Στον εξωτικό Άγιο Δομίνικο

Ανάμεσα στις Αντίλες ξεχωρίζει ένας μικρός παράδεισος, που έχει ξετρελάνει τους απανταχού τουρίστες!

Πρόκειται για έναν εξωτικό παράδεισο που συγχρόνως έχει ζωή, έθιμα, παραδόσεις και δεν είναι μόνο μια απλή τουριστική καρτ ποστάλ. Ο Χριστόφορος Κολόμβος, που ανακάλυψε την Hispaniola (όπως το ονόμασε τότε), είπε: «Aυτή η γη είναι τόσο όμορφη και τόσο γόνιμη, που δεν μπορεί κανείς να το πιστέψει παρά μονάχα όταν τη δει με τα μάτια του!». Έκτοτε πέρασαν πάνω από 500 χρόνια, το νησί κόπηκε -για πολιτικούς λόγους- στα δύο (δημιουργήθηκε η Αϊτή κολλητά στον Άγιο Δομίνικο), το τοπίο όμως δεν άλλαξε και τη συμβουλή του μεγάλου θαλασσοπόρου ακολούθησαν εκατομμύρια τουρίστες! Η Δομινικανή Δημοκρατία, όπως είναι το επίσημο όνομα του κράτους, είναι πλημμυρισμένη από ρέγκε ρυθμούς και η χώρα που «εξάγει» τους μεγαλύτερους champions του μπέιζμπολ!

Γνωριμία με την πόλη
Η πρωτεύουσα Άγιος Δομίνικος (Santo Domingo), όπου θα προσγειωθείτε, είναι ιδιαίτερα θορυβώδης και με έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα. Όμως, η απίστευτη πολυχρωμία -σε ρούχα, σπίτια και αυτοκίνητα-, οι πραμάτειες των πλανόδιων πωλητών και η κίνηση του πλήθους κάτω από τον καυτό ήλιο θα σας βάλουν αμέσως στο κλίμα και τη φρενίτιδα της πόλης, που τελικά θα τη βρείτε και αρκετά γραφική! Επισκεφτείτε το ιστορικό κέντρο που διατηρεί το αποικιοκρατικό ύφος και έχει χαρακτηριστεί από την Unesco ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στην πλατεία των Όπλων θα δείτε το άγαλμα του αρχιτέκτονα Nicolas de Ovando, ο οποίος φρόντισε να αντικατοπτριστεί στο Νέο Κόσμο όλο το μεγαλείο και η δύναμη του βασιλείου της Ισπανίας. Έτσι, η μικρή αυτή πόλη έγινε η πιο όμορφη και η πιο μεγαλόπρεπη απ' όσες δημιούργησαν οι Ισπανοί στις αποικίες τους στις Αντίλες. Βολτάρετε στο πλακόστρωτο δρομάκι Calle de las Damas (Ο Δρόμος των Κυριών), που ονομάστηκε έτσι γιατί περνούσαν από αυτόν οι κυρίες της αυλής. Στην Calle Hostos θα δείτε μερικά γραφικά, στυλ Creole, ξύλινα χρωματιστά σπίτια. Περπατήστε, τέλος, κατά μήκος των τειχών Ozamea που χτίστηκαν (1502-1507) για να προστατέψουν την πόλη από τους πειρατές. Μέσα από τις βαριές ξύλινες πόρτες τους κρύβουν πλούσιους και όμορφους κήπους.

Οδοιπορικό
Βασικό αξιοθέατο είναι τα εθνικά πάρκα. Κινούμενοι στους επαρχιακούς δρόμους προς την ακτή Bani και το San Jose, θα ανακαλύψετε ότι όλο το νησί είναι ένας απέραντος κήπος. Σταματήστε όπου θέλετε και απολαύστε την τροπική εξωτική φύση. Από το San Jose θα πάρετε το δρόμο για το βουνό Duarte, με την υψηλότερη κορυφή πασών των Αντιλών (3.175 μ.). Εκεί σας περιμένουν γραφικά χωριά, τεράστιες φυτείες καφέ, πανέμορφοι καταρράκτες και ποτάμια για ράφτινγκ. Η περιοχή ανήκει στο εθνικό πάρκο Armando Bermudez. Σε ένα άλλο εθνικό πάρκο, το Valle Nuevo, θα θαυμάσετε πάνω από 250 είδη φυτών και 65 είδη πουλιών. Από την κοιλάδα Cibao θα κατεβείτε προς τις παραλίες του Ατλαντικού, στην περιοχή που αποκαλούν «το μέλι της χώρας», αφού εκεί βρίσκονται οι φυτείες του ρυζιού και του καπνού, στις οποίες εκτός από τον τουρισμό βασίζεται η οικονομία της χώρας. Οι παραλίες του νησιού, βέβαια, δεν χρειάζονται περιγραφή με λόγια. Οι φωτογραφίες μιλούν καλύτερα. Η λευκή ψιλή άμμος στολίζεται από κοκκοφοίνικες μέχρι εκεί που φτάνει το γαλαζοπράσινο νερό του ωκεανού. Θα ευχαριστηθείτε μπάνια, αλλά... στα ρηχά! Μην απομακρύνεστε. Η πιο διάσημη παραλία είναι η Punta Cana. Μην παραλείψετε, όμως, να πάτε και μέχρι το «σχεδόν νησί» Samana, όπου θα κάνετε το μπάνιο σας, λαμβάνοντας υπόψη ότι κάπου εκεί στα ανοιχτά καταφτάνουν οι φάλαινες για την αναπαραγωγή τους... Με καταμαράν θα φτάσετε στο νησάκι Saona, όπου βρίσκεται το εθνικό πάρκο Este. Το Mano Juan είναι το μοναδικό ψαροχώρι του νησιού με λίγους ψαράδες. Έτσι, η επίσκεψη εκεί είναι -υποχρεωτικά- ημερήσια: δεν μπορείτε να μείνετε περισσότερο. Βλέπετε, μόνο έτσι διατηρούνται οι παράδεισοι!

Ταξιδιωτικά tips
* Αποφύγετε τις πολύ τουριστικές περιόδους (π.χ. Χριστούγεννα) γιατί θα εκνευριστείτε από την πολυκοσμία. n Προσοχή στο πορτοφόλι σας στις παραλίες, σε κάποιες γειτονιές των πόλεων και στα ερημικά σοκάκια το βράδυ.
* Θα ενοχληθείτε από την αυξημένη πορνεία.

Πληροφορίες
* Χρήσιμα: Κωδικός κλήσης: 001809. Τουριστική Αστυνομία: 12003500. Ώρες: 5 ώρες πίσω.
* Νόμισμα: Οι συναλλαγές σας γίνονται με δολάρια ή ευρώ. Ρεύμα: 110 βολτ.
* Κλίμα: Τροπικό. Διάστημα χωρίς βροχές: Νοέμβριο - Μάιο.

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
* Τα μενού των εστιατορίων περιλαμβάνουν κυρίως ψάρια και θαλασσινά με διάφορες σάλτσες που συχνά περιέχουν φρούτα. Πρόκειται για την κουζίνα που ονομάζεται Creole. Θα βρείτε πολλές παραθαλάσσιες ταβέρνες, αλλά αν δεν θέλετε να διακινδυνεύσετε να σας σερβίρουν παράξενες γεύσεις, καλύτερα να γευματίζετε στα εστιατόρια των ξενοδοχείων.
* Δεν χρειάζεται να πάτε κάπου συγκεκριμένα για να χορέψετε. Κυκλοφορώντας στους δρόμους, παντού ακούγονται μουσικές και οι κρεολοί και οι κρεολές λικνίζονται. Κάντε και εσείς το ίδιο. Από hot μπαράκια στις παραλίες, άλλο τίποτα!
* Φεύγοντας αξίζει να πάρετε μαζί σας: ρούμι, πούρα, καφέ αλλά και κοσμήματα από κεχριμπάρι και μαύρο κοράλλι.

(πηγή: www.7merestv.gr)

Κούβα

Στο νησί της σάλσα, στην πατρίδα του κεφιού και του χορού θα ανακαλύψετε έναν κόσμο ξεχωριστής, σχεδόν μαγικής γοητείας.

Ένα νησί που βρίσκεται ανάμεσα στις ακτές της κοσμικής Φλόριντα, την εξωτική Τζαμάικα, την ιστορική χερσόνησο του Γιουκατάν και τη μαγική Αϊτή δεν μπορεί παρά να ξεχωρίζει.
Το τροπικό κλίμα της, οι φανταστικές παραλίες με τα φοινικόδεντρα και τα σμαραγδένια νερά, οι γραφικές πολύχρωμες πόλεις της δεν αφήνουν ασυγκίνητο κανέναν ταξιδιώτη. Η Κούβα θεωρείται ένας παράδεισος γι' αυτούς που την επισκέπτονται. Το πιο μεγάλο νησί της Καραϊβικής προσφέρει μαγευτικές εναλλαγές τοπίων και χαρακτηρίζεται από ασύγκριτη φυσική ομορφιά. Ετοιμαστείτε, λοιπόν, για ένα ταξίδι που θα σας μείνει αξέχαστο.
Ονειρικός προορισμός και για τους Έλληνες -όπως έχει φανεί τα τελευταία χρόνια αφού συρρέουμε κατά εκατοντάδες- θεωρείται το νησί του Φιντέλ Κάστρο. Ο παράδεισος της σάλσα, η χώρα που πνίγει μέσα στο ρούμι τα προβλήματά της, χορεύει και διασκεδάζει από το πρωί ως το βράδυ. Η Κούβα μπορεί να μην είναι ένας επίγειος παράδεισος για τους κατοίκους της, που συχνά ζουν μέσα σε μεγάλη φτώχεια, όμως σίγουρα είναι για τους τουρίστες, που γνωρίζουν (ή θέλουν να μάθουν) τι ακριβώς σημαίνει «έξω καρδιά» και απόλυτη διασκέδαση.
Το νησί ανακαλύφθηκε το 1492 από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Από τότε μέχρι σήμερα, οι Κουβανοί εξακολουθούν να είναι περήφανοι για την καταγωγή τους, είναι όμως περήφανοι και επειδή μέσα στο πέρασμα των αιώνων ο τόπoς τους έγινε και τόπος προσέλευσης τουριστών απ' όλο τον κόσμο.

Γνωριμία με την πόλη
Φτάνετε στην Αβάνα, την πρωτεύουσα της Κούβας, η οποία είναι χωρισμένη σε τρεις περιοχές: στη Χαμπάνα Βιέχα (την παλιά πόλη), το Βεδάδο (με τις μεγαλοπρεπείς επαύλεις και τους φοίνικες) και το Μιραμάρ (το μοντέρνο προάστιο με τα καλά εστιατόρια). Βρίσκεστε σε μια πραγματικά όμορφη πόλη η οποία όμως βρίσκεται σε μεγάλη παρακμή, λόγω του οικονομικού εμπάργκο των ΗΠΑ. Πολλά από τα κτίρια μοιάζουν ετοιμόρροπα, διατηρώντας ωστόσο το αρχιτεκτονικό τους στυλ και την αρχοντιά τους.
Αν θέλετε, νοικιάστε αυτοκίνητο ώστε να μπορέσετε να κάνετε έναν καλό γύρο. Μάλλον είναι η καλύτερη λύση, αφού οι αποστάσεις είναι πολύ μεγάλες και η συγκοινωνία ανεπαρκής. Η μόνη περιοχή που μπορείτε να δείτε περπατώντας είναι η Χαμπάνα Βιέχα. Χαθείτε μέσα στα στενά δρομάκια της και γνωρίστε τους χαμογελαστούς ντόπιους που θα σας παρατηρούν μέσα από τα παράθυρά τους. Κάποιες φορές θα έχετε την αίσθηση πως βρίσκεστε στην Ισπανία ή την Ιταλία. Έντονα είναι τα κατάλοιπα της αποικιοκρατίας στην αρχιτεκτονική. Μην παραλείψετε να κάνετε μια επίσκεψη στο Μουσείο της Επανάστασης. Ένα ακόμη σημαντικό μουσείο, αυτό της πόλης της Αβάνας, βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς συνοικίας και στεγάζεται στο θαυμάσιο Captain's General's Palace. Θα διαπιστώσετε πως οι Κουβανοί λατρεύουν κάθε μορφή ελεύθερης έκφρασης. Έτσι, επιδίδονται με ζήλο σε όλα τα είδη τέχνης, με αποτέλεσμα σήμερα η Αβάνα να καμαρώνει για τα 250 μουσεία τέχνης που αριθμεί! Εντυπωσιακό είναι και το κτίριο του Καπιτώλιου με τις μαρμάρινες κολόνες και το θόλο. Θα δείτε πολύ ενδιαφέροντα εκθέματα και θα ενημερωθείτε για την πλούσια ιστορία του τόπου.
Στη διάρκεια των περιπάτων σας στην παλιά Αβάνα θα περάσετε οπωσδήποτε από τους παράλληλους δρόμους Ομπίσμπο και Ο' Ράιλι για να φτάσετε στην επιβλητική Πλάσα ντε λα Κατεντράλ. Μια ωραία βόλτα θα κάνετε και στο αριστοκρατικό Βεδάδο, όλοι οι δρόμοι του οποίου οδηγούν στην πολυσύχναστη παραλιακή λεωφόρο Μαλεκόν.
Συνεχίστε τις βόλτες σας με τα πόδια ή με το αυτοκίνητο. Κάθε γωνιά είναι και μια έκπληξη! Η γοητεία της Αβάνας σίγουρα θα σας κερδίσει, όσο δύσκολοι περιηγητές και αν είστε. Φυσικά, σε κάθε βήμα σας θα συναντάτε τις τεράστιες αφίσες με το πρόσωπο του Τσε Γκεβάρα, του εθνικού ήρωα της Κούβας.
Η Αβάνα, όμως, μοιάζει ατελείωτη! Σιγά σιγά φτάσατε στο Μιραμάρ, που θυμίζει έντονα αμερικανική μεγαλούπολη. Εδώ θα γνωρίσετε το σύγχρονο πρόσωπο της Κούβας.

Παραλίες
Για μπάνιο θα πάτε στη Σάντα Μαρία ντελ Μαρ, τη διάσημη πλαζ της Αβάνας είκοσι μόλις λεπτά από την πόλη. Είναι μεν πολυσύχναστη, δεν παύει όμως να είναι και πανέμορφη.

Οδοιπορικό
Αφήνοντας πίσω σας την Αβάνα μην παραλείψετε μια επίσκεψη στο Σαντιάγκο ντε Κούμπα, τη δεύτερη σε πληθυσμό πόλη του νησιού. Θαυμάστε τα αξιοθέατά της και ειδικά το Κάστρο Σαν Πέντρο ντε λα Λούκα και το σπίτι του Βελάσκες. Φτάνοντας στο τουριστικό Βαραδέρο (130 χλμ. από την Αβάνα) θα εντυπωσιαστείτε με την ακρογιαλιά του με την ψιλή κάτασπρη άμμο, τα φοινικόδεντρα και τα ζαφειρένια πεντακάθαρα (αλλά πολύ ζεστά, όπως σε όλη την Κούβα) νερά. Μοιάζει στην κυριολεξία με παραμύθι!

