιος, Μάιος και από μέσα Σεπτεμβρίου ως μέσα Νοεμβρίου.

ΤΑΙΛΑΝΔΗ
Κλίμα υγρό τροπικό. Η περίοδος της ζέστης είναι από τον Μάρτιο ως τον Μάιο (27-35 βαθμοί), η περίοδος των βροχών με ζέστη και υγρασία είναι από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο (24-32 βαθμοί), ενώ η δροσερή περίοδος διαρκεί από τον Νοέμβριο ως τον Φεβρουάριο (18-32 βαθμοί). Στις νότιες και νοτιοανατολικές περιοχές βρέχει από τον Οκτώβιο ως τον Ιανουάριο. Πιθανότητα τυφώνων τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τύφο, τον παράτυφο, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Δεκέμβριο ως τον Φεβρουάριο.

ΤΖΑΜΑΙΚΑ
Κλίμα τροπικό στις ακτές (μέση θερμοκρασία 30 βαθμοί) και σχεδόν τροπικό στο εσωτερικό. Η περίοδος των βροχοπτώσεων διαρκεί από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο, με κάποια ύφεση τον Ιούνιο. Αυξημένη υγρασία. Προφυλαχθείτε από τον τύφο, τον παράτυφο και την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Νοέμβριο ως τον Απρίλιο.

ΤΣΕΧΙΑ - ΣΛΟΒΑΚΙΑ
Το κλίμα είναι μέτριο ηπειρωτικό, το φθινόπωρο ήπιο, ο χειμώνας ξηρός και κρύος, η άνοιξη και το καλοκαίρι ζεστά. Χιόνι πέφτει άφθονο στα βουνά από τον Δεκέμβριο ως τον Μάρτιο.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Μάιο ως τον Σεπτέμβριο.

ΤΥΝΗΣΙΑ
Το κλίμα είναι μεσογειακό στο βόρειο τμήμα, στο κέντρο και στις νότιες περιοχές έχει τα χαρακτηριστικά της στέπας, ενώ στη νοτιοδυτική ζώνη παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά της ερήμου. Βροχοπτώσεις εκδηλώνονται τον χειμώνα (στον Νότο υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας), ενώ τα καλοκαίρια είναι ξηρά. Το κλίμα επηρεάζεται γενικά από τη θάλασσα και το υψόμετρο. Προφυλαχθείτε από τον τέτανο, τον τύφο, την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: η άνοιξη και το φθινόπωρο. Για παραμονή στις παραθαλάσσιες περιοχές, το καλοκαίρι είναι ιδανικό.

ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ
Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο το κλίμα είναι ζεστό και υγρό, με ελάχιστες βροχοπτώσεις. Από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο είναι η περίοδος των μουσώνων, όπου επικρατούν ισχυρές βροχές και, ενδεχομένως, τυφώνες, ιδιαίτερα στη βορειοανατολική περιοχή. Μέση θερμοκρασία μεταξύ 25 και 32 βαθμών, μέσα επίπεδα υγρασίας 77%. Προφυλαχθείτε από την ελονοσία, τον τυφοειδή πυρετό, την ηπατίτιδα Α και Β.

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
Ιδιαίτερα ψυχροί χειμώνες, κυρίως στον Βορρά. Η χαμηλή υγρασία καθιστά κάπως υποφερτές τις χαμηλές θερμοκρασίες. Τα καλοκαίρια είναι μάλλον ζεστά.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: το καλοκαίρι.

ΦΙΤΖΙ
Το κλίμα είναι τροπικό, χωρίς υπερβολική υγρασία ή ζέστη (μέση θερμοκρασία 18-32 βαθμοί). Η περίοδος των βροχοπτώσεων διαρκεί από τον Δεκέμβριο ως τον Αύγουστο. Προφυλαχθείτε από τον τύφο και την ηπατίτιδα Α και Β.
Καλύτερη περίοδος επίσκεψης: από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Ταξίδια στο... σκηνικό των Χριστουγέννων

Ίσως η γιορτή που ξυπνά τις εντονότερες παιδικές αναμνήσεις, τα Χριστούγεννα έχουν ταυτιστεί, στη συνείδηση των περισσότερων από εμάς, με τη μαγεία εκείνης της περιόδου. Εικόνες που μοιάζουν βγαλμένες από παραμύθι, χιονισμένα χωριά, χριστουγεννιάτικα δέντρα με πολύχρωμα φωτάκια, εορταστική ατμόσφαιρα ζωντανεύουν στη μνήμη τουλάχιστον των λιγότερο κυνικών –αυτών που, ακόμη και αν όλο τον υπόλοιπο χρόνο γκρινιάζουν για την εμπορευματοποίηση των γιορτών, την περίοδο αυτή αφήνουν το πνεύμα των Χριστουγέννων να τους παρασύρει, ξεχνώντας, έστω και για λίγο, τις όποιες ενστάσεις τους.

