Paris Toujours

Λένε ότι ο καλύτερος τρόπος για να νιώσεις το Παρίσι είναι να σταθείς νύχτα στο διάζωμα της λεωφόρου Champs Elysées, κοιτάζοντας τη φωταγωγημένη Αψίδα του Θριάμβου. Είναι πράγματι ένας από τους 100 καλύτερους τρόπους που θα μπορούσα να σκεφτώ.

Mε τα πόδια ή με ποδήλατο, το βέβαιο είναι ότι στο Παρίσι δεν χρειάζεσαι οπωσδήποτε αυτοκίνητο. Είναι επιβεβλημένο να περπατήσετε μέρα και νύχτα στους δρόμους και τις λεωφόρους του, να μυρίσετε και να αναπνεύσετε την αύρα του, να απολαύσετε τα χρώματα και τα φώτα του. Μια περίφημη ιδέα είναι να νοικιάσετε ποδήλατο (με καλαθάκι στο τιμόνι φυσικά!). Είναι πανεύκολο εάν επισκεφτείτε ένα από τα ειδικά αυτόματα μηχανήματα-σταθμούς σε πολλά σημεία της πόλης κι έτσι θα ενταχτείτε στο πλήθος των πιο stylish ποδηλατών της Ευρώπης! Και φυσικά το μετρό, τα τρένα RER, RATP αλλά και τα λεωφορεία συνθέτουν ένα από τα αρτιότερα δίκτυα συγκοινωνίας που υπάρχουν σήμερα.

Ξεκινήστε τη μέρα σας... ηρωικά, από την πλατεία De La Madeleine, και την έκθεση «Les Soldates de l'éternité». Aφού σας καταβάλλει το δέον... δέος από τους πήλινους Κινέζους στρατιώτες, το δεύτερο σημαντικότερο αρχαιολογικό εύρημα του 20ού αιώνα μετά τον Τουτανχαμόν, βγείτε από την Pinacotheque de Paris και ενδώστε στις προκλήσεις της διάσημης γκουρμέ βιτρίνας του Fauchon, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Μετά από ένα ευφάνταστο fusion από φουά γκρα, σολομό, χαβιάρι, τάρτες, εκλέρ και σορμπέ, κατηφορίστε προς την Place de la Concorde για να θαυμάσετε τον οβελίσκο του Λούξορ. Κάνοντας μια μικρή παράκαμψη για να ρίξετε μια ματιά στη βιτρίνα-επιτομή της τρέχουσας μόδας στο «αρχηγείο» της Chanel στη Rue Cambon, μπείτε στην πανέμορφη και κάπως συντηρητική Rue Saint-Honoré. Bασικός προορισμός το Νο. 213, η avant garde Colette, το μέρος όπου το hi tech συναντάει τη μόδα. Eκεί θα βρείτε πρώτοι από τις 16 Ιουνίου το συλλεκτικό μοντέλο Αir Force 1 X Busy P της Nike με τη σόλα-ουράνιο τόξο, το μαύρο T- Shirt της Sonia Rykiel που γιορτάζει τα 40 της χρόνια στη μόδα, το νέο δερμάτινο κινητό τηλέφωνο My Dior και πολλά άλλα. Πάρτε κάτι δροσιστικό στο Water Bar του κάτω ορόφου, και ξεκινήστε για το ποτάμι. Εάν μπείτε στο Λούβρο, η βόλτα σταματάει εδώ. Εάν όχι, κινηθείτε μέσα από τους κήπους και κατεβείτε στην όχθη του Σηκουάνα. Περπατήστε για λίγο δίπλα στο νερό (προσοχή στους joggers με τα ακουστικά του i-pod στα αυτιά) και κάντε sightseeing με... άλλη οπτική. Τα bateaux που πηγαινοέρχονται και η θέα προς μερικά από τα σημαντικότερα κτίρια του Παρισιού όπως το μουσείο Ορσαί που βρίσκεται ακριβώς απέναντι κάνουν την ατμόσφαιρα ειδυλλιακή. Ανεβείτε και πάλι επάνω για να βρεθείτε στον κήπο του Κεραμεικού (Jardins des Tulieries) και στο Μουσείο Διακοσμητικών Τεχνών, πάνω από την Place de la Concorde, ή αλλάξτε κατεύθυνση, ανεβείτε τη γέφυρα και κατηφορίστε προς την Boulvard Saint Germain... Η αξεπέραστη Rive Gauche απλώνεται μπροστά σας. Η Rue de Rennes με τα απίθανα καταστήματα, τα bistrot και τα bar a vin θα σας μαγέψει. Η γειτονιά του Odeon με τους πανέμορφους κινηματογράφους και τα εστιατόρια, το χαλαρό ποτό και οι κρέπες στην St Andre des Arts, οι Θέρμες του Κλινί και ο κήπος του Λουξεμβούργου, το πιο ρομαντικό πάρκο του Παρισιού είναι μερικές μόνο από τις επιλογές σας.
ΣΑΝ ΠΑΡΙΖΙΑΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ:

• Κάνετε πικ νικ στο γκαζόν κάτω από τον Πύργο του Άιφελ. Ειδικά το βράδυ, λίγο πατέ με σαμπάνια κάτω από τις 20.000 λάμπες που ανάβουν για 10 λεπτά κάθε ώρα, είναι μαγική εμπειρία.

•Επισκεφτείτε το διάσημο ζαχαροπλαστείο LaDurée (75 Avenue des Champs Elysées) για πολύχρωμα macarons.

• Νιώσετε εθνική υπερηφάνεια μπαίνοντας στο πρώτο παριζιάνικο, εντυπωσιακό κατάστημα φυτικών καλλυντικών Κορρές. (13 rue de Taitbout)

• Δείτε ή να αγοράσετε ένα από τα 400 πουκάμισα διαφορετικής απόχρωσης του λευκού (ή ένα από τα 200 διαφορετικά μπλε) από το all time classic κατάστημα Charvet (28 Place Vendοme).

• Κάνετε ηλιοθεραπεία ξαπλωμένος σε σεζλόνγκ στις τροπικές, αμμώδεις όχθες του Σηκουάνα μήκους 2 μιλίων που θα δημιουργηθούν και φέτος από τα μέσα Ιουλίου.

• Παρακολουθήσετε προβολή κάτω από τα αστέρια στον μεγαλύτερο υπαίθριο κινηματογράφο του Παρισιού, στο πάρκο της Βιλέτ.

• Ακούσετε τους ήχους της πιο πρωτοποριακής ευρωπαϊκής τζαζ στο φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στο ανθισμένο πάρκο Βενσέν.

• Δωρίσετε στον εαυτό σας ένα «choreographic massage» μετά μουσικής στο φάνκι day spa La Bulle Kenzo (1 Rue Pont Neuf, www.labullekenzo.com).

• Σταθείτε ανάμεσα στην Αφροδίτη της Μήλου και τη Νίκη της Σαμοθράκης, ξεχνώντας για λίγο ότι είστε στο Λούβρο.

• Πιείτε καφέ στα τραπεζάκια του μπιστρό Mere Catherine (διάσημο από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης), στην Place de Tetre, στη Μονμάρτη, χαζεύοντας τους περαστικούς και τους καλλιτέχνες με τα καβαλέτα τους.

• Αγοράσετε δαντελένια εσώρουχα και νεγκλιζέ από το μαγαζί της Sabbia Rosa, στη Rue de Saint Peres, τον διασημότερο δρόμο για εσώρουχα στο Παρίσι.

• Φάτε παγωτό (το διασημότερο και πιο αγνό της πόλης) στο Berthillon (29-31 Rue Saint Louis en l'll), αφού τελειώσετε τη βόλτα σας στον θρυλικό καθεδρικό ναό της Νotre Dame (Place du Parvais - Notre Dame).

• Παίξετε μπιλιάρδο στις επιβλητικές, ψηλοτάβανες αίθουσες με τη γυάλινη οροφή της Académie de Billiard (84 rue de Clichy).
ADDRESS BOOK
Οι διευθύνσεις που πρέπει να επισκεφθείτε.
2SEE

• Οι μετρ της τέχνης του γυαλιού εκθέτουν τις μαγικές τους δημιουργίες. Orangerie du Domaine De Elisabeth. 73, Avenue de Paris. Έως τις 22 Ιουνίου.

• «TRACES DE SACRE» ή αλλιώς πώς καλλιτέχνες όπως οι Mondrian, Duchamp, Kandinsky, Klee, Rodin κ.ά προσεγγίζουν το θείο. Centre Georges Pompidou, Rue Beaubourg. Έως τις 11 Σεπτεμβρίου.

• JEANNE MOREAU ΚΑΙ SAMI FRAY στη σκηνή του Theatre de la Madeleine (19 Rue de Sur`ene), για το έργο Quartett του Heiner Muller. Έως 28 Ιουνίου.
2EAT

BAR LE TAMBOUR
Στέκι κλασικό, με τα χαρακτηριστικά σκαμπό από σήματα στάσεων λεωφορείων (41 Rue Montmartre).

LE PARIS PARIS
Μικρό, μοδάτο μπαρ, πολύ ενημερωμένο και με up beat ατμόσφαιρα (5 Αvenue de l'Opéra).

ALAIN DUCASSE AU PLAZA ATHENEE
Ό,τι πιο πολυτελές και glamorous για τις αισθήσεις σας, συμπεριλαμβανομένης και της γεύσης! Αξίζει και κοστίζει! (Hotel Plaza Athenee, 25 Av. Montaigne).

ISAMI
Ίσως το καλύτερο σούσι στο Παρίσι (4, Quai d' Orleans).

CHEZ CECILE
Θαλασσινά, ελαφριές γεύσεις και ήχοι τζαζ με μαέστρο τον νεότατο σεφ Stephane Pitre (17 Rue Vignon).
2BUY

Στην περιοχή Μarais με τα στενά δρομάκια και τα ατελιέ-γκαλερί. Nέοι ντιζάινερς από όλο τον κόσμο, μοναδικά ρούχα και αξεσουάρ αλλά και είδη για το σπίτι. Ξεκινήστε από τη Rue de Rosies.

LE BON MARCHÉ
Αύρα Παρισιού στο πιο παλιό και κομψό πολυκατάστημα (οι σκάλες είναι σχεδιασμένες από την Andrée Putman) που στεγάζει τους μεγάλους γαλλικούς οίκους όπως Dior, Azzedine Alaia, κ.λπ. (24 rue de S`evres, www.bonmarche.fr)

PRINTEMPS HAUSSMANN
Το υπερκατάστημα-αξιοθέατο που οφείλετε να επισκεφτείτε για να έχετε άποψη (το department των καλλυντικών είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο). Όλα για όλους είναι εκεί (64 Printemps Haussmann).
2VISIT

Τοp 3 μουσεία

ΛΟΥΒΡΟ
Το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου. Πρέπει να πάτε, ακόμη κι αν χρειάζεστε 1 εβδομάδα για να περιδιαβείτε τις δαιδαλώδεις του αίθουσες. Πάρτε χάρτη, σταθείτε κάτω από τη γυάλινη πυραμίδα και κάντε επιλογές. Tip: Εάν πάτε με μετρό, θα γλιτώσετε την ουρά στην κεντρική είσοδο.

ΜΟΥΣΕΙΟ QUAI BRANLY
Ολοκαίνουριο και εντυπωσιακό, το κτίριο με τη διάσημη υπογραφή του Jean Nouvel στεγάζει 300.000 έργα έθνικ τέχνης από Αφρική, Ωκεανία, Ασία, Αμερική (29-25 Quai Branly, www.quaibranly.fr).

ΚΕΝΤΡΟ ΖΟΡΖ ΠΟΜΠΙΝΤΟΥ
Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης που στεγάζεται σε αυτή την εντυπωσιακή κατασκευή από ατσάλι και γυαλί είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο. Χρειάζεστε χρόνο και για το art store.
H καλύτερη θέα της πόλης είναι από το εστιατόριο Georges στον τελευταίο όροφο του Μουσείoυ Μοντέρνας Τέχνης Pompidou.

(πηγή: www.lifo.gr, 11/6/2008)

Επαύλεις για ελίτ έγινε το χωριό του δρος Ζιβάγκο

Για 24 χρόνια το σπίτι υπήρξε πηγή έμπνευσης για τον Μπόρις Πάστερνακ. Από το γραφείο του στον πρώτο όροφο της μικρής ντάτσα, ο συγγραφέας ατένιζε την πλούσια φύση και τα δάση φτελιάς και πεύκου. Πέρα από το κτήμα, ο Πάστερνακ -που έζησε εκεί από το 1936 μέχρι και τον θάνατό του το 1960- έβλεπε τον χρυσό τρούλο ορθόδοξης εκκλησίας.

Το μικρό χωριό του Περεντελκίνο, τόπος διαμονής συγγραφέων στη σοβιετική εποχή, έχει όμως μεταμορφωθεί. Συγκρότημα κατοικιών, για τους βαθύπλουτους κατοίκους της ρωσικής πρωτεύουσας, χτίζεται στο κτήμα της ντάτσα του Πάστερνακ, μόλις 50 μέτρα από το μικρό ξύλινο κτίσμα. Λίγο πιο κάτω από το σπίτι του νομπελίστα συγγραφέα, οι κατασκευαστές επαύλεων έσκαψαν τον δρόμο, δίπλα σε πηγή που θεωρείται μαγική, για να τοποθετήσουν γιγάντιο αγωγό αποχέτευσης, που θα εξυπηρετεί τις νεόχτιστες νεοκλασικές βίλες.

«Οι κατασκευαστές αυτοί μου θυμίζουν δερματικά εξανθήματα. Εμφανίζονται εκεί που δεν τους θες και δεν φεύγουν με τίποτα. Η θέα από την ντάτσα του Πάστερνακ καταστράφηκε για πάντα», λέει η Ναταλία Πάστερνακ, νύφη του συγγραφέα, υπεύθυνη του μικρού μουσείου, που στεγάζεται στη ντάτσα, όπου έζησε ο Πάστερνακ και συνέγραψε το περίφημο μυθιστόρημά του, «Δρ Ζιβάγκο».

Το συγκρότημα κατοικιών για συγγραφείς ιδρύθηκε το 1934, ώστε οι καλύτεροι Σοβιετικοί συγγραφείς να αποκτήσουν τόπο έμπνευσης και ηρεμίας. Παρά την κατάρρευση του κομμουνισμού, πάνω από 100 συγγραφείς και φιλόσοφοι συνεχίζουν να ζουν εκεί, πληρώνοντας συμβολικό ενοίκιο. Παρά τις διαμαρτυρίες των λογοτεχνών, όμως, τα έργα κατασκευής των συγκροτημάτων για νεόπλουτους Ρώσους συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό.

Το κτήμα της ντάτσα του Πάστερνακ, όπου χτίζονται σήμερα οι επιβλητικές επαύλεις, ανήκε σε κολχόζ (κολεκτιβοποιημένο αγρόκτημα). Η Ναταλία Πάστερνακ λέει ότι οι δύο επικεφαλής του κολχόζ, που διαφώνησαν με την πώληση της γης στην εταιρεία κατασκευών των επαύλεων, βρέθηκαν δολοφονημένοι. Τα νέα κτίσματα, στο μεταξύ, κλείνουν εντελώς τη θέα της μικρής ντάτσα του Πάστερνακ, προς το μικρό κοιμητήριο, όπου βρίσκεται θαμμένος.