Πληροφορίες
* Μετάβαση: Μόνοι σας να βρεθείτε στην Κούβα δεν είναι εύκολο και θα σας στοιχίσει περισσότερο. Το πρακτορείο Cel Tours (τηλ.: 210-3629082), που έχει βραβευθεί από τουριστικούς παράγοντες της Κούβας αρκετές φορές, έχει να σας προτείνει μερικά οικονομικά αλλά πλούσια σε ποικιλία και παροχές «πακέτα». Θα ταξιδέψετε αεροπορικώς μέσω Μαδρίτης (με την Iberia) ή μέσω Παρισιού (με την Air France).
* Χρήσιμα: Αυτόματο Κούβας: 0053, Αβάνας: 7 Ώρα: 7 ώρες πίσω Νόμισμα: Θα κινηθείτε με δολάρια Βίζα: απαραίτητη Πρεσβεία Κούβας: τηλ.: 210-6855550

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
* Εθνικό πιάτο της Κούβας θεωρείται το ajiaco (σούπα με χοιρινό κρέας και λαχανικά). Αλλες νοστιμότατες σπεσιαλιτέ είναι τα moros y cristianos (ρύζι με μαύρα φασόλια), congri oriental (ρύζι με κόκκινα φασόλια), chatinos or tostones (τηγανητές μπανάνες) και lecho* asado e* pua (σουβλιστό χοιρινό). Στο Μιραμάρ θα φάτε στα πολύ καλά εστιατόρια Σεσίλια και Ελ Αλχίμπε.
* Για να ακούσετε κουβανέζικη μουσική, χωρίς δεύτερη σκέψη να πάτε στο Παλάσιο ντε λα Σάλσα, στο υπόγειο του ξενοδοχείου Riviera, απ' όπου έχουν περάσει όλες οι διασημότητες. Αφθονο κέφι θα βρείτε και στα κλαμπ Χαβάνα Λίμπρε και Τροπικάνα.
* Στο Μιραμάρ θα αγοράσετε πολύ καλής ποιότητας πούρα Αβάνας. Πάρτε επίσης ρούμι και έθνικ αντικείμενα.

(πηγή: www.7merestv.gr, 31/3/2006)

Σπέτσες

Η όμορφη Ντάπια, τα αρχοντικά στα οποία έχει αποτυπωθεί η ιστορία αιώνων, τα στρωμένα με βότσαλα σοκάκια, το παλιό λιμάνι, τα παραδοσιακά καρνάγια, τα μόνιππα αμαξάκια, αλλά και μια απίθανη ησυχία –ελλείψει αυτοκινήτων– είναι ορισμένοι μόνο από τους λόγους για τους οποίους οι Σπέτσες έχουν γίνει αγαπημένος προορισμός των κατοίκων της πρωτεύουσας και όχι μόνο.

Σε απόσταση μόλις δύο ωρών από τον Πειραιά (με flying) ή και με την εναλλακτική του αυτοκινήτου μέχρι την Κόστα στην Πελοπόννησο, για να περάσετε απέναντι με θαλάσσιο ταξί ή με το ferry boat, θα βρεθείτε στην... Πιτυούσα (από το ”πευκόφυτη”, όνομα το οποίο διατήρησε μέχρι και τη βυζαντινή εποχή). Εμείς συνιστούμε τη μεταφορά με flying ως πιο ξεκούραστη και εύκολη.

Οι Σπέτσες πάντως ενδείκνυνται και για απόδραση με το σκάφος σας (ταχύπλοο ή ιστιοπλοϊκό), το οποίο και μπορείτε να ”δέσετε” (...χώρου επιτρέποντος) στο Παλιό Λιμάνι ή στην Ντάπια.

Το άγαλμα της Μπουμπουλίνας στη δεξιά πλευρά του λιμανιού αποτελεί μια πρώτη ένδειξη για την ιστορικότητα που περιβάλλει το νησί. Στην πλατεία της Ντάπιας, όπου ήταν το παλαιό πυροβολείο του νησιού, τα κανόνια υπάρχουν μέχρι και σήμερα.

Τα αρχοντικά διατηρούν μια ξεχωριστή αρχιτεκτονική, ενώ η βόλτα στα σοκάκια θα σας οδηγήσει σε... shopping spree (κυρίως τις κυρίες που θα έχουν τη δυνατότητα να ανακαλύψουν μοναδικά καταστήματα).

Οι επιλογές για διασκέδαση είναι αρκετές (κυρίως στο παλιό –ξύλινο– λιμάνι). Όμορφα εστιατόρια και ταβέρνες για να ικανοποιήσετε τις γαστρονομικές απολαύσεις, με το κύμα να σκάει κυριολεκτικά στα πόδια σας, ενώ για τη συνέχεια έχετε να επιλέξετε μεταξύ των πιο ήσυχων bars για να απολαύσετε το ποτό σας, ή να ”ξεσαλώσετε” υπό τους ήχους ελληνικής ή ξένης μουσικής.

Η μεταφορά σας στο νησί μάλλον θα σας φέρει στο νου κάτι από παλιά ελληνική ταινία: Καθώς δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, έχετε να επιλέξετε μεταξύ του ποδηλάτου, του μόνιππου αμαξιού, του θαλάσσιου ταξί ή κάποιου από τα λιγοστά λεωφορεία που κυκλοφορούν στην περίπτωση που θέλετε να πάτε σε κάποια παραλία.

Σε ό,τι αφορά τις τελευταίες, υπάρχουν για όλα τα γούστα, με άμμο και με βότσαλα. Εκτιμούμε πάντως πως είναι από τα λίγα πράγματα στα οποία οι Σπέτσες υστερούν (κατά μια έννοια), καθώς δεν είναι αυτές που θα χαρακτηρίζαμε ως ”εξαίσιες”.

Μην φύγετε χωρίς να αποκτήσετε ιδία άποψη για τα αμυγδαλωτά, τα γλυκά του κουταλιού και βέβαια το ”ψάρι αλά σπετσιώτα”.

Αξίζει τον κόπο να δείτε, στις αρχές κάθε Σεπτέμβρη βέβαια και με την προϋπόθεση ότι θα έχετε προνοήσει αρκετό καιρό πριν για κατάλυμα, τη ”ναυμαχία της Αρμάτας” (αναπαράσταση της ναυμαχίας των Σπετσών που έγινε το 1822), όπου το κάψιμο του καραβιού αποτελεί αναμφισβήτητα ένα εντυπωσιακό θέαμα.

Αν αισθάνεστε πως έχετε βρει τον έρωτα της ζωής σας, τότε ίσως να θέλετε να κάνετε και μια βόλτα στη σπηλιά Μπακίρη. Ο μύθος λέει πως αν πιείτε νερό από την πηγή που βρίσκεται μέσα στη σπηλιά, τότε ο έρωτάς σας θα ζήσει για πάντα!

Τι να δείτε

Το Μουσείο Σπετσών, το οποίο στεγάζεται στο αρχοντικό του Χατζηγιάννη Μέξη, ενός από τους πρώτους άρχοντες του νησιού στα χρόνια του Αγώνα της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας. Τα εκθέματα του Μουσείου των Σπετσών αντιπροσωπεύουν περισσότερα από 4.000 χρόνια πολιτιστικής ιστορίας του νησιού και καλύπτουν όλες τις μορφές εκδήλωσης της τέχνης.

Η Σημαία της Επανάστασης, τα οστά της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, τα όπλα και οι προσωπογραφίες των Σπετσιωτών ναυμάχων, οι υδατογραφίες και ελαιογραφίες πλοίων του Αγώνα και το στόλισμά τους, τα ακρόπρωρα συμπεριλαμβάνονται και αυτά στα κειμήλια της συμβολής των Σπετσών στην Εθνεγερσία του 1821.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον βέβαια παρουσιάζει το Μουσείο Μπουμπουλίνας, το οποίο στεγάζεται στο αρχοντικό της ηρωίδας, ενώ εξαιρετική είναι και η Καποδιστριακή Στέγη Σπετσών, στην οποία υπάρχει η δυνατότητα για διοργάνωση συνεδρίων.

Επίσης, αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας με το σκαλιστό εικονοστάσιο, αλλά και να ανηφορίσετε προς τον Προφήτη Ηλία, την υψηλότερη κορυφή του νησιού.

Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί στο νησί αίθουσες- χώροι τέχνης, οι οποίοι φιλοξενούν, ιδιαίτερα κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες, εκθέσεις έργων τέχνης. Τέτοιοι χώροι είναι η αίθουσα τέχνης ”Ακρόπρωρο” στο ”Παλιό λιμάνι”, η αίθουσα τέχνης ”Αστρολάβος” στο συγκρότημα ”Νησιά” και η Δημοτική αίθουσα ”Κ. Αντωνιάδου”.

Πού να μείνετε

Για τη διαμονή σας, προτείνουμε τα εξής:

* Zoe’s Club, στο κέντρο των Σπετσών, πέντε λεπτά με τα πόδια από την Ντάπια. Για τη διαμονή σας υπολογίστε ότι οι τιμές ξεκινούν από τα 125 ευρώ το δίκλινο. Τηλέφωνο επικοινωνίας 22980–74447–8.

* Economou Mansion, δέκα λεπτά με τα πόδια από το κέντρο της πόλης. Η διαμονή εδώ κοστίζει από περίπου 175 ευρώ το δίκλινο. Τηλέφωνο επικοινωνίας 22980-73400–1.

* Παραδοσιακές κατοικίες ”Νησιά”, σχεδιασμένες και χτισμένες με τη μοναδική αρχιτεκτονική των γραφικών Σπετσών. Η διαμονή θα σας κοστίσει από περίπου 155 ευρώ το δίκλινο. Τηλέφωνο επικοινωνίας 229080–75000–10.

Πώς θα πάτε

Με ταχύπλοο από το λιμάνι του Πειραιά ή της Ζέας θα φτάσετε στις Σπέτσες σε 2 περίπου ώρες. Δρομολόγια πραγματοποιούνται όλο το χρόνο, ενώ οι τιμές ξεκινούν από 25,50 ευρώ για απλή μετάβαση. Για πληροφορίες και κρατήσεις, επικοινωνήστε με την Hellas Flying Dolphins, στο τηλέφωνο 210 4199000 και με τη Euroseas στο τηλέφωνο 210 4132105.

Εναλλακτικά, μπορείτε να πάτε οδικώς μέχρι την Κόστα στην Πελοπόννησο, ακολουθώντας τη διαδρομή προς Επίδαυρο και περνώντας από το Κρανίδι και το Πόρτο Χέλι. Από την Κόστα πραγματοποιούνται καθημερινά τέσσερα δρομολόγια με ferry boat προς τις Σπέτσες, στις 8.00, στις 10.30, στις 13.20 και στις 17.00. Για περισσότερες πληροφορίες, επικοινωνήστε με το λιμεναρχείο Σπετσών, στο τηλέφωνο 22980 72245.

(πηγή: www.in2life.gr, 30/3/2006)

Καστανιά: Στολίδι στην Κορινθία

Περάστε ένα πολύ όμορφο, ρομαντικό και ξεχωριστό Σαββατοκύριακο κοντά στη φύση, απολαμβάνοντας υπέροχα τοπία και κάνοντας μοναδικές βόλτες.

Oλοι γνωρίζουμε και έχουμε επισκεφτεί τις μαγευτικές αμμουδιές της Κορινθίας. Όμως, ο νομός διαθέτει και ένα καταπράσινο βουνό, τη Ζήρια, που στολίζεται από γραφικά χωριουδάκια. Ένα από αυτά είναι και η Καστανιά –όνομα και πράγμα–, πανέμορφη και πνιγμένη στο πράσινο, αλλά πολύ συχνά ντύνεται και στα λευκά! Τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει πολλούς και πιστούς φίλους, που την επισκέπτονται συχνά για να απολαύσουν γραφικότητα και απλότητα. Το ίδιο ενδιαφέροντα είναι και τα γύρω χωριά.

Γνωριμία με το χωριό
Βρίσκεστε σε υψόμετρο 1.000 μ. και βλέπετε μπροστά σας ένα πανέμορφο χωριό, με γραφικά σπίτια ανάμεσα στα δέντρα. Περπατήστε στα ήσυχα δρομάκια και απολαύστε τους ήρεμους ρυθμούς. Χαλαρώστε πίνοντας τον καφέ σας σε κάποιο από τα καφενεία της πλατείας και περιπλανηθείτε στα δασικά μονοπάτια που υπάρχουν γύρω από το χωριό. Περάστε από τη μακρόστενη εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου και δείτε τον ανδριάντα του Γεωργίου Παπανίκα. Αρκετά κοντά βρίσκεται και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, που ιδρύθηκε το 1693 και πρόσφερε πολλά στον Αγώνα του ’21. Αξίζει να το επισκεφτείτε για να θαυμάσετε τις υπέροχες αγιογραφίες, το κρυφό σχολειό, την εκπληκτική θέα και τη νοστιμότατη ροδοζάχαρη – ένα γλυκό κουταλιού που φτιάχνουν οι μοναχοί από τα τριαντάφυλλα της αυλής τους!

Εκδρομές
Γύρω από το Ξενία της Καστανιάς θα βρείτε δρόμους που οδηγούν στο δάσος. Πάρτε έναν και προχωρήστε. Θα ευχαριστηθείτε τη βόλτα σας και θα αναπνεύσετε καθαρό αέρα. Έπειτα εξορμήστε στη γύρω περιοχή κάνοντας μια θαυμάσια διαδρομή –με το αυτοκίνητό σας αυτήν τη φορά– ως τη Στυμφαλία λίμνη με τις καλαμιές. Το τοπίο είναι μαγευτικό και θα σας ταξιδέψει πίσω στο χρόνο, τότε που πηγαίνατε σχολείο και μαθαίνατε τους άθλους του Ηρακλή. Οι τερατώδεις όρνιθες, πάντως, δεν μένουν πια εκεί? τις εξολόθρευσε ο άνθρωπος μαζί με άλλα... τερατώδη ή μη πτηνά, και έτσι μπορείτε να κάνετε αμέριμνοι τη βόλτα σας...
Δίπλα στη λίμνη θα δείτε (ρωτήστε αν μπορείτε) ένα σπήλαιο με σταλακτίτες, που είναι όμως εγκαταλειμμένο. Περιηγηθείτε στα όμορφα και παραδοσιακά γύρω χωριά όπως είναι το Καρτέρι, τα Κιόνια, η Λαύκα και η Δροσοπηγή και συνεχίστε παίρνοντας το δρόμο για τον αρχαίο Φενεό.
Αφού διασχίσετε και τους κουκλίστικους οικισμούς της Ζήριας, τη Μοσιά, το Μεσινό, το Στενό και την Γκούρα –πατρίδα του οπλαρχηγού του ’21–, όλα τους παραδοσιακά χωριά με έντονη φυσιογνωμία, θα φτάσετε στον αξιολογότατο αρχαιολογικό χώρο του Φενεού. Επισκεφτείτε το μουσείο, που φιλοξενεί μια αρχαιολογική συλλογή, και έπειτα περιηγηθείτε στα ερείπια της αρχαίας πόλης, που ήταν πολύ σπουδαία κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Οι ανασκαφές, μάλιστα, έφεραν στο φως και ένα αρχαίο ιερό του Ασκληπιού.

Στα Τρίκαλα
Πολύ κοντά στον Φενεό υπάρχει και ένα πανέμορφο και ενδιαφέρον δάσος με οξιές και πλατάνια, όπου μπορείτε να εξορμήσετε για να ξεμουδιάσετε. Στο τέλος του οροπεδίου βρίσκονται οι καταβόθρες, όπου χύνονται τα νερά της πεδιάδας. Κατά την αρχαιότητα λέγεται ότι εκεί υπήρχε μία λίμνη που τελικά αποξηράνθηκε. Αξίζει, όμως, να περάσετε και από την άλλη μεριά του βουνού, όπου βρίσκονται τα πανέμορφα Τρίκαλα Κορινθίας. Από την Γκούρα θα βρεθείτε στο Στενό και θα ακολουθήσετε έναν αγροτικό δρόμο που θα σας βγάλει στην περιοχή.
Τα Τρίκαλα είναι ακόμα ένα χωριό της Ζήριας που τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε χειμερινό θέρετρο. Προσκυνήστε στα όμορφα εκκλησάκια του Αγίου Γεωργίου, του Αγίου Γερασίμου, του Αγίου Δημητρίου και της Κοίμησης της Θεοτόκου, με ωραίες βυζαντινές εικόνες και τοιχογραφίες, και ολοκληρώστε το θρησκευτικό σας καθήκον πηγαίνοντας στο μοναστήρι του Αγίου Βλασίου. Στέκεται εντυπωσιακό σε μια μαγευτική περιοχή με πλούσια βλάστηση και σίγουρα θα σας μαγέψει.
Στο δρόμο της επιστροφής σας να σταματήσετε για λίγο στην αρχαία Σικυώνα προκειμένου να γνωρίσετε τα αρχαιολογικά ευρήματα. Πρόκειται για μια ολόκληρη πόλη που διατηρείται σε αρκετά καλή κατάσταση. Έχουν βρεθεί ερείπια ναών, λουτρά, βουλευτήριο, μέχρι και ένα γυμναστήριο! Αφού θα βρίσκεστε εκεί κοντά, μπορείτε να κάνετε μια βόλτα και από το Κιάτο, αυτή την όμορφη παραλιακή πόλη, για να δείτε και λίγο θάλασσα. Και σε αυτήν τη διαδρομή θα συναντήσετε πολλά γραφικά χωριά, όπου μπορείτε να ξαποστάσετε για να πιείτε καφέ ή για να φάτε κανένα κοψιδάκι.

