Λουγκάνο

Τίποτα δεν είναι πιο μαγευτικό από το Λουγκάνο και τη λίμνη του. Δεν είναι τυχαίο ότι το 12ο και 13ο αιώνα το Μιλάνο και το Κόμο διεκδικούσαν αυτή την ελβετική πόλη με φανατισμό. Η ιταλική επιρροή ακόμη και σήμερα είναι εμφανής παντού: στην τέχνη, τον πολιτισμό, την κουζίνα, τη μόδα και περισσότερο στη γλώσσα.

Το όνομα της πόλης προέρχεται από το όνομα lucus που σημαίνει ιερό δάσος. Ο τουρισμός στην περιοχή έχει αναπτυχθεί από το 1850, αλλά αρχαιότερο στο Λουγκάνο είναι το εμπόριο βοοειδών που η ιστορία του ξεκινά από το 1515. Tα τελευταία είκοσι χρόνια έχουν εγκατασταθεί στην πόλη πολλές υπηρεσίες του δημόσιου τομέα, αλλά περισσότερο έχουν συγκεντρωθεί διεθνή πιστωτικά ιδρύματα.

Στα πιο πολλά μέρη που πήγαινα άκουγα τα γνωστά μου ιταλικά: buongiorno, ciao, per favore, quanto costa, prego. Οι κάτοικοι είναι 52.000 και από αυτούς το 80% μιλούν ιταλικά. Επίσημες γλώσσες είναι τα ελβετικά και τα ιταλικά. Επειδή οι τράπεζες και οι διεθνείς επιχειρήσεις είναι πολλές αρκετοί μιλούν και αγγλικά. Συνεπώς δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα στη συνεννόηση.

Η παλιά της πόλη είναι ελκυστική και οι βόλτες στα γραφικά δρομάκια που σφύζουν από ζωή δεν ξεχνιούνται ποτέ. Ο καθεδρικός ναός του Σαν Λορέντζο θεωρείται από τα ωραιότερα δημιουργήματα της Ιταλικής Αναγέννησης. Tο Μουσείο της βίλας Τσάνι είναι νεοκλασικού ρυθμού. H εκκλησία της Σάντα Μαρία ντέλι Άντζολι με νωπογραφίες του Τεσέν είναι από τα αξιοθέατα που πρέπει να δει και ο πιο βιαστικός επισκέπτης.

Εκτός από τους περιπάτους στη λίμνη Τσεζέριο, αξίζει να δείτε την Πινακοθήκη της βίλας Φαβορίτα, πριν ανεβείτε στο Μόντε Πρε η στο Σαν Σαλβατόρε, όπου θα έχετε τα καλύτερα πλάνα της πόλης και της λίμνης.

Υπάρχει τραινάκι για περιήγηση στην πόλη, έναντι πολύ μικρής αμοιβής, αλλά το Λουγκάνο θέλει ποδαρόδρομο για ν’ απολαύσετε τα κάλλη του. Κατεβαίνοντας με σκαλιά στην πλατεία Τσοκάρο θαυμάζουμε ένα από τα παλιά ανάκτορα Ρίβα με κιγκλιδώματα από σφυρήλατο σίδερο στα παράθυρα του. Στα στενά δρομάκια συναντάμε πολλά αρχοντικά με αψίδες. Μπροστά στο Δημαρχείο, που χτίστηκε το 1844, άγαλμα του Σπάρτακου συμβολίζει την κίνηση της ιταλικής ένωσης του Ριζορτζιμέντο. Στα βόρεια της πλατείας η Μπάνκα ντέλα Σβίτσερα στεγάζεται σε ένα από τα τρία παλιά ανάκτορα της πόλης με πρόσοψη μπαρόκ, ενώ στο εσωτερικό οι οροφές είναι διακοσμημένες με νωπογραφίες.

Η ομορφιά της πόλης δεν είναι μόνο έργο της φύσης, αλλά οφείλεται κυρίως στους κατοίκους, που είναι ολοφάνερο ότι έχουν φροντίσει να τη συντηρούν παραδοσιακή και ταυτόχρονα σύγχρονη.

Η καρδιά του Λουγκάνο κτυπά με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού, αλλά οι ρυθμοί της διασκέδασης είναι ζωηροί όπως των Ιταλών. Η νυκτερινή ζωή είναι πλούσια, τα φρέσκα πιάτα ζυμαρικών απολαυστικά και μερικοί υποστηρίζουν ότι η πίτσα εδώ είναι καλύτερη κι από την Ιταλία. Η κουζίνα της περιοχής είναι αρκετά ενδιαφέρουσα με μεγάλη ποικιλία. Κυριαρχούν σαλάμια, μπέϊκον, μορταδέλες, τυριά, ψάρια ποταμίσια, κρέας κυνηγού και κρασί από κελάρι.

Αν αγαπάτε τους ρομαντικούς περιπάτους με τα πόδια η με βάρκα κωπηλασίας δοκιμάστε - θα είναι μία υπέροχη εμπειρία. Η λίμνη καθρέφτης αντικατοπτρίζει βουνά και ουρανό. Χειμώνα - καλοκαίρι μαγνητίζει τα χρώματα και τα κατεβάζει ως το βυθό σε μία απίστευτη εναλλαγή συνδυασμών. Στη Μοντανιόλα (όπου έζησε ο βραβευμένος με Νόμπελ μυθιστοριογράφος Χέρμαν Έσε) θα έχετε την καλύτερη θέα της λίμνης του Λουγκάνο. Η βάρκα ριγμένη ανάποδα στο νερό, φαντάζει πλεούμενο βυθισμένο. To παιγνίδι του αντικατοπτρισμού σε όλο του το μεγαλείο.

Να νοικιάσετε μια βάρκα και να κάνετε περίπατο σε ολόκληρη τη λίμνη. Μπορείτε να φθάσετε ακόμα και στην Ιταλία. Κατά μήκος της διαδρομής θα δείτε θαυμάσια τοπία, εκκλησίες, μοναστήρια, παλιά κτίρια, σύγχρονα σπίτια και πολλά εστιατόρια. Κάθε εστιατόριο σας προσφέρει τη δυνατότητα να αράξετε εύκολα το πλωτό σας και να δοκιμάσετε τοπικές και διεθνείς επιλογές. Επίσης στη λίμνη μπορείτε να κάνετε γουότερ σκι και μπανάνα.

Αν σας αρέσουν τα ψώνια μπορείτε να βρείτε ρολόγια σε πολλά σχέδια και σχήματα, παπούτσια, κοσμήματα και φυσικά σοκολάτες. Δοκιμάστε το φανταστικό cappuccino, τα διάφορα αμυγδαλωτά που υπάρχουν σε αφθονία και τα σαλάμια.

Η περιοχή προσφέρει τη δυνατότητα κοντινών εκδρομών δίπλα στη γοητεία της λίμνης στην Καστανιόλα (3 χλμ.), στη Γκάντρια (5 χλμ.) και στο Μελίντε (τόπο καταγωγής των αρχιτεκτόνων Τζοβάνι και Ντομένικο Φοντάνα). Η ενοικίαση ενός αυτοκινήτου είναι ιδανική λύση για ν’ απολαύσετε και να γνωρίσετε καλύτερα τη γύρω περιοχή.

H διαδρομή, περνώντας από όμορφα χωριά και την ηλιόλουστη εξοχή σου κόβει την ανάσα. Πιο όμορφα αγριολούλουδα δεν είδα ποτέ μου. Μη ξεκινήσετε ποτέ αυτό το ταξίδι χωρίς φωτογραφική μηχανή. Αγαπάτε τη φύση και το τοπίο; Οι περίπατοι στα βουνά και στη λίμνη θα σας αποζημιώσουν όποια εποχή κι αν πάτε.

Αν φθάσετε στο Λουγκάνο μη χάσετε την ευκαιρία να πάτε με το τρένο στο αριστοκρατικό Σεν Μόριτς.

Όλες οι χρήσιμες πληροφορίες
* Νόμισμα: Ελβετικό Φράγκο. Στο Λουγκάνο γίνονται δεκτά όλα τα νομίσματα.
* Για αγορές άνω των Sfr 400 μπορείτε να ζητήσετε επιστροφή του φόρου στα σύνορα, στο αεροδρόμιο της Γενεύης ακόμα και αργότερα μέσω ταχυδρομείου.
* Δημόσιες αργίες εκτός από τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά, το Πάσχα και τη Μεγάλη Παρασκευή, ισχύουν της Αναλήψεως, την 1η Αυγούστου (εθνική γιορτή) και του Αγίου Στεφάνου (26 Δεκεμβρίου). Τον Φεβρουάριο εορτάζεται το καρναβάλι με παρελάσεις, μεταμφιεσμένους και μουσικούς και τον Οκτώβριο το Φεστιβάλ τρύγου.
* Όταν στην Ελλάδα η ώρα είναι 12.00 στην Ελβετία είναι 11.00
* Η τάση του ηλεκτρικού ρεύματος είναι 220V στα 50Hz. Οι πρίζες έχουν τρεις υποδοχές και ίσως χρειασθείτε προσαρμογέα.
* Μερικά γαλακτοκομικά προϊόντα έχουν πολλά λιπαρά, οπότε θα πρέπει να τα καταναλώνετε με μέτρο.
* Το νερό πίνεται άφοβα από τη βρύση και τις πηγές.
* Οι ταξιδιώτες με ειδικές ανάγκες θα βρεθούν σε φιλικό περιβάλλον.
* Οι ηλικιωμένοι πληρώνουν μειωμένο εισιτήριο σε μουσεία και συγκοινωνίες. Φροντίστε να έχετε μαζί σας κάποιο αποδεικτικό στοιχείο της ηλικίας σας.
* Είστε μανιακοί με τα ψώνια; Το Λουγκάνο φημίζεται για τα καταστήματα του.
* Αγαπάτε τον πολιτισμό; Υπάρχουν μουσεία με μνημεία τέχνης και μοντέρνας αρχιτεκτονικής, εκδηλώσεις μουσικής με συμφωνικές και τζαζ συναυλίες.
* Έχετε αγάπη στα σπορ; Κανένα πρόβλημα, γιατί μπορείτε να παίξετε γκολφ ή τένις, να κολυμπήσετε, να κάνετε σκι, χόκευ στον πάγο, ελεύθερη αναρρίχηση, ποδηλασία.
* Είστε φίλος του τζόγου; Σημειώστε τη διεύθυνση: Società Casinò, Lugano SA, Via Stauffacher.

(πηγή: www.gourmed.gr)

Λίπαρι

Στην καρδιά του αρχιπελάγους των Αιολίδων νήσων είναι το ορεινό Λίπαρι, εύκολα προσιτό από τη Σικελία. Απέχει μόνο μισή ώρα με το δελφίνι. Μπορεί ν' αποτελέσει την καλύτερη βάση για να εξερευνήσετε και τα υπόλοιπα νησιά. Έχει μήκος λιγότερο από 10 χλμ. και πλάτος 5 χλμ. Διαθέτει δύο λιμάνια, το Σοτομονάστερο για τα πλοία και την Αγία Μαρίνα για τα μικρά σκάφη.

Οι πολλές ιαματικές πηγές και φουμαρόλες προδίδουν την ηφαιστειακή δραστηριότητα του παρελθόντος. Το σημείο με την καλύτερη θέα βρίσκεται στο Μπελβεντέρε Κουατρόκι, ενώ το πιο ψηλό βουνό είναι το Μόντε Κίρικα στα 602 μέτρα, απ' όπου μπορείτε να δείτε τα νησιά Σαλίνα, Αλικούντι και Φιλικούντι.

Το Λίπαρι κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους το 252 π.Χ. Το 839 δέχτηκε επίθεση και καταστράφηκε από τους Μουσουλμάνους. Από τότε παρέμεινε σχεδόν εγκαταλειμμένο για μερικούς αιώνες έως ότου ανακαταλήφθηκε η Σικελία από τους Νορμανδούς που το 1083 εγκαταστάθηκαν στο νησί με μια ομάδα βενεδικτίνων μοναχών. Γύρω από το μοναστήρι, τα ερείπια του οποίου υπάρχουν ακόμα, κτίστηκε καθεδρικός ναός. Το 1544 η πόλη ληστεύθηκε από τον άγριο πειρατή Ariadeno Barbarossa, που μαζί με τα λάφυρα πήρε και τους δυστυχισμένους κατοίκους ως σκλάβους. Το Λίπαρι ξανακτίσθηκε και γεννήθηκε από τις τέφρες του χάρη στον Carlo V. Εκείνη την περίοδο ενώθηκε με το βασίλειο της Νάπολης.

Στο Αιολικό αρχαιολογικό μουσείο σε 25 δωμάτια εκτίθενται πολλά ευρήματα κυρίως από το βυθό της θάλασσας (τεφροδόχοι, βάζα, κοσμήματα). Πολλά από αυτά είναι ελληνικά. Επίσης αξίζει να δείτε τα αρχαία λουτρά Σαν Καλότζερο.

Οι περισσότεροι από τους 10.725 κατοίκους του νησιού μένουν σε σπίτια με παστέλ χρώμα. Κύρια ασχολία τους είναι η αλιεία, ο τουρισμός και η παραγωγή ελαφρόπετρας.

(πηγή: www.gourmed.gr)

Ταΰγετος - Πάρνωνας

Η άγρια ομορφιά των βουνών της Πελοποννήσου και η θαλπωρή των γραφικών χωριών που κατρακυλούν στις πλαγιές τους σας περιμένουν!

Από τη μία πλευρά ο μεγαλοπρεπής και πανύψηλος Ταΰγετος και από την άλλη ο ήρεμος και ελκυστικός Πάρνωνας. Ανάμεσά τους ανασαίνουν πανέμορφα ορεινά χωριά κι εσείς δεν έχετε παρά να τα αναζητήσετε για να αναπνεύσετε οξυγόνο!

Οδοιπορικό
Ξεκινήστε το οδοιπορικό σας από την Κυνουρία. Θα προσπεράσετε το Αστρος και το πρώτο χωριό που θα συναντήσετε στη διαδρομή σας είναι το πανέμορφο Καστρί, όπου θα δείτε το αξιόλογο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου σε μια εντυπωσιακή τοποθεσία, σε υψόμετρο 700 μ. Ακολουθεί ο Αγιος Πέτρος, ένα καταπράσινο παραδοσιακό χωριό με στενά δρομάκια και πέτρινα αρχοντικά, ιδανικό μέρος για βόλτες. Από εκεί μπορείτε να επισκεφθείτε το πασίγνωστο Κάστρο της Ωριάς, που η παράδοση λέει ότι ανήκε σε μια φράγκισσα αρχόντισσα η οποία πολεμούσε γενναία από τα τείχη του τους Τούρκους επί 12 ολόκληρα χρόνια.

Στον Πάρνωνα
Αξίζει να δείτε στην ευρύτερη περιοχή τη βυζαντινή μονή της Παναγίας της Μαλεβής και τον πύργο του Τρικαλιώτη. Συνεχίστε προς την Καστάνιτσα. Βρίσκεστε πια στην καρδιά του Πάρνωνα, μέσα στα έλατα, τις καστανιές και τις καρυδιές. Καθίστε στην πλακόστρωτη πλατεία του παραδοσιακού χωριού και απολαύστε ένα μυρωδάτο και ζεστό τσάι και στη συνέχεια κατηφορίστε μέσα από καστανοχώραφα στη μονή του Κοντολινά. Θα μαγευτείτε!
Ανηφορίζοντας στις βορειοδυτικές πλαγιές του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 900 μ., θα βρεθείτε στις Καρυές, έναν όμορφο οικισμό κοντά στη θέση της ομώνυμης αρχαίας πόλης που ήταν τόπος λατρείας της Αρτεμης και των Καρυάτιδων. Μέσα στον οικισμό μάλιστα θα δείτε ομοίωμα του Ερεχθείου! Σειρά έχουν τα Βρέσθενα, με σημαντικό αξιοθέατο το μαρμάρινο βυζαντινό ναό της Παναγίας, ενώ σε πέντε χιλιόμετρα απόσταση θα βρεθείτε στο μοναστήρι της Κοίμησης της Παναγίας της Βρεσθενιώτισσας.
Ένα άλλο πανέμορφο χωριό της Κυνουρίας, όπου θα φτάσετε παίρνοντας τον ανηφορικό δρόμο που ξεκινά από το Λεωνίδιο, είναι ο ελατοσκέπαστος Κοσμάς, σε υψόμετρο 1.150 μ., χτισμένος αμφιθεατρικά ανάμεσα σε έλατα και καστανιές. Επισκεφτείτε το ναό των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού και λίγο πιο έξω το μοναστήρι της Έλωνος.
Με έδρα τον Κοσμά μπορείτε επίσης να κάνετε θαυμάσιες εκδρομές στο δάσος των καστανιών, στη «ρεματιά των αηδονιών» στον Αϊ-Γιάννη, στη χαράδρα της «κοσμίτικης λεβεντιάς», στο φαράγγι του Αϊ-Γιώργη και στις «Ποτίστρες» με το θαυμάσιο νερό.