«Είναι τρομερό. Η φύση κυριαρχούσε στην περιοχή μας. Οταν ακούσετε σήμερα ότι οι επαύλεις πουλιούνται για τρία και τέσσερα εκατομμύρια δολάρια, ξέρετε ότι αγοράζονται από μαφιόζους. Μόνο αυτοί έχουν τόσα λεφτά», λέει ο γείτονας του Πάστερνακ, Λεονίντ Λατίνιν. Οι νέοι κάτοικοι του Περεντελκίνο, όμως, αποφεύγουν τους συγγραφείς. «Δεν βλέπουμε ποτέ τους πλούσιους γείτονές μας. Ζούμε σε δύο διαφορετικούς κόσμους», λέει ο κ. Λατίνιν, που διαμένει στην ντάτσα, που ανήκε κάποτε στη Λίλια Μπρικ, τη μούσα και ερωμένη του φουτουριστή ποιητή Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι.

Ο Πάστερνακ μετακόμισε το 1936 στο Περεντελκίνο. Το βουκολικό τοπίο τον ενέπνευσε να γράψει σειρά λυρικών ποιημάτων, σε μία περίοδο κατά την οποία οι συλλήψεις φίλων του τον είχαν βυθίσει σε βαθιά κατάθλιψη.

«Ο Πάστερνακ λάτρευε αυτό το μέρος. Ηταν ιδιαίτερα συνδεδεμένος με αυτό. Σκεφτόταν να εγκαταλείψει την ΕΣΣΔ, ώστε να παραλάβει αυτοπροσώπως το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, που κέρδισε το 1958, αλλά οι σοβιετικές αρχές δεν του έδωσαν διαβατήριο. Μπορούσε, όμως, να φύγει, εφόσον δεχόταν ότι δεν θα γύριζε πίσω. Δεν ήθελε, όμως, κάτι τέτοιο. Η ντάτσα του Περεντελκίνο είναι αυτή που τον κράτησε εδώ», λέει η Αλα Λατίνιν, κριτικός λογοτεχνίας και σύζυγος του Λεονίντ Λατίνιν.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 10/6/2008)

London Times

Περπατώντας στο Λονδίνο αισθάνεται κανείς τον αληθινό ρυθμό και το μέγεθος μιας πραγματικής μητρόπολης. Μια εμπειρία που γίνεται ανεπανάληπτη, αρκεί να ανακαλύψει κανείς τις ιδανικές διαδρομές.

Η γνωριμία με την πόλη ξεκινά από την είσοδο Lancaster Gate στο Hyde Park από την Bayswater Road. Φτάνοντας στη Lancaster Gate με τον υπόγειο, κατεβαίνετε στην ομώνυμη στάση σχετικά νωρίς το πρωί, για να έχετε αρκετό χρόνο στη διάθεσή σας για τη βόλτα. Ανακαλύπτετε το Hyde Park, διασχίζοντάς το με τα πόδια με κατεύθυνση προς Marble Arch, σημείο δημόσιων απαγχονισμών μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Από το Marble Arch συνεχίζετε ανατολικά προς Oxford Street - την πιο πλούσια και ελκυστική αγορά, όπου συναντάς τα μεγαλύτερα εμπορικά πολυκαταστήματα. Selfridges, Debenhams, C&A's, και Liberty.

Όταν βρεθείτε στη Regent Street, στρίβετε αριστερά και συνεχίζετε μέχρι να συναντήσετε το γεμάτο με εμπορικά καταστήματα, θέατρα, κινηματογράφους και εστιατόρια Piccadilly Circus. Από εκεί ακολουθείτε την Piccadilly μέχρι τη Leicester Square και στη συνέχεια, βαδίζοντας στην Charing Cross Road, φθάνετε στην Trafalgar Square, όπου θα δείτε τη στήλη του Νέλσωνα. Στα βόρεια της πλατείας βρίσκεται η Εθνική Πινακοθήκη (National Gallery) αλλά και η National Portrait Gallery, που αξίζει να αφιερώσετε χρόνο για να της επισκεφτείτε τους. Συνεχίζετε τον περίπατο προς τη Strand που αποτελεί το θεατρικό κέντρο της πρωτεύουσας. Λίγα τετράγωνα παρακάτω η Strand γίνεται Fleet Street, ιδιαίτερα γνωστή ως έδρα του βρετανικού Τύπου. Έφθασε η στιγμή για να επιβιβασθείτε σ' ένα διώροφο λεωφορείο που θα σας μεταφέρει μέχρι τον Καθεδρικό του Αποστόλου Παύλου, έργο του περίφημου αρχιτέκτονα Christopher Wren στα 1711 - αξίζει μια επίσκεψη στην κρύπτη του ναού. Η βόλτα συνεχίζεται με τη βοήθεια ενός ακόμη αξιόπιστου μέσου μαζικής μεταφοράς, τον υπόγειο, που θα σας μεταφέρει ταχύτατα στο σταθμό Tower Hill Station. Ανεβαίνοντας στην επιφάνεια θα δείτε μπροστά σας τον Πύργο του Λονδίνου, άμεσα συνδεδεμένο με τη βρετανική ιστορία, από τα 1078.

Φυλακίσεις, βασανιστήρια, εκτελέσεις και δολοφονίες σχετίζονται άμεσα με τον χαρακτηρισμό του πύργου ως αιματοβαμμένου. Ο Ερρίκος ο 8ος φυλάκισε και εν συνεχεία θανάτωσε εκεί τρεις συζύγούς του, την Άννα Μπόλεϊν, τη Λαίδη Τζέιν Γκρέι, και τη Μάργκαρετ. Ακόμη και η Ελισάβετ η 1η πέρασε εκεί κάποια περίοδο φυλακισμένη πριν γίνει βασίλισσα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Πύργου του Λονδίνου, στη σημερινή εποχή, τα κοστούμια (στυλ Τυδώρ) που φορούν οι Beefeaters ή Yeoman Warders. Μέσα στον πύργο θα δείτε το White Chapel και το αξιόλογο ομώνυμο μουσείο. Μετά τον Πύργο μπορείτε να περπατήσετε στην όχθη του ποταμού Τάμεση και να απολαύσετε τη θέα των αγκυροβολημένων πλοίων, τα οποία μπορείτε να επισκεφθείτε.

Με το μετρό θα φθάσετε στον Tottenham Court Road Station και στο Bloomsbury, που αποτελεί την έδρα του Βρετανικού Μουσείου. Θυμηθείτε ότι αυτό το μουσείο μπορεί να γίνει αφορμή για δεκάδες ταξίδια στον υπόλοιπο κόσμο. Χρησιμοποιώντας ξανά τον υπόγειο, αυτή τη φορά φθάνετε στο Westminster Station, όπου θα έχετε την ευκαιρία να δείτε το διάσημο αβαείο, στο οποίο πραγματοποιήθηκε η ενθρόνιση των περισσότερων βασιλιάδων της χώρας, καθώς και το Κοινοβούλιο, αλλά και το Big Ben. Διασχίζοντας την Parliament Square και ακολουθώντας τη Whitehall συναντάτε την Downing Street, στο 10 της οποίας βρίσκεται η κατοικία του πρωθυπουργού. Αν περπατήσετε την Birdcage Walk, από την Parliament Square προς το St. James Park, μόλις διασχίσεις το πάρκο θα δεις το παλάτι (Buckingham Palace). Η αλλαγή φρουράς γίνεται καθημερινά στις 11:30.

Το Λονδίνο είναι μια μητρόπολη γεμάτη δεκάδες αντιθέσεις και αποτελεί ένα γοητευτικό, φιλόξενο, χαμηλού κόστους, ελκυστικό προορισμό, τόσο για τον πρωτάρη όσο και για τον πολυταξιδεμένο. Ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει μια πρώτης τάξης αφετηρία ή ενδιάμεσο σταθμό για ταξίδια σε ολόκληρο τον κόσμο, ακόμη και για τους πλέον δυσπρόσιτους προορισμούς. Ακόμη, αποτελεί τον υπ' αριθμόν 1 προρισμό του εξωτερικού για τους Έλληνες και σκεφθείτε ότι στοιχίζει λιγότερο να ταξιδέψει κανείς εκεί απ' ό,τι να πάει από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη αεροπορικώς (πληροφορίες 210 3728500).
Address Book
Οι διευθύνσεις που πρέπει να επισκεφθείτε
2EAT

THE IVY
Leicester Square, 1 West Street
Tube: Leicester Sq

MICHAEL MOORE
19 Blandford Street, London W1U3DH
www.michaelmoorerestaurant.com

FISH CENTRAL
Old Street, 149-151 Central Street, Barbican

BELGO CENTRAAL (REST & Βελγικές μπίρες)
50 Earlham Street, London, WC2H 9HP

OXO TOWER RESTAURANT BAR & BRASSERIE (εξαιρετική θέα)
Barge House St, Second Floor, Oxo Tower Wharf, London, SE1 9PH
Tube: Blackfriars ή Waterloo

ROCK& SOLE PLAICE (Fish&chips)
47 Endell St, Covent Garden, London, 20-7836-3785
Tube: Covent Garden
2CLUB

333
333 Old Street, EC1V 9LE, 020 7739 5949
Tube: Old Street

FABRIC
77A Charterhouse Street, EC1M 6DR, 020 7336 8898
Tube: Farringdon

THE END
16a West Central Street, WC1A 1JJ, 020 7419 9199
Tube: Holborn

TURNMILLS
63 Clerkenwell Road, EC1M 5NP, 020 7250 3409
Tube: Farringdon

NEIGHBOURHOOD
12 Acklam Road, W10 5QZ, 020 7524 7979
Tube: Ladbroke Grove

MASS
St Matthews Peace Garden, SW2 1JF, 0871 332 4662
Tube: Brixton

CARGO
83 Rivington Street, EC2A 3AY, 020 7739 3440
Tube/Rail: Liverpool Street

EGG
200 York Way, N7 9AP, 020 7609 8364
Tube: Kings Cross
Rail: Caledonian Road

ELYSIUM
68 Regent St, W1B 5EL, 20-7439-7770

CAFE DE PARIS
3 Coventry St, W1, 20-7734-7700
2BE

02 ARENA (έκθεση)
Tutankhamun and the Golden Age of the Pharaohs
Peninsula Square
Tube: North Greenwich

GREENWICH (αστεροσκοπείο)
Νότια όχθη του Τάμεση, 6 χλμ. από το κεντρικό Λονδίνο.
SE10, 87-0608-200

HYDE PARK
Bayswater Rd, and Park Ln.

LONDON EYE (Ξεχωριστή εμπειρία και θέα)
Jubilee Gardens
Tube: Waterloo

TATE MODERN ( Γκαλερί)
25 Sumner St, Bankside
Tube: Southwalk

ΒΡΕΤΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ (Το πλουσιότερο σε εκθέματα)
Αμερικανοί ζωγράφοι. Από τον Hopper στον Pollock.
44 Great Russell Street, London, WC1B 3DG
Tube: Holborn/Russell Square

THE OCTOBER GALLERY
Angaza Africa. Η Αφρικανική Τέχνη. Έως 28 Ιουνίου.
24 Old Gloucester Str. Bloomsbury WC1N 3AL, 20 7242 7367

IMPERIAL WAR MUSEUM
100 χρόνια από τη γέννηση του Ίαν Φλέμινγκ. Για τα μάτια σου και μόνο. Ian Fleming και James Bond. Έως Κυρ. 1.3.2009.
Lambeth Rd, London, SE1 6HZ
Tube: Lambeth North

ΔΙΩΡΗ ΒΡΑΔΙΝΗ ΒΟΛΤΑ ΣΤΑ ΞΙΟΘΕΑΤΑ ΜΕ ΔΙΩΡΟΦΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ
14 Λίρες. Αφετηρία Victoria Rail Station - taxi Road
7:30 μ.μ., 8:30 μ.μ., 9:30 μ.μ.
http://www.london-by-night.net/

(πηγή: www.lifo.gr, 8/6/2008)

Μεγαλούπολη η Λάρισα, αλλά ανθρώπινη

Μπορεί η Λάρισα να μη θεωρείται τουριστική πόλη, είναι όμως ένα από τα λίγα αστικά κέντρα της Ελλάδας που όχι μόνο δεν απογοητεύει τους κατοίκους της, αλλά φαίνεται πως πληροί τις προδιαγραφές προσφέροντας καλές συνθήκες διαβίωσης. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε αυτό που και οι ντόπιοι παραδέχονται, ότι «στη Λάρισα έχει πέσει πολύ χρήμα» ή για να τεθεί πιο κομψά, η πόλη ανταποκρίνεται στις προκλήσεις και στις ταχείες μεταβολές του οικονομικού και κοινωνικού γίγνεσθαι.

Σύμφωνα με την έρευνα της Public Issue που διενεργήθηκε για λογαριασμό της «Κ», δύο στους τρεις Λαρισαίους δηλώνουν σε μεγάλο βαθμό ικανοποιημένοι από την ποιότητα της ζωής τους. Μάλιστα, το 37% θεωρεί ότι η κατάσταση στην πόλη βελτιώθηκε κατά τα τελευταία δύο-τρία χρόνια, το 29% θεωρεί ότι δεν έχει αλλάξει κάτι, αλλά βέβαια υπάρχει και ένα 30% που πιστεύει ότι η ζωή στη Λάρισα χειροτέρευσε.

Η καθημερινότητα των Λαρισαίων δεν φαίνεται να «μαστίζεται» από ιδιαίτερα προβλήματα, καθώς στην πλειονότητά τους οι πολίτες δηλώνουν ικανοποιημένοι από την ποιότητα του νερού (64%), την καθαριότητα (64%), τις δημόσιες συγκοινωνίες (56%), αλλά και τις ευκαιρίες για μόρφωση που προσφέρει η πόλη (ποσοστό 62% συνολικά δηλώνουν πολύ ικανοποιημένοι έως μάλλον ικανοποιημένοι), καθώς και από τη λειτουργία του δήμου (ποσοστό 57% συνολικά δηλώνουν πολύ ικανοποιημένοι έως μάλλον ικανοποιημένοι). Περίπου οι μισοί συμμετέχοντες στην έρευνα θεωρούν ότι η ιατρική περίθαλψη είναι ικανοποιητική, ενώ το 28% εκφράζει δυσαρέσκεια για τις υπηρεσίες νοσοκομείων και γιατρών. Ωστόσο, και η Λάρισα δεν ξεφεύγει από τις ασθένειες των μεγαλουπόλεων καθώς οι κάτοικοί της αναφέρουν ως το μείζον πρόβλημα για την πόλη το κυκλοφοριακό.

Σε γενικές γραμμές, τα οικονομικά εμπόδια δεν μοιάζουν ανυπέρβλητα σε σχέση με την εποχή, καθώς το 17% δηλώνει ότι ζει άνετα, το 36% ότι τα καταφέρνει, το 30% δυσκολεύεται, ενώ το 17% κινείται εισοδηματικά χαμηλά και τα βγάζει πέρα με μεγάλη δυσκολία.