Πληροφορίες
* Μετάβαση: Πάρτε το αυτοκίνητό σας και βγείτε στην εθνική οδό Αθήνας - Πάτρας. Κοντά στο Κιάτο θα πάρετε τη διασταύρωση για την Καστανιά. Θα κάνετε ακόμα καμιά 50αριά χλμ. και φτάσατε στον προορισμό σας! Συνολικά, από την Αθήνα μέχρι την Καστανιά θα διανύσετε 155 χλμ. Αν δεν έχετε δικό σας αυτοκίνητο, πάρτε το ΚΤΕΛ από την Αθήνα για το Κιάτο (τηλ.: 210-5129233) ή το τρένο (τηλ.: 210-5131601) και από το Κιάτο θα ανεβείτε με το λεωφορείο του τοπικού ΚΤΕΛ.
* Χρήσιμα: Καστανιά: Κωδικός κλήσης: 27470, Δήμος Στυμφαλίας: 22710, Αστυνομία: 61211, Τρίκαλα: Κωδικός κλήσης: 27430, Αστυνομία: 91215

Φαγητό - Διασκέδαση – Αγορές
* Σε όλες τις ταβέρνες θα βρείτε καλό κρέας και πεντανόστιμα παραδοσιακά λουκάνικα. Μην παραλείψετε, όμως, να φάτε και υπέροχη φασολάδα. Στην Καστανιά καθίστε στον Πλάτανο, στο Στέκι και στο μαγαζί του Κοράκη. Για φίνες γεύσεις και εκλεκτά πιάτα επισκεφτείτε επίσης το εστιατόριο του Ξενία. Ταβερνάκια και ψησταριές θα βρείτε και στα μικρά χωριά, όπως είναι το Καρτέρι, η Λαύκα, η Στυμφαλία, αλλά και σε όλη τη διαδρομή από το Κιάτο και πάνω. Πρόχειρο φαγητό ετοιμάζουν και οι ταβερνούλες στους μικρούς οικισμούς του οροπεδίου, ενώ στα Τρίκαλα λειτουργεί εστιατόριο με καλά φαγητά και στα δύο ξενοδοχεία.
* Τα βράδια σας θα τα περάσετε στις ταβέρνες, τις ψησταριές και τα καφενεδάκια των χωριών και η ώρα θα περνά ευχάριστα με χαρτί, τάβλι και κονιακάκι.
* Φεύγοντας προμηθευτείτε προϊόντα της περιοχής, δηλαδή κάστανα, καρύδια και μήλα.

(πηγή: www.7merestv.gr, 24/3/2006)

Μαδαγασκάρη

Ο Sifaka του Verreaux, τo είδος λεμούριου που οι άνθρωποι στην περιοχής Androy της νότιας Μαδαγασκάρης αποκαλούν ”χορευτή”, έχει υπόλευκη γούνα και μαύρο πρόσωπο.

Μοιάζει λίγο με πίθηκο vervet ή με σιαμαία γάτα, που όμως έχει τη δυνατότητα να περπατά με τα πίσω πόδια της. Εκτός από να πηδάνε από δέντρο σε δέντρο, τα ζώα αυτά για έναν περίεργο λόγο αρέσκονται στο να εκτελούν χορευτικές κινήσεις εδάφους, τρεκλίζοντας με τα χέρια στον αέρα, εξ ου και το παρατσούκλι.

Το να πει κανείς ότι οι λεμούριοι-χορευτές είναι αστείοι ή, ακόμη χειρότερα, ”χαριτωμένοι” θα ήταν κλισέ. Αντ΄ αυτού, προτιμώ να μεταφέρω μια ντόπια, παραδοσιακή ιστορία για την προέλευσή τους. Κάποτε, μια κακιά μητριά χτύπησε τη θετή της κόρη στο πρόσωπο με μια κουτάλα. Το χτύπημα ήταν τόσο δυνατό που την πέταξε στα δέντρα. Αυτή και οι απόγονοί της έμειναν για πάντα πάνω στα δέντρα, με μαύρες μάσκες στα πρόσωπά τους, μακριά από την ανθρώπινη παρακμή.

Αυτή η ιστορία έχει ενδιαφέρον γιατί δίνει αξιοπρέπεια στους λεμούριους, ένα είδος που συναντάται μόνο στη Μαδαγασκάρη, ενώ προτείνει ότι είναι κατά κάποιο τρόπο εξελιγμένοι σε σχέση με τους ανθρώπους και ζουν στα δέντρα από λογική επιλογή. Στην πραγματικότητα, τα ζώα αυτά προέρχονται από κοινούς πρόγονους με τους πιθήκους, αλλά επέλεξαν διαφορετική εξελικτική οδό μετά την αποκοπή της Μαδαγασκάρης από την υποθετική υπερ-ήπειρο Gondwanaland πριν από εκατομμύρια χρόνια.


Οι αρχαίοι, απομονωμένοι φυσικοί βιότοποι του νησιού, οι οποίοι απειλούνται με αποψίλωση, έχουν μοναδική στον κόσμο χλωρίδα και πανίδα, με τους συνολικούς πληθυσμούς πολλών ειδών να περιορίζονται σε ένα μόλις κομμάτι της δασώδους περιοχής.

Ο ταξιδιώτης που θα επιχειρήσει ένα τόσο μακρινό ταξίδι, δύσκολα θα έχει στο μυαλό του μόνο τις εξωτικές παραλίες, οι οποίες ωστόσο δεν σπανίζουν στη Μαδαγασκάρη. Το μεγαλύτερο μέρος των ακτών αποτελείται από κατάλευκη, ψιλή άμμο, φοινικόδεντρα και πρασινογάλαζα νερά.

Στην πρωτεύουσα του νησιού, την Ανταναναρίβο ή Τάνα, χαρακτηριστικά είναι τα στενά δρομάκια της άνω πόλης, όπου όλα τα σπίτια χρησιμοποιούν το ισόγειο για μαγαζί, δίνοντας την εικόνα ενός απέραντου παζαριού. Στην πάνω πόλη υπάρχουν επίσης τα εντυπωσιακά παλάτια των βασιλιάδων της φυλής Μερίνα.

Εκτός από τις παραθαλάσσιες ομορφιές που θα συναντήσετε σε όλο το μήκος των ακτών της Μαδαγασκάρης και βέβαια την εντυπωσιακή βλάστηση, στα αξιοθέατα του νησιού περιλαμβάνονται και τα άντρα των πειρατών που κυριαρχούσαν στις θάλασσες της περιοχής κατά το Μεσαίωνα. Το γνωστότερο από αυτά είναι το Σιμεντριέρ ντε Πιράτς, στα νότια του νησιού, στο οποίο φτάνει κανείς μετά από μια περιπετειώδη πεζοπορία μέσα από βάλτους.

Στο νότιο μέρος του νησιού, δίπλα στην πόλη Φορτ Ντοφίν βρίσκεται το Φορτ ντε Πορτουγκάλς, ένα από τα παλαιότερα εποικιστικά οικοδομήματα που είχε δημιουργηθεί για να έχουν τα πορτογαλικά πλοία ένα ασφαλές καταφύγιο στα ταξίδια του περίπλου της Αφρικής.

Η Μαδαγασκάρη είναι τόσο φτωχή, όσο οι φτωχότεροι γείτονές της στην Αφρική, συνέπεια της ιστορίας αλλά και του κλίματος. Οι κυκλώνες ταλανίζουν το νησί κάθε χρόνο, μεταξύ Νοεμβρίου και Απριλίου, φέρνοντας όλεθρο στην υποτυπώδη υποδομή του. Η Μαδαγασκάρη έχει ξεπεράσει διάφορες δύσκολες πολιτικές μεταβάσεις από την ανεξαρτησία το 1958 και πειραματίστηκε με το σοσιαλισμό από το 1975 ως το 1991.

Ο σεβασμός για τους προγόνους είναι βασικό στοιχείο του πολιτισμού τους αλλά, όπως πολλοί επισημαίνουν, αποτελεί και εμπόδιο στην ανάπτυξη. Παραδείγματος χάριν, οι διεθνείς οργανισμοί έχουν αγωνιστεί να εισαγάγουν μεθόδους καλλιέργειας ρυζιού υψηλότερης αποδοτικότητας, όμως οι άνθρωποι του νησιού προτιμούν τους παραδοσιακούς τρόπους που τους είχαν μεταδώσει οι πρόγονοί τους.

Όμως, εκτός της προσήλωσης στις πατροπαράδοτες επιταγές, οι κάτοικοι του νησιού έχουν μια απόκοσμη μακαριότητα, που θα περίμενε ίσως να συναντήσει κανείς σε ανθρώπους που έχουν βαθιά επίγνωση ότι ζουν
στον παράδεισο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκφραση που ένας επισκέπτης θα συναντήσει περισσότερες φορές στη διαμονή του στη Μαδαγασκάρη είναι ”μόρα-μόρα” που σημαίνει σιγά-σιγά, αντί του φυσιολογικότερου ”σαλάμα” που σημαίνει καλημέρα. Το ”μόρα-μόρα” είναι η έκφραση που μπορεί κανείς να περιμένει στις απαντήσεις των αυτοχθόνων στα περισσότερα ερωτήματα που εμπεριέχουν το ”τι ώρα…”, καθώς η μέτρηση του χρόνου δεν είναι και τόσο διαδεδομένη συνήθεια στη Μαδαγασκάρη.

Αξίζει να επισημανθεί ότι το 1994 ένας από τους πολλούς κυκλώνες που κάθε τόσο πλήττουν το νησί κατέστρεψε το μοναδικό σχολείο στο Ακανίνι Νόφι, ένα μεγάλο ψαροχώρι στα νότια της χώρας. Το κτίριο επιδιορθώθηκε από τους κατοίκους και λειτούργησε ξανά το 1997, ενώ για τρία χρόνια τα παιδιά δεν πήγαιναν σχολείο και οι δάσκαλοι έχασαν τη δουλειά τους.

Ο φιλικός και φιλόξενος λαός της Μαδαγασκάρης είναι από μόνος του ένας σημαντικός λόγος για να επισκεφθεί κανείς το μεγάλο νησί. Χαίρεσαι την καλοσύνη του και την προθυμία του να σε βοηθήσει, να σε εξυπηρετήσει.

Πέρα από όλα αυτά, η Μαδαγασκάρη είναι συνάμα ένα ξεχωριστό μνημείο φυσικής ιστορίας. Πριν από 165 εκατομμύρια χρόνια αποκολλήθηκε από την Αφρική παίρνοντας μαζί της μια μεγάλη ποικιλία από ζώα και φυτά, που δεν υπάρχουν σήμερα σε κανένα άλλο σημείο του πλανήτη.

Από την εποχή του Μάρκο Πόλο, που έφτασαν οι πρώτοι επισκέπτες στο νησί, ακούγονταν ιστορίες για λευκούς πυγμαίους, για πιθήκους πιο ψηλούς από 2 μέτρα, για πουλιά-ελέφαντες που περνούσαν τα 3 μέτρα, για σαρκοφάγα δένδρα που καταβρόχθιζαν ανθρώπους. Αυτά είναι ίσως τα μόνα πράγματα που όσο και αν ψάξει, δεν θα συναντήσει ο σημερινός επισκέπτης της Μαδαγασκάρης. Τα τεράστια δάση, αλλά και τα φημισμένα εθνικά πάρκα της αποτελούν την ιδανική κατοικία σε περισσότερα από 50 είδη προπιθήκων, 200 είδη πουλιών, 300 είδη ερπετών, τα οποία δεν θα συναντήσετε πουθενά αλλού στον κόσμο.

Πού θα μείνετε
Για τη διαμονή σας, το τεσσάρων αστέρων Colbert Hotel στο Antanarivo (29 rue Prince Ratsimamanga) διαθέτει 140 δωμάτια και σουίτες, πλήρως εξοπλισμένα με δορυφορική τηλεόραση, χρηματοκιβώτιο, air condition και 24ωρο room service. Οι τιμές ξεκινούν από 89 ευρώ για το standard δωμάτιο και φτάνουν τα 255 για τη senior σουίτα, ενώ το πρωινό χρεώνεται ξεχωριστά, στην τιμή των 9 ευρώ για το ευρωπαϊκού τύπου και 10 ευρώ για το αμερικανικό.

Αν προτιμάτε να απομακρυνθείτε λίγο από την πρωτεύουσα, το Chez Maggie στη Morondava διαθέτει, μεταξύ άλλων, εστιατόριο, bar, πισίνα, οχήματα 4x4 για εκδρομές και ενοικίαση και υπηρεσία πλυντηρίου. Η τιμή του bungalow είναι 27 ευρώ κατ’ άτομο, ενώ το πρωινό κοστίζει 2,50 ευρώ το ευρωπαϊκό και 3,50 το αμερικανικό.

Για ακόμη πιο... εξωτική διαμονή, προτιμήστε το τριών αστέρων Soanambo, στο χωριό Vohilava του νησιού Sainte-Marie. Εδώ θα βρείτε 50 δωμάτια και σουίτες, και εγκαταστάσεις όπως πισίνα, γήπεδο τένις και αίθουσα προβολής ταινιών.

Μπορείτε επίσης να δείτε παραδοσιακά shows, να απολαύσετε ένα παραδοσιακό μασάζ, να κάνετε trekking και scuba diving ή να πάρετε μαθήματα παραδοσιακής χειροτεχνίας. Οι τιμές ξεκινούν από 25 ευρώ για το bungalow και 286 ευρώ για τη σουίτα, κατά τη διάρκεια της μη τουριστικής εποχής, ενώ για την τουριστική εποχή οι αντίστοιχες τιμές είναι 35 και 343 ευρώ αντίστοιχα.

Τέλος, το Masoandro, στην περιοχή Nosy Nanto του Sainte-Marie, διαθέτει 12 bungalows και μεγάλη πισίνα, ενώ διοργανώνει και scuba diving, παρατήρηση φαλαινών, ψάρεμα και θεματικές εκδρομές. Βρίσκεται σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το μαγευτικό δάσος Ikalalao. Οι τιμές για το standard bungalow ξεκινούν από 40 ευρώ, ενώ διατίθενται και luxury bungalows, σε τιμές από 90 ευρώ.

(πηγή: www.in2life.gr, 21/3/2006)

Το μεσαιωνικό Κίτζμπιελ στο Τιρόλο

ΜΟΙΑΖΕΙ με το χωριό που περιγράφουν τα παιδικά παραμύθια. Η ιστορία του χάνεται στο μεσαίωνα, ενώ σήμερα η φήμη για την ομορφιά και τη γοητεία αυτού του μικρού αυστριακού χωριού στην πλαγιά των τιρολέζικων Άλπεων φτάνει ως στα πέρατα της γης. Το μόνο δύσκολο…είναι τ' όνομα του: Κίτζμπιελ (Kitzbϋhel)!

Το Κιτζμπιελ είναι ένα από τα πιο κοσμοπολίτικα θέρετρα σκι στον κόσμο. Βρίσκεται ανάμεσα στα εξίσου διάσημα χωριά του Κίρχμπεργκ, Γιόρχμπεργκ, και Μίτερζιλ, 80 χιλιόμετρα μακριά από το Ζάλτσμπουργκ. Πίσω στο Κίτζμπιελ. Ατμόσφαιρα μοναδική και ρυθμός ζωής μιας άλλης εποχής. Η τιρολέζικη αρχιτεκτονική του παραμένει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου.