Αν ανήκετε, όπως κι εμείς, στην παραπάνω κατηγορία, στις προτάσεις που ακολουθούν ίσως να ανακαλύψετε τον ιδανικό χριστουγεννιάτικο προορισμό σας. Ένα από τα μέρη εκείνα που, μεγιστοποιώντας τη μαγεία που τα χαρακτηρίζει καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, ντύνονται, εν όψει της χριστουγεννιάτικης περιόδου, με τη χρυσόσκονη των παραμυθιών και συνθέτουν το ιδανικό σκηνικό που θα μας μεταφέρει αρκετά χρόνια πίσω, στην εποχή που ξέραμε ακριβώς τι χρώμα παίρνει το χιόνι όταν αντανακλώνται πάνω του χιλιάδες πυροτεχνήματα και πόσοι τάρανδοι σέρνουν το έλκηθρο του Αϊ-Βασίλη.

Εξοπλιστείτε, λοιπόν, με την καλύτερη διάθεση, πακετάρετε ζεστά ρούχα, αφήστε στο σπίτι το ειρωνικό χαμόγελο και το υπεροπτικό ύφος που συνοδεύει τη δήλωση ”δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης” και ελάτε να ταξιδέψουμε στα μέρη εκείνα που, αν δε σας κάνουν να πιστέψετε, σίγουρα θα σας πείσουν ότι δεν υπάρχει λόγος να επιμένετε. Εντάξει, δεν υπάρχει Αϊ-Βασίλης. Και λοιπόν;

Disneyland Paris
Το απόλυτο σκηνικό των παραμυθιών, ο αγαπημένος προορισμός των ”παιδιών” κάθε ηλικίας, τις ημέρες αυτές στολίζεται με τα χρώματα των παιδικών ονείρων, γεμίζει χρυσόσκονη και φωτίζεται από αμέτρητα λαμπιόνια και πυροτεχνήματα. Ειδικές εκδηλώσεις πραγματοποιούνται καθημερινά, το ωράριο λειτουργίας διευρύνεται –μέχρι τις 22.00 και τις δύο εβδομάδες των γιορτών και μέχρι τη 1.00 μετά τα μεσάνυχτα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς– για να ζήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τη γιορτή και το όλο σκηνικό μοιάζει περισσότερο ονειρικό από κάθε άλλη φορά.

Πρίγκιπες και πριγκίπισσες των παραμυθιών του Disney χορεύουν μπροστά από το φωτισμένο κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης, εξωτικές γεύσεις και μουσικές από όλον τον κόσμο πλημμυρίζουν το dinner show της Tinkerbell, γλυκές μυρωδιές αναδύονται από τη χριστουγεννιάτικη αγορά, η χριστουγεννιάτικη παρέλαση μαγεύει μικρούς και μεγάλους, ενώ ο Άγιος Βασίλης μοιράζει δώρα τη στιγμή που η μικρή νεράιδα του Πήτερ Παν ανάβει το αστέρι του μεγαλύτερου χριστουγεννιάτικου δέντρου της Ευρώπης.

Για να ζήσετε από κοντά τη μαγεία των παραμυθιών, στο σκηνικό που ενέπνευσε και εμπνεύστηκε από την παιδική φαντασία επισκεφθείτε το επίσημο site της Disneyland για να κλείσετε το εορταστικό σας πακέτο online ή εκμεταλλευτείτε τη μοναδική εορταστική προσφορά της TUI για πενθήμερες εκδρομές στη Disneyland (24-28 Δεκεμβρίου και 30 Δεκεμβρίου-3 Ιανουαρίου) στην τιμή των 660 και 750 ευρώ αντίστοιχα.

Ice Hotel
Φανταστείτε ένα χωριό εξολοκλήρου σκεπασμένο από χιόνι, όπου τα πολύχρωμα φώτα των χριστουγεννιάτικων στολισμών λάμπουν όλη μέρα –γιατί ποτέ δεν ξημερώνει– και στη μέση του οποίου βρίσκεται ένα από τα πλέον ευφάνταστα δημιουργήματα της τουριστικής βιομηχανίας: ένα ξενοδοχείο φτιαγμένο εξολοκλήρου από πάγο.

