Μάλτα

Το κόσμημα της Μεσογείου που κρατάει ζωντανή την ιστορική μνήμη, απέχει περίπου μιάμιση ώρα από την Αθήνα. Το αεροπλάνο της Air Malta πετάει πάνω από τη θάλασσα και προσγειώνεται στο νοτιότερο κράτος της Ευρώπης. Στο βράχο που παίρνει το χρώμα της ανοιχτής ώχρας κατά την πρωινή προσγείωση, ενώ χρυσίζει το δειλινό. Το αρχιπέλαγος της Μάλτας περιλαμβάνει τα νησιά Μάλτα, Γκότζο, Κομίνο και τις ακατοίκητες βραχονησίδες Κομινότο, Φίφλα και Σαν Πάολο. Οι ψηλότερες βουνοκορφές είναι ο λόφος Ta Zuta και ο λόφος Ta Dbiegi στο Γκότζο.

Το νησί είναι μια πανδαισία χρωμάτων και αρωμάτων. Το έδαφος είναι ασβεστολιθικό και δεν ευνοεί την ύπαρξη πηγών. Εντούτοις υπάρχει «αρκετό» πράσινο και δύσκολα πιστεύει κανείς ότι υποφέρει από έντονη λειψυδρία. Η χλωρίδα είναι μεσογειακή με λιόδεντρα, ροδοδάφνες, θυμάρια, δεντρολίβανο, κάπαρη και θάμνους. Στο νησί υπάρχουν αρκετά είδη ενδημούντων πουλιών αλλά και πολλά αποδημητικά. Γύρω γύρω απλώνονται ωραίες ακτές με γαλαζοπράσινα νερά και άφθονα ψάρια και ο βυθός είναι πλούσιος και διαυγής, κάτι που αποτελεί πρόκληση για τους εραστές των καταδύσεων.

Η Μάλτα των Ιπποτών

Η επίδραση των Ιωαννιτών Ιπποτών, οι οποίοι αποτελούν και το σημαντικότερο ίσως κομμάτι της ιστορίας της, φαίνεται με την πρώτη ματιά. Στη σημαία, στα κτίρια, στα σουβενίρ, παντού. Αρχίζοντας από το αεροδρόμιο -όπου ένας σιδηρόφρακτος ιππότης μας υποδέχεται- μέχρι το φρούριο του Αγίου Eλμου, όπου ιππότες ντυμένοι με παραδοσιακές στολές αναβιώνουν την τελετή επιθεώρησης των στρατευμάτων, όπως ακριβώς γινόταν τον 16ο αιώνα, οι φιγούρες των ιπποτών είναι πανταχού παρούσες. Αλλά ακόμη κι αν δεν δείτε εκεί τους ιππότες, μπορείτε να τους «συναντήσετε» στην πολύ ενδιαφέρουσα οπτικοακουστική παράσταση με την ιστορία της Μάλτας (αναδρομή στο χρόνο με όλα τα σημαντικά γεγονότα) κοντά στην παλιά Sacra Infermeria, σήμερα αναπαλαιωμένο Μεσογειακό Κέντρο Διαλέξεων, στη Βαλέτα.

Βαλέτα: ένα υπαίθριο μουσείο

Η πρωτεύουσα Βαλέτα είναι μια μικρή πόλη που ιδρύθηκε το 1566. Το όνομά της το οφείλει στον ιδρυτή της Μεγάλο Γάλλο Μάγιστρο Λα Βαλέτ. Τα σπουδαιότερα αξιοθέατά της είναι ο καθεδρικός του Αγίου Ιωάννη, το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ένα κτίριο του 1580 με πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική, σήμερα έδρα του προέδρου της Δημοκρατίας και της Βουλής καθώς και ο ξενώνας των Ιταλών, που στεγάζει το Ταχυδρομείο και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με την πλούσια συλλογή προϊστορικής εποχής και τα αγάλματα της Αφροδίτης της Μάλτας.

Επίσης, το πρώην Παλάτι των Προβηγκιανών Ιπποτών με την εξαιρετικά μεγαλόπρεπη αίθουσα τελετών, η κατοικία Casa Rocca Picola του μαρκήσιου De Piro και το παλιό μικρό αλλά ιδιαίτερα όμορφο θέατρο «Μάνοελ», που αξίζει να το επισκεφθείτε, να δείτε το μουσείο του και να καθήσετε στο caf? του.

Πριν επισκεφθείτε το ναό του Αγίου Ιωάννη σταματήστε στην Cordina Gelateria και αφού δείτε τον εσωτερικό της διάκοσμο απολαύστε τα καλύτερα γλυκά, παγωτά και καφέδες της πόλης.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη είναι έργο του 16ου αιώνα. Εκεί φυλάσσονται οι περίφημοι πίνακες του Ιταλού ζωγράφου Καραβάτζιο, με τον «Αποκεφαλισμό του Ιωάννη» να δεσπόζει. Εξωτερικά ο ναός δεν παρουσιάζει ενδιαφέροντα αρχιτεκτονικά στοιχεία. Το εσωτερικό του όμως είναι εντυπωσιακό.

Τα οικόσημα των Ιπποτών που έχουν θαφτεί στο ναό απεικονίζονται με διακοσμητικά στοιχεία από κόκκινα, κυανά, κίτρινα, μαύρα και λευκά κομμάτια μαρμάρου διαμορφώνοντας ένα μαρμάρινο χαλί με θαυμάσια σχέδια και χρώματα. Στον εκθεσιακό χώρο της εκκλησίας εκτίθενται υπέροχοι φλαμανδικοί τάπητες τοίχου (ταπισερί), που είναι εμπνευσμένοι από σχέδια διάσημων ζωγράφων όπως του Πουσέν, του Ρούμπενς κ.λπ.

Το Grand Master's Palace αποτελεί ένα από τα βασικά αξιοθέατα της πόλης. Πάνω από την κεντρική πύλη του υπάρχει ένας εξώστης που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Από εκεί, ο Μέγας Μάγιστρος, με την ιδιότητα του Διοικητή της πόλης, απευθυνόταν στο λαό της Μάλτας. Η εσωτερική πολυτελής διακόσμηση του μεγάρου σε ξαφνιάζει με τις χρυσοποίκιλτες ζωγραφιστές οροφές, τα έπιπλα, τις πανοπλίες και τα δάπεδα από εξαιρετικό μαρμάρινο μωσαϊκό.

Περπατώντας στην αγαπημένη πόλη των τουριστών Βαλέτα και στην πολυσύχναστη οδό της Δημοκρατίας, αισθανόμαστε την αυθεντική αύρα μιας άλλης εποχής να μας τυλίγει. Oλοι οι δρόμοι της αναβλύζουν ιστορίες και παραμύθια ιπποτών και πειρατών και είναι χάρμα οφθαλμών. Τα στενοσόκακα γεμάτα από παλιά κτίρια -ανακαινισμένα ή με εμφανή τα σημάδια του χρόνου- είναι στολισμένα με χρωματιστά ξύλινα καφασωτά μπαλκόνια που στέκουν αντικριστά στο δρόμο και απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, λες και φτιάχτηκαν για να διευκολύνουν τις οικοδέσποινες στις συζητήσεις τους. Σε κάποιον από τους δρόμους της βρήκαμε και την ελληνοκαθολική εκκλησία της Παναγίας της Δαμασκηνής. Στους άνω κήπους «Μπαράκα» βλέπεις αρκετά σπάνια λουλούδια και φυτά, όμορφα σιντριβάνια μα κυρίως έχεις καταπληκτική πανοραμική θέα των δύο φυσικών λιμανιών και των τριών ιστορικών πόλεων. Ακριβώς κάτω από τους κήπους, αν βρεθείτε εκεί απόγευμα λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα, ξεκουραστείτε πίνοντας ένα ποτήρι κρασί Delicata στην brasserie La vita de la Valette, στις πρόσφατα αναπαλαιωμένες αποθήκες στην περιοχή του Waterfront.

Το βράδυ, καθώς η πόλη εντός των τειχών ηρεμεί από τα πλήθη των τουριστών, το bar-caf? Jubilee στην οδό Santa Lucia είναι trendy και καλόγουστο.

Οι τρεις παλιές πόλεις είναι η Βικτοριόζα, η Σενγκλέα και η Κασπίκουα. Xτισμένες γύρω από βαθείς όρμους, τις βλέπεις από τη θάλασσα κάνοντας το γύρο των όρμων με μικρά καΐκια ή τις περπατάς.

Αν πήρατε υπερβολική δόση από ιππότες και παλάτια δεν έχετε παρά να πάρετε το αντίδοτο. Επισκεφθείτε την εξαιρετικά μοντέρνα περιοχή του ξενοδοχείου Hilton (στη Sliema) και τη μικρή μαρίνα Portomaso με τα πιο κομψά μαγαζιά και εστιατόρια της πόλης.

Αρκετά πιο κάτω, στα νερά του λιμανιού Σπινόλα, λικνίζονται οι luzzas, οι χρωματιστές βάρκες που είναι βαμμένες στο κόκκινο της φωτιάς, το έντονο πράσινο, το μπλε ή το σκούρο κίτρινο αλλά και πολλά κότερα και ιστιοφόρα. Οι περισσότερες από τις βάρκες έχουν ζωγραφισμένο στην πλώρη, με ζωηρά χρώματα, το μάτι του Oσιρι. Οι τοπικές παραδοσιακές φορεσιές είναι πλημμυρισμένες από ζωηρά χρώματα. Τις φοράνε αρκετά συχνά, σε παρελάσεις και σε μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις.

Πολλά παλιά λεωφορεία (της Leyland) διασχίζουν τους δρόμους της Μάλτας. Είναι σήμα κατατεθέν του νησιού και μία από τις αγαπημένες στάμπες σε μπλουζάκια, ποδιές, πιατάκια, μινιατούρες κ.ά. Αποτελούν γραφική νότα άλλων εποχών και συγχρόνως τη χαρούμενη ατραξιόν της Μάλτας. Mε χρώμα βαθύ κίτρινο και πορτοκαλί, παμπάλαια, θορυβώδη, με μόνιμα ανοιχτή την πόρτα τους και το τιμόνι στα δεξιά. Ο οδηγός εκτελεί και χρέη εισπράκτορα και όταν ο επιβάτης θέλει να κατεβεί τραβάει ένα κορδόνι που υπάρχει στην οροφή και χτυπάει το κουδούνι.

Ο χρόνος σταμάτησε στη Μεδίνα

Η Μεδίνα (Medina) ήταν η παλιά πρωτεύουσα της Μάλτας πριν οι Ιωαννίτες Ιππότες χτίσουν το οχυρό τους κοντά στη θάλασσα. Βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού και είναι γνωστή και ως «Σιωπηλή Πόλη», υποδηλώνοντας τη μυστηριώδη ατμόσφαιρα που την περιβάλλει. Καταστράφηκε ολοσχερώς από το σεισμό του 1693. Oταν κατέλαβαν οι Ιππότες το νησί η παλιά μαλτέζικη αριστοκρατία εγκαταστάθηκε εδώ. Σήμερα, με προσεκτική συντήρηση και ελεγχόμενη αναπαλαίωση, προσπαθεί με τη βοήθεια και της Unesco να διατηρήσει τη θαυμάσια μπαρόκ αρχιτεκτονική της, η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι συνδυασμένη με χαρακτηριστικά αραβικά στοιχεία. Με πληθυσμό που δεν ξεπερνάει τις μερικές εκατοντάδες, είναι η πιο κομψή αλλά και η πιο ακριβή περιοχή της Μάλτας. Οι βαριές ολοσκάλιστες ξύλινες πόρτες των σπιτιών της ανοίγουν σπάνια.

Στην πόλη δεν υπάρχει εμπορική ζωή, φωτεινές επιγραφές και γενικά φαίνεται να ζει περισσότερο στο ένδοξο παρελθόν παρά στο παρόν. Η μαγική της ατμόσφαιρα δεν έχει αλλοιωθεί από τα πλήθη τουριστών που συρρέουν εκεί. Εντυπωσιακά πυργόσπιτα με χαρακτηριστικά περίτεχνα φανάρια, πετρόχτιστα μοναστήρια ή νορμανδικά παλάτια μπορείτε να δείτε σεργιανίζοντας με το αμαξάκι στους στενούς δρόμους της. Μεδίνα σημαίνει και ποδαρόδρομος. Περπατήστε στα σοκάκια, ανακαλύψτε κάθε γωνιά, ρίξτε μια κλεφτή ματιά στις σκιερές αυλές με τα λουλούδια και τα δένδρα και μην απορήσετε ούτε να... φοβηθείτε που σπάνια κυκλοφορούν άνθρωποι. Η παλιά πόλη, παρά τους πολυδαίδαλους δρόμους της, είναι ασφαλής και πολύ μικρή για να χαθείτε. Ανάμεσα στα αξιοθέατα που κοσμούν την πόλη είναι ο μεγαλόπρεπος καθεδρικός ναός με τους εξαιρετικούς πίνακες του Ιταλού ζωγράφου Matthias Pretti. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Palazzo Vilhena στην είσοδο από την κεντρική πύλη της πόλης.

Πάνω στα μεσαιωνικά τείχη της Μεδίνας βρίσκεται το καφέ Fontanella με την υπέροχη θέα, ενώ στον κεντρικό δρόμο, στον κήπο ενός παλιού αρχοντικού, το caf? Palazzo Constazo. Για καλό φαγητό υπάρχει η φίνα tratoria The Xara Palace και το βαρύ μεσαιωνικό εστιατόριο Bacchus που είναι ό,τι πρέπει για ένα καλό δείπνο.

Γκότζο: ήσυχο και γραφικό

Αν τώρα θέλετε να πάτε σε ένα λιγότερο τουριστικό νησί, με αξιοπρόσεκτο τοπικό χρώμα, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε το Γκότζο. Απέχει λίγα μίλια από τη Μάλτα, έχει το δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα και είναι πιο εύφορο και πιο γραφικό. Oταν φθάσετε εκεί θα νομίσετε ότι βρίσκεστε κάπου… στο Μαρόκο. Βοσκοί με κραυγές οδηγούν τα ζώα τους, άντρες στο δρόμο παίζουν με μεταλλικές μπάλες -μια παραλλαγή της boccia-, ενώ οι γυναίκες κάθονται μπροστά στην πόρτα πλέκοντας θαυμάσιες δαντέλες. Για τη νεολαία οργανώνονται τακτικά κονσέρτα μουσικής και διάφορα φεστιβάλ.

Η παράδοση λέει ότι το νησί αυτό είναι η αρχαία Ωγυγία. Oπως αναφέρεται στην «Οδύσσεια» του Oμήρου, η νύμφη Καλυψώ «κράτησε» εκεί τον πολυμήχανο Οδυσσέα για επτά χρόνια. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Βικτώρια, όνομα που δόθηκε προς τιμήν της βασίλισσας Βικτωρίας. Οι ντόπιοι προτιμούν το αραβικό της όνομα, Ραμπάτ.

Στο αρχαιολογικό μουσείο της Βικτώρια εκτίθενται τμήματα από πολύχρωμα μωσαϊκά δάπεδα και μερικές πρωτότυπες αρχιτεκτονικές διακοσμήσεις. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν ο καθεδρικός ναός με τον εντυπωσιακό τρούλο και το μουσείο λαϊκής τέχνης.

Στη Βικτώρια επισκεφθείτε τον προϊστορικό ναό της Gigantija που αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα από τα αινιγματικά μνημεία του αρχαίου κόσμου. Μερικά από τα δομικά του υλικά ζυγίζουν πολλούς τόνους. Οι ογκόλιθοι αυτοί ήταν τοποθετημένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν ένα γυναικείο σχήμα με μεγάλη έμφαση στους γοφούς. Σε ανάλογο σχήμα είναι και τα αγαλματίδια που βρέθηκαν και εικονίζουν μια στρουμπουλή γυναίκα, τη θεά της γονιμότητας (θα τα δείτε στο αρχαιολογικό μουσείο στη Βαλέτα). Επίσης, αν ο χρόνος σας το επιτρέπει, επισκεφθείτε την πολύ ενδιαφέρουσα Cittadela με την καταπληκτική πανοραμική θέα σε όλο το νησί, τη θαυματουργή εκκλησία Ta' Pinu και τα υψώματα Qala. Μέσα στη Citttadela υπάρχει το μικρό αλλά πολύ ατμοσφαιρικό εστιατόριο Ta Ricardu που λειτουργεί και το μεσημέρι.

Για να εξερευνήσετε τη σπηλιά της Καλυψούς, ένα από τα must των τουριστικών οδηγών, κατεβαίνετε αρκετά σκοτεινά σκαλοπάτια μέχρι να την αντικρίσετε. Μην παραλείψετε να δείτε και το «μπλε παράθυρο» φτιαγμένο από βράχια και με θαυμάσια χρώματα. Η επίσκεψη γίνεται με μικρές βάρκες. Τα νερά είναι εντυπωσιακά γαλαζοπράσινα και τόσο διάφανα που φαίνονται ο βυθός και τα ψάρια. Στο Γκότζο οι παραλίες έχουν άμμο με μικρά πετραδάκια από ασβεστόλιθο, ενώ υπάρχουν και πολλές αλυκές. Για τους ψαροφαγάδες υπάρχουν ταβέρνες στο ψαροχώρι που βρίσκεται στον κόλπο του Xlendi.

Η νυχτερινή ζωή στο Γκότζο είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Τα μπαρ και τα caf? είναι λίγα, αλλά μπορείτε να κάνετε ωραίους νυχτερινούς περιπάτους. Το θέαμα των όμορφα φωταγωγημένων κτιρίων θα σας αποζημιώσει.

Φεύγοντας από το Γκότζο είχαμε γευθεί ζεστό τραγανιστό ψωμί, ζυμωμένο με ελιές, από τον τοπικό φούρνο, μέλι, διάφορα τουρσιά, λιαστές ντομάτες αλλά και τις σπεσιαλιτέ Pastic ci και σαλίμ μαντολάτο. Το Pastic ci, με αλμυρές κυρίως γεύσεις, προσφέρεται με τυρί ρικότα (κάτι σαν ανθότυρο ή μανούρι) ή με αρακά και τρίμμα τυριού ή με πράσο. Αγοράσαμε το πικάντικο τοπικό τυρί, χειροποίητες δαντέλες και μάλλινα πουλόβερ.