Πολύχρωμα γραφικά κτήρια, μικρά καταστήματα, πλακόστρωτα στενά, παραδοσιακά εστιατόρια, πολυτελή ξενοδοχεία, καφέ, ακόμα και καζίνο προκαλούν τον επισκέπτη να τα εξερευνήσει. Ο καθεδρικός ναός δεσπόζει σε ένα μικρό λόφο στο κέντρο του χωριού, προσφέροντας πανοραμική θέα. Οι κάτοικοι του φιλόξενοι και χαμογελαστοί, συνηθισμένοι πια στις εισβολές των χιλιάδων τουριστών. Για τους επισκέπτες του καλοκαιριού, της άνοιξης και του φθινοπώρου το Κίτζμπιελ προσφέρει αμέτρητες επιλογές. Γήπεδα γκολφ, τένις, ποδηλασία, ιππασία, αναρρίχηση, είναι μόνο λίγες από αυτές.

Το χιονοδρομικό κέντρο του χωριού αποτελεί πόλο έλξης για επίδοξους σκιέρ και όχι μόνο. Από το κέντρο του Κίτζμπιελ το ολοκαίνουργιο τελεφερίκ κόβει την ανάσα με τη θέα που προσφέρει σε αυτή την απερίγραπτα εκθαμβωτική «ανηφόρα» που οδηγεί στο βουνό. Το υψηλότερο σημείο βρίσκεται στα 2.004 μέτρα. Οι πίστες του μετρούν 145 χιλιόμετρα και αναλύονται σε 21 μπλε, 25 κόκκινες, 13 μαύρες και 53 lifts. Για τους αρχάριους λειτουργεί σχολή σκι.

Διάσπαρτα σε πολλά σημεία του βουνού συναντά κανείς μικρά εστιατόρια, όπου σερβίρονται τοπικές σπεσιαλιτέ και φυσικά μπίρα. Ένα ολοκληρωμένο δίκτυο από μονοπάτια 200 μιλίων, «χαράζουν» το βουνό απ' άκρη σε άκρη.

Αν ο ήχος μιας τρομπέτας σκίζει τον αέρα, κάπου κοντά στο μεσημέρι, τότε σημαίνει ότι κάποιοι έχουν πάρει τα αερόστατα τους και κατεβαίνουν στο χωριό πετώντας. Το θέαμα είναι καταπληκτικό.

Τα Χριστούγεννα στο Κίτζμπιελ είναι μια εμπειρία ζωής. Τη νύχτα της 25ης Δεκεμβρίου, το κατάλευκο χωριό βυθίζεται στο σκοτάδι, κάτοικοι και επισκέπτες γίνονται μια παρέα και κρατώντας στα χέρια μικρά φαναράκια, ανηφορίζουν προς την εκκλησία.

Μετά την τελετή της γέννησης, οι πολύχρωμες σάλες των ξενοδοχείων και των εστιατορίων υποδέχονται τον κόσμο για μια αξέχαστη βραδιά που το κέφι κρατά ως το επόμενο πρωί. Ο ιδανικός τρόπος να φτάσει κανείς σύντομα και ξεκούραστα στο Κίτζμπιελ είναι μέσω Μονάχου, με τα φτερά της Lufthansa, αφού η απολαυστική διαδρομή από το αεροδρόμιο μέχρι το χωριό δεν διαρκεί περισσότερο από 1,5 ώρα. Για την οργάνωση του ταξιδιού, οι σπεσιαλίστες των διακοπών σκι στο Mayfair Travel, επιλέγουν ό,τι καλύτερο, ικανό να ανταποκριθεί σε κάθε απαίτηση.

Λευκό κάστρο

Το ξενοδοχείο Schloss Lebenderg, δέκα λεπτά από το κέντρο του χωριού, ήταν κάποτε κάστρο, κατοικία αριστοκρατών και ευγενών. Το πρώτο όνομα της κατοικίας ήταν «Pfaffenberg», που σημαίνει «ο λόφος των καλόγερων» και άνηκε στο Αβαείο Banberg. Ατενίζοντας το Κίτζμπιελ από ψηλά και την διάσημη πίστα σκι Hahnenkamm, το ξενοδοχείο μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.

Μια πτέρυγα του κάστρου που διασώζεται ακόμα και σήμερα, έχει διαμορφωθεί σε έντεκα διαμερίσματα γεμάτα ρομαντισμό και μυστήριο. Οι πόρτες - αντίκα, τα ξύλινα ταβάνια καθώς και οι γεροί τοίχοι είναι απόδειξη της καλλιτεχνικής τεχνοτροπίας του Μεσαίωνα. Στη νέα πτέρυγα η ατμόσφαιρα είναι εξίσου ειδυλλιακή. Στις εγκαταστάσεις του περιλαμβάνονται εσωτερική πισίνα, jaccuzi, ατμόλουτρο και σάουνα, αλλά και ολοκληρωμένο κέντρο ομορφιάς και ευεξίας.

Πληροφορίες για το Kitzbϋehel
www.kitzbuehel.com

(πηγή: www.naftemporiki.gr, 18/3/2006)

Νέδα

Ο ποταμός Νέδα είναι μια από τις εν πολλοίς άγνωστες προκλήσεις για έναν ταξιδιώτη. Η κατάβασή του αποδεικνύεται μοναδική εμπειρία: το περπάτημα μέσα στο φαράγγι, οι εναλλαγές του τοπίου, οι καταρράκτες, ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Φιγαλείας, συν το γεγονός ότι τα ίχνη της ανθρώπινης παρουσίας είναι ελάχιστα και διακριτικά, συνθέτουν ένα απαράμιλλο σκηνικό.

Η Νέδα πηγάζει από το όρος Λύκαιο στα σύνορα Αρκαδίας και Μεσσηνίας.

Σχηματίζει μια διαδρομή 32 χιλιομέτρων και αποτελεί το φυσικό όριο των νομών Ηλείας και Μεσσηνίας. Ο ποταμός στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας του διασχίζει ένα στενό φαράγγι, το οποίο είναι απλώς... πανέμορφο.

Βλάστηση άγρια και πυκνή, μικροί καταρράκτες και τρεις μεγάλοι, οι οποίοι σχηματίζουν ”κολυμπήθρες” με τιρκουάζ νερά, επιβλητικοί βράχοι και φιδογυρίσματα της διαδρομής. Σαφώς η οργανωμένη κατάβαση είναι περισσότερο ασφαλής (γενικώς) επιλογή. Η Trekking Hellas (τηλ. 2103310323-6), π.χ., προσφέρει τη δυνατότητα τετράωρης διαδρομής κάθε Σαββατοκύριακο από Ιούνιο έως Σεπτέμβριο αντί 47 ευρώ το άτομο.

Κοντά στις όχθες της Νέδας βρίσκεται η αρχαία Φιγαλεία, ενώ λίγα χιλιόμετρα δυτικά της νέας Φιγαλείας βρίσκεται το Στόμιο, μια μεγάλη (και ωραία) σπηλιά απ’ όπου περνούν τα νερά του ποταμού, μέχρι να καταλήξουν στον παραπόταμο Πάμισσο. Στο ίδιο ύψος της διαδρομής υπάρχει το εκκλησάκι της Παναγίας και λίγο πιο πάνω η εσοχή όπου σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε η θαυματουργή εικόνα.

Η καλύτερη εποχή για να κάνει κάποιος (δηλαδή, οι πιο... αθλητικοί) όλη τη διαδρομή είναι τα τέλη καλοκαιριού-αρχές φθινοπώρου. Το ποτάμι κατεβάζει λιγότερο νερό, οπότε η (αναπόφευκτη)... κολύμβηση σε κάποια σημεία της διαδρομής ή έστω μόνο στις ”κολυμπήθρες” (λόγω θερμοκρασίας) είναι σαφώς πιο άνετη.

Για όσους θέλουν απλώς μια καλή γεύση του ποταμού, η κατάβαση απ’ το χωριό Πλατάνια είναι η πλέον πρόσφορη. Ακολουθώντας τις (πολλές) πινακίδες βγαίνουμε στον Πύργο του Μπαρμπαλέκου, σύγχρονο κτίσμα με cafe και... απεριόριστη θέα. Ο χωματόδρομος που κατηφορίζει την πλαγιά είναι ομαλός (οι έχοντες όχημα 4x4 θα τον εκτιμήσουν λίγο παραπάνω) και οδηγεί σε έναν διαμορφωμένο χώρο για στάθμευση και πικνίκ.

Τα μονοπάτια που ανοίγονται, οδηγούν (δεξιά) στον πρώτο καταρράκτη, (απέναντι) στο εκκλησάκι της Παναγίας και στην αρχαία Φιγαλεία και (αριστερά) σε ένα βατό και ιδιαιτέρως χαρακτηριστικό μέρος της Νέδας. Σημείωση απαραίτητη: ακόμη και αυτή η μικρή γεύση είναι πολύ δυνατή και θέλει αρκετό περπάτημα!

Ως βάση για την εξόρμηση στη Νέδα, η Κυπαρισσία (τρεις ώρες το πολύ από Αθήνα μέσω Τρίπολης) είναι η καλύτερη πρόταση. Όμορφη και ήσυχη (ιδίως η Παλιά Πόλη με το βυζαντινό κάστρο), έχει τις κλασικές ”ανέσεις” για έναν ταξιδιώτη, και μάλιστα σε καλό επίπεδο.

Αρκετά και... διαφόρου τύπου εστιατόρια (για την περίφημη ”γουρνοπούλα” πηγαίνετε προς την πλατεία, για θαλασσινά κατεβαίνετε στην παραλία ή προς το καινούργιο λιμάνι –σημειωτέον, δοκιμάστε τις ποικιλίες του ”Εν Πλω”), ωραία cafe και μπαράκια στην παραλία (συνιστούμε το ”Βρωμερό Σκουλήκι”!).

Από την Κυπαρισσία, για να πάτε στα Πλατάνια και τη Νέδα, ακολουθήστε τον δρόμο από το Κοπανάκι, είναι καινούργιος και αρκετά καλός. Οι πιο... ανήσυχοι ακολουθήστε τη διαδρομή από τα ημιορεινά χωριά Σιδηρόκαστρο και Αυλώνα, ο δρόμος είναι τυπικός ελληνικός επαρχιακός, αλλά η διαδρομή είναι όμορφη. Τα Πλατάνια, σημειωτέον, έχουν ένα όμορφο ”μπαλκόνι” (με καφενεία και ταβερνάκια) που βλέπει στο φαράγγι του ποταμού και τη θάλασσα. Λάβετε υπόψη ότι και το καλοκαίρι χρειάζεται μπουφάν, οπότε λάβετε και τα μέτρα σας.

Από την Κυπαρισσία, επίσης, αξίζει (πολύ) να επισκεφθείτε (προς μάθηση και αναψυχή) τον μυκηναϊκό αρχαιολογικό τόπο της Περιστεριάς (βόρειο άκρο του βασιλείου του Νέστορα, με εντυπωσιακά ευρήματα, στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας), τον Αγρίλη, στα νότια, για ουζάκι στον ”Μύλο” (αν βρείτε χόρτα της θάλασσας, δοκιμάστε τα) και για ολόφρεσκο ψάρι τα χωριά Αγία Κυριακή και Μάραθος (ο ”Αργύρης” στον Μάραθο είναι must της περιοχής).

Για τη διαμονή σας, στην Κυπαρισσία υπάρχουν αρκετά καλά ξενοδοχεία. Το ξενοδοχείο ”Τσολαρίδης” (τηλ. 27610 22145) διαθέτει 25 δωμάτια, με τιμές που ξεκινούν από 40 ευρώ. Στο ”Kyparissia Beach” (τηλ. 27610 24492-4) οι τιμές ξεκινούν από 50 ευρώ για το δίκλινο δωμάτιο και από 90 ευρώ για τις σουίτες, ενώ από 10 Ιουλίου μέχρι 31 Αυγούστου οι αντίστοιχες τιμές είναι 65 και 120 ευρώ. Το ξενοδοχείο ”Κανελλάκης” (τηλ. 27610 24464-65) διαθέτει δίκλινα δωμάτια στην τιμή των 40 ευρώ με πρωινό, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα καλύτερης τιμής.

(πηγή: www.in2life.gr, 14/3/2006)

Λας Βέγκας

ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ να περιγράψει κανείς αυτή την πόλη. Είναι το πιο φωτεινό σημείο του πλανήτη Γη, αφού μαζί με τα εκατομμύρια φώτα του, λάμπουν και οι χιλιάδες επισκέπτες του. Είναι αδύνατον να το επισκεφτεί κανείς μόνο μια φορά και αυτό γιατί τo Las Vegas, στη μέση της ερήμου της Νεβάδα, είναι απλά ανεπανάληπτο!

Only Vegas! Αυτό είναι το επίσημο σλόγκαν της πόλης του Λας Βέγκας, που το νόημα τους καταλαβαίνουν απόλυτα όσοι την έχουν επισκεφτεί. Η πόλη «φύτρωσε» κυριολεκτικά πριν από μερικές δεκαετίες στη μέση της ερήμου της Νεβάδα, στη εκπληκτική Αμερικανική Δύση. Απέχει λίγες ώρες από την πόλη των Αγγέλων, το Λος Άντζελες, μόνο που με τίποτα δεν μοιάζει.

Το Λας Βέγκας είναι μια μοναδική στον κόσμο καζινούπολη, που προσελκύει τεράστιο αριθμό επισκεπτών, φτάνοντας το 2005 τα 40 εκατομμύρια. Οι πρωτοτυπίες της δεν έχουν τελειωμό αφού εκεί υπάρχουν μερικά από τα σπουδαιότερα αρχιτεκτονήματα που έχουν κατασκευαστεί τα τελευταία 50 χρόνια. Επτά από τα δέκα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του κόσμου, βρίσκονται εκεί, δυναμικότητας από 1.000 έως και 7.500 δωμάτια! Τα εμπορικά κέντρα, που αυξάνονται συνεχώς, είναι κυριολεκτικά ο παράδεισος του shopping αφού συνδυάζεται η ποικιλία με τις καλύτερες τιμές της Αμερικής. Η διασκέδαση αρχίζει και τελειώνει σε αυτή την πόλη. Τα πιο φαντασμαγορικά σόου σχεδιάζονται και παρουσιάζονται στο Λας Βέγκας, με τους διασημότερους καλλιτέχνες του παγκόσμιου στερεώματος να παρελαύνουν από τις πίστες του. Η πόλη ζει και βασιλεύει όλο το 24ωρο!Ας τα δούμε όμως όλα απ' την αρχή.

Η προσγείωση στο αεροδρόμιο του Βέγκας μόλις έχει δύσει ο ήλιος είναι μια εικόνα που μένει για πάντα στη μνήμη του επισκέπτη. Τα αναρίθμητα φώτα δημιουργούν ένα Χολιγουντιανό ονειρεμένο σκηνικό. Το παιχνίδι ξεκινάει από τις αίθουσες του αεροδρομίου, αφού παντού βρίσκονται διάσπαρτοι κουλοχέρηδες, τα γνωστά σε όλους φρουτάκια. Η εξάπορτη καλογιαλυσμένη λιμουζίνα, προσφέρεται συνήθως δωρεάν από τα ξενοδοχεία για να μεταφέρει τους πελάτες τους. Κινείται αργά, νωχελικά και οι επιβάτες της με το πρώτο ποτήρι σαμπάνιας στο χέρι γεμίζουν από τις πολύχρωμες εικόνες του δρόμου. Σήμα κατατεθέν η πρώτη ταμπέλα του Βέγκας, που πριν από μερικά χρόνια οι ντόπιοι διαδήλωσαν προκειμένου να μην κατέβει από τη θέση της.