Το Ice Hotel προ(σ)καλεί τους τολμηρούς επισκέπτες του Αρκτικού Κύκλου να περάσουν μία βραδιά σε ένα δωμάτιο όπου τα πάντα, από το κρεβάτι μέχρι τα έργα τέχνης που τα διακοσμούν είναι λαξευμένα στον πάγο. Η θερμοκρασία εντός του ξενοδοχείου βρίσκεται σταθερά στους -8 βαθμούς Κελσίου (η εξωτερική είναι πολύ χαμηλότερη), τα κρεβάτια είναι καλυμμένα από δέρμα τάρανδου και θερμαινόμενα sleeping bag και το πρωινό σερβίρεται στο επίσης… παγωμένο, πλην ατμοσφαιρικό, Ice Restaurant.

Όσοι (πιστεύετε ότι) διαθέτετε μεγάλες αντοχές στο κρύο σίγουρα θα αποκομίσετε μία αξέχαστη εμπειρία. Οι υπόλοιποι, μπορείτε απλά να επισκεφθείτε το ξενοδοχείο και τα μοναδικά έργα τέχνης – γλυπτά από πάγο που φιλοξενεί, συμμετέχοντας σε μία από τις τρεις ξεναγήσεις που πραγματοποιούνται καθημερινά έως τις 6 το απόγευμα.

Οι τιμές για τα δίκλινα δωμάτια ξεκινούν από 297 ευρώ, ενώ για τις σουίτες από 400 ευρώ. Για κρατήσεις και πληροφορίες επισκεφθείτε το site του Ice Hotel.

Rovaniemi, Χωριό του Αϊ-Βασίλη
Η Disneyland του Βορρά, όπως είναι αλλιώς γνωστό το χωριό του Αϊ-Βασίλη, βρίσκεται ακριβώς στο σημείο όπου ο Αρκτικός Κύκλος τέμνει τη Φιλανδία, οκτώ χιλιόμετρα από τη μεγαλύτερη πόλη της, το Rovaniemi. Εδώ, κάθε χρόνο πεντακόσιες χιλιάδες μικρά και μεγάλα παιδιά περνούν τη σκεπασμένη με χιόνι είσοδο του Santa Park, διασκεδάζουν με τα ξωτικά που βοηθούν τον Αϊ-Βασίλη στην ετοιμασία των δώρων, συμμετέχουν σε ελκηθοδρομίες και εκδρομές με snowmobile, ταράνδους και husky, επισκέπτονται το πάρκο των ταράνδων, έναν ανοικτό ζωολογικό κήπο, και, βέβαια, εκμυστηρεύονται τις επιθυμίες τους στον απόλυτο πρωταγωνιστή των Χριστουγέννων.

Ίσως κανένα άλλο σκηνικό να μην ανταποκρίνεται τόσο πιστά στην παραμυθένια εικόνα των Χριστουγέννων, αυτήν που μοιάζει κατευθείαν βγαλμένη από την παιδική φαντασία, όσο αυτό εδώ το χωριό. Τα παραδοσιακά κτίσματα που φιλοξενούν το ταχυδρομείο του χωριού, το σπίτι του Αϊ-Βασίλη, όπου στεγάζεται το εστιατόριο και η χριστουγεννιάτικη έκθεση του χωριού, το γραφείο του, στο οποίο δέχεται τις καθημερινές του επισκέψεις, και τα μαγαζάκια με τα είδη λαϊκής τέχνης και τα σουβενίρ, όλα σκεπασμένα από χιόνι και πλαισιωμένα από μία ατμόσφαιρα εορταστική όσο λίγες, συνθέτουν τον απόλυτο χριστουγεννιάτικο προορισμό: το χωριό που υπάρχει για να τιμά την πλέον ατμοσφαιρική γιορτή του χρόνου και τα παιδικά όνειρα που την πλαισιώνουν.

Για να τα θυμηθείτε, και να τα ζήσετε από κοντά, αναζητήστε τα πακέτα εκδρομών που προσφέρουν σχεδόν όλα τα μεγάλα πρακτορεία ταξιδιών. Εμείς ξεχωρίσαμε την προσφορά του Travel Plan, από 1.095 ευρώ για έξι ημέρες και αυτήν του Signature Travel, από 1.690 ευρώ για έξι ημέρες.