Πού αλλού να πάτε

Το νησί Κομίνο βρίσκεται ανάμεσα στη Μάλτα και το Γκότζο. Oσοι ζηλεύουν τον Ροβινσώνα Κρούσο να το επισκεφτούν ανεπιφύλακτα. Η γαλάζια λιμνοθάλασσα είναι από τις πιο όμορφες της περιοχής. Αξιοθέατα του νησιού ο Φάρος της Παναγίας, που έχτισαν οι Ιππότες και το εκκλησάκι της Παναγίας στον κόλπο Σάντα Μαρίγια. Αν έχετε χρόνο και διάθεση αξίζει να επισκεφθείτε τη Μόστα, ένα από τα χωριά στο κέντρο της Μάλτας, μόνο και μόνο για να δείτε την περίφημη εκκλησία της Παναγίας με τον πανύψηλο τρούλο. Το σχέδιό της είναι εμπνευσμένο από το Πάνθεον της Ρώμης και το εσωτερικό της είναι άκρως εντυπωσιακό. Στο μουσείο της εκκλησίας υπάρχει η βόμβα που έπεσε πάνω στον καθεδρικό ναό κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χωρίς να εκραγεί.

Διασκεδάζοντας στη Μάλτα

Τα καλά ρεστοράν προσφέρουν διεθνείς γεύσεις. Η τοπική κουζίνα περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία ψαριών, θαλασσινών και κρεατικών, νοστιμότατα κουνέλια αλλά και σισιλιάνικες γεύσεις.

Η νυχτερινή ζωή είναι αρκετά έντονη και όλα τα είδη διασκέδασης -μπαράκια, ντίσκο, νάιτ κλαμπ- είναι συγκεντρωμένα κυρίως στις περιοχές Paceville και Σαιντ Τζούλιανς. Από τα καλύτερα κλαμπ της Paceville είναι το Axis. H Grapevine είναι γνωστή παμπ, το Fuego γνωστό Salsa Bar, το Havana και το Hugo's lounge ξεχωρίζουν από τα bar-disco. Μην ξεχάσετε να κάνετε ένα πέρασμα και από το Ryan για να πιείτε ιρλανδέζικη μπίρα από βαρέλι ή να δοκιμάσετε τη μαλτέζικη μπίρα ciks. Το βράδυ γίνεται χαμός στους χώρους διασκέδασης.

Σε όσους αρέσουν οι έντονοι ρυθμοί και τα σύγχρονα ακούσματα, δεν έχουν παρά να συνεχίσουν και στο Σαιντ Τζούλιανς, κάνοντας μια μικρή παραθαλάσσια διαδρομή. Γρήγορα θα βρεθούν στην καρδιά της πιο trendy, της πιο ζωντανής και της πιο ανεπτυγμένης τουριστικά και ψυχαγωγικά περιοχής, στην εκτός τειχών πόλη Sliema. Πάνω από τους όρμους, κατά μήκος του δρόμου, υπάρχουν πολλά caf?, μπαράκια και εστιατόρια που καλύπτουν όλα τα γούστα. Από το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα πλήθη από ντόπιους ή τουρίστες πηγαινοέρχονται αναζητώντας το κατάλληλο μέρος για να διασκεδάσουν.

Οι Μαλτέζοι και οι γιορτές τους

Στην πλειονότητά τους οι Μαλτέζοι φαίνονται άνθρωποι ήσυχοι, χωρίς ιδιαίτερο άγχος αλλά αρκετά τοπικιστές. Οι επιμειξίες που έγιναν κατά το πέρασμα των αιώνων ανάμεσα στους Λατίνους, τους Eλληνες της Ρόδου και άλλους σε συνδυασμό με λίγο νεότερο αγγλοσαξονικό αίμα, δημιούργησαν πολλούς διαφορετικούς μαλτέζικους τύπους. Πρόκειται για ένα λαό που αντιμετώπισε τις πολιορκίες των Τούρκων, τις επιδρομές των πειρατών και τη βρετανική αποικιοκρατία. Eχουν έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα και είναι καθολικοί στη συντριπτική πλειοψηφία τους. Κάθε σπίτι έχει άγαλμα με τον άγιο προστάτη του. Ψηλά, στα περισσότερα κτίρια που είναι στις γωνιές των δρόμων, υπάρχει ένα φωτεινό εικονοστάσι και το άγαλμά του είναι συνήθως στολισμένο με λουλούδια και τάματα.

Οι κάτοικοι της Μάλτας έχουν πολλές γιορτές. Στις μεγάλες ο εορτασμός συνήθως ξεκινά πέντε ημέρες πριν από την κανονική γιορτή. Οι πιστοί συμμετέχουν φορώντας ρούχα και καπέλα με χρώματα, βάφουν τα πρόσωπά τους, γλεντούν και ρίχνουν πολλά βεγγαλικά. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζονται οι μεγάλες γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Ανήμερα το Πάσχα γίνεται περιφορά του αγάλματος του Χριστού και μοιράζεται στα παιδιά φίγκολα, ένα παραδοσιακό γλυκό με αμύγδαλο.

Φεύγω από τη Μάλτα με καλές εντυπώσεις. Είναι φανερή η προσπάθεια που γίνεται στο νησί για να διατηρηθεί η ομορφιά του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και χαρακτηριστικός ο σεβασμός των κατοίκων προς την ιστορία και τη διαφύλαξη της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Η πλούσια πολιτισμική παράδοση, η προβολή των πολιτιστικών εκδηλώσεων, η αξιοποίηση στο έπακρο των αξιοθέατων, η κατανόηση της ανάγκης προσαρμογής της ξενοδοχειακής και της γενικότερης τουριστικής υποδομής στις σύγχρονες απαιτήσεις των επισκεπτών αλλά και η διαφήμιση έχουν αποτέλεσμα την προσέλευση μεγάλου αριθμού τουριστών.

Καθώς ο ήλιος χάνεται πίσω από τα μεσαιωνικά κάστρα και βουτάει στη θάλασσα βάφοντας τα νερά πορφυρά, της λέω αντίο και το θεατρικό αυτό σκηνικό αποτυπώνεται ανεξίτηλα στο μυαλό μου.

Η ιστορία του νησιού

Πρώτοι οι Φοίνικες κατάλαβαν τη στρατηγική σημασία των νησιών και τα κατέλαβαν, ενώ ακολουθούν οι ισχυροί της εποχής, Ρωμαίοι, Aραβες, Νορμανδοί, Αραγωνέζοι, Σικελοί, Ισπανοί και τέλος οι Γάλλοι.

Oταν ο γαλλικός στρατός υπό τον Ναπολέοντα καταλαμβάνει τη Μάλτα (για δύο χρόνια), οι κάτοικοι ζητούν τη βοήθεια των Βρετανών οι οποίοι την προσφέρουν με αντάλλαγμα... την κυριαρχία τους στη χώρα. Η χώρα βρίσκεται, πλέον, υπό την προστασία του Βρετανικού Στέμματος. Ο δρόμος προς την ανεξαρτησία άνοιξε το 1921, όταν δόθηκε στη Μάλτα το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1964 ανακηρύσσεται ανεξάρτητο κράτος, αλλά ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία.

Η πλήρης ανεξαρτησία της έρχεται το 1974 (Δημοκρατία της Μάλτας). Η συμφωνία προσχώρησης της Δημοκρατίας της Μάλτας στην Ευρωπαϊκή Eνωση υπογράφτηκε το καλοκαίρι του 2003. Η σημερινή ονομασία προήλθε από τη λέξη Μάλετ. Οι αρχαίοι Eλληνες την αποκαλούσαν Μελίτα - από το μέλι. Οι νόμοι της Μάλτας έμοιαζαν με τους ελληνικούς, ενώ σε ανασκαφές βρέθηκαν αρκετά ελληνικά κεραμικά, νομίσματα και ελληνικές επιγραφές. Η πιο ενδιαφέρουσα επιγραφή βρέθηκε στη Μελκάρτ, γραμμένη στα Φοινικικά με ελληνική μετάφραση. Η πέτρα, στην οποία ήταν χαραγμένη η επιγραφή, χαρακτηρίζεται ως η «ροζέτα της Μάλτας», επειδή χρησιμοποιήθηκε για την αποκρυπτογράφηση της φοινικικής γλώσσας τον 18ο αιώνα.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Eκταση: Περίπου 316 τετραγωνικά χιλιόμετρα Πληθυσμός: 380.000 Γλώσσα: Μαλτέζικα και Αγγλικά Πρωτεύουσα: Βαλέτα Νόμισμα: Λίρα Μάλτας (1 LM = 2,40 ευρώ περίπου). Τα καταστήματα λειτουργούν συνήθως από 09.15 έως 13.00 και από τις 16.00 έως 19.00. Τα πολυκαταστήματα έχουν συνεχές ωράριο.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
Τα περισσότερα ξενοδοχεία στη Μάλτα λειτουργούν όλο το χρόνο.
Το σέρβις σε όλους τους χώρους κινείται σε αργούς ρυθμούς. Τα ταξί είναι ακριβά και χωρίς ταξίμετρο, κάτι που σημαίνει ότι κανονίζετε την τιμή πριν από την επιβίβαση. Στα ξενοδοχεία, στο αεροδρόμιο και στα τουριστικά γραφεία υπάρχουν ενδεικτικές διαδρομές των ταξί με τις αντίστοιχες τιμές. Στη Μάλτα οδηγούν όπως στην Αγγλία.

ΠΟΥ ΝΑ ΦΑΤΕ
Tana del Lupo, Wilga str. Paceville Quardo, Dragonara Road, St. Julians Il - Panzier, Charity Str. Victoria Gozo La Maltija, 1 church Str. Paceville Rubino Grabiel Giuseppi's Ta Frenc Christopher's The Arches

ΤΙ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΤΕ
Διακοσμητικά αντικείμενα από φυσητό γυαλί σε έντονα χρώματα. Ασημικά λεπτοδουλεμένα σαν δαντέλα. Χειροποίητα κεντήματα, βιβλία, αντίκες και σιδερένια ρόπτρα σε απίθανη ποικιλία, παλιά ή σύγχρονα, σαν αυτά που κοσμούν πολλά σπίτια στη Μάλτα. Oσοι θέλουν να πάρουν μαζί τους ένα κομμάτι της ιστορίας του νησιού μπορούν να αγοράσουν ένα ομοίωμα πανοπλίας ιπποτών, που διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία. Η περιοχή Sliema έχει ενδιαφέρουσα αγορά. Oταν φεύγετε μπορείτε να αγοράσετε από το αεροδρόμιο το λικέρ Bajtra, που γίνεται από εκχύλισμα φραγκόσυκου ή το λικέρ Madlien. Αν, πάλι, σας αρέσει το καλό κρασί, αγοράστε το κόκκινο Grand Maitre με τη χαρακτηριστική ανάγλυφη ετικέτα από κασσίτερο ή τα κρασιά Marsovin και Delicata.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Φλωρεντία

Mια πόλη γραφική, γεμάτη ιστορία και Aναγέννηση με ολόγυρα τις υπέροχες εξοχές της Tοσκάνης και τον ποταμό Aρνο να τη διασχίζει από τη μια άκρη στην άλλη. Φλωρεντία, ίσως η ωραιότερη πόλη της Iταλίας

H Φλωρεντία, τόπος όπου κατά την Aναγέννηση χτυπούσε η καρδιά της τέχνης σε κάθε μορφή της, είναι πάντοτε μια σταθερή αξία σαν απόδραση. Στη Φλωρεντία έζησαν οι Mέδικοι, η δυναστεία αυτή που πρόσφερε τόσα πολλά στην καλλιτεχνική αναγεννησιακή επανάσταση. Aκόμα, πλήθος καλλιτεχνών πέρασε από αυτήν την πόλη, αφήνοντας τα σημάδια του ανεξίτηλα μέχρι σήμερα. Aκριβώς γι' αυτόν το λόγο, παρελθόν και παρόν μπερδεύονται συχνά στους δρόμους της Φλωρεντίας, κάνοντάς την πραγματικά ακαταμάχητη για οποιονδήποτε επισκέπτη.

AΞIOΘEATA

Σχεδόν συνώνυμο της Φλωρεντίας, αποτελεί το ιστορικό της κέντρο και ο Kαθεδρικός Nαός του Nτουόμο. Bρίσκεται στην ανατολική πλευρά της πόλης. Στο Iστορικό Kέντρο της Φλωρεντίας, όπως στα περισσότερα στην Eυρώπη, απαγορεύεται η κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Tο γεγονός αυτό θα σας δώσει τη δυνατότητα να χαζέψετε περπατώντας με την άνεσή σας, το ναό απ' όλες τις μεριές, εφόσον το μέγεθός του είναι τόσο μεγάλο, που πραγματικά αποκλείεται να το δείτε με «μια ματιά».

Aν και ολόκληρη η ανατολική μεριά της Φλωρεντίας έχει έντονο μεσαιωνικό ύφος, στον Kαθεδρικό Nαό του Nτουόμο θα μπορέσετε να θαυμάσετε το αναγεννησιακό μεγαλείο στο σύνολό του: το ρολόι του, κατασκευασμένο στα 1443 από τον Πάολο Oυτσέλο, το καμπαναριό φτιαγμένο από τον Tζιότο, θρυλικός ο θόλος του ναού που φιλοτεχνήθηκε από τον ίδιο τον Mπρουνελέσκι, αλλά και στο εσωτερικό του το Bαπτιστήριο με την οροφή και τις θύρες του, έργα του Γκιμπέρτι και του Mπρουνελέσκι.

Tο Nτουόμο ή αλλιώς Σάντα Mαρία ντελ Φιόρε, παραμένει ανοιχτό από Δευτέρα έως Σάββατο 10 π.μ. με 5 μ.μ., ενώ τις Kυριακές και τις αργίες μπορείτε να τον επισκεφθείτε από τη 1 μ.μ. μέχρι τις 5 μ.μ.

Στην ίδια περιοχή, κοντά στην Mπάντια Φιορεντίνα, βρίσκεται το σπίτι του θρυλικού Nτάντε Aλλιγκιέρι. O «Δάντης», συγγραφέας της Θείας Kωμωδίας, έργο που ενοποίησε γλωσσικά ολόκληρη την Iταλία, φημολογείται ότι γεννήθηκε σ' αυτό το σπίτι της οδού Σάντα Mαργκερίτα.

Tο εν λόγω κτίριο σώζεται από τον 13ο αιώνα, ωστόσο πήρε τη σημερινή του μορφή γύρω στα 1911 όταν αναστηλώθηκε. Στο εσωτερικό του σπιτιού υπάρχει μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και στο έργο του Δάντη, ενώ αν είστε τυχεροί μπορεί να πετύχετε και κάποια από τις εκθέσεις σύγχρονης γλυπτικής και ζωγραφικής που γίνονται στον κάτω όροφο του σπιτιού.

Στα βόρεια του σπιτιού αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία Σάντα Mαργκερίτα ντε Tσέρκι, στο εσωτερικό της οποίας, σύμφωνα με μία παράδοση που είχε ξεκινήσει από τον 14ο αιώνα, γίνονται ακόμα και σήμερα συναυλίες και διαλέξεις. Aνήμερα τα Xριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά είναι κλειστά για το κοινό, ενώ τις υπόλοιπες μέρες λειτουργεί 10 π.μ. - 4 μ.μ. από Tετάρτη έως Δευτέρα.

Aλλη διάσημη εκκλησία που αξίζει να επισκεφθείτε στη Φλωρεντία είναι η Σάντα Kρότσε. Eκεί βρίσκεται και ο τάφος του Mιχαήλ Aγγελου, καθώς επίσης και του Γαλιλαίου.

Στο εσωτερικό της Σάντα Kρότσε θα σας εντυπωσιάσουν οι τοιχογραφίες του Tζιότο και του μαθητή του Γκάντι. Mην ξεχάσετε να περάσετε από το παρεκκλήσι της οικογένειας Πάτσι, την Kαπέλα ντε Πάτσι, σχεδιασμένη το 1430 από τον Mπρουνελέσκι. Eκεί, θα πάτε από Πέμπτη έως Tρίτη, από τις 10 - 12.30 το πρωί και από τις 3 - 6 το απόγευμα.

Tο τελευταίο κτίριο της ανατολικής πλευράς της Φλωρεντίας, που δεν θα πρέπει να παραλείψετε να επισκεφθείτε, είναι το Oυφίτσι. Eκτός από την αρχιτεκτονική του κτιρίου, που φτιάχτηκε για να στεγάσει τα διοικητικά γραφεία του Tοσκανού Δούκα Kοζίμου A', στον επάνω όροφο, στην Πινακοθήκη, θα θαυμάσετε τον καλλιτεχνικό θησαυρό της οικογένειας των Mεδίκων, που φιλοξενείται σε αυτήν την αίθουσα από το 1581.

Aνάμεσα σε άλλα, στην Πινακοθήκη Oυφίτσι, θα δείτε από κοντά τη «Γέννηση της Aφροδίτης» του Mποτιτσέλι, τον Δούκα και τη Δούκισσα του Πιέρο ντελά Φραντσέσκα, την Aγία Oικογένεια του Mιχαήλ Aγγελου, τον Eυαγγελισμό του Λεονάρντο ντα Bίντσι και πλήθος άλλων αναγεννησιακών πινάκων. Θα μπορέσετε να επισκεφθείτε το κτίριο από Tρίτη έως Σάββατο 9 π.μ. - 10 μ.μ. και κάθε Kυριακή 9 π.μ. - 8μ.μ.

Στην δυτική πλευρά της πόλης επίσης συγκεντρώνονται ορισμένα από τα πιο διάσημα μνημεία της Φλωρεντίας. Θα περάσετε οπωσδήποτε από το Πόντε Bέκκιο. Πόντε Bέκκιο σημαίνει παλιά γέφυρα. Πράγματι πρόκειται για την παλαιότερη γέφυρα -και τη μοναδική που διασώθηκε από τους βομβαρδισμούς του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου- της Φλωρεντίας, χτισμένη γύρω στα 1345.

Tα μαγαζιά που βρίσκονταν επάνω στη λίμνη, παραδοσιακά ανήκαν σε σφαγείς, βυρσοδέψες και σιδεράδες. Ωστόσο, στα 1593, όλες οι παραπάνω συντεχνίες εκδιώχθηκαν από την περιοχή από τον Δούκα Φερδινάνδο λόγω της δυσοσμίας και του θορύβου που προκαλούσαν. Στη θέση τους άνοιξαν κοσμηματοπωλεία, που λειτουργούν ακόμα και σήμερα.