Σημείο αναφοράς της πόλης είναι η περιοχή του Στριπ. Ένας μεγάλος δρόμος όπου δεξιά και αριστερά είναι χτισμένα τα ξενοδοχεία και τα εμπορικά κέντρα. Η παλιά πόλη είναι γεμάτη από μικρά καταστήματα και καζίνο όπου συνήθως συχνάζουν ντόπιοι, ενώ στα περίχωρα βρίσκονται μεγάλα ξενοδοχεία που κυρίως φιλοξενούν Αμερικανούς. Τα ξενοδοχεία του Στριπ είναι αξιοθέατα. Στον ισόγειο χώρο τους φιλοξενούν τα καζίνο, ενώ σε άλλους ορόφους διαθέτουν εκκλησάκια, μιας και στο Βέγκας μπορεί κανείς να παντρευτεί όλο το εικοσιτετράωρο. Όλα τα ξενοδοχεία είναι εντυπωσιακά και πρωτότυπα, ξεκινώντας από το μυθικό MGM Grand, το Bellagio και το The Mirage, που πολύ γνώρισαν από την ταινία «Η συμμορία των 11». Δύο από τα παλαιότερα ξενοδοχεία του Στριπ είναι το Caesars Palace και το Flamingo Hotel, που έχουν πολλούς φανατικούς πελάτες. Τα πιο ξεχωριστά ξενοδοχεία είναι αναμφισβήτητα το Luxor, το Paris και το Venetian.


Το Bellagio. Τα νερά της λίμνης μπροστά από το ξενοδοχείο χορεύουν κάθε μισή ώρα υπό τους ρυθμούς κλασικών μελωδιών.
Μπορεί να χρειάστηκαν 20 ολόκληρα χρόνια για να κατασκευαστεί η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο, όμως στο Βέγκας δεν τους πήρε πάνω από 18 μήνες για να φτιάξουν μια ακριβώς ίδια και μπροστά της την πολύχρωμη Σφίγγα και να στεγάσουν μέσα το ξενοδοχείο Luxor. Θεωρείται ένα σύγχρονο αρχιτεκτονικό θαύμα, για τη δημιουργία του οποίου συνέβαλαν οι μεγαλύτεροι Αιγυπτιολόγοι.

Η πόλη της Βενετίας σε μικρογραφία βρίσκεται στο εσωτερικό του ξενοδοχείου Venetian, που αποτελείται από δύο πύργους. Στο πρώτο όροφο υπάρχει ένα κανάλι με γόνδολες τις οποίες ενοικιάζουν οι επισκέπτες τους για να κάνουν μια μικρή βόλτα υπό τις ιταλικές μελωδίες που τραγουδά ο γονδολιέρης. Στη λευκή νυφική γόνδολα, πραγματοποιούνται «εν πλω» γάμοι με παπά και με κουμπάρο! Διαθέτει 4.075 σουίτες, 2.200 κουλοχέρηδες και 120 τραπέζια τυχερών παιχνιδιών.

Την είσοδο του εντυπωσιακού ξενοδοχείου Paris κοσμούν μια μικρογραφία του Πύργου του Άιφελ, της Αψίδας του θριάμβου, η πρόσοψη του Λούβρου κ.ά.

Τα tips

Τα καζίνα: Τα καζίνα, είτε βρίσκονται μέσα είτε έξω από τα ξενοδοχεία λειτουργούν όλο το 24ωρο. Μπορεί κανείς να παίξει «φρουτάκια» ξοδεύοντας από 1 σεντ, ενώ εκτός από τα χρήματα, υπάρχουν και πολλά άλλα δώρα όπως δωρεάν διανυκτερεύσεις, γεύματα κ.ά. Μέσα σε ένα καζίνο μπορεί να συναντήσει κανείς από ινδιάνους, κυρίες ντυμένες με τουαλέτες και κυρίους με φράκο, γνήσιους καουμπόηδες, υπερήλικες και διάσημους.

Το Στριπ: Ένα ηφαίστειο εκρήγνυται μετά τη δύση του ήλιου και κάθε 15 λεπτά, έξω από το ξενοδοχείο The Mirage (φωτογραφία), ενώ τα νερά μιας τεράστιας λίμνης μπροστά από το Bellagio χορεύουν κάθε μισή ώρα υπό τους ρυθμούς κλασικών μελωδιών.


Το ξενοδοχείο Luxor. Μπορεί να χρειάστηκαν 20 ολόκληρα χρόνια για να κατασκευαστεί η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο, όμως στο Βέγκας δεν τους πήρε πάνω από 18 μήνες για να φτιάξουν μια ακριβώς ίδια.
Γάμος: Τα περίφημα τσάπελς του Βέγκας υπάρχουν παντού. Πρόσφατα δημιουργήθηκε και το «drive and marry» όπου νύφη και γαμπρός μπορούν να παντρευτούν μέσα στο αυτοκίνητό τους και σε λίγα λεπτά να αναχωρήσουν για το ταξίδι του μέλιτος. Χιτ εξακολουθεί να είναι ο Έλβις Πρίσλεϊ στο ρόλο του παπά!

Φαγητό: Το φαγητό στο Βέγκας είναι εμπειρία. Τα τελευταία δέκα χρόνια μερικά από τους διασημότερους σεφ και σομελιέ του κόσμου έχουν ανοίξει εστιατόρια μέσα σε κάποιο ξενοδοχείο, ενώ πολλοί αστέρες του Χόλιγουντ επενδύσουν στη μαζική εστίαση. Μερικά ονόματα; Emeril Lagasse στο MGM Grand, Delmonico και Thomas Keller στο Venetian, Bradley Ogden στο Caesars Palace, Nobu Matsuhisa στο Hard Rock Hotel & Casino. Ο κορυφαίος του κόσμου Joel Robuchon άνοιξε δύο εστιατόρια - εμπειρίες ζωής στο MGM (στη φωτογραφία ένα από αυτά).

Τα shows: Τα shows στο Βέγκας είναι ο μοναδικός λόγος επίσκεψης για πολλούς. Το 2006 επιφυλάσσει μεγάλες εκπλήξεις και οι τίτλοι είναι αρκετοί… Cirque du Soleil, «Le Rive», «Hairspray», «Phantom of the Opera», «Μamma Μia!» «Blue Man Group», Celine Dion's «A New Day...». Τα θέατρα φιλοξενούν μέχρι και 2.000 θεατές!

(πηγή: www.naftemporiki.gr, 10/3/2006)

Μονεμβασιά

Τα στενά λιθόστρωτα σοκάκια, οι βυζαντινές εκκλησίες, το κάστρο, τα κανόνια στις άκρες του, τα ενετικά οικόσημα, τα πέτρινα διώροφα αρχοντικά δημιουργούν την αίσθηση ότι στο παραθαλάσσιο αυτό χωριό με τη ”μονή έμβαση” ο χρόνος έχει σταματήσει.

Στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου, περίπου 320 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 92 χιλιόμετρα από τη Σπάρτη βρίσκεται η Μονεμβασιά. Η ”μονή έμβαση”, η μία και μόνη είσοδος δηλαδή, οδηγεί στο κάστρο, το οποίο είναι χτισμένο σε έναν βράχο ύψους 350 μέτρων που υψώνεται σε μικρή απόσταση από την ανατολική ακτή της Λακωνίας και συνδέεται με τη στεριά μέσω μιας γέφυρας.

Η ίδρυση του οικισμού έγινε από τους Λακεδαιμόνιους τον 6ο μ.Χ. αιώνα. Ακολούθησε χαμηλότερα η δημιουργία ενός οικισμού όπου σταδιακά αναπτύχθηκε η πόλη που απέκτησε μεγάλη στρατηγική σημασία.

Μετά από σύντομη παπική κατοχή περιήλθε στην ενετική κυριαρχία το 1464, ενώ το 1540 ακολουθεί η περίοδος της Τουρκοκρατίας. Το 1690 η πόλη παραδίδεται στους Ενετούς, ενώ το 1715 οι Τούρκοι την ανακαταλαμβάνουν. Απελευθερώνεται το 1821, η πρώτη οχυρωμένη πόλη που απελευθερώνεται από τους Τούρκους.

Όλες αυτές οι επιρροές είναι ορατές ακόμη και σήμερα στην ”καστρόπολη” -όπως αποκαλείται από πολλούς– η οποία αποτελείται από δύο τμήματα. Το ένα είναι κτισμένο στο βράχο, όπου ακόμη και σήμερα υπάρχουν τα ερείπια κτισμάτων των βυζαντινών χρόνων. Το άλλο είναι η ”Κάτω Χώρα” όπου βρίσκεται ένα ”ζωντανό κάστρο”, καθώς οι κάτοικοι έχουν συντηρήσει τα σπίτια τους στην ίδια μορφή για τους τελευταίους 2-3 αιώνες.

Η θέα μέσα από το κάστρο είναι κυριολεκτικά μαγευτική. Από τη μια πλευρά απλώνεται το Μυρτώο Πέλαγος. Από την άλλη εκτείνεται η λακωνική γη. Πίσω από τα τείχη του κάστρου η πόλη... ζωντανεύει. Εκεί άλλωστε βρίσκεται ο πολιτισμός του σήμερα: εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ, ξενοδοχεία.

Περπατήστε στα λιθόστρωτα δρομάκια. Θαυμάστε τις βυζαντινές εκκλησίες. Απολαύστε τα αρχοντικά με τις αψίδες. Επισκεφτείτε το σπίτι του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, όπου βρίσκεται και η προτομή του.

Για τις γαστρονομικές απολαύσεις σας αρκεί να ξέρετε πως μέσα στο κάστρο ”κρύβονται” αρκετές γραφικές ταβέρνες (όχι απαραίτητα τουριστικές).

Εμείς ωστόσο θα σας προτείνουμε δύο μέρη εκτός Μονεμβασιάς. Τον ”Πιπινέλη” (στο συνοικισμό της Αγίας Παρασκευής φεύγοντας προς Νεάπολη, ο οποίος εξειδικεύεται στα κρέατα) και τον ”Άθα” με κατεύθυνση προς Μολάους, στο χωριό του Αϊ Γιάννη. Στο μενού του Άθα θα απολαύσετε δυο τοπικές σπεσιαλιτέ: τα καταπληκτικά σαΐτια τα οποία (πολύ λεπτά χορτοπιτάκια ψημένα στα κάρβουνα) και τις γκόγκες (χειροποίητα ζυμαρικά).

Για τη διαμονή σας, σας προτείνουμε το ”Byzantino” (τηλ. 27320.61254), το ”Lazareto” (τηλ. 27320.61991) ή τα ρομαντικά ”Κελιά” (τηλ. 27320.61520)

Τέλος, για το ποτό σας επιλέξτε (μέσα στο κάστρο) το ”Ενετικό” και τον ”Αρδάμη”.

(πηγή: www.in2life.gr, 8/3/2006)

Passport - Μάρτιος Απρίλιος Μάιος 2006

Οι χώρες με την υψηλότερη βροχόπτωση: Γουινέα 3784 mm, Νήσοι Σολομώντα 3290 mm, Σιέρα Λεόνε 2946 mm, Γκαμπόν 2841 mm, Μπούρμα 2681 mm, Μαλαισία 2366 mm, Γουιάνα 2262 mm, Σεϋχέλλες 2172 mm, Ινδία 2168 mm, Σιγκαπούρη 2150 mm. STOP Νέα τουριστική υπηρεσία ταξί και ανοικτού λεωφορείου άρχισε να λειτουργεί στην Βομβάη. Με 90 ρουπίες κάνετε ένα γύρο στα αξιοθέατα της πόλης με λεωφορείο. Τα νέα ταξί οδηγούνται μόνο από γυναίκες και προσφέρουν ασφάλεια για μοναχικές ταξιδιώτισσες, στην πόλη και από και προς το αεροδρόμιο. STOP Οι οδηγοί στην Αυστρία υποχρεούνται πλέον να έχουν αναμμένα τα φώτα των αυτοκινήτων όλη τη μέρα, όλο το χρόνο. STOP Happy Train, είναι η νέα μόδα του τραίνου στην Ιταλία (από την Trenitalia, www.trenitalia.com). Εισιτήριο που πωλείται στα supermarket και τους σταθμούς, με10 ή 19 € και ισχύ 24 ώρες, γυρίστε με αυτό όλη την Ιταλία. STOP Ακολουθώντας άλλες χώρες, από τις 2 Ιανουαρίου απαγορεύτηκε το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους στην Ισπανία. STOP Το φιλί στον κόσμο: Στους Άραβες, απαγορεύεται δημόσια και για κάθε λόγο στις γυναίκες. Στην Ιαπωνία, μόνο κατά την ερωτική πράξη. Στην Ευρώπη, σταυρωτά δίνουν μόνο οι γυναίκες στους άνδρες. Στη Ρωσία, τρία σταυρωτά, μεταξύ των ανδρών είναι δείγμα αδελφικής φιλίας. STOP Ιατρικά νέα: Πλήθος κρούσματα λύσσας στην επαρχία Maranhao της Βραζιλίας, από δάγκωμα νυχτερίδων vampire. Ηπατίτιδα Α, με περισσότερα από 2000 κρούσματα στην περιοχή Nizhny Novgorod της Ρωσίας, πιθανά από μόλυνση στα συστήματα ύδρευσης. Αντίστοιχα κρούσματα έχουν αναφερθεί στη Νέα Καληδονία. Πολιομυελίτιδα αναφέρθηκε με πλήθος κρουσμάτων στη Σομαλία, στην περιοχή του Mogadishu. Κίτρινος Πυρετός – με 400 θανάτους – στο κεντρικό Σουδάν (περιοχή Kordofan) και ταυτόχρονα αναφορές για Δάγκειο και Αιμορραγικό Πυρετό. Αντίστοιχες περιπτώσεις αναφέρθηκαν – σε περιορισμένη κλίμακα – στη Σενεγάλη και στη Βενεζουέλα. Ελονοσία στη Γκάμπια (στη πλέον σοβαρή μορφή της falcparum malaria) όπως ανέφεραν Βρετανοί ταξιδιώτες. STOP Από τις 3/1 καθιερώθηκαν δοκιμαστικά διόδια 2 € για την είσοδο αυτοκινήτων στη Στοκχόλμη. Είναι η τρίτη ευρωπαϊκή πόλη που καθιερώνει το μέτρο από τις 06:30 ως 18:30, και δεν αφορά τα ταξί και τα αυτοκίνητα με φιλικά καύσιμα προς το περιβάλλον. Αργότερα θα γίνει δημοψήφισμα για να αποφασίσουν οι πολίτες. Πάντως η εφαρμογή στο Λονδίνο απέφερε μείωση κατά 15% της κυκλοφορίας, και παρόμοια στο Όσλο. STOP Στο metro του Σαντιάγκο της Χιλής, εγκαινιάστηκε νέος σταθμός με το όνομα Grecia και είναι διακοσμημένος με αντίγραφα των μαρμάρων του Παρθενώνα. STOP Η φτηνότερη πτήση για τα Νησιά Πάσχα είναι απευθείας από το Λονδίνο με την LAN Chile (www.lan.com) με κόστος περίπου 1500 €. Καλύτερη περίοδος από Δεκέμβριο έως Μάρτιο. STOP Τα καπέλα τύπου Παναμά, προέρχονται ως ονομασία από τον Ισημερινό. STOP Στην Αυστρία υπάρχει η λέξη geisterfahrer (οδηγός φάντασμα), που αφορά όσους οδηγούν αντίθετα στην κατεύθυνση της λωρίδας κυκλοφορίας τους, για να αποδείξουν τον ανδρισμό τους. STOP Στη Βουλγαρία λένε ΟΧΙ κουνώντας το κεφάλι προς τα κάτω, και λένε ΝΑΙ κουνώντας το αριστερά δεξιά. Προσοχή στις παρεξηγήσεις. STOP Η καταγωγή της Μητέρας Τερέζα ήταν από τη FYROM. STOP Προβλήματα υπάρχουν το τελευταίο διάστημα με τις οδικές μεταφορές (λεωφορεία) στις βόρειες επαρχίες της Κίνας. STOP Ακρίβυναν τα ταξί στην Πόλη του Μεξικού. STOP Οι εργασίες για τον καθαρισμό της Αίθουσας των Κρυστάλλων στις Βερσαλλίες είναι στην τελικό στάδιο. Αν θέλετε να γνωρίσετε σε βάθος την ιστορία του ανακτόρου, ενταχθείτε σε μια από τις ξεναγήσεις που προσφέρουν διπλωματούχοι ιστορικοί (ρωτήστε στην έκδοση των εισιτηρίων) με τις οποίες θα επισκεφτείτε και δωμάτια που δεν ανοίγουν για τους υπόλοιπους επισκέπτες. Για τους τεράστιους κήπους μπορείτε να νοικιάσετε το γύρο – σε λογική τιμή – με ιππήλατη άμαξα. STOP Η καλύτερη επιλογή για διαμονή στη Disneyland είναι στο Holiday Inn κοντά στο πάρκο, με εξαίρετες τιμές, 70 € / δίκλινο / βραδιά.