Φαίνεται ότι η Λάρισα είναι για τους κατοίκους της «παράδεισος διασκέδασης», αν κρίνει κανείς από το γεγονός ότι το 91% των δημοτών απαντά πως η πόλη προσφέρει πολλές δυνατότητες και ποικιλία στη διασκέδαση (σινεμά, μπαρ, κλαμπ, καφετέριες, μπουζούκια, μουσικές σκηνές κ. ά.). Η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων (85%) υποστηρίζει ότι η ζωή είναι ακριβή, ενώ το 77% υποστηρίζει ότι πρόκειται για μια ασφαλή πόλη. Η ατμοσφαιρική ρύπανση και ο θόρυβος αποτελούν σοβαρά προβλήματα για την πλειονότητα των Λαρισαίων, αλλά το μεγαλύτερο θέμα είναι η εργασία, καθώς το 66% των πολιτών δηλώνει ότι δεν είναι εύκολο να βρει κανείς μια καλή δουλειά.

Παρά το γεγονός ότι η Λάρισα είναι μια πόλη με αρκετές πλατείες, πάρκα και πεζόδρομους, το 47% των πολιτών της θεωρεί πως δεν υπάρχουν αρκετοί ελεύθεροι χώροι και πνεύμονες πρασίνου. Ελλειψη αλληλεγγύης εντοπίζει το 40% των ερωτηθέντων που κρίνει ότι δεν ενδιαφέρεται αρκετά ο ένας για τον άλλον, ενώ δύο στους τρεις Λαρισαίους πιστεύουν ότι οι μετανάστες έχουν ενσωματωθεί στον κοινωνικό ιστό της πόλης. Σε ό, τι αφορά τη στέγη, ένα 43% πιστεύει ότι εύκολα κανείς αγοράζει σπίτι σε λογική τιμή στη Λάρισα.

Η πόλη διαθέτει μεγάλο δίκτυο ποδηλατοδρόμων, οπότε είναι φυσικό αρκετοί να μετακινούνται με ποδήλατο (6%), μάλιστα περισσότεροι -αν και ελάχιστα- από εκείνους που προτιμούν τη μοτοσυκλέτα (5%). Φυσικά, το Ι. Χ. παραμένει το κύριο μέσο καθημερινής μεταφοράς (38%) ενώ σημαντικό είναι το ποσοστό και εκείνων που μετακινούνται… περπατώντας (30%). Το 19% χρησιμοποιεί τη δημόσια συγκοινωνία, ενώ μόλις 2% το ταξί.

Ευοίωνο οραματίζονται το μέλλον της θεσσαλικής πρωτεύουσας οι Λαρισαίοι, οι οποίοι θεωρούν κατά 39% ότι η ζωή στην πόλη θα καλυτερεύσει μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, 22% ότι θα παραμείνει ίδια και 29% πως θα αλλάξει προς το χειρότερο. Ωστόσο, μειωμένες είναι οι προσδοκίες για τουριστική ανάπτυξη της πόλης για το 52% των πολιτών.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 7/6/2008)

36 ώρες στη Λίμα

Η Λίμα υπήρξε ανέκαθεν μία κοσμοπολίτικη πόλη, που φοβόταν να αναδείξει την πολυχρωμία της. Η πρωτεύουσα του Περού, που ιδρύθηκε από Ισπανούς κονκισταδόρες και επηρεάσθηκε από την Ασία, αλλά και τον περουβιανό πολιτισμό των Ανδεων, παρέμεινε μία πόλη διαιρεμένη. Το φαινόμενο αυτό έρχεται να αντιμετωπίσει η γαστρονομία, που ανέδειξε την πόλη σε μία από τις πρωτεύουσες του καλού φαγητού και επέτρεψε τη μείξη παραδοσιακών γεύσεων, με τις σύγχρονες τάσεις.

Παρασκευή
5-11 μ.μ. Θάλασσα και φαγητό
Μακριά από το κέντρο της πόλης, δίπλα στη θάλασσα, θα βρείτε την αριστοκρατική συνοικία Μιραφλόρες. Ξεκινήστε από το πάρκο Κένεντι και καθήστε για έναν καφέ στο Καφέ Αϊτή, αγαπημένο στέκι των διανοούμενων. Στη Λίμα, όμως, το φαγητό κυριαρχεί και για τον λόγο αυτό, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε φρέσκα θαλασσινά για βραδινό. Για επιδόρπιο, πάρτε ταξί μέχρι το Λα Τρατορία, ιδιοκτησίας τοπικής τηλεοπτικής σταρ.

Σάββατο
9 π.μ. Ιστορικό κέντρο
Αρχίστε το πρωινό σας με έναν περίπατο στον πεζόδρομο της Χιρόν ντε λα Ουνιόν, που καταλήγει στην κεντρική πλατεία της Λίμα, την Πλάζα Μαγιόρ. Εδώ, θα δείτε εξαίρετα δείγματα αρχιτεκτονικής, αλλά και το ακριβές σημείο, όπου ο Πιζάρο ίδρυσε την πόλη το 1535. Ο καθεδρικός ναός, με τις σπάνιας τέχνης τοιχογραφίες, αξίζει τη βόλτα. Περπατήστε λίγα τετράγωνα ανατολικά, στην Κάγιε Καπόν, όπου θα ανακαλύψετε την «τσάιναταουν» της Λίμα, με τους Κινέζους απογόνους μεταναστών να έχουν επιβάλει το δικό τους γαστρονομικό ύφος.
1 μ.μ.-10 μ.μ. Παράδοση, ψυχαγωγία
Μη χάσετε τη μεγάλη έκθεση προκολομβιανής τέχνης στο Μουσείο Λάρκο Χερέρα της συνοικίας Πουέμπλο Λίμπρε, από εκεί, πηγαίνετε στο διπλανό Μουσείο Χρυσού, με έργα τέχνης των Ινκας. Η Λίμα είναι πόλη χτισμένη από και για τους Ισπανούς κατακτητές. Τα μνημεία του χαμένου πολιτισμού των Ινκας, όμως, παραμένουν. Πάρτε ταξί μέχρι το Πατσακαμάκ, για να δείτε τον ανακαινισμένο Ναό του Ηλιου, μέσα στην έρημο. Αργότερα, επισκεφθείτε το ιαπωνικό εστιατόριο Ματσούι, για φρέσκο, λαχταριστό σούσι, προτού κατευθυνθείτε στη «σαλσοτέκα» Καράμπα για ένα χωνευτικό χορό.

Κυριακή
10 π.μ.-1 μ.μ. Μποέμικη ζωή
Η συνοικία Μπαράντσο συγκεντρώνει τους ρέκτες της μποέμικης ζωής, όπως τον λογοτέχνη Μάριο Βάργκας Λιόσα. Από την πλατεία ντε λας Αρμας, βρείτε την γκαλερί Ντεντάλο, όπου τοπικοί καλλιτέχνες πωλούν τα περίτεχνα έργα τους, εμπνευσμένα από τη λαϊκή τέχνη των Ινδιάνων.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
Cafe Haiti (Diagonal 160, 51-1-445-0539)
Pescados Capitales (Avenida La Mar 1337, 51-1-421-8808, www.pescados-capitales.com)
La Bodega de la Trattoria (General Borgono 784, 51-1-241-6899)
Salon Capon (Jiron Paruro 819, 51-1-426-9286)
Museo Rafael Larco Herrera (Avenida Bolivar 1515, 51-1-461-1312, www.museolarco.org)
Pachacamac (www.pachacamac.net)
Matsuei (Manuel Banon 260, 51-1-422-4323)
Dadalo (Paseo Saenz Pena 295, 51-1-477-0562)

(πηγή: www.kathimerini.gr, 7/6/08)

Βιετνάμ: Εξωτική η ομορφιά του!

Μαγικές πόλεις, πυκνές ζούγκλες, αυθόρμητοι άνθρωποι σας προσκαλούν σε έναν τόπο γεμάτο ενδιαφέροντα και αξιοθέατα.

Χο Τσι Μινχ (σημερινή ονομασία): τίποτα δεν θυμίζει τη Σαϊγκόν του παρελθόντος. Σαν να ξύπνησε από χειμερία νάρκη, η πόλη λάμπει μέσα από την ανανεωμένη της μορφή. Δρόμοι φαρδιοί, γεμάτοι συστάδες δέντρων και νησίδες - κήποι ολόκληρoι! Τεράστιες όμορφες πλατείες και άνθρωποι παντού, που κινούνται σαν μυρμήγκια, με χιλιάδες ποδήλατα ή πεζή! Χαρακτηριστικό τους τα ψάθινα κωνικά καπέλα. Θα επισκεφθείτε το αυτοκρατορικό παλάτι, που έχει μείνει όπως ήταν στα χρόνια του δικτάτορα Thieu και σήμερα έχει μετατραπεί σε μουσείο της ενοποίησης Βορείου και Νοτίου Βιετνάμ, και θα φωτογραφηθείτε δίπλα στο άρμα των Βιετκόνγκ που γκρέμισε την πύλη του τον Απρίλιο του 1975. Θα δείτε το καλαίσθητο Δημοτικό Θέατρο και μια από τις ωραιότερες πλατείες της πόλης. Επισκεφθείτε τον περίφημο καθεδρικό ναό Notre Dame, το παλιό γαλλικό κτίριο του ταχυδρομείου και το αμερικανικό προξενείο. Μόλις πέσει η νύχτα επισκεφθείτε το παλιό λιμάνι: φωταγωγημένο από τους προβολείς των καραβιών και των γερανών στις προβλήτες είναι μαγικό. Μη φύγετε από την περιοχή χωρίς να δείτε το Cuchi: ένα μικρό χωριό που κατά τον πόλεμο αποτέλεσε το απόρθητο φρούριο και βάση εξόρμησης των Βιετκόνγκ.

Τιρκουάζ ρηχά νερά
Το Βιετνάμ είναι μια χώρα μακρόστενη, η μία πλευρά της οποίας βρέχεται από τη θάλασσα της Ν. Κίνας. Έτσι, συχνότατα συναντάει κανείς θαυμάσιες εξωτικές παραλίες με πολύ ψιλή λευκή άμμο και τιρκουάζ ρηχά νερά. Από τη Σαϊγκόν μπορείτε εύκολα να πάτε στις κοντινές παραλίες Παν Τιετ και Να Τρανγκ, με πολύ καλά ξενοδοχεία, όπως και στο Ντανάγκ, που φημίζεται για τις πλαζ του. Εκεί έχουν δημιουργηθεί βέβαια και καταπληκτικά resorts, ενώ κοντά βρίσκεται και η παλιά πόλη Χο Γιαν. Ανεβαίνοντας οδικώς προς το Ανόι θα περάσετε και από άλλες υπέροχες ακτές και ψαροχώρια ώσπου να φτάσετε στην παλιά αυτοκρατορική πρωτεύουσα Χουέ. Σε απόσταση δύο ωρών οδικώς από την πρωτεύουσα Ανόι βρίσκεται μια από τις πιο μαγευτικές περιοχές του Βιετνάμ: ο κόλπος Χαλόνγκ Μπέι με τα 3.000 νησιά, ένα γνώριμο σκηνικό για όσους έχουν δει στον κινηματογράφο την ταινία «Ινδοκίνα». Αυτό το εκπληκτικό μνημείο της φύσης με τους χιλιάδες όρθιους καταπράσινους βράχους που σχηματίζουν ένα λαβύρινθο προστατεύεται από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Πηγαίνετε επίσης εκδρομή στη σπηλιά Ταμ Κοκ.

(πηγή: www.7merestv.gr, 6/6/2008)

Σαφάρι στην Aφρική

Tο σαφάρι στην Aφρική είναι μια μοναδική εμπειρία που αξίζει να τη ζήσετε. Eπειδή το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή, παρακάτω σας προτείνω κάποια από τα ωραιότερα και διασημότερα καταφύγια άγριας ζωής όχι μόνο της Aφρικής, αλλά ολόκληρου του πλανήτη.

Kένυα
Masai Mara National Park
Ένα από τα πιο διάσημα σαφάρι στον κόσμο. Tεράστια κοπάδια άγριων ζώων μεταναστεύουν κάθε χρόνο διασχίζοντας την αχανή σαβάνα, σε αναζήτηση νερού. Oι θηρευτές ακολουθούν. H εμπειρία είναι ανεπανάληπτη.
Tο σαφάρι γίνεται με 4WD και το Πάρκο διαθέτει άριστη υποδομή για όλα τα budgets, συγχρόνως και το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος, που συμπίπτει με τη μεταναστευτική περίοδο των ζώων. Ένα ωραίο –λιγότερο τουριστικό– σαφάρι στην Kένυα είναι του Tsavo National Park.

Tανζανία Serengeti
Bαθιά στην καρδιά της Aφρικής και, σύμφωνα με τους πιο «μυημένους», το καλύτερο σαφάρι στον κόσμο. Eπειδή ανήκει στο ίδιο οικοσύστημα με το Masai Mara, προσφέρει και αυτό τη σπάνια εμπειρία της μετανάστευσης των ζώων. Tο σαφάρι γίνεται κυρίως με 4WD, αλλά οργανώνονται και πεζοπορίες με οδηγούς της φυλής των Masai. H υποδομή είναι πολύ καλή, αλλά όχι στο επίπεδο του Masai Mara.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Iούλιος, για τη μετανάστευση των ζώων. Kαλές εποχές επίσης είναι Aύγουστος - Oκτώβριος και Δεκέμβριος - Φεβρουάριος.
Στα ανατολικά όρια του Serengeti βρίσκεται το Ngorongoro Crater, η μεγαλύτερη ηφαιστειακή καλντέρα στον κόσμο που συγκεντρώνει άφθονη άγρια ζωή. Aπό τα πιο μαγευτικά όλης της Aφρικής, χωρίς όμως τις εικόνες της μετανάστευσης.

Mποτσουάνα
Δέλτα του Okavango, Moremi National Park
Ένα τεράστιο δέλτα της ενδοχώρας, που τα νερά του πνίγονται στην έρημο Kαλαχάρι, χωρίς ποτέ να βρίσκουν διέξοδο στη θάλασσα. Ένας λαβύρινθος από λιμνοθάλασσες, νησιά, βαλτότοπους και δάση φιλοξενεί αφρικανικούς ελέφαντες, ιπποπόταμους, λιοντάρια και πολλά ακόμα άγρια ζώα, καθώς και πλήθος από μεταναστευτικά πουλιά. Στο Δέλτα του Okavango, το σαφάρι γίνεται ως επί το πλείστον με βάρκες. Oι πιο τολμηροί μπορούν να απολαύσουν την άγρια φύση συνδυάζοντας τη βάρκα με πεζοπορία. H διαμονή είναι σε εκπληκτικά και απόλυτα εναρμονισμένα με το περιβάλλον all inclusive lodges λίγων ατόμων, όμως το κόστος είναι εξαιρετικά υψηλό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν και κάποιες “low budget” εγκαταστάσεις που οργανώνουν πιο wild εξορμήσεις, ιδανικές για τους λάτρεις της περιπέτειας.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος. Για την παρατήρηση των πουλιών: Nοέμβριος - Mάρτιος.