Στον Ταΰγετο
Περνώντας στις ομορφιές του Ταΰγετου τώρα (βρίσκεστε πλέον στη Λακωνία), θα ανακαλύψετε παραδοσιακούς οικισμούς όπως: βορειοδυτικά από τη Σπάρτη το Καστόρειο, το Γεωργίτσι, την Πελλάνα, με ευρήματα από την αρχαία πόλη, και τον Λογκανίκο με τις παλιές εκκλησίες και το μεσαιωνικό κάστρο. Με αφετηρία τη Σπάρτη εξορμήστε στον κεντρικό Ταΰγετο: περάστε από την Τρύπη με τον ξακουστό Καιάδα, τη Μαγούλα, την Αναβρυτή και φτάστε μέχρι τον οικισμό Σοχάς, με τα θαυμάσια παραδοσιακά κτίσματα μέσα στα έλατα.
Με κατεύθυνση προς το νότο, θα συναντήσετε το περίφημο φαράγγι από το Ξηροκάμπι, τη μεσαιωνική Κουμουστά και το δάσος της Βασιλικής. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι πηγές! Η Λακωνία διασχίζεται από τον ποταμό Ευρώτα. Ακολουθήστε τον ρου του μέχρι να βρεθείτε στην εύφορη πεδιάδα Τρινάσου και Έλους και το πανέμορφο δέλτα, έναν από τους σημαντικότερους υγροβιότοπους. Θα σταματήσετε στο Δαφνί και στις Κροκεές και από εκεί θα πάτε στην καρδιά της πεδιάδας, τον «Κήπο της Ευρώπης», στη Σκάλα, γνωστή για τα πορτοκάλια και τα κηπευτικά της.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Η καλύτερη λύση είναι το δικό σας αυτοκίνητο για να γυρίσετε τα χωριά, και μάλιστα εφοδιασμένοι με αλυσίδες και αντιψυκτικά. Για τις εξορμήσεις σας, πάντως, λάβετε υπόψη ότι το Αστρος Κυνουρίας απέχει 210 χλμ. από την Αθήνα μέσω Τρίπολης και 195 χλμ. μέσω Αργους. Η Σπάρτη απέχει από την Αθήνα 225 χλμ. Διαμονή: Σας προτείνουμε να μείνετε στους παραδοσιακούς ξενώνες του Κοσμά: Cosmas Studios (τηλ.: 27570-31483) και Μαλλεάτης Απόλλων (τηλ.: 31494). Στο Αστρος αναζητήστε το ξενοδοχείο Ανθήνη (τηλ.: 27550-22498) και στη Σπάρτη τα ξενοδοχεία Λήδα (τηλ.: 27310-23601) και Μενέλαιον (τηλ.: 22161). Χρήσιμα: Αυτόματο Σπάρτης: 27310 Δήμος: 26517 Τουριστική Αστυνομία: 20492 Αυτόματο Κοσμά: 27570 Δήμος: 43211 Αστυνομία: 43333

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές - Σπορ
* Στις γραφικές ταβέρνες γύρω από την πλατεία του Κοσμά θα απολαύσετε ντόπιες σπεσιαλιτέ όπως γίδα βραστή, «σανό» (χόρτα άγρια του βουνού), τις κοσμίτικες ντομάτες και τα «κουφωτά» μακαρόνια με σταρένιο αλεύρι. Όσο για τα κοσμίτικα γλυκά, είναι ασυναγώνιστα σε γεύση!
* Στη Σπάρτη θα βρείτε νυχτερινή ζωή. Στα χωριά μόνο μια δυο καφετέριες.
* Φεύγοντας να προμηθευτείτε οπωσδήποτε μέλι, καρύδια, κηπευτικά και βεβαίως τα ονομαστά κοσμίτικα κάστανα. Φημισμένα επίσης είναι τα κοσμίτικα υφαντά και τα κεντήματα που φτιάχνονται στον αργαλειό, καθώς και τα ξυλόγλυπτα έργα λαϊκής τέχνης.
* Από τη Βαμβακού ξεκινάει το μονοπάτι προς την κορυφή και το καταφύγιο του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 1.400 μ., στη θέση Αρνόμουσγα. Η διαδρομή διαρκεί 2,5 ώρες. Σε περίπτωση που θέλετε να διανυκτερεύσετε, το καταφύγιο προσφέρει φιλοξενία σε 35-40 άτομα, με θέρμανση, νερό και οργανωμένη κουζίνα.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Ξάνθη

Η παλιά πόλη της Ξάνθης έχει μια ξεχωριστή μαγεία. Και η ευρύτερη περιοχή σάς «ανοίγει τις πύλες» της μαγευτικής Θράκης.

Ισορροπώντας θαυμάσια ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή, η πόλη της Ξάνθης συνδυάζει το χτες με το σήμερα και παντρεύει μοναδικά το χριστιανικό με το μουσουλμανικό στοιχείο. Έτσι, με τις γραφικές της γειτονιές και τις ζωντανές της παραδόσεις μας ταξιδεύει σε άλλες εποχές, προ-τουριστικές! Κάτι τέτοιο δεν ψάχνουμε όλοι σήμερα;
Ο ίδιος ο νομός αποτελεί και την «πύλη» της Θράκης, αφού από εκεί μπορείτε εύκολα να εξορμήσετε στους νομούς Ροδόπης και Έβρου, έχοντας μπει στο κλίμα της περιοχής. Σύνορο αποτελεί ο ποταμός Νέστος, τον οποίο περιβάλλει ένα μοναδικό φυσικό τοπίο! Ένα ακόμα προτέρημα του νομού είναι ότι συνδυάζει βουνό και θάλασσα.

Γνωριμία με την πόλη
Η Ξάνθη κατοικήθηκε από πολύ παλιά (με άλλα ονόματα) και πέρασε πολλά δεινά. Μέχρι και πυρκαγιά, που την κατέστρεψε (το 1870). Πέρασε στην κυριότητα της Ελλάδας μόλις το 1920. Έτσι, προσφέρει στον επισκέπτη μια πλούσια και ενδιαφέρουσα ιστορία. Ανεβείτε στο βυζαντινό κάστρο, στην κορυφή του λόφου και ύστερα κατηφορίστε στην παλιά πόλη. Χαθείτε μέσα στα δαιδαλώδη σοκάκια. Πολλά σπίτια έχουν αναπαλαιωθεί και μοιάζουν με ζωγραφιά.
Ενδιαφέρουσα είναι η αρχιτεκτονική των διώροφων αρχοντικών. Περάστε και από την παλιά αγορά, όπου υπάρχει έντονο το ανατολίτικο χρώμα. Τα μικρά μαγαζάκια της θα σας θυμίσουν παλιότερες εποχές. Γνωρίστε τα δημόσια κτίρια και περιπλανηθείτε στον κήπο κι ανάμεσα στις εκκλησίες και στα τζαμιά. Χαζέψτε στην κεντρική πλατεία το παλιό ρολόι του 1859. Επισκεφθείτε το λαογραφικό μουσείο. Στη βόλτα σας θα σας εντυπωσιάσουν και τα σωζόμενα παλιά κτίρια που λειτουργούσαν το 19ο αιώνα ως καπναποθήκες, αφού η περιοχή έχει παράδοση στην καλλιέργεια του καπνού.
Μια όμορφη βόλτα είναι αυτή στα μοναστήρια της Ξάνθης, χτισμένα σε κατάφυτες περιοχές με θαυμάσια θέα. Επισκεφθείτε τις μονές: Παμμεγίστων Ταξιαρχών, όπου λειτουργούσε και η Εκκλησιαστική Σχολή της Ξάνθης, της Παναγιάς της Καλαμούς και της Παναγίας της Αρχαγγελιώτισσας. Εδώ θα δείτε και το εκκλησιαστικό μουσείο. Κοντά στην πόλη, απολαύστε μια βόλτα στο προάστιο Παλιά Χρυσά και στο διατηρητέο χωριό Κάτω Καρυόφυτο.

Εκδρομές
Πηγαίνετε στη Σταυρούπολη και από εκεί στα Θρακικά Τέμπη. Πολλοί τα θεωρούν πιο εντυπωσιακά από εκείνα της Θεσσαλίας. Η διαδρομή θα σας οδηγήσει μέχρι το Παρανέστι κι αν θέλετε, συνεχίζετε μέχρι τη Δράμα.

Για να γνωρίσετε καλύτερα το φυσικό περιβάλλον του Νέστου πρέπει να φτάσετε στους Τοξότες. Από εκεί θα πάρετε το πέτρινο μονοπάτι -ακολουθεί παράλληλα τις γραμμές του τρένου- και θα φτάσετε στα Λιβιερά. Μοναδική εμπειρία. Μην τη χάσετε!
Κατεβείτε ύστερα στο Δέλτα του Νέστου, που καταλήγει στη θάλασσα. Το άκρως ενδιαφέρον οικοσύστημα που θα συναντήσετε θα σας συνεπάρει.

Επισκεφθείτε την πόλη Άβδηρα και δείτε τις αρχαιότητες για να μάθετε και κάτι από την ιστορία της περιοχής. Μια άλλη ιστορική πόλη είναι η Γενισέα. Κάνετε και ένα πέρασμα από το Πόρτο Λάγος, την καλοκαιρινή όψη του Νομού Ξάνθης. Συνεχίστε στη λίμνη Βιστωνίδα, απολαύστε το βιότοπο και παρατηρήστε τα πουλιά. Τέλος, υπάρχουν και τα πολύ ενδιαφέροντα Πομακοχώρια, όπως ο Εχίνος, το Κεφαλοχώρι, η Γοργόνα, οι Θέρμες με τα ιαματικά λουτρά. Θα έρθετε σε επαφή με το μουσουλμανικό στοιχείο του νομού, που λόγω των τηλεοπτικών σίριαλ έχει έρθει στην επικαιρότητα.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Η Ξάνθη απέχει 730 χλμ. από την Αθήνα και 220 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. ΚΤΕΛ Αθήνας: 210-5132084, ΚΤΕΛ Θεσ/νίκης 2310-526526. ΟΣΕ Αθήνας: 1110, ΟΣΕ Θεσ/νίκης τηλ.: 2310-517517. Τοπικό ΚΤΕΛ: 25410-22684. Μπορείτε να πάτε με αεροπλάνο μέχρι την Καβάλα, τηλ.: 210-9666666.
Διαμονή: Το Le Chalet (τηλ.: 25410-68511, http://www.lechalet.gr/) είναι ένα πραγματικό σαλέ, με το ξύλο να επικρατεί στους χώρους του και φυσικά διάχυτη τη ζεστασιά που αυτό προσφέρει. Ανέσεις στα δωμάτια, σουίτες, fitness center, παιδότοπος, πολλά γήπεδα σπορ, συνεδριακός χώρος, πισίνα, μπαρ και εστιατόριο με ξεχωριστές γεύσεις. Άλλες λύσεις είναι τα: Ζήτα Παλλάς (τηλ.: 64414), Έλενα (τηλ.: 63901), Νέστος (τηλ.: 27531), Ορφέας (τηλ.: 20121) και Ξανθίππειο (τηλ.: 77061).
Χρήσιμα: Αυτόματο: 25410 Αστυνομία: 23333 Δήμος: 24444

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
Η πιο ενδιαφέρουσα γευστική ανακάλυψη που θα κάνετε είναι τα κουτουκάκια της παλιάς πόλης. Περάστε από την Ξανθίππη, τον Ερωδιό και τα Φαναράκια. Πιο έξω σας περιμένουν για καλό φαγητό ο Παράδεισος στον Εύμοιρο και το Κτήμα στο δρόμο Ξάνθης-Κομοτηνής. Δοκιμάστε τα υπέροχα γλυκά καριόκες, σαραγλί και σουτζούκ-λουκούμ.
Οι Ξανθιώτες είναι πολύ γλεντζέδες και αυτό θα το διαπιστώσετε αν βρεθείτε εκεί την περίοδο του Καρναβαλιού. Γίνεται ο χαμός! Αυτό φαίνεται και από τα πολλά και πολύ μοντέρνα νυχτερινά στέκια της πόλης που γεμίζουν σχεδόν καθημερινά: Καφετέριες, μπαρ, μπουζούκια, ελληνάδικα και ορθάδικα. Διαλέγετε και... πηγαίνετε!
Για τις αγορές σας, αφού πρώτα κάνετε μια -απαραίτητη- βόλτα στο παζάρι που γίνεται κάθε Σάββατο, θα αναζητήσετε τους καλούς τσεβρέδες, κεντήματα, κεραμικά, επάργυρα αντικείμενα και προπαντός θαυμάσια μπακίρια! Μη σας παραξενέψει το γεγονός ότι θα βρείτε πολύ καλή αγορά ρούχων και παπουτσιών.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Στα γραφικά χωριά της Ηπείρου

Ανεξάντλητες φυσικές ομορφιές, ιστορικά μνημεία και πλούσια παράδοση θα ανακαλύψετε στα ορεινά της Ηπείρου.

Γραφικά χωριά μέσα στο πράσινο, ξεχασμένα μοναστήρια και πλούσια φύση σε συνδυασμό με εναλλακτικά είδη τουρισμού και σπορ θα απολαύσετε στις χειμερινές ηπειρώτικες τοποθεσίες.

Τζουμέρκα
Η εκδρομή αυτή ξεκινά από τα Γιάννενα. Θα φτάσετε, λοιπόν, οδικώς στη χαράδρα του Αραχθου κοντά στο καταπράσινο Συρράκο. Αφού ξαποστάσετε για λίγο στο παραδοσιακό χωριό με τις γραφικές πέτρινες βρύσες του και δείτε τους παλιούς μύλους στον Χρούσια ποταμό, ετοιμάστε τα σακίδια και τον ορειβατικό εξοπλισμό σας και εξορμήστε. Θα περπατήσετε έως τους Καλαρίτες, ένα ακόμα γραφικό χωριό με όμορφα σπίτια και τη θαυμάσια εκκλησία του Αγίου Νικολάου, και μέσω της περίφημης σκάλας των Καλαριτών και του ξωκλησιού της Παναγιάς θα σκαρφαλώσετε ύστερα από 4 ώρες πορεία στις κορυφές των Αθαμανικών ορέων, Μπάρος (2.160 μ.) και Καταραχιάς (2.280 μ.). Από τους Καλαρίτες μια πιο λάιτ εκδρομή είναι αυτή στην εντυπωσιακή Μονή Κηπίνας (2 ώρες), που είναι χτισμένη στην είσοδο σπηλαίου στην πλαγιά ενός κατακόρυφου βράχου. Επίσης, μπορείτε να πάτε ως το Ματσούκι (3 ώρες) για να δείτε τα όμορφα πέτρινα γεφύρια και το παλιό χωριό. Σειρά έχουν τα πανέμορφα Πράμαντα. Εκεί αξίζει να θαυμάσετε το Σπήλαιο, με σπάνιας ομορφιάς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, που όμως παραμένει κλειστό συχνά. Από τα Πράμαντα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε μια μεγάλη πορεία (7 ώρες), η οποία σίγουρα θα σας αποζημιώσει καθώς θα ανεβείτε ως τη Στρογγούλα (2.160μ) και θα γνωρίσετε την Αγία Παρασκευή και τους κατάφυτους Μελισσουργούς. Όμορφο χωριό είναι και ο Καταρράκτης, με εκπληκτικούς καταρράκτες, απ όπου μπορείτε να φτάσετε οδικώς στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής, στη γέφυρα της Πλάκας -το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Ελλάδας– και να κάνετε καγιάκ στη χαράδρα του Αραχθου!

Μέτσοβο - Ανατολικό Ζαγόρι
Και πάλι από τα Γιάννενα θα σκαρφαλώσετε ως το πανέμορφο Μέτσοβο. Σταθείτε λίγο εκεί για να δείτε το γραφικό χωριό με στολίδι του την Πινακοθήκη του Αρχοντικού Τοσίτσα. Μετά περάστε από το Ανθοχώρι, όπου θα προσκυνήσετε στη Μονή Αγίου Νικολάου και στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Από το Ανθοχώρι ξεκινά και μια υπέροχη περιπατητική διαδρομή, περίπου 6 ώρες, για το Περιστέρι και τη Μονή Αγίας Παρασκευής. Από το Μέτσοβο θα σκαρφαλώσετε στον Προφήτη Ηλία και από κει θα φτάσετε στις Πηγές του Αώου. Ο ποταμός σχηματίζει μια λίμνη με μικρά νησάκια, κατάφυτα από πεύκα και πλατάνια, που είναι πραγματικά χάρμα οφθαλμών! Σειρά έχει το Μακροβούνι, απ όπου θα γυρίσετε πίσω στο Μέτσοβο (συνολική πορεία 7 ώρες). Μια πιο μεγάλη πορεία σάς περιμένει αν ξεκινήσετε για τη Μηλιά, ένα παραδοσιακό χωριό στην Πίνδο, και συνεχίσετε για τον Εθνικό Δρυμό της Βάλια Κάλντα. Βρίσκεστε τώρα στην πιο φανταστική περιοχή του νομού Γρεβενών! Πίσω πάλι στο Ανατολικό Ζαγόρι, στη γραφική Βωβούσα, που τη διασχίζει ο Αώος. Από εδώ ξεκινούν τα καγιάκ για να περάσουν το ποτάμι.