Αυτό το κείμενό μου δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cosmos Travel - Μάρτιος Απρίλιος Μάιος 2006

Ρώμη, η αιώνια... εντυπωσιακή πόλη

Η πόλη που δημιουργήθηκε μέσα από ένα παραμύθι, το κέντρο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και η σημερινή πρωτεύουσα της Ιταλίας, αποτελούν τρεις ξεχωριστούς λόγους για να επισκεφτεί κάποιος τη Ρώμη. Πόσο μάλλον, εάν συνειδητοποιήσει την ιστορική της διαδρομή ανά τους αιώνες και το ξεχωριστό ρόλο που έπαιξε στην πολιτική, θρησκευτική, οικονομική και πολιτιστική πορεία της Ευρώπης.

Ο επισκέπτης της Ρώμης, αρχικά μένει εντυπωσιασμένος με την ομοιομορφία που επικρατεί στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Σπίτια που φαίνεται να έχουν "ξεχαστεί" στο πέρασμα του χρόνου - ασφαλώς πολύ καλά συντηρημένα - με τις μεγάλες πόρτες και τις ανύπαρκτες βεράντες, συνθέτουν μια ξεχωριστή εικόνα αρμονίας, που συμπληρώνεται από τα επιβλητικά αγάλματα που είναι διάσπαρτα στους δρόμους.

Περπατώντας στην πόλη, συνειδητοποιεί κανείς ότι η Ρώμη στηρίζεται στον εντυπωσιασμό, στη δημιουργία δηλαδή "ποσότητας", στην κατασκευή μεγάλων σε όγκο έργων που επιβάλουν το δέος στο θεατή τους. Ίσως εκεί να βρίσκεται και η διαφορά του ελληνικού στοιχείου με το ρωμαϊκό. Οι πρόγονοί μας - και αυτό ας μη θεωρηθεί ότι "ευλογούμε τα γένια μας" - ήταν λάτρεις του λιτού, του ωραίου μέσω της ποιότητας και της απλότητας. Αντίθετα, οι λατίνοι έδειξαν από την αρχή της ιστορικής τους διαδρομής ότι επιζητούν να εντυπωσιάσουν με την εικόνα τους.

Δεν είναι λοιπόν τυχαία η κατασκευή του Κολοσσαίου, του μεγαλόπρεπου σταδίου που ήταν προορισμένο για να πραγματοποιηθούν οι πιο αιματηροί "αγώνες" στην ιστορία της ανθρωπότητας: ένα μέρος που αξίζει της προσοχής μας. Παράλληλα, ο ναός του `Αγιου Πέτρου, επιβλητικός τόσο εξωτερικά, όσο και εσωτερικά, είναι από τα μέρη που θα πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτεί ο ταξιδιώτης της Ρώμης.

Το Βατικανό, το κράτος του πάπα, μια άλλη πόλη μέσα στην πόλη, ξεχωρίζει για τις δημιουργίες της καλλιτεχνών της αναγέννησης - και όχι μόνο - ενώ οι κατακόμβες αποτυπώνουν ανάγλυφα την "υπόγεια" ζωή που έζησαν οι χριστιανοί στην "πρωτεύουσα" της ειδωλολατρίας. Παράλληλα, η Φοντάντα ντι Τρέβι, με το σιντριβάνι των "ευχών" και η Πιάτσα ντι Σπάνια, όπου γίνεται το... απαραίτητο "νυφοπάζαρο", με τα διεθνούς φήμης εμπορικά μαγαζιά, είναι τα μέρη που σίγουρα θα επισκεφτεί ο μέσος τουρίστας.

Πολλά ακόμα θα μπορούσαν να γραφούν για την πόλη της Ρώμης, σχετικά με το πλήθος των αξιοθέατών της, με τα παραδοσιακά της φαγητά, με την ποικιλία της νυχτερινής της διασκέδασης. Συμπέρασμα; Η Ρώμη δεν θα αφήσει παραπονούμενο κανέναν επισκέπτη της, καθώς είναι η πόλη του μεγάλου, του εντυπωσιακού, του "αιώνιου"...

(πηγή: BHMA)

Ορεινή Κυνουρία

Γνωρίστε μια καταπράσινη γωνιά της Πελοποννήσου, που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει το αγαπημένο μέρος των πεζοπόρων - και όχι μόνο.

Θα ξεκινήσετε την εκδρομή σας από το πανέμορφο Αστρος. Επισκεφτείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο, που στεγάζεται στην πρώην σχολή Καρυτσιώτη, για να δείτε τα ευρήματα από ανασκαφές στην περιοχή. Αφού δείτε το νεοκλασικό κτίριο όπου έγινε η Β' Εθνοσυνέλευση, προσκυνήστε στις εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη του Πρόδρομου και του Αγίου Γεωργίου, με θαυμάσιες τοιχογραφίες.

Πρώτη γνωριμία με την περιοχή
Η περιοχή είναι γεμάτη από μοναστήρια. Σταθείτε στη Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος που απέχει 3 χλμ. δυτικά από το Αστρος. Ιδρύθηκε το 12ο αιώνα και στολίδι της είναι ο εντυπωσιακός οκταγωνικός τρούλος και τα γλυπτά από το αρχαίο ιερό που βρισκόταν εκεί. Να επισκεφτείτε και τον αρχαιολογικό χώρο της Εύας και τη Μονή Λουκούς, κοντά στα Κάτω Δολιανά, και να συνεχίσετε πιο δυτικά για να γνωρίσετε τα Βέρβενα, τα Ανω Δολιανά και τα Κούτρουφα. Από κει θα φτάσετε στο πανέμορφο Καστρί και θα επισκεφτείτε τα γραφικά Καστριτοχώρια.
Δείτε, επίσης, το αξιόλογο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, που βρίσκεται σε μαγευτική τοποθεσία σε 700 μ. υψόμετρο. Ένα κατάφυτο χωριό που έχει εξελιχθεί σε θέρετρο είναι ο Αγιος Πέτρος. Περπατήστε στα δρομάκια του και θαυμάστε τα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια.
Στη συνέχεια, ακολουθήστε τη διαδρομή μέχρι το Κάστρο της Ωριάς, που, σύμφωνα με την παράδοση, ανήκε σε μια Φράγκισσα αρχόντισσα. Στην περιοχή ξεχωρίζουν και δύο ενδιαφέροντα μοναστήρια, η βυζαντινή Μονή της Παναγίας της Μαλεβής και η Μονή της Παλαιοπαναγιάς, καθώς και ο Πύργος του Τρικαλιώτη.
Ένα πολύ όμορφο χωριό -όπου παραδόξως συνυπάρχουν έλατα και ελιές- είναι ο Πλάτανος, που έχει ανακηρυχθεί διατηρητέος οικισμός. Αν διαθέτετε δυνατό όχημα, μπορείτε να πάρετε τον αγροτικό δρόμο που οδηγεί στα χωριά της βόρειας Τσακωνιάς, αλλιώς θα κατεβείτε στο Αστρος και θα ακολουθήσετε τον παραλιακό δρόμο. Έτσι, θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τις καταπληκτικές ακτές του Νομού Αρκαδίας, όπως ο Αγιος Ανδρέας, τα Τυροσαπουνακαίικα και δεκάδες γραφικούς κολπίσκους.

Εξορμήσεις
Ο Αγιος Ανδρέας θα είναι η βάση για τις εξορμήσεις σας στη βόρεια Τσακωνιά. Θα περάσετε από τον Αγιο Παντελεήμονα και μέσα στις ελατοσκέπαστες πλαγιές θα διακρίνετε τη Σίταινα με τους καταρράκτες του Λούλουγκα, την Καστάνιτσα, τον Πραστό και το Κορακοβούνι. Από κει θα συνεχίσετε το δρόμο που οδηγεί στο όρος Ωρίωντας και στο οροπέδιο της Παλαιοχώρας. Το οροπέδιο βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο και όταν λιώνουν τα χιόνια, μετατρέπεται σε λίμνη.
Σειρά έχουν η Βασκίνα, όπου ανακαλύφθηκαν αρχαίοι οικισμοί, και το Λεωνίδιο. Θα σταθείτε για λίγο εκεί για να θαυμάσετε τα όμορφα σπίτια με τις χρωματιστές πόρτες και την ιδιότυπη τσακώνική αρχιτεκτονική. Επίσης, δείτε το μικρό Λαογραφικό Μουσείο στο χωριουδάκι Πέρα Μέλανα. Μπορείτε να κάνετε και μια βόλτα στις πανέμορφες παραλίες του Λεωνιδίου, τα Πούλιθρα και την Πλάκα. Από το Λεωνίδιο θα σκαρφαλώσετε στη νότια Τσακωνιά και θα περάσετε από την επιβλητική Μονή Ελώνας, που κρέμεται στην άκρη ενός βράχου.
Στη συνέχεια, θα καταλήξετε σε ένα σταυροδρόμι. Ακολουθήστε το δρόμο που πάει δεξιά και θα βρεθείτε στην περιοχή που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Γλυππία. Εκεί αξίζει να επισκεφτείτε τους θολωτούς τάφους κοντά στο Παλαιοχώρι, αλλά και τα σπηλαιοβάραθρα και το φαράγγι της Μουριάς.
Αριστερά σας βρίσκεται ο ελατοσκέπαστος Κοσμάς, το μπαλκόνι της Κυνουρίας, με τις κεραμιδοσκεπές να φαίνονται σαν κόκκινα σημάδια στο πράσινο του δάσους. Ένα πανέμορφο χωριό, με ωραία σπίτια και αξιόλογη Βιβλιοθήκη και Πινακοθήκη.

Εκδρομές περιπέτειας
Μπορείτε να κάνετε ορειβασία στον Πάρνωνα, να περπατήσετε στα δασικά μονοπάτια που ενώνουν τα χωριά της Κυνουρίας και να γνωρίσετε, κάνοντας πεζοπορία, μαγευτικές τοποθεσίες, όπως το φαράγγι της Ζαρμπάνιτσας κοντά στον Πλάτανο, το δρυοδάσος της Σέλλας, τους καταρράκτες της Λεπίδας, το οροπέδιο της Παλαιοχώρας. Αν είστε λάτρεις του mountain bike, μπορείτε να διασχίσετε τον Πάρνωνα μέσω του δασικού δρόμου που ξεκινά από τον Αγιο Πέτρο και καταλήγει στον Κοσμά. Από την Παλαιοχώρα μπορείτε να συνδυάσετε ανάβαση στον Ωρίωντα και επίσκεψη στη Μονή Καριάς.

Πληροφορίες
- Μετάβαση: Η καλύτερη λύση είναι να πάτε με το ΙΧ σας για να γυρίσετε τα χωριά, και μάλιστα εφοδιασμένο με αλυσίδες και αντιψυκτικό! Το Αστρος Κυνουρίας απέχει 210 χλμ. από την Αθήνα μέσω Τρίπολης και 195 χλμ. μέσω Αργους. Από το Αστρος ο Αγιος Ανδρέας απέχει 13 χλμ. και το Λεωνίδιο 37 χλμ. Οι διαδρομές από τα σημεία-βάσεις στα ορεινά χωριά είναι σχετικά αρκετά μικρές και κυμαίνονται ανάμεσα στα 30 και 40 χλμ.
- Χρήσιμα: Αστρος: Κωδικός κλήσης: 27550, Δήμος: 22901, Αστυνομία: 23333. Λεωνίδιο: Κωδικός: 27570, Αστυνομία: 22860, Δήμος: 23314. Κοσμάς: Κωδικός: 27570, Δήμος: 31826, Αστυνομία: 31400. Αγιος Πέτρος: Κωδικός: 27920, Αστυνομία: 31204.

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
- Θα δοκιμάσετε κρέας σε όλες τις παραλλαγές του, όπως κοκορέτσι, αρνί σούβλας, σπληνάντερο και στιφάδο. Στο Λεωνίδιο, καθίστε για φαγητό στην ταβέρνα του Ζούτη. Στον Κοσμά, στις γραφικές ταβέρνες της πλατείας του χωριού θα απολαύσετε γίδα βραστή, «σανό» (άγρια χόρτα του βουνού), κοσμίτικες ντομάτες και «κουφωτά» μακαρόνια με σταρένιο αλεύρι. Νόστιμο μενού έχει το εστιατόριο του ξενοδοχείου Μαλεάτης Απόλλων.
- Αρκετές καφετέριες λειτουργούν στο Παράλιο Αστρος αλλά και στο Λεωνίδιο.
- Στο Λεωνίδιο θα βρείτε πολύ γλυκές μελιτζάνες και νόστιμα σταρένια παξιμάδια. Από τον Κοσμά αγοράστε κεραμικά, παραδοσιακά υφαντά, μέλι, γλυκά και τα ονομαστά κοσμίτικα κάστανα.

(πηγή: www.7merestv.gr, 24/2/2006)

Χαλκιδική

Για να περιγράψει κανείς τη Xαλκιδική χρειάζεται λέξεις και έννοιες όπως πευκοδάση, πράσινο, δαντελένιες ακρογιαλιές, αποχρώσεις πράσινου και γαλάζιου κ.λπ. Eίναι, δηλαδή, σχεδόν η επιτομή του ελληνικού καλοκαιριού. Oσο δε γι' αυτήν την εναλλαγή βράχου - αγκάλης, μύτης - κολπίσκου, αμμουδιάς και πεύκου είναι κάτι που νομίζω θα γεμίσει τις μπαταρίες σας.

H Xαλκιδική έχει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της χώρας. Ξεπερνάει τα 550 χλμ. Eννοείται, βέβαια, πως το νούμερο αυτό περιλαμβάνει και τα τρία «πόδια», την Kασσάνδρα, τη Σιθωνία και τον Aθω.

Oλος ο νομός έχει έκταση 3.254 τ. χλμ. και 104.000 κατοίκους. Πρωτεύουσα είναι ο Πολύγυρος. Στη Xαλκιδική οι κάτοικοι ασχολούνται με την πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή στη γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία, υλοτομία και με τον τουρισμό.

Bέβαια, δεν είναι όλα ρόδινα και ιδανικά. Yπάρχουν και κάποιες «αρρώστιες» που ενδημούν και εδώ όπως και στην υπόλοιπη Eλλάδα. Mία είναι η μεγάλη ανοικοδόμηση, άναρχη πολλές φορές στα παράλια και γύρω από τους οικισμούς. Mια άλλη είναι η έλλειψη επαρκούς αριθμού επαγγελματιών του τουρισμού. Tώρα, «τις πταίει» είναι πολύ μεγάλη κουβέντα.

Aπό την πανέμορφη Xαλκιδική, λοιπόν, επιλέξαμε δύο χωριά που δεν είναι ακριβώς στο τουριστικό mainstream. Tο ένα είναι το Στρατώνι και το άλλο τα Πυργαδίκια. Kαι τα δύο βρίσκονται μετά τη Σιθωνία.

To πιο γνωστό είναι το Στρατώνι για δύο κυρίως λόγους. O πρώτος είναι ο Nίκος Kαββαδίας που το πέρασε στην αθανασία με τον στίχο του από τη Fata Morgana:

«Σκουριά πυρόχρωμη στις μίνες του Σινά.
Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατώνι.
Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
Μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει.»

O άλλος λόγος είναι τα μεταλλεία χρυσού που άνοιξαν με τα τόσα προβλήματα εκεί. Tώρα απ' ό,τι μου είπαν όλα πάνε καλά.

Το Στρατώνι, ως χωριό δημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αι. και ήταν άρρηκτα δεμένο με τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Bέβαια, τα πλούσια κοιτάσματα μεικτών θειούχων μεταλλευμάτων ήταν γνωστά από την αρχαιότητα και τους βυζαντινούς χρόνους.

