Αμπρικοτίν - Abricotine
Λικέρ από μπράντυ και βερίκοκο. Παρασκευάζεται κυρίως στη Γαλλία και Ελβετία.
Τσίπουρο
Οινοπνευματώδες ποτό πού γίνεται με απόσταξη.
Αντβοκάτ - Advokaat
Λικέρ με βάση το κονιάκ, ζάχαρη και αυγό. Παρασκευάζεται κυρίως στην Ολλανδία.
Ακβαβίτ – Akvavit
Απόσταγμα σταριού, με προσθήκη κύμινου Παρασκευάζεται στη Σκανδιναβία.
Οινόπνευμα - Alcool (C2H5OH)
Υλικό κοινό σε όλα τα λικέρ. Υπάρχουν απ' αυτό διάφοροι τύποι, αλλά για τα ποτά χρησιμοποιείται μόνο το αιθυλικό.
Αμέρ Πικόν - Amer Picon
Πικρό απεριτίφ με βάση το πορτοκάλι, το κινίνο (κινίνη), τη γεντιανή και άλλα μπαχάρια Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Άνγκοστούρα – Angostura
Μπίτερ με βάση το ρούμι, αρωματικά χόρτα και ρίζες. Παρασκευάζεται στην Τρινιντάντ.
Άνισετ – Anisette
Ποτό με γεύση γλυκάνισου. Παρασκευάζεται κυρίως στη Γαλλία
Άπερολ – Aperol
Απεριτίφ πού γίνεται από ζάχαρη, οινόπνευμα, αφέψημα ραβεντιού, κίνα (κινίνη), γεντιανή κι άλλα αρωματικά χόρτα. Παρασκευάζεται στην Πάδουα της Ιταλίας.
Έϊπλ Μπράντυ - Apple Brandy
Απόσταγμα από μηλίτη.
Έϊπλ Τζάκ - Apple Jack
Απόσταγμα από μηλίτη
Έιπρικοτ Μπράντυ - Apricot Brandy
Λικέρ με βάση το μπράντυ και βερίκοκα
Αράκι – Araki
Λικέρ από χουρμάδες. Παρασκευάζεται στην Αίγυπτο.
Αρμανιάκ – Armagnac
Κονιάκ γαλλικό, απ' την ομώνυμη περιοχή.
Αρράκ – Arrak
Απόσταγμα ρυζιού και ζαχαροκάλαμου. Παρασκευάζεται στην Άπω Ανατολή
Άψέντι
Ποτό πρασινοκίτρινο, πού περιέχει μεγάλο ποσοστό οινοπνεύματος. Το βασικό του υλικό είναι η Artemisia absiuntium, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και ύσσωπο (issopo). μάραθος, ρίζες αγγελικής, γλυκάνισο, γλυκόριζα κι’ αλλά χόρτα. Στα 1797 ο Henri Louis Pernod πρωτάρχισε να το εμπορεύεται, αλλά καθώς είχε βλαβερές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, το ποτό αυτό απαγορεύτηκε αργότερα. Από τότε, παρασκευάζεται ένα παρόμοιο στη γεύση ποτό, πού όμως δεν περιέχει αψέντι.
Άουρουμ – Aurum
Λικέρ με γεύση πορτοκαλιού. Παρασκευάζεται στην Ιταλία.
Μπακάρντι – Bacardi
Γνωστή για το ρούμι της, οινοποιία, πού ιδρύθηκε στα 1862 από τον Don Facundo Bacardi στην Κούβα. Η τωρινή της έδρα βρίσκεται στο Νασάου. στις Μπαχάμες. Έχει επίσης κι άλλα εργοστάσια στο Πορτορίκο, στο Μεξικό και στη Βραζιλία. Μερικά απ’ τα πιο γνωστά ρούμι είναι τα εξής Κάρτα ντε Όρο (Carta de Οrο), Ντάρκ Ντράϊ (Dark Dry). Ρούμι κόκκινο, Κάρτα Μπλάνκα (Carta Blanca), Λάιτ Ντράϊ (Light Dry). Ρούμι άσπρο, Ανέγιο (Anejo), Ρούμι παλιό.
Μπαγαθέϊρα – Bagaceira
Τσίπουρο που παρασκευάζεται στην Πορτογαλία.
Μπαράκ – Barack
Λικέρ ξηρό, από βερίκοκα. Παρασκευάζεται στην Ουγγαρία.
Μπέκερ - Becher
Λικέρ ξηρό. πολύ αρωματικό. Παρασκευάζεται στην Τσεχοσλοβακία.
Μπενεντικτίν – Benedictine
Λικέρ πού παρασκευάζεται από τους ομώνυμους μοναχούς, στο Φεκάν της Γαλλίας.
Μπύρα
Οινοπνευματώδες ποτά πού γίνεται απ’ τη ζύμωση αφεψήματος κριθαριού με προσθήκη ζυθόχορτου.
Μπίττερ – Bitter
Πικρό ποτό από μίγμα ριζών, χόρτων, φλοιών, καρπών, απ’ την οικογένεια των μουρών, πού χαρακτηρίζονται όλα απ την αρωματική και πικρή τους γεύση [Άνγκοστούρα, Πέσω (Peychaud), Μπίττερ όρεντζ (Bitter Orange), Άμποτ’ς (Abbott's) κ.τ.λ.].
Μπλάκμπερρυ Μπράντυ - Blackberry Brandy
Λικέρ με βάση το μπράντυ και μούρα
Μπόλς – Bols
Οινοποιία, πού ιδρύθηκε στα 1575 απ’ τον Lucas Bols. Παράγει διάφορα ποτά. μεταξύ των όποιων και- Αντβοκάτ (Advokaat). Λικέρ Μπανάνα (Creme de Bananes). Έϊπρικοτ (Apricot), Ντράϊ Όρεντζ (Dry Orange). Κουραχάο (Curasao), Κουραχάο Τρίπλ Σέκ (Curagao Triple Sec). Γκρήν Κουραχάο (Green Curacao). Κρέμ ντε Κακάο (Creme de Cacao), Τζιν (Gin). Σλόου Τζιν (Sloe Gin), Παρφαί Αμούρ (Parfait Amour) Τσέρρυ (Cherry). Ουϊσκυ (Whisky). Βαν ντερ Χούμ (Van der Hum), Τσέρρυ Μπράντυ (Cherry Brandy), Μπλού Κουραχάο (Blue Curasao). Μπλάκμπερρυ Μπράντυ (Blackberry Brandy) κ.τ.λ. Η οινοποιία Bols έχει έδρα στην Ολλανδία.
Μπράντυ – Brandy
Η ονομασία αυτή έχει υιοθετηθεί για να προσδιορίζει τα αποστάγματα κρασιών που δεν παρασκευάζονται στη Γαλλία
Μπρομπέεργκεϊστ – Brornbeergeist
Τσίπουρο από μούρα. Παρασκευάζεται στη Γερμανία.
Μπουτόν – Buton
Οινοποιία, με έδρα τη Μπολώνια της Ιταλίας, πού Ιδρύθηκε στα 1820. Παράγει διάφορους τύπους Μπράντυ και λικέρ, καθώς και το γνωστό Rosso Antico (Ρόσσο Αντίκο)
Μπύρ – Byrrh
Απεριτίφ πού παρασκευάζεται από Τυϊρ της Γαλλίας απ’ την ανάμιξη διάφορων κρασιών, χυμού σταφυλιού (πού δεν έχει υποστεί ζύμωση), πικρών ριζών, κινίνης.
Κατσάχα – Cachaga
Απόσταγμα απ' τη ζύμωση ζαχαροκάλαμου. Παρασκευάζεται στη Βραζιλία.
Κατσίρυ – Cachiry
Λικέρ από γλυκοπατάτες. Παρασκευάζεται στη Γουιάνα.
Καλόρικ Πάντς - Caloric Punch
Λικέρ που γίνεται από Αράκ, ρούμι, τσάι κι άλλα μπαχαρικά. Παρασκευάζεται στη Σκανδιναβία.
Καλβαντός – Calvados
Απόσταγμα μηλίτη. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Καμπάρι – Campari
Οινοποιία, με έδρα το Μιλάνο. πού ιδρύθηκε στα 1360. Παράγει το γνωστό Μπίττερ Καμπάρι (Bitter Campari) από πικρές ρίζες, χόρτα και φλοιούς δέντρων, καθώς και το Κορντιάλ Καμπάρι (Cordial Campari).
Καπεριτίφ – Caperitif
Απεριτίφ που παρασκευάζεται στη Νότιο Αφρική
Κάρπανο – Carpano
Οινοποιία με έδρα το Τουρίνο της Ιταλίας, πού ιδρύθηκε στα 1786. Παράγει διάφορους τύπους Βερμούτ. όπως το Κάρπανο (Carpano), το Πούντ ε Μες (Punt e Mes), και το λευκό Βερμούτ.
Κασσί – Cassis
Λικέρ από (μαύρο) φραγκοστάφυλο. Παρασκευάζεται στη Γαλλία
Σαμπάνια – Champagne
Κρασί αφρώδες πού παράγεται στην ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας.
Κασκαρίγια – Cascarilla
Λικέρ από τους καρπούς της κάσσιας. Παρασκευάζεται στη Νότιο Αμερική.
Σανέλ – Channelle
Λικέρ· με βάση την κανέλα, κι’ άλλα μπαχαρικά.
Σαρτρέζ – Chartreuse
Λικέρ πού παρασκευάζουν από χόρτα γάλλοι μοναχοί. Υπάρχουν δυο τύποι; πράσινο αρωματικά και οινοπνευματώδες και κίτρινο, αρωματικό και με λιγότερο οινόπνευμα.
Τσέρρυ Μπράντυ - Cherry Brandy
Λικέρ με βάση το μπράντυ και τα κεράσια.
Τσέρρυ Χήρινγκ - Cherry Heering
Λικέρ με γεύση κερασιού. Παρασκευάζεται ατή Δανία.
Σίντερ – Cider
Χυμός, από μήλα, ελαφρά οινοπνευματώδης.
Τσιντσάνο – Cinzano
Οινοποιία, με έδρα το Τουρίνο της Ιταλίας, πού ιδρύθηκε στα 1757. Παράγει διάφορους τύπους Βερμούτ, όπως: το Τσιντσάνο κόκκινο, το άσπρο και το Ντράι (Dry).
Κονιάκ – Cognac
Απόσταγμα κρασιού. Παρασκευάζεται στην ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας. Τα κονιάκ παίρνουν την ονομασία τους, ανάλογα με το πόσο παλιά είναι, όπως;
Τριών Αστέρων : 4-7 ετών
V.O. (Very Old), Πολύ παλιό. : μέχρι 12
V.S.O (Very Superior Old), Πάρα πολύ παλιό: 12-17 ετών
V.S.O.P (Very Super Old Pale), Εξαιρετικά παλιό: 18-25 ετών
Ε.Ο. (Extra Old): Υπερβολικά παλιό: περίπου 50 ετών
Κουαντρώ – Cointreau
Οινοποιία με έδρα το Ανζέρ της Γαλλίας, πού ιδρύθηκε στα 1849. Παράγει το πασίγνωστο Κουαντρό, πού έχει βάση του το κονιάκ και το πορτοκάλι.
Κορντιάλ – Cordial
Ποτό, με βάση διάφορα αποστάγματα κι αρώματα πού παρασκευάζονται στην Ιταλία και στη Γαλλία.
Κρέμ – Creme
Ονομάζονται έτσι διάφορα λικέρ πού, καθώς περιέχουν πολλή ζάχαρη, είναι κάπως πιο πηχτά. Στην Ελλάδα, συνήθως, τα λέμε, απλά, λικέρ. Μερικά απ' τα πιο γνωστά είναι:
(Κρέμ) Λικέρ Ανανά: από ανανά.
(Κρέμ) Λικέρ Κακάο: από τα σπόρια του φυτού και από βανίλια. Υπάρχουν δύο τύποι: Το λευκό και το καφέ.
(Κρέμ) Λικέρ Καφέ: από καφέ.
(Κρέμ) Λικέρ Μέντας: απ’ τη μέντα. Υπάρχουν δύο τύποι, η πράσινη και η άσπρη.
(Κρέμ) Λικέρ Μανταρίνι: από μανταρίνι
(Κρέμ) Λικέρ Αμύγδαλο: από αμύγδαλα.
(Κρέμ) Λικέρ Μπανάνας: από μπανάνες
(Κρέμ) Λικέρ ντε Ροζ: από τριαντάφυλλα και βανίλια
(Κρέμ) Λικέρ ντε Βανιγ: από βανίλια.
(Κρέμ) Λικέρ ντε Φραμ: από σμέουρα πουάζ.
(Κρέμ) Λικέρ ντε Κασσί: από φραγκοστάφυλα.
(Κρέμ) Λικέρ ντε Φραίζ: από φράουλες.
(Κρέμ) Λικέρ Πορτοκαλί: από πορτοκάλι.
Κουραχάο – Curagao
Γλυκό λικέρ, με γεύση πορτοκαλιού. Παρασκευάζεται στα νησιά της Καραϊβικής.
Τσινάρ – Cynar
Απεριτίφ με βάση την αγκινάρα.
Ντάντσιγκερ Γκολντβάσσερ - Dantziger Goldwasser
Τσίπουρο της περιοχής Ντάντσιχ, στη Γερμανία.
Ντέττλινγκ – Dettling
Οινοποιία, με έδρα το Μπρούννεν της Ελβετίας. Ιδρύθηκε στα 1867 και παράγει το γνωστό Κιρς (Kirsh)
Ντούζικο – Douzico
Ποτό με βάση το γλυκάνισο. Παρασκευάζεται στην Τουρκία.
Ντραμπουϊ – Drambuie
Ποτό με βάση το ουίσκι και το μέλι. Παρασκευάζεται στη Σκοτία.