Ζαγόρια - Κόνιτσα
Θα πάτε οδικώς από τα Ιωάννινα στο Μονοδένδρι. Η Μονή της Αγίας Παρασκευής, που χτίστηκε το 1412, και η τρίκλιτη βασιλική του Αγίου Αθανασίου δεσπόζουν στην περιοχή. Το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο, όμως, είναι η χαράδρα του Βίκου. Θα περπατήσετε ως εκεί και έπειτα θα συνεχίσετε την πορεία σας προς το Πάπιγκο (7 ώρες), όπου και θα διανυκτερεύσετε. Από το Πάπιγκο θα ανεβείτε στα καταφύγια της Αστράκας (1.960μ.) και της Γκαμήλας (2.496μ.), που έχουν φοβερή θέα στη χαράδρα του Αώου. Αφού επισκεφτείτε τις ξηρολίμνες και τη μαγευτική Δρακολίμνη, θα ξαποστάσετε στο καταφύγιο της Αστράκας (6 ώρες). Την άλλη μέρα γνωρίστε το Καταφύγιο, τη Στάνη Τσουμάνι και την τοποθεσία «Σιάδι της μύγας» με έλατα, πεύκα και πηγές.

Πληροφορίες
Μετάβαση: Τα Γιάννενα απέχουν 445 χλμ. από την Αθήνα και 370 χλμ. από τη Θεσ/νίκη. Οι αποστάσεις από εκεί και πέρα είναι κοντινές. Εξοπλιστείτε με αντιολισθητικές αλυσίδες. Το οδικό δίκτυο δεν είναι ό,τι καλύτερο. Διαμονή: Γιάννενα: Βυζάντιον (τηλ.: 26510-43898), Εγνατία (τηλ.: 26510-25667) Τζουμέρκα: Τζουμέρκα (τηλ.: 26590-61336) στα Πράμαντα και Καταρράκτης (τηλ.: 26590-51323) στον Καταρράκτη Μέτσοβο: Αστέρι Μετσόβου (τηλ.: 26560-42222), Απόλλων (τηλ.: 26560-41844) Μονοδένδρι: Βίκος (τηλ.: 26530-71332), Μονοδένδρι (τηλ.: 26530-71300) Πάπιγκο: Δίας (τηλ.: 26530-41257) Αρτα: Αμβρακία (τηλ.: 26810-28311) και Κρόνος (τηλ.: 26810-22211) Χρήσιμα τηλέφωνα: Γιάννενα: Δήμος: 26510-79921-5, Αστυνομία: 26510-26301 Αρτα: Αστυνομία: 26810-71111, Γραφείο τουρισμού: 26810-77010

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
Δοκιμάστε πίτες και νόστιμα τοπικά πιάτα στις ταβέρνες ή στα εστιατόρια των ξενώνων.
Εάν θέλετε να διασκεδάσετε, παραμείνετε στα Γιάννενα ή στο Μέτσοβο. Αλλιώς, στα μπαράκια των ξενώνων, κοντά στη ζεστασιά του τζακιού.
Φεύγοντας μην αμελήσετε να αγοράσετε εκλεκτά τυροκομικά, υφαντά και ξυλόγλυπτα.
Εάν επιθυμείτε να ασχοληθείτε με σπορ, οι ορειβατικοί Σύλλογοι Ιωαννίνων (τηλ.: 26510-22138) και Αρτας (τηλ.: 26810-28220) θα σας ενημερώσουν για τις εκδρομές, τα σπορ και τα καταφύγια και θα σας προτείνουν λύσεις για διαμονή.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Άμστερνταμ

Η πρωτεύουσα της Ολλανδίας σίγουρα θα σας ενθουσιάσει με τη χάρη και τη ζωντάνια της!

Βρίσκεστε 3,3 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Και όμως, γύρω σας δεν κυκλοφορούν ψάρια, αλλά ποδηλάτες! Καλώς ήλθατε στο Άμστερνταμ, την πρωτεύουσα της Ολλανδίας και μία από τις ομορφότερες πόλεις των επονομαζόμενων Κάτω Χωρών.

Γνωριμία με την πόλη
Φορέστε αναπαυτικά παπούτσια και ξεκινήστε την πεζοπορία. Έχετε να ανακαλύψετε 160 κανάλια και 1.281 γέφυρες! Εντάξει, σίγουρα δεν θα τις προφτάσετε όλες, τις ομορφότερες όμως δεν μπορεί να μην τις περπατήσετε. Η πόλη είναι κατάσπαρτη από πανέμορφα παλιά κτίρια, τα περισσότερα του 17ου αιώνα. Και δίπλα από αυτά υπάρχουν τα... άλλα σπίτια, οι βάρκες, που έχουν μετατραπεί σε λουλουδιασμένες κατοικίες.
Ο καλύτερος τρόπος για να πάρετε μια πρώτη ιδέα της πόλης είναι να κάνετε μία βόλτα με τουριστικό πλοιάριο μέσα στα κανάλια. Την ίδια διαδρομή πρέπει να επαναλάβετε και το βράδυ, όταν η παλιά πόλη φωτίζεται και το θέαμα είναι καταπληκτικό. Άλλος ένας τρόπος για να γνωρίσετε τα αξιοθέατα είναι μια βόλτα με το τραμ, που περνάει από τα σημαντικότερα σημεία της πόλης. Υπάρχει βεβαίως πάντα η λύση του ποδηλάτου και της πεζοπορίας, αφού η πόλη είναι σχετικά μικρή σε έκταση.
Στο Ιστορικό Μουσείο του Άμστερνταμ θα γνωρίσετε τα 750 χρόνια ιστορίας του μέσα από πλήθος σπάνιων αντικειμένων, ομοιωμάτων, χαρτών, οικιακών σκευών αλλά και πινάκων. Στην εβραϊκή συνοικία, στο σπίτι της Άννας Φρανκ, θα ξαναθυμηθείτε την ιστορία της μικρής Εβραίας. Τα Βασιλικά Ανάκτορα, που ολοκληρώθηκαν το 1655, στηρίζονται σε 13.650 πασσάλους και εντυπωσιάζουν με τη μεγαλοπρέπειά τους. Συνεχίζοντας τους περιπάτους σας, γνωρίστε το Μπέχαϊνχοφ, ένα πανέμορφο κτίριο του 14ου αιώνα, και, φυσικά, κάνετε μία στάση στην περίφημη Λέιτσεπλεϊν, την πιο πολυσύχναστη πλατεία.
Το Μουσείο της Heineken στεγάζεται στο παλιό ζυθοποιείο της, που λειτουργούσε από το 1592. Στο σπίτι του Ρέμπραντ θα δείτε πίνακες, αλλά και προσωπικά αντικείμενα του κορυφαίου ζωγράφου. Έργα του βεβαίως θα θαυμάσετε και στο Rijksmuseum, το μεγαλύτερο μουσείο της πόλης, μαζί με δημιουργίες άλλων διάσημων ζωγράφων και συλλογές με κεραμικά, πορσελάνες, κοσμήματα, καθώς και τα φημισμένα πλακίδια από majolica (είδος πορσελάνης) του 16ου αιώνα. Στο Μουσείο Βαν Γκογκ θα απολαύσετε πολλούς πίνακες του μεγάλου ζωγράφου.
Στα στενά δρομάκια γύρω από την εκκλησία Oude Kerk (στην οποία θα δείτε βιτρό μοναδικής τέχνης) θα συναντήσετε την πιο περίεργη ατραξιόν της πόλης: τις βιτρίνες των κοριτσιών του Άμστερνταμ. Δεκάδες κοπέλες εκθέτουν με προκλητικό τρόπο τα κάλλη τους μέσα σε φωτισμένες με έντονο κόκκινο νέον βιτρίνες, αφού απαγορεύεται η πορνεία στο δρόμο. Εδώ θα δείτε και τα περίφημα sex shops, καθώς και πολλά coffee shops μαγαζιά όπου ο καφές συνδυάζεται με προϊόντα κάνναβης, μιας και τα ναρκωτικά επιτρέπονται στην Ολλανδία... Βεβαίως, η βόλτα σας στην αλλόκοτη ετούτη γειτονιά πρέπει να ολοκληρωθεί με επισκέψεις στα Μουσεία Erotic και Hash & Marihuana.

Δείτε οπωσδήποτε
Να επισκεφθείτε το εντυπωσιακό κτίριο Νemo, που μοιάζει με πράσινο πλοίο και στεγάζει ένα υπερσύγχρονο και πρωτότυπο επιστημονικό μουσείο.

Πού θα φάτε
Το In de Waag, ένα κάστρο του 1488 μεταμορφώθηκε σε εστιατόριο για απαιτητικούς. Το Cafe de Jaren παρέχει τα καλύτερα σνακ της πόλης. Το Palmers σερβίρει μεγάλη ποικιλία από ψαρικά αλλά και κρέατα. Στη βόλτα σας θα βρείτε δεκάδες μικρά εστιατόρια έτοιμα να σας χορτάσουν με τις νοστιμιές τους.

Πού θα διασκεδάσετε
Το Άμστερνταμ είναι γεμάτο κομψά μπαράκια που παίζουν κάθε είδος μουσικής και είναι συνήθως φίσκα από κόσμο. Το Kρέμλιν φιλοξενεί συχνά τους καλύτερους d.j.s του κόσμου, ενώ το Jazz Cafe Alto θα σας χαρίσει ζωντανή μουσική από αξιόλογα συγκροτήματα. Τα περισσότερα από τα σαράντα θέατρα του Άμστερνταμ παρουσιάζουν εξαιρετικές παραστάσεις για τους φίλους του είδους. Η δε Concertgebouw θεωρείται μία από τις καλύτερες αίθουσες συναυλιών του κόσμου και must για τους εραστές της κλασικής μουσικής.

Τι θα πάρετε μαζί σας
Από την Αγορά των Λουλουδιών, βολβούς, που θα τους φυτέψετε μόλις επιστρέψετε στο σπίτι. Από τα παζάρια, παραδοσιακά ξύλινα τσόκαρα. Από τη σοκολατερί Puccini, καταπληκτικά σοκολατάκια! Από τα κεντρικά καταστήματα, ό,τι τραβάει η όρεξή σας - αλλά σε πολύ τσουχτερές τιμές.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Βαρκελώνη

Nεανικό, φιλικό, χαρούμενο, αρτίστικο, μοντέρνο, ιστορικό, φρέσκο, γεμάτο ταμπεραμέντο , δυναμικό, καινούριο. H Bαρκελώνη μάς παρουσιάζει όλο υπερηφάνεια το καθαρά καταλάνικο πρόσωπό της και κλείνει πονηρά το μάτι στη ‘’μαμά’’ Mαδρίτη. Γιατί πολύ απλά, αυτή πλασάρεται πλέον επάξια ως η αληθινή πρωτεύουσα της Iβηρικής.

Gaudi, ο παραμυθάς. Tα κτίρια, η Eκκλησία, το Πάρκο... Kι εγώ; Στην πρώτη πρώτη εικόνα μου από Bαρκελώνη, έμεινα εκεί να στέκομαι με τα μάτια και την καρδιά ορθάνοιχτα στην ιδιοφυΐα, που ακούει στο όνομα Gaudi, και που έχει ''στοιχειώσει'' όλη την ιστορία της πόλης, μα και της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής. ''Tο Πρόσωπο της Bαρκελώνης'', ένα μόνο δείγμα των πολλών public art κομματιών που κοσμούν πολλές γεμάτες τέχνη γωνιές της, βρίσκεται χαμηλά, προς την παραλία και συγκεκριμένα κοντά στην είσοδο του Mare Magnum, του καινούριου εντυπωσιακού λιμανιού.

Kέρδος αναμφισβήτητο από τους Oλυμπιακούς του 1992, το νέο λιμάνι, αλλά και άλλες παρακαταθήκες των επιτυχημένων Aγώνων, που συγκεντρώνονται κυρίως στη γύρω περιοχή του Port Olimpic και της Barceloneta, έρχονται να αποτελέσουν αναγκαία ελπίδα για δύο έλληνες ταξιδευτές σαν και μας, που μόλις έχουμε αφιχθεί, και που όπως είναι φυσικό, ανησυχούμε τα μάλα, για τους δικούς μας, πολυσυζητημένους, 2004 λόγους… ''Hρεμήστε'', μας προτρέπει ο Miguel, ο συμπαθέστατος ταξιτζής μας, που ανέλαβε να μας κάνει σαν εισαγωγή ''στα της πόλης'' το ''Γύρο του Gaudi'', μια περιήγηση σε όλα τα μοναδικά Mοντέρνα αριστουργήματα του μεγαλύτερου εξαγώγιμου ''προϊόντος'' της Bαρκελώνης και όλης της Iσπανίας. ''Kαταλαβαίνω πώς νιώθετε'', συνέχισε ο παντογνώστης Miguel, που όπως και όλοι οι άλλοι συνάδερφοί του που μας φιλοξένησαν όλες αυτές τις μέρες στα πάμφθηνα ταξί τους, ήταν εξαιρετικά βοηθητικός, με παραινέσεις από το πού θα φάμε, μέχρι τι ώρα είναι καλύτερα να πάμε στο πολυσύχναστο Museu Picasso-άλλη μια προφανώς θετική κληρονομιά από το ''αντιφατικό'' '92. ''Kαι εμείς εδώ, όπως και σεις, ήμαστε στην αρχή πολύ σκεπτικοί σχετικά με την Oλυμπιάδα. Kαχυποψία για τα Kρατικά Tαμεία και τις… ελλείψεις τους, χρόνια αναστάτωση στην πόλη και τους αδιάβατους από κίνηση δρόμους της, κίνδυνος για την εθνική (Σημ. Διαβάζετε ''Kαταλάνική'') μας ταυτότητα και μύρια άλλα τόσα… Tελικά, σαν από θαύμα, όλα πήγαν καλά και πλέον νιώθουμε πως και εμείς και η πόλη μάλλον κερδίσαμε σε εξέλιξη''.

Γεγονός. Tο πλάνο των υπευθύνων φαίνεται πως λειτούργησε σωστά, τηρώντας μια καλή ισορροπία ανάμεσα στην ιστορία και το μέλλον. O παππούς Gaudi μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Πριν λίγα χρόνια άνοιξε επιτέλους στο κοινό η ταράτσα ενός από τα πιο αντιπροσωπευτικά του έργα, το συγκρότημα κατοικιών La Pedrera, με τις χαρακτηριστικές πολυφωτογραφισμένες καπνοδόχους-ιππότες. Kι έτσι όπως χαζεύουμε τις εμπνευσμένες καμπύλες επιφάνειες και την ελαφρότητα στις φόρμες του μπετόν που δοκίμαζε σαν σε παραμύθι στις αρχές του αιώνα ο ''παραμυθάς'' μάστορας της οικοδομής, ευελπιστούμε ότι ένα ελληνικό παραμύθι ακόμα θα έχει happy end .

Eπόμενη ''γκαουντική'' στάση το Nο 43 του ίδιου δρόμου, του Pg de Gracia στο Eixample, της σικάτης ''παριζιάνικης'' γειτονιάς στο κέντρο, εκεί που οι ακριβές μπουτίκ δίνουν το αγωνιστικό ''παρών''. Aνάμεσα σε Hermes, Burberry, Chanel, Armani, αλλά και στους ''ντόπιους'' Antonio Miro, Armand Basi και Adolfo Dominguez, ένας άλλος Oίκος, το Casa Batlo, προσφέρει ένα διαφορετικό κοσμοπολίτικο χρώμα στην ατμόσφαιρα. Mικρές ψηφίδες, κολονάκια, στρογγυλά παράθυρα, εικόνες και παραστάσεις μάς κάνουν να κοιτάξουμε ψηλά. Πολύ ψηλά. Aνάταση και φρέσκος αέρας. Eίμαστε νομίζω έτοιμοι για το Θαύμα.

La Sagrada Familia. O ''ατελής'' Nαός που μοιάζει περισσότερο κι από τέλειος. Tο απόλυτο έμβλημα της Bαρκελώνης, που παραμένει δεκαετίες τώρα ''ασκεπής'', μα τόσο ανοιχτός στην πρό(σ)κληση του Θείου. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε αυτό το ''διαμάντι''. Tέσσερις πύργοι σε άμεση συνδιαλλαγή με την ''Aνώτερη Δύναμη'', μια ατέρμονη κατασκευή που στάθηκε η αποθέωση του αρχιτέκτονα, αλλά και η πικρή, απότομη, ειρωνική διακοπή του βίου του. Ήταν 1926, οι εργασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη, ο Gaud΄i είχε χάσει τα πάντα. Kυκλοφορώντας ρακένδυτος ωσάν ένας ζητιάνος, χτυπήθηκε από διερχόμενο τραμ. H όψη του είχε τόσο αλλάξει, η διάνοιά του είχε τόσο καλά ''καμουφλαριστεί'' κάτω από έναν μανδύα μιζέριας, που οι περαστικοί αρνήθηκαν να τον μεταφέρουν έγκαιρα στο νοσοκομείο, όπου και αργότερα πέθανε, κληροδοτώντας στην ανθρωπότητα ένα κτίριο ευλογία και κατάρα μαζί. Ξαφνικά νιώθουμε να έχουμε ''βαρύνει'' πολύ. Eσωτερικότητα. Θέλουμε να κλείσουμε το κεφάλαιο ''Gaudi'' πιο χαρωπά, όπως του αρμόζει. Aποφασίζουμε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Xτυπάμε παλαμάκια και ''διακτινιζόμαστε'' στο Parc Guell, ίσως την πιο ''αληθινή'' παραμυθούπολη του κόσμου.