Στο Στρατώνι συγκεντρώθηκαν άνθρωποι από τις γύρω περιοχές αλλά και από πολλά μέρη της Ελλάδας για να απασχοληθούν ως εργατικό δυναμικό στα Μεταλλεία. Ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά με τους πρόσφυγες που κατέφυγαν εδώ μετά την Μικρασιατική Kαταστροφή. Το 1932, το χωριό γνώρισε εκτεταμένες καταστροφές από το σεισμό που είχε επίκεντρο τον κόλπο της Ιερισσού και θρήνησε μεγάλο αριθμό θυμάτων. Στα αμέσως επόμενα χρόνια ανοικοδομήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου.

Οι κάτοικοί του, αν και προερχόμενοι σε μεγάλο ποσοστό από διαφορετικές περιοχές, αποτέλεσαν ένα ενιαίο, αρμονικό σύνολο με υψηλό βιοτικό επίπεδο και διακρίθηκαν για την αγάπη τους στον πολιτισμό. Σε όλη τη διάρκεια της ιστορικής του πορείας, το Στρατώνι υπήρξε πλούσιο σε καλλιτεχνικά δρώμενα και τοπικές εκδηλώσεις. Ανέβασμα ερασιτεχνικών θεατρικών παραστάσεων -προπολεμικά ακόμη-, ίδρυση μουσικογυμναστικού ομίλου ήδη τη δεκαετία του '50, εκθέσεις ζωγραφικής, λειτουργία μπάντας, χορευτικό συγκρότημα, διοργάνωση εντυπωσιακών αποκριάτικων εκδηλώσεων, τριήμερα ειρήνης, συναυλίες μεγάλων καλλιτεχνών είναι μερικά δείγματα της πολιτιστικής παράδοσης που έχει να επιδείξει το Στρατώνι και που συνεχίζεται και σήμερα μέσα από τη δραστηριότητα των τοπικών συλλόγων.

Σήμερα, το παραθαλάσσιο αυτό χωριό χτισμένο στο μυχό του κόλπου της Ιερισσού, αριθμεί περίπου 1.000 κατοίκους. Hσυχο μέρος με κάποιες όμορφες παραλίες και γραφικές γωνιές δεν έχει να επιδείξει κάτι το εξαιρετικά ιδιαίτερο. Oμως έχει μια ρομαντική αύρα που πλανιέται στον αέρα και που την ένιωσα έντονα.

Tα Πυργαδίκια βρίσκονται στη μέση μεταξύ Σιθωνίας και Aγίου Oρους. Tο χωριό ιδρύθηκε μετά τη Μικρασιατική Kαταστροφή από πρόσφυγες που έφτασαν εδώ από το χωριό Αφθόνη. Είναι χτισμένο αμφιθεατρικά με ένα εξαιρετικό πολεοδομικό σχέδιο, πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και στο πιο ενδόμυχο σημείο του κόλπου του Αγίου Oρους. Είναι περικυκλωμένο από ελαιώνες και χαμηλή βλάστηση. Από οποιοδήποτε σημείο του χωριού, που αριθμεί περίπου 600 κατοίκους, ο επισκέπτης μπορεί να δει το Aγιον Oρος από τη μια μεριά και τη χερσόνησο της Σιθωνίας από την άλλη. Ο προστάτης Aγιος του χωριού είναι η «Παρθένος Μαρία της Καστρέλλας», της οποίας την εικόνα έφεραν από τον τόπο καταγωγής τους οι πρόσφυγες.

Βρίσκεται σε απόσταση 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη μέσω Αρναίας. Ο γειτονικός οικισμός του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου με περίπου 30 κατοίκους βρίσκεται κάτω από τη διοικητική δικαιοδοσία της κοινότητας των Πυργαδικίων. Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν το μπάνιο τους στις υπέροχες παραλίες που υπάρχουν εκατέρωθεν του χωριού. Eδώ έχει κάπως περισσότερη τουριστική κίνηση απ' ό,τι στο Στρατώνι, αλλά βρίσκεστε πάνω στο δρόμο που πάει Oυρανούπολη και Aγιον Oρος.

Αθως

Aθως (Aγιον Oρος) ονομάζεται η ανατολικότερη από τις τρεις χερσονήσους της Xαλκιδικής, όπου και το ομώνυμο όρος με 2.033 υψόμετρο. Πρόκειται για μια ορεινή χερσόνησο, της οποίας το έδαφος είναι κατανεμημένο μεταξύ των 20 μονών που βρίσκονται σε αυτήν. H χερσόνησος καταλαμβάνει έκταση 336 τ. χλμ. και έχει πληθυσμό περίπου 1.500 κατοίκους.

Kατά τη μυθολογία, το Aγιον Oρος είναι ο τεράστιος βράχος που πέταξε ο γίγαντας Aθως κατά του Ποσειδώνα. Yπάρχουν μαρτυρίες για το όνομα του Aθω στον Oμηρο και τον Aισχύλο. Eρείπια αρχαίων βωμών και ίχνη τοιχίων μαρτυρούν την ύπαρξη πόλεων στην αρχαιότητα.

H ανάπτυξη του μοναχισμού στη χερσόνησο του Aθω άρχισε σύμφωνα με τις γραπτές μαρτυρίες πριν από τον 9ο αι. Στον 10ο αι. οριοθετήθηκε επισήμως η χερσόνησος ως τόπος κατοικίας μοναχών και το 963 ιδρύθηκε το πρώτο κοινόβιο από τον Oσιο Aθανάσιο, η Mεγίστη Λαύρα, με τη βοήθεια των αυτοκρατόρων Nικηφόρου Φωκά και Iωάννη Tσιμισκή. Λίγα χρόνια αργότερα, το 971-2, γράφτηκε το πρώτο τυπικό, το οποίο ρύθμιζε θέματα σχετικά με την οργάνωση και τη διοίκηση των μοναχών του Aγίου Oρους.

Tα μοναστήρια είναι χτισμένα είτε μέσα σε επιβλητικά καταπράσινα τοπία ή σε απόκρημνους βράχους που καταλήγουν κάθετα στη θάλασσα, αλλά και σε απάνεμους κολπίσκους και ακρογιαλιές. Eκτός από το φυσικό τοπίο, ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει σήμερα τη μοναδική αρχιτεκτονική των μονών του, αλλά και τον πλούτο των θησαυρών που βρίσκονται σε αυτές.

Tο Aγιον Oρος ανήκει διοικητικά στο ελληνικό κράτος και υπάγεται στη δικαιοδοσία του Oικουμενικού Πατριαρχείου. Eδρα του είναι οι Kαρυές, που είναι η πρωτεύουσα του Aθω. Στις Kαρυές βρίσκονται ο αρχαιότερος ναός του Aγίου Oρους, το Πρωτάτο (10ος αι.), η Aθωνιάδα εκκλησιαστική σχολή, τα κονάκια των μοναχών και ο Aγιογραφικός Oίκος.

Σήμερα, στο Aγιον Oρος υπάρχουν 20 μονές, οι οποίες κατά την ιεραρχική τους τάξη είναι: 1. Mεγίστη Λαύρα, 2. Bατοπαιδίου, 3. Iβήρων, 4. Xιλανδαρίου 5. Διονυσίου, 6. Kουτλουμουσίου 7. Παντοκράτορος, 8. Ξηροποτάμου 9. Zωγράφου 10. Δοχειαρίου 11. Kαρακάλλου 12. Φιλοθέου 13. Σίμωνος Πέτρας 14. Aγίου Παύλου 15. Σταυρονικήτα 16. Ξενοφώντος 17. Oσίου Γρηγορίου 18. Eσφιγμένου 19. Aγίου Παντελεήμονος 20. Kασταμονίτου.

Eκτός από τις Mονές υπάρχουν 12 σκήτες και δεκάδες κελιά, καθίσματα και ησυχαστήρια.

H είσοδος των γυναικών στο Aγιον Oρος απαγορεύεται. Oι φιλοξενούμενοι πρέπει να ντύνονται και να συμπεριφέρονται ευπρεπώς και γενικά να ακολουθούν τον τρόπο ζωής και τη διατροφή των μοναχών. Tα πλοιάρια που κάνουν το γύρο του Aθω δεν επιτρέπεται να πλησιάσουν σε λιγότερο από 500 μ. όταν έχουν μέσα γυναίκες.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΤΕ

Θα σας συνιστούσα με το αυτοκίνητό σας. Eίναι 505 χλμ. μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από εκεί άλλα 98 για Στρατώνι και 100 μέσω Aρναίας για Πυργαδίκια.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ

•Kαπετάνιος: Aκριβώς μόλις μπείτε στα Πυργαδίκια. Θα βρείτε καλό και φρέσκο ψάρι.
•Λέσχη Mεταλλείων: Στην παραλία Στρατωνίου για καλά μαγειρευτά.
•Xάρης: Mέσα στο Nέο Mαρμαρά για φρέσκο ψάρι.
•Kοινοτικό Aναψυκτήριο: Στο Στρατώνι. Eίναι αναψυκτήριο, είναι ουζάδικο με πολύ καλό μεζέ, είναι πάνω στη θάλασσα και τα βράδια λειτουργεί και σαν μπαράκι.

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
•Nοσοκομείο Πολυγύρου: 23710-20.101
•Nομαρχία: 23710-23.097
•Λιμεναρχείο N. Mαρμαρά: 23750-71.933
•Aστυνομία Iερισσού: 23770-22.206
•Δήμος Iερισσού: 23770-22.216
•Δήμος Mεγ. Παναγιάς: 23720-31.317

(πηγή: www.kathimerini.gr, 15/2/2006)

Φλώρινα

Του αγίου Βαλεντίνου πάρτε το ταίρι σας και εκδράμετε σε μια από τις πιο γραφικές και ρομαντικές πόλεις μας.

Ο ποταμός Σακουλέβας που τη διασχίζει, τα πάρκα, το πράσινο, οι γραφικοί της λόφοι και το χιόνι που «κάθεται» στις γραφικές κεραμοσκεπές των σπιτιών της πόλης δημιουργούν ένα ειδυλλιακό χειμωνιάτικο τοπίο!
Η Φλώρινα είναι μία αρχοντική πόλη, γεμάτη ιστορικές μνήμες και παραδόσεις, γεμάτη ζωντάνια και φιλόξενους κατοίκους. Οι καμινάδες της καπνίζουν και ο αέρας ευωδιάζει ξύλο και ζυμωτό ψωμί. Η εποχή είναι η πιο κατάλληλη για να συνδυάσετε μια επίσκεψη σε αυτή την αρχοντική πόλη και ταυτόχρονα να κάνετε πολλές εκδρομές τριγύρω και σκι σε ένα πολύ καλό χιονοδρομικό κέντρο, το Βίτσι.

Γνωριμία με την πόλη
Η Φλώρινα έγινε γνωστή την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Χρησιμοποιήθηκε ως ορμητήριο λόγω της καίριας θέσης της. Από το 18ο αιώνα εξελίχθηκε σε εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο με έντονη πολιτιστική και εκπαιδευτική δραστηριότητα. Φιλοξένησε τις πιο σημαντικές μορφές του Μακεδονικού Αγώνα.
Για να απολαύσετε την καλύτερη θέα στην πόλη πρέπει να ανεβείτε στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα. Ύστερα περπατήστε στο κέντρο, δίπλα στο Σακουλέβα. Εκεί γυρίστηκε και η ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού».
Συνεχίστε τη βόλτα σας με προσκύνημα στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, που είναι η προστάτιδα της πόλης. Περιπλανηθείτε μέσα στη γραφική αγορά και ψωνίστε αναμνηστικά δωράκια.
Επισκεφτείτε, επίσης, τα τρία μουσεία: Αρχαιολογικό, Λαογραφικό και Σύγχρονης Τέχνης. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο θα δείτε αγάλματα και εργαλεία. Θαυμάστε το άγαλμα της θεάς Αρτεμης, η λατρεία της οποίας ήταν ευρέως διαδεδομένη στην περιοχή. Το Λαογραφικό Μουσείο και το Σύγχρονης Τέχνης βρίσκονται απέναντι, στις όχθες του Σακουλέβα ποταμού. Αξίζει, όμως, να δείτε και την Πινακοθήκη, όπου παρουσιάζονται έργα σύγχρονων Φλωρινιωτών ζωγράφων. Πρόκειται για ένα μουσείο που σπάνια συναντά κανείς μακριά από μεγάλες πόλεις και που σίγουρα θα σας εντυπωσιάσει. Κάντε μία βόλτα και από το ζωολογικό κήπο της πόλης, που φιλοξενεί πολλά ζώα από την πανίδα της χώρας μας. Στο λόφο του Αγίου Παντελεήμονα θα δείτε και το εκτροφείο θηραμάτων, όπου εκτρέφονται και ζουν ελεύθερα για αναπαραγωγή ελάφια, αγριογούρουνα, ζαρκάδια και άλλα ζώα.

Εκδρομές
Αφήνοντας πίσω σας την πόλη, αρχίστε την ανακάλυψη της μαγευτικής φύσης της περιοχής.
Ξεκινήστε από το γραφικό Νυμφαίο στις πλαγιές του Βέρμιου, όπου θα εντυπωσιαστείτε από τον παραδοσιακό οικισμό και η θέα θα σας κόψει την ανάσα.
Το εκδρομικό ενδιαφέρον της περιοχής φυσικά εστιάζεται στις Πρέσπες, έναν από τους μεγαλύτερους, πιο σημαντικούς και πιο όμορφους υγροβιότοπους της Ελλάδας. Πρόκειται για έναν πραγματικό παράδεισο, ο οποίος -ευτυχώς!- μέχρι σήμερα έχει παραμείνει σε μεγάλη έκτασή του ανέγγιχτος από τους καταστροφείς της φύσης (μια... φυλή που ευδοκιμεί στην υπερήφανη κατά τ' άλλα πατρίδα μας). Οι λίμνες απέχουν μόλις σαράντα χιλιόμετρα από τη Φλώρινα. Σύμφωνα με την ιστορία, στην αρχαιότητα, στη θέση τους βρισκόταν η λίμνη Δασσαρίτιδα. Σήμερα οι Πρέσπες εκτείνονται σε 300.000 στρέμματα. Ξεκινήστε τη βόλτα σας από το γραφικό νησάκι του Αγίου Αχιλλείου. Ανεβείτε στο λόφο Κούλα, απ? όπου θα έχετε θαυμάσια θέα. Μπροστά σας η Μικρή Πρέσπα και αριστερά, προς το βορρά, η Μεγάλη Πρέσπα. Τα νερά της Μεγάλης Πρέσπας έχουν μπλε χρώμα. Λίγο πιο πάνω από τη λίμνη θα συναντήσετε το γραφικό χωριό Αγιος Γερμανός ?το μεγαλύτερο της περιοχής? με τη θαυμάσια εκκλησία του που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα.
Στη Μεγάλη Πρέσπα, αν είστε τυχεροί, θα παρατηρήσετε μερικά από τα πιο όμορφα και πιο σπάνια πτηνά της ελληνικής πανίδας. Απαραιτήτως θα επισκεφτείτε τα ασκηταριά και θα θαυμάσετε τις μοναδικές βραχογραφίες. Το πιο ενδιαφέρον από τα ασκηταριά είναι εκείνο της Παναγίας Ελεούσας. Στο ασκηταριό της Μικρής Ανάληψης θα δείτε βραχογραφίες της Παναγίας της Δεξιοκρατούσας, οι οποίες χρονολογούνται από το 15ο αιώνα. Ένα γραφικό ψαροχώρι επάνω στη Μεγάλη Πρέσπα είναι οι Ψαράδες, που θα το δείτε έτσι κι αλλιώς, γιατί από εκεί ξεκινούν όλες οι βόλτες σας στη λίμνη.