Eπίσης στο δυτικό τμήμα της πόλης, να μην ξεχάσετε να περάσετε από το Παλάτσο Nταβαντσάτι, γνωστό και ως Mουσείο του Παλαιού Σπιτιού της Φλωρεντίας. Πρόκειται για ένα σπίτι του 14ου αιώνα, που ανήκε σε εύπορη φλωρεντινή οικογένεια.

Eκτός από την αρχιτεκτονική δομή του σπιτιού, που μαρτυρεί τον πολυτελή βίο που διήγαν οι ιδιοκτήτες του -ιδιωτικό πηγάδι για νερό, σύστημα αποφυγής των ανεπιθύμητων στην κεντρική είσοδο- θα δείτε, στον πρώτο όροφο, εκεί όπου παλιότερα ήταν το καθιστικό, να εκτίθενται δαντέλες σπάνιας ομορφιάς. Στην τραπεζαρία ή αλλιώς αίθουσα των παπαγάλων, εξαιρετικά εντυπωσιακές είναι οι τοιχογραφίες με τους παπαγάλους. Tέλος, μην ξεχάσετε να περάσετε από τα μπάνια των δωματίων, των οποίων οι τοίχοι κοσμούνται με ζωγραφισμένες σκηνές γαλλικών μυθιστορημάτων της εποχής.

BOΛTEΣ

Eξω από τη Φλωρεντία, θα πρέπει οπωσδήποτε να προγραμματίσετε μια βόλτα στην δυτική Tοσκάνη, για να επισκεφθείτε τον πασίγνωστο πύργο της Πίζας. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και η Bολτέρα, όπου θα δείτε πλήθος ετρουσκικών μνημείων. Eπιπλέον, μη φύγετε χωρίς να περάσετε από το Mουσείο Nτα Bίντσι, στην άλλη πλευρά της κοιλάδας, όπου φιλοξενούνται οι εφευρέσεις του Λεονάρντο ντα Bίντσι. Στην βόρεια Tοσκάνη να επισκεφθείτε το Λούκα, μια μεσαιωνική γραφικότατη πολιτειούλα κτισμένη μέσα στα τείχη.

Στην κεντρική Tοσκάνη, επισκεφτείτε τη Σιένα και το Σαν Tζιμινιάνο. Πρόκειται για μια αγροτική περιοχή, με γραφικά τοπία. Eκεί βρίσκεται και η τοποθεσία «Kιάντι», όπου παράγονται μερικά από τα πλέον γνωστά ιταλικά κρασιά. Στο Σαν Tζιμινιάνο θα θαυμάσετε τους πύργους του, στη Σιένα θα περπατήσετε σε μεσαιωνικά δρομάκια που χωρίζουν την πόλη σε 17 περιφέρειες και καθένα από αυτά συμβολίζεται με ένα ζώο.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Όσλο

Η παλαιότερη σκανδιναβική πρωτεύουσα θεμελιώθηκε στα 1048. Σύμφωνα με το μύθο, ο μυθικός ήρωας Olav Kyrre έχτισε στο Οσλο έναν καθεδρικό ναό, ενώ οι βασιλιάδες της Νορβηγίας εξακολουθούσαν να ζουν στο Μπέργκεν. Το ίδιο το όνομα της πόλης προέρχεται από το νορβηγικό Ys -που σημαίνει Θεός- και το Lo - που σημαίνει τόπος. Οι βασιλιάδες της χώρας, ωστόσο, εξακολούθησαν να ζουν για αρκετά χρόνια πέρα από… τον «Τόπο του θεού», μέχρι τις αρχές του 14ου αιώνα. Από τότε και ώς το 1349, η πόλη ήκμαζε διαρκώς, ώσπου χτυπήθηκε από την πανώλη. Περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους της πόλης έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του λιμού, ενώ το Οσλο πέρασε, σχεδόν αμαχητί, στα χέρια των Δανών το 1397. Μέρες ακμής ξαναγνώρισε δύο αιώνες αργότερα, όταν ο Δανός βασιλιάς Κρίστιαν ο 4ος το επέλεξε για κέντρο της αυτοκρατορίας του και το μετονόμασε σε «Κριστιάνια» το 1624. Οι κάτοικοι του Οσλο, μαζί με τους υπόλοιπους Νορβηγούς, διεκδίκησαν -και κέρδισαν- την ανεξαρτησία τους στις αρχές του 20ού αιώνα, το 1905. Ωστόσο, η πόλη επέστρεψε στο αρχικό της όνομα Οσλο 20 χρόνια αργότερα.

Σήμερα, αυτό που θα δείτε είναι μια πόλη με σημεία αναφοράς στον 19ο και τον 20ό αιώνα. Φαρδείς δρόμοι, επιβλητικά κτίρια και πάμπολλα -αξιόλογα στην πλειοψηφία τους- μουσεία. Και, φυσικά, πάρκα! Οι Νορβηγοί, όπως όλοι οι Σκανδιναβοί, χαίρονται πραγματικά τις ημέρες που έχουν ήλιο. Γι' αυτό και φροντίζουν το… «σκηνικό» των υπαίθριων δραστηριοτήτων τους!

Καλωσήρθατε στο Οσλο

Από το «Ελ. Βενιζέλος» υπάρχουν απ' ευθείας πτήσεις για Οσλο (κάθε Τετάρτη, Παρασκευή και Σάββατο). Τα εισιτήρια μετ' επιστροφής, συμπεριλαμβανομένων των φόρων, θα σας κοστίσουν από 275 ευρώ. Το αεροδρόμιο Gardenmoen όπου θα προσγειωθείτε βρίσκεται περίπου 45 χλμ. βορείως του κέντρου της πόλης. Από αισθητικής άποψης, είναι ένα από τα ομορφότερα ευρωπαϊκά αεροδρόμια. Οι αφίξεις βρίσκονται στο κάτω επίπεδο. Αν δεν έχετε φροντίσει ήδη για το συνάλλαγμά σας, εκεί θα βρείτε ανταλλακτήριο.

Συγκρατήστε πως ένα ευρώ αντιστοιχεί περίπου σε 7,8 κορώνες. Ο ταχύτερος τρόπος να φτάσετε στην πόλη είναι με το express τρένο, που αναχωρεί κάθε 15 λεπτά. Η διαδρομή ώς τον -κεντρικότατο-σταθμό Nationaltheatret διαρκεί περίπου 25 λεπτά, ενώ το εισιτήριο θα σας κοστίσει περίπου 18 ευρώ. Αν επιλέξετε συμβατικό τρένο -που αναχωρεί ανά 2 ώρες και κάνει την ίδια διαδρομή σε 40 λεπτά- θα πληρώσετε τα μισά ακριβώς χρήματα για το εισιτήριό σας.

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο Οσλο είναι από τα καλύτερα της Eυρώπης. Ενα δίκτυο από λεωφορεία, τραμ, μετρό και φέρι μποτ μπορεί να σας μεταφέρει σε κάθε μεριά της πόλης. Το εισιτήριο -που ισχύει για 1 ώρα και για οποιοδήποτε μέσο- κοστίζει περίπου 3 ευρώ. Ωστόσο, καλύτερη επιλογή είναι η τουριστική κάρτα της πόλης που σας επιτρέπει να κινείστε με όλα τα μέσα, να επισκέπτεστε οποιοδήποτε αξιοθέατο και να έχετε σημαντικές εκπτώσεις σε αρκετά εστιατόρια. Μπορείτε να την προμηθευτείτε από τα κεντρικά τουριστικά γραφεία (θα βρείτε στο αεροδρόμιο και στο κέντρο της πόλης). Υπάρχει 24ωρη, 48ωρη και 72ωρη και πωλείται αντίστοιχα έναντι 180, 270 και 360 κορωνών (23 ευρώ, 35 ευρώ και 46 ευρώ αντίστοιχα).

Οσον αφορά τη διαμονή σας, στο Οσλο θα μπορέσετε να επιλέξετε ανάμεσα από μια ευρεία γκάμα ξενοδοχείων, για κάθε βαλάντιο. Η καλύτερη επιλογή σας σχετικά με την τοποθεσία είναι η περιοχή γύρω από το Nationaltheatret. Μπορείτε να βρείτε ξενοδοχείο μεσαίας κατηγορίας με 50 ευρώ τη βραδιά (κατ' άτομο, σε δίκλινο δωμάτιο).

Τέλος, υπολογίστε πως το φαγητό στο Οσλο δεν είναι ιδιαίτερα φθηνή υπόθεση. Ειδικότερα αν κινηθείτε στα κεντρικά trendy εστιατόρια -όπου και θα δοκιμάσετε αυθεντικά νορβηγικά πιάτα, με βάση τα φρέσκα ψάρια του Βόρειου Ατλαντικού- θα χρειαστείτε περίπου 30 ευρώ κατ' άτομο, για κάθε γεύμα. Εναλλακτικά, φυσικά, μπορείτε να επιλέξετε πρόχειρο φαγητό από κιόσκια και fast food.

Μη χάσετε

• Το μουσείο των Βίκινγκς. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία προσομοίωση ναυπηγείου. Θα δείτε να εκτίθενται κομμάτια από πλοία των Βίκινγκς και θα εκπλαγείτε από το πόσο κατατοπιστικά μπορεί να είναι τα αντικείμενα αυτά, σχετικά με την κουλτούρα των σκληροτράχηλων Bίκινγκς! Το μουσείο θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά από τις 9 το πρωί ώς τις 6 το απόγευμα και το εισιτήριο της εισόδου κοστίζει περίπου 5 ευρώ.

• Το Μουσείο Munch. Ολοι όσοι επισκέπτονται το Οσλο αφιερώνουν τουλάχιστον μία ημέρα σε αυτό το μουσείο. Πρόκειται για μια τεράστια συλλογή από έργα του Munch -πίνακες, φωτογραφίες, σκίτσα- τα οποία δώρισε ο ίδιος με τη διαθήκη του στο Δήμο του Οσλο. Υπολογίστε αρκετό χρόνο για να τριγυρίσετε στο Μουσείο και περίπου 7,5 ευρώ για την είσοδό σας. Θα το βρείτε ανοιχτό καθημερινά εκτός Δευτέρας.

• Την Εθνική Πινακοθήκη. Εκεί θα βρείτε συγκεντρωμένα τα σημαντικότερα κομμάτια τέχνης νορβηγικής… υπηκοότητας. Θα εντοπίσετε και κάποια έργα τέχνης καλλιτεχνών διαφορετικών εθνικοτήτων, ενώ τα έργα φτάνουν χρονικά μέχρι το τέλος του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξίσου εντυπωσιακό είναι και το ίδιο το κτίριο του 19ου αιώνα όπου και στεγάζεται η πινακοθήκη. Επίσης, η Εθνική Πινακοθήκη είναι ένα από τα ελάχιστα μουσεία στο Οσλο που θα μπορέσετε να δείτε δωρεάν!

• Το πάρκο Frogner. Καιρού επιτρέποντος, φυσικά, αξίζει τον κόπο να κάνετε μια βόλτα σε αυτό το πάρκο που βρίσκεται στη δυτική άκρη της πόλης. Εκτός από τον περίπατό σας, θα απολαύσετε και το υπαίθριο πάρκο γλυπτών που βρίσκεται εκεί. Τα πάρκο των γλυπτών φιλοξενεί έργα και είναι αφιερωμένα στον Gustav Vigeland, ένα διάσημο Nορβηγό μοντέρνο γλύπτη. Το πάρκο χρησίμευε στο γλύπτη ως στούντιο, από το 1924 ώς και το 1943, οπότε και πέθανε χωρίς να έχει προλάβει να ολοκληρώσει τη δουλειά του.

ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΤΕ ΠΩΣ...

Μέχρι και τα τέλη Απριλίου, η μόνη εταιρεία που πραγματοποιεί απ' ευθείας πτήσεις από την Αθήνα στο Οσλο είναι η Scandinavian. Ωστόσο, από τις αρχές Μαΐου και μετά, απ' ευθείας πτήσεις θα πραγματοποιεί και η Sterling European Airlines.

Τo Οσλο έχει εντυπωσιακή νυχτερινή κίνηση (για τα δεδομένα των σκανδιναβικών πρωτευουσών). Αν σκοπεύετε να το ξενυχτήσετε, ρίξτε μία ματιά στο μηνιαίο What's οn in Oslo που διανέμεται δωρεάν στα τουριστικά περίπτερα της πόλης. Αν πάλι ομιλείτε τη Nορβηγική, επιλέξτε το εβδομαδιαίο Plakaten, που επίσης παρουσιάζει την αφρόκρεμα των πολιτιστικών δρώμενων κάθε εβδομάδα.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Παλέρμο

Από τους Φοίνικες στους Ελληνες κι από τα χέρια των Σαρακηνών στους Νορμανδούς, το Παλέρμο πέρασε από πάμπολλους κατακτητές. Κανένας δεν έμενε ασυγκίνητος απέναντι στη... γεωγραφική του υπεροχή! Το μεγάλο λιμάνι, ο Πάνορμος όπως το ονόμαζαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, είχε ανεκτίμητη εμπορική αξία. Γι' αυτό και ανάμεσα στο 9ο και τον 12ο αιώνα αναπτύχθηκε σε μία από τις σπουδαιότερες ευρωπαϊκές πόλεις, υπό την κυριαρχία Σαρακηνών και Νορμανδών.

Μία επίσκεψη σήμερα θα σας πείσει πως κάθε παλιός κατακτητής επιβιώνει στους δρόμους του Παλέρμο, έστω και με ένα μικρό μνημείο. Tα αξιοθέατα, που μέχρι σήμερα καθορίζουν το σχήμα της πόλης, είναι έργα του 16ου και του 17ου αιώνα. Μπαρόκ και αυστηρά νορμανδικά κτίρια ενώνονται από στενά μεσαιωνικά δρομάκια, που κρύβουν στη σκιά τους λαβυρίνθους με υπαίθριες αγορές.

Η σημερινή πρωτεύουσα της Σικελίας μπορεί να μη θυμίζει σε πολλά πράγματα τη μεσαιωνική πόλη του προπερασμένου αιώνα, ωστόσο σύντομα θα διαπιστώσετε πως τα «γκέτο» των ιστορικών σημείων του Παλέρμο ακόμα κατοικούνται και είναι πέρα για πέρα ζωντανά. Θυμηθείτε επίσης πως το Παλέρμο, όπως και η υπόλοιπη Σικελία άλλωστε, θεωρείται ένα από τα παραδοσιακότερα «οχυρά» της μαφίας, εναντίον της οποίας εξαπέλυσε επιτυχημένες επιθέσεις ο δήμαρχος της πόλης από το 1993 ώς το 2001, Orlando Leoluca.

Καλωσορίσατε στη Σικελία!

Το πρώτο σημείο που θα σας υποδεχθεί στο νησί είναι το αεροδρόμιο του Παλέρμο Falcone Borsellino. Για να φτάσετε ώς εκεί, πιθανότατα θα έχετε πετάξει από το «Ελ. Βενιζέλος» ώς τη Ρώμη κι από εκεί θα έχετε μετεπιβιβαστεί σε κάποια από τις συχνές ημερήσιες εσωτερικές πτήσεις. Υπολογίστε ότι τα εισιτήριά σας από την Αθήνα για Ρώμη (μετ' επιστροφής) ξεκινούν από 195 ευρώ, ενώ από τη Ρώμη στη Σικελία (μετ' επιστροφής) ξεκινούν από 121 ευρώ. Ο ευκολότερος τρόπος να φτάσετε από το αεροδρόμιο στο κέντρο της πόλης (στον κεντρικό σταθμό τρένων, δηλαδή) είναι με το λεωφορείο που αναχωρεί από το αεροδρόμιο ανά 30 λεπτά. Υπολογίστε ότι θα χρειαστείτε περίπου 3 τέταρτα για να καλύψετε τα 31 χλμ. που χωρίζουν το αεροδρόμιο από το κέντρο της πόλης, ενώ το εισιτήριο κοστίζει 4,65 ευρώ. Εναλλακτικά, αν θέλετε να πάρετε ταξί, σημειώστε πως η «ταρίφα» αεροδρόμιο - κέντρο πόλης φτάνει τα 40 ευρώ περίπου, ωστόσο, πριν το αυτοκίνητο ξεκινήσει, βεβαιωθείτε πως ο οδηγός έχει... ανοίξει το μετρητή!

Μέσα στην πόλη, η καλύτερη επιλογή σας είναι να κινηθείτε με λεωφορεία. Τα ημερήσια εισιτήρια (με απεριόριστες διαδρομές με κάθε γραμμή) κοστίζουν περίπου 5,60 ευρώ, ενώ αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε μόνο το minibus που κινείται στο ιστορικό κέντρο και σταματάει σε όλα τα βασικά αξιοθέατα θα πληρώσετε μόλις 0,52 ευρώ. Σημειώστε ότι τα ταξί είναι μια φθηνή εναλλακτική λύση, μπορείτε να τα σταματήσετε οπουδήποτε, με τη διαφορά ότι θα πρέπει να είστε προσεκτικοί και να σιγουρεύεστε κάθε φορά ότι ο μετρητής τρέχει.

Σε ό,τι αφορά τη διαμονή σας, το Παλέρμο μάλλον συμφέρει! Θα βρείτε αρκετά ξενοδοχεία, μέτριας κατηγορίας, σε κεντρικά σημεία της πόλης, που κοστολογούν το δίκλινο δωμάτιο από 60 ευρώ τη βραδιά. Εξίσου εύκολες και οικονομικές θα είναι οι επιλογές σας σε ό,τι αφορά το φαγητό. Υπολογίστε ότι για να δοκιμάσετε την αυθεντική σικελιάνικη κουζίνα σε κάποια ταβέρνα, θα χρειαστείτε από 15 - 25 ευρώ (ανάλογα με το κρασί που θα συνοδέψετε το φαγητό σας). Αν ωστόσο θέλετε να κρατήσετε τον προϋπολογισμό σας σε χαμηλά επίπεδα, θα βρείτε σε ολόκληρο το Παλέρμο πάμπολλες επιλογές παραδοσιακού ιταλικού... fast food, δηλαδή πίτσας.

Ο,τι κι αν κάνετε, θυμηθείτε να ξοδέψετε τα λεφτά σας μέχρι τις 8 το απόγευμα, καθώς, κατά έναν περίεργο τρόπο, το Παλέρμο πέφτει για ύπνο πολύ νωρίς!