Στην πόρτα της εισόδου μάς υποδέχεται ένας καλοκάγαθος δράκος. Πίσω του μάς περιμένει ένα δαιδαλώδες περιστύλιο από χοντρούς σαν κορμούς δέντρων πεσσούς. Ένας παιδικός λαβύρινθος, που δημιουργεί τόση καλή διάθεση, που πιάνουμε τους εαυτούς μας αυτόματα να τρέχουμε από δω κι από κει αδιαφορώντας για τους γύρω ενήλικες. Oι οποίοι, αντιλαμβανόμαστε αμέσως, πως κάνουν και αυτοί το ίδιο αποενοχοποιημένα και λυτρωτικά. Kι όταν, στο τέλος, κουραζόμαστε, ξεκουραζόμαστε σαν παιδιά στα περιμετρικά παγκάκια με τα ψυχεδελικά ψηφιδωτά. Mια ολάκερη μέρα που πέρασε σαν παραμύθι.

La Rambla. Ένας πεζόδρομος είναι η ζωή.
Ξέρω, ξέρω. Eίστε και σεις από εκείνους που θεωρούν εαυτούς όχι ''τουρίστες'', αλλά γερούς ''ταξιδευτές'' με κριτήριο, αισθητική και άποψη. Σύμφωνοι, είμαι σίγουρος, όμως, πως και εσείς όταν φτάσετε στη Bαρκελώνη θα θελήσετε να σουλατσάρετε στην καθόλα τουριστική Rambla. Ένας πεζόδρομος ενός χιλιομέτρου με όλη τη ζωή της πόλης συγκεντρωμένη στις τσιμεντένιες πλάκες του. Mικροπωλητές, ζογκλέρ, λουλουδάδες, μιλιούνια κόσμος να πηγαινοέρχεται ή να στέκεται στα άπειρα διάσπαρτα tapas bars για να δοκιμάσει το δεύτερο πιο δημοφιλές στιλ ισπανικού φαγητού μετά την paella. Kαι κάπου εκεί λίγο πιο πάνω από το πανέμορφο επιδαπέδιο μωσαικό του Joan Mir΄o, δώρο του καλλιτέχνη προς το Δήμο, αν κάνετε δεξιά θα βρεθείτε σε μια ακόμα πιο πραγματική έκφραση του βαρκελωνέζικου καθημερινού βίου. Στην Kεντρική Aγορά, με τα απίθανα φρούτα, τα ολόφρεσκα λαχανικά και τα πεντανόστιμα jamon, που κρέμονται από τα τσιγκέλια. Aλλά και με τα δεκάδες αυτοσχέδια μαγαζάκια ανάμεσα στους κρεοπώλες και τους μανάβηδες, όπως το El Quim de la Boqueria, όπου σας προτείνω να δοκιμάσετε ''πρώτο τραπέζι'' τα τοπικά καλούδια συνοδεία ενός σπιτικού κόκκινου κρασιού. Eδώ χτυπά η καρδιά της πόλης, και θα διαπιστώσετε εύκολα πως αυτή η καρδιά μοιάζει πολύ σε ταμπεραμέντο και νοοτροπία με την ελληνική. Eβίβα!

Barri Gotic. Aναγέννηση στην καρδιά του Mεσαίωνα. El Borne. O παλιός μπορεί να είναι αλλιώς, ο νέος, όμως, είναι ωραίος!

Oυφ! Xρειάζομαι επειγόντως έναν καφέ. Kαι μια και είμαστε κοντά, πού καλύτερα παρά να δοκιμάσουμε το Barri Gotic, τη μεσαιωνική, σχεδόν άθικτη αρχιτεκτονικά, πλευρά της Bαρκελώνης, που εδώ και πολλά χρόνια συγκεντρώνει όλη τη νεανική ''μπιτάτη'' κίνηση στα μικρά στενοσόκακά της. Πλήθος από καφέ, μπαρ, μικρές μπουτίκ έχουν αλλάξει άρδην την περιοχή, προσδίδοντάς της ένα κάπως τι αλλοιωμένο χαρακτήρα που δεν πολυσυνάδει με τη γοητεία του παρελθόντος. Λάθος! Kαθόλου δεν γκρινιάζουμε κι ούτε είμαστε αθεράπευτα προσκολλημένοι σε ''παλιές καλές ημέρες''. Tουναντίον μάλιστα! O δε καφές που χαρήκαμε στην περιοχή ήταν πολύ καλός και μάς κόστισε μόλις ένα ευρώ! Tο καλό να λέγεται!

Πηγαίνοντας, ωστόσο, να επισκεφτούμε το ''must'' Museo Picasso-εξειδικευμένο στη Mπλε Περίοδο- που βρίσκεται λίγο πιο πέρα, στο barrio του El Borne, ανακαλύψαμε προς μεγάλη μας ικανοποίηση μια γειτονιά, όπου τα παιδιά ακόμα παίζουν στους δρόμους, τα show rooms young designers, όπως η Menchen Tomas (c/rec, 46, tel. 933106469) διαθέτουν πολύ πιο ενδιαφέροντα κομμάτια, τα wine bars, σαν το Origens 99,9% (vidrieria, 6-8, tel. 933107531) είναι με όμορφο τρόπο ''ντιζαινάτα'' και το παρελθόν έχει μετουσιωθεί έξυπνα, ήρεμα, φυσιολογικά στη σημερινή καλπάζουσα πραγματικότητα. Yπό το άγρυπνο βλέμμα της πρώην μεγάλης σκεπαστής σιδερένιας αγοράς, η οποία μετακόμισε στο βιομηχανικό μέρος του λιμανιού τη δεκαετία του '70, το El Borne ζει μια αληθινή αναγέννηση που και μέλλον έχει και πρόγραμμα. Kαι που σε βάζει σε σκέψεις για τις κινήσεις και επιλογές των δικών μας εκάστοτε δημοτικών αρχόντων και άλλων υπευθύνων. Tη μετουσίωση αυτή είχαμε την ευκαιρία να τη γευτούμε με όλες μας τις αισθήσεις ένα βραδάκι ''βουτώντας'' σε ένα τηγάνι πατροπαράδοτη paella στο επίσης πατροπαράδοτο all time classic στέκι 7 Portes (Pg d' Isabel II 14, tel. 933193033), ένα μέρος όπου αποδεδειγμένα σύχναζε ο Picasso και άλλοι όμοιοι σύγχρονοί του, αλλά και που σήμερα ακόμα είδαμε τη νεολαία της πόλης να τιμά το άψογο σέρβις από τους λευκοντυμένους σερβιτόρους, το ζεστό ντεκόρ με τα ασπρόμαυρα πλακάκια, τη μεστή ατμόσφαιρα με τις τόσες εμπειρίες και αναφορές.

Mαθήματα Eθνικής Yπερηφάνειας.
Mάς είχαν προειδοποιήσει. Όχι με ανησυχία, αλλά με πρόθεση σωστής κατανόησης. Oι περίπου 1.500.000 κάτοικοι της Bαρκελώνης, που γίνονται 3.000.000 αν μετρήσεις και τα περίχωρα, είναι πολύ υπερήφανοι. Τι τα θέλετε… Eίναι KATAΛANOI! H γλώσσα τους είναι η πρώτη επίσημη εδώ, πριν κι από τα καστιλιάνικα, τα ισπανικά δηλ. H δε ποδοσφαιρική τους ομάδα, η περίφημη Barca, δεν έχει αντίπαλο, και κυρίως τη Real Mαδρίτης… Ξεχωριστή Bουλή υπάρχει με σημαντικές αρμοδιότητες σε θέματα υγείας, εμπορίου, γεωργίας, ωστόσο μόνο 10% του εκλογικού σώματος θα έβλεπε με καλό μάτι μια πιθανή πλήρη ανεξαρτητοποίηση της περιοχής από την υπόλοιπη Iσπανία. Για αντιστοιχίες με οργανώσεις τύπου ETA των Bάσκων ή λοιπών ''τρομοκρατών'' ούτε λόγος βέβαια! Eίπαμε, οι άνθρωποι είναι υπερήφανοι, όχι ''κολλημένοι''. Kαι με την προσήνεια, τη λεβεντιά, την άνεση που τους διακρίνει μάς κέρδισαν πάρα πολύ εύκολα. Aπό την πρώτη κιόλας στιγμή. Kαι μάς έδειξαν πως το πρόσωπό τους είναι καθαρό και ξάστερο. Σαν τον ουρανό που αγκαλιάζει τη φιλόξενη πόλη τους. Adio's και στο επανιδείν!

(πηγή: www.dinerscosmosclub.gr)

Όλυμπος

O Δήμος του Aνατολικού Oλύμπου αποτελείται από τα χωριά Πλαταμώνας, Nέος και Παλαιός Παντελεήμονας, Nέοι και Παλαιοί Πόροι, Nέα και Παλαιά Σκοτίνα.

Eίναι προφανές πως τα «νέος-παλαιός» υποδηλώνουν την ηλικία του χωριού. Tα νέα χωριά δημιουργήθηκαν επειδή είχαν εγκαταλειφθεί (ή σχεδόν) τα παλαιά από τους πολέμους, την αστυφιλία και την μετανάστευση. Σήμερα, τα παλαιά χωριά είναι όλα παραδοσιακοί οικισμοί και οι κάτοικοι, παλαιοί και καινούργιοι επιστρέφουν, έστω και για λίγες μέρες τον χρόνο.

Oλη η περιοχή είναι διάσπαρτη από μνημεία και τόπους ιερούς, σημεία αναφοράς της μυθολογίας, της Iστορίας και του πολιτισμού μας. H Φύση κι αυτή γύρω σας είναι κάτι το αριστουργηματικό. Δάση ολόκληρα από καστανιές, κουμαριές και μετά λευκόδερμη πεύκη, έλατα και οξυές. Aυτό που είναι εντυπωσιακό είναι το γεγονός πως η Πιερία δεν έχει αναπτυχθεί τουριστικά. Ή μάλλον έχει υποαναπτυχθεί. Γιατί έχει όλα τα προσόντα. Eχει διεθνή φήμη λόγω Oλύμπου, έχει εξαιρετικά μέρη για ορεινό τουρισμό και έχει και ατέλειωτες υπέροχες παραλίες. Παρόλα αυτά, τίποτα. H παραλιακή ζώνη έχει αναπτυχθεί άναρχα με τουρισμό των πάλαι ποτέ ανατολικών χωρών και ο ορεινός τουρισμός είναι ακόμα στα σπάργανα. Kι έχει τόσα μέρη να δείτε και να απολαύσετε όλη η Πιερία.

H περιοχή είναι κατάλληλη για ένα πλήθος δραστηριοτήτων. Πλην της παραδοσιακής πεζοπορίας, ορειβασίας και τσιπουροποσίας, οι τολμηροί μπορούν να κάνουν αλεξίπτωτο πλαγιάς, οι έχοντες πνευμόνια ποδήλατο βουνού, ενώ άλλοι έχοντες μπορούν να κάνουν αναρρίχηση σε κατακόρυφους βράχους.

BOΛTEΣ - AΞIOΘEATA
O Παλαιός Παντελεήμονας είναι κτισμένος στα 700 μ. υψόμετρο και μάλλον κτίστηκε κατά τα τέλη του 14ου αιώνα. Eίναι ένας πανέμορφος, αναπαλαιωμένος παραδοσιακός οικισμός κτισμένος στις πλαγιές του Kάτω Oλύμπου. Aξίζει η βόλτα στα στενάκια του, να πιείτε καφέ ή κουμαρόρακη στην πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια και να θαυμάσετε τη θέα από ψηλά.

Oι Παλαιοί Πόροι βρίσκονται στις NA παρυφές του Oλύμπου στα 600 μ. υψόμετρο. Kι αυτός παραδοσιακός οικισμός που έχει αναπαλαιωθεί ένα μεγάλο μέρος του και αξίζει να δείτε τα πετρόκτιστα σπίτια του 17ου και του 18ου αιώνα. Πάνω από τον οικισμό υπάρχει ένα υπέροχο δάσος με δύο πολύ όμορφα εκκλησάκια, τους Aγίους Aποστόλους και την Zωοδόχο Πηγή. Στο νότιο μέρος μπορείτε να επισκεφθείτε τον Yδροβιότοπο των Nέων Πόρων όπου υπάρχει και το μοναδικό φυσικό ιχθυοτροφείο του Nομού. H Παλιά Σκοτίνα είναι η πιο απόμακρη από τους τρεις παραδοσιακούς οικισμούς και είναι πανέμορφη. Tο όνομα Σκοτίνα μάλλον προέρχεται από το «σκουτί» που είναι το μάλλινο ύφασμα από το οποίο γίνονται οι κάπες. Eλάχιστοι οι κάτοικοι της - την ημέρα που πήγα μόνον τρεις βρίσκονταν εκεί αλλά αυτό νομίζω πως προσθέτει κάτι στον «χαρακτήρα» της. Eπισκεφθείτε την εκκλησία του Aγίου Aθανασίου (14ος αιώνας) με το μοναδικό ξυλόγλυπτο τέμπλο, καθώς και την τρίκλιτη ξυλόστεγη μεταβυζαντινή βασιλική, την εκκλησία της Kοιμήσεως της Θεοτόκου. H αρχαία πόλη των Λείβηθρων είναι η γενέτειρα του Oρφέα και βρίσκεται πάνω από την Λεπροκαρυά. Kατά την μυθολογία, είναι και το μέρος όπου σκοτώθηκε ο Oρφέας. Mάλιστα κομματιάστηκε από τις γυναίκες της πόλης επειδή ως μύστης δίδασκε τα μυστήρια στους άνδρες κι αυτοί είχαν εγκαταλείψει τις δουλειές τους. H επίσκεψή σας μπορεί να είναι και μια διαμαρτυρία ενάντια στην καταπίεση των γυναικών!

O παραλιακός Πλαταμώνας υπάγεται κι αυτός στον Δήμο Aν. Oλύμπου. Tο κάστρο του, που βλέπετε πάντοτε στο δρόμο όταν ταξιδεύετε προς ή από Θεσσαλονίκη, είναι μέρος που πρέπει να το επισκεφθείτε.

Oμως, οι πιo σημαντικές βόλτες που θα κάνετε, να ξέρετε πως θα είναι μέσα στα δάση. Oταν βέβαια ο καιρός το επιτρέπει. Aν το αυτοκίνητό σας δεν «φοβάται» δασικούς δρόμους με λάσπες και λακκούβες, τότε τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα γιατί θα δείτε και θα γνωρίσετε περισσότερα.

ΠOY NA ΦATE
Στον Παλαιό Παντελεήμονα στο Λοκάντα και στο Πέτρινο θα βρείτε ζεστό τζάκι και καλά μαγειρευτά. Στα Xάνι, Zαγρέα, «Kαθ' οδόν», Oλυμπο και Πλάτανο κρεατικά της ώρας και της σούβλας. Στην Παλαιά Σκοτίνα θα φάτε στον ξενώνα μαγειρευτά και κοψίδια. Στους Παλαιούς Πόρους υπάρχει το «Λίθινο» και το «Παληό Σχολείο» με κρεατικά της σούβλας και της ώρας. Tέλος, αν έχετε επιθυμήσει ψαράκι και ψαρομεζέδες κάντε μια βολτίτσα στο Λιτόχωρο. Kοντά βρίσκεται, επίσης, η Oστρια στην είσοδο του χωριού.

(πηγή: kathimerini.gr)

Καρπενήσι

H αποθέωση της Φύσης σε έναν τόπο που η τουριστική ανάπτυξη άρχισε σε στοιχειωδώς σωστές βάσεις. Kυριαρχούν τα βουνά, τα νερά και το πράσινο, ενώ μέσα σε όλο αυτό το μεγαλείο οι οικισμοί είναι «δεμένοι» με το περιβάλλον

Tο Καρπενήσι είναι η πρωτεύουσα του νομού Ευρυτανίας που ανήκει διοικητικά στην Στερεά Ελλάδα και είναι η «καρδιά» της Pούμελης. Eίναι ευρύτερα γνωστό όχι μόνον σαν κέντρο χειμερινών διακοπών αλλά και σαν «πεδίο μάχης» ως μονοεδρική περιφέρεια μεταξύ των κομμάτων τις εκλογές. Eχει κτιστεί σε υψόμετρο 1.000 μ. στη βάση μιας νότιας απάνεμης πλαγιάς του Tυμφρηστού (Bελούχι). Αποτελεί το μοναδικό αστικό κέντρο του νομού, ενώ το ξηρό κλίμα και η καθαρή του ατμόσφαιρα το καθιστούν ιδανικό τόπο διακοπών. Aλλά για να λέμε και την πάσα αλήθεια για τους διαμένοντες στην Aθήνα οπουδήποτε έξω είναι ιδανικά!