Σπορ
Τα βουνά Βαρνούντας, Βέρνος, Τρικλάριο και Βόρρας είναι ιδανικά όχι μόνο για πεζοπορία, αλλά και για αναρρίχηση, ποδηλασία βουνού, ορειβασία... Στο γραφείο «Συνοδοί Βουνού Φλώρινας» θα βρείτε έμπειρους εκπαιδευτές που θα σας γνωρίσουν με ασφάλεια τα μυστικά της φύσης της. Οι φαν του σκι πηγαίνουν λίγο πιο έξω από το Πισοδέρι, στη θέση Βίγλα. Εκεί λειτουργεί ένα πολύ καλό (σε υποδομές) χιονοδρομικό κέντρο. Διαθέτει τρεις κανονικές πίστες και μία πίστα αντοχής, δύο αναβατήρες και ένα μοντέρνο και με όλες τις ανέσεις σαλέ. Το χιονοδρομικό κέντρο είναι αρκετά ήσυχο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν παρουσιάζει ενδιαφέρον για τους λάτρεις του σκι.

Πληροφορίες
* Μετάβαση: H Φλώρινα απέχει 580 χλμ. από την Αθήνα και 160 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Μπορείτε να πάτε με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ (τηλ. Αθήνας: 210-5130427 και Θεσ/νίκης: 2310-522161) ή με το τρένο (ΟΣΕ τηλ. Αθήνας: 210-5297777 και Θεσ/νίκης: 2310-517517). Αν όμως βιάζεστε, μπορείτε να πάτε με το αεροπλάνο μέχρι την Καστοριά. Η Φλώρινα απέχει από εκεί μόλις 55 χλμ. Θα χρησιμοποιήσετε ταξί ή τοπικό λεωφορείο.
* Χρήσιμα: Κωδικός κλήσης: 23850 Αστυνομία: 22222 Δήμος: 28400

Φαγητό - Διασκέδαση - Αγορές
* Δοκιμάστε μοναδικές πικάντικες γεύσεις: σούπες, κεμπάπ, σουτζουκάκια, σουτζούκι, κόκκινες πιπεριές, λουκάνικα και λιμνίσια ψάρια από τις Πρέσπες. Γευτείτε ντόπια πιάτα σε δύο καλές ταβέρνες της πόλης: τον Όλυμπο και την Πρέσπα. Γευτείτε και τα υπέροχα φλωρινιώτικα γλυκά.
* Η νυχτερινή μεταμόρφωση της πόλης είναι εντυπωσιακή. Περάστε απ? όλα τα στέκια στο κέντρο και κοντά στο ποτάμι, για να έχετε μία πλήρη εικόνα...
* Θα βρείτε πολύ όμορφα υφαντά, κιλίμια και φλοκάτες. Αγοράστε τα καλάθια που φτιάχνουν εκεί, πήλινα και ξύλινα διακοσμητικά αντικείμενα. Από τρόφιμα να πάρετε φασόλια ξερά, γίγαντες και κόκκινες πιπεριές, φρούτα και γλυκά του κουταλιού. Θα βρείτε και πολύ καλά κρασιά από το Αμύνταιο.

(πηγή: www.7merestv.gr, 13/2/2006)

Η Αλσατία και τα κρασιά της

Προ δεκαετίας και πλέον, σε κεντρικό κατάστημα πωλήσεως κρασιών, άκουσα τη νεαρά, πληθωρική πωλήτρια να δηλώνει, μετά περισσεύματος αυτοπεποιθήσεως: «Α, τα κρασιά της Αλσατίας είναι σαν τα γερμανικά. Πολύ φρουτέ (sic) και ελαφρώς γλυκίζοντα (sic)»! Πέραν της γλωσσικής παραδοξότητος, η ανωτέρω δήλωση εκφράζει παραστατικότατα την εικόνα που η μεγάλη μερίδα των καταναλωτών είχε σχηματίσει, την εποχή εκείνη, για τα αλσατικά κρασιά και η οποία βεβαίως πόρρω απείχε της πραγματικότητος.

Ισως οι ασαφείς μνήμες από τις παραδόσεις ιστορίας των γυμνασιακών χρόνων, που εδίδασκαν ότι η Αλσατία υπήρξε πάντα διαφιλονικούμενη ζώνη μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, ίσως τα γερμανικής γραφής και γαλλικής εκφοράς ονόματα των παραγωγών ή ακόμη ίσως οι γερμανικής ονοματολογίας ποικιλίες σταφυλιών να συνετέλεσαν στον σχηματισμό αυτής της εντύπωσης.

Η εντελώς ξεχωριστή προσωπικότητα όμως που διαθέτουν ελάχιστους επιτρέπει συσχετισμούς με κρασιά έστω και όμορων περιοχών ή χωρών. Είναι αλήθεια βέβαια ότι μοιράζεται με τη Γερμανία την κοιλάδα του Ρήνου και κάποιες ποικιλίες σταφυλιού, όμως οι ομοιότητες σταματούν εδώ. Σε αντίθεση με τη γερμανική τάση για υπόγλυκες γεύσεις, η γαλλική πλευρά επιμένει σε κρασιά ξηρά που προορίζονται να συνοδεύσουν το γεύμα και όχι το επιδόρπιο.

Η αμπελουργική ζώνη της Αλσατίας καταλαμβάνει έκταση 12.000 στρεμμάτων στις απολήξεις της οροσειράς των Βοσγίων και στην κοιλάδα του Ρήνου. Στον χάρτη εμφανίζεται σαν μια εξαιρετικά μακρά (120 χιλιόμετρα) και αρκετά στενή (3 χιλιόμετρα) λωρίδα, που αρχίζει στο ύψος της Μυλούζ και τελειώνει στο ύψος του Στρασβούργου, «ακολουθώντας» τον ρου του ποταμού Ρήνου.

Λέγεται ότι, παρατηρώντας τη φυσιογνωμία μιας περιοχής, μπορείς να φαντασθείς τον χαρακτήρα των κρασιών της. Οντως στην Αλσατία αυτή η ρήση βρίσκει την πλήρη εφαρμογή της. Οι μικροί καταπράσινοι λόφοι με τον ελαφρότατο κυματισμό, οι ήρεμες φλέβες νερού που διασχίζουν τις κοιλάδες, τα όμορφα χωριά που διακρίνονται στις πλαγιές στέρεα δομημένα με πέτρα και ξύλο, όλα προδιαθέτουν για κρασιά καλότροπα, αρμονικά, χωρίς αιχμές, εκφραστικά και φιλικά, ακόμη και για τον αμύητο καταναλωτή. Αλλωστε δεν είναι τυχαία η επιτυχία που γνωρίζουν, τα τελευταία ιδίως χρόνια, τόσο στην ίδια τη Γαλλία όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Η πραγματική οινική ιστορία της Αλσατίας αρχίζει με την κατάκτησή της από τους Ρωμαίους, αν και ένας τοπικός μύθος, που μου διηγήθηκε ο γλυκύτατος κύριος Guy Dopff, πρώην ιδιοκτήτης της άλλοτε κραταιάς οινοπαραγωγού εταιρείας Dopff et Irion, υποδηλώνει ίσως παλαιότερες καταβολές αλλά και... ελληνική παρουσία.

Ο Ηρακλής, αφού ολοκλήρωσε τον άθλο του στον Κήπο των Εσπερίδων, αναγκάσθηκε να επιστρέψει διά ξηράς στην αυλή του βασιλιά Ευρυσθέα (διότι προφανώς οι εργαζόμενοι στον εθνικό μας αερομεταφορέα πραγματοποιούσαν απεργιακές κινητοποιήσεις διεκδικώντας την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους), οπότε, πάντα κατά τον μύθο, πέρασε και από την Αλσατία. Επιρρεπής στις απολαύσεις, υπέκυψε στα θέλγητρα των εύχυμων νεανίδων της περιοχής, διασκέδασε μαζί τους και μεθυσθείς με εντόπιο οίνο, έπεσε θύμα κλοπής. Οι Αλσατοί του έκλεψαν το ρόπαλό του, το οποίο έκτοτε παραμένει, σε μέρος κρυφό, στις όχθες του Ρήνου. Κατ' άλλους βέβαια, ο πρόγονός μας κατέλιπε οικειοθελώς το ρόπαλο έναντι των προσφερθεισών... υπηρεσιών, αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτά είναι θέματα τα οποία οφείλουν να διερευνήσουν οι ιστορικοί και όχι οι οινογράφοι.

Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες σταφυλιού, για να επανέλθουμε στα καθαρώς οινικά ενδιαφέροντα, είναι οκτώ, μόνον όμως οι επτά επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν αυτοτελώς για την παραγωγή οίνων Ελεγχόμενης Ονομασίας Προελεύσεως. Να επισημάνουμε ότι η Αλσατία είναι η μόνη οινοπαραγωγός ζώνη της Γαλλίας που τα κρασιά της αναγνωρίζονται κυρίως από την ποικιλία του σταφυλιού και όχι από την Ονομασία Προελεύσεώς τους, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι Alsace ή σπανιότερα Alsace Grand Cru, όπως θα εκθέσουμε διεξοδικότερα στη συνέχεια. Κατά κανόνα, κάθε κρασί προέρχεται από μία και μοναδική ποικιλία, η οποία και αναγράφεται στην ετικέτα της φιάλης.

Πιο αναλυτικά:

* Η Sylvaner, η οποία κατάγεται από την Αυστρία ή την Ουγγαρία, προσφέρει κρασιά ζωηρά, φρέσκα και συχνά σπινθηροβόλα στη νεότητά τους. Διακριτικά αρώματα και ζωντάνια τα καθιστούν ιδανικούς προδόρπιους οίνους.

* Η Pinot blanc (μαζί με τη συγγενική της Pinot Auxerrois) προσφέρει οίνους δροσιστικούς που δεν τους λείπει η δομή. Αριστη πρώτη ύλη για την παραγωγή αφρωδών οίνων ποιότητος.

* Η Chasselas είναι ο πληβείος μέσα στην αλσατική αριστοκρατία και τείνει να εξαφανισθεί. Χρησιμοποιείται μόνο στην παραγωγή του Edelzwicker, ενός κρασιού μαζικής καταναλώσεως.

* Η Pinot noir, μετανάστης από τη Βουργουνδία, είναι η μοναδική κόκκινη ποικιλία, η οποία, καθώς δεν βρίσκει τις ιδανικότερες για την ωρίμανσή της συνθήκες, μετατρέπεται κυρίως σε ροζέ και σπανιότερα σε κόκκινα κρασιά.

* Η Muscat ή μάλλον οι Muscats, μια και πρόκειται για δύο συγγενείς ποικιλίες που οινοποιούνται μαζί, εδώ μετατρέπονται σε ξηρά κρασιά, με εκρηκτικά αρώματα μοσχάτου σταφυλιού.

* Η Riesling, παραδοσιακή ποικιλία της κοιλάδας του Ρήνου, βρίσκει στη γαλλική πλευρά την πληρέστερη έκφρασή της. Θεωρείται ο βασιλεύς των αλσατικών κρασιών και μπορεί υπό ορισμένες προϋποθέσεις να φθάσει σε επίπεδα ανυπέρβλητης τελειότητας. Το καλύτερο Riesling πιστεύεται από το σύνολο σχεδόν των επαϊόντων ότι παράγεται στον «περιτειχισμένο αμπελώνα» της Ste. Hune, κοντά στο Ribeauville. Εξαιρετικές δυνατότητες παλαίωσης, παρά το λευκό του χρώμα και την ευρέως καλλιεργούμενη αντίληψη ότι τα «λευκά δεν παλαιώνουν».

* Η Tokay Pinot Gris, παρά το όνομά της, δεν έχει καμία σχέση με την Ουγγαρία. Πλούτος αρωματικός και γευστική πολυπλοκότητα χαρακτηρίζουν τα περισσότερα κρασιά αυτής της ποικιλίας.

* Τέλος, η Gewurztraminer, με την εντυπωσιακή αρωματική παρουσία, που θυμίζει τριαντάφυλλα, εξωτικά φρούτα και μπαχαρικά, το πάχος και την πληρότητα στο στόμα, δικαίως αποκαλείται... αυτοκράτωρ της Αλσατίας.

Οι τέσσερις τελευταίες ποικιλίες λέγονται και «ευγενείς ποικιλίες», έχουν δε ουσιαστική συμμετοχή στη δημιουργία των οίνων ποιότητος.

Θα επανέλθουμε όμως και στο επόμενο σημείωμά μας για να ολοκληρώσουμε την παρουσίαση αυτής της μαγευτικής περιοχής, καθώς είναι μάλλον δύσκολο να «χωρέσουμε» 12.000 στρέμματα... σε 850 λέξεις!

(πηγή: ΒΗΜΑ)

Το αλσατικό κρασί: πέντε προτάσεις

Το γαλλικό κρασί έχει παγκοσμίως την καλύτερη φήμη και ανάμεσα στις διάφορες γαλλικές ποικιλίες, εξέχουσα θέση έχουν τα αλσατικά λευκά. Η αριστερή όχθη του Ρήνου έχει μακρά παράδοση στην καλλιέργεια αμπελιών καις την παραγωγή λεπτών γεύσεων που ξεκινά πολύ πριν το Μεσαίωνα. Τα ασύγχρονα αλσατικά κρασιά αναγεννήθηκαν μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου πολέμου για να κατακτήσουν τη δεσπόζουσα θέση τους χάρη σε μια εξαιρετική ποιότητα.

Le Tokay Pinot Gris: Λευκό κρασί με λεπτή δροσερή γεύση που βρίσκει κοινό πρόγονο με το ουγγρικό Tokay βασιλιά των ευρωπαϊκών κρασιών από τους Τσάρους και τη Ναπολεόντειο εποχή. Η γεύση του δεν είναι όξινη και μένει στο στόμα με μια ελαφριά αίσθηση περίπλοκων αρωμάτων. Πολύ καλό για τη συνοδεία foie-gras, λευκών κρεάτων αλλά και ελαφιού ή αγριογούρουνου.

Le Gewurztramminer: Λευκό κρασί με φρουτώδη γεύση και πλούσιο άρωμα λουλουδιών, φρούτων και μπαχαρικών. Το δυνατό και ελκυστικό άρωμα αυτού του κρασιού του προσδίδει μια πιο «θηλυκή» γεύση που το κάνει κατάλληλο για απεριτίφ ή συνοδευτικό εξωτικών πιάτων, δυνατών τυριών και γλυκών ή φρούτων.

Le Riestling: Ξηρό, λευκό κρασί απαλά φρουτώδες που αφήνει στο στόμα μια «αργή» πικρόγλυκη γεύση. Κατάλληλο για τη συνοδεία θαλασσινών, λευκών κρεάτων και choucroutte. Χρησιμοποιείται καταπληκτικά στη μαγειρική π.χ. Coq au riestling.

Le Muscat d’Alsace: Ασύγκριτα φρουτώδες λευκό κρασί, πολύ ξυρότερο από τα υπόλοιπα Muscat. Δίνει την αίσθηση του χυμού των σταφυλιών που μόλις πατήθηκαν στην κάθε γουλιά και είναι ιδανικό απεριτίφ.

Le Pinot Noir: Ένα κόκκινο αλσατικό κρασί που ξεχωρίζει ανάμεσα στα λευκά, με απαλή φρουτώδη γεύση που θυμίζει κεράσι κάτι που το κάνει κατάλληλο συνοδευτικό κόκκινων κρεάτων και λευκών τυριών.

Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε πολλά άλλα κρασιά όπως το διακριτικό και απαλό , ίσως πιο «καλοκαιρινό» Sylvaner ή το δροσερό Pinot Blanc ή ακόμα το «περίπλοκο» Edelzwicker. Μια καλή εκδρομή είναι ο δρόμος των κρασιών που περνάει από πάνω από εκατό χωριά και διανύει περίπου 170 χλμ. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι η γιορτή του κρασιού προς τα μέσα Αυγούστου.

Πέρα από τα εξαιρετικά κρασιά που θα βρείτε ακόμα και σε κανονικά σούπερ-μάρκετ σε φθηνές τιμές, αναζητήστε και τις γεύσεις της αλσατικής μπύρας καθώς η Αλσατία διαθέτει μερικές από τις πιο διάσημες ετικέτες: Fischer, Adelshoffen, Kroenenburg, Meteor και Schutzenberger. Μπορεί δε να ανακαλύψετε και νέες γεύσεις στις brasseries (καταστήματα που φτιάχνουν τα ίδια τη μπύρα που σερβίρουν) με συνοδεία φρέσκων Bretzel.

(πηγή: Μανώλης Γεωργακάκης)