Ντυμποννέ – Dubonnet
Απεριτίφ με βάση το κρασί. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Ω ντε Βί - Eau tie Vie
Τσίπουρο από στέμφυλα.
Ω ντε Βί ντε Λί - Eau tie Vie de Lie
Τσίπουρο από στέμφυλα, πού παρασκευάζεται στην Ελβετία.
Ω ντε Βί ντε Μάρκ - Eau de Vie de Marc
Τσίπουρο από στέμφυλα, που παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Έλιζιρ – Elisir
Παλιά ονομασία ποτών που φημίζονται για τις θεραπευτικές τους ικανότητες. Μερικά απ αυτά είναι: Ελιζίρ Κίνα (Elixir China) παρασκευάζεται στην Ιταλία. Ελιζίρ ντε Σπά (Elixir de Spa): παρασκευάζεται στο Βέλγιο. Έλιζιρ ντ’ Ανβερ (Elixir d’Anvers) παρασκευάζεται στο Βέλγιο. Ίζάρρα (Izarra): παρασκευάζεται στην Ισπανία. Βενεδικτίνη, Σαρτρέζ, κτλ
Φερνέτ Μπράνκα - Fernot Branca
Πικρό ποτό από διαφορά χόρτο, χωνευτικό, που παρασκευάζεται απ’ την ομώνυμη οινοποιία του Μιλάνου
Φίνκελ – Finkel
Τσίπουρο από πατάτες. Παρασκευάζεται στη Νορβηγία.
Φορμπίντεν Φριούτ - Forbidden Fruit
Ποτό με γεύση πορτοκαλιού και γκρέηπ-φρουτ. Παρασκευάζεται στις Η Π.Α
Γκάντσια – Gancia
Ιταλική οινοποιία, που ιδρύθηκε στα 1850. Παράγει: Βερμούτ κόκκινο, Βερμούτ Extra Dry, Βερμούτ Αμερικάνο, Κίνα (China).
Ζαντιάν – Genliane
Ποτό με βάση τη γεντιανή. Παρασκευάζεται στην Ελβετία και στη Γαλλία.
Γκίλκα Κούμελ - Gilka Kummel
Ποτό με βάση το κύμινο. Παρασκευάζεται στη Γερμανία.
Τζιν - Gin
Βασικό γνώρισμα του αποστάγματος αυτού είναι η γεύση πού του δίνουν οι καρποί της αρκεύθου (Juniperus communis). Λέγεται ότι ο πρώτος που το παρασκεύασε ήταν ο Franciscus de la Boe, γύρω στα 1600. Για την παρασκευή του χρησιμοποιούνται επίσης αμύγδαλα, γλυκάνισο, μάραθος, φλούδες λεμονιού και πορτοκαλιού, ρίζες γλυκόριζας και αγγελικής, γλαδίολος. κορίαννο, κάρδαμο και κύμινο. Συνήθως ονομάζεται Ντράι (Dry), για να τονιστεί ότι δεν έχει γλυκιά γεύση. Στη Γαλλία, το λένε Ζενιέβρ (Genievre) και στην Όλλανδία Ζενέβρ (Genever).
Λόντον Τζιν - London Gin : Παρασκευάζεται στην Αγγλία.
Όλντ Τομ Τζιν - Old Tom Gin : περιέχει λίγη ζάχαρη και παρασκευάζεται στην Αγγλία.
Πλύμουθ Τζιν - Plymouth Gin : συνδυασμός από Ντράι Τζιν και Όλντ Τόμ Τζιν.
Γκόλντεν Τζιν - Golden Gin : αυτό το Τζιν, καθώς παλιώνει μέσα σε δρύινα βαρέλια, αποκτά χρώμα χρυσαφί.
Χόλλαντ Τζιν - Holland Gin , Τσενίβα Τζιν - Geneva Gin, Σίνταμ Τζιν - Schiedam Gin : Τζιν με γεύση ιδιαίτερα αρωματική. Παρασκευάζονται στην 'Ολλανδία.
Σλόου Τζιν - Sloe Gin : Λικέρ πού γίνεται από γλυκό Τζιν κι έχει γεύση δαμάσκηνου.
Τζιντζερ Έιλ - Ginger Ale
Αεριούχο ποτό. Δεν περιέχει οινόπνευμα κι έχει γεύση ζιγγίβερης.
Γκόρντον – Gordon
Οινοποιία με έδρα το Λονδίνο, που ιδρύθηκε στα 1769. Παράγει Ντράι Τζιν (Dry Gin)
Γκράππα – Grappa
Τσίπουρο από στέμφυλα που παρασκευάζεται στις βόρειες περιοχές της Ιταλίας.
Γκράν Μαρνιέ - Grand Warmer
Λικέρ με βάση το κονιάκ και το πορτοκάλι. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Γκουαράπο – Guarapo
Απόσταγμα από ζαχαροκάλαμο. Παρασκευάζεται στα νησιά της Καραϊβικής.
Γκουαρούτσο – Guaruzo
Απόσταγμα ρυζιού. Παρασκευάζεται στη Χιλή.
Χαϊντελμπέργκεϊστ – Heidelbeergeist
Τσίπουρο από μύρτιλλα. Παρασκευάζεται στη Γερμανία.
Χιμμπέργκεϊστ – Himbeergeist
Τσίπουρο από σμέουρα. Παρασκευάζεται στη Γερμανία.
Ινκα Πίσκο - Inca Pisco
Απόσταγμα κρασιού. Παρασκευάζεται στο Περού.
Άϊρις Μίστ - Irish Mist
Ποτό με βάση το Ιρλανδέζικο Ουίσκι (Irish Whisky) και το μέλι. Παρασκευάζεται στην Ιρλανδία.
Ίζολαμπέλλα – Isolabella
Ιταλική οινοποιία. Ιδρύθηκε στα 1870 και παράγει το πικρό ποτό Αμάρο 18 (Amaro 18)
Ίζάρρα – Izarra
Ελιζίρ (βλ. λέξη). Υπάρχουν δυο τύποι· το πράσινο και το κίτρινο. Παρασκευάζεται στην Ισπανία.
Καλούα – Kahlua
Ποτό με βάση τους κόκκους του καφέ και του κακάο, τη βανίλια και το μπράντυ. Παρασκευάζεται στο Μεξικό.
Καουγιάκ – Kauyak
Απόσταγμα κρασιού. Παρασκευάζεται στην Τουρκία.
Κάβα – Kava
Ποτό με βάση τις ρίζες της πιπεριάς. Παρασκευάζεται στη Χαβάη.
Κίρς – Kirsch
Απόσταγμα κερασιών. Παρασκευάζεται στην Ελβετία.
Κύμμελ – Kummel
Ποτό με βάση το κύμινο, το γλυκάνισο και διάφορα χόρτα. Παρασκευάζεται στη Σοβιετική Ένωση.
Κβάς – Kwas
Ποτό με βάση τη σίκαλη. Παρασκευάζεται στη Ρωσία.
Λάγκμπι – Lagbi
Ποτό από χουρμάδες. Παρασκευάζεται στη Λιβύη.
Λικέρ – Liqueur
Οινοπνευματώδες ποτό, πολύ γλυκό, με αρώματα φρούτων, φυτικά αρώματα και αιθέρια έλαια.
Μαντέρα – Madera
Κρασί που απαιτεί ιδιαίτερη επεξεργασία. Επίσης, μεγάλο χρονικό διάστημα για να παλιώσει. Υπάρχουν τρεις τύποι:
Serciol: ξηρό (σέκ) (sec)
Verdello: ημίγλυκο
Bual: γλυκό
Μαρασκίνο – Maraschino
Ποτό με βάση τα κεράσια. Παρασκευάζεται στη Γιουγκοσλαβία και στην Ιταλία.
Μάρκ – Marc
Τσίπουρο από στέμφυλα. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Μαρσάλα – Marsala
Γλυκό κρασί πού απαιτεί ιδιαίτερη επεξεργασία. Παράγεται στη Σικελία.
Μαρτίνι ε Ρόσσι - Martini e Rossi
Ιταλική οινοποιία. Παράγει διάφορα Βερμούτ όπως το κόκκινο, το Ντράι (Dry), το λευκό, το Απεριτίφ Ρόσσι. την Κίνα Μαρτίνι (China Martini).
Μαστίχα
Ελληνικό ποτό.
Μαζαρίν – Mazarine
Ποτό με βάση αφέψημα χόρτων. Παρασκευάζεται στην Αργεντινή.
Μαζάτο – Mazato
Απόσταγμα καλαμποκιού. Παρασκευάζεται στο Περού.
Μεσκάλ – Mescal
Τσίπουρο από αγαύη και αλόη. Παρασκευάζεται στο Μεξικό.
Μεταξά
Ποτό με βάση το κονιάκ. Παρασκευάζεται στην Ελλάδα.
Μιραμπέλ - Mirabelle
Τσίπουρο από τζάνερα. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Μούστος
Χυμός σταφυλιού πού δεν περιέχει οινόπνευμα και προηγείται από τη ζύμωση.
Νοτσίνο – Nocino
Λικέρ με βάση τα καρύδια πού παρασκευάζεται στην Ιταλία.
Νουαγί Πράτ - Noilly Prat
Γαλλική οινοποιία που ιδρύθηκε στα 1813 και παρασκευάζει διάφορα είδη Βερμούτ, όπως το Noilly –Prat Dry και Noilly - Prat Sweet.·
Νουαγιώ – Noyau
Ποτό με βάση τα αμύγδαλα.
Ούζο
Ποτό με βάση το γλυκάνισο. Παρασκευάζεται στην Ελλάδα.
Παρφαί Αμούρ - Parfait Amour
Λικέρ με βάση το μπράντυ κι αρώματα διάφορων λουλουδιών.
Πέκετ – Packet
Είδος Τζιν πού παράγεται απ' το σιτάρι. Παρασκευάζεται στο Βέλγιο
Περνό – Pernod
Ποτό με γεύση γλυκάνισου. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Πέρρυ – Perry
Απόσταγμα αχλαδιών.
Πέσω – Peychaud
Πικρό ποτό που παρασκευάζεται στη Νέα Ορλεάνη.
Πιμέντα Ντράμ - Pimento Dram
Ποτό πολύ οινοπνευματώδες. Παρασκευάζεται στη Τζαμάικα.
Πίμμ'ς - Pimm's
Ποτό που παρασκευάζεται απ’ την H.W. Davies του Λονδίνου. Υπάρχουν οι εξής τύποι:
Ν. 1 με βάση το Τζιν.
Ν. 2 με βάση το Ουίσκι.
Ν. 3 με βάση το Μπράντυ
Ν. 4. με βάση το Ρούμι.
Ν. 5 με βάση Ουίσκι Αμερικάνικο.
Ν. 6 με βάση τη Βότκα.
Πίνγκα – Pinga
Απόσταγμα απ’ τη ζύμωση ζαχαροκάλαμου. Παρασκευάζεται στη Βραζιλία.
Πρυνέλλ – Prunelle
Τσίπουρο από δαμασκηνά. Παρασκευάζεται κυρίως στη Γαλλία.
Πούλκε – Pulque
Απόσταγμα από αγαύη. Παρασκευάζεται στο Μεξικό.
Κέτς – Quetsch
Τσίπουρο από δαμάσκηνα. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Κίνς – Quince
Ποτό με βάση το μπράντυ και τα κυδώνια.
Ρακέ – Rake
Ποτό με βάση το μπράντυ και τα σύκα. Παρασκευάζεται στη Συρία.
Ραματσόττι – Ramazzotti
Πικρό απεριτίφ. Παρασκευάζεται στην Ιταλία.
Ρικάρ – Ricard
Γαλλικό απεριτίφ.
Ροσέ – Rocher
Ποτό με βάση τα κεράσια. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Ρόσσι – Rossi
Ιταλικό απεριτίφ.
Ρούμι
Απόσταγμα απ’ τη ζύμωση του ζαχαροκάλαμου και της μελάσας. Παρασκευάζεται στα νησιά της Καραϊβικής. Υπάρχουν διάφοροι τύποι, όπως:
Μπαρμπάντος Ρουμ - Barbados Rum : ανοιχτού χρώματος.
Κούμπαν Ρουμ - Cuban Rum με λεπτή γεύση, σε δυο τύπους: Λευκό ξηρό και με ελαφρά γεύση μελάσσας
Γουάιτ Λέμπελ - White Labe και Γκόλντ Λέμπελ - Gold Label : Σκούρο. ελαφρά πιο γλυκό κι’ αρωματικό.
Ντεμεράρα Ρουμ - Demerara Rum : πολύ οινοπνευματώδες κι’ αρωματικό. Παρασκευάζεται στη Γουϊάνα.
Μαρτινίκ Ρουμ - Martinique Rum : με σκούρο χρώμα και έντονη γεύση.
Πορτορίκο Ρουμ - Portorico Rum : ελαφρό, με λεπτή γεύση.
Επίσης άλλα ρούμια είναι : το Αυστραλέζικο, το Μπαρμπάντος (Barbados), το Χαμπανέρο (Habanero), το Χαϊτί (Haiti), το Νιου Ίνγκλαντ (New England), το Φιλιππίν Άϊλαντ (Philippine Island], το Τρινιντάντ (Trinidad), και το ρούμι της Βενεζουέλας.
Σακέ
Απόσταγμα ρυζιού. Παρασκευάζεται στην Ιαπωνία.
Σαμπούκα – Sambuca
Ποτό με γεύση γλυκάνισου, πού παρασκευάζεται στην Ιταλία
Σασσολίνο – Sassolmo
Ιταλικό ποτό με βάση το γλυκάνισο.
Σνάπς – Schnapps
Τσίπουρο πολύ γνωστό στη Γερμανία, στην Ολλανδία και στις Σκανδιναβικές χώρες.