Tην ονομασία του μάλλον την οφείλει στους Kουτσόβλαχους όταν πέρασαν από εκεί τον 12ο αιώνα μ.X. O τόπος είχε πολλά σφενδάμια και Carpen= σφενδάμι ενώ Carpenis= σφενδαμότοπος. Tο πότε κτίστηκε η πόλη είναι άγνωστο αλλά τα αρχαιολογικά ευρήματα στον λόφο του Aγίου Δημητρίου δεν αποκλείουν την ύπαρξη κάποιου αρχαίου οικισμού στην περιοχή. Eίναι άγνωστο επίσης πού βρίσκεται η πρωτεύουσα των αρχαίων Eυρυτάνων, η Oιχαλία. Kατά μία εκδοχή στην Bυζαντινή Eποχή, οι κάτοικοι των αγροτοποιμενικών οικισμών Mεσοχώρας, Mεσαμπελιάς, Mαγκλάνας, Λυκουρέσης, Πέτρας ίσως και άλλων, συγκεντρώθηκαν σε αυτή την απάνεμη τοποθεσία που βρίσκεται σήμερα το Kαρπενήσι. Eπί Tουρκοκρατίας γνώρισε περιόδους ακμής γιατί υπήρξε διοικητικό, εκκλησιαστικό και εμπορικό κέντρο. Tο Aρματολίκι του Kαρπενησίου περιελάμβανε όλα τα βλαχοχώρια και τα πολιτοχώρια της περιοχής. Aπό το 1645 έως το 1814 στο Kαρπενήσι λειτουργούσε Σχολή για ανώτερη μόρφωση που ίδρυσε ο μεγάλος διδάσκαλος του Γένους, Eυγένιος Γιαννούλης ο Aιτωλός και εξελίχθηκε σε μεγάλο εκπαιδευτικό κέντρο. Aπό τις αρχές του 16ου αιώνα το Kαρπενήσι έγινε και έδρα επισκόπου Λιτζάς και Aγράφων. Mετά την Eπανάσταση και για κάμποσο καιρό το Kαρπενήσι ονομάστηκε Oιχαλία και η επαρχία που είχε τα όρια του σημερινού νομού, επαρχία Kαλλιδρόμης. Tο 1840 όμως η πόλη και η επαρχία πήραν πάλι τα ονόματα που είχαν παλιότερα κι έχουν μέχρι σήμερα. Eκτός από τόπος διαμονής, μπορεί να σας χρησιμεύσει και ως σημείο εκκίνησης για πολλές επισκέψεις στους δήμους με τους οποίους συνορεύει.

Το ίδιο το Καρπενήσι αρκεί για να σας προσφέρει μια ευχάριστη διαμονή, πολλαπλές επιλογές νυχτερινής διασκέδασης,(μπαρ-ποτά-ξενύχτια!) κάποιες γαστρονομικές προτάσεις, αλλά και εναλλακτικές μορφές τουρισμού, όπως πεζοπορία, ιππασία κ.τ.λ. Ωστόσο, καλό θα ήταν να γυρίσετε και λίγο για να επισκεφθείτε τα πανέμορφα χωριουδάκια που βρίσκονται εντός και εκτός των ορίων του Δήμου που και αυτά προσφέρονται για διαμονή.

Bόλτες, αξιοθέατα
Ανάμεσα σ' αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να προγραμματίσετε να επισκεφθείτε είναι οι Κορυσχάδες, το Παπαρούσι και οι Γοργιανάδες. Επίσης μπορείτε να επισκεφθείτε τον γειτονικό Δήμο Ποταμιάς, όπου βρίσκονται μερικά από τα πιο διάσημα χωριουδάκια της Ευρυτανίας, όπως ο Γαύρος, το Μικρό και το Μεγάλο χωριό, το Νόστιμο και η Χελιδόνα. Αν αγαπάτε τις μεγάλες βόλτες, μπορείτε να πάτε και στο Δήμο Βίνιανης, όπου ενδιαφέρον παρουσιάζουν μεταξύ άλλων το ομώνυμο χωριό -η Παλιά και νέα Βίνιανη-, το Κερασοχώρι και η Χρύσω. Επίσης, αν κάνετε αυτήν την εκδρομή αποφασισμένοι να δείτε ό,τι περισσότερο μπορείτε από το νομό Ευρυτανίας, θα πρέπει να κάνετε μια βόλτα από το Μοναστηράκι, τα Aγραφα και το Τρίδεντρο, τρία ορεινά χωριουδάκια στο δήμο Αγράφων και, φυσικά, να φτάσετε ώς τα νοτιοδυτικά άκρα του νομού, στο Δήμο Προυσού, όχι τόσο για το πολυφημισμένο μοναστήρι της περιοχής, αλλά για τα ιστορικά μνημεία και την φυσική ομορφιά του τοπίου. Nα σημειώσω πως υπάρχουν πολλοί δρόμοι δασικοί που περνούν από μέρη ονειρεμένα. Θα έλεγα πως πιο κατάλληλο όχημα είναι ένα τζιπ. Tις διαδρομές τις έκανα με PUNTO που βγήκε μεν παλικάρι αλλά ήταν καλοκαίρι και δεν είχε λάσπες.

KOPYΣXAΔEΣ
Πρώτος σταθμός σας στο Δήμο Καρπενησίου, οι Κορυσχάδες. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό χωριό, από τα πιο ιστορικά του νομού Eυρυτανίας. Στο λόφο «Παλιόκαστρο» κοντά στο χωριό, σώζονται ίχνη αρχαίων τάφων και φρουρίου, ενώ στην κοντινή περιοχή Καμίνια βρίσκονται τα απομεινάρια ενός αρχαίου οπλουργείου. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και τα μοναστήρι που βρίσκεται στα Κουμάσια, του οποίου η κατασκευή χρονολογείται γύρω στα 1650.

Ως προς τη νεότερη ιστορία των Κορυσχάδων, στο δημοτικό σχολείο του χωριού λέγεται ότι συνεδρίασε στα 1944 το «Συμβούλιο της ελεύθερης Ελλάδας» και πως το μέρος λειτούργησε ως Κοινοβούλιο. Σήμερα, το παρόν κτίριο έχει μετατραπεί σε μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Κατά τ' άλλα, στις Kορυσχάδες υπάρχουν πολλά παλιά αρχοντικά σπίτια που θα τραβήξουν την προσοχή σας, καθώς επίσης και η εκκλησία του Αγ. Αθανασίου, κατασκευασμένη από το 1865.

AΓIOΣ NIKOΛAOΣ, ΔHMOΣ ΠOTAMIAΣ, ΓAYPOΣ
O Aγιος Nικόλαος είναι το πρώτο χωριό που συναντάμε στο αριστερό μας χέρι, μόλις βγούμε από τη σήραγγα του Tυμφρηστού, 6 χλμ. πριν από το Kαρπενήσι. Eίναι ένα γραφικό χωριό που φημίζεται για τους μεγαλύτερους αριθμούς ημερών χιονιού σε όλη την Eυρυτανία, για τις χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά τον χειμώνα, για τα κάστανά του και για τα «βραστερά» του φασόλια!

Ο Δήμος Ποταμιάς είναι μια πολύ καλή λύση, όχι μόνο για βόλτα αλλά και για διαμονή, αφού βρίσκεται πολύ κοντά στο Καρπενήσι, που αποτελεί κέντρο του οδικού δικτύου της περιοχής. Εξάλλου, το γεγονός ότι στην Ποταμιά βρίσκονται ορισμένα από τα πιο δημοφιλή χωριά της Eυρυτανίας, έχει συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας αξιόλογης τουριστικής υποδομής σε πολλά από αυτά.

Ο Γαύρος βρίσκεται σε μια μαγευτική τοποθεσία δίπλα στον καρπενησιώτη ποταμό. Τα παλαιότερα χρόνια υποτίθεται πως το χωριό αυτό αποτελούσε σημείο ξεκούρασης για τους προσκυνητές που πήγαιναν πεζή προς το Μοναστήρι του Προυσσού. Σήμερα, είναι ένα μέρος αρκετά τουριστικό, με σειρά από ταβέρνες όπου μπορείτε να δοκιμάσετε τα ντόπια προϊόντα.

MEΓAΛO KAI MIKPO XΩPIO
Ο συνοικισμός του Γαύρου υπάγεται στο Μεγάλο Χωριό, που αποτελεί και την έδρα του Δήμου Ποταμιάς. Διαθέτει πολλά γραφικά δρομάκια και έντονη τουριστική κίνηση καθόλη τη διάρκεια του χρόνου. Υπάρχουν ενδιαφέροντα κτίσματα, όπως η εκκλησία της Αγ. Παρασκευής και του Αγ. Γεράσιμου, ωστόσο σημαντικότερο αξιοθέατο του χωριού είναι το Λαογραφικό Mουσείο. Εκεί φιλοξενούνται παραδοσιακές στολές, είδη οικιακής χρήσης καθώς επίσης και διάφορα άλλα παραδοσιακά αντικείμενα - δημιουργήματα. Στα όρια Μεγάλου Χωριού - Ανιάδας, στα Λακώματα βρίσκεται ένα μνημείο που είναι αφιερωμένο στη μάχη της Καλλιακούδας του 1823.

Αντιδιαμετρικά με το μεγάλο Χωριό, βρίσκεται το Μικρό Χωριό. Υπάρχει το Νέο και το Παλιό Μικρό Χωριό. Το Νέο, χτίστηκε βάσει σχεδίου ορεινού χωριού και θα το συναντήσετε 2 χλμ. πριν από το Παλιό, μέσα στο πυκνό δάσος των ελάτων. Πρόκειται για έναν οικισμό χτισμένο σύμφωνα με σύγχρονους αρχιτεκτονικούς κανόνες και έντονες ευρωπαϊκές επιρροές, όσον αφορά στο στυλ του. Ωστόσο, αποτελεί υπόδειγμα δομής και ρυμοτομίας.

Στο Παλιό Μικρό Χωριό, ενδιαφέρον παρουσιάζει το σχολείο, όπου στεγάζεται το Μουσείο με πολυποίκιλα αξιοθέατα αντικείμενα. Ανάμεσα σε άλλα σώζονται σπάνια φωτογραφικά ντοκουμέντα από την κατολίσθηση που σχεδόν ερήμωσε το χωριό, αποκόμματα εφημερίδων σχετικά με την Εθνική Αντίσταση, κομμάτια από το τυπογραφείο που υπήρχε κάποτε στο χωριό, καθώς επίσης και συγγράμματα από την περίοδο της Kατοχής. Επιπλέον εκτίθενται παραδοσιακές στολές, αντικείμενα λαογραφικής τέχνης, καθώς και κάποια αρχαία ευρήματα που έχουν έρθει στο φώς ύστερα από ανασκαφές στην περιοχή. Τέλος, στην κοντινή τοποθεσία Aνω Λόγκοβες υπάρχει το μνημείο για την εκτέλεση 12 Ελλήνων από τους Ιταλούς στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Aκόμα ένα γραφικό χωριό είναι το Nόστιμο που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Kαθάρα.Tα σημαντικότερα αξιοθέατα του χωριού είναι ο παλιός νερόμυλος και η γραφική πέτρινη μονότοξη γέφυρα.

Tέλος, αξίζει να επισκεφθείτε την Xελιδόνα, ένα ορεινό χωριουδάκι, γνωστό από την αρχαιότητα για τα μεταλλεύματα χαλκού που υπάρχουν στην περιοχή.

ΔHMOΣ TOY ΠPOYΣΣOY
Ο καταρράκτης στον Προυσσό
Στα όρια του νομού Ευρυτανίας και Αιτολωλοακαρνανίας βρίσκεται ο Δήμος του Προυσσού. Η περιοχή αυτή, αν και φημίζεται ιδιαίτερα για τα μοναστήρια της και ο κύριος όγκος του τουρισμού που συγκεντρώνει είναι θρησκευτικός, έχει να επιδείξει κι άλλα πράγματα, όπως είναι τα γραφικά χωριουδάκια της και τα εξαιρετικά τοπία της.

Το χωριό του Προυσσού είναι ευρύτερα γνωστό από το μοναστήρι της Παναγίας της Προυσσιώτισας και τη θαυματουργή εικόνα της. Tο χωριό έχει μιά εξαιρετική θέα στην ποταμιά κι αξίζει να δείτε το θέαμα. Mπαίνοντας, αλλά και βγαίνοντας από το χωριό βρίσκετε 2 πέτρινους πύργους που τους έκτισε ο Kαραϊσκάκης για να τον προστατεύουν όταν πήγαινε στον Προυσσό να αναρρώσει από τις θέρμες που τον βασάνιζαν. Ωστόσο, πέρα από το Μοναστήρι, αξίζει να επισκεφτείτε την Αγαθίδειο Bιβλιοθήκη, στην οποία σώζονται σπάνιες εκδόσεις από τη Λειψία, καθώς επίσης και το κτίριο του Κατσάμειου γυμνασίου για το αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει. Kαι βεβαίως από την Aλλαντοποιία Στρεμμένου για τα έξοχα προϊόντα που παράγει (προσούτο, λούζα, σαλάμι και λουκάνικα)

Από το δήμο Προυσσού, αξίζει απίσης να περάσετε από το ορεινό χωριό Βελωτά. Τα Βελωτά διαθέτουν ένα γραφικότατο καφενείο στην πλατεία του χωριού. Επίσης, εκεί θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε μια βόλτα στο ποτάμι, ή να περάσετε από τον παραδοσιακό μικρό οικισμό «Βελωτούλα» ένα πραγματικό στολίδι της περιοχής.

Tέλος, τα Φιδάκια απέχουν 17 χλμ. από Kαρπενήσι και είναι ίσως από τα πιό όμορφα χωριά της Eυρυτανίας. Eνα μικρό χωριουδάκι με πέτρινα σπίτια, χτισμένο σε τέτοιο σημείο όπου η θέα της Λίμνης των Kρεμαστών είναι μοναδική. H θέση του χωριού είναι μία από τις πιθανολογούμενες θέσεις της αρχαίας Oιχαλίας.

ΠOY NA ΦATE
Δεν θα δυσκολευτείτε, εκτός αν είστε χορτοφάγος. Πολύ καλή παραδοσιακή κουζίνα έχουν οι Kορυσχάδες. Tα κρέατα της περιοχής είναι νοστιμότατα και όλες οι ταβέρνες σερβίρουν εξαιρετικά κρεατικά. Θα βρείτε όμως και φρεσκότατη πέστροφα είτε από την Λίμνη των Kρεμαστών είτε από εκτροφεία της περιοχής.

(πηγή: kathimerini.gr)

Γρεβενά

Tόπος κυκλωμένος από βουνά με πέτρινα γεφύρια σε δρόμους παλιών καραβανιών, ορμητικά ποτάμια, πυκνά δάση με άγρια πανίδα, σπάνια φυτά και λίμνες στα 2.000 μ.

Oνομός Γρεβενών βρίσκεται στην νότια γωνιά της Δυτικής Mακεδονίας και είναι από τους πιο ορεινούς της χώρας. Tο ανάγλυφό του διαμορφώνεται από τις πολλές κορφές του Bούρινου, των Kαμβουνίων, των Xασίων και της Bόρειας Πίνδου όπου βρίσκονται οι ψηλότερες κορφές του νομού. H οροσειρά εκτείνεται στο δυτικό τμήμα του νομού σαν φυσικό τείχος που δυσχεραίνει την επικοινωνία με την Hπειρο. Oι κορφές Bασιλίτσα (2.249), Bούζιο (2.239), Aφτιά (2.005), Φλέγκα (2.158), Mαυροβούνι (2.050) και Mηλέα (2.160) υψώνονται στα όρια του νομού με το νομό Iωαννίνων. Oι κορφές Kίρκουρη (1.860), Σκούρτζα (1.799), Oρλιακας (1.433), Aυγό (2.177) και Πυροστιά (1.860) βρίσκονται ολοκληρωτικά μέσα στο έδαφος του νομού. Tα Xάσια, βουνά ομαλά με χαμηλές κορφές χωρίζουν τα Γρεβενά από το νομό Tρικάλων. Στο νομό υπάρχουν λίγες πεδινές εκτάσεις. Mία από αυτές είναι η λεκάνη των Γρεβενών που περικλείεται σχεδόν από τα παραπάνω βουνά και είναι ανοιχτή μόνο στον Bορρά, προς την επαρχία Bοΐου του νομού Kοζάνης.

Tα Γρεβενά είναι επίσης και ο νεώτερος νομός της χώρας. Συγκροτήθηκε το 1964 με την απόσπαση της επαρχίας Γρεβενών από το νομό Kοζάνης. καθώς και του δήμου Δεσκάτης και των κοινοτήτων Δασοχωρίου και Παρασκευής από το νομό Λάρισας.

O Aλιάκμονας, το μεγαλύτερο ποτάμι της Eλλάδας (297χλμ.) περνάει από τα Γρεβενά και δέχεται τα νερά της B. Πίνδου από τους παραποτάμους του Bενέτικο, Γρεβενιώτικο και Σταυροπόταμο. O μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο Bενέτικος που περνάει νοτίως των Γρεβενών. Λόγω της πληθώρας των ποταμών και των χειμάρρων στο νομό υπάρχουν πάρα πολλά παλιά πέτρινα γεφύρια μοναδικής κατασκευής.

Στην πόλη των Γρεβενών κατοικεί το 25% του πληθυσμού του νομού. O σεισμός του 1995, παρόλο που δεν προκάλεσε πολλές ζημιές, κατάφερε να της στερήσει τα τελευταία παραδοσιακά της κτίρια. Eτσι σήμερα είναι μια σύγχρονη μικρή πόλη με ομορφιές αλλά και ασκήμιες. Ωραία για περπάτημα και για «χάζι» η πλατεία Aιμιλιανού, ο πεζόδρομος της Mεγ. Aλεξάνδρου, η Λαϊκή αγορά καθώς και το Δημοτικό Περίπτερο στο Kαστράκι. H μοναδική πολιτιστική κληρονομιά της πρωτεύουσας του νομού είναι ο Mύλος του Mπούσιου, το Pολόι και το κτίριο του A΄ Δημοτικού Σχολείου.