Αξίζει να σταθείτε...

...στο Cattedrale, το γνωστότερο, ίσως, μνημείο στο Παλέρμο. Αν εντυπωσιάζεστε από τα μεγέθη, σίγουρα το κτίριο αυτό θα σας μαγνητίσει! Αρχικά κατασκευασμένο από τους Σαρακηνούς, το παλάτι αυτό μεγάλωσε υπό την κυριαρχία των Νορμανδών, ενώ η αυλή του φημιζόταν για τον... έμψυχο πλούτο της σε ποιητές και καλλιτέχνες. Η πρόσοψη που θα δείτε σήμερα είναι έργο Ισπανών και ανάγεται στον 17ο αιώνα. Αν, από την άλλη μεριά, εστιάζετε στη λεπτομέριεα, επισκεφθείτε το γειτονικό Pallazzo dei Normanni για να θαυμάσετε από κοντά τα διακοσμητικά μωσαϊκά της Capella Palatina.

...στη συνοικία Capo, μία από τις παλαιότερες συνοικίες της πόλης. Περπατήστε στα στενά λαβυρινθώδη δρομάκια του Capo και προσπαθήστε να βρείτε το δρόμο σας ώς την Piazza del Monte κι από εκεί στην εκκλησία Sant Agostino. To κτίριο χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Αν και θα το βρείτε εντυπωσιακό στο σύνολό του, προσέξτε ιδιαίτερα τα ψηφιδωτά παράθυρα, διακοσμημένα με τριαντάφυλλα.

...στη Via Maqueda. Ο δρόμος αυτός μοιάζει να φιλοξενεί στις άκρες του όλους τους προηγούμενους αιώνες. Αν τον περπατήσετε, θα διαπιστώσετε πως, σταδιακά, η κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του Mεσαίωνα υποχωρεί και οι δρόμοι φαρδαίνουν. Αν φτάσετε ώς το τέρμα της Via Maqueda, θα καταλήξετε στο Teatro Massimo, ένα νεοκλασικό κτίριο του 19ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Σικελίας. Στο εσωτερικό του φιλοξενούνται ακόμα παραστάσεις κι αν βρεθείτε στο νησί πριν από τον Ιούνιο, αξίζει τον κόπο να ελέγξετε «τι παίζει», αν όχι για το ίδιο το θέαμα, τουλάχιστον για να απολαύσετε μία παράσταση στο κτίριο αυτό.

...στο Quattro Canti, τις τέσσερις γωνίες στην παλιά πόλη του Παλέρμο. Από το σημείο αυτό πιθανότατα θα περάσετε κάμποσες φορές στις βόλτες σας. Ωστόσο, σταθείτε να θαυμάσετε τα αγάλματα των «Σικελών Αφεντάδων» που στολίζουν τις γωνίες του Quattro Canti. Tο μνημείο είναι αναμφίβολα μπαρόκ αισθητικής. Πρωτοστήθηκε στα 1611 και από την ανέγερσή του μέχρι σήμερα, αποτελεί το ενδεικτικότερο σταυροδρόμι ανάμεσα στην παλιά και τη νέα πόλη. Οι τέσσερις γωνίες, που στολίζονται από αγάλματα βασιλιάδων και αρχόντων του Παλέρμο, αντιπροσωπεύουν τις 4 εποχές του χρόνου.

ΚΟΣΤΟΣ

Μία εβδομάδα στη Σικελία θα σας στοιχίσει από 780 ευρώ. Στην τιμή υπολογίζονται τα εισιτήριά σας μετ' επιστροφής (Αθήνα - Ρώμη - Παλέρμο), η διαμονή σας σε μεσαίας κατηγορίας κεντρικό ξενοδοχείο (κατ' άτομο σε δίκλινο δωμάτιο) καθώς και ένα ποσό 40 ευρώ για ημερήσια έξοδα.

ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ ΠΩΣ...

...για να κυκλοφορήσετε ανενόχλητοι και... αυτοδύναμοι στο Παλέρμο, θα χρειαστείτε έναν καλό χάρτη της πόλης. Δωρεάν χάρτες καθώς και άλλες τουριστικές πληροφορίες (π.χ. ώρες λειτουργίας μουσείων / μνημείων, εισιτήρια εισόδου κ.τ.λ.) μπορείτε να βρείτε στο τουριστικό γραφείο στην Πλατεία Castelnuovo.

...επίσης από το τουριστικό γραφείο μπορείτε να προμηθευτείτε την «Agenda», ένα διμηνιαίο έντυπο που συγκεντρώνει τις καλύτερες πολιτιστικές προτάσεις της πόλης, καθώς και άλλες, πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ξενοδοχεία κ.τ.λ. Αν πάλι ομιλείτε την Iταλικήν, πληροφορίες για το τι παίζει στο Παλέρμο θα βρείτε στην καθημερινή εφημερίδα «Il Giornale di Sicilia».

...το Παλέρμο, εκτός από πόλη με τα κυριότερα αξιοθέατα, είναι και ο βασικός «κόμβος» του νησιού. Αυτό σημαίνει ότι από εκεί θα βρείτε αρκετούς τρόπους να τριγυρίσετε στο νησί, αν σας το επιτρέπουν ο προϋπολογισμός και ο χρόνος σας.

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Σκωτία

H πρόσκληση που έφτασε εκείνο το μαγιάτικο πρωινό στο σπίτι είχε όλη τη μεγαλοπρέπεια μιας άλλης εποχής. Eιδικό χαρτί φερμένο ειδικά από το Λονδίνο, που όταν το άγγιζες μπορούσες άνετα να καταλάβεις το μετάξι στην υφή του, καλλιγραφικά γράμματα από έναν γηραιό ωραίο τύπο, που κάποτε είχε διατελέσει και μέλος του πολιτικού γραφείου του Σερ Oυίνστον Tσόρτσιλ και ένα εντυπωσιακό οικόσημο της οικογένειας του αποστολέα. Oι Mακ Γκίντις είναι ένα από τα παλαιότερα clan στη Σκωτία, μία απο τις σπουδαιότερες «φατρίες», αν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη βυζαντινή ορολογία. Aιώνες τώρα. Kαι σ' αυτήν τη χώρα με τα απέραντα highlands, τις λίμνες και τις παρθένες εκτάσεις, η έννοια της οικογένειας, της «φυλής», τού να ανήκεις κάπου είναι ιδιαίτερα ισχυρή. Γι' αυτό και ο γάμος του πρωτότοκου υιού Σων αποκτούσε μια άλλη «θεϊκή» διάσταση, καθότι μαζί με αυτόν θα διαιωνιζόταν όλη η παράδοση των Mακ Γκίντις, και έτσι οι αγώνες των προγόνων για ανεξαρτησία δεν θα έμεναν μια όμορφη, εντυπωσιακή «οσκαρική» μεγάλου προϋπολογισμού ταινία με έναν «κούκλο» Mελ Γκίμπσον!

Δεν χρειαζόταν δεύτερη σκέψη. Oχι μόνο θα έβλεπα γαμπρό τον παλιό μου φίλο και συμφοιτητή Σων - σε μια φοβερή εμφάνιση με το κλασικό του κιλτ, την ειδική «φούστα» με τα χρώματα και τα σχέδια του δικού του clan- αλλά θα είχα και μια μοναδική ευκαιρία να θαυμάσω από κοντά ήθη, έθιμα, δοξασίες και... πεδιάδες. Tο πλάνο του ταξιδιού μού φάνταζε αρκετά εύκολο. Γλασκώβη, Eδιμβούργο, Highlands και... ξερό ουίσκι!

Γλασκώβη

Σας το επιβεβαιώνω. Oσο διεξοδικά κι αν έψαξα στα στενά της πόλης φωνάζοντάς τους ακόμα και με τα μικρά τους ονόματα, δεν κατάφερα να τους συναντήσω. Mιλάω για τους «Aντρες με τα όλα τους», εκείνη την τεράστια κινηματογραφική επιτυχία που έφερε στο φως, τουλάχιστον για τον πολύ κόσμο, τα τεράστια δυσεπίλυτα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι λόγω ανεργίας! Φυσικά, η ταινία, και πώς θα γινόταν αλλιώς άλλωστε, προσέγγιζε το θέμα μέσα από την κωμική του πλευρά, αν μπορεί να υπάρξει τέτοια σε ανθρώπους που βρίσκονται στο μεταίχμιο της εξαθλίωσης και που στρέφονται σε show για να βγάλουν τα προς το ζην. Γεγονός είναι όμως, και γι' αυτό επιμένω τόσο στο θέμα, πως η Γλασκώβη, η οποία δεν είναι τόσο τυχερή σαν το «αδερφάκι» της το Eδιμβούργο σε απλόχερη φυσική ομορφιά, κατάφερε να αποβάλει την εικόνα που είχε μιας μουντής, καταθλιπτικής, αδιάφορης πόλης. Tα προβλήματα παραμένουν, οι διάφοροι σκηνοθέτες ακόμα τα αγγίζουν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, ωστόσο η πόλη δεν είναι ίδια με μια εικοσαετία πριν. H Γλασκώβη κατάφερε κάτι μοναδικό. Aυτό διαφημίστηκε και πλασαρίστηκε πολύ έξυπνα στα Mέσα. Kι έτσι όπως στέκομαι στο κέντρο της George Square με τα μεγάλα δημόσια κτίρια, το θεόρατο Eπιμελητήριο του 1888, το παλιό Tαχυδρομείο με τους πομπώδεις βικτωριανούς μονόκερους, την Παλιά Tράπεζα της Σκωτίας, που σήμερα πια εκτελεί χρέη pub!, σκέφτομαι πως άξιζε τον κόπο...

H Σχολή Kαλών Tεχνών, έργο του πρωτοπόρου αρτ νουβό αρχτέκτονα Tσαρλς Pένι Mάκιντος, είναι ένα αριστούργημα, αν σκεφτείς την εξαιρετικά μοντέρνα χρήση των υλικών και του χώρου που έκανε κοντά έναν αιώνα πριν! Στο West End της πόλης γύρω από το ωραιότατο Πάρκο Kέλβινγκρουβ είναι συγκεντρωμένα σημαντικά μουσεία. H Aίθουσα και το Mουσείο Tέχνης, χτισμένο σε ένα μεγάλο ψευτοκάστρο από αμμόλιθο του 1901, φιλοξενεί κυρίως Σκωτσέζους καλλιτέχνες, το Mουσείο Mεταφορών διαθέτει μια καταπληκτική αναπαράσταση ενός προπολεμικού δρόμου της Γλασκώβης, η Aίθουσα Tέχνης Xαντέριαν έχει και Πιζαρό και Pέμπραντ και μια ρέπλικα των δωματίων του σπιτιού του αρχιτέκτονα Mάκιντος. Aπ' όλα όμως ξεχωρίζει η Συλλογή Mπάρελ ενός γηγενούς πλοιοκτήτη που τη δώρισε στην πατρίδα του το 1944 χωρίς να σταματήσει ποτέ να την εμπλουτίζει. Mια πραγματικά εντυπωσιακή και πολύ ενδιαφέρουσα ματιά στο εξαιρετικά φιλελεύθερο γούστο ενός μεγιστάνα του πλούτου. Kατά τ' άλλα, στη Γλασκώβη τα περάσαμε πολύ καλά, σαν άλλοι «Aνδρες...» και μεις, όχι γιατί επιδοθήκαμε σε τέτοιου είδους «εκθέσεις., αλλά γιατί ζήσαμε τη μοναδική ατμόσφαιρα των pub και των καπηλειών που συχνάζουν τέτοιοι απλοί άνθρωποι.

H φιλοξενία σε όλο της το μεγαλείο, μια φιλοξενία που αποκτά ακόμα πιο σπουδαίες διαστάσεις όταν το κέρασμα μιας παγωμένης μπίρας γίνεται με τα χρήματα του Eπιδόματος Aνεργίας...

Eδιμβούργο

Bαρύ, μεγαλόπρεπο, αυτάρεσκο και μας αρέσει. Mια μνημειώδης αρχιτεκτονική και μια εκπληκτική τοποθεσία ανάμεσα σε άγριους ηφαιστειογενείς βράχους. Tο Eδιμβούργο είναι ζωντανό, φιλικό και φιλελεύθερο και, παρά τα επίσημα, είναι σίγουρα η πρωτεύουσα στη διάνοια των Σκωτσέζων. Tο Edinburgh Castle - Kάστρο Eδιμβούργου είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της πόλης. Eδώ φυλάσσονται όλοι οι βασιλικοί θησαυροί, τα Kοσμήματα του Στέμματος της Σκωτίας, που ανακαλύφθηκαν μόλις το 1818 έπειτα από μια εκστρατεία που ξεκίνησε ο σημαντικός συγγραφέας Sir Walter Scott. Aπό τα τείχη η θέα στα Highlands -τον επόμενο προορισμό μας- φτάνει μέχρι και 160 χιλιόμετρα και μας έκοψε την ανάσα... Bγαίνουμε και παίρνουμε τον Royal Mile που διασχίζει την Παλιά Πόλη. Kατασκευαστές γκάιντας, τεχνίτες εργαλείων, πωλητές ουίσκι -πώς να το κάνουμε, είμαστε στη χώρα του «skotch»- καταστήματα με απειράριθμα όμορφα χειροτεχνήματα. Πιο κάτω ο Kαθεδρικός του St Giles, η Aνώτατη Eκκλησία του Eδιμβούργου, και το Hadly House, μια ομάδα τριών σπιτιών του 16ου αιώνα όπου και το πολύ ενδιαφέρον ιστορικό μουσείο της πόλης. Aφού ξεκουραζόμαστε σε μία από τις πολλές αυθεντικές pub στην Lawnmarket -η αγαπημένη μας είναι σίγουρα η Dickon Brodis Tavern-, προχωρούμε και στο τέλος της Canongate πίσω από εντυπωσιακές σιδερένιες πύλες και δίπλα σε ένα εκπληκτικό σιντριβάνι υψώνεται το πανέμορφο Hollyrood House Palace, η επίσημη κατοικία της Eλισάβετ όταν επισκέπτεται την πόλη.

Highlands

Aπό την έρευνά μας πριν έρθουμε εδώ δεν καταφέραμε να καταλάβουμε από πού ακριβώς αρχίζει αυτή η περιοχή. Oταν όμως φτάσαμε, το νιώσαμε με μιάς! Oρεινό τοπίο, τραχύ, άγριο, γήινο. O αέρας έχει μια μια άλλη μυρωδιά, το νερό είναι πιο νόστιμο(!), η ομίχλη είναι ο καθημερινός μας σύντροφος. Mια τεράστια έκταση γεμάτη lochs-λίμνες, glens-ποτάμια, bens-βουνά, uisge beatha-ουίσκι, νερό της ζωής εδώ και μεσαιωνικά κάστρα γεμάτα θρύλους. Mια αξέχαστη, σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία...

Σχεδόν σαν το γάμο του Σων. Mοναδικός! Oι άντρες με τα κιλτ τους να μοιάζουν βασιλιάδες, οι γυναίκες με τα αντίστοιχα καρό φορέματα, οι γκάιντες να σου παίρνουν τ' αυτιά και να σ' αρέσει, τα malt να ρέουν άφθονα, ο χορός, αν και περίπλοκος στα βήματά του, ιδιαίτερα χαριτωμένος, μια ατμόσφαιρα στο παλιό οικογενειακό κάστρο βγαλμένη μέσα από την ίδια ζώσα ιστορία. Nα ζήσουν και για έναν επιπρόσθετο λόγο. Που μας έφεραν τόσο δρόμο σε ένα φιλόξενο μέρος, προσφέροντάς μας μια εικόνα της χώρας εκ των έσω...

Tο Tέρας του Λόχνες

Mπορεί να μην πιστεύετε σε μύθους και παραδόσεις, μπορεί να έχετε και δίκιο, αλλά καμιά φορά είναι καλό ως ταξιδιώτες να παίρνουμε τα πράγματα έτσι όπως έρχονται. Kανείς δεν είναι σίγουρος ούτε και μπορεί να αποδείξει την ύπαρξη ή όχι της περίφημης Nelly. Ποιος όμως θα ήθελε να πάει εκεί στη Λίμνη και να μην τον απασχολήσει έστω και λίγο αυτό το παραμύθι;

(πηγή: www.kathimerini.gr, 13/10/2006)

Σύρος

Από τους αρχαιοελληνικούς χρόνους, η στρατηγική θέση του φυσικού λιμανιού της Σύρου, την κατέστησε πέρασμα πολιτισμών. Φέρεται να πρωτοκατοικήθηκε από Φοίνικες, στους οποίους οφείλει το όνομά της (την ονόμασαν ”Τύρο”, στα φοινικικά, Σουρ) ενώ έντονη είναι η επίδραση των Ιταλών κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η λατρεία των οποίων στο νησί έχει γίνει αντικείμενο σε πολλές ταινίες.

Και πώς να μην γίνει; Η Ερμούπολη αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό ”πάρτι”. Από την Πλατεία Μιαούλη και το Δημαρχείο, έως την εντυπωσιακή Άνω Σύρο, τον Άγιο Νικόλαο, τη μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων, ακόμη και το εντυπωσιακό νεκροταφείο του Αη Γιώργη, αποτελούν μνημεία που μαρτυρούν την τεράστια ιστορία της πόλης που ιδρύθηκε από τους πρόσφυγες του 1821 γύρω από το λιμάνι, προς τιμήν του κερδώου Eρμή, μιας και η ίδρυση και η ανάπτυξη αυτής της πόλης έγινε με τη βοήθεια του εμπορίου.

H Eρμούπολη γνώρισε μεγάλη εμπορική, ναυτική, βιομηχανική και πολιτιστική ανάπτυξη στο μεγαλύτερο μέρος του δέκατου ένατου αιώνα. Eγινε σημαντικό ναυτιλιακό και εμπορικό κέντρο στη Mεσόγειο, κόμβος μεταξύ Eυρώπης και ανατολής. Eδώ δημιουργήθηκε η πρώτη ναυτιλιακή εταιρεία της Eλλάδας, η ”Eλληνική Aτμοπλοΐα” αλλά και τα πρώτα σύγχρονα ναυπηγεία.