Μαγεμένα κάστρα
Ποιος θα φανταζόταν ότι οι πάλαι ποτέ βασιλικές αυλές των ευγενών της Γηραιάς Ηπείρου θα αποτελούσαν, λίγους αιώνες αργότερα, μία από τις οικονομικότερες επιλογές των εορταστικών μας αποδράσεων;

Κτισμένα έως και 7 αιώνες πριν σε ειδυλλιακές τοποθεσίες, εν μέσω καταπράσινων κοιλάδων και χιονισμένων βουνοπλαγιών, και ανακαινισμένα ώστε να διατηρούν την αρχική διακόσμηση και την ατμόσφαιρα της εποχής, προσφέροντας παράλληλα όλες τις σύγχρονες ανέσεις τα κάστρα των ιπποτών υπόσχονται να σας προσφέρουν τα πλέον ρομαντικά Χριστούγεννα που ζήσατε ποτέ, στα δωμάτια όπου εκτυλίχθηκαν ιστορίες και γεγονότα που ενέπνευσαν θρύλους οι οποίοι παραμένουν ζωντανοί μέχρι σήμερα.

Από το επιβλητικό Schoenburg Castle, καταμεσής της κοιλάδας του Ρήνου, στο ατμοσφαιρικό Chateau des Comtes de Challes, περικυκλωμένο από τα αιωνόβια δάση των γαλλικών Άλπεων και από εκεί στο πολυτελές Glin Castle της Ιρλανδίας, οι διακοπές σας θα είναι ”βασιλικές” –σε αντίθεση με τις τιμές, που ξεκινούν από 84 ευρώ για το δίκλινο δωμάτιο.

Χιονισμένες Άλπεις
Οι ανησυχητικά υψηλές θερμοκρασίες του φετινού φθινοπώρου έκαναν τους απανταχού φανατικούς σκιέρ και φίλους των κοσμοπολίτικων ευρωπαϊκών χιονοδρομικών να χάσουν τον ύπνο τους, καθώς ορισμένοι από τους κλασσικότερους χριστουγεννιάτικους προορισμούς απειλήθηκαν με αναστολή λειτουργιών μέχρι την –καθυστερημένη– πρώτη χιονόπτωση.

Καθώς τα πράγματα στις Άλπεις φαίνονται να επανέρχονται στους καθιερωμένους ρυθμούς τους, και τα αγαπημένα κοσμοπολίτικα θέρετρα Courchevel, Chamonix, Zell am See, Kitzbuhel και Badgastein αρχίζουν και πάλι να γεμίζουν με επισκέπτες –σκιέρ και μη– δεν έχουμε αρά να σας προτείνουμε να πακετάρετε τον εξοπλισμό σας και να… ανηφορίσετε, για τη δική σας εκδοχή των πλέον ”White Christmas”.

Ακόμη και αν δεν έχετε ασχοληθεί ποτέ με το σκι, οι επιλογές στα χιονοδρομικά κέντρα των Άλπεων είναι τόσο πολλές, που το μόνο βέβαιο είναι πως αποκλείεται να βαρεθείτε. Μαθήματα σκι για αρχάριους, ατμοσφαιρικά σαλέ, gourmet εστιατόρια και πολυτελή ξενοδοχεία συνθέτουν το λευκό σκηνικό μιας μικρής πόλης που αυτήν την εποχή του χρόνου ζει τις καλύτερες στιγμές της.

Μία από τις ιδανικότερες λύσεις για να εξερευνήσετε τα χιονοδρομικά των Άλπεων τα φετινά Χριστούγεννα είναι να φορτώσετε τον εξοπλισμό του σκι στο αυτοκίνητό σας και να δηλώσετε συμμετοχή σε κάποια από τις εκδρομές ”Ευρώπη με το ΙΧ σας” που διοργανώνει η Superfast Ferries. Οι τιμές ξεκινούν από 609 ευρώ και περιλαμβάνουν τα εισιτήρια Πάτρα/Ηγουμενίτσα-Ανκόνα, τη μεταφορά του αυτοκινήτου και τις διανυκτερεύσεις σε ξενοδοχεία 3 ή 4 αστέρων.

(πηγή: www.in2life.gr, 19/12/2006)

Λαπωνία

Η Λαπωνία είναι μια περιοχή της Βορειοδυτικής Ευρώπης πολύ... περίεργη αλλά, ακριβώς γι’ αυτό, αξίζει κανένας να την επισκεφτεί. Δε μοιάζει με καμιά άλλη. Μόνιμη συντροφιά της είναι το κρύο που, τους χειμωνιάτικους μήνες, φτάνει το -10ο και, μόνο για ένα σύντομο καλοκαιρινό διάστημα, κάνει - για τους Λάπωνες - πολλή ζέστη, έχουν, δηλαδή, +11,500. Τότε όμως, δέχονται οι κάτοικοι μια γενναία επίθεση κουνουπιών.