Nαμίμπια
Etosha National Park
Mε έκταση μεγαλύτερη από το Kruger, θεωρείται το πιο «φωτογενές» Πάρκο, γιατί εδώ τα ζώα πλησιάζουν πολύ κοντά στα αυτοκίνητα προσφέροντας εξαιρετικά στιγμιότυπα για φωτογραφία. Ένα σημαντικό πλεονέκτημά του είναι η δυνατότητα self-drive σαφάρι, με αυτοκίνητο που μπορείτε να νοικιάσετε στην πρωτεύουσα, το Windhoek (το 4WD δεν είναι απαραίτητο). H υποδομή του Πάρκου είναι θαυμάσια και οι τιμές πολύ χαμηλότερες από ό,τι στην Mποτσουάνα.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Σεπτέμβριος (που γίνονται τα μεγάλα «πάρτι» στους νερόλακκους).
Aν βρεθείτε στο Etosha, μη χάσετε το Skeleton Coast, ένα ακόμα σπουδαίο οικοσύστημα στις άγριες ακτές του Aτλαντικού. Eκεί όπου τελειώνουν οι αμμόλοφοι, και ανάμεσα σε παλιά ναυάγια μισοθαμμένα στην άμμο, θα δείτε φλαμίνγκο, αποικίες από φώκιες και, στα ανοιχτά, ίσως και φάλαινες. O πιο συνηθισμένος τρόπος για να επισκεφτείτε το σουρεαλιστικό αυτό τοπίο είναι με μικρά αεροπλάνα.

Zάμπια
South Luangwa National Park
Περπατήστε δίπλα στις λεοπαρδάλεις και κρατήστε την ψυχραιμία σας! Eδώ και πολλά χρόνια το Πάρκο ειδικεύεται στα πεζοπορικά σαφάρι, που σου δίνουν την ευκαιρία να παρατηρήσεις στιγμιότυπα της άγριας ζωής τα οποία δεν θα μπορούσες να δεις μέσα από το 4WD. Mε σχετικά λίγους επισκέπτες, δεν έχει την υποδομή άλλων αφρικανικών Πάρκων, αλλά η διαμονή σας θα έχει τις απαραίτητες ανέσεις. Mια εντελώς διαφορετική εμπειρία.
Kαλύτερη εποχή: Iούλιος - Oκτώβριος.

Nότια Aφρική
Kruger National Park
Mε έκταση αρκετά μεγαλύτερη από αυτήν της Πελοποννήσου, είναι ένα από τα πιο γνωστά σαφάρι του κόσμου. Σαφάρι με 4WD οργανώνουν κι εδώ όλα τα lodges, υπάρχει όμως και η δυνατότητα για self-drive safari με το δικό σας αυτοκίνητο ή trekking με τη συνοδεία ένοπλου ranger. H υποδομή είναι εξαιρετική.
Kαλύτερη εποχή: Iούνιος - Σεπτέμβριος, όταν το χορτάρι είναι χαμηλό και τα ζώα ευκολότερο ορατά (και ο κίνδυνος της ελονοσίας πολύ μικρότερος).

Oυγκάντα
Bwindi National Park
Θα κάνετε trekking σε πυκνές ζούγκλες, θα σκαρφαλώνετε σε κλίσεις 45° πιασμένοι από τις ρίζες των δέντρων, θα διασχίζετε αβαθή ποτάμια για να συναντήσετε το πλάσμα με το πιο κοντινό μας DNA (κατά 98% ίδιο με αυτό του ανθρώπου): το γορίλλα, που έχει εκτοπιστεί σε αυτή την παρθένα περιοχή του πλανήτη. Για τις διανυκτερεύσεις συνδυάζονται συνήθως ξενοδοχεία και camping, που προσφέρουν τις βασικές μόνον ανέσεις. Συγκλονιστική εμπειρία ζωής για όσους διαθέτουν καλή φυσική αντοχή και τόλμη.
Kαλύτερη εποχή: Όλοι οι μήνες εκτός από Aπρίλιο, Mάιο και Nοέμβριο, λόγω των δυνατών βροχών.

(πηγή: www.athensvoice.gr, 5/6/2008)

Επίσκεψη στο Διαδίκτυο για τους πολίτες χωρών που δεν χρειάζονται βίζα, ζητούν οι ΗΠΑ

Ηλεκτρονικά θα καταθέτουν τα προσωπικά τους στοιχεία τους οι πολίτες των χωρών που δεν χρειάζονται βίζα και θέλουν να επισκεφθούν τις ΗΠΑ, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας. Το μέτρο αφορά 27 ευρωπαϊκές και ασιατικές χώρες.

Οι πολίτες των χωρών που συμμετέχουν στο visa waiver program (VWP), για τις οποίες δεν απαιτείται έκδοση βίζας για την επίσκεψη στις ΗΠΑ, θα πρέπει να καταχωρούν τα προσωπικά τους δεδομένα σε ιστοσελίδα της κυβέρνησης των ΗΠΑ, τουλάχιστον τρεις ημέρες πριν το ταξίδι τους.

Η κυβέρνηση θα κρατά τα στοιχεία για δύο χρόνια, σύμφωνα με το γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών των ΗΠΑ.

Ανάμεσα στις πληροφορίες που απαιτούνται είναι το νούμερο του διαβατηρίου, η χώρα κατοικίας ή η συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις.

Το νέο Ηλεκτρονικό Σύστημα Εξουσιοδότησης Επίσκεψης (ESTA) θα ξεκινήσει τη λειτουργία του από τον Αύγουστο και θα είναι υποχρεωτικό για όλες τις χώρες που συμμετέχουν στο VWP από τις 12 Ιανουαρίου του 2009.

Οι χώρες τις οποίες επηρεάζει είναι οι εξής: Ανδόρα, Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Μπρουνέι, Δανία, Φιλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ισλανδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιαπωνία, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργο, Μονακό, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Σαν Μαρίνο, Σιγκαπούρη, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ελβετία, Βρετανία.

(πηγή: www.in.gr, 4/6/2008)

36 ώρες στην Καρταχένα της Κολομβίας

Το παραθαλάσσιο θέρετρο της Καρταχένα στην Κολομβία έχει αναδειχθεί στην ωραιότερη πόλη των ακτών της Καραϊβικής. Η τροπική πόλη δονείται λες και υπακούει στον ρυθμό της σάλσα, προσελκύοντας Λατινοαμερικανούς και Ευρωπαίους λάτρεις της καλής ζωής με διαγωνισμούς ομορφιάς και φεστιβάλ χορού. Η πόλη διαθέτει βέβαια και την ήσυχη πλευρά της, που θα βρείτε στις εκπληκτικές παρθένες παραλίες, λίγα λεπτά από το κέντρο της Καρταχένα.

Παρασκευή
4-8 μ.μ. Τείχη και ρομαντισμός
Η Καρταχένα είναι πόλη για περπάτημα, ενώ το ιστορικό της κάστρο θυμίζει μαροκινή οχυρή όαση, με ισπανικά κτίρια 300 ετών σε έντονες χρωματικές αντιθέσεις μεταξύ ώχρας και γαλάζιου. Για να προσανατολιστείτε καλά, κάντε μια βόλτα γύρω από τα τείχη με ιππήλατο αμάξι. Μετά, περάστε από το Καφέ ντελ Μαρ για μια δροσερή γλυκιά πίνια κολάντα. Δίπλα από το σπίτι του λογοτέχνη Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, θα βρείτε το εστιατόριο Ελ Σαντίσιμο, όπου θα γευθείτε παραδοσιακές γεύσεις παντρεμένες με σύγχρονες τεχνικές.

Σάββατο
9 π.μ.-12 Καλές και άλλες Τέχνες
Δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να φύγετε από την Παλιά Πόλη. Ενας από αυτούς είναι για να ανεβείτε στο μνημειώδες Καστίγιο Σαν Φελίπε, το τεράστιο οχυρό που έχτισαν οι Ισπανοί το 17ο αιώνα. Πιείτε ένα φρέσκο χυμό φρούτων από τις πλανόδιες πωλήτριες. Στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα γνωρίσετε τη δουλειά του καλλιτέχνη Ντάριο Μοράλες, στο Μουσείο Χρυσού, θα δείτε δείγματα κοσμημάτων των Ισπανών κατακτητών, ενώ στο Μέγαρο της Ιεράς Εξέτασης, αποτρόπαια εργαλεία βασανισμού.
1.30-11 μ.μ. Χειροτεχνία και μουσική
Στην εργατική συνοικία Γκετσεμάνι, θα βρείτε τα δύο φημισμένα εστιατόρια Λα Κάσα ντε Σοκόρο και Λα Κοτσίνα ντε Σοκόρο, με παραδοσιακά εδέσματα θαλασσινών. Πολύ κοντά, από εκεί θα βρείτε εξαίρετα δείγματα ινδιάνικης χειροτεχνίας. Παρακολουθήσετε από κοντά γάμο στον Καθεδρικό Ναό της πόλης. Τέλος, για να κλείσετε τη βραδιά, απολαύστε τοπικά συγκροτήματα στο δημοφιλές κλαμπ Λα Βιτρόλα, πίνοντας το εθνικό ποτό της Κολομβίας αγουαρντιέντε.

Κυριακή
9 π.μ. Πίσω στη Φύση
Δραπετεύστε πίσω στη Γύση στη Λα Σιενέγα, στο δάσος υδρόβιας μανγκρόβιας. Νοικιάσετε παραδοσιακό ινδιάνικο κανό και οδηγό, που θα σας ξεναγήσει στα δαιδαλώδη κανάλια του βυθισμένου δάσους. Ανάμεσα στην πυκνή βλάστηση, θα δείτε τροπικούς ερωδιούς, πελεκάνους και φλαμίνγκο, ενώ λίγες δεκάδες μέτρα από αυτά, ορθώνονται ξενοδοχεία-ουρανοξύστες.

Χρήσιμες πληροφορίες
Τι να κάνετε:
Cafe del Mar (Baluarte de Santo Domingo; 575-664-65-13; www.cafedelmarcolombia.com)
El Sant\u00EDsimo (Calle del Sant\u00EDsimo No. 8-19; 575-664-33-16; www.restauranteelsantisimo.com)
Castillo de San Felipe (www.fortificacionesdecartagena.com)
Museo de Arte Moderno (Plaza San Pedro Claver; 575-664-58-15)
La Vitrola (Calle Baloco No. 2-01; 575-660-07-11)

(πηγή: www.kathimerini.gr, 31/5/2008)

Ζαγοροχώρια (Ανατολικό Ζαγόρι)

Είναι γνωστά και «πολυτραγουδισμένα» τα Ζαγοροχώρια, αυτό το σύμπλεγμα των ορεινών χωριών βορείως των Iωαννίνων. Τα λιγότερο γνωστά και ως εκ τούτου λιγότερο τουριστικά, αλλά το ίδιο όμορφα είναι τα χωριά του ανατολικού Ζαγοριού.

H ονομασία «Ζαγόρι» είναι σλαβικής προέλευσης και χρονολογείται γύρω στον 6ο αιώνα. Ετυμολογικά σημαίνει «ζα» (=μπρος–πίσω) και «γκόρι»(=βουνό). Zαγοροχώρια ή σκέτο Zαγόρι αποκαλείται το σύμπλεγμα 47 ορεινών χωριών που χωρίζονται σε δυτικό, κεντρικό και ανατολικό Ζαγόρι.

Το τοπίο που θα δείτε είναι μοναδικό με πολύ πράσινο, νερά και ψηλές κορυφές. Τα χωριά του Ζαγοριού κυκλώνονται από το Mιτσικέλι και τις κορυφές της Πίνδου και εκεί θα βρείτε την πιο πλούσια χλωρίδα και πανίδα στην επικράτεια. Στα πυκνά δάση από δρυς, οξιές, ρόμπολα και έλατα, ζουν αγριόγατοι, ζαρκάδια, μυογαλές, αγριογούρουνα, αρκούδες, βίδρες, ασβοί, κουνάβια, αγριόγιδα και σκίουροι.

Η άνοιξη είναι η καλύτερη εποχή για να δείτε όλα αυτά και να περπατήσετε το φαράγγι του Βίκου.

Στα χωριά του Aν. Zαγοριού

Οι Λιγκιάδες είναι το κοντινότερο προς τα Ιωάννινα χωριό του Ζαγορίου και πολλοί δεν γνωρίζουν ότι αποτελεί τμήμα του. Είναι χτισμένοι στη νότια πλευρά του Μιτσικελίου, σε ύψος 940 μ. Πραγματικά αποτελούν ένα μπαλκόνι με θέα τα Ιωάννινα, ιδιαίτερα εντυπωσιακή το βράδυ με τα φώτα της πόλης.

Η Δόλιανη, από την άλλη μεριά, αποτελεί οπωσδήποτε ένα «πνευματικό» χωριό. Πρόκειται για παλιό αρχοντοχώρι, χτισμένο πάνω σε δύο δασωμένους λόφους. Το 1943, πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς. Aπό τη φωτιά γλίτωσε η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με το εντυπωσιακό καμπαναριό της. Οπωσδήποτε να δοκιμάσετε τα μήλα της.

Το κεφαλοχώρι της περιοχής είναι το Γρεβενίτι, χτισμένο σε 980 υψόμετρο, με εξαιρετική θέα προς τα χωριά του κεντρικού Ζαγορίου. Κοντά στο χωριό θα επισκεφθείτε τη Mονή Bοτσάς ή Bουτσάς, την αρχαιότερη μονή του Zαγορίου γνωστή και ως Παναγιά Πωγωνιώτισσα. Επίσης, στα 4 χλμ. περίπου έξω από το χωριό βρίσκεται μια σπανίας καλλονής μικρή λιμνούλα με νούφαρα.

Tο Φλαμπουράρι είναι ένα καταπράσινο χωριό κτισμένο στα 1.000 μέτρα ύψος, στις νότιες πλαγιές της κορυφής Tσούκα Pόσα. Oσες φορές πέρασα είναι ζήτημα αν είδα 2-3 ανθρώπους. Παρατήρησα πως έχει δύο καφενεία που ήταν όμως αμφότερα κλειστά. Eίναι ένας παμπάλαιος οικισμός με καινούργια σπίτια σήμερα επειδή το 1943 κάηκε δύο φορές από τους Γερμανούς.

Το Σκαμνέλλι είναι ένα όμορφο χωριό με πλακόστρωτους δρόμους χτισμένο σε ύψος 1.200 μέτρα

Η Λάιστα είναι κυριολεκτικά χωμένη στο πράσινο, σε 1.000 μέτρα ύψος και οι λίγοι κάτοικοί του ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την υλοτομία.

Η Βοβούσα είναι ένα πανέμορφο Βλαχοχώρι που διασχίζει και χωρίζει στα δύο ο Aώος ποταμός. Aπέχει μόλις 77 χλμ. απο τα Iωάννινα και είναι το πιο απομακρυσμένο χωριό της ανατολικής πλευράς του Zαγορίου και μία απο τις εισόδους προς τον Eθνικό Δρυμό της Bάλια Kάλντα. Λέγεται πως την ονομασία της την οφείλει στη βοή του ποταμού.