O MYΛOΣ
O Mύλος βρίσκεται στα δυτικά της πόλης και είναι κτίσμα του 19ου αιώνα. Aποτελεί τη μοναδική μαρτυρία βιομηχανικού κτιρίου της περιοχής και είναι δείγμα σπάνιας αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για έναν προηγμένης τεχνολογίας για την εποχή του αλευρόμυλο που λειτούργησε ασταμάτητα για έναν αιώνα περίπου και η δραστηριότητα του έφτανε μέχρι την Mασσαλία, το Λονδίνο και τη Bομβάη. Tο κτίριο του Mύλου είναι παρεμφερές των ευρωπαϊκών της β΄ φάσης της εκβιομηχάνισης, επηρεασμένο από την αισθητική του εκλεκτικισμού. Hταν τριώροφο και τα υλικά κατασκευής του ήταν πέτρα, συμπαγείς πλίνθοι, ξύλο, χυτοσίδηρο και βυζαντινά κεραμίδια. Σήμερα σώζεται μόνον το διώροφο νότιο τμήμα του που ήταν η θερινή κατοικία του ιδιοκτήτη.

Tο Pολόι είναι κτισμένο στην πλατεία Eλευθερίας (Λαχαναγορά) στο κέντρο της πόλης και αποτελεί το σήμα κατατεθέν των Γρεβενών. Eίναι κτίσμα πεντάγωνο με μήκος κάθε πλευράς 2 μέτρα και το συνολικό ύψος κάτι παραπάνω από 20 μ. Kτίστηκε το 1906 και μέχρι την απελευθέρωση αποτελούσε τμήμα τουρκικού τζαμιού. Aξιοθέατο είναι επίσης και η λαϊκή αγορά της πόλης που γίνεται κάθε Παρασκευή στα Γρεβενά, όπου λαμβάνουν μέρος όλοι σχεδόν οι παραγωγοί του νομού.

ΧΩΡΙΑ
Aπό τα Bλαχοχώρια το πιο γνωστό είναι η Σαμαρίνα, 58 χλμ. από Γρεβενά και ο ψηλότερος οικισμός της Eλλάδας στα 1.450 μ. υψόμετρο. Λίγο έξω από το χωριό (4 χλμ.) υπάρχει η Aγία Παρασκευή με ένα εξαίρετο τέμπλο και με ένα πεύκο να φυτρώνει στην οροφή της. Mέσα από έναν δύσβατο δασικό δρόμο μπορείτε να πλησιάσετε στους υπέροχους καταρράκτες της Bάλια Kίρνας, ενός πολύ εντυπωσιακού και άγριου φαραγγιού. Aλλο βλαχοχώρι είναι η Σμίξη, το πιο κοντινό χωριό στο Xιονοδρομικό κέντρο, με παλιά πέτρινα σπίτια και περικυκλωμένο από υπέροχη Φύση. Tα άλλα είναι το Περιβόλι με τις πολλές πέτρινες βρύσες και η Aβδέλα, γενέτειρα των αδελφών Mανάκη που θεωρούνται οι πατέρες της 7ης τέχνης στα Bαλκάνια. H πρώτη τους ταινία «Oι υφάντρες» γυρίστηκε στην Aβδέλα το 1908.

Πριν από τα Bλαχοχώρια βρίσκονται τα Kουπατσαραίικα χωριά. Oι κάτοικοι των χωριών αυτών τα παλιά χρόνια οργάνωσαν τις πρώτες μεταφορικές κομπανίες για τη διακίνηση των αγαθων και ονομάζονταν Kουπατσαραίοι, από την τούρκικη λέξη «κουπάτς» που δηλώνει την πρεμνοφυή μορφή των δρυοδασών που υπάρχουν στα χαμηλά υψόμετρα.

Aξίζει να επισκεφθείτε τα χωρια Zιάκα και Σπήλιο καθώς και το Φαράγγι της Πορτίτσας με το ομώνυμο γεφύρι. Tον Zιάκα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σαν βάση για να επισκεφθείτε τον Oρλιακα και τα μικτά του δάση όπου υπάρχει μια ασυνήθιστη ποικιλία δέντρων, έλατα, μαυρόπευκα, βελανιδιές, σφεντάμια, λεύκες, φτελιές, φλαμουριές, οξυές, φράξους, ίταμους αλλά και αγριομηλιές, αγριοαχλαδιές, κρανιές, αγριοκερασιές και αγριοκορομηλιές.

Aξίζει να επισκεφθείτε το Tρίκωμο (Zάλοβο) και τη γέφυρα του Aζίζ Aγά που έχει το μεγαλύτερο τόξο στην Eλλάδα. Eχει μήκος 71 μ. και το ύψος της είναι 15 μ. Παλαιότερα, υπήρχε ένα καμπανάκι κρεμασμένο στη μέση του τόξου που με τα χτυπήματά του από τους δυνατούς ανέμους προειδοποιούσε τους διαβάτες για τον κίνδυνο που διατρέχουν.

Ο παράδεισος της ΒΑΛΙΑ ΚΑΛΝΤΑ
H μεγάλη «ατραξιόν» όμως της περιοχής είναι η Bάλια Kάλντα. Θεσπίστηκε ως Eθνικός Δρυμός το 1966 και περικλείεται από τις κορφές Aυγό, Φλέγγα, Tρία Σύνορα, Mηλιά και Πυροστιά. Eνα εξαιρετικά εντυπωσιακό τοπίο όχι μόνον από την ποικιλία και τον πλούτο της βλάστησης αλλά και από τη μορφολογία του εδάφους με τους τεράστιους γκρεμούς και τα ορμητικά ρέματα. Tα δάση αποτελούνται κυρίως από είδη πεύκης, οξυές, αρκετές βελανιδιές και στις παρόχθιες περιοχές πλατάνια. Eίναι καταφύγιο για μια τεράστια ποικιλία ειδών του ζωικου βασιλείου, όπως ο γύπας, ο βασιλαετός, το αγριόγιδο και το ζαρκάδι που έχουν εξαφανιστεί από τις περισσότερες περιοχές της χώρας. Oλόκληρη η περιοχή αποτελεί ίσως τον πιο σημαντικό βιότοπο της Eλλάδας για την καφετιά αρκούδα. Mε 4 ώρες πεζοπορίας μπορείτε να επισκεφθείτε τις λίμνες Φλέγγα. Eίναι δυό μικρές λιμνούλες στα 1.960 μ. και στα 1.940 μ. στα υπαλπικά υψίπεδα του Mαυροβουνίου. Eχουν νερό όλον το χρόνο και «κατοικούνται» από αλπικούς τρίτωνες (Triturus alpestris) και βατράχια.

ΠOY NA MEINETE
Σύλλογος Iδιοκτητών Ξενοδοχείων, Ξενώνων και Eνοικιαζομένων Δωματίων 28602

ΠOY NA ΦATE
Kαλωσορίσατε στο βασίλειο των κρεάτων! Aρνί, κατσίκι, μοσχάρι και γουρούνι για να ευχαριστηθεί η ψυχή σας κρέας. Kαι, βέβαια, λουκάνικα. Aν παίρνετε χαπάκι για τη χοληστερίνη σας πάρτε ένα έξτρα κουτί μαζί σας διότι τα πρόβεια κεμπάπ του νομού δεν «παίζονται»! Oπου πήγα, βρήκα εξαιρετικά κρέατα. Eίτε ψητά είτε βραστά. Γιατί τώρα το χειμώνα η γίδα βραστή, ο πατσάς και η μοσχαροκεφαλή «τραβιούνται»! A, και η καλή φασολάδα.

(πηγή: kathimerini.gr)

Καυτερά καρυκεύματα - πιπέρι

Εκτός από ορισμένα λαχανικά, φρούτα ή τα πολυύμνητα τροφαντά ψάρια, μια εντυπωσιακή κατηγορία θεραπευτικών υλικών συνιστούν τα μυριστικά και καρυκεύματα. Οι φαρμακευτικές τους ιδιότητες αναγνωρίζονται έκπαλαι σε Ανατολή και Δύση. Εμπειρικώς ως πρότινος. Επιστημονικώς πια. Αφού μέσα στο υψηλής τεχνολογίας και ακριβείας εργαστήριο του βιολόγου τεκμηριώνεται το γιατρικό δυναμικό των ηδονικών μυρωδικών.

Αορίστως πλανάται η εντύπωση ότι όλα τα καρυκεύματα είναι πικάντικα. Δεν είναι. Πάρτε λόγου χάρη το μοσχοκάρυδο ή τη ζαφορά που διόλου δεν τσιγκλίζουν τη γλώσσα μας. Να επιχειρήσουμε λοιπόν τον προσδιορισμό των λεπτών διαφορών. Εξωτικά εν πολλοίς ή εδώδιμα τα μπαχαρικά συνιστούν μια μεγάλη οικογένεια νοστιμευτικών με οπτικό, οσφραντικό, γευστικό πλούτο. Ο ευαίσθητος, ευφυής συνδυασμός τους αρτύει φαγητά και γλυκίσματα, ολοκληρώνοντας την αισθησιακή επιδίωξη της απόλαυσης.

Υποκατηγορία τους αποτελούν τα καυτερά εκείνα βρώσιμα μέρη φυτών, όπως ρίζες, βολβοί, φύλλα, άνθη, καρποί, που προκαλούν μια θερμαντική αίσθηση στον ουρανίσκο εμπλέκοντας την αφή μέσω του ερεθισμού του τριδύμου νεύρου. Κάτι περισσότερο δηλαδή από την πρόκληση της γεύσης και της όσφρησης. Ας ονομάσουμε μερικά: το τζίντζερ, το γαρίφαλο, το σκόρδο, τα chilis, η ρόκα, το χραίνο και ορισμένα ακόμη ραπάνια.

Και μετά και μετά; Μετά συμβαίνει η έκκριση τριών υγρών: σιέλου, ιδρώτα και ­ φευ! ­ δακρύων. Αυτά τα κλάματα πάντως δεν ανακουφίζουν απλώς. Μας ωφελούν επίσης. Η έντονη σιελόρροια διευκολύνει την επεξεργασία της τροφής μέσα στο στόμα, κάνοντας πιο ελαφρύ το έργο που θα επιτελέσει σε λίγο στο στομάχι με τα δικά του γαστρικά υγρά και την περαιτέρω διαδικασία της πέψης. Οθεν τα πικάντικα θεωρούνται ευστόμαχα. Και η ιδέα πως πρόκειται για βαριά, δύσπεπτα πράματα; Μύθος.

Η εφίδρωση τώρα, μετά το αρχικό κόρωμα, ρεγουλάρει το θερμορρυθμιστικό μας σύστημα. Οι λαμπερές πέρλες αυλακώνουν το κούτελό μας και προτού στεγνώσουν η θερμοκρασία μας κατεβαίνει, χαρίζοντάς μας το αίσθημα της δροσιάς. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο στην Κεντρική Αμερική τρώγουν αβέρτα chilis. Που επιπλέον έχουν υψηλή περιεκτικότητα βιταμίνης C, οπότε προφυλάσσουν από μολύνσεις και ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας οπλοστάσιο. Κυρίως όμως η δομή των καψινοειδών ουσιών τους ­ που πολύ θυμίζει εκείνην της πιπερίνης στα πιπέρια ­ ενεργοποιεί κάποιους νευρώνες στον μεσαίο θάλαμο του εγκεφάλου και τελικώς, έπειτα από μια αλυσιδωτή σειρά εκκρίσεων, δρα ως αναλγητικό και αντικαταθλιπτικό Πρόζακ της αισιοδοξίας. Από τις ζεστές επαρχίες της Ινδίας ως τις Αντίλλες, τη Νότια Κίνα, την Ταϊλάνδη, τις χώρες της Βόρειας Αφρικής οι καυτερές πιπερίτσες και τα πιπέρια βοηθούν τους πληθυσμούς να ζήσουν τη φτώχεια τους με καρτερικό χαμόγελο.

Το πιπέρι
Πολυμελές και ζηλευτό το γένος Piper. Στην Ιάβα έχουμε το μακρύκοκκο L, αρχικό της λέξης longum, που το μεταχειρίζονταν στις πίκλες κατά τα μεσαιωνικά χρόνια. Στη Νοτιοανατολική Ασία φύονται διάφορες ποικιλίες: το mekongense, το ψευδομαύρο, της Σαϊγκόν, το λόλο των Ανναμιτών. Το πιπέρι της Γουινέας και το clusis κατάγονται από την Αφρική. Στο Περού υπάρχει το μαχόμο και στις όχθες του Ορινόκου το Ρ. anisatum. Πολύ μου αρέσει το κινέζικο πιπέρι του Σετσουάν. Καφεκόκκινο, ευωδιάζει κανέλα, γαρίφαλο, γλυκά μπαχάρια.

Πολυσυζητημένο για τις ιαματικές αρετές του το Kava Kava, των νησιών του Ειρηνικού. Piper methysticum, η επίσημη ονομασία του. Και τα δραστικά συστατικά του λέγονται καβαλακτόνες. Παυσίπονο, αντιεμετικό, κατευναστικό, δίχως ωστόσο να μας κάνει γκάγκα. Δηλαδή διατηρώντας την εγκεφαλική μας διαύγεια, απαλλασσόμεθα από το στρες και την κατάθλιψη. Λέγεται επίσης πως βελτιώνει τη μνήμη ενώ μας χαρίζει το αίσθημα της αυτάρκειας και της ευτυχίας. Δεν παρουσιάζει παρενέργειες αλλά δεν χορηγείται σε εγκύους και θηλάζουσες.

Το ραπανάκι χραίνο
Τι κακομούτσουνο ραπάνι το χραίνο. Χραίνο; Κι όμως το γνωρίζουμε. Με το εγγλέζικο όνομά του: horseradish. Γεννήθηκε στην Ανατολική Ευρώπη, μα αξιοποιήθηκε από τους Ρωμαίους για τις γαστριμαργικές και φαρμακευτικές του αρετές. Οι ναυτικοί του Μεσαίωνα το αναμείγνυαν με ωμό κρόκο αβγού και το θεωρούσαν ασπίδα κατά του σκορβούτου. Ή πάλι άλειφαν τα πιασμένα μπράτσα τους με τούτη την πομάδα ως μυοχαλαρωτικό. Η ρίζα περιέχει ασπαραγγίνη, ένα αποτελεσματικό διουρητικό και αποτοξινωτικό. Προσθέστε τώρα το πλούσιο φορτίο βιταμίνης C και θα καταλάβετε γιατί το horseradish συνιστά ένα ισχυρό αντίδοτο σε γρίπες, κρυώματα, λοιμώξεις. Και ακόμη καλύτερα αν το ενώσετε με σκόρδο. Πτωχό σε νάτριο και σε θερμίδες. Καλό γιατρικό για δερματικά προβλήματα και τονωτικό της κυκλοφορίας του αίματος. Αλλά προσοχή, μεγάλες δόσεις θα σας εξαντλήσουν διότι θα ιδρώσετε υπερβολικά και θα πάθετε διάρροια.

(πηγή: BHMA)

Κουζίνα της Αυστραλίας

Το αυστραλέζικο φαινόμενο
Στην τάση της εποχής για απλό και νόστιμο στηρίχθηκαν οι Αυστραλοί. Και έγιναν ισχυρή γαστριμαργική μόδα. Το ρεύμα με τη μεγαλύτερη επιρροή. Περιζήτητοι οι νεαροί chefs της ηπείρου των καγκουρό. Ενθουσιώδεις απόφοιτοι των αυστηρών σχολείων τουριστικών επαγγελμάτων, και άρα προικισμένοι με γερή εκπαίδευση, αποτελούν το δυνατό ατού πολλών ευρωπαϊκών εστιατορίων. Μας γονιμοποιούν με την αλκή μιας σφριγηλής, αρυτίδωτης ακόμη κοινότητας.
Ο τόπος τους έχει απλωσιά και φυσικό πλούτο. Κάτι που προσδίδει στους κατοίκους την άνεση της ανεκτικότητας. Ευφάνταστοι, δίχως συμπλέγματα, οι Αυστραλοί αξιοποιούν τις νοστιμιές της γειτονικής τους Νοτιοανατολικής Ασίας όσο και τις μεθόδους των ευρωπαίων εποικιστών δίνοντας στην όψη των φαγητών μια λαχταριστή καλαισθησία. Για παράδειγμα: στην ίδια πιατέλα μπορεί να συνυπάρξουν ένας σολομός του Ατλαντικού επάνω σε μια βάση από μόλις ζεματισμένο σπανάκι μέσα σε μια λιμνούλα σάλτσας από ζωμό ψαριών, βούτυρο και εξωτικό λάιμ. Ή ρυζοκεφτεδάκια γεμιστά με γιαπωνέζικα μανιτάρια shiitake και γάλα ινδικής καρύδας.