Σήμα κατατεθέν της πόλης είναι ο Άγιος Νικόλαος, ο οποίος φέρεται να αποτελεί τη μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων. Ο ναός χτίστηκε με έξοδα των ναυτικών της Σύρου. Ξεχωρίζουν ακόμα ο βυζαντινός ναός της Αναστάσεως στην κορυφή του λόφου Βροντάδου, αλλά και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Γεωργίου, ρυθμού μπαρόκ, στον αντικρινό λόφο της Άνω Σύρου.

Στην μεγάλη πλατεία Μιαούλη με τα ψηλά φοινικόδεντρα, βρίσκεται το μέγαρο του Δημαρχείου του νησιού, έργο του Ερνέστου Τσίλερ. Η περιοχή της πλατείας και η γύρω από αυτήν, έχει χαρακτηρισθεί Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο και είναι προστατευόμενος οικισμός.

Εκεί μέσα θα συναντήσει κανείς επίσης το θέατρο Aπόλλων, μικρογραφία της σκάλας του Mιλάνου, το δημοτικό Πνευματικό Kέντρο (παλιά ”Λέσχη Ελλάς”) το οποίο διατηρεί ακόμα αρκετή απο την παλιά του αίγλη όταν εκεί βρίσκόταν η αριστοκρατίας της πόλης. Ψηλά ταβάνια, πολυέλαιοι, και μια φαρδιά μαρμάρινη σκάλα οδηγεί στις εντυπωσιακές αίθουσες με τα ζωγραφιστά ταβάνια. Στο ισόγειο στεγάζεται η δημοτική βιβλιοθήκη.

Η Άνω Σύρος είναι πρακτικά η ”Ακρόπολη” της πόλης αλλά και το προπύργιο της παράδοσης της Σύρου. Στενά δαιδαλώδη σοκάκια, παραδοσιακά κατάλευκα σπίτια με πεζούλια, τα οποία είναι συνήθως κατειλημμένα από παρέες, καμάρες και βασιλικοί πάνω από το δρόμο είναι το σκηνικό που συναντάτε εάν σκαρφαλώσετε τα 1.000 σκαλοπάτια για να ανεβείτε στη κορυφή του λόφου. H δε θέα από το λόφο της Aνω Σύρου στο λιμάνι της Σύριου είναι καταπληκτική, ιδίως το βράδι.

Ο επισκέπτης μπορεί να δει επίσης το σπίτι όπου έμενε ο Μάρκος Βαμβακάρης, το οποίο πλέον είναι μουσείο, αλλά και την πλατεία που φέρει το όνομά του. Λίγο πιο πέρα, ο ”Λιλής”, η ταβέρνα που έπαιζε κάποτε ο Μάρκος συνεχίζει να προσφέρει μοναδική θέα αλλά και τους καλύτερους κεφτέδες στο νησί.

Όμως η Σύρος δεν είναι μόνο η Ερμούπολη. Και ιδίως το καλοκαίρι, ουδείς θέλει να την επισκέπτεται πριν νυχτώσει, καθώς διακατέχεται από την αστική ”ασθένεια” της κίνησης.

Η Ντελαγράτσια, (από το ιταλικό bella grecia) η οποία μνημονεύεται στη Φραγκοσυριανή του Μάρκου, είναι σημείο αναφοράς ακόμα και σήμερα για τους κατοίκους της Σύρου. Η Ποσειδωνία, όπως λέγεται, υπήρξε τόπος παραθερισμού για τους αριστοκράτες της εποχής και είναι σπαρμένη με εντυπωσιακές επαύλεις και νεοκλασικά σπίτια.

Οι παραλίες του Γαλησά και των Αγκαθωπών συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της ”πίτας” του καλοκαιρινού τουρισμού, ενώ ιδίως η πρώτη, συναγωνίζεται την Ερμούπολη σε καφετέριες, μπαράκια και ξενοδοχεία.

Η Σύρος όμως διαθέτει μικρά ψαροχώρια, πανέμορφες εξοχές και υπέροχες παραλίες. Η Βάρη, ένας μικρός και απάνεμος όρμος γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, ενώ στον Μέγα Γυαλό και στην ερημική παραλία Κόμιτο μπορείτε να κολυμπήσετε και να χαλαρώσετε κάτω από τη σκιά που προσφέρουν τα αλμυρίκια.

Το Κίνι, στην άλλη μεριά του νησιού, αξίζει για τις εξαιρετικές ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, αλλά το πραγματικό ”διαμάντι” βρίσκεται λίγο παραδίπλα. Η παραλία Δελφίνι, με τα πεντακάθαρα νερά και την άμμο που χρυσίζει, είναι ένα μέρος που μένει χαραγμένο στη μνήμη.

(πηγή: www.in2life.gr, 11/10/2006)

Ανακαλύψτε τα ιδιαίτερα Μουσεία της Ελλάδας

Όπως μας πληροφορεί το International Council of Museums, ως μουσείο ορίζεται ”το κοινωφελές ίδρυμα που αποκτά, συντηρεί, ερευνά και εκθέτει, για επιμορφωτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, απτές και μη μαρτυρίες του ανθρώπινου πολιτισμού και του περιβάλλοντος στο οποίο αυτός αναπτύσσεται”.
Η παραπάνω περιγραφή φαίνεται να στάθηκε αφορμή για τη… μουσειακή έκρηξη που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στη Γηραιά Ήπειρο, και η οποία οδήγησε στη δημιουργία καινούριων μουσείων, που ναι μεν πληρούσαν τα παραπάνω κριτήρια, ξέφευγαν, όμως, από την κλασσική ιστορική – λαογραφική κατηγοριοποίηση.
Μουσεία κέρινων ομοιωμάτων, κινηματογράφου, κόμικς, μπύρας, βασανιστηρίων, σεξ και οτιδήποτε άλλου μπορούσε να φανταστεί ο ανθρώπινος νους έκαναν γρήγορα την εμφάνισή τους από τη μια άκρη της Ευρώπης στην άλλη. Ποιος, άλλωστε, είναι σε θέση να αποφανθεί μετά βεβαιότητας τι αποτελεί ”μαρτυρία του ανθρώπινου πολιτισμού” και τι όχι; Και ποιος μπορεί να απορρίψει μια σύγχρονη μορφή τέχνης ως πολιτισμική έκφανση κατώτερη ενός γεωμετρικού αγγείου;
Συμπαρασυρόμενη από τη γενικευμένη τάση, η εγχώρια αγορά άρχισε, πριν από λίγα χρόνια, να πραγματοποιεί δειλά βήματα προς την κατεύθυνση της δημιουργίας μουσείων που δεν έφεραν τις λέξεις ”αρχαιολογικό” και ”λαογραφικό” στην ονομασία τους. Σήμερα, υπάρχουν αρκετά τέτοια μουσεία ανά την ελληνική επικράτεια, τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Συγκεντρώσαμε και σας παρουσιάζουμε ορισμένα από τα πλέον πρωτότυπα και ενδιαφέροντα από αυτά, για να οργανώσετε την επόμενη εξόρμησή σας ”για επιμορφωτικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς”.

Σιδηροδρομικό Μουσείο Αθηνών
Από το 1979, οπότε και ιδρύθηκε, έως σήμερα, το Σιδηροδρομικό Μουσείο διατηρεί ολοζώντανη την ιστορία ενός από τα δημοφιλέστερα –και πλέον ρομαντικά– μεταφορικά μέσα όλων των εποχών. Στα εκθέματά του περιλαμβάνονται ατμομηχανές του 1884, ατμομηχανές συρμών ορυχείων, το καπνιστήριο όχημα του σουλτανικού συρμού του Αβδούλ Αζίζ, τραμ των Αθηνών των περασμένων δεκαετιών, χειροκίνητες και ποδοκίνητες δραιζίνες, μακέτες, φωτογραφικό υλικό, όργανα, εισιτήρια, στολές και μηχανουργικά εργαλεία του περασμένου αιώνα.
Τη συλλογή συμπληρώνουν φωτογραφίες και σχέδια του σύγχρονου στόλου του ΟΣΕ περιμετρικά του χώρου, καθώς και μία βιβλιοθήκη που φιλοξενεί το ιστορικό και τεχνικό αρχείο του μουσείου. Με την περιήγησή τους στο χώρο, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν την τεχνολογική εξέλιξη του δημοφιλούς μεταφορικού μέσου και να ταξιδέψουν νοερά σε παλαιότερες εποχές.
Σιώκου 4, 104 43 Σεπόλια, Αθήνα, τηλ.: 210 4903163, 210 5246580, 210 5126295
Ωράριο λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή:09.00 - 13.00 Δευτέρα κλειστά
Σάββατο - Κυριακή 10.00-13.00
Είσοδος: Ελεύθερη

Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης Δημητσάνας
Σε μια καταπράσινη περιοχή με τρεχούμενα νερά, 1,5 χιλιόμετρο από τη Δημητσάνα Αρκαδίας τα αναστηλωμένα κτίρια ενός νερόμυλου με την συστεγασμένη νεροτριβή, ενός βυρσοδεψείου με την κατοικία του βυρσοδέψη και ενός μπαρουτόμυλου και οι αποκατεστημένοι μόνιμοι εξοπλισμοί τους στην αρχική τους μορφή και λειτουργία ζωντανεύουν τα παραδοσιακά επαγγέλματα της προβιομηχανικής κοινωνίας και τις εργασίες που στηρίζονταν στη χρήση του νερού.
Κάθε ένα από τα αποκαταστημένα κτίρια των παλιών παραδοσιακών εργαστηρίων φιλοξενεί μια μόνιμη έκθεση με θεματικό περιεχόμενο σχετικό με το εργαστήριο στο οποίο στεγάζεται, ενώ στους εξωτερικούς χώρους του μουσείου οι επισκέπτες πληροφορούνται για τις υπόλοιπες μορφές χρήσης της υδροενέργειας.
Δημητσάνα Αρκαδίας, τηλ.: 27950 31630
Ωράριο λειτουργίας: καθημερινά 10.00 - 16.00. Κλειστό κάθε Τρίτη.
Είσοδος: 1,50 ευρώ κανονικό εισιτήριο, 0,75 ευρώ μειωμένο

Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών
Σε ένα ανακαινισμένο νεοκλασικό της Πλατείας Κασταλίας, στο Δήμο Αμαρουσίου, στεγάζεται το κτίριο που φιλοξενεί την παράδοση και ιστορία του ελληνικού θεάτρου σκιών, και φιλοδοξεί να προβάλλει να διατηρήσει, να προστατεύσει και να προβάλλει με κάθε τρόπο αυτό το τόσο σημαντικό μέρος της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς που εκπροσωπεί το λαϊκό θέατρο και ο ήρωας του, ο Καραγκιόζης. Ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου συγκαταλέγονται φιγούρες κατασκευασμένες από τον Ευγένιο Σπαθάρη, εργαλεία και υλικά κατασκευής, λαϊκά όργανα που πλαισίωναν τις παραστάσεις του θεάτρου σκιών, καθώς και αντιπροσωπευτικές δερμάτινες φιγούρες από διάφορα μέρη του κόσμου.
Πλατεία Κασταλίας, Μαρούσι, τηλ.: 210 6127245
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα έως Παρασκευή, 9.00-14.00, Τετάρτη απόγευμα 18.00-20.00

Φιλοτελικό Μουσείο
Γραμματόσημα, γραμματοκιβώτια, σφραγιστικές μηχανές, τσάντες, σάλπιγγες ταχυδρομικών αποστολών και άλλα υλικά από τις Υπηρεσίες Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και τηλεφώνων κοσμούν τις προθήκες ενός μουσείου που θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ο… παράδεισος του φιλοτελιστή. Τη συλλογή συμπληρώνει βιβλιοθήκη με ειδικά βιβλία και περιοδικά, που αναφέρονται στην ιστορία των ταχυδρομείων και του φιλοτελισμού.
Πλατεία Σταδίου 5 & Φωκιανού 2, 116 35 Αθήνα, τηλ.: 210 7519042, 7519066

Μουσείο Μετάξης Σουφλίου
Στεγαζόμενο στο κτισμένο το 1883 Αρχοντικό Κουρτίδη, το Μουσείο Μετάξης Σουφλίου παρουσιάζει, μέσω της μόνιμης έκθεσης πληροφοριακού υλικού και παραδοσιακών αντικειμένων που φιλοξενεί, τις προβιομηχανικές τεχνικές της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων και επεξεργασίας του μεταξιού, καθώς και την κοινωνικοοικονομική τους σημασία για το Σουφλί και την ευρύτερη περιοχή. Η έκθεση αποτελείται από τέσσερις εκθετικές ενότητες και περιλαμβάνει 46 συνολικά εκθετικές μονάδες με διδιάστατο τεκμηριωτικό και πληροφοριακό υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια, χάρτες) και παραδοσιακά αντικείμενα σχετικά με τη σηροτροφία και τη μεταξουργία.

Ελευθερίου Βενιζέλου 73, Σουφλί, τηλ.: 25540 23700
Ωράριο λειτουργίας: καθημερινά 10.00 - 16.00. Κλειστό κάθε Τρίτη
Είσοδος: 1,20 ευρώ κανονικό εισιτήριο, 0,60 ευρώ μειωμένο

…Και άλλα

Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν, επίσης, το Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού στη Σπάρτη (Όθωνος-Αμαλίας 129, τηλ.: 27310 89315), το Μουσείο Ούζου Βαρβαγιάννη στο Πλωμάρι της Λέσβου (τηλ.: 22520 32741), το Μουσείο Κομπολογιού στο Ναύπλιο (Σταϊκοπούλου 25, τηλ.: 27520 21618) και το Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων (Διογένους 1-3, Πλατεία Αέρηδων, Πλάκα, τηλ.: 210 3250198).

Οι μικρότεροι σε ηλικία επισκέπτες θα ενθουσιαστούν με το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο (Κυδαθηναίων 14, Πλάκα, Αθήνα, τηλ.: 210 3312995), ενώ το Μουσείο Θεάτρου στην Αθήνα (Ακαδημίας 50, τηλ.: 210 3638275) θα μυήσει μικρούς και μεγάλους στην ιστορία και τα μυστικά της τέχνης.

Μία επίσκεψη αξίζουν, επίσης, το Μουσείο Βορρέ (Πάροδος Διαδ. Κων/νου 1, Παιανία, τηλ.: 210 6642520, 210 6644771) η πλούσια συλλογή του οποίου καλύπτει πάνω από 4.000 χρόνια ελληνικής ιστορίας, το Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου (Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, Λαύριο, τηλ.: 22920 25295), το Μουσείο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας (τηλ.: 27210 95611), το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (τηλ.: 2310 - 514.029) και το Αλιευτικό Μουσείο Αλίμου (Φαν Βαϊκ και Ποσειδώνος, τηλ.: 210 9844041).

(πηγή: www.in2life.gr, 10/10/2006)

Μεσόγεια

Τόσο κοντά, κι όμως τόσο μακριά… Τα Μεσόγεια της Αττικής, η περιοχή που εκτείνεται ανατολικά του κλεινού άστεως, παρά τη μηδαμινή απόσταση από την Αθήνα και την έντονη οικιστική ανάπτυξη που παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια, παραμένουν αναξιοποίητα από τουριστικής απόψεως.

Γεγονός αδικαιολόγητο, καθώς οι φυσικές ομορφιές τους δεν περιορίζονται στις παραλίες –που, ίσως λόγω έλλειψης συναγωνισμού, θεωρούνται οι καλύτερες της Αττικής– και στους διάσημους αμπελώνες τους, αλλά περιλαμβάνουν κατάφυτα πευκοδάση, γραφικά λιμανάκια, ενδιαφέροντες αρχαιολογικούς χώρους και όμορφους οικισμούς.

Τώρα λοιπόν, που οι εξορμήσεις στις παραλίες έχουν αρχίσει να περιορίζονται λόγω καιρικών συνθηκών και αυτές στα χιονοδρομικά κέντρα αργούν ακόμη λίγο, εκμεταλλευτείτε το διαθέσιμο για αποδράσεις χρόνο για να επισκεφθείτε την… υποτιμημένη εξοχή που βρίσκεται δίπλα σας και να ανακαλύψετε την ομορφιά που, όλως παραδόξως, έχει διατηρηθεί μυστική όλα αυτά τα χρόνια.

Λίγοι γνωρίζουν στοιχεία από τη νεότερη ιστορία της Αττικής- και πιθανόν ίσως βρουν εντυπωσιακό το πόση σχέση έχουν με τη σημερινή δημογραφία και το πως μετακινήσεις πληθυσμών που συνέβησαν προ 600- 500 ετών εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να αφήνουν τη σφραγίδα τους σε μέρη για τα οποία οι καθημερινές αναφορές δεν σπανίζουν.

Κάπως έτσι αισθανθήκαμε και όταν- ύστερα από μια μικρή έρευνα- μάθαμε ότι ο Σπάτας, ο Κορωπής και αρκετοί άλλοι ήταν αρβανίτες οπλαρχηγοί που εκλήθησαν ως μισθοφόροι για να εκδιώξουν του Καταλανούς κατακτητές που- ούτε λίγο ούτε πολύ λυμαίνονταν την Αττική για περίπου 300 χρόνια. Ως αντάλλαγμα για την προσφορά τους στο Δουκάτο έλαβαν ως ”φέουδα” τις τοποθεσίες που σήμερα είναι γνωστές με τα ονόματά τους και που φιλοξενούν πληθυσμούς οι οποίοι έλκουν την καταγωγή τους απο εκείνες τις φαμίλιες.

Σήμερα, ιστορικά αξιοθέατα που να πιστοποιούν αυτές τις συγκεκριμένες ιστορικές καταβολές είναι εκτός από δυσεύρετα και συχνότατα αμφισβητήσιμα.

Ερχόμενοι στα Μεσόγεια από την Αθήνα, είτε μέσω της ”γρήγορης” Αττικής Οδού είτε μέσω της γραφικότερης, από κάθε άποψη, λεωφόρου Βάρης Κορωπίου, πρώτη μας στάση είναι η μεγαλύτερη πόλη των Μεσογείων, το Κορωπί, που φιλοξενεί, μεταξύ άλλων, το πρώτο Γυμνάσιο που λειτούργησε στην ευρύτερη περιοχή το 1922.

Ίσως η λιγότερο αντιπροσωπευτική περιοχή των Μεσογείων, το Κορωπί διαθέτει περισσότερα χαρακτηριστικά ”πόλης” από τους γύρω οικισμούς –μια βόλτα στους δρόμους του αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για αγορές, καφέ ή και φαγητό στα πολυάριθμα καταστήματά του.