Σεκρεστά – Secrestat
Γαλλικό πικρό ποτό.
Σέρρυ – Sherry
Κρασί πού γίνεται από άσπρο σταφύλι, τύπου "παλομίνο" (palomino) και «Πέντρο Χιμένεθ» (Pedro Jimenez). Παρασκευάζεται στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, στους εξής τύπους:
Φίνο - Fino : ξηρό λευκό
Αμοντιγιάδο - Amontillado: πιο γλυκό και με πιο έντονο χρώμα
Ολορόσο – Oloroso : με σκούρο χρώμα
Αμορόσο – Amoroso : γλυκό και παχύρρευστο.
Κρήμ – Cream : πολύ σκούρο
Μηλίτης
Χυμός από μήλα. Δεν είναι οινοπνευματώδης και προηγείται απ’ τη ζύμωση. Υπάρχει και ο τύπος πού ακολουθεί τη ζύμωση αλλά πού. και πάλι, δεν περιέχει πολύ οινόπνευμα.
Σίνταιη – Sinday
Ποτό πού παρασκευάζεται απ’ τη ζύμωση της λίνφας, του φοινικόδεντρου. Παρασκευάζεται στο Ίνδοστάν.
Σλίροβιτς – Slirovitz
Τσίπουρο από δαμάσκηνα, χαρακτηριστικό, των Βαλκανικών χωρών.
Σλό(ου) Τζιν - Sloe Gin
Ποτό με βάση το τζιν και γεύση δαμάσκηνου.
Σάουθερν Κόνφορτ - Southern Comfort
Ποτό των Ηνωμένων Πολιτειών με βάση το Αμερικάνικο Ουίσκι κι άλλα αρώματα.
Σταϊνχέγκερ – Steinhager
Τσίπουρο πολύ οινοπνευματώδες. Παρασκευάζεται στη Γερμανία με βάση το μούστο από καρπούς αρκεύθου πού έχουν υποστεί ζύμωση.
Σαίν Ραφαέλ - St. Raphael
Γαλλικό απεριτίφ με βάση το κρασί.
Στόκ – Stock
Ιταλική οινοποιία πού παρασκευάζει το Μπράντυ Στόκ 84 (Brandy Stock 84) κι’ άλλα ποτά.
Στρέγκα – Strega
Γλυκό Ιταλικό λικέρ.
Σύζ – Suze
Ποτό από ρίζες γεντιανής κι άλλα χάρτα. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.
Σουίντις Πάντς - Swedish Punch
Ποτό με βάση το Αράκ, το ρούμι, το τσάι. το λεμονί και διάφορα μπαχαρικά. Παρασκευάζεται στη Σκανδιναβία.
Ταμπάσκο – Tabasco
Σάλτσα με βάση το ξίδι και κόκκινη καυτή πιπεριά.
Τεκίλα – Tequila
Απόσταγμα από αγαύη, πολύ παλιό. Παρασκευάζεται στο Μεξικό.
Τία Μαρία - Tia Maria
Λικέρ με βάση τον καφέ, πού παρασκευάζεται στη Τζαμάικα.
Τίο Πέπε - Tio Pepe
Σέρρυ πολύ ξηρό πού παρασκευάζεται στην Ισπανία.
Τρούϊκα – Truica
Τσίπουρο από άγρια δαμάσκηνα πού παρασκευάζεται στη Ρουμανία.
Ούνικουμ – Unicum
Ποτό από διάφορα χόρτα, ρίζες και φυτικά αρώματα. Παρασκευάζεται στην Ουγγαρία.
Βαν ντέρ Χούμ - Van der Hum
Ποτό από διάφορες ρίζες και μανταρίνια. Παρασκευάζεται στη Νότιο Αφρική.
Βερμούτ – Vermouth
Γλυκό κρασί από άσπρο σταφύλι και διάφορα μπαχάρια.
Ντράι - Dry : Βερμούτ λευκό ξηρό. Παρασκευάζεται στη Γαλλία και στην Ιταλία.
Σουΐτ - Sweet : Βερμούτ γλυκό και σκουρόχρωμο. Υπάρχει το λευκό, το κόκκινο και το Κλασσικό. Παρασκευάζεται στην Ιταλία.
Γενικά όταν λέμε Βερμούτ, εννοούμε το Κλασσικό. Για τους άλλους τύπους πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την ειδική τους Ονομασία.
Βιέλ Κυρέ - Vielle Cure
Γαλλικό ποτό από χόρτα κι αρωματικά φυτά. με ωραίο χρυσαφί χρώμα.
Βότκα – Vodka
Απόσταγμα από πατάτες, σιτάρι, σίκαλη, maizene(e) και κοκκινογούλια. Παρασκευάζεται στη Ρωσία και στην Πολωνία.
Ουίσκι – Whisky
Απόσταγμα από διάφορα δημητριακά. Όπως το σιτάρι, η σίκαλη, το κριθάρι και το καλαμπόκι Το ουίσκι παλιώνει μέσα σε δρύινα βαρέλια, οπού παίρνει κα το χαρακτηριστικό του χρώμα. Παρασκευάζεται κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και στη Βόρειο Αμερική.
Τα βασικά είδη του Ουίσκι.
ΣΚΟΤΣ – Scotch
Ανοιχτόχρωμο κι ευκολόπιοτο ουίσκι με το χαρακτηριστικό άρωμα του κριθαριού (της βύνης). Παρασκευάζεται στη Σκοτία, με ανάμιξη διάφορων τύπων ουίσκι.
ΑΪΡΙΣ – Irish
Ανοιχτόχρωμο και δυνατό ουίσκι με μάλλον στίφη γεύση. Παρασκευάζεται στην Ιρλανδία με ανάμιξη διάφορων τύπων ουίσκι και πρέπει να παλιώσει 5 χρόνια τουλάχιστον.
ΚΑΝΕΝΤΙΑΝ – Canadian
Ανοιχτόχρωμο και δυνατό ουίσκι ελαφρά αρωματικό. Παρασκευάζεται στον Καναδά, με ανάμιξη διάφορων τύπων ουίσκι και πρέπει να παλιώσει 4 χρόνια τουλάχιστον.
ΑΜΕΡΙΚΑΝ – American
Σκουρόχρωμο ουίσκι πού παρασκευάζεται στις Η.Π.Α., στο Κεντάκυ, στο Ιλλινόις, στο Τέννεσσυ και στο Μισσούρι. Υπάρχουν διάφοροι τύποι του Αμέρικαν ουίσκι. Όπως:
ΣΤΡΕΪΤ – Straight
Απόσταγμα σίκαλης, πού πρέπει να παλιώσει 2 τουλάχιστον χρόνια.
ΜΠΟΤΤΛΕΝΤ IN ΜΠΟΝΤ - Bottled in bond
Αυτό το ουίσκι παίρνει την ονομασία του επειδή εμφιαλώνεται με κρατικό έλεγχο. Πρέπει να παλιώσει 4 τουλάχιστον χρόνια
ΡΑΪ – Rye
Απόσταγμα σίκαλης, νόστιμο και με έντονη γεύση.
ΚΟΡΝ – Corn
Απόσταγμα καλαμποκιού και κριθαριού.
ΜΠΕΡΜΠΟΝ – Bourbon
Απόσταγμα καλαμποκιού, σίκαλης, σταριού και βρώμης. Είναι δυνατό κι έχει ωραίο χρυσαφί χρώμα.
ΜΠΛΕΝΤΕΝΤ ΟΥΙΣΚΥ - Blended Whisky
Ελαφρύ ουίσκι που γίνεται απ’ το ανακάτεμα διάφορων Στρέιτ Ουίσκι.
ΚΕΝΤΑΚΥ ΟΥΙΣΚΥ - Kentucky Whisky
Παρασκευάζεται στην ομώνυμη Αμερικάνικη Πολιτεία από διάφορα Στρέιτ Ουίσκι.
ΜΠΛΕΝΤΕΝΤ ΣΤΡΕΪΤ - Blended Straight Whisky
Κι αυτό το ουίσκι γίνεται απ’ το ανακάτεμα διάφορων Στρέιτ Ουίσκι.
Βιλχελμίνα – Wilhelmina
Τσίπουρο από αχλάδια τύπου Γουίλλιαμς (Williams). Παρασκευάζεται στην Ελβετία.
Ζουμπρόφκα – Zubrowka
Βότκα ανακατεμένη με διάφορα χόρτα με πρασινοκίτρινο ανοιχτό χρώμα. Παρασκευάζεται στην Πολωνία.
(πηγή: www.cocktails.idx.gr)
Τα ποτά του κόσμου και η προέλευσή τους
Φωτοκαταγραφές (19/11/2009) - Μεταφορές ανά τον κόσμο (Α' μέρος)
(όπως πάντα click για μεγέθυνση)
(πηγή: damncoolpics.blogspot.com)
Ποιοι είναι οι πειρατές της Σομαλίας;
Η κατάληψη ενός σαουδαραβικού σούπερ-τάνκερ, με φορτίο πετρελαίου αξίας 100 εκατομμυρίων δολαρίων, αποτελεί το αποκορύφωμα της πειρατικής δραστηριότητας που διαρκεί ήδη αρκετά χρόνια, καθώς ήταν η πιο θρασεία από τις μέχρι τώρα επιθέσεις των Σομαλών. Ποια είναι όμως τα στοιχεία που σκιαγραφούν το προφίλ και τον τρόπο δράσης των πειρατών;
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ:
Οι πειρατές ζουν σε πλοία-ορμητήρια, όπου αποθηκεύουν τα όπλα, τα καύσιμα και τις λοιπές προμήθειές τους. Καταλαμβάνουν τα πλοία-στόχους χρησιμοποιώντας ταχύπλοοα, βαριά οπλισμένους άντρες και ανεμόσκαλες. Σύμφωνα με κατασκοπευτικές πηγές, έχουν εντοπιστεί τρία καΐκια που πλέουν στον Κόλπο του ’ντεν και πιστεύεται ότι είναι ορμητήρια των πειρατών.
Σε κάθε επίθεση χρησιμοποιούνται συνήθως τρία ταχύπλοα, τα οποία μεταφέρουν έξι με δέκα άντρες οπλισμένους με αυτόματα και μερικές φορές με αυτοπροωθούμενες βομβίδες.
ΤΙ ΑΠΟΦΕΡΕΙ:
Οι πειρατές συνήθως μεταχειρίζονται καλά τους αιχμαλώτους, ελπίζοντας σε υψηλά λύτρα. Οι περισσότερες καταλήψεις πλοίων αποφέρουν λύτρα τουλάχιστον 10.000 δολαρίων για το καθένα, ενώ πρόσφατα τα ποσά είναι πολύ μεγαλύτερα. Τα μεγαλύτερα πλοία που έχουν καταληφθεί έχουν αποδώσει κατά μέσο όρο περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια, ενώ σύμφωνα με τον βρετανικό οίκο Chatham το ύψος του ποσού που οι πειρατές είχαν υφαρπάξει μέχρι τον Οκτώβριο κυμαίνεται μεταξύ 18 έως 30 εκατομμυρίων δολαρίων.
Τα χρήματα ίσως να επενδύονται στη διακίνηση του κχατ, φυτού από το οποίο παράγεται ένα μαλακό ναρκωτικό που είναι πολύ δημοφιλές στην περιοχή. Απαγορευμένο σε πολλές δυτικές χώρες, το κχατ φύεται στην ανατολική Αφρική και στην Αραβική Χερσόνησο. Η επίδρασή του στους χρήστες είναι παρόμοια με της αμφεταμίνης.
Οι κάτοικοι των μεγαλύτερων πόλεων της Πούντλαντ λένε ότι οι περισσότεροι πειρατές είναι γνωστοί σχεδόν σε όλους, καθώς οι πιο πλούσιοι από αυτούς έχουν καταστεί σχεδόν διασημότητες. Έχουν χτίσει παραθαλάσσια μέγαρα, οδηγούν υπερπολυτελή αυτοκίνητα και παντρεύονται περισσότερες γυναίκες.
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ
Αντρες από τις διάφορες φυλές που έχουν πολεμήσει για Σομαλούς φύλαρχους, μπορούν να προμηθεύσουν τα όπλα και το στρατιωτικό δυναμικό. Χρειάζονται επίσης άντρες που να γνωρίζουν τον χειρισμό τεχνικών μέσων, όπως τα δορυφορικά τηλέφωνα και τα GPS. Οι ψαράδες είναι επίσης χρήσιμοι, γιατί γνωρίζουν καλά την περιοχή.
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Εξαιτίας της πειρατείας, τα ασφάλιστρα έχουν ανεβεί κατακόρυφα και πολλά πλοία αναγκάζονται να κάνουν τον γύρο της Αφρικής, αντί να πλεύσουν στο Κανάλι του Σουέζ.
ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ ΣΤΗ ΣΟΜΑΛΙΑ
Η Σομαλία θεωρεί ότι η πειρατεία είναι σύμπτωμα ενός ευρύτερου προβλήματος, της παράνομης αλιείας και απόρριψης αποβλήτων. Η κατάρρευση της σομαλικής κυβέρνησης το 1991 άνοιξε το κουτί της Πανδώρας, και αλιευτικά πλοία από όλο τον κόσμο πλημμύρισαν την περιοχή με αποκλειστικό στόχο την λεηλασία του θαλάσσιου πλούτου της χώρας.
Έτσι, αρχικά οι πολίτες χρησιμοποιούσαν τα πλοία τους για να προστατεύσουν τα νερά τους από παράνομα πλοία που προέρχονταν από χώρες όπως η Κορέα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Ταϊλάνδη.
Εκατοντάδες παράνομων αλιευτικών πλοίων δρούσαν στα σομαλικά νερά και είχαν φτάσει να αποκομίζουν έως 90 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, κυρίως από την αλίευση τόνου. Η ρήψη τοξικών και βιομηχανικών αποβλήτων είναι επίσης συνήθης σε αυτά τα νερά, καθώς και το λαθρεμπόριο κάρβουνου.
ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΤΩΝ
Στην ημιαυτόνομη επαρχία της Πούντλαντ, ο πρώην ψαρότοπος του Έιλ, όπου τώρα επικρατεί πλήρης ανομία, είναι ένα από τα βασικά ορμητήρια των πειρατών. ’λλες ομάδες έχουν τη βάση τους στα νότια της Σομαλίας.
(πηγή: www.flash.gr, 18/11/2008)
Σαράγιεβο
«Γιατί σε ελκύουν πάντα τα μέρη με δύσκολη Ιστορία;» Πρέπει να έμεινα σιωπηλή ένα δύο λεπτά, ψάχνοντας την απάντηση. Σκέφτηκα μεταφυσικές θεωρίες περί προηγούμενων ζωών, σκέφτηκα φροϋδικές ψυχαναλυτικές διαγνώσεις που θα είχαν κάποια εφαρμογή στο άτομό μου, σκέφτηκα και το κλισέ «ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό». Τελικά σκέφτηκα και την ατάκα του Όρσον Γουέλς στον Τρίτο Άνθρωπο. «Κοίτα και τους Ελβετούς. Πεντακόσια χρόνια ειρήνης και δημοκρατίας, και τι δημιούργησαν; Το ρολόι κούκο».
Έφτασα στο Σαράγιεβο περιμένοντας να δω μια πόλη πληγωμένη από τον πιο πρόσφατο –ίσως και τον πιο άδικο– πόλεμο που θυμάται η Ευρώπη. Και την είδα. Είδα κτίρια εγκαταλελειμμένα, με τις προσόψεις τους γεμάτες τρύπες από σφαίρες, με μπαλκόνια καμένα και παράθυρα σπασμένα. Είδα πεζοδρόμια με τρύπες από χειροβομβίδες. Κάποιες από αυτές γεμισμένες με κόκκινο τσιμέντο. Τα τριαντάφυλλα του Σαράγιεβο, τα λένε. Για να μην ξεχνάμε. Είδα τις λέξεις “Don’t forget Srebrenica” γραμμένες σε τοίχους και μαρμάρινες πλάκες. Είδα τεράστια, άναρχα δομημένα νεκροταφεία με την ίδια χρονολογία σε όλα τα μνήματα.
Είδα όμως και πλημμυρισμένα cafe, πάρκα και πεζόδρομους, και τα περισσότερα ερωτευμένα ζευγάρια από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πόλη, και τους πιο χαμογελαστούς ανθρώπους που έχω συναντήσει, και τις φιλικότερες συνομιλίες να ξεκινούν αυθόρμητα μεταξύ αγνώστων στο δρόμο, και τις πιο γρήγορες στη δημιουργία τους φιλίες, και την πιο φιλότιμη προσπάθεια να συνδυάσουν σπαστά αγγλικά με νοηματική προκειμένου να μιλήσουν στους τουρίστες από γλυκύτατες γιαγιάδες. Είδα μια πόλη ολοζώντανη, ερωτευμένη με τις τέχνες και τη δημιουργία, να κινείται διαρκώς, να ζει κάθε μέρα και κάθε νύχτα, να διοργανώνει ένα καθημερινά sold out Jazz Festival με ονόματα διεθνούς φήμης, να γιορτάζει τη ζωή.
“Welcome to Sarajevo” μου είπε ο οδηγός του ταξί που πήρα από το αεροδρόμιο, μετά από μια μίνι ξενάγηση που περιλάμβανε τη «Λεωφόρο των Ελεύθερων Σκοπευτών», το κοινοβούλιο, «που το ξανάχτισαν και το έκαναν σαν τα μούτρα τους», το Holiday Inn, ακριβώς απέναντι, που ήταν το μόνο ξενοδοχείο που λειτουργούσε, υπό την προστασία των Ηνωμένων Εθνών, κατά τη διάρκεια του πολέμου, και στο οποίο έμεναν οι δημοσιογράφοι, και την πανέμορφη Ακαδημία των Τεχνών. Δεν μπόρεσα να μη χαμογελάσω, σκεπτόμενη ότι πουθενά αλλού στον κόσμο το καλωσόρισμα δε θα ακουγόταν σαν τίτλος ταινίας.
«Δεν έχουμε πλούσια χώρα. Δε θα βρείτε εδώ βιομηχανίες, πολυεθνικές να κάνουν μπίζνες και επιχειρήσεις να εξάγουν προϊόντα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν έχουμε καν μεγάλη χώρα. Ο πληθυσμός της Βοσνίας Ερζεγοβίνης μετά τον πόλεμο δε φτάνει καν τα τέσσερα εκατομμύρια. Έχουμε όμως μια χώρα πλούσια σε ανθρώπους και μεγάλη σε ψυχή. Κι αυτό είναι το σημαντικό» ακούω τον ξεναγό μου, το Χάρη, να λέει, μόλις έχουμε βγει από το διαβόητο Τούνελ, κι ενώ ακόμα προσπαθώ να συγκρατήσω τα δάκρυα που σκέφτομαι ότι είναι ασέβεια να έχω εγώ, μπροστά σε κάποιον που διένυσε αυτά τα 800 εφιαλτικά μέτρα 12 χρονών παιδί και με τις σφαίρες να σκάνε πάνω από το κεφάλι του.
Για κάποιο λόγο που αρχικά φαίνεται ανεξήγητος, όλες οι ξεναγήσεις της πόλης ξεκινούν από το Τούνελ. Το Τούνελ της Ελπίδας, το έλεγαν τότε. Το τούνελ που έσκαψαν οι κάτοικοι του Σαράγιεβο το 1993, εν μέσω της πολιορκίας, κάτω από το αεροδρόμιο που «προστατευόταν» από τα Ηνωμένα Έθνη. Η μοναδική είσοδος και έξοδος της πόλης, που έβγαζε τραυματίες, έβαζε τρόφιμα και νερό, αλλά όχι χωρίς κόστος: το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο, οι πλημμύρες δεν ήταν σπάνιο φαινόμενο μέσα, και το νερό δε συνιστούσε ιδανικό συνδυασμό με τα ηλεκτρικά καλώδια που ήταν απαραίτητα για να φωτίζεται. Μουσείο Τούνελ το λένε τώρα. Και μπορεί να είναι σκληρό, είναι όμως το πρώτο μουσείο που πρέπει να δείτε –ακόμη κι αν δεν έχετε σκοπό να δείτε κανένα άλλο– όχι μόνο για την ενημέρωση που παρέχει σχετικά με τον πόλεμο και την πολιορκία της πόλης –θέματα επάνω στα οποία, όσο ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι κι αν δηλώνουμε σαν Έλληνες, μια μικρή παραπληροφόρηση την έχουμε– αλλά και για να καταλάβετε πώς γίνεται 13 μόλις χρόνια μετά από τέτοια τραγωδία αυτή η πόλη να αποπνέει μια ατμόσφαιρα τόσο αισιόδοξη, σχεδόν πανηγυρική.
«Ξεκινάμε από τα άσχημα για να πάμε στα καλά» μου λέει ο Χάρης και, λίγη ώρα μετά, το πρόγραμμα της ξενάγησης αρχίζει να βγάζει νόημα. Το Μουσείο των Ολυμπιακών Αγώνων, και ο τρόπος που μας μιλάει για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 1984, με κάνουν να σκεφτώ ότι η εμπειρία του πολέμου, η θεώρηση των Αγώνων ως σύμβολο ειρήνης και η υπερηφάνεια για το γεγονός ότι τους φιλοξένησες είναι πράγματα αλληλένδετα. Έχουμε στην Αθήνα μουσείο ολυμπιακών αγώνων;
Η ξενάγηση κλείνει με το Εθνικό Μουσείο και το Σπίτι Svrzo, ένα σπίτι κόσμημα, μιαν ανάσα από την παλιά πόλη, που διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και διακόσμηση του 15ου αιώνα, και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο, επιτρέποντας στους επισκέπτες να πάρουν μια ιδέα της καθημερινής ζωής –μιας πλούσιας οικογένειας– κατά τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Χρόνια τα οποία έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στην πόλη, η οποία, έχοντας δει τουλάχιστον πέντε διαφορετικούς πολιτισμούς- κατακτητές να έρχονται και να παρέρχονται, έχει μάθει να κρατά τα θετικά του καθενός και, αντί να τα συγχωνεύει, να τα ενσωματώνει στην κουλτούρα και την καθημερινή ζωή της, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα πολυπολιτισμική που δε θυμίζει, όμως, χωνευτήρι. Ο πανέμορφος κεντρικός πεζόδρομος της παλιάς πόλης, η Ferhadija, είναι μια περιπλάνηση στους αιώνες. Ξεκινά από την Bascarsija, την τουρκική συνοικία, με τους μιναρέδες των τζαμιών της να υψώνονται πάνω από ατμοσφαιρικά καφενεδάκια με κιλίμια και χαμηλούς καναπέδες, στενά λιθόστρωτα δρομάκια που φιλοξενούν τα εργαστήρια των τεχνιτών του χαλκού και παραδοσιακά εστιατόρια που σερβίρουν cevapi και burek, για να καταλήξει στο αυστροουγγρικό κομμάτι της παλιάς πόλης, με τα επιβλητικά art nouveau κτίρια, τις μεγάλες, ανοιχτές πλατείες και τα καταπράσινα πάρκα.
Σε όλο το μήκος της, παραδοσιακές και σύγχρονες μουσικές ξεχύνονται από τα cafe, που είναι μέρα και νύχτα κατάμεστα –στη Bascarsija σερβίρουν «βοσνιακό καφέ», αυτόν που οι μαμάδες μας θα ονόμαζαν ελληνικό, σε χάλκινο δισκάκι που περιέχει το μπρίκι-μινιατούρα, για να το σερβίρετε μόνοι σας, δύο κυβάκια ζάχαρη (τα οποία θα δείτε τους μεγαλύτερους να τα κρατάνε ανάμεσα στο δόντια, ή να τα βουτάνε στον καφέ και να τα μασουλάνε, ενώ πίνουν τον καφέ σκέτο) και δύο λουκούμια, στην άλλη πλευρά αυστηρά και μόνο espresso–, μυρωδιές από cevapi –μικρά μπιφτεκάκια από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά, τυλιγμένα σε πίτα, τη γνωστή για το σουβλάκι, με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τυρί κρέμα– αγκαλιάζουν τον αέρα, κόσμος μπαινοβγαίνει στα καταστήματα, που πωλούν τα πάντα, από χειροποίητα χάλκινα μπρίκια και φλιτζανάκια του καφέ μέχρι επώνυμα ρούχα γνωστών αλυσίδων.
Στο τέλος της, η Αιώνια Φλόγα τιμά τη μνήμη των θυμάτων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πριν ο πεζόδρομος δώσει τη θέση του στη Λεωφόρο Στρατάρχη Τίτο (Marsala Tita). Στάση στις δύο πολύχρωμες, υπαίθριες σκεπαστές αγορές που πωλούν τρόφιμα «φρέσκα, βιολογικά και εποχικά», όπως υπερηφανεύονται οι κάτοικοι της πόλης –που με την πρώτη ευκαιρία θα σας τονίσουν, επίσης, ότι δεν υπάρχουν McDonald’s στη Βοσνία– κι από εδώ κατηφορίζουμε στην έτερη κεντρική λεωφόρο της πόλης –η μία φεύγει προς το αεροδρόμιο, η άλλη έρχεται από εκεί, καθιστώντας την πόλη ιδιαίτερα απλή στην πλοήγησή της– πλάι στο ποτάμι.
Πλαισιωμένος από μερικά από τα σημαντικότερα κτίρια της πόλης, ο ποταμός Miljacka αποτελεί την τρίτη δημοφιλέστερη βόλτα του κέντρου, μετά τη Ferhadija και τη Bascarsija. Η εντυπωσιακή Ακαδημία των Τεχνών, το αποικιακού στυλ Κεντρικό Ταχυδρομείο, η Αυστροουγγρική Εθνική Βιβλιοθήκη, που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου και τώρα βρίσκεται υπό αναστήλωση, και το λιλιπούτειο Μουσείο της Πόλης του Σαράγιεβο πλαισιώνουν τις όχθες του. Το σημαντικότερο αξιοθέατό του, όμως, είναι αδιαμφισβήτητα η Latin Bridge, ακριβώς δίπλα στο τελευταίο, όπου ο Gavrilo Princip πυροβόλησε και σκότωσε τον αρχιδούκα Franz Ferdinand και την έγκυο γυναίκα του, Sophie, πυροδοτώντας, χάρη σε μια σειρά ευρωπαϊκών συμμαχιών, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα καταγάλανα νερά του ποταμού κυλούν κάτω από πετρόχτιστα γεφυράκια, που το βράδυ φωτίζονται ατμοσφαιρικά, δημιουργώντας ένα σκηνικό τόσο γαλήνιο που είναι δύσκολο να φανταστείς ότι λίγο παραπάνω από μια δεκαετία πριν εδώ ακριβώς βρισκόταν το μέτωπο των εχθροπραξιών.
Στο σημείο όπου ο Miljacka στρίβει, για να κατευθυνθεί προς τα βουνά που περικυκλώνουν την πόλη, περνάμε το δρόμο απέναντι και ξαναμπαίνουμε στη Bascarsija. Αυτή τη φορά στην καρδιά της, στην Πλατεία των Περιστεριών, με το sebilj στο κέντρο της, το περίτεχνο ανατολίτικο σιντριβάνι, με τις πηγές που, σύμφωνα με το θρύλο, αν γευτείς το νερό τους θα ξαναγυρίσεις στο Σαράγιεβο. Αυτό ακριβώς το σημείο βρισκόταν πάνω σε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς δρόμους μεταξύ Ανατολής και Δύσης κατά τα χρόνια της ρωμαϊκής και μετέπειτα της οθωμανικής αυτοκρατορίας, γεγονός που εξηγεί και την ύπαρξη εδώ κοντά του παλαιότερου χανιού της πόλης, του Morica Han, που σήμερα λειτουργεί ως cafe και εστιατόριο.