Aξίζει ακόμα...

...να δείτε και να περπατήσετε το φαράγγι του Bίκου, το ελληνικό Γκραν Kάνυον που έχει μήκος 12 χλμ. Για να το περπατήσετε θέλετε διάθεση για περίπου 7 ώρες πεζοπορίας και βέβαια να είναι και κατάλληλος ο καιρός. Aρχίζει από το χωριό Kουκούλι και τελειώνει στην γέφυρα του Bοϊδομάτη.

Χρήσιμες πληροφορίες
Πώς θα πάτε: Oπωσδήποτε με I.X. για να μπορέσετε να γυρίσετε και να δείτε τα χωριά. Η διαδρομή που συνιστώ να ακολουθήσετε είναι μέσω Tρικάλων - Kαλαμπάκας για Mέτσοβο. Λίγο πριν από το Μέτσοβο στρίβετε δεξιά για το φράγμα των πηγών του Αώου και θα βγείτε στον δρόμο που πάει αριστερά για Γρεβενίτι και δεξιά για Φλαμπουράρι

Πού να φάτε: Aγγελος (Bωβούσα): Mια εξαίρετη ταβέρνα με μαγειρευτά και ψητά.

Βωβούσα (Βωβούσα): Στον ξενώνα λειτουργεί και εστιατόριο όπου θα φάτε εξαιρετικά «διά χειρός» Φωφώς. Α! Θα πιείτε και το πολύ καλό κόκκινο κρασί του Βίκτωρα.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 31/5/2008)

Δυτική Ακτή Καβάλας: Παραθαλάσσιο περιβόλι

Στη Δυτική Ακτή του Νομού Καβάλας, στο Δήμο Ελευθερών, θα απολαύσετε θαυμάσια τοπία και αρχαιολογικά ευρήματα.

Χτισμένη αμφιθεατρικά γύρω από τη θάλασσα, η Καβάλα έχει καταφέρει να διατηρήσει ζωντανή την παράδοσή της. Περπατήστε μέσα από τα τείχη στις παλιές γειτονιές, στα στρωμένα με κυβόλιθους δρομάκια της. Παρατηρήστε τα σπίτια με τους χαρακτηριστικούς ξύλινους εξώστες, εκεί όπου συναντιούνται η αρχιτεκτονική της Δύσης και της Ανατολής. Επισκεφτείτε το Αρχαιολογικό Μουσείο και περπατήστε δίπλα στη θάλασσα, πριν μπείτε στο αυτοκίνητο για να επισκεφθείτε την όμορφη Δυτική Ακτή.

Οδοιπορικό
Περάστε από τη Νέα Ηρακλίτσα, 13 χλμ. από την Καβάλα, με την πεντακάθαρη παραλία. Αν είστε οπαδός των έντονων συγκινήσεων, τα Κόκκινα Βράχια είναι ιδανικά για αναρρίχηση. Λίγο αργότερα, σταματήστε στο μικρό οικισμό του Αγίου Ανδρέα, που δημιουργήθηκε το 1919 από Ρώσους καλόγερους. Πιο κάτω, η Νέα Πέραμος είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της περιοχής και χτίστηκε από Έλληνες της Μικράς Ασίας πάνω στα απομεινάρια της αρχαίας Οισύμης. Επισκεφτείτε το βυζαντινό κάστρο. Σε μικρή απόσταση από τον οικισμό ξεκουραστείτε και κάνετε μπάνιο σε κάποια αμμουδερή παραλία.

Στις Ελευθερές, το χωριό των δεκατεσσάρων εκκλησιών -από τις οποίες όμως σώζεται μόνο μία-, απολαύστε τον καφέ σας στα παραδοσιακά καφενεία και αγοράστε τσίπουρο από το Ελαιοχώρι, το χτισμένο στους πρόποδες του όρους Σύμβολο από πρόσφυγες του Πόντου. Μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο βρίσκεται το Μυρτόφυτο, οι περισσότεροι από τους κατοίκους του οποίου ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών. Εκεί μπορείτε να περιηγηθείτε στο σύγχρονο εμφιαλωτήριο κρασιού!

Στη Φωλιά θα περπατήσετε μέσα στη φύση και θα επισκεφθείτε το βυζαντινό πύργο που χτίστηκε γύρω στον 13ο - 14ο αιώνα. Η περιοχή με το σύγχρονο αρδευτικό φράγμα της έχει εξελιχθεί πλέον σε σημαντικό υδροβιότοπο, στον οποίο βρίσκουν καταφύγιο πολλά είδη πουλιών. Συνεχίστε το οδοιπορικό σας προς την Κάριανη -οικισμό χτισμένο αμφιθεατρικά με μαγευτική θέα στη θάλασσα- και θαυμάστε το ιδιαίτερο καμπαναριό του χωριού. Στον Ακροπόταμο θα συναντήσετε μεγάλες εκτάσεις καλλιεργειών σιταριού και καπνού, ενώ λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα θα βρείτε τα Λουτρά Ελευθερών με τα διάσημα ιαματικά νερά τους. Στο Ορφάνι επισκεφθείτε το σωζόμενο τμήμα του βυζαντινού κάστρου ενώ στο Οφρύνιο χαλαρώστε με μια ήρεμη βόλτα στο καταπράσινο πευκοδάσος και κολυμπήστε στην πεντακάθαρη ακτή Ορφανού.

(πηγή: www.7merestv.gr, 30/5/2008)

Σινιάλ, νέος «Πύργος» στο Παρίσι

Το σχέδιο του πολυβραβευμένου Γάλλου αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ για τον ουρανοξύστη «Σινιάλ» της συνοικίας της Ντεφάνς στο Παρίσι επελέγη από την αρμόδια επιτροπή, που θέλει με το έργο αυτό να δώσει νέα πνοή στην Ντεφάνς. Το σχέδιο ανάπλασης της συνοικίας, που φιλοξενεί τα αρχηγεία των μεγαλύτερων γαλλικών και διεθνών εταιρειών, αποτελεί προσωπική επιδίωξη του σημερινού προέδρου της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, από το 2006, εποχή κατά την οποία κατείχε την προεδρία του Συμβουλίου του νομού του «Ανω Σηκουάνα». Η επιλογή του 62χρονου Ζαν Νουβέλ, που τιμήθηκε με το βραβείο Πρίτσκερ 2008 (το «Νομπέλ» αρχιτεκτονικής) δεν εξέπληξε, καθώς ο Γάλλος αρχιτέκτονας εξασφάλισε θετικές κριτικές για προηγούμενα έργα του, όπως το Μουσείο Μπρανλί, το Ινστιτούτο του Αραβικού Κόσμου και το Μουσείο του Λούβρου στο Αμπού Ντάμπι.

Σκληρός ανταγωνισμός
Τα ονόματα των πέντε φιναλίστ αρχιτεκτόνων είχε παρουσιάσει ο γενικός γραμματέας του κυβερνώντος UMP, Πατρίκ Ντεβετζιάν, διάδοχος του Νικολά Σαρκοζί στην προεδρία του Συμβουλίου του Ανω Σηκουάνα. Ο ανταγωνισμός υπήρξε σίγουρα σκληρός, καθώς εκτός από τον Νουβέλ, στον κατάλογο περιλαμβάνονταν ο Ζακ Φεβριέ, ο σερ Νόρμαν Φόστερ, ο Ντάνιελ Λάιμπσκιν και ο Ζαν-Μισέλ Ουιλμότ.

Οι φιλοδοξίες του Νουβέλ μοιάζουν να μην έχουν όρια. «Στον σημερινό παρισινό ουρανό υπάρχει μόνο ένα εικονικό κτίριο στο υψόμετρο των 300 μέτρων. Πρόκειται για την “κυρία Αϊφελ”. Η δημιουργία δεύτερου τέτοιου κτίσματος προκαλεί δέος... Θα δημιουργήσουμε μία νέα τυπολογία ουρανοξύστη, που θα αντικατοπτρίζει τη μεγάλη ποικιλία των ενοίκων. Είμαστε μάρτυρες της γέννησης νέου αστικού σχεδιασμού. Αποδεικνύουμε ότι η αστική μίξη είναι εφικτή και στην κατακόρυφη πόλη», ανέφερε σε χθεσινή του ανακοίνωση το γραφείο του Νουβέλ.

Ο ουρανοξύστης, που θα ολοκληρωθεί έως το 2014, θα αποτελείται από σκυρόδεμα, γυαλί και ατσάλι, ενώ το ύψος του θα φθάνει τα 301 μέτρα, λίγο κοντύτερος από τον Πύργο του Αϊφελ και τα 324 μέτρα του. Το κτίσμα θα βρίσκεται περικυκλωμένο από κατάφυτο πάρκο, ενώ οι 71 όροφοί του θα χωρίζονται σε τέσσερις κύβους, με εστιατόρια και καταστήματα στο ισόγειο, τα γραφεία να καταλαμβάνουν το μεσαίο κύβο, μαζί με ξενοδοχείο 333 δωματίων, και -τέλος- πολυτελή διαμερίσματα στους τελευταίους ορόφους.

Γυάλινες στοές
Κάθε τμήμα θα είναι χτισμένο γύρω από γιγάντια περίστυλο στοά, που θα επιτρέπει την είσοδο φυσικού φωτός και θα διαθέτει κήπους και δημόσιους χώρους. Τα γυάλινα τοιχία της στοάς θα ανοίγουν τους θερινούς μήνες. Οι τεράστιες χρωματιστές γυάλινες επιφάνειες των στοών θα είναι ορατές από απόσταση πολλών χιλιομέτρων.

Οι σχεδιαστές του ουρανοξύστη, που θα έχει κόστος 600 εκατομμυρίων ευρώ, φιλοδοξούν να δημιουργήσουν «πράσινο» κτίριο, που θα επιτυγχάνει 50% οικονομία ενέργειας, χάρη σε συστοιχίες ηλιακών κατόπτρων και ανεμογεννήτριες, που θα τοποθετηθούν στην οροφή του. Την ίδια ώρα, η αρχιτεκτονική ομάδα αποφάσισε να τοποθετήσει καθρέφτες στα περβάζια των παραθύρων, ώστε οι εσωτερικοί χώροι να φωτίζονται επαρκώς από το φως του ήλιου.

Τα κτίρια του Νουβέλ βρίσκονται σε όλο τον κόσμο, από την Ιαπωνία έως την Ιταλία και από την Γερμανία έως και τις ΗΠΑ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Νουβέλ σχεδίασε ουρανοξύστη ύψους 400 μέτρων για τη συνοικία της Ντεφάνς, τον οποίο ονόμασε ο «Πύργος Χωρίς Τελειωμό». Το σχέδιό του δεν ολοκληρώθηκε, όμως, ποτέ.

Κατεδάφιση 17 κτιρίων
Στη συνοικία της Ντεφάνς εργάζονται καθημερινά πάνω από 400.000 άνθρωποι, ενώ 2.500 εταιρείες διατηρούν εκεί τα αρχηγεία τους. Σύμφωνα με το σχέδιο ανάπλασης του 2006, 17 γερασμένα κτίρια της περιοχής θα κατεδαφισθούν μέχρι το 2013, δίνοντας τη θέση τους σε ουρανοξύστες, καταστήματα και πάρκα.


(πηγή: www.kathimerini.gr, 29/5/2008)

Επιστροφή στην Gaudiland, Βαρκελώνη

Πάνω από τις καμινάδες της Λα Πέδρα στο πλακόστρωτο της Ράμπλας, στα στενά της Μπαρτσελονέτα ή στην κοσμοπολίτικηγραμμή της παραλίας, η Βαρκελώνη δικαιώνει απόλυτα την αίσθηση μιας πόλης που σου γεννά την επιτακτική ανάγκη να την επισκεφτείς ξανά (και ξανά).

Δεν ήταν η πρώτη φορά που βρισκόμουν στη Βαρκελώνη, κι όμως, μέρη που πρωτοαντίκριζα τα ένιωσα δικά μου, ενώ πράγματα που είχα ξαναδεί έλαμψαν στα μάτια μου με πρωτόγνωρο τρόπο. Προσεγγίζοντας την πόλη από αέρος, είδα πρώτα την εκτεταμένη βιομηχανική ζώνη και έπειτα την πρωτεύουσα της Καταλονίας να ξεκινάει από τη θάλασσα, για να εκταθεί μέχρι τους λόφους στα βορειοδυτικά. Στη διαδρομή από το αεροδρόμιο, αισθάνθηκα για μια ακόμη φορά το γνώριμο συναίσθημα που επιμένει πάντα να με επισκέπτεται στις πρώτες μου στιγμές σε μια ευρωπαϊκή μεγαλούπολη: Βίωσα μία ακαθόριστη θαλπωρή βλέποντας τις πλατείες, τα γωνιακά μπαρ (ή παμπ ή μπιστρό ή όπως αλλιώς λέγονται, ανάλογα με το πού βρίσκονται), τις αφίσες στους τοίχους οι οποίες αναφέρονται σε κάποιο γεγονός που ίσως γινόμουν κοινωνός του, τους ανθρώπους που βάδιζαν βιαστικοί ή σχημάτιζαν παρέες στη γλυκιά βραδιά, τις κατοικίες της κάθε γειτονιάς που έμοιαζαν να γνωρίζουν καλά ότι, πέρα από τα μνημεία και τα «αξιοθέατα», είναι αυτές που συνθέτουν τον πραγματικό χαρακτήρα μιας πόλης.

Το πρωινό ζητάει την πρώτη βόλτα, έτσι ξεκινάμε τη δική μας από το Εϊχάμπλε -όπου μέναμε- προς τη θάλασσα, την παραλία, την καρδιά του μεσογειακού λιμανιού. Κρυμμένα πίσω από τα σύμβολα της κατανάλωσης που κάνουν όλες τις πόλεις να μοιάζουν ισοπεδωτικά απαράλλαχτες, τα στοιχεία της ιστορίας τις διαφοροποιούν. Εντάξει, η Βαρκελώνη είναι μία σύγχρονη μεσογειακή μητρόπολη όπως λένε όλοι οι οδηγοί, εδώ όμως η ιστορία είναι παρούσα παντού, όχι με αποστειρωμένο, μουσειακό τρόπο αλλά μέσα από τη ζωντανή τέχνη, που αποτελεί την απτή παράδοσή της. Μακριά από την πρωτεύουσα της παλιάς αυτοκρατορίας, τη Μαδρίτη, αντιλαμβάνονται την ύπαρξή τους ξέχωρα από την κεντρική κυβέρνηση της Ισπανίας από τον 8ο αιώνα κιόλας, όταν αυτοπροσδιορίστηκαν ως «Καταλανοί», μιλώντας τα catalan, ιδίωμα που φέρνει λίγο στην langue d' oc, την παλιά γλώσσα της Νότιας Γαλλίας.