Η Λαπωνία είναι χωρισμένη πολιτικά και ανήκει 4 χώρες: στη Νορβηγία που κατέχει τις ορεινές περιφέρειες Φινμαρκέτ και Τρόμσε, στη Φινλανδία και στη Ρωσία που τους ανήκουν αντίστοιχα η επαρχία Ουλεόβοργ και τμήμα της χερσονήσου Κόλα, γεμάτες ποτάμια και λίμνες και στη Σουηδία που έχει οροσειρές αλλά και στενές κοιλάδες με λιμνές.

Οι Λάπωνες, "Σάμις" όπως προτιμούν να λέγονται, είναι κοντοί, με πλατιά πρόσωπα και λευκοκίτρινη όψη. Η γλώσσα τους έχει πολλές κλίσεις και πτώσεις και μοιάζει με την Φινλανδική. Ασχολούνται με τη μαγεία και τη μαντική κι είναι πολύ επιτήδειοι στο σκάλισμα κεράτων από ταράνδους ή κατασκευασμάτων από δέρματα.

Μια πολύ αξιόλογη μικρή και γνωστή πόλη είναι το Φίνμαρκ που έχει γύρω στις 2.000 βραχογραφίες. Εκείνο που θαυμάζει κανένας περισσότερο σ’ αυτές είναι η ζωντάνια τους. Παραστάσεις ανθρώπων, ζώων, πουλιών, πλοίων προβάλλουν μπροστά σου και δεν μπορείς να πιστέψεις πως έρχονται από τα βάθη των αιώνων, κουβαλώντας μαζί τους δείγματα πολιτισμού της μακρινής εκείνης εποχής.

Αν σ’ όλα τα περίεργα προσθέσεις και το φως της ημέρας που διαρκεί, σχεδόν, όλο το εικοσιτετράωρο, δεν υπάρχει αμφιβολία πως θα κάνει κανένας ό,τι μπορεί για να καταφέρει να επισκεφτεί αυτήν την ιδιάζουσα χώρα των ταράνδων, της λευκής αρκούδας και των μάγων της φυλής.

(πηγή: www.alpha1-2-3.gr)

Φινλανδική καλοφαγία

Στα βόρεια γευστικά μονοπάτια της Ευρώπης, η συλλογή μανιταριών στο δάσος, το σεργιάνι στην αγορά της ρέγγας και η εξερεύνηση των τοπικών σπεσιαλιτέ αποτελούν ξεχωριστή εμπειρία

«Στη Ρώμη όπως και οι Ρωμαίοι» και στο Ελσίνκι όπως η μέση ντόπια οικογένεια. Ακολουθήστε στα δάση, στο λιμάνι και αλλού.


Μανιτάρια
Στολή του δάσους: αδιάβροχο, γάντια, τετράγωνο καλάθι πλεγμένο έτσι ώστε τα μανιτάρια να αερίζονται. Στην πλαϊνή θήκη μαχαίρι και βούρτσα για το ξεσκόνισμα.
Αν πρόκειται για την παρθενική σας εμπειρία, σας προλέγω ότι δύσκολα θα διακρίνετε τα μανιτάρια ανάμεσα στο ταπέτο των νεκρών φύλλων και του πράσινου. Μόνο εκείνα τα εμβληματικά της Χιονάτης, τα κόκκινα με τις λευκές τελείες προβάλλουν. Αλλά δεν είναι τα πιο ωραία. Τα γυαλιστερά μελανοκαφετιά Gomphidius glutinosus μας πρόσφεραν απαράμιλλη νοστιμιά. Μια λεμονάτη κομψή γεύση. Προσοχή όμως! Η σκούρα επιδερμίδα πρέπει να αφαιρεθεί προσεκτικά. Κατ' αρχήν διότι βάφει μαύρο ό,τι μαγειρευτεί μαζί, αφετέρου η γλοιώδης ετούτη κρούστα παρεμποδίζει το σωστό ψήσιμο. Οι λεπτοφτιαγμένες βολβόσχημες κανθαρέλες δεν θέλουν μαχαίρι. Θα τις ξεριζώσουμε απαλά, κόβοντας το άκρο με τα χώματα. Ποδαράκι στην απόχρωση της ώχρας, κεφαλάκι σαν καστανή ανεμώνα. Θα τις μαγειρέψετε με λίγο βούτυρο σε αντικολλητικό σκεύος για ελάχιστα λεπτά. Με τα flamulina velutipes θα φτιάξετε μια ζηλευτή σούπα. Εχουν την όψη σαρκώδους θυσάνου. Μια κάθετη φούντα από μέτριου μεγέθους μανιτάρια που φύονται το καθένα πλάι ή επάνω στα αδερφάκια του. Κοιτάξτε τώρα τα εύρωστα, μεγάλα μπολέτους. Η οικογένεια των Leccinum συμπεριλαμβάνει πολλά μέλη. Τα scabrum θυμίζουν τα καλλιεργημένα μανιτάρια του σουπερμάρκετ. Κρεμ - καφετιά. Ψιλοκόψτε τα μαζί με τα συγγενικά τους aurantiacum, με το στρουμπουλό κλωνάρι, άγριο σαν μοκέτα και το πορτοκαλί κυρτό σαν κινέζικο ψάθινο καπέλο. Γειτονικά με τα καλά μανιτάρια φύονται οι μαϊμούδες.