Σχεδόν δίπλα του, ένα από τα σημαντικότερα τζαμιά της πόλης, το Gazi-Husrevbey, κτισμένο το 1531, συγκεντρώνει κάθε πρωί –είναι επισκέψιμο από τις 9 μέχρι τις 12– πλήθη επισκεπτών, που έρχονται για να θαυμάσουν τη μοναδική αρχιτεκτονική και τον εντυπωσιακό εσωτερικό του διάκοσμο. Λίγα μόλις μέτρα από αυτό, θα σας πουν με μάτια που λάμπουν από υπερηφάνεια για την ανεκτικότητα και την πολυπολιτισμικότητα της πόλης οι κάτοικοί της, απέχουν ο επιβλητικός καθολικός Καθεδρικός Ναός, η παλιά (κτισμένη το 1740) και η νέα Ορθόδοξη εκκλησία και η παλιά Συναγωγή, κτισμένη το 1581, που σήμερα λειτουργεί ως Εβραϊκό Μουσείο. Όσο κι αν έψαξα, δε βρήκα άλλη πόλη στον κόσμο με τέσσερις διαφορετικές θρησκείες να μοιράζονται το ίδιο οικοδομικό τετράγωνο για τους ναούς τους.
Τα βουνά και οι λόφοι που οριοθετούν την κοιλάδα του Miljacka (*) μέσα στην οποία είναι κτισμένο το Σαράγιεβο, προσφέρονται για πεζοπορία και συγκεντρώνουν οικογένειες σε πικνίκ, νεαρές παρέες και ερωτευμένα ζευγάρια κάθε ώρα της ημέρας –και της νύχτας. Το παλιό φρούριο είναι το αγαπημένο spot για να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα πάνω από την πόλη και να δείτε αμέσως μετά τα φώτα της να ανάβουν, το ένα μετά το άλλο, σαν ένδειξη συνέχειας –όπως η συνέχεια αυτής της πόλης, που τόσες φορές καταστράφηκε και τόσες αναγεννήθηκε, σε πείσμα των καιρών. Αποπνέει μια απόκοσμη γαλήνη αυτό το σημείο, με την πανοραμική θέα της πόλης, του ποταμού και των γύρω βουνών, οι κορυφές των οποίων είναι συνήθως δυσδιάκριτες από την ομίχλη. Κάθεσαι εδώ, συνήθως σιωπηλός, και σκέφτεσαι ότι, όπως τα καλά, έτσι και οι τραγωδίες κάποτε τελιώνουν.
Είχα έρθει στο Σαράγιεβο για δύο μέρες. Έμεινα μία εβδομάδα. Δεν ερωτεύτηκα μόνο την πόλη και τους ανθρώπους της. Ερωτεύτηκα και ένα απροσδιόριστα θετικό συναίσθημα που μου δημιουργούσε. Το προσδιόρισα, διαβάζοντας στο αεροδρόμιο τη συνέντευξη του ανταποκριτή του BBC κατά τη διάρκεια του πολέμου, Martin Bell, που πλέον επιστρέφει στο Σαράγιεβο κάθε χρόνο. «Έλα εδώ και άκου» έλεγε «θα φύγεις κατανοώντας την ανθρώπινη φύση καλύτερα. Αυτοί οι άνθρωποι δε θεωρούν τίποτα δεδομένο. Εμείς θεωρούμε υπερβολικά πολλά πράγματα δεδομένα. Το Σαράγιεβο σε κάνει καλύτερο άνθρωπο». Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή για έναν ταξιδιωτικό προορισμό από αυτήν.
Πώς θα πάτε
Δυστυχώς, απευθείας πτήση από την Αθήνα για το Σαράγιεβο δεν υπάρχει. Οι οικονομικότερες επιλογές μετάβασης έχουν ως εξής:
- Πτήσεις Αθήνα – Βελιγράδι (με Ολυμπιακή ή JAT, από 230 μετ’ επιστροφής και φόρων) και Βελιγράδι – Σαράγιεβο (με JAT, από 150 ευρώ μετ’ επιστροφής και φόρων).
- Πτήση Αθήνα – Ντίσελντορφ (με Aegean, από 200 ευρώ), τραίνο Ντίσελντορφ – Κολωνία (μην τρομάζετε, 9 ευρώ για μόλις 20 λεπτά ταξιδιού) και πτήση Κολωνία – Σαράγεβο (με Germanwings, από 70 ευρώ μετ’ επιστροφής, φόρων κλπ).
- Με αυτοκίνητο. Το Σαράγιεβο απέχει 1.473 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Η καλύτερη (και συντομότερη) διαδρομή είναι Καστοριά – Κρυσταλλοπηγή – Pogradec (Αλβανία) – Skhodra (Αλβανία) – Budva (Μαυροβούνιο) – Kotor (Μαυροβούνιο) – Dubrovnik (Κροατία) – Mostar (Βοσνία) – Σαράγιεβο.
Πού θα μείνετε
Οι επιλογές διαμονής στο Σαράγιεβο είναι αρκετές για να ικανοποιήσουν κάθε γούστο και budget, και για να φιλοξενήσουν μεγάλο αριθμό τουριστών, ακόμη και κατά τη διάρκεια του αυγουστιάτικου Φεστιβάλ Κινηματογράφου, οπότε η πόλη πλημμυρίζει από επισκέπτες.
Από τις top επιλογές διαμονής είναι τα Astra Hotel (από 120 ευρώ το δίκλινο) στην καρδιά της παλιάς πόλης και Hecco Hotel (από 90 ευρώ το δίκλινο). Αν προτιμάτε κάτι οικονομικότερο, το Hostel City Center Sarajevo διαθέτει πεντακάθαρα, προσεγμένα δίκλινα δωμάτια σε ένα εξαιρετικά φιλικό περιβάλλον, σε τιμές που ξεκινούν από 30 ευρώ.
Πού (και τι) θα φάτε
Η βοσνιακή κουζίνα φέρει εμφανέστατες τις επιρροές της τουρκικής, οπότε δε θα σας ξενίσει στο ελάχιστο. Θα δοκιμάσετε (και κατά πάσα πιθανότητα θα εθιστείτε στα) cevapi, μικρά μπιφτεκάκια από μοσχαρίσιο και αρνίσιο κιμά, τυλιγμένα σε πίτα, τη γνωστή για το σουβλάκι, με ψιλοκομμένο κρεμμύδι και προαιρετικά τυρί κρέμα και burek, ήτοι πίτες με κιμά, τυρί ή σπανάκι. Όλα αυτά στη Bascarsija, φυσικά, και κατά κύριο λόγο στα Zeljo I και II (Kundurziluk 12) και sur GalataSaray (Gazi Hrusev Begova 44).
Για περισσότερη ατμόσφαιρα εστιατορίου, και λίγο πιο περίπλοκα, «μαμαδίσια» φαγητά, γιατί όπως και να το κάνουμε μετά την τρίτη μέρα κουράζεσαι να τρως κάτι που θυμίζει έντονα σουβλάκι, θα κατευθυνθείτε στο ζεστό, ατμοσφαιρικό Dveri (Prote Bakovica 12) που σερβίρει κλασική βοσνιακή και δαλματική κουζίνα, και στο διπλανό, απλούστερο, αλλά με εξίσου πεντανόστιμα πιάτα, Pod Lipom (Prote Bakovica 4) –το οποίο προτιμούν οι ντόπιοι.
(*) Οι εξορμήσεις στην εκπληκτική φύση της χώρας γίνονται απαραιτήτως με τη συνοδεία εξειδικευμένου οδηγού ή ντόπιου που γνωρίζει καλά την περιοχή. Οι νάρκες δεν έχουν αφαιρεθεί ακόμη εξολοκλήρου (μένει ένα 4%) και τα θανατηφόρα ατυχήματα απρόσεχτων τουριστών δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Ο γενικός κανόνας ασφαλείας λέει ότι περπατάμε μόνο σε ασφαλτοστρωμένους ή τσιμεντένιους δρόμους και δεν μπαίνουμε σε εγκαταλελειμμένα κτίρια.
(πηγή: www.in2life.gr, 18/11/2008)
Eπανέναρξη των δρομολογίων του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου Διακοφτού – Καλαβρύτων
Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. ανακοίνωσε την επανέναρξη των δρομολογίων του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου Διακοφτού – Καλαβρύτων από την Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008, απολύτως σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα. Από τη συγκεκριμένη ημερομηνία θα εκτελείται ημερησίως ένα δρομολόγιο ανά κατεύθυνση τις εργάσιμες ημέρες και τέσσερα ανά κατεύθυνση τα Σαββατοκύριακα και τις επίσημες αργίες.
Στα σχέδια της εταιρείας συγκαταλέγεται η μέγιστη δυνατή αξιοποίηση της διαδρομής, δίνοντας έμφαση και στο τουριστικό εκτός από το αμιγώς συγκοινωνιακό μέρος. Έτσι, η εταιρεία σχεδιάζει την ανάπτυξη συνεργασιών με τη Δημοτική Επιχείρηση Χιονοδρομικού Κέντρου, τοπικά καλύμματα και μονάδες εστίασης με στόχο τη δημιουργία ολοκληρωμένων τουριστικών ‘πακέτων’, την επιθετική προώθηση του Οδοντωτού στην ελληνική αλλά και τη διεθνή αγορά και την προώθηση του μαθητικού, χιονοδρομικού, οικολογικού και θρησκευτικού τουρισμού. Με το Σχέδιο Ανάπτυξης του Οδοντωτού σιδηρόδρομου που έχει εκπονήσει η ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. θεωρείται βέβαιη η σημαντική περαιτέρω εμπορική και τουριστική τόνωση ολόκληρης της περιοχής.
Συγκεκριμένα, το πλέγμα δρομολογίων έχει ως εξής:
Εργάσιμες: Αρ. Δρομολογίου 1331, Ώρα αναχώρησης 06:30 Σταθμός Αναχώρησης Διακοφτό Αρ. Δρομολογίου 1330, Ώρα αναχώρησης 07:42 Σταθμός Αναχώρησης Καλάβρυτα Σαββατοκύριακα: Αρ. Δρομολογίου 1330, Ώρα αναχώρησης 06:30 Σταθμός Αναχώρησης Διακοφτό Αρ. Δρομολογίου 1331, Ώρα αναχώρησης 07:42 Σταθμός Αναχώρησης Καλάβρυτα Αρ. Δρομολογίου 1332, Ώρα αναχώρησης 08:54 Σταθμός Αναχώρησης Διακοφτό Αρ. Δρομολογίου 3333, Ώρα αναχώρησης 10:06 Σταθμός Αναχώρησης Καλάβρυτα Αρ. Δρομολογίου 3334, Ώρα αναχώρησης 11:30 Σταθμός Αναχώρησης Διακοφτό Αρ. Δρομολογίου 3335, Ώρα αναχώρησης 12:42 Σταθμός Αναχώρησης Καλάβρυτα Αρ. Δρομολογίου 3336, Ώρα αναχώρησης 14:13 Σταθμός Αναχώρησης Διακοφτό Αρ. Δρομολογίου 3337, Ώρα αναχώρησης 16:23 Σταθμός Αναχώρησης Καλάβρυτα
Κατ’ εξαίρεση για το Σαββατοκύριακο 15 και 16 Νοεμβρίου στο τμήμα του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου θα κυκλοφορήσουν μόνο οι αμαξοστοιχίες με ώρες αναχώρησης 06:30 (1330), 07:42 (1331), 08:54 (3332), 10:06 (3333), 11:30 (3334) και 12:42 (3335). Τα παραπάνω δρομολόγια θα ισχύσουν μέχρι νεωτέρας και με την προϋπόθεση ότι οι πληρότητες θα είναι οι επιθυμητές.
Το Μάρτιο του 2007 ο Εθνικός Διαχειριστής Σιδηροδρομικής Υποδομής (ΕΔΙΣΥ) ξεκίνησε την υλοποίηση του έργου ανακαίνισης και εκσυγχρονισμού του Οδοντωτού Σιδηροδρόμου, Διακοφτού – Καλαβρύτων, διακόπτοντας υποχρεωτικά τη λειτουργία του. Η ανάγκη εκσυγχρονισμού της γραμμής προέκυψε αφενός λόγω παλαιότητας της, αφετέρου εξαιτίας των τεχνικών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από την έντονη σεισμική δραστηριότητα που έπληξε την περιοχή τη δεκαετία του ’90. Να σημειωθεί ότι η αλλαγή του αντισεισμικού κανονισμού επέβαλε την ενίσχυση των βάθρων και γεφυρών που συναντώνται στα 3,4 χλμ. της οδόντωσης. Επιπλέον, η τότε διοίκηση του ΟΣΕ αποφάσισε την αντικατάσταση των παλιών συρμών με νέους σύγχρονης τεχνολογίας, με στόχο την αύξηση της χωρητικότητας επ’ ωφελεία της ανάπτυξης της περιοχής των Καλαβρύτων.
Ο Οδοντωτός παραδίδεται σήμερα σε λειτουργία, παρά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007, που έπληξαν σημαντικά τμήματα της κατασκευής, αναστάτωσαν το χρονοδιάγραμμα και έθεσαν σε κίνδυνο το σύνολο του έργου.