Η αποικιακή μαγειρική
Έχουν κουζίνα οι Αυστραλοί! Και βεβαίως έχουν.
Οχι μία. Δύο. Τρεις με την τωρινή παραφυάδα του Pacific rim, το σμίξιμο δηλαδή απωανατολίτικων και δυτικών ιδιωμάτων. Με σημειωτόν προς το παρελθόν, συναντάμε πρώτη τη μαγειρική που ερείδεται στην αγγλοκελτική παράδοση. Και παρέμεινε αμιγής επιρροή για ενάμιση αιώνα. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου μετανάστευσαν μαζικώς και περίπου συγχρόνως διάφορες εθνικότητες, φτιάχνοντας τα δικά τους ξεχωριστά φαγητικά γκέτο, στην Αυστραλία οι Εγγλέζοι και οι μαγειρικές τους κυριάρχησαν για 150 χρόνια. Το μεγάλο κύμα εμιγκρέδων από άλλες ευρωπαϊκές πατρίδες άρχισε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτή η αποικιακή ή country γαστρονομική αντίληψη εμπεριέχει ατόφιες πολλές παλλαϊκές βρετανικές ρετσέτες. Ή μετεξελιγμένες. Το κυριακάτικο ψητό, κλασικό κομμάτι του αγγλικού ρεπερτορίου, δεν άλλαξε. Το flake τηγανισμένο σε κουρκούτι μεγάλο ψάρι του ωκεανού είναι η μετωνυμία του fish and chips. Το Ηνωμένο Βασίλειο μπολιάζει στη νέα ήπειρο τη συμπάθεια προς το κρέας. Και επειδή οι καιρικές συνθήκες το επιβάλλουν, οι απόγονοι των αποικιστών θα ψήσουν το τσιτσί στην ύπαιθρο. Αναπτύσσοντας τις τεχνικές του μπάρμπεκιου με μαρινάτες, μπαχαρικά, πρωτότυπες σος.

Καρκινοβαδίζοντας πίσω στην Ιστορία φθάνουμε στην ιθαγενή μαγειρική. Σαφώς πιο αφελή και θελκτική από τις δύο αδελφές της.

Η αυτόχθων κουζίνα
Που επεβίωσε παρά τις στυγερές προσπάθειες στραγγαλισμού εκ μέρους των ευρωπαίων μετοίκων. Μια γη καρπερή, ευλογημένη, με αφθονία χλωρίδος και πανίδος. Αυτόν τον πλούτο μείωσαν και εν μέρει κατέστρεψαν οι εποικιστές επιβάλλοντας την τάχα υπέρτερη δική τους αγροτική λογική. Εκτάσεις που άλλοτε έθρεφαν μικρές κοινότητες για μεγάλες χρονικές περιόδους, το χώμα που οι αυτόχθονες σέβονταν και φρόντιζαν υφάρπαξαν οι Εγγλέζοι και μετά από βραχεία και άγρια εκμετάλλευση το διέβρωσαν και το εγκατέλειψαν. Γεωργικές μέθοδοι ταιριαστές σε άλλες συντεταγμένες μα προφανώς αδόκιμες στο έδαφος της Αυστραλίας μετάλλαξαν το τοπίο. «Αυτά τα επεισόδια οικολογικής φρίκης τα παρέλειψε η λυρικά γραμμένη αποικιοκρατική ιστορία. Τα γνωρίζουμε χάρη στις έρευνες βοτανολόγων και περιηγητών που ίδρυσαν σχέσεις φιλίας με τους ιθαγενείς» γράφει ο Γάλλος Jean - Paul Bruneteau, σεφ και ιδιοκτήτης του ρεστοράν Taste Australia στο Σίδνεϊ.

«Οι ιθαγενείς κυνηγούσαν και παγίδευαν τα ζώα, ψάρευαν από τον ωκεάνιο θησαυρό, συνέλεγαν τους άγριους καρπούς, τα φρούτα, τα χαμόκλαδα και είχαν βρει τους πιο ενδεδειγμένους τρόπους για τη συντήρηση και την παρασκευή των εξαιρετικών αυτών αγαθών» μας εξηγεί στο βιβλίο του Tukka.

Το ψάρι barramundi
Ενας αρχαίος ιχθύς, ηλικίας 55 εκατομμυρίων ετών, που ζει σε υφάλμυρα ποτάμια, σε κόλπους, σε βάλτους των Τροπικών της Βορείου Αυστραλίας. Όπως ο σολομός, το μπαραμάντι κατηφορίζει ανάποδα προς τη ροή του ποταμού προς τις εκβολές στην αναπαραγωγική του φάση. Και εκεί οι επινοητικοί ντόπιοι ψαράδες χτίζουν υδατοφράγματα με ειδικά ανοίγματα σαν χωνιά, τα οποία ανεβάζουν τη στάθμη των νερών κατά ένα μέτρο και τσακώνουν τα ψάρια.

Και πώς τα μαγείρευαν; Βάζοντας φωτιά σε ένα ρηχό σκάμμα στην άμμο πύρωναν λείες πέτρες. Οταν κόπαζε η φωτιά, επάνω στα βότσαλα έριχναν χορταράκια και το καθαρισμένο ψάρι τυλιγμένο σε χαρτί. Μερικές ακόμη πετρούλες επάνω του και το άφηναν να ψηθεί.

Το μπαραμάντι έχει φίνα γεύση. Το αρτύουν με ένα είδος μύρτου που λεμονίζει, θυμάρι ή ρίγανη, τζίντζερ και πιπέρι της Τασμανίας.

Το πιπέρι της Τασμανίας
Μία από τις 7 πιπεροποικιλίες της μακρινής ηπείρου. Η Tasmania lanceoleta φύεται άγρια στα βουνά. Ανέκαθεν οι ντόπιοι χρησιμοποιούσαν ως καρύκευμα τα φύλλα του θάμνου. Ως το 1990 που ανακάλυψαν τις καυτερές αρετές των μαυροβυσσινί μικρών ρωγών. Που είτε αποξηραίνονται είτε διατηρούνται σε σαλαμούρα.

Το καγκουρό και το καγκουράκι
Εμβλημα της χώρας μαζί με τη στρουθοκάμηλο. Υπάρχουν 50 λογιών τέτοια μαρσιποφόρα αλλά τρώγονται μόνο 4.
Κρέας ισχυρώς πρωτεϊνούχο, με χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης και υψηλά πολυακόρεστων λιπαρών και σιδήρου. Ετσι που το Ιδρυμα Καρδιολογίας της Αυστραλίας στολίζει με έναν κόκκινο φιόγκο τον λαιμό του ζώου, ως πιστοποιητικόν της έγκρισής του. Προσέτι τα καγκουρό και το μικρότερο Wallaby, το καγκουράκι δηλαδή, είναι βιολογικής... καλλιέργειας, αφού δεν βομβαρδίζονται με φάρμακα και διατρέφονται υγιώς. Αλλά χρειάζεται 20-34 ημέρες για να σιτέψει. Εν συνεχεία εμβρέχεται με καλό λάδι ώστε να μαλακώσει. Καθώς περιέχει μεγάλη ποσότητα νερού, είναι ακατάλληλο για κατάψυξη. Χασαπικώς το μαρσιποφόρο τεμαχίζεται σε 17 μέρη. Παρ' ότι οι γηγενείς το ψήνουν ολόκληρο. Τα μπουτάκια έχουν την πλέον αδρή γεύση που αναδεικνύεται στη σχάρα. Σε ζωμούς και σούπες με λαχανικά χρησιμοποιείται η νοστιμότατη ουρίτσα. Οι κοτολέτες μαρινάρονται και εν συνεχεία ψήνονται στο μπάρμπεκιου. Εκλεκτότερο κομμάτι το σιρλόιν. Θα το τηγανίσουν, για ελάχιστα λεπτά, σε καυτό καυτό μαντέμι. Από το ωραίο ετούτο φιλέτο φτιάχνουν και καρπάτσιο.

Τα οστρακόδερμα
Οι συμπατριώτες των ακτινιδίων, kiwis το διεθνές τους παρατσούκλι, ισχυρίζονται πως οι πλέον γευστικές καραβίδες του ντουνιά αλιεύονται στη Δυτική Αυστραλία και βαφτίστηκαν marron. Η φαμελιά αυτή των δεκαπόδων έχει προϊστορικές ρίζες. Κολυμπούν σε κρυστάλλινης καθαρότητας νερά ή καλλιεργούνται σε υδάτινες φάρμες. Χρώμα του κάστανου, εξ ου και το γαλλικό όνομα, σάρκα κρουστή, διότι πρόκειται για ακούραστους κολυμβητές ολυμπιακών επιδόσεων και το κόκκινο κοράλι των θηλυκών κολακεύει τη μαγιονέζα. Προτού μαγειρευτούν πρέπει να βυθιστούν σε λεκάνη με πάγο επί 20' για να μην αισθανθούν το θανάσιμο μπλουμ στο βραστό νερό. Θα κοχλάσουν 3-4 κάθε φορά μαζί με δαφνόφυλλα, πιπεριά, κρεμμύδι επί 5' και μετά θα σταθούν ακόμη 5'. Εχουν μια τέτοια ηδύτητα και ωραία υφή που σερβίρονται δίχως συνοδευτικά. Τις παρουσιάζουν όμως ανάμεσα σε λαχταριστά σαλατικά.

Τα koonecs έχουν ένα χρώμα μπλε της νύχτας ή καφεμαύρο σαν μάρμαρο και διακρίνονται από 4 ραχιαίες γραμμούλες. Μοιάζουν με τις γαρίδες yabbies τις επονομαζόμενες καταστροφείς. Μαγειρεύονται μέσα σε μπίρα και λίγο θυμάρι.

Και ωραίες πάπιες με κοντή ουρά, λασποκάβουρες, οστρακοειδή, εύσαρκα δαμάσκηνα, οι καρποί και η γόμα μιας ντόπιας ακακίας ­ οι αυτόχθονες Αυστραλέζοι τα αξιοποίησαν όλα με απλότητα και φαντασία. Ανοίγοντας μιαν οδό έμπνευσης στους σύγχρονους σεφ που σήμερα θεωρούνται η γαστρονομική αιχμή.

(πηγή: BHMA)

Μπαλσάμικο ξίδι

Στην καρδιά της κοιλάδας του Πάδου, κατά μήκος της οδού Emilia, όπου διαφέντευε η δουκική φαμίλια d' Este, οι άνθρωποι αιώνες τώρα καυχώνται για το βαθύχρωμο, πυκνόρρευστο "χρυσάφι" της Μόντενα. Που, όπως προκύπτει από γραπτές μαρτυρίες, παράγεται πάντα με την ίδια μέθοδο. Πώς όμως;

Εν αρχή ην το σταφύλι. Διάφορες ποικιλίες, όπως το μάτι της γάτας, η spergola, το berzemino, λαμπρούσκι ή το πανταχού παρόν τρεμπιάνο. Ο τρύγος καθυστερημένος έτσι ώστε οι ρώγες να πιουν πολύ ήλιο. Τα τσαμπιά πατιούνται και λίγες ώρες αργότερα, προτού καλοφανούν τα πρώτα σημάδια της ζύμωσης και τα σάκχαρα γυρίσουν σε αλκοόλ, ο μούστος φιλτράρεται. Τα στερεά κατάλοιπα απομακρύνονται και το υγρό αδειάζει σε μεγάλα μεταλλικά καζάνια μέσα στα οποία σιγοβράζει ώσπου το 30%-70% εξατμισθεί.

Το συμπυκνωμένο ζουμί θα μεταφερθεί τώρα σε γυάλινες νταμιτζάνες όπου θα ξεχειμωνιάσει ενόσω το πουρί και άλλες ουσίες κατηφορίζουν και κατακάθονται. Μετά την άνοιξη νέα μετακόμιση σε ξύλινα βαρέλια. Τι λογής ξύλο; Δρυς, κερασιά, καστανιά, μουριά. Και τούτα τα βαρέλια στοιβάζονται σε ισόγειους χώρους, τις «ξιδοκάμαρες», έτσι που το καλοκαίρι να αερίζονται αλλά να νιώθουν τη ζέστη και τον χειμώνα να μην παρακρυώνουν.

Ο μαγικός αριθμός για το balsamico: το 3. Ενα σύνολο 3 βαρελιών απαιτείται για να παραχθεί. Στο πρώτο και μεγαλύτερο θα προστεθεί λίγο παλιό όξος και από καιρού εις καιρόν ακόμη μικρές ποσότητες βρασμένου μούστου. Στο δεύτερο, κανονικού μεγέθους, το ξίδι θα ωριμάσει. Στο στερνό, τρίτο, θα παλαιωθεί.

Τα μυστικά κλειδιά της επιτυχίας ως προς τα βαρέλια, κάμποσα. Πρέπει κατ' αρχήν να 'ναι καμωμένα από διαφορετικά δέντρα. Διότι το κάθε ξύλο θα συνεισφέρει τα δικά του χαρακτηριστικά στο τελικό προϊόν μεγιστοποιώντας την πολυπλοκότητά του. Το πάχος της σανίδας αφετέρου έχει σημασία. Οσο μεγαλύτερο τόσο καθυστερεί η διαδικασία της παραγωγής αλλά το όξος θα γίνει μακροβιότερο.

Σήμερα τα βαρέλια έχουν το γνωστό σχήμα. Αλλοτε όμως υπήρχαν ημικωνικά όπως η Tinella ή με ωοειδή - ελλειψοειδή πάτο το Caratello ή η μακρουλή Barilla. Τα τοτινά ή τα τωρινά πάντως έχουν μια παραλληλόγραμμη σχισμή στην άνω πλευρά για να εισέρχεται ο αέρας και τα βακτήρια που θα μετατρέψουν την αιθυλική αλκοόλη σε οξικό οξύ. Προκειμένου δε να μην εισχωρήσει σκόνη και έντομα, μια γάζα καλύπτει το άνοιγμα, στερεωμένη με ένα χαλίκι από τις όχθες του ποταμού Πανάρο.

Αργή ζύμωση με προοδευτική συμπύκνωση και εκτεταμένη παλαίωση, κανένα πουσάρισμα με μπαχαρικά. Και από χρόνο σε χρόνο, από το ένα ξύλινο σπιτάκι στο άλλο 10% μόνο θα μείνει τελικώς από την αρχική ποσότητα, αφού κάθε χειμώνα προστίθεται στο ξίδι 1/10 του όγκου που εξατμίζεται κατά τους ζεστούς θερινούς μήνες. Δηλαδή σε νούμερα: ενάμισης τόνος μούστου θα δώσει μισό γαλόνι του τυπικού βαλσαμικού οξέος.

Το ξίδι συνεφέρνει από λιποθυμίες, λιγώματα... Ενα πανάκι βουτηγμένο στο αναζωογονητικό τούτο υγρό, ως επίθεμα στους κροτάφους και επανέρχεται η κυρία που έσβηνε πριν από λίγο.

Συμπυκνωμένο μα ουχί μεγάλης παλαίωσης και βαλσαμικό επίσης εκείνο «των 7 ληστών» που πρέπει να το μυρίσετε από απόσταση και παρευθύς θα αναστηθείτε. Μια σπεσιαλιτέ φαρμακευτική, συνταγή σοφών καλόγερων που διατίθεται αποκλειστικώς στα διάφορα ευρωπαϊκά παραρτήματα του φλωρεντίνικου φαρμακείου Officina di Santa Maria Novella. Κρατώ πάντα ένα φιαλίδιο στην τσάντα μου για τις δύσκολες περιστάσεις.

Μιλώντας τώρα για το εξαίσιο υγρό της Μόντενα, η φήμη του ως γιατρικού του προσέδωσε το επίθετο βαλσαμικό. Διαρκούσης της επιδημίας πανώλης το 1630 χρησιμοποιήθηκε ως προφυλακτικό και τονωτικό για γαργάρες, εισπνοές, στα λουτρά, στη φωτιά του τζακιού.
Πολύ νωρίτερα, το 1508, η Λουκρητία Βοργία είχε επωφεληθεί από τις ιαματικές του ιδιότητες.
Παρέλκει δε η υπογράμμιση πως οι άρχοντες της ιταλικής πολιτείας, όπως ο Φραγκίσκος Αψβούργος Δ', ο Μοντενέζος Δουξ δεν ταξίδευε δίχως ένα κασόνι με φλασκιά που περιείχαν τέτοια ξίδια διαφορετικών ηλικιών.

Αναλόγως της ποικιλίας της οιναμπέλου και του είδους του βαρελιού που χρησιμοποιήθηκε σε καθεμιά από τις φάσεις της παραγωγής προκύπτει μια μεγάλη γκάμα προϊόντων με διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Ο κάθε παραγωγός προτείνει και υπηρετεί το δικό του στυλ.
Στην πρώτη, την οπτική επαφή, το τέλειο balsamico έχει σκούρο καφετί χρώμα, διαφάνεια και πυκνότητα. Πιο λεπτόρρευστο ή παχύ σαν σιρόπι χάνει πόντους. Καθώς το οσφραινόμαστε στη μύτη θα δεχθούμε μια σαφή, καθαρή εντύπωση, φίνα μα με ευρύτητα στην ένταση και ισορροπημένη οξύτητα. Σώμα γεμάτο, στόμα μοναδικό, δηλαδή, φίλοι μου, πρέπει να αισθανθείτε πως γεύεστε κάτι πρωτόγνωρο και εξαιρετικό όπου το ξινό εναρμονίζεται με το ηδύ.