Κύριο γεύμα
Λιμναία και ψάρια της θάλασσας, πέρκες, λούτσοι, σολομός ψημένα στο πυρίμαχο με καρότα, πατάτες νέας εσοδείας, κίτρινα γογγύλια, άνηθο. Κορυφαία φινλανδική σπεσιαλιτέ. Το σικαλίσιο, σκληρό, μαύρο καρβέλι λογίζεται ως η τροφή του γενναίου, ανεξάρτητου σκαπανέως. Πολιτισμικό σύμβολο. Στις δυτικές επαρχίες αφού το έπλαθαν το άφηναν να στεγνώσει στον αέρα κρεμασμένο από το στρογγυλό άνοιγμα καταμεσής της κουλούρας. Ο φούρνος άναβε μια φορά την εβδομάδα στα μέρη της Ανατολής. Πολύσπορα, κρίθινα, σταρένια ζυμωμένα με ανθόγαλα και τα αφράτα buns με μαγιά και χυμό καρότου μού άφησαν μιαν ανεξάλειπτη γευστική εντύπωση. Πιατέλες με καπνιστά ψάρια, σαλαμικά, τυριά, μπολ με αυγοτάραχα, μια πετυχημένη mousse από παντζάρια, σαλάτα. Δηλαδή το εμβληματικό σκαδιναβικό Smorgasbord, το συμπόσιο του Βορρά.

Επιδόρπιο ένα ζελέ από μηλαράκια του κήπου με ξινή κρέμα.

Στη Φινλανδία των 6 εκατομμυρίων κατοίκων λειτουργούν 15 (!) μαγειρικά σχολειά τετραετούς φοιτήσεως!


Το παζάρι της ρέγγας
Κάθε μουσκεμένο Οκτώβρη οι νησιώτες του αρχιπελάγους φορτώνουν με καλούδια την ξύλινη βάρκα τους, δένουν στην προκυμαία της πρωτεύουσας και σας παρασύρουν στην τρυφή. Φιλικοί, απροσποίητοι, μονοκόμματοι σας δειγματίζουν μέσα από το πλεούμενο τα προϊόντα τους. Συμπαγές, μαύρο ψωμί με βύνη και σιρόπι. Ψωνίστε οπωσδήποτε. Οσο μένει τόσο βελτιώνεται. Σπιτικές μουστάρδες, λογής σάλτσες, γλαστράκια με ρείκι. Και η πολυφωνία της ρέγγας. Καπνιστή, παστή, συντηρημένη σε ξίδι, σαλαμούρα, σάλτσα τομάτας, τηγανητή, στα κάρβουνα. Στην πλατεία ανοιχτές ψησταριές αναδίνουν λιποθυμιστικές μυρουδιές. Ρέγγες και έξοχες τηγανητές πατάτες. Αχνιστές ψαρόσουπες και ψητά ρολαρισμένα κουλουράκια σολομού.

Σκεπαστή αγορά
Ενα μοντέλο καθαριότητας και τάξης. Ηδύποτα από τα κίτρινα, κόκκινα, μαύρα μούρα. Δοκιμάστε τα ξινά, στυπτικά, έντονα lingonberries. Τα τριών ειδών χαβιάρια των ποταμίσιων ψαριών. Γλυκύτατες ρέγγες. Μια κολεξιόν από λουκάνικα. Τον φινλανδικό άγριο καπνιστό σολομό αλλά όχι τη σολομοπέστροφα εκτροφής και ας στοιχίζει λιγότερο. Ενα υποκίτρινο, φρέσκο τυρί από βουτυρόγαλα που λέγεται «Πασχαλινό».