Τεχνικά χαρακτηριστικά έργου - Πλήρης ανακαίνιση της σιδηροδρομικής γραμμής και της υποδομής της στα 3 τμήματα όπου υπάρχει οδόντωση (συνολικού μήκους 3.400 μέτρων). - Αντικατάσταση και ανακατασκευή των βάσεων στήριξης των 10 μεταλλικών γεφυρών από όπου διέρχεται η γραμμή στα φαράγγια του Βουραϊκού. - Ενίσχυση των πέτρινων βάθρων στήριξης των 10 μεταλλικών γεφυρών. - Έλεγχος και ενίσχυση του σκελετού των 10 μεταλλικών γεφυρών. - Ανακατασκευή της αμυντικής στοάς στο 8ο χλμ. της γραμμής, η οποία προφυλάσσει τις αμαξοστοιχίες από την πτώση βράχων στο συγκεκριμένο σημείο.
(πηγή: www.traveldailynews.gr, 17/11/2008)
Some interesting Islands and Lakes
Largest Island
Greenland (DEN)
------------------------
Largest lake
Caspian Sea (RUS/KAZ/AZE/TKM/IRN)
------------------------
Largest lake on an island
Nettilling Lake on Baffin Island (CAN)
------------------------
Largest island in a lake
Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
------------------------
Largest island in a lake on an island
Pulau Samosir in Danau Toba on Sumatera (INA)
------------------------
Largest lake on an island in a lake
Lake Manitou on Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
and
Largest island in a lake on an island in a lake
Island in Mindemoya Lake on Manitoulin Island in Lake Huron (CAN)
------------------------
Largest lake on an island in a lake on an island
Crater Lake on Vulcano Island in Lake Taal on Luzon (PHI)
------------------------
Largest island in a lake on an island in a lake on an island
Vulcan point in Crater Lake on Vulcano Island in Lake Taal on Luzon (PHI)
Ταξιδέψτε με τραίνο
• Με τον Υπερσιβηρικό από τη Μόσχα στο Βλαδιβοστόκ Ταξίδι για λίγους. Μοναδικά τοπία, από τη λίμνη Baikal στη Μογγολία ωςτην έρημο Gobi στα σύνορα με την Κίνα, πόλεις-μείγμα σοσιαλιστικής αρχιτεκτονικής και παράδοσης ασιατικού τύπου, αλλά και πικ νικ με βότκα και μπλίνις αποζημιώνουν τους ανήσυχους ταξιδιώτες που ταξιδεύουν για μέρες σε ένα τρένο χωρίς ντουσιέρες και με μίνιμουμ σέρβις.
• Με το Glacier Express από το Zermatt στο St Moritz Sightseeing Ταξίδι για όλη την οικογένεια, με ατμόσφαιρα μεσοπολέμου και θέα σε εκπληκτικά αλπικά τοπία.
• Με το Grand Canyon Railway στην 'Αγρια Δύση Κινηματογραφικό ταξίδι στο Far West με ένα τρένο-θεσμό, που ταξιδεύει από τις αρχές του 20ου αιώνα. www.thetrain.com
• Στη Στέγη του Κόσμου Η υψηλότερη σιδηροδρομική γραμμή στον κόσμο συνδέει το Πεκίνο με τη Λάσα σε 48 ώρες με πολυτελή βαγόνια ρυθμιζόμενης πίεσης, στα πρότυπα των αεροπλάνων, και θέα στους παγετώνες των Ιμαλαΐων.
(πηγή: athinoramatravel.gr)
Χριστουγεννιάτικο "καρναβάλι" στη Καστορία
Τα Θεοφάνια στην Καστοριά θυμίζουν... Πάτρα και καρναβάλι. Μία φορά το χρόνο, το τριήμερο 6-8 Ιανουαρίου, οι δρόμοι της πόλης κυριολεκτικά πλημμυρίζουν από κόσμο αφού γίνονται τα Ραγκουτσάρια, το πιο γνήσιο ελληνικό καρναβάλι με ρίζες στα ελληνορωμαϊκά χρόνια. Το αρχικό όνομα του εθίμου ήταν τσαρανιασμένοι ραγκουτσάρηδες που σημαίνει οι βαμμένοι με μαύρο χρώμα στο πρόσωπο και το σώμα. Το όνομά των ραγκουτσάρηδων προέρχεται από τη λέξη Rogatores=Ζητιάνοι, αφού βάζουν παλιά ρούχα και βγαίνουν στις γειτονιές για να ζητήσουν διάφορα δώρα από τα σπίτια που επισκέπτονται, σαν αντίτιμο για τα ξόρκια και την απομάκρυνση του κακού πνεύματος από τη γειτονιά. Και φέτος το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων θα γίνει την Κυριακή(7 Ιανουαρίου). Από νωρίς το απόγευμα, τα μπουλούκια(παρέες) των μεταμφιεσμένων θα ξεχυθούν σε μια ατελείωτη παρέλαση, χορεύοντας και σατιρίζοντας πρόσωπα και πράγματα. Το καλύτερο μπουλούκι βραβεύεται από τον Δήμο Καστοριάς και στο τέλος, όλα μαζί καταλήγουν στο Ντολτσό και ξεχύνονται στα καλντερίμια προσπαθώντας με τις μουσικές και τις φασαρίες τους να επιβληθούν το ένα στο άλλο.
Αξίζει να δείτε
Την Ορεστιάδα όπως ονομάζεται η πανέμορφη λίμνη της πόλης. Το 1974 χαρακτηρίστηκε Μνημείο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους, αφού πρόκειται για μία από τις ομορφότερες των Βαλκανίων. Εκτός από τα πουλιά που φιλοξενεί, δείτε και τα... καράβια όπως λέγονται οι ξεχωριστές βάρκες των Καστοριανών.
Το Λαογραφικό Μουσείο, στην παλιά συνοικία του Ντολτσό. Στεγάζεται στο αρχοντικό του Νεράντζη Αϊβαζή. Εδώ θα μάθετε πώς ζούσαν οι Καστοριανοί το 1600(τηλ. 24670
28603).
Το Δισπηλιό, τον πρώτο λιμναίο οικισμό της Ευρώπης. Εδώ έχει διαμορφωθεί ένα πάρκο με φυσική αναπαράσταση μέρους του προϊστορικού οικισμού και πληροφορίες για τη ζωή των κατοίκων της περιοχής πριν από περίπου 7.000 χρόνια.
(πηγή: www..tanea.gr, 14/1/2006)
Ski stories στη Βουλγαρία, Σερβία, Σλοβενία, Ισπανία
Στη Βουλγαρία
Και γιατί όχι, όταν το Μπάνσκο απέχει μόλις 240 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη κι ένα πενθήμερο διαμονής κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων κοστίζει μόνο € 280; Στις πλαγιές του Πιρίν, το Μπάνσκο έχει κερδίσει τις καρδιές των Βορειοελλαδιτών που καταφτάνουν ανελλιπώς με τα αυτοκίνητά τους. Το χωριό, όπου θα βρείτε τα πάντα -ξενοδοχεία, παραδοσιακές ταβέρνες με ζωντανή μουσική, μπαρ και κλαμπ- βρίσκεται στα 936 μ., αλλά οι πίστες του χιονοδρομικού (14 συνολικά) φτάνουν σε υψόμετρο 2.600 μ. Οι εγκαταστάσεις είναι σύγχρονες και βελτιώνονται με νέες υπηρεσίες και εξοπλισμό. Οι γονείς θα βρουν τρεις παιδικούς σταθμούς, baby-lifts και έναν παιδότοπο-καρουσέλ για τα πιτσιρίκια κι οι φανατικοί σκιέρ γρήγορους αναβατήρες χωρίς ουρές, αλλά και μόνιτορ που δείχνουν συνέχεια εικόνες από τις πίστες - για να ξέρετε τι σας περιμένει πριν ανεβείτε. Φέτος μάλιστα, προστέθηκαν και δέκα καινούργια κανόνια τεχνητού χιονιού και δύο τετραθέσια lifts. Οι φαν των extreme απολαύσεων, θα εκτιμήσουν το heli-skiing και τις νυχτερινές καταβάσεις.
Αν προτιμάτε δυσκολότερα πεδία, το Μπόροβετς, το άλλο μεγάλο χιονοδρομικό της Βουλγαρίας, με δραστηριότητα από το 1896, είναι η καλύτερη λύση και για όσους επιλέξουν να φτάσουν αεροπορικώς, αφού βρίσκεται πιο κοντά στη Σόφια. Διαθέτει facilities για κάθε επίπεδο σε τρεις περιοχές σκι (Sitnqkovo, Markudjik και Qstrebec), μία από τις καλύτερες σχολές σκι στη χώρα με 200 και πλέον δασκάλους και ένα διάσημο τρακ για δίαθλο. Και επειδή το σκι θέλει καλοπέραση, μετά το σλάλομ, θα κάνετε και πατινάζ και μαρσαρίσματα με
skidoo και βουτιές στην πισίνα αλλά και μασάζ.
Ραντεβού στο Κοπαόνικ της Σερβίας
Αναζητάτε χιονισμένες πίστες στα Βαλκάνια και θέλετε να συνδυάσετε το σκι με εξορμήσεις σε ιστορικά μοναστήρια, αμπελώνες και εθνικά πάρκα; Μετά από αρκετές περιπέτειες, η Σερβία μπαίνει ξανά στο χάρτη των trendsetters ταξιδευτών. Και μπορεί η ελληνική αγορά να μην έχει δημιουργήσει ακόμα πακέτα για το Κοπαόνικ, το Νο1 ski resort της Σερβίας, ωστόσο οι Βρετανοί, κι οι Αμερικανοί σκιέρ έχουν ήδη αρχίσει να γλιστρούν στις πλαγιές του με τη βοήθεια των ξένων γραφείων. Αν το υπέροχο σκηνικό μες στα έλατα δεν σας είναι αρκετό, το βιογραφικό του χιονοδρομικού θα σας πείσει: 44 χλμ. πίστες, ιδανικές κυρίως για αρχάριους και μέτριους χιονοδρόμους, 20 χλμ. σηματοδοτημένες διαδρομές για cross-country, 21 αναβατήρες, επιλογές για apre`s ski διασκέδαση, μαθήματα snowboarding, monoski και hang-gliding. Κλείστε δωμάτιο στο «Hotel Grand» (+38 1367 1037), το καλύτερο ξενοδοχείο της περιοχής, για να βγαίνετε κατευθείαν στο lift μετά από ένα πρωινό κρόουλ στην εσωτερική πισίνα. Αναζητήστε περισσότερες πληροφορίες στο www.tckopaonik.com.
'Αλπεις αλά Σλοβενία
Το σκηνικό θυμίζει Αυστρία: μια χώρα πανέμορφη, με υπέροχες πεδιάδες και βουνά, πεντακάθαρη, οργανωμένη τουριστικά. Ο μόνος «σκόπελος» όσον αφορά το σκι στη Σλοβενία είναι η πρόσβαση, αφού δεν υπάρχει απευθείας πτήση για τη Λιουμπλιάνα. Θα φτάσετε αεροπορικώς μέσω Βουδαπέστης ή Αυστρίας ή, αν δεν σας πιέζει ο χρόνος, με πλοίο και αυτοκίνητο μέσω Πάτρας-Βενετίας. Τα θέλγητρα για τους σκιέρ στη Σλοβενία είναι αρκετά, με πρώτο όνομα την Kranjska Gora. Στα βορειοδυτικά της χώρας, κοντά στα σύνορα με την Αυστρία και την Ιταλία, οι χιονισμένες πλαγιές των Ιουλιανών 'Αλπεων προσφέρουν επιλογές για κάθε χιονοδρόμο, καλές καιρικές συνθήκες, 70 εκτάρια τεχνητού χιονιού και το πεδίο για τον αγώνα σλάλομ Vitranc Trophy, όπου θα συναντήσετε κορυφαίους σκιέρ της παγκόσμιας κατάταξης. Για περισσότερη άπλα κι ακόμα πιο αγωνιστικό προφίλ, τσεκάρετε το Mariborsko Pohorje, όπου κάθε χρόνο συγκεντρώνονται 25.000 θεατές για το Golden Fox Trophy, τον πιο δημοφιλή γυναικείο αγώνα καταβάσεων (φέτος, πραγματοποιείται στις 6 και 7/1). Στα συν, σημειώστε ότι μπορείτε να το προσεγγίσετε και με την αστική συγκοινωνία από το Μάριμπορ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβενίας, το νυχτερινό σκι σε φωτισμένη πίστα 5 χλμ. (!) και το καινούργιο ενιαίο πάσο που σας εξασφαλίζει παιχνίδια με το χιόνι σε πέντε χιονοδρομικά. Οι ντόπιοι τιμούν δεόντως και το Kanin, για σκι ως την Πρωτομαγιά, το Krvavec, κοντά στη Λιουμπλιάνα, τη Rogla και το Cerkno. Εμείς πάντως έχουμε βάλει στο μάτι τις πίστες του Vogel στο εθνικό πάρκο του όρους Triglav, γιατί μας ξετρελαίνει η θέα στην ειδυλλιακή λίμνη Bohinj κι η ιδέα για ένα οργανωμένο ski touring. Για κάθε περίπτωση, επισκετφείτε την ιστοσελίδα www.slovenia.info.
Μακριά στα Πυρηναία, όλε!
Τα 34 χιονοδρομικά κέντρα, κάνουν δύσκολη υπόθεση την επιλογή στα ισπανικά Πυρηναία. Όσοι αγαπούν τα facilities και τις πολλαπλές επιλογές σε πεδία καταβάσεων, θα βάλουν ρότα για τα μεγάλα χειμερινά συγκροτήματα στην περιοχή της Καταλονίας.