Βαδίζοντας στη Ράμπλας, το διάσημο κεντρικό δρόμο που καταλήγει στο λιμάνι ξεκινώντας από την κεντρική Πλάθα Καταλούνια, συναντάμε ένα πανηγύρι χρωμάτων και τεχνοτροπιών: Κάθε τμήμα της έχει και διαφορετικό όνομα: Ράμπλα ντελ Εστουντίς, Ράμπλα ντε Σαν Χοσέπ, Ράμπλα ντελ Καπουτσίνς, Ράμπλα ντε Σάντα Μόνικα. Κατηφορίζουμε στην κοσμοπλημμύρα, στριμωχνόμαστε ανάμεσα στους πάγκους που πουλούν λουλούδια, ωδικά πουλιά και εξωτικά ζώα, δίπλα στους καλλιτέχνες του δρόμου, τα χιλιάδες πρόσωπα και τα φευγαλέα βλέμματα. Η Ράμπλας υπήρξε κάποτε ποταμός και αυτό παραμένει μέχρι σήμερα, ένα πολύχρωμο και πολύβουο ανθρώπινο ποτάμι.

Η Βαρκελώνη είναι μια μητρόπολη της τέχνης και ζωγράφοι όπως ο Πάμλπο Πικάσο, ο Χουάν Μιρό και ο Άντονι Τάπιες διαθέτουν μουσεία αφιερωμένα σε αυτούς. Επιπλέον βόρεια της Βαρκελώνης βρίσκεται η Φιγκέρας όπου και η κατοικία-μουσείο του Σαλβαδόρ Νταλί και μια επίσκεψη μέχρι εκεί είναι απαραίτητη αν υπάρχει χρόνος. Πλησιάζοντας στο τέλος της Ράμπλας συναντάς στα αριστερά σου ένα μικρό αρ-ντεκό καφέ που ξεχωρίζει. Λέγεται Καφέ ντελ Οπερά και μπαίνοντας μπορείς να φανταστείς τις γενιές των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί σε μια σκηνή που εκτυλίσσεσαι απαράλλακτα επί έναν ολόκληρο αιώνα.

Αριστερά από το Καφέ ντελ Οπερά, βρισκόμαστε στην Πιάτσα Ρεάλ, στις παρυφές της παλιάς γειτονιάς της πόλης του Μπάριο Γκόθικο με τους αλλόκοτους φανοστάτες. Ακολουθώντας κάποιο από τα ακτινωτά σοκάκια, χανόμαστε σε δρόμους περίκλειστους από ψηλά κτίρια που μοιάζουν να γέρνουν πάνω σου. Μερικά από αυτά τα σοκάκια είναι εντελώς έρημα, άλλα υπάρχουν μικρές αγορές που προσφέρουν κάθε λογής πραμάτεια.

Συνεχίζουμε τον περίπατό μας και φτάνουμε σε μια άλλη, μικρότερη πλατεία που το όνομά της με κάνει να χαμογελάσω. Λέγεται πλατεία Τζορτζ Όργουελ από τον μεγάλο Βρετανό συγγραφέα που βρέθηκε στην Καταλονία το 1936 συμμετέχοντας στον αντιφασιστικό αγώνα, για να αφήσει ένα από τα ομορφότερα χρονικά εκείνης της αναμέτρησης της ουτοπίας με το σκοτάδι: το Προσκύνημα στην Καταλονία.

Απαραίτητη επίσκεψη αν θέλει κάποιος να έχει μια εικόνα της ιστορίας του τόπου είναι το Μουσείο Ιστορίας της Καταλονίας (αναζητήστε τον αγγλικό κατάλογο γιατί τα εκθέματα παρουσιάζονται στα καταλανικά), που βρίσκεται στην Μπαρτσελονέτα, την παλιά ψαράδικη συνοικία της πόλης. Έτυχε να βρεθούμε εκεί μια μέρα τοπικής γιορτής και χαρήκαμε τους ντόπιους να χορεύουν τον παραδοσιακό κυκλικό χορό, τη sardada, χαρακτηριστικό της τοπικής παράδοσης των Καταλανών, μαζί με τις ανθρώπινες πυραμίδες (castellers), το αγαπημένο τους παιχνίδι, σύμβολο του ελεύθερου πνεύματος και του πείσματος της Καταλονίας.

Ανηφορίζοντας ξανά το Εϊχάμπλε, βλέπουμε στο βάθος να δεσπόζουν οι μυτερές απολήξεις της Σαγράδα Φαμίλια (Αγία Οικογένεια), του ναού που η ανέγερσή του άρχισε το 1882 από τον Φρανθίσκι Βιγιάρ, για να την αναλάβει ένα χρόνο μετά ο Αντόνιο Γαουδί. Οι διαστάσεις και η πολυπλοκότητα του κτιρίου δικαιολογούν το γεγονός ότι η κατασκευή του συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Κυριότερος εκφραστής του modernism, της καταλανικής εκδοχής της αρ νουβό, ο Αντόνιο Γαουδί συνδύασε αρμονικά τις πολλές επιρροές που συνωστίζονται στον πολιτιστικό ορίζοντα της Βαρκελώνης, καταθέτοντας μια αρχιτεκτονική πρόταση που παραμένει ανεπανάληπτη. Αντλώντας τα μοτίβα του από τη φύση (ίσως γι' αυτό τα έργα του, όσο αλλόκοτα και απόκοσμα κι αν δείχνουν με την πρώτη ματιά, παραμένουν φιλικά), άφησε μια τεράστια κληρονομιά στην πόλη στην οποία έζησε και αγάπησε.

Η Sagrada Familia, η La Pedrera, η Casa Battlo, το Palau Guell και το Park Guell στα βόρεια της πόλης δεν αποτελούν απλώς αρχιτεκτονικά αξιοθέατα αλλά και μαρτυρίες μιας περιπετειώδους πνευματικής διαδρομής που άγγιξε τα άκρα με βαρύτατο προσωπικό κόστος: Όταν ο Γαουδί άφησε την τελευταία του πνοή το 1926, χτυπημένος από ένα τραμ σε μια από τις περιπλανήσεις του στην πόλη, πάμφτωχος, κυριευμένος από το πάθος της ολοκλήρωσης της ανέγερσης της Σαγράδα Φαμίλια, έμοιαζε τόσο με ανώνυμο άστεγο που πέρασαν μέρες ώσπου να αναγνωριστεί η σορός του.

Άλλη μια ιστορία ανάτασης με πικρό τέλος, όπως οι χιλιάδες που γράφει τούτη η πόλη και η ίδια η ζωή. Η Βαρκελώνη είναι μια πόλη των ανθρώπων, αφήνει συναισθήματα, όνειρα, δυσκολίες και οράματα να πλανηθούν ελεύθερα στον αέρα, πάνω από τις καμινάδες της Λα Πεδρέρα που θυμίζουν ιππότες της αποκάλυψης πάνω από τους πύργους της Σαγράδα Φαμίλια, πάνω από το Μοντχούικ όπου βρίσκεται το μουσείο του Χουάν Μιρό, πάνω από τα σοκάκια του Μπάριο Γκόθικο, και τα φαρδιά πεζοδρόμια του Εϊχάμπλε....
Address Book
Αν ξέρεις αυτές τις διευθύνσεις νιώθεις Καταλανός!
2EAT

ELS PESCADORS
Plaça Prim1 (Pueblo Nuevo) Barcelona
www.elspescadors.com
1 μ.μ.-4 μ.μ. & 8 μ.μ.-12 μ.μ.

CAL PEP
Pl. de les Olles, 8 (Ciutat Vella) Barcelona
www.calpep.com

QUIMET & QUIMET
C/Poeta Cabanyes, 25 ( Poble Sec) Barcelona
2BYE

ESPLAI SHOP
Carrer del Pi, 1
Design, street, skate

LIMITED EDITIONS IN BARCELONA
Duc de la Victoria, 8 (Ciutat Vella)

MOI LA FEMME
Paris, 215, Barcelona
www.moilafemme.com

VINÇON
Paseo de Gracia, 96 Barcelona
www.vincon.com
2BE

CITY HALL
Rambla de Catalunya, 2-4, Barcelona
www.ottozutz.com

BALMES 88
Balmes, 88

ESTRELLA DAMM PRIMAVERA SOUND 2008
29-30/5
Είσοδος €50
29/5: Portishead, Public Enemy, De La Soul, Explosions In The Sky, Shipping News, Caribou, The Notwist
30/5: Portishead, Cat Power, Devo, The Sonics, Sebadoh, The Go! Team, The Rumble Strips

MUSEUM OF MODERN ART OF BARCELONA
Parc Ciutadella (Barceloneta) Barcelona

PICASSO MUSEUM IN BARCELONA
C. Montcada, 15-23 (El Born)
www.museupicasso.bcn.cat

PARK GUELL OF ANTONI GAUID IN BARCELONA
Carrer D'Olot
Palau GÁell
Nou de la Rambla, 3-5. (El Raval)

(πηγή: www.lifo.gr, 29/5/2008)

Η αναγέννηση του Βιετνάμ

Αρχαίος πολιτισμός, οργιώδης βλάστηση, κοσμοπολίτικες ανέσεις, εξαιρετική κουζίνα, φθηνές αγορές και φιλόξενοι κάτοικοι δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για ένα αξέχαστο ταξίδι.

Γιατί Βιετνάμ τώρα;
Τριάντα τρία χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου, το Βιετνάμ αποτελεί ταξιδιωτικό παράδεισο. Παρά το γεγονός ότι στην πλούσια ιστορία του, των δύο χιλιάδων και πλέον ετών, υπέφερε τα πάνδεινα από Κινέζους, Γάλλους και Αμερικανούς, απορρόφησε διάφορα στοιχεία της κουλτούρας τους, δημιουργώντας ένα μοναδικό κράμα πολιτισμών. Στο Βιετνάμ συνυπάρχουν κινέζικες παγόδες, βουδιστικοί ναοί με ινδουιστική αρχιτεκτονική, μοναστήρια, βουλεβάρτα που θυμίζουν Παρίσι, ίντερνετ καφέ, ήχοι γαλλικών, αγγλικών και κινέζικων σε αρμονία με το περιβάλλον.
Πώς είναι το Βιετνάμ;

Οι Βιετναμέζοι περιγράφουν τη χώρα τους σαν ένα κομμάτι μπαμπού που στις άκρες του υπάρχουν δυο κρεμασμένα καλάθια ρυζιού: το εύφορο Δέλτα του Μεκόνγκ στο νότο και το Δέλτα του Κόκκινου Ποταμού στο βορρά. Η στενόμακρη χώρα έχει μήκος 1.600 χλμ., ακτογραμμή 3.200 χλμ., και σύγχρονη τουριστική υποδομή.

ΑΝΟΪ
Η Ασημένια Πόλη άρχισε να αναπτύσσεται περίπου πριν από χίλια χρόνια στις όχθες του Κόκκινου Ποταμού, ανάμεσα σε εφτά λίμνες. Αποτελεί το πολιτικό, διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο της χώρας με πληθυσμό περισσότερο από 2.000.000. Το κλίμα είναι υγρό και η πόλη έχει συχνά μια ασημόγκριζη όψη, λόγω της συννεφιάς που καλύπτει τον ουρανό.

Νωρίς το πρωί, λίγο μετά τις 5 και μισή, χιλιάδες κάτοικοι της πόλης κάνουν tai chi γύρω από τις λίμνες στα δεκάδες πάρκα και στα φαρδιά βουλεβάρτα με τα όχι ιδιαίτερα ψηλά κτίρια που χαρακτηρίζουν την πρωτεύουσα. Τα πιο ζωντανά σημεία της πόλης στη διάρκεια της ημέρας είναι οι υπαίθριες ή σκεπαστές αγορές τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης.

Στην περιοχή Old Quarter μπορείτε να «ζήσετε» το πλούσιο παρελθόν της πρωτεύουσας και να έρθετε σε επαφή με τη σημερινή της πραγματικότητα. Καταστήματα που πωλούν μετάξι γειτονεύουν με άλλα που πωλούν ασημικά και αντίκες δίπλα σε καφέ και εστιατόρια του δρόμου. Κοντά σε αυτά ξεφυτρώνουν ιερές παγόδες, βουδιστικοί ναοί, σύγχρονες γκαλερί.

Όταν νυχτώνει, το Ανόι δεν έχει να προσφέρει πολλά στον επισκέπτη . Το «καυτό» σημείο του Ανόι τη νύχτα είναι το Apocalypse Now (Sc Hoa Ma) με όλες τις φυλές του Ισραήλ, εξαιρετική μουσική και φτηνή μπίρα. Αν σας αρέσει η Jazz, το Cau Lac Bo Nhak Jazz Club (31 Luong Van Can, Old Quarter) δεν έχει είσοδο και φιλοξενεί ό,τι καλύτερο υπάρχει σε Βιετναμέζους μουσικούς.

Στα μαγαζιά της πρωτεύουσας και στη νυχτερινή αγορά βρίσκεις πολλά αντικείμενα κατάλληλα για δώρα ή διακόσμηση σε εντυπωσιακά χαμηλές τιμές.

ΧΟ ΤΣΙ ΜΙΝΧ ΣΙΤΙ
Η Σαϊγκόν δεν κοιμάται ποτέ, λες και όλοι είναι απασχολημένοι συνεχώς με κάτι: αγορές, πωλήσεις, μελέτη, κατασκευή, ράψιμο, φλερτ, μαγείρεμα. Τα πάντα σε διαρκή κίνηση. Κάθε στιγμή στο δρόμο κινείται ένα ποτάμι από κορεάτικα «παπιά». Στα φανάρια κινείσαι αποφασιστικά, χωρίς στάσεις, κοιτώντας πάντα μπροστά και ποτέ προς τα πίσω, κάτι που ταιριάζει απόλυτα στην επίσημη κομματική θέση και γραμμή. Η συμπρωτεύουσα, με 8.000.000 κατοίκους, χτισμένη το 18ο αιώνα στις όχθες του ποταμού Σαϊγκόν, αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο οικονομικό και εμπορικό σταυροδρόμι της χώρας . Η Σαϊγκόν έγινε πρωτεύουσα της Cochin china το 1862, και το 1954, με τη φυγή των Γάλλων, έγινε πρωτεύουσα του Νότιου Βιετνάμ μέχρι την 30ή Απριλίου 1975, οπότε και μετονομάστηκε σε Xo Τσι Μινχ Σίτι.|

Αξίζουν επίσκεψη το Μουσείο Μνήμης του Πολέμου, το Ιστορικό Μουσείο, το κεντρικό ταχυδρομείο της Σαϊγκόν (σχεδιασμένο από τον Alexandre Gustave Eiffel), η αγορά Ben Thanh Market, η Cholon ή Chinatown με τις παγόδες και τα εξωτικά καταστήματα και οι δύο κεντρικές οδοί, η Ντονγκ Κόι και η Του Ντο με τα πολυτελή καταστήματα.

Μια «πόλη που δεν κοιμάται» διαθέτει όλα τα απαραίτητα για να της δοθεί ο χαρακτηρισμός. Η επιβεβαίωση προκύπτει από επισκέψεις στα Q Bar (7Congtruong Lam Son), Apocalypse Now (2C Thi Sach, District 1) και Saigon, Saigon (Caravelle Hotel).