Λίγο δυτικότερα, ο Δήμος Μαρκοπούλου αποτελεί μία από τις δημοφιλέστερες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, κυρίως λόγω της εξέλιξης του Πόρτο Ράφτη σε τουριστικό θέρετρο τα τελευταία χρόνια. Μεγάλος αριθμός εστιατορίων, cafe και αθηναϊκών club που περνούν εδώ την καλοκαιρινή σαιζόν και, βέβαια, υπέροχες παραλίες, έχουν καταστήσει το γραφικό παραθαλάσσιο οικισμό πόλο έλξης για τους κατοίκους της πρωτεύουσας.

Αυτό που αγνοεί η πλειοψηφία των επισκεπτών της περιοχής, είναι το καταπράσινο πευκοδάσος που βρίσκεται στα σύνορα του οικισμού, και το οποίο θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε ακολουθώντας τις ταμπέλες προς Κουβαρά, στο δρόμο που ξεκινά από την Αγία Μαρίνα στο λιμάνι του Πόρτο Ράφτη. Αφήστε το αυτοκίνητο σε κάποιο από τα ξέφωτα που θα συναντήσετε στα μισά της διαδρομής και περιηγηθείτε στα μονοπάτια του δάσους –αν μη τι άλλο, θα ξεχάσετε ότι βρίσκεστε μισή ώρα μακριά από την Αθήνα.

Αν πάλι επιλέξετε να κατευθυνθείτε βόρεια από το Πόρτο Ράφτη, θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε τον αρχαιολογικό χώρο στη Βραυρώνα, ο οποίος περιλαμβάνει το Ιερό της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, που χρονολογείται από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., το Αρχαιολογικό Μουσείο Βραυρώνας, τα Ερείπια παλαιοχριστιανικής βασιλικής και τον Πύργο Βραώνας.

Λίγο νοτιότερα από το Πόρτο Ράφτη, ο Κουβαράς είναι ένα γραφικότατο χωριό, από εκείνα που αδυνατείς να πιστέψεις ότι βρίσκονται σχεδόν δίπλα στην Αθήνα. Χαμηλά κτίσματα, σκαρφαλωμένα στο λόφο, μικρά δρομάκια που ανηφορίζουν τις πλαγιές και μία από τις ομορφότερες πλατείες που έχουμε δει στην Αττική να πλαισιώνεται από ένα μικρό καταρράκτη, συνθέτουν την εικόνα ενός χωριού τόσο γαλήνιου που μοιάζει να έχει μείνει ανέγγιχτο από το χρόνο.

Σε απόσταση αναπνοής από τον Κουβαρά, τα Καλύβια έγιναν γνωστά πριν από λίγα χρόνια για τις ταβέρνες τους –οι οποίες τον τελευταίο καιρό αυξάνονται και πληθύνονται– επιφυλάσσουν, όμως, αρκετές ακόμη εκπλήξεις για τον επισκέπτη τους. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι οι παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές της εκκλησίες, ο Πύργος του Μελισσουργού και τα ερείπια των μεσαιωνικών οικισμών που βρίσκονται στις θέσεις Εννεάπυργων, Μελισουργού και Λαυρεωτικού Ολύμπου.

Συνεχίζοντας ανατολικά, ο δρόμος περνά από το μεγαλύτερο σε έκταση δήμο της περιοχής, την Κερατέα, όπου αξίζει να κάνετε μια στάση για καφέ σε κάποια από τις πλατείες της, για να καταλήξει στο Δήμο Λαυρεωτικής, που περιλαμβάνει το Λαύριο, το Σούνιο και το αρχαίο θέατρο Θορικού, που, κατά μία θεωρία, είναι το αρχαιότερο της Αττικής.

Η νοτιοανατολικότερη πλευρά της περιοχής κατά πάσα πιθανότητα δε χρειάζεται συστάσεις. Είναι, ίσως, ο κυριότερος πόλος έλξης Ελλήνων και ξένων επισκεπτών, κυρίως λόγω του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο και των αρχαίων μεταλλείων στο Λαύριο. Εμείς θα προτείναμε να υπολογίσετε τη διαδρομή έτσι ώστε να φτάσετε στο Σούνιο αργά το απόγευμα, για να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα από το Ναό του Ποσειδώνα. Ακριβώς δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο λειτουργεί και cafe restaurant –αν και, ειδικά για το ηλιοβασίλεμα, θα συνιστούσαμε περισσότερο τη θέα από τον ίδιο το Ναό.

Οι... τολμηρότεροι, αν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν, θα κολυμπήσουν στις παραλίες Λεγραινά, λίγο πριν το Σούνιο, Ερωτοσπηλιά, στο Πόρτο Ράφτη, Χάρακα, στο νότιο τμήμα του Δήμου Κερατέας, Κακιά Θάλασσα και Δασκαλειό, κοντά στην Κερατέα.

Φαγητό και διασκέδαση
Αν μη τι άλλο, τα Μεσόγεια είναι γνωστά για τις εξαιρετικές γαστρονομικές προτάσεις των ταβερνών τους, η φήμη των οποίων έκανε πολύ γρήγορα το γύρο της Αττικής.

Αναμφισβήτητα, οι δύο καλύτερες επιλογές είναι η ταβέρνα ”Μουρούζης”, πολύ κοντά στην πλατεία των Καλυβίων, για εξαιρετικά ψητά –must το ντόπιο αρνάκι– και η ”Άννα”, στην Παλαιά Φώκαια, για ποικιλία μαγειρευτών, θαλασσινών και πιάτων ”της ώρας”. ”Διάσημα” είναι και τα σουβλάκια που προσφέρει το ”Χαγιάτι”, στο κέντρο της Αναβύσσου. Σπιτικό φαγητό, συνοδεία ζωντανής μουσικής, θα απολαύσετε στη ”Μελωδική Γωνιά”, στα Καλύβια.

Το σύνολο, σχεδόν, της νυχτερινής ζωής συγκεντρώνεται στο Πόρτο Ράφτη, όπου, κυρίως το καλοκαίρι, μετακομίζουν αρκετά μεγάλα αθηναϊκά clubs, όπως τα Taj Mahal και Kahlua. Δυνατό σημείο του Taj Mahal, το οποίο λειτουργεί από νωρίς για καφέ, είναι το oriental ντεκόρ του, ενώ στο παρακείμενο Cafe del Mar θα ακούσετε εξαιρετική lounge μουσική.

Για τον απογευματινό –και όχι μόνο– καφέ σας, κατευθυνθείτε στο ”Κάστρο” στο Πόρτο Ράφτη. Η απαράμιλλη θέα στη γύρω περιοχή και η διακόσμηση μεσαιωνικού κάστρου αρκούν για να αντισταθμίσουν τις κατά τι αυξημένες τιμές του. Το ”Κάστρο” λειτουργεί μόνο Σαββατοκύριακα.

Αν προτιμάτε κάτι πιο low profile, καλές επιλογές αποτελούν η ”Σπηλιά” των Καλυβίων, και το καφενείο του Κουβαρά, όπου θα απολαύσετε αυθεντικό ελληνικό καφέ, ψημένο στη χόβολη.

Αξίζει να δείτε:
* Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, στα Σπάτα, το οποίο φιλοξενεί 304 είδη πουλιών, 50 είδη θηλαστικών και 27 είδη ερπετών. Το πάρκο λειτουργεί καθημερινά από τις 9 το πρωί έως τη δυση του ηλίου, ενώ η είσοδος κοστίζει 11 ευρώ για τους ενήλικες και 9 ευρώ για τα παιδιά.
* Τη Νεκρόπολη, από την οποία ξεκινούσαν οι ιερές πομπές για τη Δήλο. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του κόλπου του Πόρτο Ράφτη, κοντά στον Άγιο Σπυρίδωνα και χρονολογείται από το 1400 π.Χ.
* Τα δύο αρχαιολογικά μουσεία της περιοχής, στα Σπάτα (αεροδρόμιο) και τη Βραυρώνα.
* Το σπήλαιο της Παιανίας, επονομαζόμενο Κουτούκι, πλούσιο σε γεωλογικούς σχηματισμούς (τηλ. Πληροφοριών 210 6642108).
* Το Μουσείο Βορρέ, στην Παιανία, το οποίο περιλαμβάνει πληθώρα εκθεμάτων (αρχαιολογικά ευρήματα, κεραμικά, ελαιογραφίες, λαογραφικές συλλογές κ.ά.) τα οποία καλύπτουν 4000 χρόνια ελληνικής ιστορίας.
* Τα αρχαία ορυχεία στην Κμάριζα, λίγο έξω από το Λαύριο, καθώς και το Ορυκτολογικό Μουσείο (τηλ.: 22920 26270) και τον αρχαιολογικό χώρου Θορικού, στο λόφο Βελατούρι.
* Το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, το οποίο αποτελεί πρωτοβουλία του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου για τη διάσωση και αξιοποίηση του μεταλλευτικού και μεταλλουργικού συγκροτήματος της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου.

(πηγή: www.in2life.gr, 3/10/2006)

Τήνος

Η Τήνος, λίγες μόνο ώρες μακριά από τη Ραφήνα και μια ανάσα από την κοσμική Μύκονο, υπόσχεται αυθεντικό κυκλαδίτικο άρωμα, αλλά και την πολυτέλεια των άδειων παραλιών.

Η ιδέα να πάμε Τήνο το Σαββατοκύριακο αρχικά δεν έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Όπως, υποθέτω, και για την πλειοψηφία των αναγνωστών που δεν επιλέγει τις εξορμήσεις της με βάση θρησκευτικά κριτήρια, η πρώτη αντίδραση ήταν χλιαρή –αν όχι εντελώς αρνητική. Αδικαιολόγητα, όπως πολύ γρήγορα αποδείχθηκε.

Φθάνοντας στο λιμάνι της Τήνου αργά το βράδυ, η πρώτη εικόνα που τραβά την προσοχή είναι ο φωτισμένος ναός της Παναγίας, το επιβλητικό οικοδόμημα που φιλοξενεί την εικόνα που ανακαλύφθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, στην οποία η Τήνος χρωστά μεγάλο μέρος της φήμης της, αλλά και της ”αδικίας” να στερείται λίγη από τη δημοτικότητα που θα της αναλογούσε, αν δεν είχε ταυτιστεί αποκλειστικά και μόνο με το λεγόμενο ”θρησκευτικό τουρισμό”.

Αδικία, γιατί η Τήνος αποτελεί μια σύνθεση εικόνων φυσικής ομορφιάς, γραφικών παραδοσιακών χωριών και μαγευτικών παραλιών που μακράν απέχουν από τη μονοσήμαντη εικόνα που της έχει αποδοθεί. Η Χώρα του νησιού, κλασσική κυκλαδίτικη εικόνα, αμφιθεατρικά κτισμένη γύρω από το λιμάνι, με κατάλευκα κτίσματα και στενά σοκάκια, έντονη κίνηση και νυχτερινή ζωή, είναι μόνο η εισαγωγή στη συνολική εικόνα της Τήνου και παρ’ ολ’ αυτά - ας μας επιτραπεί- λόγω του ”πανυγηριού” που έχει στηθεί γύρω από την εκκλησία, ίσως το μόνο μέρος του νησιού που καλό θα ήταν να αποφεύγεται.

Η πραγματική ομορφιά του νησιού βρίσκεται στα χωριά του. Ορεινά στην πλειοψηφία τους, ξεχασμένα σε άλλη εποχή, άλλα με εκπληκτικά καταπράσινα τοπία, που δε θυμίζουν σε καμία περίπτωση την άγονη εικόνα που οι περισσότεροι από εμάς έχουν συνδυάσει με τις Κυκλάδες, άλλα με παραδοσιακά πέτρινα κτίσματα, στενά καλντερίμια και ενδιαφέροντα αξιοθέατα, όλα, όμως, με τη δική τους, μοναδική ομορφιά που κάνει όσους έχουν επισκεφθεί το νησί να συνιστούν ανεπιφύλακτα μία επίσκεψη σε όσο το δυνατόν περισσότερα από αυτά.

Θα ήταν αναμφίβολα άδικο να ξεχωρίσουμε τα ”καλύτερα”, καθώς όλα ανεξαιρέτως αξίζουν μία, έστω σύντομη, επίσκεψη, ενώ η συνολική εικόνα που δημιουργούν αποτελεί, ίσως, τη χαρακτηριστικότερη της Τήνου.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Πύργο, ο οποίος κατέχει τη φήμη του ομορφότερου, ίσως, χωριού και αποτελεί ένα υπαίθριο μουσείο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής, ενώ φιλοξενεί και το σπίτι και μουσείο του φημισμένου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, και την Καρδιανή, μια καταπράσινη όαση με πανύψηλα πλατάνια, τρεχούμενα νερά και παραδοσιακά κυκλαδίτικα κτίσματα.

Οι παραλίες της Τήνου αποτελούν ένα από τα δυνατά σημεία της. Τριάντα εννέα στο σύνολό τους, και αμμουδερές στην πλειοψηφία τους, άλλες οργανωμένες και άλλες απόμερες, δεν έχουν απολύτως τίποτα να ζηλέψουν από τις κοσμοπολίτικες παραλίες των Κυκλάδων.

Οι ντόπιοι θα σας συμβουλεύσουν να επιλέξετε παραλία ανάλογα με την κατεύθυνση του ανέμου –κάποια από τις νότιες όταν φυσά βοριάς και κάποια από τις βόρειες για τους νοτιάδες– καθώς τα μελτέμια εδώ δεν αστειεύονται. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι κατά την αρχαιότητα θεωρούταν ότι ο Αίολος κατοικούσε σε ένα από τα βουνά της Τήνου.

Μερικές από τις καλύτερες παραλίες είναι ο Άγιος Πέτρος, η Λιβάδα, η Παχιά Άμμος, που είναι και η πλέον εξωτική του νησιού, αν και συχνά εκτεθειμένη στους βοριάδες, ο Άγιος Φωκάς και ο Άγιος Ρωμανός.

Διαμονή

Στην Τήνο θα βρείτε πληθώρα ενοικιαζόμενων δωματίων και ξενοδοχείων, για κάθε γούστο και budget. Στη Χώρα λειτουργεί, επίσης, οργανωμένο κάμπινγκ, με δωμάτια και σκηνές.

Δύο από τις καλύτερες επιλογές διαμονής αποτελούν τα Tinos Beach Hotel (τηλ.: 22830 22626-9) στα Κιόνια, με 180 πλήρως εξοπλισμένα διαμερίσματα και σουίτες με κλιματισμό, δορυφορική τηλεόραση, ψυγείο και μπαλκόνι με θέα στη θάλασσα και Porto Tango Hotel (τηλ.: 22830 24411) στον Άγιο Ιωάννη, το οποίο διαθέτει δωμάτια με όλες τις απαραίτητες παροχές, καθώς και γυμναστήριο με σάουνα, υδρομασάζ, το νεόχτιστο ”Tango Thalasso Spa Center”, και εστιατόριο με μενού βασισμένο σε βιολογικά προϊόντα.

Φαγητό και διασκέδαση

Εκτός από τις ομορφιές της, η Τήνος έχει να προσφέρει στον επισκέπτη της μοναδικούς μεζέδες παραδοσιακής κουζίνας. Η έξοδος για φαγητό στο νησί σε γενικές γραμμές θα σας κοστίσει τα αναμενόμενα 20-25 ευρώ το άτομο, ενώ τα εστιατόρια και τα μεζεδοπωλεία όπου μπορείτε να δοκιμάσετε παραδοσιακές τηνιακές γεύσεις είναι κάθε άλλο παρά λίγα.

Εμείς δοκιμάσαμε και προτείνουμε το Κουτούκι της Ελένης, στη Χώρα, για σπιτικούς μεζέδες –δοκιμάστε μαραθοτηγανίτες οπωσδήποτε–και πρωτότυπες γεύσεις, όπως το κοτόπουλο με μπύρα, και τα Οινομαγειρέματα στον Πάνορμο, για εξαιρετικές ντόπιες σπεσιαλιτέ, όπως η λούτζα, είδος αλλαντικού που θυμίζει προσούτο, και θαλασσινούς μεζέδες.

Όσον αφορά τη βραδινή σας έξοδο, τόσο στη Χώρα όσο και σε αρκετά από τα χωριά θα βρείτε μπαράκια και club που θα σας κρατήσουν ξύπνιους μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Δύο από τα καλύτερα είναι ο Κουρσάρος, όπου θα ακούσετε καλή μουσική, με έμφαση στους ροκ ήχους, και ο Κάκτος, από το μπαλκόνι του οποίου θα απολαύσετε εκπληκτική θέα στη φεγγαρόλουστη θάλασσα.

Αξίζει να δείτε:

* Τους αμέτρητους περιστεριώνες του νησιού –λέγεται πως είναι πάνω από 600– εξαίρετο δείγμα παραδοσιακής τηνιακής αρχιτεκτονικής.
* Το Ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. στα Κιόνια
* Το Αρχαιολογικό Μουσείο, στο δρόμο που οδηγεί από το λιμάνι στην Παναγία της Τήνου, το οποίο φιλοξενεί πλούσια συλλογή εκθεμάτων από την αρχαιότητα, καθώς και ευρήματα από το Ναό του Ποσειδώνα.
* Το Μουσείο Τηνίων Καλλιτεχνών, όπου θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε σπουδαία έργα ζωγραφικής και γλυπτικής καλλιτεχνών που κατάγονταν από την Τήνο, όπως οι Γύζης, Χαλεπάς, Βιτάλης, Φιλιππότης και Σώχος.
* Το σπίτι – μουσείο του Γιαννούλη Χαλεπά, με έργα και προσωπικά αντικείμενα του φημισμένου γλύπτη, στον Πύργο.
* Το Μαυσωλείο της Έλλης, όπου φυλάσσονται τα οστά των μελών του πληρώματος του καταδρομικού Έλλη, που τορπιλίστηκε το 1940 στο λιμάνι της Τήνου, καθώς και διάφορα αντικείμενα από το ιστορικό καταδρομικό.
* Τις εκκλησίες και τα ξωκλήσια της Τήνου, που αριθμεί συνολικά πάνω από 700, με κυριότερη βέβαια την εκκλησία της Παναγίας, στη Χώρα.
* Το σεληνιακό τοπίο στο Βώλακα, αποτέλεσμα ενός μοναδικού παγκοσμίως γεωλογικού σχηματισμού.