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Φλογερά γιατροσόφια

Βλέπω ένα λοφίσκο από χαρτομάνδιλα. Ενα δεύτερο από φλούδες πορτοκαλιών. Ποιος φταρνίστηκε; Εσείς, αγαπητέ μου αναγνώστη; Συνάχι, κρυολόγημα, ένας αδήλου μητρός ιός. Απλά χειμερινά παρελκόμενα, μην ανησυχείτε. Ωσπου να πάτε φαντάρος θα γιάνει. Σωστή κίνηση η μεγα-δόση βιταμίνης C από τα εσπεριδοειδή, ασπιρίνη, παρακεταμόλη. Θα σας πρότεινα ωστόσο, εκτός των ανωτέρω, μιαν άλλη κούρα. Θερμαντική, αλέγκρα και μακράν πιο εύγευστη. Το γκρογκ. Ακριβέστερα τα, όχι ένα, πολλά γκρογκ, αφού κάθε ράτσα του Βορρά ­ και όχι μόνο ­ μέσα στους αιώνες έχει πατεντάρει τους δικούς της συνδυασμούς.

Η βασική ιδέα έγκειται στην ανάμειξη ενός υψηλόβαθμου σε οινόπνευμα ποτού με ζεματιστό, αχνιστό νερό ή κρασί, μέλι ή ζάχαρη και καρυκεύματα. Παραδείσιο άρωμα, χρώμα πολύτιμων πετραδιών, πυρακτωμένος ουρανίσκος.

Η ιαματική αποτελεσματικότης των καυτών οινοπνευματωδών κινείται στο πεδίο του θρύλου. Μα ακόμη και αν δεν σας θεραπεύσουν, θα σας κάμουν να ξεχάσετε την αθλιότητα της γρίπης, την ανοσμία, την ακεφιά. Λίγο το έχετε; Διότι να, εκεί όπου βρισκόμαστε αιχμάλωτοι σε ένα ναρκοπέδιο στερήσεων και ελλείψεων, το γκρογκ έρχεται να μας δώσει την ελευθερία μιας στιγμιαίας αλλά ριζικής υπέρβασης. Εκείνη της μέθης. Που επιπλέον γιατρεύει. Προς τούτοις δε η ποικιλία των οινοπνευματωδών που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ανοίγει ένα φάσμα δημιουργικών ελιγμών. Ουίσκι, ρούμι, κονιάκ, βότκα, κρασί, ό,τι και αν προτιμάτε θα το απολαύσετε ως φάρμακο.

Τα γκρογκ πίνονται σε κούπα με λαβή, καμωμένη από υλικό που αντέχει τις υψηλές θερμοκρασίες. Ή σε ποτήρι από χοντρό γυαλί και όχι κρύσταλλο. Προσοχή, τζιζ... καίει. Οι έμπειροι γριπιώντες πότες συστήνουν ομοίως την υπτία θέση. Τα θερμοφόρα οινοπνεύματα γυρεύουν χουζούρι, θα τα χαρείτε ξαπλωμένοι. Η απαιτούμενη δόση; Ο αγαπημένος μου Tim Atkin, βρετανός οινογράφος, συνιστά την ακόλουθη σκωτσέζικη μεζούρα. «Πιείτε το πρώτο και κρεμάστε απέναντι από το κρεβάτι σας ένα παπούτσι. Συνεχίστε ώσπου να δείτε ζευγάρι». Ο Μορφέας θα σας εύρει με ένα μωρουδίστικο χαμόγελο στα χείλη. Αύριο θα είστε περδίκι!