Στην πόλη υπάρχουν πολλά καταστήματα που πωλούν μετάξι, κοσμήματα, αντίκες (ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία σε παλαιά ρολόγια), αντικείμενα από λάκα, κεντήματα και έτοιμα ενδύματα, αθλητικά παπούτσια, κεραμικά και λαϊκή τέχνη. Το παζάρι είναι ένα νέο σπορ στο οποίο πρέπει να ασκηθείτε. Δεν θα βρείτε την πανσιόν στη Σαϊγκόν όπου η 16χρονη τότε Μαργκερίτ Ντυράς έζησε τον πρώτο έρωτά της με τον δώδεκα χρόνια μεγαλύτερό της Κινέζο Σολάν, που ήταν η αφορμή για να γράψει τον Εραστή.

Τα καταστήματα είναι ανοιχτά όλες τις μέρες της εβδομάδας από τις 8 το πρωί ως τις 7 το απόγευμα. Η Σαϊγκόν είναι το κατάλληλο μέρος για ημερήσιες εντυπωσιακές εκδρομές στο Δέλτα του Μεγκόγκ και στο ιστορικό Κου Τσι. Η πρωινή αγορά στο ποτάμι, τα ψαροχώρια, τα κανάλια με την αδιάκοπη κίνηση και η τροπική βλάστηση συνθέτουν το πολύχρωμο σκηνικό του εύφορου Δέλτα.

Αν το Ανόι είναι ταυτισμένο με τις αρχαίες παραδόσεις της χώρας, τότε η Σαιγκόν αποκαλύπτει το δυναμικό της μέλλον.

Survival Guide
TOP12
1. Bόλτα με cyclo στο Ανόι
2. Εκδρομή με ελικόπτερο και πλοίο στον κόλπο Χαλόνγκ
3. Νυχτερινή αγορά & Old Quarter Ανόι
4. Απαγορευμένη πόλη Χουέ
5. Ιαπωνική Γέφυρα &παλιά εμπορικά Χόι Αν
6. Εθνολογικό Μουσείο Ανόι
7. Μουσείο Πολέμου Χο Τσι Μινχ& Τούνελ Κου Τσι
8. Δέλτα Μεκόνγκ
9. Μι Σον και Μουσείο Τσαμ (Ντανάνγκ)
10. Garden Rest. Sofitel Metopole, Hanoi
11. Evason ana mandara resort, Nha Trang
12. Βιετναμέζικος καφές (Τρανγκ Νγκουγιέν 4)

EAT
Ξεχωριστές γεύσεις και μεγάλη ποικιλία από λιχουδιές χαρακτηρίζουν την ευφάνταστη κουζίνα της περιοχής. Η λαϊκή ρήση «τρώμε οτιδήποτε έχει τέσσερα πόδια εκτός από το τραπέζι» ίσως φανεί τραβηγμένη εκδοχή, μα είναι 100% αληθινή. Φάτε άφοβα και δεν θα μετανιώσετε!

(πηγή: www.lifo.gr, 29/5/2008)

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΛΕΒΟΥΝ

Οι κλοπές με θύματα τουρίστες είναι κάτι το συνηθισμένο. Λάβετε τα μέτρα σας. Μην κυκλοφορείτε «φορτωμένοι» με όλα τα χρυσαφικά σας. Μην κρατάτε τη φωτογραφική σας μηχανή ή βιντεοκάμερα από το κορδόνι. Σακίδιο ή τσάντα, πάντοτε μπροστά σας. Οι πόλεις που ακολουθούν κατέχουν τα σκήπτρα στις κλοπές.

1. ΚΙΝΓΚΣΤΟΝ/ ΤΖΑΜΑΪΚΑ
2. ΡΙΟ/ ΒΡΑΖΙΛΙΑ
3. ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟ
3. ΑΓΙΑ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
4. ΚΕΪΠ ΤΑΟΥΝ
5. ΡΩΜΗ
6. ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ
7. ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ
8. ΚΑΡΑΚΑΣ
9. ΜΠΑΝΓΚΟΚ
10. ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

(πηγή: www.lifo.gr, 29/5/2008)

Αποκαλυπτήρια μνημείου στο Βερολίνο για τους ομοφυλόφιλους-θύματα των ναζί

Το μνημείο που είναι αφιερωμένο στους δεκάδες χιλιάδες ομοφυλόφιλους, άνδρες και γυναίκες, θύματα του Ολοκαυτώματος που διώχθηκαν και εκτελέστηκαν στη ναζιστική Γερμανία, εγκαινιάστηκε την Τρίτη στο Βερολίνο, 75 ακριβώς χρόνια από την έφοδο και δημόσια καύση των βιβλίων που έγινε έξω από τα γραφεία του Ινστιτούτου για τη Σεξουαλική Επιστήμη του Μάγκνους Χίρτφελντ και η οποία σήμανε την έναρξη της εκστρατείας του ναζιστικού καθεστώτος κατά της ομοφυλοφιλίας.

Οι γερμανικές Αρχές όμως προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους έτσι ώστε να αποφευχθεί η νεοναζιστική βία και στις τελετές που θα γίνουν στον κήπους τους Τιεργκάρντεν, λίγα μέτρα από την πύλη του Βρανδεμβούργου, θα παραστούν μόνο ένας μικρός αριθμός αξιωματούχων, με επικεφαλής τον δήμαρχο του Βερολίνου Κλάους Βοβεράιτ, ο οποίος έχει ανοιχτά δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος.

Το μνημείο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Μνημείο του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος. Πρόκειται για δύο μνημεία, η κατασκευή των οποίων είχε καθυστερήσει διότι αποτέλεσαν μέρος μιας συζήτησης για το κατά πόσο οι κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης των ομοφυλοφίλων πρέπει να συμπεριληφθούν στο μνημείο του Ολοκαυτώματος ή όχι.

Η συζήτηση πρόκρινε τη δεύτερη άποψη και έτσι αποφασίστηκε να δοθεί στους ομοφυλόφιλους το δικό τους μνημείο, το οποίο σχεδιάστηκε από τους Δανο-Νορβηγούς καλλιτέχνες Μίκελ Ελμγκρέεν και Ίνγκαρ Ντρανγσετ και είναι μία απλή ορθογώνια γκρι πέτρα ύψους περίπου 4 μέτρων χωρίς κανένα στολίδι.

Ο επικεφαλής της επιτροπής του μνημείου για το ολοκαύτωμα των ομοφυλοφίλων Αλμπερτ Έκερτ είπε ότι διακατέχεται από συναισθήματα χαράς και λύπης.

«Χαίρομαι γιατί το μνημείο είναι έτοιμο για την 75η επέτειο των εφόδων κατά του ιδρύματος αλλά λυπάμαι γιατί έκανε τόσο καιρό να γίνει» είπε ο Έκερτ ο οποίος σημείωσε ότι οι ομοφυλόφιλοι που είχαν συλληφθεί από τους ναζί, εξακολουθούσαν να είναι στη φυλακή και τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 διότι οι νόμοι εναντίον της ομοφυλοφιλίας εξακολουθούσαν να ισχύουν μέχρι το 1969.

Σε ό,τι αφορά στο ενδεχόμενο νεοναζιστικής βίας, ο Έκερτ είπε ότι πρόκειται για μία πραγματική απειλή ενώ προσέθεσε ότι «δεν είναι γνωστό πόσοι ομοφυλόφιλοι πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί πολλοί ήταν είτε Εβραίοι, είτε κομμουνιστές» και τόνισε ότι «αυτό το μνημείο είναι για όλους».

Ο Μάγκνους Χίρτσφελντ, πρωτοπόρος της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, ήταν ένας Εβραίος γιατρός, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της ομοφυλοφιλίας και στην πίεση στη γερμανική κυβέρνηση να ακυρώσει τους νόμους που καθιστούσαν παράνομη την ομοφυλόφιλη συμπεριφορά ακόμη και μεταξύ συναινούντων ενηλίκων.

Για αυτή του τη δουλειά, έγινε στόχος των ναζί, οι οποίοι τον χαρακτήρισαν ως παράδειγμα της εκφυλιστικής επιρροής των Εβραίων και των μπολσεβίκων που μεταδόθηκε στην αγνότητα του γερμανικού λαού, δελεάζοντας την Άρια φυλή σε νόθα και καταστρεπτική διαστροφή.

Το ίδρυμά του λεηλατήθηκε στις 10 Μαΐου του 1933 και ο ίδιος πέθανε εξόριστος στη Γαλλία δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Μαΐου 1935, την ημέρα των 67ων γενεθλίων του.

(πηγή: www.in.gr, 28/5/2008)

Αποκαλυπτήρια μνημείου στο Βερολίνο για τους ομοφυλόφιλους-θύματα των ναζί

Το μνημείο που είναι αφιερωμένο στους δεκάδες χιλιάδες ομοφυλόφιλους, άνδρες και γυναίκες, θύματα του Ολοκαυτώματος που διώχθηκαν και εκτελέστηκαν στη ναζιστική Γερμανία, εγκαινιάστηκε την Τρίτη στο Βερολίνο, 75 ακριβώς χρόνια από την έφοδο και δημόσια καύση των βιβλίων που έγινε έξω από τα γραφεία του Ινστιτούτου για τη Σεξουαλική Επιστήμη του Μάγκνους Χίρτφελντ και η οποία σήμανε την έναρξη της εκστρατείας του ναζιστικού καθεστώτος κατά της ομοφυλοφιλίας.

Οι γερμανικές Αρχές όμως προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλά τους τόνους έτσι ώστε να αποφευχθεί η νεοναζιστική βία και στις τελετές που θα γίνουν στον κήπους τους Τιεργκάρντεν, λίγα μέτρα από την πύλη του Βρανδεμβούργου, θα παραστούν μόνο ένας μικρός αριθμός αξιωματούχων, με επικεφαλής τον δήμαρχο του Βερολίνου Κλάους Βοβεράιτ, ο οποίος έχει ανοιχτά δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος.

Το μνημείο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Μνημείο του Εβραϊκού Ολοκαυτώματος. Πρόκειται για δύο μνημεία, η κατασκευή των οποίων είχε καθυστερήσει διότι αποτέλεσαν μέρος μιας συζήτησης για το κατά πόσο οι κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης των ομοφυλοφίλων πρέπει να συμπεριληφθούν στο μνημείο του Ολοκαυτώματος ή όχι.

Η συζήτηση πρόκρινε τη δεύτερη άποψη και έτσι αποφασίστηκε να δοθεί στους ομοφυλόφιλους το δικό τους μνημείο, το οποίο σχεδιάστηκε από τους Δανο-Νορβηγούς καλλιτέχνες Μίκελ Ελμγκρέεν και Ίνγκαρ Ντρανγσετ και είναι μία απλή ορθογώνια γκρι πέτρα ύψους περίπου 4 μέτρων χωρίς κανένα στολίδι.

Ο επικεφαλής της επιτροπής του μνημείου για το ολοκαύτωμα των ομοφυλοφίλων Αλμπερτ Έκερτ είπε ότι διακατέχεται από συναισθήματα χαράς και λύπης.

«Χαίρομαι γιατί το μνημείο είναι έτοιμο για την 75η επέτειο των εφόδων κατά του ιδρύματος αλλά λυπάμαι γιατί έκανε τόσο καιρό να γίνει» είπε ο Έκερτ ο οποίος σημείωσε ότι οι ομοφυλόφιλοι που είχαν συλληφθεί από τους ναζί, εξακολουθούσαν να είναι στη φυλακή και τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 διότι οι νόμοι εναντίον της ομοφυλοφιλίας εξακολουθούσαν να ισχύουν μέχρι το 1969.

Σε ό,τι αφορά στο ενδεχόμενο νεοναζιστικής βίας, ο Έκερτ είπε ότι πρόκειται για μία πραγματική απειλή ενώ προσέθεσε ότι «δεν είναι γνωστό πόσοι ομοφυλόφιλοι πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης γιατί πολλοί ήταν είτε Εβραίοι, είτε κομμουνιστές» και τόνισε ότι «αυτό το μνημείο είναι για όλους».

Ο Μάγκνους Χίρτσφελντ, πρωτοπόρος της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, ήταν ένας Εβραίος γιατρός, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη της ομοφυλοφιλίας και στην πίεση στη γερμανική κυβέρνηση να ακυρώσει τους νόμους που καθιστούσαν παράνομη την ομοφυλόφιλη συμπεριφορά ακόμη και μεταξύ συναινούντων ενηλίκων.

Για αυτή του τη δουλειά, έγινε στόχος των ναζί, οι οποίοι τον χαρακτήρισαν ως παράδειγμα της εκφυλιστικής επιρροής των Εβραίων και των μπολσεβίκων που μεταδόθηκε στην αγνότητα του γερμανικού λαού, δελεάζοντας την Άρια φυλή σε νόθα και καταστρεπτική διαστροφή.

Το ίδρυμά του λεηλατήθηκε στις 10 Μαΐου του 1933 και ο ίδιος πέθανε εξόριστος στη Γαλλία δύο χρόνια αργότερα, στις 14 Μαΐου 1935, την ημέρα των 67ων γενεθλίων του.

(πηγή: www.in.gr, 28/5/2008)

Kάτω από τα Τζουμέρκα

Ολα τα χωριά που βρίσκονται στον «ίσκιο» των Tζουμέρκων λέγονται Tζουμερκοχώρια και μοιράζονται μεταξύ νομού Αρτας και νομού Ιωαννίνων. Στο σύνολο τους είναι 47 χωριά που κτίστηκαν μεταξύ 14ου και 15ου αιώνα, στα πρώτα χρόνια της Tουρκοκρατίας, μάλλον για λόγους άμυνας. Kάποτε γνώρισαν οικονομική άνθηση σαν κέντρα κτηνοτροφίας, σήμερα όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά και γίνεται προσπάθεια να αξιοποιηθούν τουριστικά.

H περιοχή έχει ιστορία από την αρχαιότητα. Στη νεότερη ιστορία, το Bουργαρέλι ήταν το στρατηγείο του EΔEΣ και η ευρύτερη περιοχή ήταν τόπος σκληρών μαχών μεταξύ EAM και EΔEΣ, μεσούσης της γερμανικής κατοχής. Oταν έμπαιναν και οι Γερμανοί στη μέση, τότε ήταν όλοι εναντίον όλων!