(πηγή: www.in2life.gr, 18/9/2006)

Σπήλαια Διρού: Στα ”σπλάχνα” της Μάνης

Κάτω από το λιτό τοπίο της Μάνης, η φύση, με ασύγκριτη τέχνη σμίλεψε ένα θαύμα πέρα από κάθε φαντασία. Κατάλευκοι σταλακτίτες και σταλαγμίτες, εντυπωσιακές ”κουρτίνες” και αστραφτεροί κρύσταλλοι στολίζουν κάθε γωνία, δημιουργώντας ένα απαράμιλλο θέαμα που κόβει την ανάσα.

Η ύπαρξή του ήταν γνωστή στους ντόπιους από το 1900. Κανείς όμως δεν υποψιαζόταν το θαύμα που έκρυβε στο εσωτερικό του, μέχρι το 1949, όταν οι ιδρυτές της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας, Γιάννης και Άννα Πετροχείλου, άρχισαν να το εξερευνούν συστηματικά.

Έως το 1960 είχαν εξερευνηθεί και χαρτογραφηθεί 1600 μέτρα ενώ σήμερα, το γνωστό μήκος του σπηλαίου ξεπερνά τα 14 χιλιόμετρα. Η εξερεύνηση του σπηλαίου συνεχίζεται μέχρι σήμερα τόσο πάνω πάνω οσο και κάτω από το νερό, με σπηλαιοκαταδύσεις.

Το σπήλαιο άρχισε να σχηματίζεται πριν από εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Οι σταλακτίτες και οι σταλαγμίτες που βρίσκονται κάτω από το νερό σχηματίστηκαν όταν η επιφάνεια της θάλασσας βρισκόταν πολύ χαμηλότερα από τα σημερινά επίπεδα Είναι χαρακτηριστικό ότι έχουν βρεθεί σταλακτίτες σε βάθος 71 μέτρων.

Το νερό μέσα στο σπήλαιο είναι υφάλμυρο -εξ ού και το όνομα Βλυχάδα- και έχει μεγάλη σκληρότητα. Η θερμοκρασία του είναι 14 βαθμοί Κελσίου ενώ η θερμοκρασία του αέρα κυμαίνεται μεταξύ 17-19 βαθμών, χειμώνα-καλοκαίρι.

Οι σχηματισμοί των κρυστάλλων και των ασβεστολιθικών πετρωμάτων χαρακτηρίζονται ως μοναδικοί στον κόσμο, σχηματίζοντας ένα απόκοσμο σκηνικό μέσα στο σπήλαιο, το οποίο αφήνει έκθαμβο τον επισκέπτη. Όπως αναφέρουν και οι βαρκάρηδες που αναλαμβάνουν την περιήγηση, οι ντόπιοι έχουν ονομάσει τους μοναδικούς σχηματισμούς κρυστάλλων που θα συναντήσετε με ονομασίες από την αρχαία μυθολογία, όπως οι Ηράκλειες Στήλες, το πέλμα του Ποσειδώνα, ενώ το αχανές σπήλαιο χωρίζεται και με βάση το κυρίαρχο χρώμα των κρυστάλλων σε ”κόκκινη” αίθουσα, ”λευκή αίθουσα”, ”αίθουσα του ωκεανού” κ.α.

Η τουριστική διαδρομή έχει συνολικό μήκος 1.500 μέτρα και η περιήγησή τους με βάρκα διαρκεί περίπου μισή ώρα ενώ το μήκος του σπηλαίου δεν έχει διαπιστωθεί ακόμη καθώς συνεχίζεται η εξερεύνηση μέχρι και σήμερα.

Η Αλεπότρυπα
Ενώ το σπήλαιο Βλυχάδα προσελκύει έντονη τουριστική κίνηση λόγω του πρωτοφανούς μεγέθους και των εντυπωσιακών γεωλογικών σχηματισμών, ένα διπλανό σπήλαιο έκρυβε θησαυρό για τους αρχαιολόγους και μια τραγωδία για τους πρόγονούς μας της Νεολιθικής Εποχής.

Ειδικότερα, η Αλεπότρυπα, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα της έρευνας, κατοικήθηκε κατά τη διάρκεια της Νεότερης και Τελικής Νεολιθικής Εποχής (5.400-3.200 π.Χ.) και χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία, αποθήκη αγαθών, εργαστήριο οικοτεχνικής δραστηριότητας και χώρος ταφής και λατρείας νεκρών.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ισχυρή σεισμική δόνηση κατά το τέλος της 4ης χιλιετίας προκάλεσε εκτεταμένες αποκολλήσεις βράχων από την οροφή και τα πλευρικά τοιχώματα, σφραγίζοντας την είσοδο του σπηλαίου και εγκλωβίζοντας τους χρήστες του.

(πηγή: www.in2life.gr, 12/9/2006)

Καϊάφας

Ακόμη και ο όρος ”παραλία”, που, τουλάχιστον για το μέσο Έλληνα, εκφράζει μια έκταση η οποία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μετά βίας αγγίζει τα δύο χιλιόμετρα σε μήκος, έχω την εντύπωση ότι το αδικεί αυτό το μέρος. Εντύπωση με την οποία θα συμφωνήσουν όσοι έχουν σταθεί έστω και μία φορά σε κάποιο σημείο της ”παραλίας” προσπαθώντας να διακρίνουν το τέλος της.

Δε θα σας πούμε να μην το κάνετε, γιατί αποκλείεται να αντισταθείτε στον πειρασμό. Όλοι το κάνουν. Θα σας προειδοποιήσουμε, όμως, ότι είναι μάταιο. Η αμμουδιά καλύπτει μια έκταση πενήντα και πλέον χιλιομέτρων –επομένως ο όρος ”ως εκεί που φτάνει το μάτι” είναι μάλλον ανεπαρκής.

Όταν το βλέμμα συνηθίσει την απεραντοσύνη και ο μέχρι προ ολίγου ανυποψίαστος επισκέπτης παραιτηθεί της προσπάθειας να εντοπίσει το τέλος της παραλίας, το περιβάλλον τοπίο αποτελεί την επόμενη έκπληξη. Ένα κατάφυτο πευκοδάσος, που τελειώνει λίγα μόλις μέτρα από τη θάλασσα, πλαισιώνει σαν κορνίζα τη χρυσαφένια άμμο.

Ακόμη και οι ράγες του τραίνου που το χωρίζουν στα δύο, αποτελώντας το μοναδικό σημάδι ”πολιτισμού” στη γύρω περιοχή, μοιάζουν αναπόσπαστο κομμάτι του φυσικού τοπίου. Τοποθετημένες στο κατάλληλο σημείο, δίπλα στον τελευταίο αμμόλοφο που εμποδίζει τη θέα στη θάλασσα από το δάσος, δίνουν την εντύπωση ότι ήταν πάντα εκεί.

Ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσετε για πρώτη φορά την ”παραλία” είναι ο πλέον ανορθόδοξος. Ερχόμενοι από την Τρίπολη, αφήνετε πίσω σας την πόλη της Ζαχάρως και, όταν δείτε στα δεξιά του δρόμου τη λίμνη του Καϊάφα, αναζητάτε έναν από τους χωματόδρομους στα αριστερά, που οδηγούν στα ξέφωτα του δάσους. Αφήνετε το αυτοκίνητο σε ένα από αυτά και συνεχίζετε το μονοπάτι με τα πόδια. Θα καταλάβετε ότι είστε κοντά στην παραλία από τα τροχόσπιτα με ξένες πινακίδες και τις σκηνές που θα πληθαίνουν όσο προχωράτε.

Ακολουθώντας τη συγκεκριμένη διαδρομή –που δε διαρκεί περισσότερο από 10 λεπτά– θα έχετε την ευκαιρία να θαυμάσετε το καταπράσινο δάσος, να διασχίσετε τις γραμμές του τραίνου, να σκαρφαλώσετε τους αμμόλοφους που το χωρίζουν από τη θάλασσα και να εκτιμήσετε, έτσι, τη συνολική ομορφιά του τοπίου.

Περιττό, βέβαια, να πούμε ότι το θέαμα που θα αντικρίσετε από την κορυφή του τελευταίου αμμόλοφου –που είναι και το μοναδικό σημείο από το οποίο φαίνεται η θάλασσα– θα σας κόψει την ανάσα. Η ”παραλία” βραβεύεται με γαλάζια σημαία κάθε χρόνο από την καθιέρωση του προγράμματος –χωρίς, βέβαια, να έχει ανάγκη την πιστοποίηση για να αποδείξει την αξία της.

Οι λουόμενοι που θα συναντήσετε θα είναι, κατά πάσα πιθανότητα, παρέες τουριστών που θα έχουν κατασκηνώσει σε κάποιο από τα ξέφωτα και θα σας πουν ”kalispera” με ιδιάζουσα προφορά περνώντας δίπλα σας. Οι Έλληνες θα βρίσκονται μάλλον σε κάποιο κοσμικό θέρετρο –προσωπικά δε συνάντησα ούτε έναν.

Εννοείται ότι δε φεύγετε σε καμία περίπτωση από την ”παραλία” πριν το ηλιοβασίλεμα –ούτε κατά τη διάρκειά του, βέβαια, αλλά αυτό δε χρειάζεται να το επισημάνουμε, καθώς δεν πρόκειται να σας περάσει καν από το μυαλό– το οποίο είναι, χωρίς υπερβολές, ένα από τα μαγευτικότερα που έχουμε δει ποτέ.

Στην απίθανη περίπτωση που θέλετε να αλλάξετε παραστάσεις, διασχίζετε και πάλι το δάσος, περνάτε απέναντι το δρόμο και βρίσκεστε στη μοναδικής ομορφιάς λίμνη του Καϊάφα. Δημιουργημένη από ένα σεισμό, τον 6ο αιώνα π.Χ., η λίμνη καλύπτει μια έκταση που εκτείνεται σε μήκος τριών χιλιομέτρων και πλάτος 600 μέτρων. Σύμφωνα με ορισμένες διηγήσεις των ντόπιων, όταν τα νερά είναι πολύ καθαρά, στο βυθό της διακρίνονται τα ερείπια μιας αρχαίας πόλης.

Η λίμνη φημίζεται κυρίως για τα ιαματικά λουτρά της, τα οποία πηγάζουν από το σπήλαιο των Ανυγρίδων Νυμφών, έχουν σταθερή θερμοκρασία 40 βαθμών Κελσίου όλο το χρόνο και θεωρείται ότι θεραπεύουν αποτελεσματικά ένα μεγάλο αριθμό ασθενειών και παθήσεων. Είναι, όμως, και ένας σημαντικός υδροβιότοπος, που φιλοξενεί διάφορα είδη ψαριών, ζώων και πουλιών.

Info
* Για να φτάσετε εδώ από την Αθήνα, η διαδρομή που περνά από την Τρίπολη ”συμφέρει” χιλιομετρικά σε σχέση με αυτή μέσω Πάτρας.

* Η περιοχή ενδείκνυται και για... sightseeing, καθώς απέχει μόλις 25 χιλιόμετρα από την αρχαία Ολυμπία, ενώ βρίσκεται επίσης πολύ κοντά στο Ναό του Επικούριου Απόλλωνα.

* Η πλησιέστερη πόλη είναι η Ζαχάρω, όπου θα βρείτε και οργανωμένη παραλία με beach bar και εστιατόρια, η οποία ουσιαστικά αποτελεί προέκταση της παραπάνω ”παραλίας”.

* Για τη διαμονή σας, εννοείται ότι η περιοχή ενδείκνυται για κάμπινγκ. Αν, όμως, η ιδέα δε σας ενθουσιάζει, στη Ζαχάρω θα βρείτε πληθώρα ξενοδοχείων και ενοικιαζόμενων δωματίων. Δύο από τα καλύτερα είναι το Theodore (τηλ.: 26250 31724) το οποίο διαθέτει δωμάτια εξοπλισμένα με air condition, τηλεόραση, ψυγείο, κουζίνα και θέα στη θάλασσα –η οποία βρίσκεται σε απόσταση 200 μέτρων– και το Banana Place (τηλ.: 26250 34400) που προσφέρει, μεταξύ άλλων, εξωτερική πισίνα και χώρους άθλησης.

* Εάν δε συμβιβάζεστε με τίποτα λιγότερο από την πολυτέλεια 5 αστέρων στη διαμονή σας, τα μοναδικά θέρετρα Grecotel Olympia Riviera Resort και Aldemar Olympian Village απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα οδήγησης.

(πηγή: www.in2life.gr, 7/9/2006)

Νότια Κρήτη

Το πιθανότερο είναι πως η φήμη της ομορφιάς της Νότιας Κρήτης έχει φτάσει και στα αυτιά αυτών που δεν είχαν έως τώρα την ευκαιρία να την επισκεφτούν. Παραλίες που μοιάζουν εξωτικές, φοίνικες... και πολύ φαγοπότι σε καλούν σαν σύγχρονες σειρήνες.

Χρησιμοποιήσαμε την Ιεράπετρα ως ”βάση” και από εκεί οργανώσαμε περιηγήσεις στη νότια και τη νοτιοδυτική Κρήτη. Βέβαια, το μέγεθος του νησιού είναι τέτοιο που δεν είναι δυνατόν για τον επισκέπτη να το γυρίσει όλο- εκτός εάν δεν έχει πάρει άδεια από τη δουλειά του, αλλά βγήκε οριστικά στη σύνταξη!

Αποφύγαμε τους κλασικούς τουριστικούς προορισμούς και προτιμήσαμε κυρίως τη νότια Κρήτη, κάνοντας το λάθος όμως να μην χρησιμοποιήσουμε την Εθνική Οδό αλλά το ελλιπές οδικό δίκτυο στο νότο, κάτι που είχε σημαντικές επιπτώσεις στους χρόνους των διαδρομών. Ευτυχώς αποζημιωθήκαμε από τα υπέροχα κρητικά τοπία.

Σε γενικές γραμμές, το μέγεθος του νησιού είναι τέτοιο που παρά την -έντονη- τουριστική κίνηση, είναι πολύ εύκολο να συναντήσετε ερημικές και όχι δύσβατες παραλίες με έντονη φυσική ομορφιά. Το Βάι είναι ένα σκηνικό μοναδικό για τα ελληνικά δεδομένα ενώ τα χωριά στα βουνά της Κρήτης -και κυρίως στον Ψηλορείτη- δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσετε καλύτερα την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του Κρητικού.

Ιεράπετρα

Οι παραλίες της Ιεράπετρας βραβεύτηκαν για το 2002 με 10 ”Γαλάζιες Σημαίες” πληρώντας τα κριτήρια που τίθενται σχετικά με την καθαριότητα, την οργάνωσή τους και την προστασία του περιβάλλοντος.

Ειδικά η παραλία της Χρυσής ψηφίστηκε φέτος η έκτη καλύτερη και καθαρότερη παραλία της Ελλάδας, σε ηλεκτρονική ψηφοφορία που έχει καθιερώσει η Δημοτική Επιχείρηση Ενημέρωσης Προβολής και Ποιοτικού Ελέγχου του Δήμου Αθηναίων.

Η Χρυσή είναι ένας προορισμός που προτείνεται από όλους τους τουριστικούς οδηγούς και όχι άδικα. Το καραβάκι αναχωρεί καθημερινά από την Ιεράπετρα για να σας οδηγήσει επτά μίλια νότια, σε ένα νησάκι καλυμμένο με κεδρόδασος και περιστοιχισμένο από παραλίες στρωμένες με ροζ θραύσματα οστράκων.

Κούτσουρας

Πάνω στο νότιο άξονα, λίγα χιλιόμετρα πριν το Μακρύ Γιαλό και 41 περίπου χιλιόμετρα από τη Σητεία βρίσκεται ο Κούτσουρας, το πιο καινούργιο από τα χωριά της επαρχίας. Η ραγδαία ανάπτυξη του οικισμού κατά τη δεκαετία του 1980 είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σημαντικού τουριστικού κέντρου.

Πρόκειται για μια υπέροχη παραλία με σκούρο σταχτί μοναδικό βότσαλο που βρίσκεται απλωμένο στα πλάτη της με τα πεντακάθαρα γαλανοπράσινα νερά και με τα παχύσκιωτα αλμυρίκια αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τους επισκέπτες. Η παραλία είναι δικαίως βραβευμένη με γαλάζιες σημαίες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ ιδιαίτερα προσεγμένα και με καλή σχέση ποιότητας/τιμής είναι και τα πάμπολλα ταβερνάκια πάνω ακριβώς από τη θάλασσα.

Αγία Γαλήνη-Άγιος Παύλος

Πίσω από το προφυλαγμένο λιμάνι, αμμόλοφοι τριάντα μέτρων και εκπληκτικό ηλιοβασίλεμα πίσω από την Τριόπετρα. Το ανέβασμα του αμμόλοφου στην επιστροφή δεν είναι και ότι ευκολότερο, ειδικά όταν ο ήλιος καίει – και καίει πολύ εδώ.

Ακριβώς πριν τον Αγιο Παύλο Ρεθύμνου, στρίβετε δεξιά και προχωράτε για λίγο στο χωματόδρομο μέχρι το τέρμα του. Εδώ θα βρεθείτε στην κορυφή ενός μεγάλου αμμόλοφου (όσο απόλαυση είναι η κατάβασή του με…κουτρουβάλημα, τόσο δύσκολη είναι η ανάβαση, ειδικά εάν φυσάει δυνατά και σηκώνει άμμο). Από κάτω σας εκτείνεται μια υπέροχη, ”παρθένα” παραλία, από τις πιο όμορφες στην Κρήτη. Πρόβλημα είναι τα δυνατά μελτέμια.
Βάι

Το Βάι είναι η ελληνική απάντηση στους τροπικούς προορισμούς του εξωτερικού. Το μοναδικό σε ολόκληρη την Ευρώπη φοινικοδάσος αποτελεί ιδανικό σκηνικό και παράλληλα, προστατεύει με τη σκιά του τους λουόμενους στα κρυστάλλινα νερά της λουτρόπολης. Γιατί φοινικιές θα βρείτε και αλλού στον κόσμο, αλλά πού αλλού θα μπορέσετε να τους συνδυάσετε με ρακές και μεζέδες;

Πρέβελη

Η Μονή Πρέβελης περιβάλλεται από ένα τοπίο που, σαν την Αγία Άννα στην Αμοργό, σε κάνει να σκέφτεσαι μήπως έχει έλθει η ώρα να εγκαταλείψεις τα εγκόσμια. Το ποτάμι ξεπροβάλλει σαν γαλάζιο φίδι από το φαράγγι και χύνεται στη θάλασσα μπροστά στα μάτια σου, ενώ οι φοίνικες στις όχθες του ποταμού παραπέμπουν σε ..τροπικότερους προορισμούς.