Από τη Σκωτία και τα ανεμοδαρμένα υψίπεδά της θα ξεκινήσουμε. Η λέξη toddy περιγράφει το γιατρικό ρόφημα που θεμελιώνεται στο ουίσκι. Με ζεστό νερό, μέλι και χυμό λεμονιού. Μερικοί προσθέτουν κανέλα, τζίντζερ, μοσχο-κάρφια και -κάρυδο. Κυμαίνονται οι αναλογίες. Των οποίων ρυθμιστής θα αποβεί το προσωπικό σας γούστο. Το ουίσκι ας είναι καλό. Αδιάθετοι άνθρωποι, δικαιούμεθα ένα λουσάκι. Πάντως δεν θα χρησιμοποιήσουμε το ακριβό μας malt, διότι η γευστική του μοναδικότης θα πάει στράφι από τις μυρουδιές των λοιπών υλικών. Αυτά θα τα κάμουν οι σουσούδες. Ενας Ρώσος εξηγεί την παρασκευή: «Πρώτα ρίχνουμε στο ποτήρι το ουίσκι για να γίνει δυνατό, μετά το νερό για να γίνει αραιό, μετά το λεμόνι για να γίνει ξινό, μετά τη ζάχαρη για να γίνει γλυκό. Ρίχνουμε περισσότερο ουίσκι για να σκοτώσουμε το νερό. Τότε λέμε "εις υγείαν σας" και το πίνουμε για τη δική μας υγεία». Ορισμένως, έχουν ένα δικό τους τρόπο να βλέπουν τα πράγματα οι Ρώσοι. Τα toddies έκαμαν την πρώτη τους γραπτή εμφάνιση γύρω στα 1700. Ονομάστηκαν έτσι από το πηγάδι του Tod στο Εδιμβούργο. Μια δε και εφευρέθηκαν από το gentry, τους κτηματίες - γαιοκτήμονες των Highlands, επεκράτησε το έθος να ανακατεύονται με ασημένιο κουτάλι.

Ανάμεσα στους χιονοδρόμους των γαλλικών Αλπεων πάλι, πολύ φοριέται το Green Chaud: whisky, καυτή σοκολάτα και μια ιδέα πράσινης Chartreme.

Τις παγωμένες νύχτες οι Καταλανοί, κρυολογημένοι ή μη, πίνουν δυνατό ζεστό καφέ με δυνατότερο καλό brandy. Που σας προσφέρουν αναμμένο, ενώ το ξεροβόρι θρασομανάει. Πρόκειται δηλαδή για μια παραλλαγή του ιρλανδέζικου καφέ. Θυμάμαι μια φορά που δοκίμασα ένα τέτοιο ρόφημα καφέ - cognac για να γιατροπορευτώ. Το έκαμα όμως σε λάθος μέρος, μέσα σε μια μπανιέρα που άχνιζε και μοσχομύριζε σαπουνάδες. Στην αρχή μου άρεσε η διπλή ζεστασιά και ευφορία, εκρηκτική αίσθηση. Λίγο αργότερα είδα χρυσές νιφάδες και λιποθύμησα. Προσοχή, η εφίδρωση που προκαλεί το οινόπνευμα μαζί με την καφεΐνη μπορούν να σας εκτοξεύσουν.

Ασφαλέστερο μοιάζει το gluhwein, το «λαμπερό κρασί» της Αυστρίας και της Γερμανίας. Ενισχύεται και τούτο με brandy, μα το συνταίριασμα δύο προϊόντων της αμπέλου θεωρείται πιο αρμονικό. Οι λεπτεπίλεπτοι φτιάχνουν το gluhwein με λευκό κρασί. Δεν απαγορεύεται. Μα η παράδοση δικαιώνει εμάς τους εραστές του ερυθρού. Οι ταννίνες και το σώμα του δύνανται να αντιπαρατεθούν στα μπαχάρια.

Αν ποτέ ­ που το απεύχομαι ­ συμβεί να πάθετε γερμανική γρίπη στο Μόναχο, το ιδεώδες... κέντρο υγείας και αποκατάστασης είναι το bar του Charles Schumann, συμβουλεύει ο φίλος Tim Atkin. Εδώ συχνάζουν διασημότητες των τεχνών και γραμμάτων καθώς και άλλοι άρρωστοι, που εμπιστεύονται τα 25 διαφορετικά ζεστά οινοπνευματώδη του εφευρετικού ιδιοκτήτη.

Οι Φινλανδοί πίνουν glogg, με κόκκινο κρασί και βότκα στα glogg πάρτι, που δίνουν και παίρνουν στη χριστουγεννιάτικη περίοδο. Το πορτοκάλι αντικαθιστά το λεμόνι των Σκωτσέζων, σταφίδες και αμύγδαλα παρέχουν τη θερμιδική τους συμβολή και η σκούρα ζάχαρη παραμερίζει το μέλι. Κάθε λαός φτιάχνει τη συνταγή που καλύτερα ανταποκρίνεται στα κλιματολογικά του δεδομένα.

Στην άλλη πλευρά της Ιβηρικής, οι Πορτογάλοι θα ζεστάνουν σε χαμηλή φωτιά αργά και υπομονετικά το ωραίο τους πόρτο της κοιλάδας τού Douro. Προσθέτοντας διπλάσια ποσότητα νερού, λίγη ζάχαρη και μισό λεμόνι.

(πηγή: www.tovima.gr, 2/2/1997)