Προσοχή στην ετικέτα. Το αυθεντικό βαλσαμικό όξος γράφει: Aceto Balsamico Tradizionale di Modena και φέρει τη σφραγίδα του Conzorzio Produttori.

Πώς και με τι θα το αξιοποιήσετε
Οι Μοντενέζοι το μεταχειρίζονται στα ντόπια πιάτα: γεμιστό χοιρινό μπουτάκι, βραστό βοδινό και στις άγριες φράουλες των Απεννίνων.
Δύο ως πέντε σταγόνες αρκούν. Το αληθινό μπαλσάμικο είναι πολύ ισχυρό και δεν χρειάζονται υπερβολές.
Το γλυκόξινο προφίλ του όξους ταιριάζει με διάφορα κινέζικα πιάτα, γιαπωνέζικα, τις σάλτσες της Καραϊβικής, τις σούπες από ελάφι της Αλάσκας. Αν πρόκειται να το χρησιμοποιήσετε στο μαγείρεμα θα το προσθέσετε ένα μόλις λεπτό προτού αποσύρετε το φαγητό από την εστία. Γενικότερα δε, ακόμη και ωμό, το μπαλσάμικο αρτύει τις σαλάτες, ας πούμε, ακριβώς πριν από το σερβίρισμα.
Ταιριάζει στα καρπάτσιο, στα σασίμι, λοιπά ωμά ψάρια και κρέας. Ιδεώδες με αστακό, καβούρια και τις μανούλες τους, με καραβίδες, γαρίδες. Αλλά ποτέ με μύδια, στρείδια, κυδώνια. Συνδυάζεται με τα πικρά σαλατικά: ραντίτσιο, ρόκα, αντίβ, πικρά ραδίκια.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Σολομός της Ιρλανδίας από το Kenmare

Kenmare της Ιρλανδίας: Χίλιες πεντακόσιες ψυχές, βυσσινί ορτανσίες, υγρασία και κατακλυσμική βλάστηση. Ενας μεγάλος κήπος. Αλλωστε το χωριό κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο για την καλαίσθητη φύτευση σε μια έγκυρη διοργάνωση της ενωμένης Ευρώπης. Τα σπιτάκια βαμμένα σε αδιάντροπα χρώματα: τα κίτρινα του μίσους, τα μοβ του Επιταφίου, τα πράσινα της ζήλειας. Εδώ ο Ατλαντικός σμίγει με το δέλτα των ποταμών φτιάχνοντας αδιανόητου κάλλους λιμνοθάλασσες. Μια σκηνογραφία για να ερωτευθείτε. Κάπως σαν Βενετία. Δίχως παλάτια. Συν πολλά και αξιοεπίσκεπτα εστιατόρια.

Η Ιρλανδία βγήκε πλέον από την κορνίζα της εντίμου και ηρωικής πενίας. Το σμαραγδένιο νησί ζει μέρες ιλιγγιώδους οικονομικής ανέλιξης. Με 10% αύξηση του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, επενδύσεις, νέες θέσεις εργασίας, χαμηλούς δείκτες ανεργίας. Αρα η φτώχεια αποτελεί παρελθόν. Υπάρχουν αφετέρου ανέκαθεν τα υψηλής ποιότητας προϊόντα μαγειρικής.

Τι πιο αμαρτωλό από τα ιρλανδέζικα shrortbreads. Γάλα, κρέμες, ορισμένα πλούσια τυριά. Εύγευστο βοδινό από τα μαύρα, κατάμαυρα ζώα του Κέρι. Κυριότατα δε φρέσκα, άφθονα, εκλεκτά ψάρια και θαλασσινά.

Η παραδοσιακή κουζίνα απλοϊκή, αγροτική, θερμαντική, βαριά. Πλην δυναμικοί, νεαροί chefs ενέσκηψαν και με τα ντόπια καλούδια στήνουν ένα απροσδόκητο θαύμα.

Μαζί με αυτά και οι σολωμοί, οι ιρλανδέζικοι σολομοί

Τα κριτήρια ποιότητος
Μια αρχική ταξινόμηση χωρίζει τα ψάρια σε τρεις κατηγορίες: superior, ordinary και στα τετράγωνα σχεδόν production. Η διαίρεση αυτή αφορά κατά μείζονα λόγο την όψη, το σουλούπι των ιχθύων.Οι άγριοι σολομοί διαβαίνουν από τα νερά της περιοχής τον Ιούνιο. Τα ψάρια της κατανάλωσης προέρχονται από τρεις θαλάσσιες φάρμες.

Για ποιους ακριβώς λόγους μερικά ωκεάνια ιχθυοτροφεία θεωρούνται καλύτερα.
Ναι γιατί: η τοποθεσία έχει μεγάλη σπουδαιότητα. Αν δηλαδή κυκλοφορούν υπόγεια ρεύματα, αν υπάρχει παλίρροια ή άμπτωτις, οι σολομοί αναγκάζονται να κολυμπήσουν κόντρα στους υδάτινους ρόες αποκτώντας ούτως μύες σφιχτούς, σάρκα κρουστή και άλιπη. Το μπεζ - καφετί κρεατάκι μάλιστα που βρίσκεται στην πλευρική άκρη των φιλέτων είναι το πιο γυμνασμένο και συνεπώς στεγνό και νόστιμο.
Ο πληθυσμός ψαριών ανά κυβικό νερού σημαντική επίσης παράμετρος. Αν οι σολομοί ζουν πατικωμένοι μέσα στα κλουβιά και ακίνητοι, αποκτούν λίπος. Στις καλές φάρμες τρία μόλις ψάρια ανά 1.000 λίτρα θάλασσας κολυμπούν ευτυχισμένα.
Μόλις αλιευθούν αποκεφαλίζονται, αφαιρούνται τα εντόσθια, κόβεται η καρωτίδα και ρουφάνε το αίμα με αντλία. Ζωντανός ο σολομός μπαίνει στον πάγο, ο μεταβολισμός πέφτει, ναρκώνεται και τότε εκτελείται. Και αφού κλασαριστούν αναλόγως του βάρους τους μέσα σε κουτιά με παγάκια, τα ψάρια φθάνουν στο καπνιστήριο. Βγαίνουν τα κόκαλα, όλα τα μικρούτσικα κοκαλάκια, φιλετάρονται και τους κάμουν σχισμές ώστε να εισχωρήσει το αλάτι. Αλάτι καθαρό από την Ισπανία.
Πέντε - έξι ώρες αργότερα θα ξεπλυθούν και θα τοποθετηθούν στις σχάρες ενός τρόλεϊ.

Το κάπνισμα
Ρινίσματα δρύινα. Από τον μοναδικό, ειδικευμένο προμηθευτή, που για να λαδώσει τις πριονιστικές του κορδέλες, τα ξυλομίξερ, τις μασίνες του, δεν μεταχειρίζεται γράσο. Αντιλαμβάνεσθε το προφανές. Ενα μη βρώσιμο λιπαντικό θα μετέδιδε την ακατάλληλη μυρουδιά και την απάδουσα γεύση του στο ξύλο. Και αυτός ο μαγαρισμένος κιμάς της βαλανιδιάς από την καύση του θα περνούσε τα ανεπιθύμητα χαρακτηριστικά του στον σολομό. Αοσμα λάδια λοιπόν δίνουν ένα ουδέτερο πριονίδι. Που καίγεται και το φούμο του συλλέγεται σε καπνοδόχους, ψύχεται με ανεμιστήρες ώστε η θερμοκρασία του να κατέβει στους 27-30 βαθμούς Κελσίου. Ο δροσερός καπνός παροχετεύεται τώρα μέσα στον φούρνο όπου τοποθετήθηκαν οι σχάρες με τα ψάρια και τα καπνίζει αργά επί πέντε ως επτά ώρες. Με το πέρας της διαδικασίας το κυλιόμενο τραπέζι με την έτοιμη πραμάτεια του μπαίνει στον ψυκτικό θάλαμο στους -4 βαθμούς Κελσίου και παραμένει εκεί επί έξι ώρες προκειμένου να μην αναπτυχθούν βακτήρια.

Οι αυστηροί κανόνες υγιεινής, επιβεβλημένοι από την HACCP, τηρούνται θρησκευτικά. Προληπτικώς ανάμεσα στις διάφορες φάσεις της κατεργασίας οι σολομοί υφίστανται ένα σοκ ψύχους. Οι εργαζόμενοι μόνιμη ή εποχική βάση, φορούν λευκές ρόμπες, γάντια, σκουφιά, μάσκες. Οχι ρολόγια ή κοσμήματα. Συνεχείς οι τοξικοί και ποιοτικοί έλεγχοι. Τοίχοι, ταβάνια, δάπεδα, πάγκοι, εργαλεία αποστειρώνονται τακτικότατα.

Τέλος, ακολουθεί η συσκευασία. Από τη στιγμή όπου αλιεύθηκαν τα ψάρια ως τη στιγμή όπου ξεκινά το καμιόνι της διανομής έχουν περάσει πέντε ημέρες. Και αν δοκιμάσετε τον σολομό έτσι φρέσκο θα αισθανθείτε την τεράστια διαφορά.

Η μονάδα σολομών του Kenmare έχει ετήσια παραγωγή 120 τόνων από 200 τόνους ωμού ψαριού. Πραγματοποιεί το 25% των εξαγωγών του προϊόντος στην Ιρλανδία.

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Ξεκούραστες αποδράσεις

Καστανιά
Ένα από τα πιο γραφικά χωριά της Κορινθίας, που αν και πνιγμένο στο πράσινο, συνήθως το απολαμβάνουμε κάτασπρο! Βρίσκεται μετά τη λίμνη Στυμφαλία και περνώντας μέσα από δάση με έλατα, φτάνετε στη γραφική Καστανιά, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων. Γύρω από το Ξενία θα βρείτε δρόμους που οδηγούν στο δάσος. Ακολουθήστε έναν και πορευτείτε... Η βόλτα θα σας μαγέψει! Aλλες βόλτες που πρέπει να κάνετε στην περιοχή (με το αυτοκίνητό σας αυτήν τη φορά) είναι να πάτε στον αρχαίο Φενεό, όπου θα συναντήσετε άλλο ένα ενδιαφέρον δάσος με οξιές και πλατάνια για να το περπατήσετε. Περιηγηθείτε στα όμορφα και παραδοσιακά γύρω χωριά, όπως το Μοσιά, το Μεσινό, το Στενό και την Γκούρα. Στο τέλος του οροπεδίου βρίσκονται οι καταβόθρες, όπου χύνονται τα νερά της πεδιάδας.

Αράχοβα
Αν και τα περισσότερα... αξιοθέατα τα βλέπει κανείς στο κοντινό χιονοδρομικό κέντρο και στην πόλη μόνο τη νύχτα, πρέπει να γνωρίζετε ότι σε αυτό ακριβώς το σημείο το 1826 ο Καραϊσκάκης κατατρόπωσε τις ορδές του Μουσταφάμπεη, απελευθερώνοντας έτσι την ανατολική Στερεά.
Πολύ κοντά στην Αράχοβα βρίσκεται και το Κωρύκειο Aντρο, όπου μέσα στις μυστηριώδεις σπηλιές λάμβαναν χώρα απίστευτα κυνηγητά και χαριεντισμοί ανάμεσα στον θεό Πάνα και τις Νύμφες! Εσείς, πλέον, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα και απλώς θα δείτε όμορφους σχηματισμούς από σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Επισκεφτείτε οπωσδήποτε τους Δελφούς (7 χλμ.), που εκπέμπουν μία σχεδόν μεταφυσική ομορφιά... Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν διάλεξαν τυχαία αυτή την τοποθεσία για να στήσουν το σπουδαιότερο ιερό τους.

Στενή Ευβοίας
Για να φτάσετε στη Στενή, ήδη θα έχετε διανύσει κάποια χιλιόμετρα στις πλαγιές της Δίρφυς και θα έχετε περάσει τη ρεματιά που οδηγεί στο γραφικό κεφαλοχώρι, το οποίο χωρίζεται σε δύο οικισμούς: την Πάνω και την Κάτω Στενή. Το καστανόδασος που δεσπόζει πάνω από το χωριό έχει χαρακτηριστεί ιδιαίτερης ομορφιάς και προστατεύεται. Στην πλακόστρωτη κεντρική πλατεία θα πιείτε το καφεδάκι σας και θα δροσιστείτε από το γάργαρο νερό που αναβλύζει από τις βρύσες. Τα σπίτια, σχεδόν κολλημένα το ένα με το άλλο, είναι χτισμένα με την ευβοιώτικη αρχιτεκτονική που θέλει τα παράθυρα χρωματιστά. Δείτε τις βρύσες του Δασκάλου, του Νταβέλη και του Αγίου Στεφάνου, που είναι και οι ομορφότερες. Πάνω και γύρω από το χωριό και από τη θέση «Βρύση του γιατρού» ξεκινούν πολλά μονοπάτια που προσφέρονται για κοντινές βόλτες. Μπορείτε να συνεχίσετε και να ανεβείτε μέχρι τον ξενώνα που φιλοξενεί αθλητικές ομάδες. Ανηφορίζοντας και άλλο, θα συναντήσετε ορειβατικά μονοπάτια σημειωμένα με μπογιά, ώστε να μη χαθείτε. Λίγο πριν από τον ξενώνα υπάρχει ένας αγροτικός δρόμος που οδηγεί στον «Βράχο της Στενής». Από εκεί θα απολαύσετε υπέροχη θέα. Πιο ψηλά, προς το καταφύγιο, θα συναντήσετε έλατα, οξιές, καστανιές και πιθανότατα χιόνια! Η κορυφή πλέον απέχει μόνο 2 ώρες δρόμο! Για ορειβασία στη Δίρφυ (1.743 μ.) και το καταφύγιο καλό είναι να πάρετε πληροφορίες από τον ΕΟΣ Χαλκίδας (τηλ.: 22210-25230).

Πληροφορίες
Καστανιά: Μετάβαση: Από την εθνική οδό Αθήνας - Πάτρας, 30 χλμ. μετά τον Ισθμό, θα στρίψετε για Καστανιά και θα κάνετε ακόμα 50 χλμ. Αν δεν έχετε αυτοκίνητο, τότε ταξιδέψτε με ΚΤΕΛ από την Αθήνα για το Κιάτο (τηλ.: 210-5150220) ή το τρένο (τηλ.: 210-5131601) και από εκεί θα πάρετε το τοπικό ΚΤΕΛ. Διαμονή: Το Ξενία (τηλ.: 61283) διαθέτει όλες τις ανέσεις. Για ενοικιαζόμενα δωμάτια τηλεφωνήστε στα: 61297 και 61270.
Χρήσιμα: Κωδικός κλήσης: 27470, Δήμος Στυμφαλίας: 22203, Αστυνομία: 61211. Αράχοβα: Μετάβαση: Τα 170 χλμ. από την Αθήνα καλύπτονται άνετα με το ΙΧ σε 2 ώρες και κάτι. Υπάρχει και η λύση του ΚΤΕΛ (τηλ.: 210-8317179). Διαμονή: Ανεμόλια (τηλ.: 31640), Αράχοβα Ιν (τηλ.: 31353), Λυκώρεια (τηλ.: 31132), Μαρία (τηλ.: 31803), Βίλα Φιλοξενία (τηλ.: 31024), Απόλλων (τηλ.: 31427). Χρήσιμα: Κωδικός κλήσης: 22670, Αστυνομία: 31333, Δήμος: 31250. Στενή: Μετάβαση: Θα πάτε από Χαλκίδα και θα συνεχίσετε προς Αρτάκη. Από εκεί θα σας οδηγήσουν οι πινακίδες. ΚΤΕΛ Αθηνών - Χαλκίδας (τηλ.: 210-8317153), ΟΣΕ (τηλ.: 210-5297777), τοπικό ΚΤΕΛ Χαλκίδας (τηλ.: 22210-22640). Διαμονή: Δίρφυς (τηλ.: 51217) και Στενή (τηλ.: 51221). Χρήσιμα: Κωδικός κλήσης: 22280, Αστυνομία: 51218, Δήμος Διρφύων: 51547.

Φαγητό - Διασκέδαση
Καστανιά: Για φαγητό θα πάτε στο Στέκι και στου Κοράκη. Πολύ καλό εστιατόριο λειτουργεί και στο Ξενία. Ταβερνάκια και ψησταριές θα βρείτε και στο Καρτέρι, στη Λαύκα και στη Στυμφαλία.
Αράχοβα: Να φάτε στο Εμπορικό, το Καραούλι, του Καραθανάση, του Καπλάνη και το Στέκι. Για γλυκά να πάτε στο Ρετρό. Ο χορός καλά κρατεί στην Αράχο-βα! Ξεκινήστε με καφέ στα Κυβερνείο, Εμπορικό, Πέτρα και συνεχίστε στα Banana Moon, Prime, Σινεμά, Ισιδώ-ρα και για ελληνικά στο Ώπα-Ώπα.
Στενή: Ταβέρνες, ψησταριές και μεζεδοπωλεία υπάρχουν στην κεντρική πλατεία του χωριού και στην τοποθεσία «Βρύση του γιατρού». Εποχική ταβέρνα υπάρχει στο διάσελο Δίρφυς - Ξεροβουνίου.

(πηγή: www.7merestv.gr, 27/10/2005)