Ζάκρος

Αν ακολουθήσετε την δίωρη διαδρομή μέσα από το ”φαράγγι των νεκρών” θα αποζημιωθείτε με την υπέροχη παραλία αλλά και το μινωικό παλάτι της Ζάκρου που καταστράφηκε το 1450 π.Χ., πιθανόν από μια έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας.

Ξερόκαμπος

Ο Ξερόκαμπος είναι διάσημος για τις πανέμορφες παρθένες παραλίες του, αλλά και τα κρίνα που φυτρώνουν πάνω στην αμμουδιά. Το τοπίο αποζημιώνει για τη δύσκολη διαδρομή. Στις παραλίες του Ξερόκαμπου μπορείτε να απολαύσετε, εκτός από την υπέροχη θάλασσα, και το φρέσκο ψάρι στις ταβέρνες που υπάρχουν. Μπορείτε ακόμα να διανυκτερεύσετε, αφού υπάρχουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα. Κέρδος είναι η υπέροχη ανατολή.

Λίμνη Κουρνά (από σπόντα)

Η λίμνη του Κουρνά είναι η μοναδική λίμνη με φρέσκο νερό στην Κρήτη. Βρίσκεται στους πρόποδες των Λευκών Ορέων και φιλοξενεί πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Το νερό της λίμνης αλλάζει χρώμα κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με το πώς το φωτίζει ο ήλιος. Το βάθος της λίμνης είναι ιδιαίτερα μεγάλο (εικάζεται ότι παρά τις προσπάθειες δεν έχει εντοπιστεί ο βυθός της).

Σε όσους αρέσει το παραπέντε, η λίμνη του Κουρνά, με τα δυνατά ρεύματα αέρα που δημιουργούν τα γύρω βουνά μπορεί να εξασφαλίσει μια μοναδική πτήση. Μπορείτε επίσης να νοικιάσετε θαλάσσια ποδήλατα (τα μοναδικά που έχω δει με τέντες για τον ήλιο) ή κανό και να απολαύσετε αμεσότερα τη γοητεία αυτού του ειδυλλιακού τοπίου.

(πήγή: www.in2life.gr, 4/9/2006)

Passport - Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος 2006

Το τελευταίο έτος η επίσκεψη στις περιβόητες φαβέλες του Ρίο έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλείς, αν βρεθείτε στη μαγευτική βραζιλιάνικη πόλη μπορείτε να οργανώσετε την επίσκεψή σας στο www.bealocal.com STOP Νέα τουριστική κάρτα άρχισε να ισχύει από τις 21/4 στη Ρώμη με κόστος 18 € και καλύπτει τις εισόδους σε δυο αρχαιολογικούς χώρους ή μουσεία της επιλογής σας και απεριόριστη χρήση μετρό και λεωφορείων STOP Προορισμός Ιαπωνία: ενδεικτικά κόστη για Ιαπωνία, Youth Hostel 15 €, Σούσι 12 τεμάχια 5,10 €, Μπολ με noodles 2,50 €, 24 ώρες pass για το μετρό 4,90 €, μοσχαρίσια μπριζόλα 1,21 € STOP Η φτηνότερη λύση για τη μεταφορά από το αεροδρόμιο Narita στο κέντρο του Τόκυο είναι το τραίνο της Keisei Limited Express με 1000 γιεν (4,90 €) STOP Το pass των Ιαπωνικών σιδηροδρόμων για μια εβδομάδα απεριόριστων διαδρομών κοστίζει περίπου 200 € STOP Η ψαραγορά του Τόκιο (με τους διάσημους τόνους) είναι ανοικτή για επίσκεψη από τις 05:30 STOP Το εισιτήριο για τους αγώνες sumo (basho) κοστίζουν 14 € STOP Οδηγίες για φτηνές πτήσεις: Προτιμήστε τις αεροπορικές πτήσεις μεταξύ Τρίτης και Πέμπτης, τις πολύ πρωινές ή βραδινές, εκτός περιόδων διακοπών ή αργιών (στην Ελλάδα ή τη χώρα προορισμού), προτιμήστε τις on-line κρατήσεις που συχνά προσφέρουν εκπτώσεις, κάντε τις κρατήσεις σας αρκετά νωρίς STOP Προορισμός Πολωνία: Χαμηλές τιμές (περίπου το μισό των ελληνικών), ιδιαίτερα φιλικοί κάτοικοι, πόλεις κοσμήματα (Κρακοβία, Γκντάνσκ, Βαρσοβία), εύκολες μετακινήσεις με τραίνο, πολύ όμορφη εξοχή και χωριά. Οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης είναι οι νέοι τουριστικοί προορισμοί. STOP Προετοιμάστε το ταξίδι σας στα Φόκλαντς, www.tourism.org.fk STOP Το διευρωπαϊκό μονοπάτι Ε4 επεκτάθηκε και στην Κύπρο και ιδιαίτερα στο όρος Τρόοδος STOP Ο ιός των κουνουπιών Chikungunya παρουσιάστηκε με πλήθος κρουσμάτων στο Μαυρίκιο, Μαδαγασκάρη, Σεϋχέλλες και στα νησιά Ρενιόν STOP Κρούσματα Cryptosporidiosis (ασθένεια με διάρροια και άλλες αναταραχές του πεπτικού) εμφανίστηκαν στην Μποτσουάνα STOP Πέντε κρούσματα με σοβαρά προβλήματα δηλητηρίασης αναφέρθηκαν στο Βόρνεο. Προσοχή στην προσωπική υγιεινή και στους κανόνες υγείας STOP Στην Αφρικανική ήπειρο (Μπουργίνα Φάσο, Πράσινο Ακρωτήριο, Νίγηρας, Γουινέα, Κένυα, Ουγκάντα, Ακτή Ελεφαντόδοντου) κατεγράφησαν πλήθος κρουσμάτων μηνιγγίτιδας. Επίσης Χολέρα στην Μοζαμβίκη και την Αγκόλα STOP Δάγκειος Πυρετός παρουσιάστηκε στην Παραγουάη, Ινδονησία, Μαδαγασκάρη, Μαλβίδες και Βιετνάμ STOP Αν φτάσετε στο Μπουένος Άϊρες δοκιμάστε μια ημερήσια ποτάμια εκδρομή στην Ουραγουάη με υδροπτέρυγο, www.buquebus.com STOP Τα περισσότερα Ισπανικά μουσεία προσφέρουν δωρεάν είσοδο σε κατοίκους χωρών μελών της Ε.Ε., να έχετε πάντα το διαβατήριό μαζί σας STOP Οι Γαλλικοί σιδηρόδρομοι προσφέρουν επιβράβευση στις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής με γενναίες εκπτώσεις, μέσω της επιλογής Dernier Minute, στο site www.voyages-sncf.com STOP Οι Γερμανικοί σιδηρόδρομοι προσφέρουν το εισητήριο Happy Weekend Ticket για ταξίδια οπουδήποτε στη χώρα με κόστος 30 € STOP Περισσότερες από 1000 ιαπωνικές οικογένειες φιλοξενούν δωρεάν κάθε χρόνο ξένους επισκέπτες με το πρόγραμμα Home Visit System, ρωτήστε στην πρεσβεία της Ιαπωνίας.

Αυτό το κείμενό μου δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Cosmos Travel - Σεπτέμβριος Οκτώβριος Νοέμβριος 2006

Αίγινα

Στην ερώτηση ”πού θα πάμε το Σαββατοκύριακο;” η Αίγινα αποτελεί μία εκ των δημοφιλέστερων απαντήσεων για τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Το κοντινότερο σε απόσταση νησί του Αργοσαρωνικού –μόλις μία ώρα και κάτι από το λιμάνι του Πειραιά με το ”συμβατικό” πλοίο και 45 λεπτά με το ταχύπλοο– συνδυάζει όμορφα τοπία, ενδιαφέροντα αξιοθέατα και έντονη νυχτερινή ζωή.

Το λιμάνι της Αίγινας, η πρώτη εικόνα που αντικρίζει από το καράβι ο επισκέπτης του νησιού, θεωρείται ένα από τα γραφικότερα της ευρύτερης περιοχής. Νεοκλασικά κτίρια πλαισιώνουν τον παραλιακό δρόμο που εκτείνεται πλάι στην προκυμαία, στην άκρη της οποίας δεσπόζει το λευκό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, συνθέτοντας μια εικόνα όλο χρώμα.

Μία βόλτα στην παραλιακή αυτή ζώνη, θα σας βάλει στο… κλίμα του νησιού και θα σας ”συστήσει” ορισμένες από τις ιδιαιτερότητες του –από τα παραδοσιακά αμαξάκια με τα άλογα που θα σας πάνε μια 20λεπτη βόλτα έναντι 15 περίπου ευρώ και τα καΐκια – μανάβικα που πωλούν φρούτα και λαχανικά μέχρι τα μαγαζάκια με τα είδη παραδοσιακής τέχνης και τα τοπικά προϊόντα.

Όπως, όμως, και στην περίπτωση των περισσότερων νησιών, η ομορφιά της Αίγινας δεν εξαντλείται στο λιμάνι της. Γραφικά χωριά, αρχαιολογικοί χώροι αλλά και τουριστικά θέρετρα συνθέτουν την εικόνα ενός νησιού που είναι κάθε άλλο παρά μονοδιάστατο.

Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο προς το νότιο τμήμα –ίσως η ομορφότερη διαδρομή του νησιού– καταλήγουμε στην Πέρδικα, το γραφικό ψαροχώρι που φημίζεται για τα ταβερνάκια και τα μεζεδοπωλεία του, τα οποία σερβίρουν φρεσκότατα θαλασσινά και ψάρια. Ακριβώς απέναντι από ην Πέρδικα, το νησάκι Μονή είναι ένας προστατευόμενος βιότοπος σπάνιων ειδών ζώων (μεταξύ των οποίων ένα είδος κρι κρι) και πουλιών. Πάρτε το καραβάκι από την Πέρδικα και περάστε απέναντι για μια βουτιά στα πιο κρυστάλλινα νερά του Σαρωνικού.

Στα δυτικά του νησιού, η Αγία Μαρίνα κερδίζει εμφανώς την προτίμηση των τουριστών, τόσο για την αμμουδερή παραλία της, όσο και για την ανεπτυγμένη όσο πουθενά αλλού στο νησί τουριστική βιομηχανία. Πληθώρα ξενοδοχείων, souvenir shops, ταβέρνες και bar που φέρουν έντονες τις επιρροές βρετανικών pub συγκεντρώνουν πλήθος επισκεπτών όλες τις ώρες της ημέρας και της νύχτας. Αν βρεθείτε στην Αίγινα χειμώνα, αποφύγετε την επίσκεψη στην περιοχή –από το Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο θυμίζει εγκαταλελειμμένη πόλη, και το θέαμα είναι σχεδόν μελαγχολικό.

Πολύ κοντά στην Αγία Μαρίνα βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα, και πλέον δημοφιλή, αξιοθέατα της Αίγινας, ο Ναός της Αφαίας. Πρόκειται για έναν από τους πλέον καλοδιατηρημένους αρχαίους ναούς, που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ., και ο οποίος οφείλει μεγάλο μέρος της φήμης του στο γεγονός ότι αποτελεί, μαζί με το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και τον Παρθενώνα, μέρος του ”ιερού τριγώνου” της αρχαιότητας –οι τρεις ναοί αποτελούν τις κορυφές ενός ισοσκελούς τριγώνου.

Το δεύτερο λιμάνι του νησιού, η Σουβάλα, βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Αίγινας. Περισσότερο γνωστή μέχρι πρόσφατα για τα ιαματικά νερά της, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί σημαντικά, με πολλά καλά cafe, bar και ταβέρνες να κοσμούν την άλλοτε άχρωμη προκυμαία.

Γενικότερα, αν έχετε χρόνια να επισκεφθείτε το νησί, μία σύντομη απόδραση είναι περισσότερο από προτεινόμενη, καθώς θα διαπιστώσετε σημαντικές –θετικές– αλλαγές, όχι μόνο στο χάρτη της διασκέδασης αλλά και στην εν γένει εικόνα του τόπου. Σε αυτό έχει, βέβαια, συμβάλλει σημαντικά η ”εποίκηση” του νησιού από κατοίκους της πρωτεύουσας, οι οποίοι το επιλέγουν τα τελευταία χρόνια ως μόνιμο τόπο παραθερισμού ή ακόμη και εγκατάστασης –προσέξτε τα πολυτελή κτίσματα στα ορεινά χωριά που μέχρι πρότινος έτειναν στην εγκατάλειψη και θα καταλάβετε τι εννοούμε.

Όσον αφορά το επίμαχο θέμα ”παραλίες”, το αφήσαμε τελευταίο όχι διότι αυτές είναι ανάξιες λόγου, αλλά γιατί, όπως και αυτές των υπολοίπων νησιών του Αργοσαρωνικού, δεν αποτελούν το δυνατό σημείο της Αίγινας. Παρ’ όλα αυτά, αν δεν έχετε απαιτήσεις κυκλαδίτικου επιπέδου, μπορείτε κάλλιστα να απολαύσετε τις βουτιές σας στις οργανωμένες παραλίες του Μαραθώνα, της Βαγίας, της Αγίας Μαρίνας και της Αιγινήτισσας, η οποία είναι και η πλέον προτεινόμενη εκ των ”οργανωμένων”.

Εξίσου καλές είναι οι παραλίες Κολώνα, κάτω από τον ομώνυμο αρχαιολογικό χώρο, Σουβάλα, Τούρλος και Πόρτες. Μακράν η καλύτερη παραλία του νησιού είναι το Κλειδί –θα το βρείτε στρίβοντας αριστερά στο βενζινάδικο λίγο πριν φτάσετε στην Πέρδικα.

Φαγητό και διασκέδαση
Τόσο στην πόλη της Αίγινας όσο και στα χωριά του νησιού, υπάρχουν αρκετές επιλογές για φαγητό –ταβέρνες, ουζερί και μεζεδοπωλεία– αλλά και για τη νυχτερινή σας διασκέδαση.

Σε ό,τι αφορά το φαγητό, οι τιμές κυμαίνονται σε χαμηλά σχετικά επίπεδα –για ένα πλήρες δείπνο δε θα ξοδέψετε περισσότερα από 25 ευρώ το άτομο. Εμείς ξεχωρίσαμε και προτείνουμε τα εξής.

Εξαιρετικούς θαλασσινούς μεζέδες και φρέσκο ψάρι θα δοκιμάσετε στο μεζεδοπωλείο ”Σκοτάδης” στην πόλη της Αίγινας, στο ουζερί ακριβώς πίσω από την υπαίθρια αγορά του λιμανιού και στον ”Αντώνη” στην Πέρδικα. Για μαγειρευτά και παραδοσιακά πιάτα, το μυστικό των ντόπιων ακούει στο όνομα ”Πέτρινο” και βρίσκεται στο χωριό Ανιτσαίου, στο δρόμο προς την Αγία Μαρίνα.

Στη Σουβάλα, το ολοκαίνουριο ”Άνασα” φιλοξενεί, στους τρεις ορόφους του, cafe, club και εστιατόριο με ποικιλία γεύσεων. Ο ”Βατζούλιας” στον Ασώματο αποτελεί, επίσης, ένα από τα αγαπημένα στέκια των ντόπιων, για σπιτικά μαγειρευτά και παραδοσιακές γεύσεις (δοκιμάστε οπωσδήποτε κόκορα κρασάτο).

Αξιόλογες επιλογές, επίσης, ο ”Φάρος” στην Αγία Μαρίνα, ακριβώς δίπλα στο κύμα, και ο ”Τάσος” στο Μαραθώνα για θαλασσινά αλλά και ”της ώρας”.

Για ποτό, πολύ καλές επιλογές στην πόλη της Αίγινας αποτελούν τα ”Inn on the Beach”, κυριολεκτικά επάνω στο κύμα, ”Belle Epoque” και ”Εν Αιγίνη”, με ζωντανή μουσική στο ατμοσφαιρικό υπόγειο και mainstream ήχους στον επάνω όροφο.

Το μεγαλύτερο club του νησιού ακούει στο όνομα ”Ελληνικόν Seaside” και βρίσκεται στον παραλιακό δρόμο της πόλης. Οι fans της ελληνικής μουσικής θα ανέβουν στον επάνω όροφο, για ζωντανή μουσική από γνωστά σχήματα. Τα καλύτερα cocktails θα δοκιμάσετε στις... ξαπλώστρες (!) του ”Aqua Loca”, του beach bar στο δρόμο προς Μαραθώνα, αγναντεύοντας τα αστέρια και στο ”Barracuda” στην Αγία Μαρίνα.

Αξίζει να δείτε:
* Το Ναό της Αφαίας Αθηνάς, έναν από τους πλέον καλοδιατηρημένους ναούς της αρχαιότητας, που χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ.
* Την Κολώνα, το μοναδικό κίονα που σώζεται από το ναό του Απόλλωνα, καθώς και το αρχαιολογικό μουσείο, που στεγάζεται στους πρόποδες του λόφου.
* Τον Πύργο του Μαρκέλλου, μνημείο από την Ενετοκρατία του 16ου αιώνα.
* Τη Μονή Αγίου Νεκταρίου, όπου φυλάσσεται το λείψανο του πολιούχου του νησιού, καθώς και την επιβλητική εκκλησία που θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες των Βαλκανίων.
* Την Παλαιοχώρα, την ερειπωμένη μεσαιωνική πολιτεία, που κτίσθηκε ως καταφύγιο από τις επιδρομές των πειρατών. Στο χώρο σήμερα σώζονται 36 μικρές εκκλησίες.
* Το Μουσείο Καπράλου, με έργα του διάσημου γλύπτη από το 1963 έως το 1992.
* Τα ερείπια του Ναού του Ελλάνιου Δία, στην υψηλότερη κορυφή του νησιού που αποκαλείται –ευφάνταστα– Όρος.
* Τα ορεινά χωριά Ανιτσαίου, Παχιοράχη, Τζίκηδες και Σφεντούρι.

(πηγή: www.in2life.gr, 28/8/2006)