Το Estacion de Esqui Baqueira-Beret στη Valle de Aran π.χ., είναι ένα πλήρως οργανωμένο χιονοδρομικό χωριό, 307 χλμ. από τη Βαρκελώνη, με 57 πίστες, υπηρεσίες για οικογένειες, αλλά και πιο exclusive παροχές, όπως heli-ski και πανοραμικές πτήσεις με ελικόπτερο! Οι λάτρεις των σπορ περιπέτειας ας έχουν υπόψη τους και το Port Aine, όχι μόνο για την καλή ποιότητα που εξασφαλίζει στις πίστες ο βόρειος προσανατολισμός τους, αλλά κυρίως για το πλήρες «πακέτο περιπέτειας» που προσφέρει η περιοχή και το γειτονικό εθνικό πάρκο Aiguestortes (ράφτινγκ, τοξοβολία κ.ά.).
Προσωπικά πάντως, δεν βλέπω την ώρα να ξαναγυρίσω στα Πυρηναία της Αραγονίας, στην απίθανη κοιλάδα της Τένα, με τα γραφικά πετρόχτιστα χωριά, τις γαλανές λίμνες και τις αστραφτερές βουνοκορφές. Το ιδανικό σενάριο; Κλείνω δωμάτιο στο ιστορικό, πλήρως ανακαινισμένο «Gran Hotel Panticosa» (+34 9744 87161) κι αφήνομαι στην μπελ επόκ μαγεία ενός τόπου που για αιώνες είναι αφιερωμένος στο θερμαλιστικό τουρισμό. Το συγκρότημα βρίσκεται φωλιασμένο σε μια δασωμένη αγκαλιά στα 1.636 μ., μέσα σε πανύψηλους γρανιτένιους βράχους και είναι το απόλυτο καταφύγιο για ευζωιστές αναχωρητές με διάθεση για spa εμπειρίες, αλλά και για όσους θέλουν να απολαύσουν το σκι σε κάθε του μορφή. Απολαύστε nordic στο χωριό μέσα στο δάσος και πλάι στη λίμνη και για αλπικές διαδρομές πεταχτείτε στις 4 πράσινες, 14 μπλε, 16 κόκκινες και 4 μαύρες πίστες στο γειτονικό Panticosa-Los Lagos σε απόσταση 8 χλμ. ή στο Formigal, ένα χιονοδρομικό πρώτης γραμμής, με δεκάδες πίστες και αναβατήρες που φιλοξενεί και μεγάλους διεθνείς αγώνες. Για πιο προσιτές λύσεις διαμονής, προτιμήστε τα πιο κεντρικά χωριά της κοιλάδας: τη ζωντανή Panticosa, το κουκλίστικο Sallent de Gallego, πλάι στη λίμνη, το Formigal ή τη Βiescas. Οι ισπανόφωνοι εκμεταλλευτείτε τις ιστοσελίδες www.pirineos.com και www.valledetena.com για κάθε είδους πληροφορίες σχετικά με τα Πυρηναία.
(πηγή: athinoramatravel.gr)
Ασυνήθιστα ξενοδοχεία - Unusual Hotels of the World
Το δίκτυο των «Unusual Hotels of the World» δημιουργήθηκε από τον Simon Penn και τον Steve Dobson, δυο φίλους που είχαν περάσει χρόνια αλωνίζοντας τον κόσμο για να προτείνουν προορισμούς και καταλύματα στην τουριστική βιομηχανία. Η ιδέα, που ομολογούν ότι γεννήθηκε σε μια παμπ μετά από μια γερή μπιροκατάνυξη, ήταν να εντάξουν όλα τα ξενοδοχεία που προσφέρουν κάτι ασυνήθιστο σ' έναν πρωτότυπο ταξιδιωτικό οδηγό, που θα κυκλοφορούσε αποκλειστικά στο διαδίκτυο. Έτσι, δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα www.unusualhotelsoftheworld.com
Ξενοδοχεία από κάθε γωνιά του πλανήτη. Μερικά διάσημα (όπως το Gellert της Βουδαπέστης), αλλά τα περισσότερα άγνωστα, καθώς βρίσκονται έξω από τα μονοπάτια του τουρισμού (όπως το Heceta Head Lighthouse, που είναι ένας παλιός φάρος στο Όρεγκον των Ηνωμένων Πολιτειών). 'Αλλα πολυτελή και άλλα όχι, τα περισσότερα οικονομικά, μερικά πιο ακριβά.
Μια ματιά στον κατάλογο με τις κατηγορίες (φάροι, φυλακές, υπόσκαφα, δεντρόσπιτα, κάστρα, τρένα, μοναστήρια) αρκεί για να εξάψει τη φαντασία. Τι να κρύβεται άραγε πίσω από την κατηγορία «Βρίσκεται σε δύο χώρες»; Ανακαλύπτεις λοιπόν το ξενοδοχείο Arbez, που βρίσκεται πάνω στα σύνορα της Γαλλίας με την Ελβετία. Το «πάνω» είναι τόσο κυριολεκτικό, που όταν κάνεις την κράτηση, σε ρωτούν σε ποια χώρα θέλεις να είναι το δωμάτιό σου...
Μέχρι σήμερα ο κατάλογος των Unusual Hotels περιλαμβάνει περίπου 90 ξενοδοχεία σε όλον τον κόσμο. Είναι όλα «ξενοδοχεία προς εξερεύνησιν», που μπορούν από μόνα τους να αποτελέσουν την αφορμή για ταξίδι.
(πηγή: www.athinoramatravel.gr)
Ληξούρι
ΦΑΝΑΡΙ ΓΕΡΟΥ-ΓΟΜΠΟΥ
Νοτιοδυτικά της Παλικής , μέσα σε πετρώδη τοπίο στέκει από παλιά ο Φάρος του Γέρο Γόμπου. Είναι από τους λίγους φάρους στη Μεσόγειο που λειτουργούσε με κάτοπτρα. Τώρα τελευταία αντικαταστάθηκαν τα περιστρεφόμενα κάτοπτρα με μεγάλους προβολείς που εξυπηρετούν τα πλοία της ανοιχτής θάλασσας του Ιονίου.
Επίσης μπορεί κανείς να θαυμάσει το όμορφο , απλό αρχιτεκτονικό κτιριακό τύπο που στέκει μοναχό και επιβλητικό στη περιοχή και κατά την θερινή περίοδο φιλοξενεί παρέες με κανταδόρους που απολαμβάνουν μαζί με το ηλιοβασίλεμα , ρομπόλα και ριγανάδα.
ΙΑΚΩΒΑΤΙΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ
Η Ιακωβάτιος βιβλιοθήκη βρίσκεται στη δυτική άκρη της πόλης και στεγάζεται στο αρχοντικό των Αδελφών Τυπάλδων – Ιακωβάτων , που χτίστηκε το 1866 και διασώθηκε στους σεισμούς του 1953 αναστυλώθηκε το 1984.
Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει 25.000 τόμους βιβλίων από τα οποία οι 6.000 είναι εκδόσεις του 16ου, 17ου, 18ου και 19ου αιώνα.
ΜΝΗΜΕΙΟ ΠΕΣΟΝΤΩΝ
Στους Σουλλάρους αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία της Αγίας Μαρίνας κτίσθηκε το έτος 1600 και το μνημείο των Πεσόντων η εκκλησία έχει χαρακτηριστεί Βυζαντινό Μνημείο.
ΠΕΤΡΙΤΣΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ
Το Πετρίτσειο Γυμνάσιο και Λύκειο Ληξουρίου που φέρει και το όνομα του δωρητή του γιατρού Στάμου Πετρίτση στο προαύλιο του Λυκείου υπάρχει ο ανδριάντας του Ευεργέτη έργο του Κεφαλλονίτη γλύπτη Διονυσίου Μπονάνου.
ΜΟΝΗ ΚΗΠΟΥΡΑΙΩΝ
Η μονή Κηπουραίων είναι κτισμένη 90 μέτρα από τη θάλασσα την έκτισε ο εκ Παξών Πατριαρχικός Αρχιμανδρίτης Χρύσανθος Πετρόπουλος το 1759.
Η μονή εορτάζει στις 25 Μαρτίου και στις 14 Σεπτεμβρίου.
ΒΑΛΛΙΑΝΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ
Η Βαλιάνειος Επαγγελματική Σχολή είναι ξακουστή σε όλη την Ελλάδα για τις ανωτέρου επιπέδου τεχνολογικές και επαγγελματικές σπουδές που παρέχει.
ΚΟΥΝΟΠΕΤΡΑ
Η Κουνόπετρα είναι μεγάλος βράχος στην ακτη ο οποιος παρουσιάζει αδιάκοπη κίνηση η κίνηση αυτή οφείλεται κυρίως στην ακατάστατη θέση των πετρωμάτων στη βάση του βράχου βρίσκεται στην περιοχή Ακρωτήρι.
ΚΕΧΡΙΩΝΑΣ
Ο Κεχριώνας βρίσκεται βόρεια στο Ληξούρι στην τοποθεσία που ονομάζεται Καραβοστάσι στην μονή βρίσκεται και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Κεχριωνιότησας.
ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ
Ο τόπος που μόνασε ο Άγιος, ο πολιούχος του νησιού και φυλάσσεται το σκήνωμα του που εκτίθεται για προσκύνημα στους πιστούς. Στις 16 Αυγούστου και 20 Οκτωβρίου συγκεντρώνονται όλοι οι Κεφαλλονίτες για να γιορτάσουν τον Άγιο τους.
ΛΙΜΝΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΗΣ
Εντυπωσιακό λιμναίο σπήλαιο με θαυμάσιους σταλακτίτες, εκεί όπου οι κάτοικοι της περιοχής λάτρευαν τον Πάνα.
Μέρος της οροφής έπεσε και δημιούργησε ένα μαγευτικό θέαμα. Την ώρα που φωτίζεται από τις ακτίνες του ήλιου δημιουργούνται υπέροχοι χρωματισμοί στα νερά της λίμνης.
(πηγή: www.kefalonia-apartments.net)
Παραδοσιακά Προϊόντα Ελλάδας
Αρμόγαλο Θράκης. Ρευστό, υπόξινο παράγωγο πρόβειου, αγελαδινού ή κατσικίσιου γάλακτος, ανάλογα με την εποχή παρασκευής του. Βράζεται αμέσως μετά το άρμεγμα και έπειτα από δυο-τρεις μέρες, αφού πήξει ελαφρώς φυσικά, αλατίζεται και ανακατεύεται ώστε να ομογενοποιηθεί.
Καβουρμάς Θράκης. Πρόκειται για μικρά κομμάτια χοιρινού κρέατος, που μαγειρεύεται με μπαχαρικά, κρεμμύδι και αλάτι και στη συνέχεια φυλάσσεται μέσα στο λίπος του σε πήλινα δοχεία. Διατηρείται έτσι ακόμη κι ένα χρόνο.
Γουλιάνος Έβρου. Είδος ψαριού της περιοχής (στο σχήμα του θυμίζει χέλι) που φημίζεται όχι μόνο για τη νοστιμιά της ψίχας του αλλά και για τα αυγά του. Συχνά μαγειρεύεται με σκόρδο και ρίγανη.
Λακέρδα Καβάλας. Πολύ αλμυρός μεζές από φιλέτο ψαριού. Τα φιλέτα «ψήνονται» ουσιαστικά στο αλάτι και στο λάδι, όπου παραμένουν αρκετές μέρες.
Παστραμάς Θράκης. Λεπτές φέτες κρέατος, στις οποίες προστίθεται αλάτι, πιπέρι, άλλα μπαχαρικά και σκόρδο και αφήνονται να ωριμάσουν στον ήλιο.
Ξινόγαλο Θράκης. Υπόξινο παράγωγο του πρόβειου γάλακτος, που καταναλώνεται ως δροσιστικό ποτό.
Θυμάρι Αττικής. Ξεχωρίζει για το άρωμά του κι αυτή είναι άλλωστε και η αιτία για το φημισμένο μέλι Αττικής.
Ελαιόλαδο Μυτιλήνης. Αγνό, παρθένο ελαιόλαδο, με πλούσια μυρωδιά, που φημίζεται για το κίτρινο χρώμα του.
Γλυκάνισο Λέσβου. Εξαιρετικά μυρωδικό φυτό, στο οποίο οφείλει τη φυσική του γλύκα το ούζο Μυτιλήνης.
Καλαθάκι Λήμνου. Λευκό, στρογγυλό τυρί, με απαλή υφή, που παράγεται αποκλειστικά από ντόπιο γάλα.
Λαδοτύρι Μυτιλήνης. Κίτρινο τυρί σε σχήμα κυλίνδρου που φυλάσσεται μέσα σε λάδι, από όπου παίρνει και το όνομά του. Στη γεύση μοιάζει λίγο με το κεφαλοτύρι. Εκτός από της Μυτιλήνης, φημισμένα είναι και τα λαδοτύρια της Σάμου και της Κέρκυρας.
Ούζο Μυτιλήνης. Εθνικό ποτό της Ελλάδας. Πολύ δυνατό, λευκό αλκοολούχο απόσταγμα, που θολώνει χαρακτηριστικά, όταν του προσθέσει κανείς νερό. Η χρήση του γλυκάνισου δίνει ιδιαίτερο άρωμα στο ούζο Μυτιλήνης και ιδιαίτερα της περιοχής του Πλωμαρίου.
Σαρδέλα Καλλονής. Νόστιμο, μικρό ψάρι, που καταναλώνεται ωμό ως μεζές του ούζου, αφού ουσιαστικά «ψήνεται» μόνο στο αλάτι και στο λάδι.
Νούμπουλο. Λεπτές φέτες χοιρινού που, αφού αλατιστεί, «καπνίζεται» δίπλα σε φωτιά. Το συνηθίζουν στην Αιτολοακαρνανία.
Ανεβατό. Είδος λευκού τυριού, από πρόβει, κατσικίσιο ή αιγοπρόβειο γάλα, με ελαφρά ξινούτσικη γεύση. Συνηθίζεται στις περιοχές των Γρεβενών και της Κοζάνης.