Ανθρώπινος πλούτος
Εκεί, λοιπόν, θα βρείτε μια Eλλάδα ξεχασμένη. Την επισκέφθηκα για πρώτη φορά πριν από αρκετά χρόνια επειδή είχα διαβάσει αυτή (την παρακάτω) παράγραφο: «...σήμερα είναι από τους τόπους που καταδικάστηκαν να φτωχαίνει χρόνο με χρόνο σε ανθρώπινο πλούτο. Tα χωριά, όπως τα βλέπουμε σήμερα, ζούνε την παρακμή τους. Tο αυτοκίνητο πήρε το “ψωμί” από τους κιρατζήδες. H συστηματικότερη καλλιέργεια της γης στα πεδινά, με τα σύγχρονα μέσα, περιόρισε τις χειμερινές βοσκές και χτύπησε την κτηνοτροφία. H τεχνολογική εξέλιξη έθεσε στο περιθώριο πολλά επαγγέλματα και δημιούργησε νέα. Oι άνθρωποι υποχρεώθηκαν να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση. Tους παραπλάνησε η επιστήμη, το εμπόριο, η βιοτεχνία και τους έδεσε στις μεγαλουπόλεις και στον κάμπο.» (Στέφανος Φίλος, «Tα Tζουμερκοχώρια»)

Το πιο γνωστό από τα Τζουμερκοχώρια της Αρτας είναι το Βουργαρέλι που ουδεμία σχέση έχει με τη φίλη και γείτονα χώρα. Aπλά υπήρχε κάποτε κάποιος μεγαλονοικοκύρης ονόματι Bουργαρέλης στην περιοχή και το χωριό ονομάστηκε έτσι. Tο χωριό έχει κτιστεί αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 800μ., ακριβώς κάτω από τις κορυφές των Tζουμέρκων. Eίναι η έδρα του Δήμου Aθαμανίας κι έχει περίπου 1.000 κατοίκους. Λόγω του ορεινού εδάφους οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. O τουρισμός είναι μάλλον υποτυπώδης και η τουριστική περίοδος είναι κυρίως το καλοκαίρι. Παρόλα αυτά, είναι το χωριό με τη μεγαλύτερη τουριστική υποδομή στην περιοχή. Δηλαδή για να εξηγούμαι: Εχει τρεις συμπαθέστατους ξενώνες, κάποια καφενεία και ταβέρνες. Εχει επίσης πολλές βρύσες που αναβλύζουν άφθονο νερό, μια υπέροχη κεντρική πλατεία και όλο το χωριό είναι πνιγμένο στο πράσινο. Tο Bουργαρέλι είναι ένα μέρος όπου μπορείτε να απολαύσετε τη φύση και την ησυχία! Eνα μέρος για να χαλαρώσετε με τον καθαρό αέρα του βουνού και να απολαύσετε κοντοσούβλι με προβατίνα και γνήσια φέτα, όπου το γάλα δεν έχει αποβουτυρωθεί!

Αξίζει να δείτε
- Το χωριό Kαταρράκτη και να θαυμάσετε τον μεγαλύτερο καταρράκτη (ο ψηλότερος στην Eλλάδα με 110 μ. ύψος) που βρίσκεται στο «φόρτε» του την άνοιξη που λιώνουν τα χιόνια. Μεγάλη πλατεία όπου λειτουργεί συμπαθέστατος ξενώνας κι ένα δασικό χωριό στα 4 χλμ. από την πλατεία.
- Το Σελιό, έναν μισοεγκαταλελειμμένο οικισμό με παλιά σπίτια έξω από το Bουργαρέλι. H τοποθεσία είναι μαγευτική. Tο Σελιό κτίστηκε από Σουλιώτες πρόσφυγες και το ονόμασαν έτσι για να μπερδεύουν τους Tούρκους.
- Την Kόκκινη Εκκλησιά, 2 χλμ. από το Bουργαρέλι. Kτίστηκε το 1281 και είναι ναός σταυρεπίστεγος χωρίς τρούλο. Eίναι εξαιρετικό δείγμα βυζαντινής αρχιτεκτονικής. O ναός ήταν μολυβδοσκέπαστος, αλλά το μολύβι χρειάστηκε για τις ανάγκες της Eπανάστασης του ’21.
- Τη Mονή Aγίου Γεωργίου στο Bουργαρέλι για τις υπέροχες τοιχογραφίες της.
- Το Λαογραφικό Mουσείο «Π. Kαραλής» στο κοντινό χωριό Kυψέλη.
- Την Kάτω Kαλεντίνη για να δείτε τη λίμνη Πουρναρίου που σχηματίζει ο Αραχθος ποταμός.
- Τη Γέφυρα της Πλάκας, ένα πανέμορφο κι εντυπωσιακό μονότοξο πέτρινο γεφύρι πάνω στον Αραχθο που κτίστηκε το 1866. Eκεί υπογράφηκε το «Πρωτόκολλο της Πλάκας» τον Φεβρουάριο του 1944 για την παύση των εχθροπραξιών μεταξύ EΛAΣ κι EΔEΣ.

Tι πρέπει να γνωρίζετε
Πώς να πάτε: Aποκλειστικά οδικώς με I.X. Tο Bουργαρέλι απέχει 445 χλμ. από Aθήνα μέσω Pίου - Aγρινίου - Aρτας και 420 χλμ. μέσω Tρικάλων - Πύλης - Mεσοχώρας. Η διαδρομή μέσω Αρτας λόγω αυτοκινητοδρόμου είναι πιο γρήγορη, αλλά μέσω Tρικάλων - Στουρναρέικων - Μεσοχώρας είναι γραφικότατη. Aρκετές οι στροφές, αλλά από την Πύλη Tρικάλων και μετά όλη η διαδρομή γίνεται σε κατάφυτες κοιλάδες του Aχελώου και των παραποτάμων του.
Πού να φάτε:Στο Bουργαρέλι, Eιρήνη Tάσιου για πολύ καλά μαγειρευτά, πίτες - σπεσιαλιτε της περιοχής και κρεατικά της ώρας. Kώστας Πλούμπης και Θωμάς Πλεύρης για σουβλιστά και της ώρας. Kαταφύγι στον Kαταρράκτη, πάρα πολύ καλή σπιτική κουζίνα
Πού να μείνετε: Aρχοντικό Bίλα Σοφία, Bουργαρέλι, τηλ. 26850- 22713/ 22735. Mικρός κουκλίστικος ξενώνας, καλαίσθητα διακοσμημένος. Πάνθωρον, Bουργαρέλι, τηλ. 26850-22111/ 22251. Kαλόγουστο συγκρότημα ενοικιαζομένων studios και διαμερισμάτων εξοπλισμένων με όλα τα κομφόρ. Γαλήνη, Bουργαρέλι, τηλ.26850-22135/ 22380. Kαλό και συμπαθητικό ξενοδοχείο στα ψηλά ψηλά του χωριού.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 25/4/2008)

Καλαμάτα

Ηταν λίγο μετά τον καταστροφικό σεισμό του '86, όταν η ορχήστρα και η χορωδία του Σύγχρονου Ωδείου Θεσσαλονίκης (στην οποία συμμετείχε και η υπογράφουσα) ταξίδεψε στην Καλαμάτα για να παρουσιάσει μια παιδική όπερα αφιερωμένη στη λαβωμένη από τα ρίχτερ πόλη. Τίτλος της, «Μια πολιτεία χτίζουμε».

Είκοσι χρόνια μετά, η μισοκατεστραμμένη πολιτεία που αμυδρά θυμόμουν ως παιδί χτίστηκε. Με ένα ρωμαλέο ρυθμιστικό σχέδιο και δέκα χρόνια επιμονής, το ιστορικό κέντρο θωρακίστηκε, δεκάδες σημαντικά κτίρια κρίθηκαν διατηρητέα, πολλά νεοκλασικά αποκαταστάθηκαν και η Καλαμάτα έκανε μια καινούργια αναπτυξιακή αρχή.

Η τοπική αυτοδιοίκηση αξιοποίησε μετά την καταστροφή όλους τους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για να αναστήσει τον οικιστικό και κοινωνικό ιστό της πόλης και να ξαναδώσει ζωή. «Η φυσιογνωμία της παλιάς πόλης άλλαξε και τα περισσότερα σπίτια χτίζονται με σεβασμό στο εγγύς περιβάλλον», λέει στην «Κ» η κ. Παναγιώτα Κουράκλη, τοπογράφος μηχανικός.

Δεν λείπουν, βέβαια, και οι παραφωνίες. Οπως στην πλατεία Αμφειας, στα λεγόμενα Παπλωματάδικα με τους πλακοστρωμένους πεζόδρομους, όπου ανάμεσα στα παραδοσιακά χαμηλά κτίρια (ουζερί, καφέ μπαρ) ορθώνεται μια πενταώροφη πολυκατοικία.

Οι μόνιμοι κάτοικοι της μεσσηνιακής πρωτεύουσας είναι στενά συνδεδεμένοι με την πόλη τους και την υποστηρίζουν με θέρμη. «Δεν θα έμπαινα στον πειρασμό να εγκαταλείψω την Καλαμάτα για κανέναν λόγο», λέει χαρακτηριστικά η Χριστίνα Λάμπου, καθηγήτρια Γαλλικών. «Είμαι ερωτευμένη με την πόλη μου», συμπληρώνει η κ. Μαυρέα, πρώην δημοτική σύμβουλος.

Στα άμεσα σχέδια των τοπικών αρχών είναι η ανάπλαση της κεντρικής πλατείας, η οποία θα αποκτήσει υψηλό πράσινο. «Ταυτόχρονα ο εμπορικότερος δρόμος της πόλης, η οδός Αριστομένους, θα γίνει ήπιας κυκλοφορίας με χρήση κυβόλιθου, ενώ θα επεκταθούν τα πεζοδρόμια», αναφέρει στην «Κ» ο δήμαρχος Καλαμάτας, Παν. Νίκας. Παράλληλα, ξεκινάει η ανακατασκευή του παλιού νοσοκομείου της πόλης, το οποίο θα φιλοξενήσει το νέο δημαρχείο, καθώς και πλήθος υπηρεσιών του δήμου που σήμερα βρίσκονται διάσπαρτες σε διάφορα κτίρια της Καλαμάτας.

Ο υπάρχων ποδηλατόδρομος της πόλης είναι ουσιαστικά ανενεργός και θεωρείται μάλλον επικίνδυνος. «Στα επόμενα δύο χρόνια, ένα πλέγμα ασφαλών ποδηλατόδρομων θα διατρέχει την πόλη», επισημαίνει ο δήμαρχος.

Συνολική συγκοινωνιακή μελέτη για την κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση της μεσσηνιακής πρωτεύουσας έχει ήδη ανατεθεί σε γνωστό συγκοινωνιολόγο. Οι παρεμβάσεις που επεξεργάζονται οι ειδικοί επιστήμονες σε συνεργασία με τον δήμο αφορούν στην ελεγχόμενη στάθμευση και στη σύνδεση της υπό διάνοιξη Βασιλέως Γεωργίου με τον εθνικό οδικό άξονα, που θα ενώνει το ανατολικό με το δυτικό τμήμα της Καλαμάτας. Στο κομμάτι αυτό βρίσκονται οι νέες εργατικές κατοικίες που βραβεύτηκαν το 1996 στο παγκόσμιο συνέδριο κατοικίας Habitat II.

Η καλλιτεχνική πνοή της πόλης
Η πόλη των Αρχαίων Φαρών με τα πολλά βυζαντινά μνημεία, με τα περίφημα μεταξωτά (μαντίλι καλαματιανό), τις φημισμένες ελιές και τα παστέλια, με τα τεκμήρια (κτίρια) της αλλοτινής βιομηχανικής της άνθησης, τις τελευταίες δεκατίες έχει αναδείξει υψηλής ποιότητας πολιτιστικά προϊόντα.

Κορυφαίος καλλιτεχνικός θεσμός για τη μεσσηνιακή πρωτεύουσα, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού, που από το 1995 έχει παρουσιάσει 59 διεθνούς φήμης ομάδες χορού κερδίζοντας τις καλύτερες εντυπώσεις. Τις εκδηλώσεις του φεστιβάλ, που υπογράφεται καλλιτεχνικά από τη διευθύντρια Βίκυ Μαραγκοπούλου, παρακολουθούν περίπου 10.000 θεατές κάθε χρόνο. Το φετινό φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί 18 - 27 Ιουλίου. Την πολιτιστική πνοή στην Καλαμάτα έδωσε η δημιουργία το 1985 της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης, που ήταν η πρώτη ΔΕΠΑ στην Ελλάδα, αλλά και του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου (ΔΗΠΕΘΕΚ). Τα ερασιτεχνικά θεατρικά σχήματα της πόλης οργανώθηκαν και ταυτόχρονα ιδρύθηκαν ωδείο, σχολή χορού και εικαστικό εργαστήρι. Με την καλλιτεχνική παιδεία της πόλης συμπλέει και το αθλητικό πνεύμα, το οποίο ενισχύεται με διεθνείς διοργανώσεις (Διεθνές Meeting Ρυθμικής Αγωνιστικής Γυμναστικής, αγώνες στίβου «Παπαφλέσσεια»). Το νέο μεγάλο έργο πολιτισμού - στοίχημα για την Καλαμάτα είναι το υπό κατασκευή Μέγαρο Χορού και Τεχνών, προϋπολογισμού 13 εκατ. ευρώ.

Βιοκλιματικές κατοικίες
Τα παιδιά παίζουν μπάλα και κάνουν με ασφάλεια ποδήλατο στον οικισμό των βιοκλιματικών κατοικιών, που διατηρεί τη ζωντάνια της παλιάς γειτονιάς. Τα 120 ηλιακά σπίτια, που κατασκευάστηκαν το 1994 στην ανατολική πλευρά της Καλαμάτας και χρηματοδοτήθηκαν μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος, υπακούουν στις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, δηλαδή είναι κατασκευασμένα ώστε να παρέχουν επιπλέον θερμομόνωση, διαμπερή αερισμό των χώρων, φυσική δροσιά το καλοκαίρι και, φυσικά, εξοικονόμηση ενέργειας.

Πρωτότυπο όχημα από μαθητές
Μήνες εντατικής δουλειάς χρειάστηκαν για να καταφέρουν οι μαθητές του 3ου ΤΕΕ - 1η ΕΠΑΣ Καλαμάτας να κατασκευάσουν ένα πρωτότυπο διθέσιο αυτοκίνητο αστικής μετακίνησης. Ο Πέτρος, ο Μάκης, ο Γαβριήλ, ο Διαμαντής και ο Κώστας, όλοι τους εργαζόμενοι μαθητές, συναρμολόγησαν με την καθοδήγηση του καθηγητή τους, Κωνσταντίνου Καρδαρά, το σφαιρικό καταλυτικό όχημα των 125 κυβικών στο πλαίσιο του προγράμματος «Τεχνομάθεια V».

Ο τουρισμός στην παραλιακή
Στην παραλιακή ζώνη της Καλαμάτας, που εκτείνεται σε μήκος περίπου 16 χιλιομέτρων, χτυπάει η εμπορική και τουριστική καρδιά της πόλης. Αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες επί της παραλιακής Ναυαρίνου ανακαινίστηκαν, όπως και πολλά νεοκλασικά κτίρια. Ο βιολογικός καθαρισμός φαίνεται ότι «δούλεψε» καλά, καθώς κάτοικοι και επισκέπτες μπορούν άφοβα να απολαύσουν το μπάνιο τους σε μια καθαρή θάλασσα.

Στη δυτική πλευρά του κεντρικού λιμανιού (το οποίο στο παρελθόν γνώρισε εντυπωσιακή άνθηση και έφερε την αγορά στην προκυμαία), η σύγχρονη μαρίνα με δυνατότητα ελλιμενισμού 250 σκαφών έχει γίνει πόλος έλξης για τους επισκέπτες, αλλά και τους ντόπιους. Την εικόνα της παραλιακής με τους φοίνικες συμπληρώνουν τα γραφικά ταβερνάκια, αλλά και μοντέρνα καφέ, μπαρ και κέντρα διασκέδασης.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 24/5/2008)