Κρόκος Κοζάνης. Πρόκειται για το ακριβότερο μπαχαρικό στον κόσμο, την πιο πολύτιμη –κυριολεκτικά– αρωματική ύλη της γης. Η τιμή του ανέρχεται περίπου στα 3,50 ευρώ το γραμμάριο. Στην Ελλάδα παράγεται αποκλειστικά στα κοζανίτικα κροκοχώρια.
Κόκκινη πιπεριά Φλώρινας. Οι ελληνικές τσίλι πέπερς. Μικρές, κόκκινες, καυτερές πιπερίτσες, από τις οποίες παλιότερα έφτιαχναν και κόκκινο πιπέρι. Ως πιπεριές Φλώρινας θα συναντήσει κανείς και μεγάλες, κόκκινες, γλυκές πιπεριές.
Τελεμές. Τυρί λευκό και υδαρές, που παρασκευάζεται από μείγμα αγελαδινού, κατσικίσιου και πρόβειου γάλακτος. Ιστορικά κατάγεται από την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η «φέτα» της Βόρειας Ελλάδας.
Γαλοτύρι. Υπόλευκο, κρεμώδες τυρί με μάλλον ξινή και αλμυρή γεύση. Παράγεται από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα των περιοχών της Θράκης και της Θεσσαλίας και πρόκειται για ένα από τα πιο παλιά είδη τυριών της χώρας, με προέλευση που χάνεται στα βάθη της ιστορίας.
Μετσοβόνε. Κίτρινο κυλινδρικού σχήματος τυρί ωρίμανσης, με έντονη καπνιστή γεύση και άρωμα. Παράγεται αποκλειστικά στο Μέτσοβο, από αγελαδινό και κατσικίσιο γάλα και αποτελεί πολύ ιδιαίτερο μεζέ.
Γραβιέρα Αγράφων. Τυρί από αιγοπρόβειο γάλα, με κίτρινο σκούρο προς καφέ περίβλημα, και ανοιχτό κίτρινο προς λευκό εσωτερικό με τρύπες. Χρησιμοποιείται ως επιτραπέζιο, αλλά πολύ συχνά νοστιμίζει και πιάτα ζυμαρικών.
Κασέρι. Τυρί ανοιχτού κίτρινου χρώματος με γλυκιά γεύση, που φτιάχνεται κυρίως από αγελαδινό γάλα, αλλά καμιά φορά και από αιγοπρόβειο. Είναι το πιο δημοφιλές τυρί στην Ελλάδα μετά τη φέτα. Η Θεσσαλία δίνει σχεδόν το 45% της συνολικής ελληνικής παραγωγής.
Μανιτάρια Πηλίου. Μια εξαιρετική ποικιλία άγριων μανιταριών, νεραντζάκια, βασίλεσ, γουργουλιάνοι, καλογεράκια, κουμαρίτες κ.λπ., με έντονη γήινη γεύση και αρώματα, τα οποία δε θυμίζουν σε τίποτα τα αντίστοιχα καλλιεργημένα. Μαγειρευτά, ψητά ή τηγανητά, όπως κι αν τα δοκιμάσει κανείς είναι γαστρονομική εμπειρία.
Μυζήθρα. Λευκό, φρέσκο τυρί χωρίς αλάτι, που παρασκευάζεται από πλούσιο αιγοπρόβειο ή αγελαδινό γάλα. Από τα πιο παραδοσιακά τυριά όλης της περιοχής των Βαλκανίων, τη μυζήθρα θα τη συναντήσετε και ωριμασμένη, μόνο που τότε της έχει προστεθεί αλάτι. Άλλα ονόματά της είναι «μανούρι» στη μακεδονία και «ανθότυρος» στην Κρήτη.
Γιδοτύρι. Φρέσκο, λευκό τυρί με έντονο το άρωμα του γάλακτος. Παράγεται από γίδινο ή κατσικίσιο γάλα και χρησιμοποιείται ως επιτραπέζιο αλλά και στο μαγείρεμα.
Κουμ κουάτ Κέρκυρας. Καρπός που θυμίζει μικρό πορτοκάλι, με πολύ ξεχωριστό άρωμα και ήπια πικρή γεύση, χαρακτηριστικό των Ιόνιων Νησιών. Με αυτό οι ντόπιοι φτιάχνουν λικέρ και γλυκίσματα, αλλά το χρησιμοποιούν και ωμό στις σαλάτες.
Μπάτζος. Κίτρινο τυρί με πολλές τρύπες, που φυλάγεται σε άλμη για αρκετό καιρό. Τυπικό τυρί της Μακεδονίας.
Ροδάκινα Νάουσας. Εξαιρετικής ποιότητας μέτρια προς μεγάλα ροδάκινα με γλυκιά και ζουμερή σάρκα και λαμπερό πορτοκαλοκόκκινο χρώμα.
Ανθότυρος Κρήτης. Η κρητική εκδοχή της «μηζύθρας». Υπάρχει φρέσκος, αλλά και ξηρός. Τυρί πολύ πλούσιο σε λιπαρά (έως 65%).
Γραβιέρα Κρήτης. Κίτρινο τυρί από πρόβειο γάλα, με εξωτερικό καφέ περίβλημα. Οι Κρητικοί γνωρίζουν τη γραβιέρα ήδη από την εποχή της Ενετοκρατίας. Φημισμένες γρβιέρες είναι ακόμη της Νάξου και των Αγράφων.
Μέλι Κρήτης. Αυθεντικό μέλι, χωρίς πρόσθετα, με όλο τον πλούτο των αρωμάτων των φυτών και των λουλουδιών της κρητικής γης.
Πηχτόγαλο Χανίων. Ανοιχτόχρωμο τυρί, σχεδόν λευκό, με ξινή γεύση και ευχάριστη μυρωδιά. Φτιάχνεται από αιγοπρόβειο γάλα.
Σταφίδα σουλτανίνα. Μικρή, γλυκιά σταφίδα -αφυδατωμένο σταφύλι- που προέρχεται από τις ποικιλίες σταφυλιών ροζακί και σουλτανίνα. Φημίζεται η κορινθιακή και η κρητική.
Τουλουμοτύρι Κρήτης. Μαλακό, λευκό τυρί, από πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα. Παράγεται σε τουλούμια (ασκούς από δέρμα ζώων) και φυλάγεται μέσα σε γάλα. Κάθε φορά που βγάζοντας κανείς ένα κομμάτι το γάλα λιγοστεύει, πρέπει να συμπληρώνεται με καινούριο, για μη χαλάσει το υπόλοιπο τυρί.
Ξινομυζήθρα Κρήτης. Τυρί λευκό -ή σχεδόν- με ξινούτσικη γεύση, χωρίς τρύπες. Για να γίνει αυτού του είδους η ξινή μυζήθρα πρέπι να χρησιμοποιηθεί ορός γάλακτος, συνήθως προβάτου ή κατσίκας. Οι Κρητικοί τη χρησιμοποιούν ως επιτραπέζιο τυρί, αλλά συχνά την αξιοποιούν και σε γέμιση για πίτες.
Ανθότυρο Ανάφης. Στρογγυλό, επίπεδο, λευκό τυράκι, αλατισμένο ή ανάλατο, από πλήρες πρόβειο ή κατσισκίσιο γάλα. Μοιάζει με τη μακεδονική μυζήθρα. Αναφιώτικη παραλλάγη του είναι και το «αφρομύζηθρο» με 45-50% λιπαρά, που χρησιμοποιείται κυρίως στη γέμιση για πίτες.
Αρσενικό Σίκινου. Υποκίτρινο, μαλακό τυρί, κατά την παρασκευή του οποίου χρησιμοποιείται ίση ποσότητα φρέσκου γάλακτος και ορού τυρογάλακτος. Αρσενικό παράγεται και στο νησί της Νάξου.
Χλωροτύρι Άνδρου. Φρέσκο λευκό τυρί, που θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε ως είδος ανάλατης φέτας. Το συναντάμε και στην Κύθνο, την Κέρκυρα, αλλά και τη Θεσσαλία με διαφορετικά ονόματα. Χρησιμοποιείται ως επιτραπέζιο, αλλά και στο μαγείρεμα.
Φάβα Σαντορίνης. Εξαιρετική ποικιλία του διάσημου οσπρίου, με μοναδικά αρώματα που αντλεί από την ιδιαίτερη ηφαιστειογενή γη του νησιού. Μαγειρεύεται πολύ εύκολα.
Γραβιέρα Νάξου. Μοιάζει πολύ με τη γραβιέρα της Κρήτης, αλλά για αυτό το τυρί χρησιμοποιείται μείγμα αγελαδινού και κατσικίσιου γάλακτος.
Κρίταμα Κυκλάδων. Χορταρικό της κυκλαδίτικης γης, με αλμυρούτσικη επίγευση. Τρώγεται βρασμένο, με παρθένο ελαιόλαδο και ξίδι ή λεμόνι, ή χρησιμοποιείται ως γέμιση σε χορτόπιτες.
Μανούσος Άνδρου. Ολόπαχο τυρί, φτιαγμένο από πλήρες γάλα. Παράγεται μόνο στην Άνδρο σε εξαιρετικά μικρές ποσότητες.
Βραστό τυρί Ανάφης. Παρασκευασμένο από ορό τυρογάλκτος (φέτας) και από φρέσκο κατσικίσιο ή πρόβειο γάλα, το τυρί αυτό στεγνώσει, βυθίζεται σε βραστό, αλατισμένο νερό, για λόγο για λόγους συντήρησης. Στη συνέχεια αφήνεται και πάλι στον ήλιο να στεγνώσει και να σκληρύνει.
Κάρδαμο Μάνης. Μοιάζει με τη σελινόριζα στο σχήμα, έχει σκούρο πράσινο χρώμα και είναι ένα από τα πιο αρωματικά άγρια βότανα της μανιάτικης γης.Συνήθως το προσθέτουν ατμισμένο ή μαγειρεμένο στις σαλάτες. Είναι πάντως πλούσιο και σε φαρμακευτικές ιδιότητες.
Ελιές Καλαμών. Η Ελλάδα διαθέτει τεράστια ποικιλία σε ελιές αλλά και παρθένα ελαιόλαδα, πολλά από τα οποία είναι ΠΟΠ. Οι ελιές Καλαμών είναι μια από τις πιο διάσημες κατηγορίες μαύρων ελιών, με πολύ χαρακτηριστικό άρωμα που καλλιεργούνται αυστηρά στην περιοχή της Μεσσηνίας.
Μελιτζάνα τσακώνικη. Μια λεπτή και μακρόστενη εκδοχή της γνωστής μελιτζάνας, με πιο ανοιχτό χρώμα, κάποιες φορές σχεδόν λευκό. Έχει εξαιρετική γεύση και μαγειρεύεται με όλους τους τρόπους. Καλλιεργείται κυρίως στην Αρκαδία, στην Πελοπόννησο.
Μυρώνια Αρκαδίας. Άγρια χόρτα της πελοποννησιακής γης (Αρκαδία), με πολύ χαρακτηριστική μυρωδιά, που την ξεδιπλώνουν αφού μαγειρευτούν. Συλλέγονται την άνοιξη και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες ή σε γέμιση για πίτες, συνήθως αναμεμειγμένα με άλλα ήμερα ή άγρια χορταρικά.
Πορτοκάλια Λακωνίας. Φημισμένα για το γλυκό χυμό τους τα πορτοκάλια αυτά τα συναντάμε και με την επονομασία «Βαλέντσια».
Σταφίδα κορινθιακή. Μικρή, γλυκιά, σκουρόχρωμη σταφίδα, εξαιρετικής ποιότητας, που παράγεται από την ποικιλία σταφυλιού σουλτανίνα. Χρισιμοποιείται ευρέως στη ζαχαροπλαστική.
Κονσερβολιά Άμφισσας. Μια από τις πολλές αξιόλογες ποικιλίες ελιάς της Ελλάδας, η κονσερβολιά Άμφισσας χρησιμοποιείται κυρίως σαν επιτραπέζιο συνοδευτικό φαγητών ή ως μεζές. Διάφοροι τύποι κονσερβολιάς υπάρχουν σε αρκετά ακόμη μέρη της Ελλάδας.
Φορμαέλα Αράχωβας Παρνασσού. Παραδοσιακό σκληρό τυρί με ευχάριστη γεύση και μυρωδιά, που παράγεται με ιδιαίτερη διαδικασία από ντόπιο φρέσκο γάλα.
Κατίκι Δομοκού. Λευκό, μαλακό τυρί, γεμάτο αρώματα. Φτιάχνεται από αγελαδινό γάλα ή από μείγμα διαφορετικών ειδών. Χρησιμοποιείται ως επιτραπέζιο, αλλά επειδή είναι τόσο μαλακό, συχνά σερβίρεται και στο πρωινό ως τυρί επάλειψης.
Φέτα. Το πιο δημοφιλές από τα λευκά τυριά της Ελλάδας, με έντονη γεύση και άρωμα, παράγεται από πρόβειο ή μείξη πρόβειου και κτσικίσιου γάλακτος. Η φέτα είναι σταθερή πρωταγωνίστρια του καθημερινού τραπεζιού απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδας είτε ως επιτραπέζιο τυρί, σερβιρισμένη με παρθένο ελαιόλαδο και ρίγανη, είτε σαν αδιαφιλονίκητο στοιχείο της ελληνικής χωριάτικης σαλάτας είτε σα γέμιση μιας καλασικής ελληνικής τυρόπιτας ή κάποιας άλλης από τις δεκάδες πίτες της χώρας. Δικαίωμα παραγωγής φέτας έχει ολόκληρη η χώρα και χωρίς αμφιβολία πρόκειται για το εθνικό τυρί.
(πηγή: www.icookgreek.com)
